نامهای به حسین رونقی عزیز که جانش را با خواست آزادی جمعی و برای ایران بر کف گرفته گرفته است
حسین عزیز،
پیامت را شنیدیم. ما صدای تو را که برای رساندنش از جان مایه گذاشتی با گوش جان دریافتیم. بارها کلماتت را مرور کردیم و در هر سطر، پژواک درد و عشق به ایران را شنیدیم.
وقتی نوشتی: «زنده ماندن به هر قیمتی انتخاب من نیست»، دریافتیم که مرگ و زندگی تنها برایت دو سوی یک انتخاب فردی نیستند؛ بلکه آنچه تو در پی آنی، آزادی و کرامت برای همه ماست. وقتی گفتی: «نه زندگی آنقدر شیرین است که به هر ذلتی تن دهیم و نه مرگ آنقدر ترسناک که از آن بگریزیم»، ما معنای حقیقی شجاعت و مسئولیت جمعی را دوباره یاد گرفتیم.
حسین جان، تو جانت را در کف گرفتی تا چشمهای ما را باز کنی، تا ما را از خواب بیتفاوتی یا کمکاری و سهلانگاری بیرون بیاوری، تا یادمان بیاوری که ایران، خانه مشترک همه ماست و اگر امروز برایش نایستیم، فردا چیزی برای ایستادن باقی نخواهد ماند.
ما با تو عهد میبندیم. عهد میبندیم که در مسیر خواستههایت برای آزادی جمعی، برای نجات ایران و تلاش هرچهبیشتر در راستای آزادی تمامی زندانیان سیاسی و هزاران زندانی بیگناه محکوم به اعدام جرائم عمومی، فریاد «نه به زندان» و «نه به اعدام» و «آری به زندگی» با هر عقیدهای همپیمانت باشیم، برای جلوگیری از فروپاشی این سرزمین، برای آنکه دوباره وطن را بسازیم. قول میدهیم همانطور که تو نوشتی: «بسیاری از ما مردم وطندوست، در راه آزادی و آبادانی ایران دست از جان شستهایم»، ما نیز از راحتیها و بیمسئولیتیهایمان دست بشوییم و در کنار تو و در کنار یاد جانباختگانمان بایستیم.
حسین عزیز در این روزها هر روز در اسپیس توییتر، در کلابهاوس و دیگر شبکههای اجتماعی صدایت بودیم، در خیابان، در داخل و در خارج نامت و پیامت را نوشتیم و فریاد زدیم.
جانت برای ما عزیز است، حسین. بمان تا با هم، با همدلی و همصدایی، آزادی جمعی را بهدست بیاوریم و ایران را پس بگیریم. بمان که کار ناتمام را با دستهای بههمپیوسته ادامه دهیم.
ما صدای تو را شنیدیم. اکنون نوبت ماست که صدای تو را به فریاد جمعی بدل کنیم. همانطور که نوشتی: «ایران هرگز نخواهد مرد»، ما هم ایمان داریم. اما ایران برای زنده ماندن به جانهای آگاه و دلهای بیدار نیاز دارد.
درخواست ما این است که در اولین فرصت اعتصاب غذای خشک و تر شرافتمندانهات پایان بدهی و فرصت بیشتری به خودت و به ما و به ترازوی کج دستگاه قضایی خالیمانده از عدالت جمهوری اسلامی بدهی.
با تو، تا آخرین قدم.
با یاد تو، برای ایران.
پاینده ایران
پاینده آزادی
گروهی از کنشگران مدنی، سیاسی، حقوقبشری و فعالان شبکههای اجتماعی متعهد به ادامه گام برداشتن در مسیر خواستههای آزادیخواهانه و انسانیات
#حسین_رونقی
@Tavaana_TavaanaTech
حسین عزیز،
پیامت را شنیدیم. ما صدای تو را که برای رساندنش از جان مایه گذاشتی با گوش جان دریافتیم. بارها کلماتت را مرور کردیم و در هر سطر، پژواک درد و عشق به ایران را شنیدیم.
وقتی نوشتی: «زنده ماندن به هر قیمتی انتخاب من نیست»، دریافتیم که مرگ و زندگی تنها برایت دو سوی یک انتخاب فردی نیستند؛ بلکه آنچه تو در پی آنی، آزادی و کرامت برای همه ماست. وقتی گفتی: «نه زندگی آنقدر شیرین است که به هر ذلتی تن دهیم و نه مرگ آنقدر ترسناک که از آن بگریزیم»، ما معنای حقیقی شجاعت و مسئولیت جمعی را دوباره یاد گرفتیم.
حسین جان، تو جانت را در کف گرفتی تا چشمهای ما را باز کنی، تا ما را از خواب بیتفاوتی یا کمکاری و سهلانگاری بیرون بیاوری، تا یادمان بیاوری که ایران، خانه مشترک همه ماست و اگر امروز برایش نایستیم، فردا چیزی برای ایستادن باقی نخواهد ماند.
ما با تو عهد میبندیم. عهد میبندیم که در مسیر خواستههایت برای آزادی جمعی، برای نجات ایران و تلاش هرچهبیشتر در راستای آزادی تمامی زندانیان سیاسی و هزاران زندانی بیگناه محکوم به اعدام جرائم عمومی، فریاد «نه به زندان» و «نه به اعدام» و «آری به زندگی» با هر عقیدهای همپیمانت باشیم، برای جلوگیری از فروپاشی این سرزمین، برای آنکه دوباره وطن را بسازیم. قول میدهیم همانطور که تو نوشتی: «بسیاری از ما مردم وطندوست، در راه آزادی و آبادانی ایران دست از جان شستهایم»، ما نیز از راحتیها و بیمسئولیتیهایمان دست بشوییم و در کنار تو و در کنار یاد جانباختگانمان بایستیم.
حسین عزیز در این روزها هر روز در اسپیس توییتر، در کلابهاوس و دیگر شبکههای اجتماعی صدایت بودیم، در خیابان، در داخل و در خارج نامت و پیامت را نوشتیم و فریاد زدیم.
جانت برای ما عزیز است، حسین. بمان تا با هم، با همدلی و همصدایی، آزادی جمعی را بهدست بیاوریم و ایران را پس بگیریم. بمان که کار ناتمام را با دستهای بههمپیوسته ادامه دهیم.
ما صدای تو را شنیدیم. اکنون نوبت ماست که صدای تو را به فریاد جمعی بدل کنیم. همانطور که نوشتی: «ایران هرگز نخواهد مرد»، ما هم ایمان داریم. اما ایران برای زنده ماندن به جانهای آگاه و دلهای بیدار نیاز دارد.
درخواست ما این است که در اولین فرصت اعتصاب غذای خشک و تر شرافتمندانهات پایان بدهی و فرصت بیشتری به خودت و به ما و به ترازوی کج دستگاه قضایی خالیمانده از عدالت جمهوری اسلامی بدهی.
با تو، تا آخرین قدم.
با یاد تو، برای ایران.
پاینده ایران
پاینده آزادی
گروهی از کنشگران مدنی، سیاسی، حقوقبشری و فعالان شبکههای اجتماعی متعهد به ادامه گام برداشتن در مسیر خواستههای آزادیخواهانه و انسانیات
#حسین_رونقی
@Tavaana_TavaanaTech
❤43💔11👎6👍1
این روزها که بحث اعتصاب غذای زندانیان سیاسی داغ است و همه نگران جان این عزیزان به ویژه حسین رونقی هستیم، جا دارد یادی کنیم از جاویدنام وحید صیادی نصیری.
وحید صیاد نصیری در ۳۱ آذر ماه ۱۳۹۷، بعد از ۵۵ روز اعتصاب تر و ۵ روز اعتصاب خشک به بیمارستان بهشتی قم منتقل شد و در آنجا جانش را از دست داد.
«ما میراث دار سرزمینی هستیم که نسبت به آن مسئولیم». این جمله ای ست که «وحید صیادی نصیری» دو سال پیشتر در جریان یک اعتصاب غذای خود در نامهای خطاب به همسرش نوشته بود.
مسئولیتی که به باور وحید او و امثال او را نسبت به آیندگان پاسخگو می ساخت: «ما میراث دار سرزمینی هستیم که نسبت به آن مسئولیم و باید به آیندگان پاسخگو باشیم تا فرزندان این خاک پرگهر در دامان صلح و آرامش زندگی کنند».
وحید صیادی نصیری اما در ۳۱ آذر ماه ۱۳۹۷ بر اثر اعتصاب غذایی دیگر جان خود را از دست داد و نماند تا صلح و آرامش مد نظر خود را در سرزمین ایران برآورده و محقق ببیند. او که از ۲۱ مهرماه ۱۳۹۷ در اعتراض به عدم رعایت اصل تفکیک جرائم در زندان لنگرود قم و همچنین محرومیت از دادرسی عادلانه و نیز بی توجهی مسئولان زندان برای انتقال او به زندان اوین، دست به اعتصاب غذا زده بود، بر اعتصاب و اعتراض خود آنچنان پافشاری کرد که جان بر سر آن گذاشت و افسوس آنکه در جریان این اعتصاب غذا که بیش از ۵۰ روز طول کشید، صدایی از او نیز به گوش های بیرون از زندان نرسید و در ۳۸ سالگی و در بی خبری محض جان خود را از دست داد.
وحید شخصیتی ایرانگرا و علاقمند به سنن و شخصیت های ایرانی بود و علاقه خود به پادشاهی پهلوی را نیز بی پرده در فیس بوک خود بازگو می کرد. نکته دوم درباره او روحیه ستم ستیز اوست که علی رغم باورهای شخصی خود، از حقوق متهمانی که با او هیچ اشتراک نظری نداشتند نیز دفاع می کرد که این ادعا را می توان در تصویری جست که از او وجود دارد که در یک کاغذ نوشته خواستار آزادی «رامین حسین پناهی» شده است. حسین پناهی از فعالان سیاسی اهل کردستان بود که به اتهام عضویت در حزب کومله بازداشت شد و پس از مدتی اعدام شد.
وحید فقط یک شهروند عادی بود، مثل ما. در بیخبری اعتصاب کرد و جان داد. بایذ از خود بپرسیم که چند نفر دیگر مثل وحید داریم و بی خبریم؟
در آذر ماه ۱۴۰۰ در یک برنامه کلاب هاوس با حضور آرش صادقی، فعال صدیق حقوق بشر و امیرسالار داوودی، وکیل دادگستری، نگاهی داشتیم به زندگی و فعالیتها و پرونده وحید صیادی نصیری:
https://youtu.be/72HLsBMk0Gk
این ویدیو را هم ببینید
https://youtu.be/gerDlJboKrk?si=qhQVrbEWwBEV1ySj
قبل از آنکه حسین رونقی هم مثل وحید جانش را از دست بدهد، دست به دست هم، با اتحاد و فارغ از هر گرایش سیاسی، کاری برای آزادیش انجام دهیم. باور کنیم که اتحاد رمز پیروزی است.
راه همبستگی از مسیر حمایت از زندانیان سیاسی به ویژه دورترین افراد نسبت به گرایش سیاسی ما میگذرد، همان کاری که وحید انجام میداد، آرش صادقی انجام میدهد....
#وحید_صیادی_نصیری #نه_به_جمهوری_اسلامی #حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
وحید صیاد نصیری در ۳۱ آذر ماه ۱۳۹۷، بعد از ۵۵ روز اعتصاب تر و ۵ روز اعتصاب خشک به بیمارستان بهشتی قم منتقل شد و در آنجا جانش را از دست داد.
«ما میراث دار سرزمینی هستیم که نسبت به آن مسئولیم». این جمله ای ست که «وحید صیادی نصیری» دو سال پیشتر در جریان یک اعتصاب غذای خود در نامهای خطاب به همسرش نوشته بود.
مسئولیتی که به باور وحید او و امثال او را نسبت به آیندگان پاسخگو می ساخت: «ما میراث دار سرزمینی هستیم که نسبت به آن مسئولیم و باید به آیندگان پاسخگو باشیم تا فرزندان این خاک پرگهر در دامان صلح و آرامش زندگی کنند».
وحید صیادی نصیری اما در ۳۱ آذر ماه ۱۳۹۷ بر اثر اعتصاب غذایی دیگر جان خود را از دست داد و نماند تا صلح و آرامش مد نظر خود را در سرزمین ایران برآورده و محقق ببیند. او که از ۲۱ مهرماه ۱۳۹۷ در اعتراض به عدم رعایت اصل تفکیک جرائم در زندان لنگرود قم و همچنین محرومیت از دادرسی عادلانه و نیز بی توجهی مسئولان زندان برای انتقال او به زندان اوین، دست به اعتصاب غذا زده بود، بر اعتصاب و اعتراض خود آنچنان پافشاری کرد که جان بر سر آن گذاشت و افسوس آنکه در جریان این اعتصاب غذا که بیش از ۵۰ روز طول کشید، صدایی از او نیز به گوش های بیرون از زندان نرسید و در ۳۸ سالگی و در بی خبری محض جان خود را از دست داد.
وحید شخصیتی ایرانگرا و علاقمند به سنن و شخصیت های ایرانی بود و علاقه خود به پادشاهی پهلوی را نیز بی پرده در فیس بوک خود بازگو می کرد. نکته دوم درباره او روحیه ستم ستیز اوست که علی رغم باورهای شخصی خود، از حقوق متهمانی که با او هیچ اشتراک نظری نداشتند نیز دفاع می کرد که این ادعا را می توان در تصویری جست که از او وجود دارد که در یک کاغذ نوشته خواستار آزادی «رامین حسین پناهی» شده است. حسین پناهی از فعالان سیاسی اهل کردستان بود که به اتهام عضویت در حزب کومله بازداشت شد و پس از مدتی اعدام شد.
وحید فقط یک شهروند عادی بود، مثل ما. در بیخبری اعتصاب کرد و جان داد. بایذ از خود بپرسیم که چند نفر دیگر مثل وحید داریم و بی خبریم؟
در آذر ماه ۱۴۰۰ در یک برنامه کلاب هاوس با حضور آرش صادقی، فعال صدیق حقوق بشر و امیرسالار داوودی، وکیل دادگستری، نگاهی داشتیم به زندگی و فعالیتها و پرونده وحید صیادی نصیری:
https://youtu.be/72HLsBMk0Gk
این ویدیو را هم ببینید
https://youtu.be/gerDlJboKrk?si=qhQVrbEWwBEV1ySj
قبل از آنکه حسین رونقی هم مثل وحید جانش را از دست بدهد، دست به دست هم، با اتحاد و فارغ از هر گرایش سیاسی، کاری برای آزادیش انجام دهیم. باور کنیم که اتحاد رمز پیروزی است.
راه همبستگی از مسیر حمایت از زندانیان سیاسی به ویژه دورترین افراد نسبت به گرایش سیاسی ما میگذرد، همان کاری که وحید انجام میداد، آرش صادقی انجام میدهد....
#وحید_صیادی_نصیری #نه_به_جمهوری_اسلامی #حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
💔27❤3👍2🕊1
هموطنان عزیز
تجربه ۲۷ ساله اینجانب در زندانهای مختلف و دیدن زندانیان متعدد در اعتصاب غذا و مشاهده وضعیت فعلی حسین، برای اینجانب گویای آن است که با توجه به کمبود آب در بدن این زندانی سیاسی "هرلحظه امکان مرگ حسین رونقی وجود دارد." ضمن عذرخواهی از محضر پدر و به خصوص مادر حسین، لازم دیدم بر این حقیقت هولناک که در صورت تداوم وضعیت کنونی پیش روی همه ماست به جد و صریح تاکید کرده و شهادت دهم.
بازداشت حسین رونقی با توجه به وضع جسمی و داشتن گواهی عدم تحمل حبس از سوی پزشکی قانونی، برخلاف قوانین جاری بوده و این زندانی سیاسی باید به فوریت آزاد شود، و مسئولیت هرگونه اتفاقی و به خطر افتادن سلامتی یا جان حسین برعهده کسانی است که روز نخست وی را بازداشت کرده و اکنون نیز برای تبدیل قرار بازداشت و آزادی وی تعلل میورزند."
هموطنان عزیز
در این روزهای سخت برای همه ما، از شما خواهشمندم صدای آزادی حسین رونقی و فریاد آزادی همه زندانیان سیاسی باشید شاید برخی حسابهای جعلی و یا برخی از سر جهل موضوع اعتصاب حسین رونقی را تخطئه کرده و با منحرف کردن و یا برخی از سر جهل موضوع اعتصاب حسین رونقی را تخطئه کرده و با منحرف کردن ذهن شما، مقدمات مرگ این هموطن شریف را در زندان فراهم آورند، اما اینجانب از پس ۲۷ سال تجربه تحمل حبس به عنوان یک زندانی سیاسی صادقانه خدمت شما عرض میکنم:" عمر دروغ در حیات یک زندانی سیاسی بسیار کوتاه است و در نهایت حقیقت و راستی آشکار شده و دروغگویان رسوا خواهند شد."
اکنون نیز دروغگویان تلاش خود را به کار میگیرند، اما حقیقت امر این است که ما در فضای محدود بندمان و پیش چشممان میبینیم و آن اینکه:" اعتصاب حسین رونقی به بحرانیترین مرحله رسیده و جان وی در خطر جدی است."
افشین بایمانی
۶ مهر ۱۴۰۴
زندان قزلحصار
/ متن کامل در اسلایدها
از صفحه احمدرضا حائری، هم بندی حسین رونقی
#افشین_بایمانی #حسین_رونقی #بیانیه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
تجربه ۲۷ ساله اینجانب در زندانهای مختلف و دیدن زندانیان متعدد در اعتصاب غذا و مشاهده وضعیت فعلی حسین، برای اینجانب گویای آن است که با توجه به کمبود آب در بدن این زندانی سیاسی "هرلحظه امکان مرگ حسین رونقی وجود دارد." ضمن عذرخواهی از محضر پدر و به خصوص مادر حسین، لازم دیدم بر این حقیقت هولناک که در صورت تداوم وضعیت کنونی پیش روی همه ماست به جد و صریح تاکید کرده و شهادت دهم.
بازداشت حسین رونقی با توجه به وضع جسمی و داشتن گواهی عدم تحمل حبس از سوی پزشکی قانونی، برخلاف قوانین جاری بوده و این زندانی سیاسی باید به فوریت آزاد شود، و مسئولیت هرگونه اتفاقی و به خطر افتادن سلامتی یا جان حسین برعهده کسانی است که روز نخست وی را بازداشت کرده و اکنون نیز برای تبدیل قرار بازداشت و آزادی وی تعلل میورزند."
هموطنان عزیز
در این روزهای سخت برای همه ما، از شما خواهشمندم صدای آزادی حسین رونقی و فریاد آزادی همه زندانیان سیاسی باشید شاید برخی حسابهای جعلی و یا برخی از سر جهل موضوع اعتصاب حسین رونقی را تخطئه کرده و با منحرف کردن و یا برخی از سر جهل موضوع اعتصاب حسین رونقی را تخطئه کرده و با منحرف کردن ذهن شما، مقدمات مرگ این هموطن شریف را در زندان فراهم آورند، اما اینجانب از پس ۲۷ سال تجربه تحمل حبس به عنوان یک زندانی سیاسی صادقانه خدمت شما عرض میکنم:" عمر دروغ در حیات یک زندانی سیاسی بسیار کوتاه است و در نهایت حقیقت و راستی آشکار شده و دروغگویان رسوا خواهند شد."
اکنون نیز دروغگویان تلاش خود را به کار میگیرند، اما حقیقت امر این است که ما در فضای محدود بندمان و پیش چشممان میبینیم و آن اینکه:" اعتصاب حسین رونقی به بحرانیترین مرحله رسیده و جان وی در خطر جدی است."
افشین بایمانی
۶ مهر ۱۴۰۴
زندان قزلحصار
/ متن کامل در اسلایدها
از صفحه احمدرضا حائری، هم بندی حسین رونقی
#افشین_بایمانی #حسین_رونقی #بیانیه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤33🕊5👎3💔2
پیام خواهر حسين رونقى
درخواست فوری برای نجات جان حسین رونقی، زندانی سیاسی در ایران
من بهعنوان یکی از اعضای خانواده حسین رونقی، زندانی سیاسی در ایران، با نگرانی عمیق و اضطراب فراوان اعلام میکنم که وضعیت جسمی برادرم به طرز نگرانکنندهای بحرانی است و جمهوری اسلامی ایران مسئول مستقیم حفظ جان اوست.
بر اساس اطلاعات رسیده به خانواده، حسین به دلیل خونریزی شدید معده و کلیه، با قند خون ۵۶ و فشار خون ٨ روی ۴، و تشنج کرده است. این در حالیست که او از ٢٢ روز اعتصاب غذای تر و ۴ روز اعتصاب غذای خشک رنج میبرد.
حسین از زمان بازداشت از دریافت و مصرف داروهای حیاتی خود محروم مانده است؛ داروهایی که برای کنترل بیماریهای مزمن او از جمله مشکلات کلیوی، غلظت خون و تیروئید و درمان تشنج ضروری هستند. این بیتوجهی عامدانه به وضعیت درمانی او، سلامت و جانش را بهشدت در معرض خطر قرار داده است.
او پیشتر نیز با مشکلات جدی جسمی از جمله:
غلظت بالای خون
کمکاری تیروئید
نارسایی کلیوی
زخم معده
مشکلات قلبی
و تشنج
دست و پنجه نرم کرده و متأسفانه هیچ اقدام درمانی مؤثر و کافی از سوی مسئولان زندان برای او انجام نشده است.
بر اساس مستندات پزشکی و نظر کارشناسان، حسین مشمول وضعیت «عدم تحمل کیفری» است و ادامه نگهداری او در زندان عملاً نقض آشکار حق حیات و تعرض به کرامت انسانی اوست.
با وجود سالها فشارهای امنیتی، حملات سایبری، تخریب روانی و تبلیغاتی علیه خانواده ما توسط وابستگان نهادهای حکومتی، ناگزیرم سکوت را بشکنم و اعلام کنم که حسین تنها به دلیل فعالیتهای صلحآمیز، عدالتخواهی و وطندوستیاش در بازداشت است و هیچ جرم قانونی علیه او اثبات نشده است.
ما، اعضای خانوادهاش، مسئولیت مستقیم حفظ جان حسین را بر عهده جمهوری اسلامی میدانیم و هشدار میدهیم که هرگونه آسیب بیشتر به او، عواقب سنگینی از نظر حقوقی و اخلاقی برای مقامات جمهوری اسلامی خواهد داشت.
ما خواستار اقدام فوری نهادهای بینالمللی حقوق بشری، گزارشگران ویژه سازمان ملل، عفو بینالملل، دیدبان حقوق بشر و تمامی وجدانهای بیدار در سراسر جهان برای نجات جان حسین هستیم.
سکوت در برابر چنین ظلم آشکاری، به معنای همدستی با آن خواهد بود.
@hosseinronaghi
#حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
درخواست فوری برای نجات جان حسین رونقی، زندانی سیاسی در ایران
من بهعنوان یکی از اعضای خانواده حسین رونقی، زندانی سیاسی در ایران، با نگرانی عمیق و اضطراب فراوان اعلام میکنم که وضعیت جسمی برادرم به طرز نگرانکنندهای بحرانی است و جمهوری اسلامی ایران مسئول مستقیم حفظ جان اوست.
بر اساس اطلاعات رسیده به خانواده، حسین به دلیل خونریزی شدید معده و کلیه، با قند خون ۵۶ و فشار خون ٨ روی ۴، و تشنج کرده است. این در حالیست که او از ٢٢ روز اعتصاب غذای تر و ۴ روز اعتصاب غذای خشک رنج میبرد.
حسین از زمان بازداشت از دریافت و مصرف داروهای حیاتی خود محروم مانده است؛ داروهایی که برای کنترل بیماریهای مزمن او از جمله مشکلات کلیوی، غلظت خون و تیروئید و درمان تشنج ضروری هستند. این بیتوجهی عامدانه به وضعیت درمانی او، سلامت و جانش را بهشدت در معرض خطر قرار داده است.
او پیشتر نیز با مشکلات جدی جسمی از جمله:
غلظت بالای خون
کمکاری تیروئید
نارسایی کلیوی
زخم معده
مشکلات قلبی
و تشنج
دست و پنجه نرم کرده و متأسفانه هیچ اقدام درمانی مؤثر و کافی از سوی مسئولان زندان برای او انجام نشده است.
بر اساس مستندات پزشکی و نظر کارشناسان، حسین مشمول وضعیت «عدم تحمل کیفری» است و ادامه نگهداری او در زندان عملاً نقض آشکار حق حیات و تعرض به کرامت انسانی اوست.
با وجود سالها فشارهای امنیتی، حملات سایبری، تخریب روانی و تبلیغاتی علیه خانواده ما توسط وابستگان نهادهای حکومتی، ناگزیرم سکوت را بشکنم و اعلام کنم که حسین تنها به دلیل فعالیتهای صلحآمیز، عدالتخواهی و وطندوستیاش در بازداشت است و هیچ جرم قانونی علیه او اثبات نشده است.
ما، اعضای خانوادهاش، مسئولیت مستقیم حفظ جان حسین را بر عهده جمهوری اسلامی میدانیم و هشدار میدهیم که هرگونه آسیب بیشتر به او، عواقب سنگینی از نظر حقوقی و اخلاقی برای مقامات جمهوری اسلامی خواهد داشت.
ما خواستار اقدام فوری نهادهای بینالمللی حقوق بشری، گزارشگران ویژه سازمان ملل، عفو بینالملل، دیدبان حقوق بشر و تمامی وجدانهای بیدار در سراسر جهان برای نجات جان حسین هستیم.
سکوت در برابر چنین ظلم آشکاری، به معنای همدستی با آن خواهد بود.
@hosseinronaghi
#حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤31💔11🕊4👎2👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
پخش گواهی عدم تحمل کیفر حبس حسین رونقی در سطح شهر، جهت اطلاع مسئولین!
از آنجا که مسئولان قضایی و سازمان زندانها، در خصوص وجود گواهی عدم تحمل حبس، برخی فعالان میدانی، در خیابانها این برگه را منتشر کردند.
کانال تلگرام حسین رونقی، در آخرین اطلاعرسانی درباره وضعیت وی نوشت:
به روز رسانی در خصوص شرایط حسین رونقی
امروز، در بیستوششمین روز اعتصاب غذای حسین رونقی و چهارمین روز اعتصاب غذای خشک او، پس از معاینه او توسط پزشک زندان و کاهش شدید قند خون، بهدلیل وخامت حالش با اصرار همبندیهایش یک سرم قندی به او تزریق شده است.
او در طی چهار روز اعتصاب غذای خشک، تنها یک لیوان آب خورده و دو وعده سرم دریافت کرده است.
پزشک زندان اعلام کرد که حسین رونقی باید فورا به بیمارستان منتقل شود، اما او نپذیرفت.
نگهداری حسین رونقی در زندان، با توجه به داشتن گواهی عدم تحمل حبس، غیرقانونی است و او باید هرچه سریعتر آزاد شده و تحت درمان قرار گیرد.
@Hosseinronaghi
#حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
از آنجا که مسئولان قضایی و سازمان زندانها، در خصوص وجود گواهی عدم تحمل حبس، برخی فعالان میدانی، در خیابانها این برگه را منتشر کردند.
کانال تلگرام حسین رونقی، در آخرین اطلاعرسانی درباره وضعیت وی نوشت:
به روز رسانی در خصوص شرایط حسین رونقی
امروز، در بیستوششمین روز اعتصاب غذای حسین رونقی و چهارمین روز اعتصاب غذای خشک او، پس از معاینه او توسط پزشک زندان و کاهش شدید قند خون، بهدلیل وخامت حالش با اصرار همبندیهایش یک سرم قندی به او تزریق شده است.
او در طی چهار روز اعتصاب غذای خشک، تنها یک لیوان آب خورده و دو وعده سرم دریافت کرده است.
پزشک زندان اعلام کرد که حسین رونقی باید فورا به بیمارستان منتقل شود، اما او نپذیرفت.
نگهداری حسین رونقی در زندان، با توجه به داشتن گواهی عدم تحمل حبس، غیرقانونی است و او باید هرچه سریعتر آزاد شده و تحت درمان قرار گیرد.
@Hosseinronaghi
#حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
💔29❤7👎2
♦️ حمایت از حسین رونقی به مثابهی ضرورتی اخلاقی و انسانی
✍ عبدالله مومنی
اعتصاب غذا یکی از دشوارترین اشکال مقاومت مدنی در زندان و به تعبیری آخرین شکل از آن است. زندانی سیاسی زمانی به این شیوه متوسل میشود که تمامی مسیرهای قانونی و انسانی برای اعتراض و تغییر بر او بسته شده و هیچ صدایی برای دادخواهیاش شنیده نمیشود. در چنین شرایطی، اعتصاب غذا ـ و بهویژه اعتصاب غذای خشک ـ نه انتخابی آسان، بلکه تصمیمی دردناک است که نتیجه مستقیم بیعدالتی و انسداد راههای دیگر اعتراض محسوب میشود.
اعتصاب غذا در اصل تلاشی است برای انتقال بار مسئولیت هر اتفاقی که بر زندانی میگذرد، به دوش تصمیمگیران و مسئولانی که با رفتار ظالمانه خود وضع ناعادلانه را استمرار میبخشند. این عمل، فریادی خاموش است که نشان میدهد زندانی حاضر است جسم خود را به میدان مقاومت بدل کند تا شاید جهان بیرون صدای او را بشنود.
چنین شکلی از مقاومت سیاسی در تاریخ مبارزات مدنی و جنبشهای آزادیخواهانه تجربه شده و همواره نشان داده است که حکومتهای خودکامه تنها زمانی وادار به عقبنشینی میشوند که فشار افکار عمومی و هزینههای سرکوب برایشان غیرقابلتحمل گردد.
در شرایط کنونی، حمایت و همبستگی با زندانیانی همچون حسین رونقی که جان خود را بر سر اعتراض به بیعدالتی میگذارند، نهتنها ضرورتی سیاسی، بلکه یک وظیفه انسانی و اخلاقی است. حسین رونقی و همه زندانیانی که با اعتصاب غذا در برابر سرکوب ایستادگی میکنند، آینهای از اراده انسانی برای کرامت و آزادیاند و سکوت در برابر وضعیت آنان، بیتفاوتی در برابر کرامت انسان است.
منتشر شده در رسانه تحکیم ملت
@tahkimmelat
عبدالله مؤمنی، فعال سیاسی و زندانی سیاسی سابق و از همبندیهای سابق حسین رونقی است که به رغم برخی اختلاف نظرها، از این زندانی سیاسی حمایت کرده است.
حسین رونقی در روز بیست و هفتم اعتصاب غذا و پنجم اعتصاب غذای خشک به سر میبرد. او در دوران اعتصاب غذای خشک به دلیل وخامت حالش یک لیوان آب نوشیده و دو وعده سرم دریافت کرده است.
#عبدالله_مومنی #حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
✍ عبدالله مومنی
اعتصاب غذا یکی از دشوارترین اشکال مقاومت مدنی در زندان و به تعبیری آخرین شکل از آن است. زندانی سیاسی زمانی به این شیوه متوسل میشود که تمامی مسیرهای قانونی و انسانی برای اعتراض و تغییر بر او بسته شده و هیچ صدایی برای دادخواهیاش شنیده نمیشود. در چنین شرایطی، اعتصاب غذا ـ و بهویژه اعتصاب غذای خشک ـ نه انتخابی آسان، بلکه تصمیمی دردناک است که نتیجه مستقیم بیعدالتی و انسداد راههای دیگر اعتراض محسوب میشود.
اعتصاب غذا در اصل تلاشی است برای انتقال بار مسئولیت هر اتفاقی که بر زندانی میگذرد، به دوش تصمیمگیران و مسئولانی که با رفتار ظالمانه خود وضع ناعادلانه را استمرار میبخشند. این عمل، فریادی خاموش است که نشان میدهد زندانی حاضر است جسم خود را به میدان مقاومت بدل کند تا شاید جهان بیرون صدای او را بشنود.
چنین شکلی از مقاومت سیاسی در تاریخ مبارزات مدنی و جنبشهای آزادیخواهانه تجربه شده و همواره نشان داده است که حکومتهای خودکامه تنها زمانی وادار به عقبنشینی میشوند که فشار افکار عمومی و هزینههای سرکوب برایشان غیرقابلتحمل گردد.
در شرایط کنونی، حمایت و همبستگی با زندانیانی همچون حسین رونقی که جان خود را بر سر اعتراض به بیعدالتی میگذارند، نهتنها ضرورتی سیاسی، بلکه یک وظیفه انسانی و اخلاقی است. حسین رونقی و همه زندانیانی که با اعتصاب غذا در برابر سرکوب ایستادگی میکنند، آینهای از اراده انسانی برای کرامت و آزادیاند و سکوت در برابر وضعیت آنان، بیتفاوتی در برابر کرامت انسان است.
منتشر شده در رسانه تحکیم ملت
@tahkimmelat
عبدالله مؤمنی، فعال سیاسی و زندانی سیاسی سابق و از همبندیهای سابق حسین رونقی است که به رغم برخی اختلاف نظرها، از این زندانی سیاسی حمایت کرده است.
حسین رونقی در روز بیست و هفتم اعتصاب غذا و پنجم اعتصاب غذای خشک به سر میبرد. او در دوران اعتصاب غذای خشک به دلیل وخامت حالش یک لیوان آب نوشیده و دو وعده سرم دریافت کرده است.
#عبدالله_مومنی #حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤27👍13👎2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
عباس شریفی، زندانی سیاسی و از بازداشتشدگان خیزش «زن، زندگی، آزادی» که اینک دوران تبعید خود را پس از اتمام دوران حبس، در استان سیستان و بلوچستان سپری میکند، با انتشار این ویدیو در صفحه اینستاگرام خود، حمایت خود از حسین رونقی را اعلام کرد و از مردم خواست که به هر نحوی صدای حسین باشند.
«از تبعید از سیستان مینویسم لطفا صدای زندانیان سیاسی باشید صدای فرزند این وطن حسین رونقی باشید اگر ما نه پس کی؟ اگر الان نه پس کِی؟ به هرنحوی صدایش باشیم شاید فردا و فرداها دیر باشد.. آزادی زندانیان سیاسی ۷ مهر ۱۴۰۴»
#عباس_شریفی #حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
«از تبعید از سیستان مینویسم لطفا صدای زندانیان سیاسی باشید صدای فرزند این وطن حسین رونقی باشید اگر ما نه پس کی؟ اگر الان نه پس کِی؟ به هرنحوی صدایش باشیم شاید فردا و فرداها دیر باشد.. آزادی زندانیان سیاسی ۷ مهر ۱۴۰۴»
#عباس_شریفی #حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤30
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ایران نیازمند فداکاری ماست.
بدن حسین رونقی در حال فروپاشی است. او بدنش و جانش را در معرض خطر قرار داده است تا برای همه خطر فروپاشی ایران ملموس شود. حسین دارد جانش را از دست میدهد، مثل ایران که دارد زیر فشارهای مختلفی که رژیم ولایی بر آن تحریم کرده جان میدهد.
اگر خانهمان آتش بگیرد، فوری یک واکنشی نشان میدهیم. اگر دزدی به خانهمان بیاید،واکنش نشان میدهیم. اکنون ایران، خانهی ما، توسط فرفهای تبهکار اشغال شده و مردم ما گروگان گرفته شدهاند. حکومتی که دارد ایران را میسوزاند، هر صدای مخالفی را در حلقوم خفه میکند، ایران را ویران کرده است، صنعت در رکود است، نخبههای از میهن فراری، آزادگان در زندان، بسیاری جانهای شیفته آزادی زیر خروارها خاک، دریاچهها خشک، محیط زیست آلوده و ....
حسین جانش را جلوی چشم ما دارد ذره ذره آب میکند تا چشمان ما بیدار شود و واقعیت و اضطرار خطری که موجودیت ایران را تهدید میکند، بهتر. لمس کنیم.
دقایقی پیش روز بیست و هشتم اعتصاب غذا (ششم اعتصاب غذای خشک) حسین رونقی آغاز شد. او در طی شش روز اخیر تنها یک لیوان آب نوشیده و دو وعده سرم دریافت کرده است.
شاید همین دو وعده سرم او را زنده نگه داشته، ولی تا همین حالا هم ارگانهای حیاتی او آسیب دیدهاند.
صدایش باشیم!
#حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
بدن حسین رونقی در حال فروپاشی است. او بدنش و جانش را در معرض خطر قرار داده است تا برای همه خطر فروپاشی ایران ملموس شود. حسین دارد جانش را از دست میدهد، مثل ایران که دارد زیر فشارهای مختلفی که رژیم ولایی بر آن تحریم کرده جان میدهد.
اگر خانهمان آتش بگیرد، فوری یک واکنشی نشان میدهیم. اگر دزدی به خانهمان بیاید،واکنش نشان میدهیم. اکنون ایران، خانهی ما، توسط فرفهای تبهکار اشغال شده و مردم ما گروگان گرفته شدهاند. حکومتی که دارد ایران را میسوزاند، هر صدای مخالفی را در حلقوم خفه میکند، ایران را ویران کرده است، صنعت در رکود است، نخبههای از میهن فراری، آزادگان در زندان، بسیاری جانهای شیفته آزادی زیر خروارها خاک، دریاچهها خشک، محیط زیست آلوده و ....
حسین جانش را جلوی چشم ما دارد ذره ذره آب میکند تا چشمان ما بیدار شود و واقعیت و اضطرار خطری که موجودیت ایران را تهدید میکند، بهتر. لمس کنیم.
دقایقی پیش روز بیست و هشتم اعتصاب غذا (ششم اعتصاب غذای خشک) حسین رونقی آغاز شد. او در طی شش روز اخیر تنها یک لیوان آب نوشیده و دو وعده سرم دریافت کرده است.
شاید همین دو وعده سرم او را زنده نگه داشته، ولی تا همین حالا هم ارگانهای حیاتی او آسیب دیدهاند.
صدایش باشیم!
#حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
💔48🕊7❤3👎2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
توماج صالحی، هنرمند و رپر منتقد و زندانی سیاسی سابق، ضمن انتشار این ویدیو نوشت:
آدما به توجهِ خانوادهشون نیاز دارن، ما خانوادهی همدیگه هستیم♥️
توماج در این ویدیو درباره مقاومت زندانیان و تلاش آنها برای نشان دادن مقاومت خود به جامعه و روحیه دادن به جامعه، علی رغم همه مشکلات در زندان صحبت میکند.
آقای صالحی خواستار حمایت از زندانیان سیاسی و خانوادههای آنها شد و نوشت:
«پارههای تنمون رو که اسیر شدند فراموش نکنیم، تنها دلگرمی زندانیها رو ازشون دریغ نکنیم، آدما به توجهِ خانوادهشون نیاز دارن، ما خانوادهی همدیگه هستیم♥️»
آقای صالحی در این ویدیو تاکید میکند که از زندانیان گمنام حمایت کنیم و نگذاریم که زندانیان سیاسی فراموش شوند.
#توماج_صالحی #حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
آدما به توجهِ خانوادهشون نیاز دارن، ما خانوادهی همدیگه هستیم♥️
توماج در این ویدیو درباره مقاومت زندانیان و تلاش آنها برای نشان دادن مقاومت خود به جامعه و روحیه دادن به جامعه، علی رغم همه مشکلات در زندان صحبت میکند.
آقای صالحی خواستار حمایت از زندانیان سیاسی و خانوادههای آنها شد و نوشت:
«پارههای تنمون رو که اسیر شدند فراموش نکنیم، تنها دلگرمی زندانیها رو ازشون دریغ نکنیم، آدما به توجهِ خانوادهشون نیاز دارن، ما خانوادهی همدیگه هستیم♥️»
آقای صالحی در این ویدیو تاکید میکند که از زندانیان گمنام حمایت کنیم و نگذاریم که زندانیان سیاسی فراموش شوند.
#توماج_صالحی #حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤55👎9👍5
دولت ایالات متحده آمریکا خواستار آزادی فوری حسین رونقی و همه زندانیان سیاسی شد
صفحه فارسی وزارت امور خارجه آمریکا نوشت:
«حسین رونقی، فعال ایرانی، که به دلیل انتقاد از رژیم ایران به ناحق زندانی شده است، در اعتراض به شرایط وحشتناک زندان در اعتصاب غذا به سر می برد. وضعیت سلامتی او به سرعت رو به وخامت است - کاهش شدید وزن، ضعف بیش از حد و فشار خون پایین خطرناک - که با محرومیت رژیم از داروهای مورد نیاز برای بیماریهای مزمن او، وخیم تر شده است. ظلم و ستم این رژیم استبدادی و ارزش قائل نبودن برای جان شهروندان خود، حد و مرزی نمیشناسد. ایالات متحده در کنار مردم شجاع ایران در مبارزه آنها برای عدالت و آزادی ایستاده است. ما این سوءاستفاده.های رژیم را محکوم میکنیم و خواستار آزادی فوری حسین و همه زندانیان سیاسی هستیم.»
ـ این موضعگیری وزارت خارجه آمریکا اهمیت زیادی دارد، زیرا نشان میدهد مقاومت زندانیان سیاسی ــ از جمله حسین رونقی ــ و اعتصاب غذای پرخطر آنها نهتنها سکوت زندان را میشکند، بلکه صدای اعتراض را به سطح بینالمللی میرساند. سالها تلاش فعالان حقوق بشر، خانوادههای زندانیان و شبکههای همبستگی مدنی باعث شده وضعیت زندانیان سیاسی در ایران به دغدغهی جدی دولتها و نهادهای بینالمللی تبدیل شود. هر بیانیه و فشار دیپلماتیک، ثمرهی مستقیم مقاومت این زندانیان و انعکاس فریاد آزادیخواهی آنان است؛ و این چرخهی مقاومت و بازتاب، هم مشروعیت داخلی جنبش آزادسخواهی مردم را تقویت میکند و هم دولتهای استبدادی را در برابر افکار عمومی جهانی پاسخگو میسازد.
#حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
صفحه فارسی وزارت امور خارجه آمریکا نوشت:
«حسین رونقی، فعال ایرانی، که به دلیل انتقاد از رژیم ایران به ناحق زندانی شده است، در اعتراض به شرایط وحشتناک زندان در اعتصاب غذا به سر می برد. وضعیت سلامتی او به سرعت رو به وخامت است - کاهش شدید وزن، ضعف بیش از حد و فشار خون پایین خطرناک - که با محرومیت رژیم از داروهای مورد نیاز برای بیماریهای مزمن او، وخیم تر شده است. ظلم و ستم این رژیم استبدادی و ارزش قائل نبودن برای جان شهروندان خود، حد و مرزی نمیشناسد. ایالات متحده در کنار مردم شجاع ایران در مبارزه آنها برای عدالت و آزادی ایستاده است. ما این سوءاستفاده.های رژیم را محکوم میکنیم و خواستار آزادی فوری حسین و همه زندانیان سیاسی هستیم.»
ـ این موضعگیری وزارت خارجه آمریکا اهمیت زیادی دارد، زیرا نشان میدهد مقاومت زندانیان سیاسی ــ از جمله حسین رونقی ــ و اعتصاب غذای پرخطر آنها نهتنها سکوت زندان را میشکند، بلکه صدای اعتراض را به سطح بینالمللی میرساند. سالها تلاش فعالان حقوق بشر، خانوادههای زندانیان و شبکههای همبستگی مدنی باعث شده وضعیت زندانیان سیاسی در ایران به دغدغهی جدی دولتها و نهادهای بینالمللی تبدیل شود. هر بیانیه و فشار دیپلماتیک، ثمرهی مستقیم مقاومت این زندانیان و انعکاس فریاد آزادیخواهی آنان است؛ و این چرخهی مقاومت و بازتاب، هم مشروعیت داخلی جنبش آزادسخواهی مردم را تقویت میکند و هم دولتهای استبدادی را در برابر افکار عمومی جهانی پاسخگو میسازد.
#حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤34👎4🕊3
اعزام حسین رونقی به مرخصی درمانی پس از ۲۹ روز اعتصاب غذا
حسین رونقی، فعال مدنی و زندانی سیاسی، پس از ۲۹ روز اعتصاب غذا، امروز با قرار وثیقه به مرخصی درمانی اعزام شد و در حال انتقال به بیمارستان است.
او در ۲۲ روز نخست، اعتصاب غذای «تر» داشت؛ یعنی تنها آب و چای نوشید و گاه چند حبه قند و اندکی نمک مصرف کرد. از روز بیستوسوم، اعتصاب غذای خشک را آغاز کرد؛ اما در روز دوم و چهارم، به دلیل افت شدید قند خون و خطر مرگ، با اصرار همبندیها یک وعده سرم دریافت کرد. در همان روز دوم یک لیوان آب نیز نوشید. در روز ششم اعتصاب خشک نیز بنا به درخواست مادر و وعده آزادی با وثیقه، یک لیوان آب نوشید تا بتواند تا امروز زنده بماند.
رونقی که در دوم تیرماه ۱۴۰۴ بازداشت شده بود، پس از چندین جابجایی بین زندانهای مختلف سرانجام به زندان قزلحصار منتقل شد. او در نامهای نوشته بود:
«در تجربه اسفناک و تلخ اخیر، پس از روزها جابجایی در بازداشتگاه و زندانهای مختلف، به بند انسانکش ۳۵ واحد ۳ قزلحصار (معروف به رجاییشهر و بند انفرادی که زندانیان خطرناک و محکومان به اعدام قبل از اجرای حکم غیرانسانی در آن نگهداری میشوند) و سپس به گوردخمههای بند ۲۰ سالن ۳ واحد ۴ قزلحصار، که محل اسارت زندانیان سیاسی و عقیدتی است، منتقل شدم. آنچه در بند ۳۵ و زخمی که بر تن زندانیان سیاسی دیدم، حقیقتاً بیانگر روزگار مرگ انسانیت در دوران ماست. به چشم دیدن چنین ستمهایی، عزم مرا بر تصمیم خود راسختر کرد. (هنوز باورش سخت است که چند وقت بعد از قتل الهه حسیننژاد، چند سلول آنطرفتر با قاتلش بهمن فرزانه در یک بند نگهداری شوم؛ آن هم به جرم اظهار نظر و عقیده و دفاع از حق حاکمیت ملت ایران.)»
در حالیکه حسین رونقی پیشتر از پزشکی قانونی گواهی «عدم تحمل حبس» دریافت کرده بود، قوه قضاییه همچنان او را در بازداشت نگه داشته و حتی حکم پنج سال حبس او که در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی صادر شده و اخیراً در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر تأیید شده بود، برای اجرا ابلاغ کرده است.
کانال تلگرام حسین رونقی نوشت:
«با پایداری و مقاومت حسین رونقی و همچنین هوشیاری و حمایت فعالان سیاسیـاجتماعی و هممیهنان آگاه، دستگاه قضایی امنیتی جمهوری اسلامی ناچار شد موقتاً از اسارت تن رنجور و خسته او دست بردارد و حسین را در شرایطی بحرانی به خانواده و دوستانش تحویل دهد.»
این کانال همچنین اضافه کرد:
«بر اساس اطلاعات رسیده، مأموران امنیتی به دلیل وخامت وضعیت جسمی حسین رونقی و بیم از بروز حادثهای ناگوار در شرایط حساس این روزهای ایران، در عین بیمسئولیتی به خانواده او اجازه دادند که در ازای قرار وثیقه، وی را به مدت یک هفته با عنوان «مرخصی» به بیمارستان منتقل کنند تا حسین به اعتصاب غذا پایان داده و روند درمانی برای جلوگیری از آسیبهای بیشتر جسمی آغاز شود.»
و در ادامه هشدار داد:
«این در حالی است که حسین رونقی پیشتر از پزشکی قانونی گواهی «عدم تحمل حبس» دریافت کرده بود. بنابراین مسئولیت مستقیم هرگونه اتفاق برای او بر عهده قوه قضاییه و نهادهای امنیتی است که متن یک توئیت را بهانه انتقامجویی، سرکوب و خفقان کردهاند.»
کانال حسین رونقی در پایان تأکید کرده است:
«اطلاعات تکمیلی درباره وضعیت جسمی و روند درمان حسین از طریق کانال رسمی او در اختیار مردم قرار خواهد گرفت. از همینجا تأکید میکنیم که این مرخصی باید به آزادی کامل او منتهی شود. هممیهنان آگاه نیز فریب این بازیهای روانی با بندهای قوانین و فعالیتهای سایبری برای بیاعتبارسازی فعالان سیاسی را نخواهند خورد و تا آزادی و بهبودی کامل حسین رونقی پیگیر وضعیت او خواهند بود.»
#حسین_رونقی
@Tavaana_TavaanaTech
حسین رونقی، فعال مدنی و زندانی سیاسی، پس از ۲۹ روز اعتصاب غذا، امروز با قرار وثیقه به مرخصی درمانی اعزام شد و در حال انتقال به بیمارستان است.
او در ۲۲ روز نخست، اعتصاب غذای «تر» داشت؛ یعنی تنها آب و چای نوشید و گاه چند حبه قند و اندکی نمک مصرف کرد. از روز بیستوسوم، اعتصاب غذای خشک را آغاز کرد؛ اما در روز دوم و چهارم، به دلیل افت شدید قند خون و خطر مرگ، با اصرار همبندیها یک وعده سرم دریافت کرد. در همان روز دوم یک لیوان آب نیز نوشید. در روز ششم اعتصاب خشک نیز بنا به درخواست مادر و وعده آزادی با وثیقه، یک لیوان آب نوشید تا بتواند تا امروز زنده بماند.
رونقی که در دوم تیرماه ۱۴۰۴ بازداشت شده بود، پس از چندین جابجایی بین زندانهای مختلف سرانجام به زندان قزلحصار منتقل شد. او در نامهای نوشته بود:
«در تجربه اسفناک و تلخ اخیر، پس از روزها جابجایی در بازداشتگاه و زندانهای مختلف، به بند انسانکش ۳۵ واحد ۳ قزلحصار (معروف به رجاییشهر و بند انفرادی که زندانیان خطرناک و محکومان به اعدام قبل از اجرای حکم غیرانسانی در آن نگهداری میشوند) و سپس به گوردخمههای بند ۲۰ سالن ۳ واحد ۴ قزلحصار، که محل اسارت زندانیان سیاسی و عقیدتی است، منتقل شدم. آنچه در بند ۳۵ و زخمی که بر تن زندانیان سیاسی دیدم، حقیقتاً بیانگر روزگار مرگ انسانیت در دوران ماست. به چشم دیدن چنین ستمهایی، عزم مرا بر تصمیم خود راسختر کرد. (هنوز باورش سخت است که چند وقت بعد از قتل الهه حسیننژاد، چند سلول آنطرفتر با قاتلش بهمن فرزانه در یک بند نگهداری شوم؛ آن هم به جرم اظهار نظر و عقیده و دفاع از حق حاکمیت ملت ایران.)»
در حالیکه حسین رونقی پیشتر از پزشکی قانونی گواهی «عدم تحمل حبس» دریافت کرده بود، قوه قضاییه همچنان او را در بازداشت نگه داشته و حتی حکم پنج سال حبس او که در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی صادر شده و اخیراً در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر تأیید شده بود، برای اجرا ابلاغ کرده است.
کانال تلگرام حسین رونقی نوشت:
«با پایداری و مقاومت حسین رونقی و همچنین هوشیاری و حمایت فعالان سیاسیـاجتماعی و هممیهنان آگاه، دستگاه قضایی امنیتی جمهوری اسلامی ناچار شد موقتاً از اسارت تن رنجور و خسته او دست بردارد و حسین را در شرایطی بحرانی به خانواده و دوستانش تحویل دهد.»
این کانال همچنین اضافه کرد:
«بر اساس اطلاعات رسیده، مأموران امنیتی به دلیل وخامت وضعیت جسمی حسین رونقی و بیم از بروز حادثهای ناگوار در شرایط حساس این روزهای ایران، در عین بیمسئولیتی به خانواده او اجازه دادند که در ازای قرار وثیقه، وی را به مدت یک هفته با عنوان «مرخصی» به بیمارستان منتقل کنند تا حسین به اعتصاب غذا پایان داده و روند درمانی برای جلوگیری از آسیبهای بیشتر جسمی آغاز شود.»
و در ادامه هشدار داد:
«این در حالی است که حسین رونقی پیشتر از پزشکی قانونی گواهی «عدم تحمل حبس» دریافت کرده بود. بنابراین مسئولیت مستقیم هرگونه اتفاق برای او بر عهده قوه قضاییه و نهادهای امنیتی است که متن یک توئیت را بهانه انتقامجویی، سرکوب و خفقان کردهاند.»
کانال حسین رونقی در پایان تأکید کرده است:
«اطلاعات تکمیلی درباره وضعیت جسمی و روند درمان حسین از طریق کانال رسمی او در اختیار مردم قرار خواهد گرفت. از همینجا تأکید میکنیم که این مرخصی باید به آزادی کامل او منتهی شود. هممیهنان آگاه نیز فریب این بازیهای روانی با بندهای قوانین و فعالیتهای سایبری برای بیاعتبارسازی فعالان سیاسی را نخواهند خورد و تا آزادی و بهبودی کامل حسین رونقی پیگیر وضعیت او خواهند بود.»
#حسین_رونقی
@Tavaana_TavaanaTech
❤49👎12👍3💔2
زندانیان سیاسی وجدانهای بیدار جامعهاند
✍️حسین رونقی
در ساختارهای امنیتی حکومتهایی مانند جمهوری اسلامی، زندان تنها یک ابزار تنبیهی نیست، بلکه بخشی از یک فرآیند مستمر برای فرسایش جسم، روان و جایگاه اجتماعی فرد است. اخیرا گفتمانی ترویج میشود که با ادعای «واقعی نبودن» زندانیان آزاد شده، سعی در بیاعتبار کردن مبارزه و مقاومت مدنی دارد. گفتمانی که میگوید «زندانی واقعی رنگ آفتاب را نمیبیند»، نه یک توصیف واقعگرایانه، بلکه ابزاری هدفمند برای مهندسی افکار عمومی است. این روایت که از اتاقفکرهای نهادهای امنیتی برمیخیزد و برخی افراد ناآگاهانه با آنها همراه میشوند، همزمان چند هدف موازی از جمله بیاعتبار کردن مبارزه، شکستن همبستگی اجتماعی، و فرسایش روانی زندانیان آزادشده را دنبال میکند.
این گفتمان با القای این تصور که «زندانی واقعی کسی است که زیر شکنجه کشته شود یا هرگز آزاد نشود»، رنج و هزینهی صدها هزار زندانی سیاسی و عقیدتی را که زندان را تجربه کردهاند و امروز یا در زندان هستند یا آزاد شدهاند، کوچک و بیارزش جلوه میدهد. در چنین روایتی، زنده ماندن نه نشانهی مقاومت، بلکه مایهی تردید و اتهام تلقی میشود. تا نهتنها آنان که آزاد شدند، بلکه آنان که در زندان هستند را نیز با فشار بشکند و له کند.
«زندان و رنج زندانی با باز شدن در سلول پایان نمییابد»
برخلاف تصور عمومی، «زندان و رنج زندانی با باز شدن در سلول پایان نمییابد»، بلکه از شکلی به شکل دیگر تغییر میکند.
برای زندانیان سیاسی و عقیدتی، زندان یک مقطع زمانی محدود نیست؛ بلکه فرآیندی فرساینده است که آثار آن در چند سطح بروز میکند:
آسیبهای دوران بازداشت و حبس برای زندانیان سیاسی و عقیدتی، بخشی از یک فشار سیستماتیک و هدفمند است که صرفا به محرومسازی فیزیکی محدود نمیشود، بلکه روان و هویت فرد را نشانه میگیرد. «شکنجه سفید» از طریق نگهداری طولانیمدت در سلول انفرادی، قطع کامل ارتباط با جهان بیرون، و استفاده از نور مداوم یا محرومیت از نور طبیعی، به فروپاشی تدریجی ادراک زمان، خودآگاهی و تعادل روانی منجر میشود. همزمان، محرومیت عامدانه از درمان و استفاده ابزاری از سلامت جسمی، از جمله جلوگیری از اعزام به مراکز پزشکی، بهعنوان اهرمی برای فشار، تنبیه یا واداشتن فرد به سکوت به کار گرفته میشود. در کنار اینها، ترور شخصیت از طریق تحقیر، تهدید و اعمال فشار بر خانواده زندانی، تلاشی سازمانیافته برای درهم شکستن اراده فرد و القای احساس بیپناهی و بیارزشی است؛ روندی که هدف نهایی آن، تخریب کامل مقاومت روانی زندانی است.
زندانیان سیاسی پس از آزادی با مرگ مدنی مواجه میشوند.
پس از آزادی، زندان برای زندانی سیاسی یا عقیدتی پایان نمییابد، بلکه به شکلی دیگر ادامه پیدا میکند. بسیاری از آزادشدگان با اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) دستوپنجه نرم میکنند؛ کابوسهای مداوم، اضطراب مزمن، ترس از صداهای ناگهانی مانند زنگ تلفن یا در خانه، و وحشت دائمی از احضار دوباره، زندگی روزمره آنها را مختل میکند. همزمان، فضای امنیتی موجب انزوای اجتماعی میشود؛ اطرافیان از ترس پیامدهای امنیتی فاصله میگیرند و فرد آزادشده به نوعی «تبعید در وطن» دچار میشود. این وضعیت با محرومیت از حقوق شهروندی تکمیل میشود: ممنوعالخروجی، انسداد حسابهای بانکی، محرومیت از اشتغال و حذف تدریجی از حیات اجتماعی و اقتصادی، که میتوان آن را شکلی از مرگ دانست و آن را «مرگ مدنی» نامید.
فشار روانیِ مستمر، گاه از تجربه مستقیم زندان نیز فرسایندهتر است
آسیبهای ناشی از روایتهای امنیتی و اطلاعاتی (جنگ روانی) عمیق و گاهی کشنده است، هدف سرکوب نه جسم، بلکه روان، اعتبار و سرمایه اجتماعی زندانی است. نهادهای امنیتی با ترویج روایتهایی مانند «اگر مبارز واقعی بود، آزاد نمیشد»، آگاهانه بذر تردید و بیاعتمادی را در جامعه و میان نیروهای منتقد میکارند تا زندانی آزادشده را از حمایت اجتماعی محروم کنند. همزمان، این فضا در فرد نوعی «احساس گناه بازمانده» ایجاد میکند؛ احساسی که بهواسطه زنده ماندن یا آزادی در حالیکه دیگران هنوز در بندند شکل میگیرد و میتواند به عذاب وجدانی مزمن بدل شود. این فشار روانیِ مستمر، گاه از تجربه مستقیم زندان نیز فرسایندهتر است و کارکرد اصلی آن، خاموشسازی صدا و تخریب امکان بازگشت فعالانه فرد به عرصه عمومی و فعالیت مجدد است.
ادامه مطلب را در اسلایدها یا اینجا بخوانید.
#زندانی_سیاسی #آزادی #همبستگی #حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
✍️حسین رونقی
در ساختارهای امنیتی حکومتهایی مانند جمهوری اسلامی، زندان تنها یک ابزار تنبیهی نیست، بلکه بخشی از یک فرآیند مستمر برای فرسایش جسم، روان و جایگاه اجتماعی فرد است. اخیرا گفتمانی ترویج میشود که با ادعای «واقعی نبودن» زندانیان آزاد شده، سعی در بیاعتبار کردن مبارزه و مقاومت مدنی دارد. گفتمانی که میگوید «زندانی واقعی رنگ آفتاب را نمیبیند»، نه یک توصیف واقعگرایانه، بلکه ابزاری هدفمند برای مهندسی افکار عمومی است. این روایت که از اتاقفکرهای نهادهای امنیتی برمیخیزد و برخی افراد ناآگاهانه با آنها همراه میشوند، همزمان چند هدف موازی از جمله بیاعتبار کردن مبارزه، شکستن همبستگی اجتماعی، و فرسایش روانی زندانیان آزادشده را دنبال میکند.
این گفتمان با القای این تصور که «زندانی واقعی کسی است که زیر شکنجه کشته شود یا هرگز آزاد نشود»، رنج و هزینهی صدها هزار زندانی سیاسی و عقیدتی را که زندان را تجربه کردهاند و امروز یا در زندان هستند یا آزاد شدهاند، کوچک و بیارزش جلوه میدهد. در چنین روایتی، زنده ماندن نه نشانهی مقاومت، بلکه مایهی تردید و اتهام تلقی میشود. تا نهتنها آنان که آزاد شدند، بلکه آنان که در زندان هستند را نیز با فشار بشکند و له کند.
«زندان و رنج زندانی با باز شدن در سلول پایان نمییابد»
برخلاف تصور عمومی، «زندان و رنج زندانی با باز شدن در سلول پایان نمییابد»، بلکه از شکلی به شکل دیگر تغییر میکند.
برای زندانیان سیاسی و عقیدتی، زندان یک مقطع زمانی محدود نیست؛ بلکه فرآیندی فرساینده است که آثار آن در چند سطح بروز میکند:
آسیبهای دوران بازداشت و حبس برای زندانیان سیاسی و عقیدتی، بخشی از یک فشار سیستماتیک و هدفمند است که صرفا به محرومسازی فیزیکی محدود نمیشود، بلکه روان و هویت فرد را نشانه میگیرد. «شکنجه سفید» از طریق نگهداری طولانیمدت در سلول انفرادی، قطع کامل ارتباط با جهان بیرون، و استفاده از نور مداوم یا محرومیت از نور طبیعی، به فروپاشی تدریجی ادراک زمان، خودآگاهی و تعادل روانی منجر میشود. همزمان، محرومیت عامدانه از درمان و استفاده ابزاری از سلامت جسمی، از جمله جلوگیری از اعزام به مراکز پزشکی، بهعنوان اهرمی برای فشار، تنبیه یا واداشتن فرد به سکوت به کار گرفته میشود. در کنار اینها، ترور شخصیت از طریق تحقیر، تهدید و اعمال فشار بر خانواده زندانی، تلاشی سازمانیافته برای درهم شکستن اراده فرد و القای احساس بیپناهی و بیارزشی است؛ روندی که هدف نهایی آن، تخریب کامل مقاومت روانی زندانی است.
زندانیان سیاسی پس از آزادی با مرگ مدنی مواجه میشوند.
پس از آزادی، زندان برای زندانی سیاسی یا عقیدتی پایان نمییابد، بلکه به شکلی دیگر ادامه پیدا میکند. بسیاری از آزادشدگان با اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) دستوپنجه نرم میکنند؛ کابوسهای مداوم، اضطراب مزمن، ترس از صداهای ناگهانی مانند زنگ تلفن یا در خانه، و وحشت دائمی از احضار دوباره، زندگی روزمره آنها را مختل میکند. همزمان، فضای امنیتی موجب انزوای اجتماعی میشود؛ اطرافیان از ترس پیامدهای امنیتی فاصله میگیرند و فرد آزادشده به نوعی «تبعید در وطن» دچار میشود. این وضعیت با محرومیت از حقوق شهروندی تکمیل میشود: ممنوعالخروجی، انسداد حسابهای بانکی، محرومیت از اشتغال و حذف تدریجی از حیات اجتماعی و اقتصادی، که میتوان آن را شکلی از مرگ دانست و آن را «مرگ مدنی» نامید.
فشار روانیِ مستمر، گاه از تجربه مستقیم زندان نیز فرسایندهتر است
آسیبهای ناشی از روایتهای امنیتی و اطلاعاتی (جنگ روانی) عمیق و گاهی کشنده است، هدف سرکوب نه جسم، بلکه روان، اعتبار و سرمایه اجتماعی زندانی است. نهادهای امنیتی با ترویج روایتهایی مانند «اگر مبارز واقعی بود، آزاد نمیشد»، آگاهانه بذر تردید و بیاعتمادی را در جامعه و میان نیروهای منتقد میکارند تا زندانی آزادشده را از حمایت اجتماعی محروم کنند. همزمان، این فضا در فرد نوعی «احساس گناه بازمانده» ایجاد میکند؛ احساسی که بهواسطه زنده ماندن یا آزادی در حالیکه دیگران هنوز در بندند شکل میگیرد و میتواند به عذاب وجدانی مزمن بدل شود. این فشار روانیِ مستمر، گاه از تجربه مستقیم زندان نیز فرسایندهتر است و کارکرد اصلی آن، خاموشسازی صدا و تخریب امکان بازگشت فعالانه فرد به عرصه عمومی و فعالیت مجدد است.
ادامه مطلب را در اسلایدها یا اینجا بخوانید.
#زندانی_سیاسی #آزادی #همبستگی #حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
🕊16💔7❤2👍2
حمایت از مردم و حق اعتراض آنها، یک انتخاب سیاسی نیست، یک وظیفه اخلاقی و انسانی است
✍️حسین رونقی
حسین رونقی، فعال سیاسی، در یادداشتی که در شبکههای اجتماعی منتشر کرذه تأکید میکند که حمایت از مردم معترض نه یک موضع سیاسی، بلکه یک وظیفه اخلاقی و انسانی است؛ حقی که حکومت نمیتواند آن را ببخشد یا سلب کند و نادیده گرفتن آن، به معنای ایستادن در برابر اراده ملت ایران است.
متن یادداشت به شرح زیر است:
«مردمی که جانشان به لب رسیده، حق دارند فریاد بزنند. اعتراض حق بدیهی مردمی است که سالها زیر بار ظلم، تحقیر و بیعدالتی له شدهاند. حکومت نه این حق را میبخشد و نه میتواند آن را سلب کند. ما در برابر ظلمی که بر جان و روان این ملت میرود، سکوت نمیکنیم.
باید در کنار مردم معترض و در مقابل سرکوبگران ایستاد. خط قرمز همه ما باید کشتار شهروندان و اولویتمان باید نجات ایران باشد. کشتار مردم بیدفاع و سرکوب خیابانها، بیپاسخ نخواهد ماند.
ایران متعلق به ملت ایران است و حق حاکمیت، تنها از آنِ مردم است. حکومتی که این حقیقت را نادیده گرفته است، اساساً مشروعیتی ندارد.
ما در کنار هم و برای ایران و آزادی ایستادهایم.
پاینده ایران»
آقای رونقی دو روز پیش هم در یادداشتی ضمن تاکید بر حق اعتراض مردم نوشته بود:
«مردم سالهاست با صدایی رسا اعلام کردهاند که این حکومت را نمیخواهند و برای بیان همین «نه»، هزینههای سنگین و خونینی پرداخت کردهاند.
وضعیت کنونی ایران قابل تحمل نیست و ادامه این روند، میتواند به قیمت نابودی کشور تمام شود. قدرت و کشور باید به مردم بازگردانده شود.»
#اعتراضات_سراسری #حسین_رونقی #نه_به_جمهورى_اسلامى #همبستگی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
حمایت از مردم و حق اعتراض آنها، یک انتخاب سیاسی نیست، یک وظیفه اخلاقی و انسانی است
✍️حسین رونقی
حسین رونقی، فعال سیاسی، در یادداشتی که در شبکههای اجتماعی منتشر کرذه تأکید میکند که حمایت از مردم معترض نه یک موضع سیاسی، بلکه یک وظیفه اخلاقی و انسانی است؛ حقی که حکومت نمیتواند آن را ببخشد یا سلب کند و نادیده گرفتن آن، به معنای ایستادن در برابر اراده ملت ایران است.
متن یادداشت به شرح زیر است:
«مردمی که جانشان به لب رسیده، حق دارند فریاد بزنند. اعتراض حق بدیهی مردمی است که سالها زیر بار ظلم، تحقیر و بیعدالتی له شدهاند. حکومت نه این حق را میبخشد و نه میتواند آن را سلب کند. ما در برابر ظلمی که بر جان و روان این ملت میرود، سکوت نمیکنیم.
باید در کنار مردم معترض و در مقابل سرکوبگران ایستاد. خط قرمز همه ما باید کشتار شهروندان و اولویتمان باید نجات ایران باشد. کشتار مردم بیدفاع و سرکوب خیابانها، بیپاسخ نخواهد ماند.
ایران متعلق به ملت ایران است و حق حاکمیت، تنها از آنِ مردم است. حکومتی که این حقیقت را نادیده گرفته است، اساساً مشروعیتی ندارد.
ما در کنار هم و برای ایران و آزادی ایستادهایم.
پاینده ایران»
آقای رونقی دو روز پیش هم در یادداشتی ضمن تاکید بر حق اعتراض مردم نوشته بود:
«مردم سالهاست با صدایی رسا اعلام کردهاند که این حکومت را نمیخواهند و برای بیان همین «نه»، هزینههای سنگین و خونینی پرداخت کردهاند.
وضعیت کنونی ایران قابل تحمل نیست و ادامه این روند، میتواند به قیمت نابودی کشور تمام شود. قدرت و کشور باید به مردم بازگردانده شود.»
#اعتراضات_سراسری #حسین_رونقی #نه_به_جمهورى_اسلامى #همبستگی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤49💯11👍4🕊2