آموزشکده توانا
51.1K subscribers
39.2K photos
41K videos
2.56K files
21.3K links
کانال رسمی «توانا؛ آموزشکده جامعه مدنی»
عكس،خبر و فيلم‌هاى خود را براى ما بفرستيد:
تلگرام:
t.me/Tavaana_Admin

📧 : info@tavaana.org
📧 : to@tavaana.org

tavaana.org

instagram.com/tavaana
twitter.com/Tavaana
facebook.com/tavaana
youtube.com/Tavaana2010
Download Telegram
جمهوری اسلامی همواره تلاش می‌کند، بین گروه‌های مختلف از مردم ایران اختلاف و بی‌اعتمادی ایجاد کند. برای این کار تمام توان خود را به کار گرفته است، از ساختن روایت‌های دروغ درباره فعالان اپوزیسیون تا به کارگیری ارتش سایبری و اکانت‌های فیک و جعلی، از فرستادن افراد نفوذی در صفوف مبارزان تا تکیه بر ضعف‌های شخصیتی افراد و ....

اما چگونه می‌توان به بازسازی اعتماد میان مردم کمک کرد؟

در برابر روش‌هایی که رژیم به کار می‌برد، علاوه بر پایبندی بر اخلاق و داشتن مرزبندی روشن با رژیم، به کارگیری راهکارهایی نیروهای مخالف را در برابر رژیم واکسینه می‌کند. برخی از آن‌ها به شرح زیر فهرست شده‌اند.

۱. ترویج گفت‌وگو و شنیدن بدون قضاوت
(شنیدن زخم‌ها، دردها و ترس‌های یکدیگر.)

۲. تشویق به مسئولیت‌پذیری و پذیرش خطاها
(به‌جای سرزنش، پذیرش گذشته و حرکت به جلو.)

۳. افزایش شفافیت در کنش‌های مدنی و سیاسی
(شفاف‌سازی منابع، اهداف و وابستگی‌ها.)

۴. برجسته‌کردن نمونه‌های همکاری موفق
(روایت‌هایی از اتحاد اقوام، نسل‌ها و طبقات مختلف.)

۵. پرهیز از بازتولید نفرت، تحقیر و تخریب متقابل
(احترام به تفاوت‌ها، حتی در دیدگاه‌های حساس.)

نظر شما چیست؟

از اساتید، صاحبنظران و فعالان و کنشگران درخواست می‌کنیم که مطالب خود را درباره بازسازی اعتماد و همبستگی بین گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی، برای ما ارسال کنید.

#همبستگی #اعتماد #نه_به_جمهورى_اسلامى #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
👍293
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
حانم قادری: مشکل اصلی در ضعف اپوزیسیون است نه قدرت جمهوری اسلامی

حانم قادری در گفت‌وگویی با رسانه «استودیو پات» تأکید کرد: «اوضاع کشور به دلیل قدرت جمهوری اسلامی تغییر نمی‌کند، بلکه ناشی از ضعف اپوزیسیون است که گرفتار تعصبات درونی است. هنوز هیچ اتفاقی نیفتاده، برخی به دنبال قدرت‌اند.»

او با اشاره به خطر واگرایی و فروپاشی اجتماعی افزود: «اگر ایرانی‌ها به یکدیگر اعتماد نکنند و ابتکار و خلاقیت به خرج ندهند، حتی کیان و تمامیت ارضی کشور هم می‌تواند در معرض تهدید قرار گیرد. برای خروج از زیست ولایی، باید ابتدا خود را باور کنیم؛ کرد و ترک، فارس و بلوچ، شیعه و بهائی باید به هم اعتماد کنند.»

قادری با یادآوری سخن معروف ابوالحسن خرقانی گفت: «او می‌گفت هر کس به این سرا درآمد، نانش دهید و از دینش مپرسید. این باید گفتمان امروز ما باشد. هیچ ایرانی نباید گرسنه بماند و هیچ ایرانی نباید در بیان حرف خود دچار لکنت شود.»


#اعتماد #همگرایی #شهامت_مدنی #حاتم_قادری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
👍306
لطفاً حجاب اسلامی را رعایت کنید!

تابلوهای اجبار؛ رفتار انسانی در حاشیه، حجاب در متن

پیام همراهان

پس از خیزش «مهسا»، جسارت زنان در برابر اجبار حکومتی آشکارتر شد. بسیاری دیگر بی‌اعتنا به امر و نهی رسمی، پوشش را انتخاب شخصی می‌دانند. این تغییر، یکی از مهم‌ترین نشانه‌های بلوغ اجتماعی و مقاومت مدنی در برابر استبداد دینی است. با این‌حال، صاحبان کسب‌وکار برای در امان ماندن از تهدید، جریمه و حتی پلمب مغازه، ناچارند تابلوهایی نصب کنند با این مضمون: «لطفاً حجاب اسلامی را رعایت کنید». این تابلوها نه بیانگر باور، بلکه سندی از اجبار و ریاکاری نهادی‌شده‌اند.

این وضعیت نشان‌دهنده‌ی وارونگی اولویت‌ها در استبداد دینی است. جایی که باید صداقت، عدالت و کرامت انسانی محور باشد، ظواهر تحمیلی جایگزین می‌شود. روسری و میزان پوشاندن مو به معیار ارزش‌گذاری بدل شده است، در حالی‌که فساد، تبعیض و دروغ بی‌اهمیت جلوه می‌کنند. حجاب اجباری در حقیقت دغدغه‌ای دینی نیست؛ ابزاری است برای نمایش قدرت و کنترل اجتماعی.

اما چرا اخلاق واقعی تبلیغ نمی‌شود؟ زیرا اخلاق مستقل ذاتاً قدرت را به پرسش می‌گیرد. جامعه‌ای که بر انصاف، احترام و آزادی استوار باشد، ظلم و فساد را تاب نمی‌آورد. چنین جامعه‌ای برای استبداد تهدیدآمیز است. به همین دلیل اخلاق رسمی حکومتی چیزی جز ظواهر اجباری برای تضمین اطاعت نیست. استبداد دینی از عدالت و انسانیت غفلت می‌کند و همه تمرکز خود را بر پوشش زنان می‌گذارد، چراکه کنترل بدن زن برای آن معادل کنترل کل جامعه است.

امروز این تابلوها بر بسیاری از نقاط شهر و کسب و کارها دیده می‌شوند، اما مردم بی‌اعتنا از کنارشان می‌گذرند. همه می‌دانند که این نوشته‌ها از باور برنخاسته، بلکه نتیجه‌ی تهدید است. تناقض تلخی شکل گرفته است: شهروندان در زندگی روزمره آزادی را تمرین می‌کنند، اما فضاهای عمومی همچنان با نشانه‌های اجبار تزئین می‌شوند.

پیامد چنین سیاستی روشن است: گسترش ریا، دوگانگی و بی‌اعتمادی. جامعه‌ای که می‌توانست بر رفتار انسانی ــ یعنی کرامت، آزادی و عدالت ــ استوار شود، به ظاهرسازی و بی‌اخلاقی رانده شده است. استبداد دینی اخلاق را قربانی کرد تا ظواهر را زنده نگه دارد؛ اما آنچه برجای مانده ریاکاری ساختاری و فروپاشی اعتماد اجتماعی است.

#ریاکاری #اعتماد #استبداد_دینی #عرصه_عمومی #نه_به_پوشش_اجباری #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
🕊13👍31
سیم‌کارت سفید، مشروعیت سیاه!

روایتی از تبعیض دیجیتال، ریاکاری سیاسی و فروپاشی سرمایه اجتماعی

پیام همراهان

ماجرای سیم‌کارت‌های سفید تنها یک موضوع تکنولوژیک نیست؛ بلکه نمادی از تبعیض دیجیتال و ضعف مشروعیت در ساختار قدرت جمهوری اسلامی است. دسترسی محدود شهروندان به اینترنت در حالی که گروهی خاص با امتیاز ویژه به اینترنت آزاد دسترسی دارند، نشان‌دهنده یک تبعیض ساختاری آشکار است؛ تبعیضی که نه تنها نابرابری اطلاعاتی ایجاد می‌کند، بلکه فاصله اجتماعی و سیاسی میان حکومت و مردم را گسترده‌تر می‌کند.

از منظر جامعه‌شناسی، سرمایه اجتماعی هر جامعه بر اعتماد، همکاری و احساس تعلق متقابل استوار است. محدودسازی اطلاعات و ایجاد اینترنت طبقاتی باعث فروپاشی این سرمایه می‌شود؛ چرا که مردم به رفتارهای دوگانه و ریاکارانه حکومت پی می‌برند. مطالعات بین‌المللی نشان داده‌اند که کاهش دسترسی برابر به اطلاعات و فناوری، اعتماد نهادی و مشارکت مدنی را به شدت تضعیف می‌کند و انسجام اجتماعی را کاهش می‌دهد. در این مورد، سیم‌کارت سفید نمادی از یک سیستم سیاسی است که قوانین را برای مردم اجرا می‌کند اما خود از آن مستثنی است، و این تناقض، اعتماد عمومی را فرسوده می‌کند.

احساس تعلق شهروندان نیز با چنین سیاست‌هایی آسیب می‌بیند. حکومت‌هایی که دسترسی به ابزارهای اطلاعاتی را طبقاتی می‌کنند، در عمل به مردم پیام می‌دهند که مشارکت و حضور آن‌ها اهمیت ندارد؛ تنها اطاعت و سکوت انتظار می‌رود. پیامد این فاصله، کاهش همبستگی اجتماعی، کاهش مشارکت و افزایش بی‌اعتمادی به نهادهای حکومتی است.

در نهایت، سیم‌کارت سفید نه فقط یک رانت دیجیتال، بلکه یک افشای ناآگاهانه از مشروعیت سیاه حکومت است. این افشاگری نشان می‌دهد که محدودیت‌ها و فیلترینگ، نه برای امنیت یا منافع عمومی، بلکه برای حفظ منافع یک طبقه ویژه اعمال می‌شوند. فروپاشی اعتماد و سرمایه اجتماعی، کاهش حس تعلق و آشکار شدن ریاکاری نهادی، پیامدهای بلندمدتی دارند که آینده روابط حکومت و شهروندان را به شدت تهدید می‌کند.

این رخداد، نمونه‌ای عملی از چگونگی تأثیر تبعیض دیجیتال بر مشروعیت، اعتماد و سرمایه اجتماعی است و هشدار جدی برای هر حکومتی که دسترسی برابر به اطلاعات را نادیده می‌گیرد.

#سیمکارت_خونین #سیمکارت_سفید #تبعیض #تبعیض_دیجبتال #اعتماد #بحران_اعتماد #مشروعیت #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
👍101