Forwarded from گفتوشنود
عید حنوکا (Hanukkah)
عید حنوکا، که به آن «جشن روشنایی» نیز گفته میشود، یکی از جشنهای مهم یهودیان است. این عید هشتروزه در ماه کسیلو (نوامبر یا دسامبر) در تقویم عبری برگزار میشود و یادآور معجزهای است که در قرن دوم پیش از میلاد در زمان شورش مکابیان رخ داد.
پیشینه تاریخی:
در قرن دوم پیش از میلاد، یهودیان تحت سلطه امپراتوری سلوکی بودند که تلاش داشت فرهنگ و مذهب یونانی را بر یهودیان تحمیل کند.
آنتیوخوس چهارم، پادشاه سلوکی، معبد مقدس یهودیان در اورشلیم را مورد بیحرمتی قرار داد و آن را به مرکزی برای پرستش خدایان یونانی تبدیل کرد.
- گروهی از یهودیان به رهبری یهودا مکابی علیه این حکومت شورش کردند و موفق شدند معبد را بازپس بگیرند.
پس از بازپسگیری معبد، یهودیان برای تطهیر و بازسازی آن اقدام کردند. یکی از مراسمهای اصلی روشن کردن چراغهای شمعدانی (مِنورا) در معبد بود. اما روغن خالص برای روشن کردن شمعدانی تنها به اندازه یک روز در دسترس بود. به لطف معجزه، این روغن برای هشت روز کامل شعلهور ماند، تا زمانی که روغن جدید تهیه شد.
روشن کردن شمعدان (حنوکیه):
حنوکیه، شمعدانی با نه شاخه است که در طول هشت شب جشن هر شب یک شمع آن روشن میشود. شاخه نهم، به نام «شَمَش» (خادم)، برای روشن کردن سایر شمعها استفاده میشود.
روشن کردن شمعها نماد پیروزی نور بر تاریکی و ایمان بر ناامیدی است.
دعاهای خاصی مانند «برکت نور» و سرودهایی که خداوند را برای معجزه و نجات سپاس میگویند، خوانده میشود.
غذاهای سرخشده مانند لاتکس (پنکیک سیبزمینی) و سوفگانیا (نوعی دونات پرشده با مربا) خورده میشوند، که یادآور روغن معجزهآسا هستند.
کودکان با «دریادل»، یک فرفره چهاروجهی که بر روی آن حروف عبری نوشته شده است، بازی میکنند. این حروف نماد عبارت «یک معجزه بزرگ آنجا رخ داد» هستند.
به کودکان هدایا یا پولی به نام «حنوکا گلت» داده میشود و خانوادهها در این ایام به نیازمندان کمک میکنند.
حنوکا نمادی از ایمان، مقاومت در برابر ظلم، و تجلیل از معجزات خداوند است. این جشن، یهودیان را به حفظ هویت و فرهنگ خود در برابر چالشها و تحولات تاریخی تشویق میکند.
تیم پژوهشی گفتوشنود این عید را به یهودیان جهان به ویژه هموطنان یهودی تبریک عرض میکند.
#رواداری #مدارا #دین #حنوکا
@dialogue1402
عید حنوکا، که به آن «جشن روشنایی» نیز گفته میشود، یکی از جشنهای مهم یهودیان است. این عید هشتروزه در ماه کسیلو (نوامبر یا دسامبر) در تقویم عبری برگزار میشود و یادآور معجزهای است که در قرن دوم پیش از میلاد در زمان شورش مکابیان رخ داد.
پیشینه تاریخی:
در قرن دوم پیش از میلاد، یهودیان تحت سلطه امپراتوری سلوکی بودند که تلاش داشت فرهنگ و مذهب یونانی را بر یهودیان تحمیل کند.
آنتیوخوس چهارم، پادشاه سلوکی، معبد مقدس یهودیان در اورشلیم را مورد بیحرمتی قرار داد و آن را به مرکزی برای پرستش خدایان یونانی تبدیل کرد.
- گروهی از یهودیان به رهبری یهودا مکابی علیه این حکومت شورش کردند و موفق شدند معبد را بازپس بگیرند.
پس از بازپسگیری معبد، یهودیان برای تطهیر و بازسازی آن اقدام کردند. یکی از مراسمهای اصلی روشن کردن چراغهای شمعدانی (مِنورا) در معبد بود. اما روغن خالص برای روشن کردن شمعدانی تنها به اندازه یک روز در دسترس بود. به لطف معجزه، این روغن برای هشت روز کامل شعلهور ماند، تا زمانی که روغن جدید تهیه شد.
روشن کردن شمعدان (حنوکیه):
حنوکیه، شمعدانی با نه شاخه است که در طول هشت شب جشن هر شب یک شمع آن روشن میشود. شاخه نهم، به نام «شَمَش» (خادم)، برای روشن کردن سایر شمعها استفاده میشود.
روشن کردن شمعها نماد پیروزی نور بر تاریکی و ایمان بر ناامیدی است.
دعاهای خاصی مانند «برکت نور» و سرودهایی که خداوند را برای معجزه و نجات سپاس میگویند، خوانده میشود.
غذاهای سرخشده مانند لاتکس (پنکیک سیبزمینی) و سوفگانیا (نوعی دونات پرشده با مربا) خورده میشوند، که یادآور روغن معجزهآسا هستند.
کودکان با «دریادل»، یک فرفره چهاروجهی که بر روی آن حروف عبری نوشته شده است، بازی میکنند. این حروف نماد عبارت «یک معجزه بزرگ آنجا رخ داد» هستند.
به کودکان هدایا یا پولی به نام «حنوکا گلت» داده میشود و خانوادهها در این ایام به نیازمندان کمک میکنند.
حنوکا نمادی از ایمان، مقاومت در برابر ظلم، و تجلیل از معجزات خداوند است. این جشن، یهودیان را به حفظ هویت و فرهنگ خود در برابر چالشها و تحولات تاریخی تشویق میکند.
تیم پژوهشی گفتوشنود این عید را به یهودیان جهان به ویژه هموطنان یهودی تبریک عرض میکند.
#رواداری #مدارا #دین #حنوکا
@dialogue1402
❤36💔3👍2
Forwarded from گفتوشنود
رورتی و اخلاق گفتوگو
سکولاریسم بدون حذف دیگری
ریچارد رورتی فیلسوفی آمریکایی و از چهرههای برجسته نئوپراگماتیسم بود که در نیمه دوم قرن بیستم، با نقد بنیادین فلسفه سنتی، نقش تازهای برای اندیشهٔ فلسفی تعریف کرد.
او با فاصلهگرفتن از متافیزیک، حقیقتگرایی کلاسیک و جستوجوی بنیانهای مطلق، فلسفه را نه مرجع نهایی حقیقت، بلکه بخشی از گفتوگوی فرهنگی جوامع مدرن میدانست؛ گفتوگویی که هدف آن نه کشف ذات جهان، بلکه بهبود شیوه همزیستی انسانهاست.
در امتداد این نگاه، رورتی گفتوگو را ستون اصلی جامعه سکولار میداند.
از نظر او، سکولاریسم زمانی معنا پیدا میکند که هیچ دستگاه فکری ، دینی، فلسفی یا علمی ادعای برتری نهایی نداشته باشد.
او در Philosophy and the Mirror of Nature تاکید میکند که تلاش برای یافتن «زبان نهایی حقیقت» باید جای خود را به پذیرش کثرت زبانها و روایتها بدهد. جامعه سکولار سالم، جامعهای است که اختلاف را امری طبیعی میداند و بهجای حذف آن، امکان بیان و گفتوگو را فراهم میکند.
رورتی در Contingency, Irony, and Solidarity با طرح مفهوم «ایرونیست لیبرال» نشان میدهد که مدارا حاصل یقین نیست، بلکه نتیجهٔ آگاهی از موقتیبودن باورهاست.
فرد ایرونیست میداند که باورهایش تاریخی و قابلتغییرند، و همین آگاهی او را از خشونت فکری بازمیدارد. مدارا در این چارچوب، نه تحمل منفعلانه دیگری، بلکه پذیرش فعال امکان خطای خود است.
از نگاه رورتی، گفتوگو زمانی ثمربخش میشود که هدف آن پیروزی در بحث نباشد، بلکه کاهش رنج انسانی باشد.
به همین دلیل او ادبیات، روایت و تجربههای زیسته را ابزارهایی قدرتمندتر از استدلالهای انتزاعی میداند.
جامعه سکولار مطلوب رورتی، جامعهای است که بهجای جنگ بر سر حقیقت، بر سر همبستگی انسانی توافق میکند؛ جامعهای که میداند تنها سرمایه مشترکش، ادامه گفتوگوست.
#سکولاریسم #رورتی #مدارا #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
سکولاریسم بدون حذف دیگری
ریچارد رورتی فیلسوفی آمریکایی و از چهرههای برجسته نئوپراگماتیسم بود که در نیمه دوم قرن بیستم، با نقد بنیادین فلسفه سنتی، نقش تازهای برای اندیشهٔ فلسفی تعریف کرد.
او با فاصلهگرفتن از متافیزیک، حقیقتگرایی کلاسیک و جستوجوی بنیانهای مطلق، فلسفه را نه مرجع نهایی حقیقت، بلکه بخشی از گفتوگوی فرهنگی جوامع مدرن میدانست؛ گفتوگویی که هدف آن نه کشف ذات جهان، بلکه بهبود شیوه همزیستی انسانهاست.
در امتداد این نگاه، رورتی گفتوگو را ستون اصلی جامعه سکولار میداند.
از نظر او، سکولاریسم زمانی معنا پیدا میکند که هیچ دستگاه فکری ، دینی، فلسفی یا علمی ادعای برتری نهایی نداشته باشد.
او در Philosophy and the Mirror of Nature تاکید میکند که تلاش برای یافتن «زبان نهایی حقیقت» باید جای خود را به پذیرش کثرت زبانها و روایتها بدهد. جامعه سکولار سالم، جامعهای است که اختلاف را امری طبیعی میداند و بهجای حذف آن، امکان بیان و گفتوگو را فراهم میکند.
رورتی در Contingency, Irony, and Solidarity با طرح مفهوم «ایرونیست لیبرال» نشان میدهد که مدارا حاصل یقین نیست، بلکه نتیجهٔ آگاهی از موقتیبودن باورهاست.
فرد ایرونیست میداند که باورهایش تاریخی و قابلتغییرند، و همین آگاهی او را از خشونت فکری بازمیدارد. مدارا در این چارچوب، نه تحمل منفعلانه دیگری، بلکه پذیرش فعال امکان خطای خود است.
از نگاه رورتی، گفتوگو زمانی ثمربخش میشود که هدف آن پیروزی در بحث نباشد، بلکه کاهش رنج انسانی باشد.
به همین دلیل او ادبیات، روایت و تجربههای زیسته را ابزارهایی قدرتمندتر از استدلالهای انتزاعی میداند.
جامعه سکولار مطلوب رورتی، جامعهای است که بهجای جنگ بر سر حقیقت، بر سر همبستگی انسانی توافق میکند؛ جامعهای که میداند تنها سرمایه مشترکش، ادامه گفتوگوست.
#سکولاریسم #رورتی #مدارا #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤12