‌
روایت یک ناپدیدسازی قهری؛ بیش از ۹۰ روز بی‌خبری از مرتضی ابراهیمی

به گزارش ایران‌وایر، مرتضی ابراهیمی، ۳۵ ساله، شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ پس از خروج از منزل ناپدید شده و با گذشت بیش از ۹۰ روز، همچنان هیچ اطلاعی از سرنوشت او در دست نیست. او به خانواده‌اش گفته بود برای رفتن به محل کار از خانه خارج می‌شود، اما در واقع قصد داشته در تجمعات اعتراضی شرکت کند. به گفته منابع مطلع، آخرین تماس او از محدوده شهرک غرب تهران بوده و پس از آن هیچ رد و نشانی از او به دست نیامده است.

بر اساس این گزارش، خانواده مرتضی به‌ویژه مادرش از زمان ناپدید شدن او خانه را ترک نکرده‌اند و در وضعیت روحی دشواری به‌سر می‌برند. نزدیکان می‌گویند تنها خواسته آن‌ها روشن شدن سرنوشت اوست و نمی‌دانند مرتضی زنده است یا جان خود را از دست داده است.

یک وکیل دادگستری که به دلایل امنیتی نامش فاش نشده، به ایران‌وایر گفته است که هیچ اثری از مرتضی در مراجع رسمی ثبت نشده است. به گفته او، تلفن همراه مرتضی تا دو روز پس از ناپدید شدن، یعنی تا ۲۰ دی‌ماه، زنگ می‌خورده اما پس از آن خاموش شده است. همچنین به خانواده اعلام شده که آخرین سیگنال‌های تلفن او در مناطق مختلفی از جمله اقدسیه، ازگل، شهرک غرب و در نهایت محدوده مینی‌سیتی ثبت شده که نشان‌دهنده ارائه اطلاعات متناقض است.

در این میان، تماس‌های مشکوک متعددی با خانواده برقرار شده است. برخی تماس‌گیرندگان مدعی شده‌اند مرتضی بازداشت و در قرنطینه تحت نظر سپاه پاسداران یا در زندان‌هایی مانند زندان بزرگ تهران و بند ۲۰۹ اوین نگهداری می‌شود. در مقابل، افرادی دیگر ادعا کرده‌اند که او کشته شده و حتی از دفن در گورهای دسته‌جمعی سخن گفته‌اند. خانواده با وجود مراجعه به کهریزک و بررسی پیکرها، هیچ اثری از او نیافته‌اند.

به گفته این منبع، در تماس دیگری از خانواده درخواست شده در ازای پرداخت مبالغی، از جمله ۱۰ میلیارد تومان وثیقه یا چند میلیارد تومان وجه نقد، زمینه آزادی او فراهم شود؛ ادعاهایی که با درخواست‌های مالی همراه بوده و بر ابهامات افزوده است.

خانواده مرتضی پس از اعلام مفقودی، از سوی پلیس به اداره آگاهی شاپور فراخوانده شدند، اما به آن‌ها گفته شده که نامی از او در زندان‌ها ثبت نشده و بهتر است گزارش مفقودی را پس بگیرند. به گفته منابع مطلع، این روند در حالی ادامه دارد که همچنان هیچ نهاد رسمی مسوولیت بازداشت یا وضعیت مرتضی ابراهیمی را بر عهده نگرفته و سرنوشت او در هاله‌ای از ابهام باقی مانده است.


#مرتضی_ابراهیمی #ناپدیدسازی_قهری #نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech

پدری که جانش را سپر فرزندش کرد؛
جاویدنام علی توسلی، ۱۹ دی ۱۴۰۴ در شهر اندیشه کشته شد

جاویدنام علی توسلی، ۴۲ ساله، از متخصصان حوزه اویونیک و از کارکنان باسابقه فرودگاه‌های کشور، شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در منطقه اندیشه تهران در جریان تیراندازی نیروهای حکومتی کشته شد؛ آن هم در حالی‌که تلاش می‌کرد جان فرزند ۱۴ ساله‌اش را نجات دهد.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، او در لحظه‌ای که خطر جان فرزندش را تهدید می‌کرد، خود را سپر او قرار داد، اما گلوله جنگی به سرش اصابت کرد و در برابر چشمان فرزندش جان باخت.
خانواده علی توسلی پس از دو روز جست‌وجو، سرانجام پیکر او را در پزشکی قانونی کهریزک شناسایی کردند. پیکر این شهروند جان‌باخته در زادگاهش، ملایر، در بهشت هاجر به خاک سپرده شد.
علی توسلی سال‌ها در حوزه سیستم‌های ارتباطات، ناوبری و نظارت هوایی (ATSEP) فعالیت داشت و در فرودگاه بین‌المللی خمینی مشغول به کار بود. او از دهه ۸۰ در فرودگاه‌های مختلف کشور خدمت کرده و به گفته نزدیکانش، فردی متخصص، خوش‌فکر و کم‌حرف بود.
کشته‌شدن این پدر، در حالی‌که برای حفاظت از فرزندش پیش‌قدم شده بود، بار دیگر ابعاد انسانی و دردناک خشونت‌های رخ‌داده در جریان اعتراضات را برجسته کرده است.

#علی_توسلی #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

حمیدرضا فروزانفر، نوه خواهر علی خامنه‌ای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی، در بخشی از مستند بی‌بی‌سی (ساخته حسین باستانی) درباره خامنه‌ای، از شکاف در خانواده خامنه‌ای پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۸ می‌گوید.

به گفته‌ی او، یکی از دایی‌هایش از مجتبی درباره علت خشونت در سرکوب معترضان سؤال کرد و مجتبی در پاسخ گفت که «ما باید آن‌ها را در خیابان آتش می‌زدیم. خیلی با آن‌ها با مدارا برخورد کردیم»

گفته می‌شود مجتبی خامنه‌ای که در فرآیندی پرابهام و با حمایت سپاه به رهبری رژیم منصوب شده و معلوم نیست اکنون از لحاظ سلامت در چه وضعیتی است، در سرکوب معترضان دست‌کم در بیست سال گذشته نقش پر رنگی داشته است.

ویدیوی کامل را در یوتیوب ببینید:
https://youtu.be/jFpCslOO4k8?si=sArbKS45t7s4SYxe

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

تداوم بازداشت آرمان حاج‌محمدی، دانشجوی کارشناسی ارشد شریف در یزد

آرمان حاج‌محمدی، دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی سازه در دانشگاه صنعتی شریف، روز پنج‌شنبه ۶ فروردین ۱۴۰۵ توسط نیروهای امنیتی در شهر یزد بازداشت شده است.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، این دانشجو بدون ارائه هرگونه حکم یا مدرک قضایی و با توسل به زور از منزل شخصی‌اش بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است. تا زمان تنظیم این گزارش، هیچ‌گونه اطلاعی درباره علت بازداشت یا محل نگهداری او در دست نیست.

آرمان حاج‌محمدی فارغ‌التحصیل مهندسی عمران از دانشگاه تهران (ورودی ۱۳۹۹) و دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی سازه در دانشگاه صنعتی شریف (ورودی ۱۴۰۴) است.

در شرایطی که به‌دلیل قطعی اینترنت و محدودیت‌های شدید ارتباطی در ایران، اطلاع‌رسانی درباره بازداشت‌ها با دشواری‌های جدی مواجه است، نگرانی‌ها درباره وضعیت بسیاری از بازداشت‌شدگان افزایش یافته و برخی از آن‌ها، از جمله آرمان حاج‌محمدی، در معرض بی‌خبری و گمنامی قرار دارند.

فعالان و کاربران شبکه‌های اجتماعی با تأکید بر اهمیت اطلاع‌رسانی، خواستار توجه به وضعیت این دانشجو و دیگر بازداشت‌شدگان و پیگیری سرنوشت آن‌ها شده‌اند.

#آرمان_حاج_محمدی #یزد #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

امام جمعه مشهد: مجتبی خامنه‌ای به رزمندگان پیام داده که این آتش‌بس دروغ است


احمد علم‌الهدی، امام جمعه مشهد گفت: «️رهبر انقلاب از یک طرف به شورای عالی امنیت ملی اجازه دادند که آتش‌بس را قبول کنید و از طرف دیگر به رزمندگان پیام داده که این آتش‌بس دروغ است، دشمن به آن پایبند نمی‌ماند و جنگ را ادامه خواهد داد.»
او ادامه داد: «️شورای عالی امنیت ملی هم برای خنثی کردن توطئه آمریکا اعلام کرد که آتش‌بس را قبول می کنیم که نهایتا مشخص شد اصل آتش‌بس دروغ است و دشمن اهل آتش‌بس نیست.»


این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که علم‌الهدی طی چند هفته اخیر دیدگاه‌های متناقض از تقبیه‌ و منع مذاکره و پایان جنگ تا دیدگاه مثبت به آتش بس داشته و یک رویه نامتعادل و ناپایدار در این مورد به نمایش‌گذاشته است.

#علم_الهدی #جنگ #آتش_بس #گفتگو_توانا
@Dialogue1402

علیرضا پناهیان، سخنران دفتر علی خامنه‌ای گفت: «مردم می‌دانند دفاع از مردم لبنان عین دفاع از مردم ایران است.»
‏این ادعا که «دفاع از لبنان عین دفاع از ایران است»، در حالی مطرح می‌شود که سال‌هاست بخش بزرگی از جامعه ایران دقیقا خلاف این روایت را فریاد زده است.

شعار «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» تنها یک جمله اعتراضی نبود؛ بازتاب نارضایتی عمیقی بود از سیاست‌هایی که منابع، توجه و انرژی کشور را به بیرون از مرزها معطوف کرده، در حالی که خود مردم با بحران‌های جدی اقتصادی، معیشتی و اجتماعی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

در این چارچوب، نسبت‌دادن چنین دیدگاه‌هایی به «مردم» بیش از آنکه بیانگر واقعیت جامعه باشد، تلاشی برای مصادره صدای آن‌هاست. مردمی که بارها نشان داده‌اند اولویتشان بهبود شرایط زندگی در داخل کشور، رفاه، امنیت و آینده فرزندانشان است؛ نه ورود به منازعات منطقه‌ای و جنگ‌های نیابتی.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

«این تصویر، روایت یک فاجعه است. روایت مردمی که با دست خالی به خیابان آمده بودند، تنها برای گفتن یک «نه»؛ نه به سرکوب، نه به خشونت، نه به حکومتی که سال‌هاست صدای مردمش را با گلوله پاسخ می‌دهد.
دی‌ماه، یک ایران داغدار شد. دست‌کم چهل هزار نفر از هموطنان‌مان در جریان سرکوب‌ها جان خود را از دست دادند؛ این تصویر، خلاصه تمام آن شب‌هایی‌ست که بر ما مردم گذشت. شب‌هایی پر از ترس، بی‌خبری، صدای گلوله، و صبح‌هایی که با خبر مرگ آغاز شد.
نباید فراموش کنیم.
نباید بگذاریم این رنج‌ها، این جان‌ها، این نام‌ها به فراموشی سپرده شوند.»

عکس و پیام ارسالی از همراهان توانا

جامعه‌ای که این‌چنین زخم خورده، هنوز در سوگ است و در عین حال، دادخواه.
دادخواه برای حقیقت، برای عدالت، برای آنهایی که دیگر نیستند اما رویاهای‌شان زنده است.
#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

پنجشنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۵، حدود ساعت ۱۷، ماموران امنیتی با یورش به منزل سارا سپهری، شهروند بهائی ساکن شیراز، وی را پس از تفتیش محل بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل کردند.

بر اساس اطلاعات ‌دریافتی، ماموران ابتدا منزل مادر این شهروند را که در طبقه پایین ساختمان قرار دارد مورد بازرسی قرار داده و سپس با شکستن درِ ورودی، وارد منزل سارا سپهری در طبقه بالا شده‌اند. در جریان این عملیات، تمامی وسایل الکترونیکی و اقلام شخصی و کاری وی ضبط شده است.

تا زمان تنظیم این گزارش، هیچ‌گونه اطلاعاتی درباره نهاد بازداشت‌کننده، محل نگهداری و یا اتهامات احتمالی مطرح‌شده علیه این شهروند بهائی منتشر نشده است.

گفتنی است مادر خانم سپهری دارای معلولیت بوده و نیازمند مراقبت مستمر است. همچنین، سارا سپهری تحت نظر پزشک قرار داشته و فشارهای ناشی از بازداشت و شرایط نامعلوم می‌تواند سلامت او را به‌طور جدی در معرض خطر قرار دهد.

این بازداشت در ادامه روند افزایش فشارهای امنیتی علیه شهروندان بهائی در شیراز و دیگر شهرهای ایران صورت گرفته است؛ روندی که با بازداشت‌های خودسرانه و عدم شفافیت در روندهای قضایی همراه بوده و نگرانی‌های گسترده‌ای را برانگیخته است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

درخواست توقف ادامه اقدامات نظامی از درون زندان؛ روایت مهدی مسکین‌نواز از تبعات انسانی خشونت

مهدی مسکین‌نواز، زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان در فایلی صوتی که دو روز پیش داده و به تازگی در اکانت ایکس او منتشر شده، نسبت به تداوم اقدامات نظامی و پیامدهای انسانی آن ابراز نگرانی کرده و خواستار توقف این روند شده است.

در این پیام می‌گوید که گرچه چنین مواضعی ممکن است احساسی یا متناقض تلقی شود، اما این سخنان برخاسته از تجربه مستقیم رنج و واقعیت‌های میدانی است. او با اشاره به وضعیت خانواده‌ای که طی شش ماه گذشته سه بار عزادار شده‌اند، تأکید می‌کند که هر روز با نگرانی از وضعیت آنان روز خود را آغاز می‌کند.

او در ادامه هشدار داده است که ادامه این مسیر، بیش از آنکه سودی به همراه داشته باشد، موجب افزایش خسارات و آسیب‌های انسانی خواهد شد. بر همین اساس، در این پیام بر ضرورت توقف گزینه نظامی که از آن در ابتدا به‌عنوان اقدامی «هدفمند» یاد شده، تأکید شده است.

این زندانی در پایان، با اشاره به شرایط جاری، خواستار پایان دادن به روندی شده که به گفته او، پیامدی جز تشدید رنج و خسارت برای جامعه نداشته است.

این پیام صوتی با هشتگ #جامعه_مدنی منتشر شده است و احتمالا منظور بازگشت به جامعه مدنی است.

مهدی مسکین‌نواز تا چندی پیش در زندان بندرانزلی محبوس بود، به نظر می‌رسد به تازگی به زندان لاکان رشت منتقل شده است.


#مهدی_مسکین_نواز #بیانیه #جنگ

@Tavaana_TavaanaTech

ده آسیبی که خامنه‌ای به ایران و ایرانیان زد

این فهرست یک جمع‌بندی تحلیلی خلاصه از پیامدهای بیش از سه دهه حکمرانی علی خامنه‌ای است؛ پیامدهایی که نه فقط در سیاست، بلکه در زندگی روزمره ایرانیان اثر گذاشته‌اند.

۱) انسداد سیاسی و تضعیف جمهوریت

در این دوره، نهادهای انتخابی به‌تدریج زیر سایه نهادهای انتصابی قرار گرفتند و امکان اصلاح درون‌سیستمی عملا تضعیف شد. نتیجه، کاهش اعتماد عمومی و بی‌اثر شدن مشارکت سیاسی بود.


۲) نهادینه‌سازی سرکوب

سرکوب از یک ابزار مقطعی به یک منطق پایدار حکمرانی تبدیل شد؛ بازداشت‌های گسترده، برخوردهای خشن با اعتراضات و محدودسازی جامعه مدنی، هزینه «شهروند بودن» را بالا برد، به طوری که حتی اعتراضات معیشتی یا اعتراض به بخران آب هم با خشونت و کشتار مواجه می‌شد.


۳) عادی‌سازی اعدام و ناامنی قضایی

افزایش اجرای احکام اعدام و استفاده از ابزارهای قضایی برای برخورد با مخالفان، باعث شد قانون از نقش «حامی شهروند» فاصله بگیرد و به ابزار کنترل تبدیل شود.

۴) تبعیض ساختاری، به‌ویژه علیه زنان

تبعیض در قوانین و اجرا، به‌ویژه علیه زنان، به یکی از ویژگی‌های پایدار این دوره تبدیل شد و نیمی از جامعه را از برابری کامل در فرصت‌ها و حقوق محروم کرد. تبعیض‌های دیگر از جمله تبعیض علیه اقلیت‌های جنسی، اقلیت‌های دینی و ... عملا عده زیادی از شهروندان را به شهروند درجه چندم بدل کرد.


۵) فروپاشی تدریجی اقتصاد و معیشت

ترکیبی از سوءمدیریت، تحریم‌ها و سیاست‌گذاری‌های پرهزینه، اقتصاد ایران را به سمت تورم مزمن، کاهش ارزش پول ملی و کوچک شدن سفره مردم سوق داد.


۶) نظامی‌سازی اقتصاد و سیاست (گسترش نقش سپاه)

در این دوره، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از یک نهاد نظامی به یک بازیگر مسلط در اقتصاد، سیاست و امنیت تبدیل شد.
🔻 نتیجه: تضعیف رقابت، گسترش فساد و امنیتی شدن تصمیم‌گیری‌ها.


۷) سیاست خارجی پرهزینه و درگیری‌های منطقه‌ای

سیاست «عمق استراتژیک» و اسرائیل‌ستیزی ایران را درگیر منازعات منطقه‌ای کرد.
🔻 پیامدها: هزینه‌های مالی سنگین، افزایش تنش بین‌المللی و فشار بیشتر بر اقتصاد و زندگی مردم.


۸) انزوای بین‌المللی و فشارهای ساختاری

ایران در این دوره با تحریم‌ها و محدودیت‌های گسترده در نظام مالی و سیاسی جهان مواجه شد که تجارت، سرمایه‌گذاری و حتی زندگی عادی شهروندان را دشوار کرد.


۹) تخریب محیط زیست و بحران‌های حیاتی

بحران آب، آلودگی هوا، فرونشست زمین و نابودی منابع طبیعی، نتیجه سال‌ها مدیریت ناکارآمد و بی‌توجهی به توسعه پایدار است؛ بحرانی که مستقیما به سلامت و امنیت آینده کشور گره خورده است.
از طرفی دخالت در نظام سلامت کشور که معروف‌ترینش جلوگیری از واردات واکسن بود، باعث از دست رفتن جان‌های زیادی شد.


۱۰) فرسایش سرمایه انسانی و اجتماعی

مهاجرت گسترده نخبگان، ناامیدی نسل جوان و شکاف عمیق میان حکومت و مردم، از مهم‌ترین پیامدهای این دوره است.
🔻 نتیجه: از دست رفتن اعتماد، کاهش امید و تضعیف آینده کشور.

جمع‌بندی:
این ده محور، فقط فهرستی از مشکلات نیستند؛ یک تصویر کلی از روندی است که در آن، سیاست، اقتصاد، جامعه و حتی محیط زیست به‌طور هم‌زمان دچار فرسایش شده‌اند.
آسیب اصلی شاید در یک جمله خلاصه شود: از دست رفتن فرصت‌ها برای توسعه، برای آزادی و برای یک زندگی عادی.

لازم به ذکر است، کلیه این آسیب‌ها، ناشی از ذات نظام ولایی جمهوری اسلامی بوده و در دوره خامنه‌ای با توجه به خصلت‌های فردی او تشدید شده است.

#ولایت_فقیه #نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران #خامنه‌ای

@Tavaana_TavaanaTech