خانواده جاویدنام علی سیدی، بر سر مزارش زادروزش را جشن گرفتند.

علی سیدی، جوان ۲۵ ساله‌ای از پرند، یکی از جاویدنامان خیزش «زن، زندگی، آزادی» بود؛ پسری کاری، مهربان و شجاع که زندگی‌اش با عشق به خانواده و دوستان معنا داشت. او در ۲۳ شهریور ۱۳۷۶ در بیمارستان فیروزگر تهران به دنیا آمد و در کنار برادرش سعید و خواهر کوچکترش باران، در خانواده‌ای پر از سختی اما سرشار از محبت بزرگ شد. از نوجوانی کار می‌کرد تا بار زندگی را از دوش مادر جوانش بردارد. دیپلم کامپیوتر داشت، به بدنسازی، موسیقی رپ و رانندگی علاقه‌مند بود و هیچ‌گاه زیر بار زور نمی‌رفت.

زندگی علی پر از تجربه‌های سخت و درخشان بود. در تصادف سال ۱۳۹۸ به‌شدت زخمی شد، اما با عشق و پرستاری مادر از مرگ گریخت و دوباره روی پای خود ایستاد. پس از آن مدتی در مشاور املاک کار کرد و به مادرش قول داد که روزی خانه‌ای برایشان بخرد. علی همواره شکرگزار بود، حتی اگر غذایی ساده از دست مادر می‌خورد، و همیشه آماده کمک به دوستان و اطرافیانش بود.

با آغاز اعتراضات پس از قتل مهسا ژینا امینی، علی نیز به خیابان آمد. چهارم آبان ۱۴۰۱، در چهلم ژینا، وقتی دید زنان جوان را وحشیانه می‌زنند، تاب نیاورد و به دفاع از آنان برخاست. مأموران با شوکر و باتوم به او حمله کردند و از فاصله نزدیک به پهلویش شلیک کردند. پیکر نیمه‌جانش ساعت‌ها بی‌کمک رها شد تا خون زیادی از او برود. در درمانگاه پرند به‌دلیل شدت جراحات جان باخت.

پیکر علی سه روز بعد با تهدید و فشار امنیتی، در حالی که اجازه حضور بیش از بیست نفر داده نشد، در بهشت زهرا به خاک سپرده شد. حتی خانواده‌اش را از برگزاری مراسم و نصب حجله و بنر محروم کردند. با وجود همه تلاش‌های حکومت برای پنهان‌سازی حقیقت، روایت زندگی و شهادت او به یادگار مانده است؛ روایتی از پسری که زنده‌اش امید و پناه خانواده و دوستان بود و مرگش سندی بر جنایت و بی‌عدالتی.

علی سیدی نه فقط یک نام، که نشانه‌ای از نسلی است که برای آزادی برخاست و خونش بر خاک وطن گواهی جاوید شد.

#علی_سیدی #دادخواهی #زن_زندگی_آزادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech