جاویدنام رضا منجی‌آزاد؛ پدر یک دختر خردسال که توسط حکومت در رشت کشته شد

رضا منجی‌آزاد، حدود ۲۶ تا ۲۷ ساله، متاهل و دارای دختری زیر دو سال، شامگاه ۱۸ دی‌ماه حوالی ساعت ۲۰ در محدوده سبزه‌میدان رشت هدف شلیک گلوله قرار گرفت.

بر اساس گزارش‌های موجود، گلوله به ناحیه زیر زانوی او اصابت کرده بود و سپس از بیمارستان منتقل شد. یک شاهد عینی می‌گوید هنگام انتقال، سرم و خون همچنان به بدن او متصل بوده است. به گفته همین شاهد، پیکر او روز بعد در کانتینری در باغ رضوان رشت پیدا شد و آثار خون گسترده در محل مشاهده می‌شد.

رضا منجی‌آزاد که از کودکی با فقدان پدر بزرگ شده بود، اکنون دختری خردسال از او به یادگار مانده است.

روایت ربودن مجروحان از بیمارستان و جان‌باختن در اثر خونریزی زیاد و عدم رسیدگی درمانی، به طور مکرر در مناطق مختلف کشور روایت شده و نشان از یک الگوی رفتاری و یک برخورد سیستماتیک دستوری دارد. این عمل از مصادیق بارز جنایت علیه بشریت است.

#رشت #رضا_منجی_آزاد #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام سینا آجرلو؛ دانشجوی ۲۱ ساله‌ای که در قزوین کشته شد

سینا آجرلو، ۲۱ ساله و دانشجوی دامپزشکی دانشگاه بین‌المللی قزوین، در تاریخ ۱۸ دی‌ماه در شهر قزوین جان خود را از دست داد.
بر اساس گزارش‌ رسیده، پیکر این جوان پس از کشته‌شدن با شرط اعلام «بسیجی‌بودن» از سوی خانواده تحویل داده شد.

یاد و نام سینا آجرلو در کنار دیگر جان‌باختگان این روزها، به‌عنوان نمادی از زندگی‌های ناتمام و دادخواهی خانواده‌ها باقی خواهد ماند.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #قزوین #سینا_آجرلو

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام کیانوش عباد؛ آرایشگر ۲۷ ساله‌ای که در اعتراضات ۱۸ دی کشته شد

کیانوش عباد، ۲۷ ساله و آرایشگر حرفه‌ای ساکن شاهین‌شهر اصفهان، در جریان اعتراضات ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ بر اثر شلیک مستقیم نیروهای سرکوب‌گر به ناحیه سر جان خود را از دست داد.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، او به مناسبت تولد ۲۷سالگی خود در پیامی به یارش مهتا گفته بود: «به امید روزهای خوب، به امید روزهای قشنگ، کنار تو.»
گفته می‌شود قرار بود کیانوش عباد و مهتا در تاریخ ۱۱ بهمن‌ماه با یکدیگر ازدواج کنند.
یاد و نام او در کنار دیگر جان‌باختگان این روزها، به‌عنوان نمادی از زندگی‌های ناتمام و آرزوهای بر باد رفته باقی خواهد ماند.

ویدیو از صفحه‌ی مهتا

#کیانوش_عباد #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهورى_اسلامى #شاهین_شهر

@Tavaana_TavaanaTech

در این ویدیو، جاویدنام نگار عجم ترانه «رویای آزادی» را همخوانی می‌کند؛
آری، او رویای آزادی داشت…
«رویایی دارم، رویای آزادی.»

نگار عجم، ۲۹ ساله و دانش‌آموخته رشته حقوق بود. آرزوی او حاکمیت قانون، دموکراسی، آزادی، عدالت، کرامت انسان و حقوق بشر بود. او جان خود را در راه این آرمان‌ها نثار کرد؛ روز ۱۸ دی هنگامی که در جریان اعتراضات در شهر مشهد با سر دادن شعار «مرگ بر دیکتاتور، زنده باد آزادی» هدف شلیک گلوله از پشت سر قرار گرفت و با گلوله‌ای سوزان جان باخت تا صدایش خاموش شود و رویایش نابود گردد.
اما هرچقدر این ستارگان را بر زمین بکشند، آسمان ایران باز هم پرستاره خواهد ماند. خون این فرزندان زیبا و شجاع بی‌پاسخ نمی‌ماند و رویای ایران آزاد، دموکراسی و حقوق ملت امروز بیش از هر زمان دیگری دست‌یافتنی شده است. حکومتی که بر جهل و خشونت تکیه دارد دیگر نمی‌تواند همچون گذشته رؤیاهای جوانان را نابود کند. مردم ایران دیکتاتوری را به زباله‌دان تاریخ خواهند فرستاد تا آرزویی که از انقلاب مشروطه در دل این سرزمین زنده مانده، تحقق یابد.
در اسلاید پایانی، تصویر سنگ مزار نگار عجم و جاویدنام حسین عجم دیده می‌شود؛ دو خویشاوند که از سوی مادر و پدر با یکدیگر نسبت داشتند.
حسین عجم، ۲۲ ساله و دانشجو بود که در ۱۸ دی ماه در گناباد با رگبار کلاشینکف توسط یک بسیجی کشته شد. پدر او معلمی بازنشسته، مردمی و خدمت‌گزار است. هر دو در زادگاهشان، زیبد، روستایی کهن و تاریخی، در میان جمعیت انبوهی از سوگواران و شعاردهندگان علیه خامنه‌ای به خاک سپرده شدند.
پدر نگار در سخنانی تأکید کرد که مسئول اصلی کشته‌شدن مظلومانه نگار و دیگر جان‌باختگان، شخص علی خامنه‌ای است.

#نگار_عجم #حسین_عجم #مشهد #گناباد #جنایت_علیه_بشریت
#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام سعید توکلیان؛ جوان ۲۷ ساله‌ای که در شیراز با شلیک ساچمه‌ای جان باخت

سعید توکلیان، ۲۷ ساله، در تاریخ ۱۷ دی‌ماه در محدوده پل باهنر شیراز بر اثر اصابت تیرهای ساچمه‌ای به ناحیه چشم، صورت و گردن جان خود را از دست داد. بر اساس گزارش‌های رسیده، شلیک از سوی نیروهای امنیتی انجام شده است.

پس از کشته‌شدن او، خانواده سعید توکلیان با فشارهای گسترده‌ای روبه‌رو شدند تا وی را «بسیجی» معرفی کنند؛ درخواستی که با مخالفت خانواده مواجه شد. به گفته نزدیکان، همین مخالفت موجب شد تحویل پیکر او حدود ۱۰ روز به طول بینجامد و در این مدت فشارها ادامه داشته باشد. همچنین گزارش شده است که برای تحویل جنازه مبلغ قابل‌توجهی از خانواده دریافت شده است.

مراسم خاکسپاری این جان‌باخته با محدودیت‌های شدید برگزار شد و اجازه حضور بیش از ۱۵ نفر در آیین تشییع داده نشد. با این حال، خانواده و نزدیکان او از جمله زنان خانواده، پیکر سعید توکلیان را به خاک سپردند.

چند روز پس از جان‌باختن، خانواده او محل کشته‌شدنش در پل باهنر شیراز را گلباران کردند و مادرش با در دست داشتن تصویر فرزندش در همان محل حضور یافت و در خیابان رقصید. رقصی که نشان از مقاومت و ایستادگی مردم ایران در برابر رژیم جنایتکار دارد.

یاد و نام سعید توکلیان در کنار دیگر جان‌باختگان این روزها، به‌عنوان نمادی از رنج خانواده‌ها و دادخواهی آنان باقی خواهد ماند.

#سعید_توکلیان #شیراز #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

ناصر بکرزاده، زندانی سیاسی ۲۶ ساله محبوس در زندان مرکزی ارومیه، برای سومین بار از سوی دستگاه قضایی جمهوری اسلامی به اعدام محکوم شد. این حکم روز سه‌شنبه ۱۴ بهمن ۱۴۰۴ توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب ارومیه به ریاست قاضی شاهینی صادر شده است؛ در حالی که هر دو حکم پیشین اعدام علیه این زندانی سیاسی، پیش‌تر در دیوان عالی کشور نقض شده بودند.

ناصر بکرزاده نخستین‌بار در دی‌ماه ۱۴۰۲ توسط نیروهای سازمان اطلاعات سپاه در ارومیه بازداشت و مدتی در بازداشتگاه این نهاد نگهداری شد. به گفته منابع نزدیک به خانواده، او در دوران بازجویی از تماس با خانواده و دسترسی به وکیل محروم بود و تحت فشار شدید قرار داشت.

این زندانی سیاسی در آبان‌ماه ۱۴۰۳ و سپس در شهریور ۱۴۰۴ به اعدام محکوم شده بود، اما هر دو بار دیوان عالی کشور این احکام را به دلیل ایرادات جدی پرونده نقض کرده بود و پرونده را برای رسیدگی مجدد بازگردانده بود.
صدور دوباره حکم اعدام علیه بکرزاده، نگرانی‌ها درباره بی‌اعتنایی کامل دستگاه قضایی به اصول دادرسی عادلانه و استفاده ابزاری از مجازات مرگ را تشدید کرده است.
#نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech

‌
در مراسم عزاداری عرشیا براری، سفید پوشید، سماع اندوه کرد، بعد از حال رفت

- عرشیا براری، ۲۲ ساله، قهرمان فيتنس و كاراته كا, در انقلاب مردم ایران عليه جمهورى اسلامى كشته شد. او در ١٨ ديماه ۱۴۰۴ در اعتراضات شهر زنجان با شليک مستقيم گلوله از سوى نيروهاى سركوب جمهورى اسلامى به قتل رسيد. عرشيا برارى علاوه بر رشته فيتنس، در سبک كيوكوشين در رشته كاراته نيز فعاليت مى‌كرد و مربى بين المللى آموزش سگهای گارد بود.

#عرشیا_براری #زنجان #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

مهدی منعم، عکاس، با انتشار این دو عمس در صفحه اینستاگرام خود نوشت:
‏
عکس بالا را در عملیات والفجر دو در سال ۱۳۶۲ در منطقه حاج عمران عراق گرفتم. شب را در بالای قله ازادی که مشرف به پادگان حاج عمران بود ماندیم. صبح زود وقتی گروه پاک‌سازان میدان مین راه را برای عبور رزمندگان باز کردند به اتفاق شمار زیادی رزمنده از سراشیبی کوه به طرف خط مقدم حرکت کردیم.
‏دو طرف ما پر بود از مین‌های ضد نفر. تلاشم برای عبور از رزمندگان و رسیدن به اول کاروان برای ثبت این لحظه بی‌تکرار تاریخی بی‌نتیجه ماند. در حال عبور رزمنده‌ای رادیدم که دورتر از ما یک مجروح را به جای امن حمل می‌کند.
‏دیشب در فضای مجازی فیلمی را دیدم مردی مجروحی را کول گرفته و در حال رسیدن به جای امن است. به ناگاه یاد خاطره حمل مجروح در میدان جنگ افتادم.
‏
‏امروز با قراردادن این دو عکس که شباهت‌های زیادی با هم دارند, البته با این تفاوت که یکی در منطقه نبرد جنگی و با گلوله دشمن مجروح شده و دیگری در داخل کشور, مجروح اولی نجات می‌یابد اما دومی خودش و ناجی‌اش کشته می‌شوند.
‏
‏یک پرسش اساسی برایم مطرح می‌شود که
در طول این سال‌ها چه اتفاقی افتاده که دیوار شرافت و انسانیت به ناگاه این چنین فرو می‌ریزد؟

اکانت ایشان در اینستاگرام:
mehdimonem77

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
مادر جاویدنام عرفان رضایی: حتی با اسلحه هم نمی‌توانید صدای مادری را که برای حق فرزندش می‌جنگد خاموش کنید

فرزانه برزه‌کار، مادر جاویدنام عرفان رضایی از جان‌باختگان خیزش مهسا در سال ۱۴۰۱، با انتشار تصویری از خود در کنار مزار فرزندش، متنی سرشار از سوگ، دادخواهی و ایستادگی منتشر کرد.
او در این نوشته چنین می‌گوید:
«من مادرم، مادری که درد را در عمق جانش حس می‌کند، مادری که خون پسرش را در رگ‌هایش جاری می‌بیند و هنوز چشم به راه عدالت است. من طلبکارم، طلبکار از آن‌هایی که پسرم را به جرم خواستن آزادی، به جرم اعتراض به ظلم، به خاک و خون کشیدند. طلبکارم از آن‌هایی که جوانی پسرم را با ظلم و بی‌رحمی ربودند، از آن‌هایی که صدای او را خاموش کردند، نفسش را بریدند و قلبم را شکستند.
اما من تنها نیستم؛ من نماد هزاران مادری هستم که فرزندان‌شان را در راه حق از دست داده‌اند، مادری که دردش را فریاد می‌زند و دادخواهی می‌کند. من به آن‌ها می‌گویم: نمی‌توانید با سکوت و بی‌عدالتی، حقیقت را دفن کنید. هر گلوله‌ای که شلیک کردید، هر نفسی که بریدید، آتشی در دل‌ها روشن کردید که خاموش‌شدنی نیست.
من مادرم، و تا آخرین نفس، تا آخرین قطره خونم، دادخواهی می‌کنم. پسرم را پس می‌خواهم، عدالت را می‌خواهم، آینده‌ای روشن برای همه جوانان را می‌خواهم. و به آن‌هایی که گمان می‌کنند می‌توانند صدای دادخواهی را خاموش کنند می‌گویم: شما حتی با اسلحه‌تان نمی‌توانید صدای مادری را که برای حق پسرش می‌جنگد خاموش کنید. ما زنده‌ایم، ما قوی‌ایم، و عدالت را از شما می‌گیریم.»

انتشار این نوشته در فضایی همراه با نگرانی و فشار بر خانواده‌های جاویدنامان صورت گرفته است؛ با این حال، تأکید بر دادخواهی و حفظ صدا نشان می‌دهد که ایستادگی و استواری این خانواده‌ها همچنان ادامه دارد و روایت آنان به بخشی ماندگار از حافظه جمعی جامعه تبدیل شده است.


#فرزانه_برزه_کار #دادخواهی #عرفان_رضایی_نوایی #ما_زنده_ایم #ما_ادامه_داریم

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام محمدرضا قربانی ۱۸ ساله از شاهین‌شهر اصفهان، ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ مقابل پایگاه بسیج شاهین‌شهر جان باخت.

مادرش ضمن انتشار این ویدیو نوشت:
«لا به لای لباسات دنبال بوی بدنتم
گل خوشبوی من
محمدم🕊️»
#محمدرضاقربانی #شاهینشهر #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام مظفر شادمهر؛ مالک برند «نوین ییلاق شادمهر» که در نسیم‌شهر هدف گلوله قرار گرفت و جان باخت

مظفر شادمهر، مالک برند «نوین ییلاق شادمهر»، در تاریخ ۱۹ دی‌ماه مقابل منزل خود در نسیم‌شهر تهران هدف شلیک گلوله قرار گرفت. او پس از اصابت گلوله با پای خود به بیمارستان اسلامشهر مراجعه کرد، اما بر اثر شدت جراحات جان باخت.

بر اساس اطلاعات منتشرشده در صفحه شخصی او، مظفر شادمهر کارشناس مدیریت بازرگانی، مشاور بازرگانی و فروش و استراتژیست بود و در حوزه آموزش مهارت‌های ارتباطی نیز فعالیت می‌کرد. وی همچنین از دنبال‌کنندگان قدیمی صفحه اینستاگرام آموزشکده توانا به‌شمار می‌رفت.
پس از جان‌باختن او، ماهان پسر خردسالش در صفحه اینستاگرامش نوشت:
«هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم که این‌قدر زود تنها بشم بابا.
توی دلم هنوز خیلی چیزا دارم که می‌خواستم بهت بگم.
بابا… چرا رفتی؟ چرا رفتی قبل از اینکه من بتونم بیشتر از تو یاد بگیرم؟
حالا من هستم و تو نیستی؛ دیگه بهترین رفیقم…»
بر پایه گزارش‌های رسیده، خانواده این جان‌باخته در شرایطی همراه با فشار ناچار شدند پیکر او را با عنوان «شهید» به خاک بسپارند. همچنین با جان‌باختن مظفر شادمهر، چندین کارمند و کارگر که به‌طور مستقیم و غیرمستقیم با فعالیت‌های او مرتبط بودند، در آستانه شب عید با بیکاری روبه‌رو شدند.

#مظفر_شادمهر #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #نسیم_شهر

@Tavaana_TavaanaTech

عبدالرضا کاهانی، کارگردان و فیلمنامه‌نویس شناخته‌شده سینمای ایران، با انتشار این استوری در صفحه اینستاگرامش، یادآوری کرد که عادی‌سازی خشونت و فراموشی، از همان جایی آغاز می‌شود که سکوت می‌کنیم.

در روزهایی که سرکوب، کشتار و درد جمعی با سرگرمی و حاشیه‌سازی به حاشیه رانده می‌شود، حمایت و موضع‌گیری افراد شاخص اهمیتی دوچندان دارد. صدای هنرمندان، نویسندگان و چهره‌های شناخته‌شده می‌تواند مانع عادی‌شدن خشونت شود.
ایرانیان در این روزهای سخت، هنرمندانی را که در کنار مردم ایستادند فراموش نخواهد کرد؛ هنرمندانی که مسئولیت مدنی خود را می‌شناسند و می‌دانند سکوت، بی‌طرفی نیست.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام خدیجه (مرضیه) بهمنی؛ زنی که هنگام کمک‌رسانی در بابل هدف گلوله قرار گرفت

خدیجه (مرضیه) بهمنی، متولد سال ۱۳۶۱ و اهل روستای گردنبری از توابع بخش موزیرج شهرستان بابل، در شامگاه پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ماه زمانی که در حال کمک‌رسانی به یکی از مجروحان اعتراضات بابل بود، از ناحیه پشت سر هدف اصابت گلوله جنگی قرار گرفت و جان خود را از دست داد.

به گفته خواهر او، خدیجه بهمنی زنی محجبه، باوقار، صبور و مظلوم بود که اطرافیانش او را با همین ویژگی‌ها می‌شناختند. خانواده بهمنی از خانواده‌های «شهید» به‌شمار می‌آیند و عموی خدیجه در سال ۱۳۶۳ در جنگ ایران و عراق کشته شده است.
بر اساس روایت خانواده، شرایط معیشتی این خانواده دشوار بود و خدیجه بهمنی برای تأمین هزینه‌های زندگی، یک مغازه کوچک سوپری راه‌اندازی کرده بود. برادرش برای تهیه اجناس مغازه با ارائه چک به او کمک می‌کرد تا بتواند مخارج فرزندانش را تأمین کند.
از خدیجه (مرضیه) بهمنی دو پسر به یادگار مانده است؛ یکی ۲۳ ساله و دیگری ۹ ساله.
یاد و نام او در کنار دیگر جان‌باختگان این روزها، به‌عنوان نمادی از رنج خانواده‌ها و تلاش برای زندگی در شرایط دشوار، در حافظه جمعی باقی خواهد ماند.

#خدیجه_بهمنی #مرضیه_بهمنی #بابل #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی


@Tavaana_TavaanaTech

به گزارش بی‌بی‌سی، فشارهای امنیتی و قضایی علیه وریا غفوری، بازیکن پیشین تیم ملی فوتبال ایران، وارد مرحله تازه‌ای شده، به گفته یکی از نزدیکان وریا غفوری، علاوه بر توقیف اموال و مسدودشدن حساب‌های بانکی، خط تلفن همراه وریا غفوری هم قطع شده است.

این اقدامات پس از پلمب دو کافی‌شاپ متعلق به او در تهران با نام «کافه وریا» صورت گرفته؛ کافه‌هایی که در جریان اعتراضات دی‌ماه و در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی تعطیل بودند. پیش‌تر رسانه رسمی قوه قضاییه اعلام کرده بود این کافه‌ها به دستور دادستانی و به مدت دو ماه پلمب شده‌اند و مدعی شده بود که تعطیلی آن‌ها با «انتشار محتوا» و «هم‌نوایی غیرمستقیم با تروریست‌های مسلح» همراه بوده است.
وریا غفوری چند روز پیش در واکنش به کشته‌شدن هزاران معترض در دی‌ماه، در استوری اینستاگرامی نوشته بود: «از این درد به خدا پناه می‌برم و دعا می‌کنم عاملان و بانیان این وضعیت نیست و نابود شوند.» او همچنین با تسلیت به خانواده‌های جان‌باختگان تأکید کرده بود که جان‌هایی که به ناحق گرفته شدند، برای همیشه در حافظه این سرزمین خواهند ماند.

@Tavaana_TavaanaTech

سحرگاه امروز، شنبه ۱۸ بهمن‌ماه، دستکم ۱۳ زندانی در زندان‌های مختلف ایران اعدام شدند.
خبر اعدام هم‌وطنان‌مان متأسفانه به بخشی از گزارش‌های روزمره بدل شده و هر روز نام‌های تازه‌ای به فهرست جان‌باختگان افزوده می‌شود. در شرایطی که تقریباً به‌صورت روزانه خبر اعدام ده‌ها نفر منتشر می‌شود، خطر عادی‌سازی این خشونت سازمان‌یافته بیش از هر زمان دیگری جامعه را تهدید می‌کند و نیازمند توجه و واکنش جدی افکار عمومی است.

به گزارش «هرانا» احکام اعدام دستکم ۱۳ زندانی در زندان‌های خرم‌آباد، سنندج، دزفول، الیگودرز، کرمانشاه، یاسوج، نهاوند، زاهدان، همدان و ندامتگاه مرکزی کرج به اجرا درآمد.

هرانا هویت ۱۰ تن از این زندانیان را اعلام کرده؛ علی فضا خوش‌نشین، فرشاد شیخی، آوین سرخی، جعفر فریادی، علی سرلک‌آباد، سوشا مرادی، بهزاد مشایخی، محمدعلی سعیدلو، مراد گلی و ابوالفضل نقوی. هویت سه زندانی دیگر تاکنون اعلام نشده است.

تداوم موج اعدام‌ها، آن هم در سکوت یا بی‌تفاوتی نسبی، زنگ خطری جدی برای جامعه است. یادآوری نام‌ها و ثبت روایت‌ها، تلاشی است علیه فراموشی و عادی‌سازی مرگ.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech