تولد #مصطفی_شعبانى بود؛

مادرش سال‌هاست که نیست؛

اما امروز جای خالیش با دستان پُر از مهر مادران دادخواه بوكان ، دايه مينا مادر #شهریار_محمدى، #امجد_عنايتى #هژار_مام_خسروى ، #هیوا_جان_جان #هیمن_امان و #ابراهیم_شريفى_فر ، در كنار برادرش پُر شد

آمدند
تا نشان دهند حتی در نبود مادر،
فراموش نمی‌شود
کسی که با مردمش زنده است

از صفحه اینستاگرام اسرین محمدی

#دادخواهی #بوکان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اگر دستان خونین مزدوران جمهوری اسلامی، شهریار محمدی را به قتل نمی‌رساندند، امروز، در سی‌و‌یکمین زادروزش، در آغوش مادرش بود؛ خواهر و برادرش کنار او، و لبخندها میان خانه‌شان جاری.

اما شهریار، شیر دلیر بوکان، تاب ستم نیاورد. در برابر هیولای استبداد، بی‌هراس ایستاد و جان خویش را در راه آزادی مردم سرزمینش فدا کرد.
او رفت، اما نامش، آرمانش، و راهش، در دل ما جاری‌ست.

امروز، مادر داغدار اما قهرمان او، کنار رودخانه‌ای، شمع و کیک در دست، با بادکنک‌هایی بر دوش باد، نام فرزندان جاوید ایران را به آسمان می‌سپارد؛ نام‌هایی که خاموش نشدند، بلکه در سپیده‌دم آزادی روشن خواهند درخشید.

او تولد فرزند شهیدش را، نه در سکوت، که با نجوای مادرانه خود در دل طبیعت، گرامی می‌دارد؛ آوایی از جنس عشق، دادخواهی، و امید به فردایی روشن.

شهریار زنده است، در قلب هر که آزادی را می‌خواهد.


#شهریار_محمدی #دادخواهی #مینا_سلطانی #بوکان
#زن_زندگی_آزادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اقدام به خودکشی پیام ستاری؛ فریادی خاموش پس از تجاوز، تهدید و بی‌عدالتی در زندان بوکان

پیام ستاری، زندانی سیاسی ۳۴ ساله و اهل بوکان، پس از گذراندن بیش از یک‌سال‌ونیم حبس در زندان بوکان، در پی فشارهای روحی و تهدیدهای مداوم، اقدام به خودکشی کرد. او یکی از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ بود که پس از افشای تجاوز در بازداشتگاه، با فشارهای شدید قضایی و امنیتی مواجه شد.
ستاری پس از بازداشت اولیه، در بازداشتگاه آگاهی بوکان تحت شکنجه و تجاوز جنسی قرار گرفت. عامل این تجاوز، علی بیگ‌محمدی از مأموران آگاهی معرفی شده است. او در جریان دادگاه، موضوع را مستقیماً با علی زاهد، دادستان وقت بوکان، در میان گذاشت، اما با دخالت نهادهای امنیتی و همدستی بازپرس پرونده کمال رزاق‌پور، نه تنها به شکایت او رسیدگی نشد، بلکه از ارجاع پرونده به پزشکی قانونی هم جلوگیری شد.
مدتی بعد، ستاری به‌دلیل پیگیری همین شکایت، دوباره بازداشت و روانه زندان شد. قاضی امین ولایی در دادگاه شهرستان میاندوآب به‌جای بررسی شکایت او، وی را تحت فشار قرار داد تا از دادخواهی دست بکشد. این قاضی حتی تهدید کرده بود در صورت ادامه پیگیری، اتهامی ساختگی مانند «داشتن سلاح کلاشینکف» به پرونده اضافه خواهد شد؛ در حالی‌که هم‌بندی‌ها و نزدیکان ستاری تأکید کرده‌اند او هیچ ارتباطی با سلاح یا اقدامات خشونت‌آمیز نداشته است.
ستاری که پس از این روند فرساینده، به‌کلی از احقاق حق ناامید شده بود، در ماه‌های اخیر به‌شدت دچار بحران روانی شد و نهایتاً دست به خودکشی زد. منابع محلی، حال جسمی و روحی او را وخیم و بحرانی توصیف کرده‌اند.

#پیام_ستاری #زندانی_سیاسی #بوکان #تجاوز #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اسماعیل اسماعیل‌پور، شهروند ساکن بوکان، بازداشت شد

طبق گزارش دریافتی، اسماعیل اسماعیل لود، شهروند ۶۰ ساله ساکن بوکان، در تاریخ ۲۹ خرداد، حدود ساعت ۲ بامداد، در منزل خود توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

بر اساس گزارش‌های دریافتی، او به احتمال زیاد توسط اداره اطلاعات استان آذربایجان غربی بازداشت و به بازداشتگاه اطلاعات ارومیه منتقل شده است. آقای اسماعیل‌پور از بیماری قلبی رنج می‌برد و نیازمند مصرف منظم داروست. نگرانی جدی وجود دارد که در بازداشت از دسترسی به داروهای حیاتی خود محروم شده باشد.

#اسماعیل_اسماعیل_پور #بوکان #کردستان #بازداشت #ج_ا_یعنی_جنگ #نه_به_جمهپوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

بی‌خبری از امیر (هژار) عبدالله‌پور، چهارده روز پس از بازداشت خشونت‌آمیز

امیر (هژار) عبدالله‌پور، جوان ۳۴ ساله اهل بوکان در استان آذربایجان غربی، در نیمه‌شب ۲۸ خرداد ماه ۱۴۰۴، در منطقه عشایر بوکان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

طبق گزارش‌های محلی، حدود ساعت ۱۲ شب، پنج خودروی نیروهای امنیتی بدون ارائه حکم قضایی با شکستن در منزل مادری او وارد خانه شدند و امیر را با خشونت و ضرب‌وشتم بازداشت کردند.

در جریان این یورش، خانواده تلاش کردند مانع بازداشت او شوند اما نیروهای امنیتی مادرش را به‌شدت مورد ضرب‌وجرح قرار دادند. همسایگان نیز که نسبت به خشونت اعتراض کرده بودند، با تهدید و فشار مجبور به سکوت شدند. نیروها بلافاصله امیر را با خود برده و منطقه را ترک کردند.

اکنون ۱۴ روز از این بازداشت خشن می‌گذرد، و خانواده هیچ اطلاعی از محل نگهداری یا وضعیت او ندارند.

امیر عبدالله‌پور رسماً ناپدید شده است.
جان او در خطر است.

مسئولیت جان این شهروندان با اداره اطلاعت استان است.

#هژار_عبدالله_پور #امیر_عبدالله_پور #بوکان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

روایت اردلان مامه از شلیک به مادر و ناپدیدسازی قهری پدرش

بیش از هزار روز بی‌خبری از عثمان مامه


اردلان مامه، فرزند عثمان مامه – قربانی ناپدیدسازی قهری – و شهین عبدالقادری، از آسیب‌دیدگان انقلاب مهسا، در ویدیویی که برای آموزشکده توانا ارسال کرده، جزئیات شلیک به مادرش و ناپدید شدن پدرش را روایت کرده است.

به گفته اردلان مامه، شامگاه هفتم مهر ۱۴۰۱، هنگامی که خانواده او برای مراسم فوت مادربزرگش به سمت خانه او در حرکت بودند، حوالی میدان مادر شهر بوکان، در میان ترافیک ناشی از بوق‌های اعتراضی، هدف تیراندازی مستقیم نیروهای امنیتی قرار گرفتند. شش یا هفت گلوله به خودروی آن‌ها اصابت کرد که یکی از آن‌ها مستقیماً به سر مادرش برخورد کرد و باعث جدا شدن گوش راست او و باقی ماندن ساچمه‌ها در سرش شد.

اردلان توضیح می‌دهد که در بیمارستان بوکان اعلام کردند پزشک متخصص حضور ندارد و روز بعد نیز هیچ پزشکی حاضر به مداوا نشد. در نهایت مادرش را به سقز منتقل کردند، جایی که پزشک تنها توانست گوش او را پیوند بزند و به دلیل خطر بالای فلج کامل، از خارج کردن ساچمه‌ها خودداری کرد.

به گفته او، در زمان بستری شدن مادرش، چندین بار از خانواده بازجویی شد و نیروهای امنیتی علت تیرخوردن را «اشتباه» عنوان کردند. پس از ترخیص، اطلاعات سپاه سقز، خانواده را تهدید کرد که از انتشار هرگونه تصویر یا فیلم از وضعیت مادرش خودداری کنند.

اردلان مامه می‌گوید پنجاه روز بعد، در شب ۲۷ آبان ۱۴۰۱، پدرش، عثمان مامه، در مسیر بازگشت به خانه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و ناپدید شد. اکنون ۱۰۰۱ روز از آن زمان می‌گذرد و با وجود پیگیری‌های مکرر، هیچ اطلاع رسمی از سرنوشت او به دست نیامده است. اردلان نقل می‌کند که فرمانده سپاه بوکان به آن‌ها گفته: «پدرت در بازداشت وزارت اطلاعات است و تا خودشان نخواهند، خبری از او نخواهید گرفت.»

او در پایان این ویدیو از همه نهادهای حقوق بشری و فعالان می‌خواهد که صدای پدرش و دیگر زندانیان سیاسی باشند.

#عثمان_مامه #شهین_عبدالقادری #بوکان #زن_زندگی_آزادی #ناپدیدسازی_قهری #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

اسرین، خواهر جاویدنام شهریار محمدی، که به همراه برادر دیگرش میلاد، در تبعید و دور از وطن زندگی میکند، به مناسبت زادروز مادر دادخواهش، دایه مینا (مینا سلطانی) این ویدیو را منتشر کرد و نوشت:

«مامان، کنارَت نیستیم…
تنها مانده‌ای و ما را از آغوشی که سال‌ها با وجود فقر و ستم رژیم، اما برایمان گرم و امن بود، محروم کرده‌اند.

مامان، دایه‌جان، فراق و دوری‌ات آتیش به جانمان زده؛
اما به خاک شهریار و به موهایت قسم، دنیا این‌طور نخواهد ماند.

فدای قطره‌قطره اشک‌هایت بشوم.
تولدت را امروز تنها گذراندی،
در حالی‌که سه فرزندت را از تو گرفتند.»

#دایه_مینا #مینا_سطانی #شهریار_محمدی #دادخواهی #بوکان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اسرین، خواهر شهریار محمدی:
من خواهر دادخواهی هستم که برای عدالت و آزادی می‌جنگم

اسرین محمدی، خواهر جاویدنام شهریار محمدی از کشته‌شدگان خیزش «زن، زندگی، آزادی»، در مراسمی در شهر تورنتو کانادا سخنرانی کرد.
وی در سخنان خود با اشاره به روزهای پرالتهاب پس از قتل ژینا (مهسا) امینی گفت در حالی‌که در تهران برای اعتراض به کشته‌شدن حمیدرضا روحی در خیابان حضور داشت، همزمان برادرش در بوکان هدف گلوله قرار گرفته و جان باخته بود. او تأکید کرد جمهوری اسلامی حتی اجازه نداد خانواده‌اش برای آخرین بار با پیکر شهریار وداع کنند.
محمدی با تأکید بر این‌که «دادخواهی برای انسان‌هاست، نه برای خاک»، خطاب به ایرانیان گفت: «یک نفس از یک خاک مهم‌تر است. من خواهر دادخواهی هستم که برای عدالت و آزادی می‌جنگم.»
او در بخش دیگری از سخنانش به وضعیت زندانیان محکوم به اعدام اشاره کرد و نام‌هایی چون رزگار بیگ‌زاده بابامیری (با سه حکم اعدام) و پژمان سلطانی (با چهار حکم اعدام) را یادآور شد و تأکید کرد: «حق آن‌هاست که برایشان بجنگیم.»
محمدی همچنین خواستار کنار گذاشتن اختلافات و ایستادگی مشترک برای عدالت شد و گفت: «جوانانی که به خیابان آمدند به جناح سیاسی فکر نمی‌کردند، برای بی‌گناهی ژینا و جان‌باختگان آبان رفتند.»


#شهریار_محمدی #بوکان #مهسا_امینی #زن_زندگی_آزادی #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

گلباران مزار مصطفی شعبانی توسط مادران هژار مام‌خسروی و شهریار محمدی

امروز، ۲۶ آبان‌ماه، دایه مریم مادر جاویدنام هژار
مام‌خسروی و دایه مینا مادر جاویدنام شهریار محمدی، دو مادر شجاع دادخواه، بر سر مزار شهید مصطفی شعبانی حاضر شدند و در سومین سالگرد قتل او، مزارش را گلباران کردند.

درست است که پدر و مادر مصطفی دیگر در قید حیات نیستند،
اما مادران دادخواه بوکان همیشه برای مصطفی مادری کرده‌اند و یاد و نام او را زنده نگه داشته‌اند.

✌️ زنده باد مادران دادخواه

#مصطفى_شعبانى
#هژار_مام_خسروى
#شهريار_محمدى
#بوکان #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

هژار مام‌خسروی، جوان بیست ساله که در ۲۴ دی‌ماه ۱۳۸۱ در بوکان به دنیا آمد، در ۲۶ آبان‌ماه ۱۴۰۱ با شلیک مستقیم کشته شد و جان خود را از دست داد.
بوکان در آن روزها جوانان زیادی را از دست داد. جوانانی دست از جان شسته، که در برابر استبداد دینی ایستادگی کردند و تسلیم نشدند.

یاد همه آن عزیزان گرامی باد

#بوکان #دادخواهی #هژار_مام_خسروى #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

دایه‌مینا، مادر جاویدنام شهریار محمدی، در سومین سالگرد جان‌باختن فرزندش، با خون او عهد می‌بندد که تا روز عدالت استوار بماند. او بر سر مزار فرزند جوانش، با او درد دل می‌کند و می‌گوید کلید خانه را تعویض نکرده، تا شاید یک روزی شهریارش به خانه بازگردد.

- شهریار از جان‌باختگان بوکان است. او دوست و رفیق نزدیک جاویدنام محمد حسن‌زاده بود و یک روز پس از کشته شدن محمد، او هم کشته شد و به رفیقش پیوست. شهریار شب تا صبح کنار پیکر رفیقش بیدار مانده بود و محافظت کرد که پیکر محمد دست عوامل رژیم نیفتد.

#دایه_مینا #شهریار_محمدی #دادخواهی #بوکان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

بازداشت دوباره علی محمدی، پدر جاویدنام شهریار محمدی؛ نگهداری ۴۰ روزه در زندان بوکان و نگرانی از وضعیت سلامتی


میلاد محمدی، برادر جاویدنام شهریار محمدی از جان‌باختگان خیزش «زن، زندگی، آزادی» در بوکان، با انتشار متنی در شبکه اجتماعی اینستاگرام از بازداشت دوباره پدرش، علی محمدی، خبر داد. به گفته او، علی محمدی در تاریخ ۱۷ آبان‌ماه بار دیگر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و پیگیری‌های بعدی نشان می‌دهد که طی ۴۰ روز گذشته در بند ۱، کوپه ۸ زندان بوکان نگهداری می‌شود. مسئول رسیدگی به پرونده او قاضی فخری اعلام شده است.

در این متن تأکید شده که علی محمدی در هیچ مقطعی از زندگی خود، نه در گذشته و نه در حال حاضر، عضو یا مرتبط با هیچ حزب، گروه یا جریان سیاسی نبوده است. با این حال، به گفته میلاد محمدی، نهادهای امنیتی در کوردستان بارها با طرح اتهاماتی نظیر «تجزیه‌طلبی»، «وابستگی به کومله»، «ارتباط با گروه‌های تروریستی» و «جاسوسی برای اسرائیل»، از این عناوین به‌عنوان ابزار فشار و سرکوب علیه فعالان دادخواهی و خانواده‌های قربانیان استفاده کرده‌اند؛ روندی که اکنون پدر او نیز درگیر آن شده است.

بر اساس این روایت، در ماه‌های اخیر احضاریه‌ها و برگه‌های اتهامی متعددی برای علی محمدی صادر شده و طبق اطلاعات محدود به‌دست‌آمده از تماس‌های کوتاه او با نزدیکانش، عملاً از حق دفاع مؤثر در برابر اتهامات محروم بوده و تحت فشار روانی و روندی بی‌قاعده قرار دارد.

میلاد محمدی این بازداشت را ادامه فشارهایی می‌داند که پس از کشته شدن برادرش شهریار آغاز شده است. به گفته او، پدرشان پیش‌تر نیز چندین بار بازداشت و زندانی شده و آثار آن برخوردها همچنان با اوست. افزون بر این، او به سابقه شکنجه علی محمدی در سال ۱۳۷۱ و هم‌زمان با تظاهرات «ولیتریک» در بوکان اشاره کرده و نوشته است که در آن سال بخش‌هایی از بدن پدرش با اتو سوزانده شده و آثار آن شکنجه‌ها هنوز بر بدن او باقی مانده است. مشکلات جدی قلبی نیز به گفته خانواده، وضعیت جسمی او را در شرایط کنونی بسیار حساس و نگران‌کننده کرده است.

برادر شهریار محمدی در پایان تأکید کرده است که مسئولیت کامل حفظ جان و سلامت علی محمدی مستقیماً بر عهده رهبر جمهوری اسلامی، اداره اطلاعات بوکان و دستگاه قضایی شهرستان بوکان است و بازداشت و اعمال فشار بر پدری داغدار که جز حقیقت‌گویی و دادخواهی اقدامی نکرده، رفتاری «ظالمانه، غیرقابل توجیه و پرخطر» محسوب می‌شود.

#شهریار_محمدی #علی_محمدی #بوکان #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech