آموزشکده توانا
49.4K subscribers
41.4K photos
41.6K videos
2.57K files
21.7K links
کانال رسمی «توانا؛ آموزشکده جامعه مدنی»
عكس،خبر و فيلم‌هاى خود را براى ما بفرستيد:
تلگرام:
t.me/Tavaana_Admin

📧 : info@tavaana.org
📧 : to@tavaana.org

tavaana.org

instagram.com/tavaana
twitter.com/Tavaana
facebook.com/tavaana
youtube.com/Tavaana2010
Download Telegram
Forwarded from گفت‌وشنود
دیوارِ ما و آن‌ها
چگونه مغزهایمان از ما یک متعصب می‌سازد؟


غریزه‌ای که کهنه شده
چرا مغز ما به دنبال «دشمن» می‌گردد؟

مغز ما، با تمام پیچیدگی‌اش، هنوز میراث‌دار دوران غارنشینی است. در آن زمان، بقا در گروی یک فرمول ساده بود: «هر کس با ما نیست، لابد می‌خواهد ما را بخورد!» این سوگیری درون‌گروه/برون‌گروه در واقع ابزاری تکاملی برای حفظ انسجام قبیله بود. اما مشکل اینجاست که در جهان امروز، این مکانیسم دفاعی به یک خطای شناختی مخرب تبدیل شده است. ما به صورت ناخودآگاه به اعضای گروه خودمان (هم‌فکران، هم‌کیشان یا هم‌وطنان) ویژگی‌های مثبت نسبت می‌دهیم و «دیگران» را صرفا به دلیل متفاوت بودن، تهدیدآمیز یا فاقد صلاحیت اخلاقی می‌بینیم. این تقسیم‌بندی «ما در برابر آن‌ها»، خشت اول دیوار عدم پذیرش است.

شکاف «ما» و «آن‌ها»
سوخت موتور فرقه‌گرایی و نارواداری

وقتی این سوگیری بر تفکر حاکم شود، فضا برای دیگری‌ستیزی مهیا می‌شود. در این حالت، ما دچار نوعی «نابینایی همدلانه» می‌شویم؛ یعنی فقط برای رنج‌های گروه خودمان اعتبار قائلیم. این همان نقطه‌ای است که فرقه‌گرایی در آن جوانه می‌زند. در ساختارهای فرقه‌ای، وفاداری به گروه به قیمت نفرت از «آن‌ها» تعریف می‌شود. ما اشتباهات هم‌گروهی‌هایمان را به «شرایط» نسبت می‌دهیم و توجیه می‌کنیم، اما کوچک‌ترین لغزش دیگری را نشانه‌ای از «ذات بد» او می‌دانیم. این استاندارد دوگانه، ریشه‌ی اصلی نارواداری است؛ چرا که در این منظومه، «دیگری» نه یک انسان با حقوق برابر، بلکه مانعی است که باید حذف یا اصلاح شود.

فراتر از مرزهای ذهنی
تمرین دیدن انسان در پس برچسب‌ها

برای عبور از این تله، باید آگاهانه علیه غریزه‌ی «قبیله‌گرایی» خود شورش کنیم. راهکار اصلی، یافتن هویت‌های فراتر است. هرگاه متوجه شدید که در حال قضاوت تند گروهی هستید که به آن تعلق ندارید، از خود بپرسید: «آیا من با یک واقعیت روبرو هستم یا صرفا دارم کاریکاتوری را می‌بینم که مغزم از آن‌ها ساخته است؟» کاهش نارواداری با «تماس» آغاز می‌شود؛ شنیدن مستقیمِ روایت‌های کسانی که مثل ما فکر نمی‌کنند. وقتی یاد بگیریم به جای برچسب‌های سیاسی و مذهبی، «انسان» را در پس تفاوت‌ها ببینیم، قدرت تخریبی این سوگیری فرو می‌ریزد. پذیرش دیگران، نه یک لطف به آن‌ها، بلکه آزاد کردن ذهن خودمان از زندانِ تعصب است.

مطاله بییشتر در وبسایت
https://dialog.tavaana.org/in-group-out-group-bias/

#خطای_شناختی #گروه_گرایی #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
1👌1
دادخواهی گاهی در سکوتِ یک خیابان، در تاریکی شب، و در حرکات آرامِ کسی که خم شده تا نشانی را روی زمین حفظ کند، ادامه پیدا می‌کند. در حالی که جمهوری اسلامی تلاش می‌کند نام‌ها، چهره‌ها و مکان‌های مرگ را از حافظه پاک کند، همین نشانه‌های کوچک به مقاومت بدل می‌شوند. هر ردّی که باقی می‌ماند، هر جایی که دوباره علامت‌گذاری می‌شود، یعنی هنوز کسی هست که فراموش نکرده و نمی‌خواهد فراموش کند.

آن‌هایی که جان باختند، تنها با نام‌شان زنده نمی‌مانند، بلکه با مکان‌ها، با روایت‌ها و با حافظه‌ای که دیگران از آن‌ها نگه می‌دارند، ادامه پیدا می‌کنند. این حافظه، دقیقا همان چیزی است که سرکوب از آن هراس دارد.

یکی از کاربران شبکه اکس، با انتشار این عکس نوشت:

«دیشب داشتم دوستم رو می‌رسوندم مترو. از کنار مردی رد شدیم که تو تاریکی ایستاده بود و چیزایی رو روی زمین جابه‌جا می‌کرد. چند دقیقه بعد از دوستم جدا شدم و همون مسیر رو برگشتم و مرد اونجا نبود. کنجکاو شدم ببینم داشت چیکار می‌کرد. رفتم جلو خیره شدم، چند ثانیه طول کشید و آهی ازم بلند شد.»

#نه_به_جمهوری_اسلامی #دادخواهی

@Tavaana_TavaanaTech
5🕊1💔1
«مسبب جنگ حکومت ولایت‌فقیه است»؛ بیانیه ابوالفضل قدیانی از زندان اوین

ابوالفضل قدیانی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، در بیانیه‌ای جمهوری اسلامی و شخص علی خامنه‌ای را مسئول اصلی جنگ و ویرانی ایران دانست و خواستار برگزاری رفراندوم و کنار رفتن حاکمیت شد.

ابوالفضل قدیانی، زندانی سیاسی، در بیانیه‌ای از داخل زندان اوین، با اشاره به تحمیل جنگ بر ایران، نسبت به پیامدهای ویرانگر آن هشدار داد و مسئولیت این وضعیت را متوجه حاکمیت جمهوری اسلامی دانست.

او در این بیانیه نوشت: «بالاخره جنگ به ملت مظلوم ایران تحمیل شد و آثار بی‌نهایت مخرب آن بر مردم بی‌دفاع ایران فرود آمد… مردم ایران به روشنی دیده و فهمیده‌اند که جنگ چیزی جز ویرانگری و مرگ و نابودی نیست و آورده‌ای جز فقر، خانمان‌سوزی و آوارگی ندارد.»

قدیانی با تأکید بر نقش سیاست‌های حاکمیت در شکل‌گیری جنگ، تصریح کرد: «مهم‌تر از جنگ، مسببان جنگند؛ آنهایی که با فتنه‌انگیزی، ماجراجویی و تحرکات تحریک‌آمیز و دخالت آشکار در امور داخلی کشورها… گرفتار توهم خودابرقدرت‌پنداری شدند و سبب‌ساز جنگ شدند.»

او در بخش صریح‌تری از بیانیه، رهبران جمهوری اسلامی را هدف قرار داده و نوشت: «مسببان جنگ سردمداران نظام فاسد جمهوری اسلامی و در رأس آن‌ها علی خامنه‌ای، مستبد قدرت‌پرست تبهکار… بودند و هستند که با استراتژی تخاصم با کشورهای منطقه، این کشورها را علیه ایران بسیج کردند.»

این زندانی سیاسی در ادامه، با ادبیاتی تندتر تأکید کرد: «مسبب جنگ حکومت فاسد و مفسد دینی مبتنی بر ولایت‌فقیه است… که روی خونریزترین حکومت‌های چند قرن اخیر ایران را سفید کرد و خود مصداق غده سرطانی است که به هیچ وجه علاج‌پذیر نبوده و نخواهد بود.»

قدیانی همچنین به سابقه سرکوب اعتراضات در ایران اشاره کرده و نوشت: «این حکومت از ده‌ها سال پیش تمامی جنبش‌های اعتراضی ملت ایران را با شدت تمام سرکوب و قلع و قمع کرده است… که اگر این حکومت تداوم پیدا کند آخرین جنایتش نخواهد بود.»

او در ادامه با اشاره به ابعاد خشونت، آورده است: «قتل‌عام ده‌ها هزار نفر ظرف دو روز، نابینا کردن حدود ۲۰ هزار نفر و ده‌ها هزار نفر مجروح و ده‌ها هزار نفر دستگیر شدند… بسیاری از دست‌گیرشدگان را بر پایه سیاست رسوای النصر بالرعب اعدام کردند.»

در بخش دیگری از این بیانیه، قدیانی به عملکرد اقتصادی و امنیتی حکومت پرداخته و نوشته است: «ده‌ها سال است که ملت و کشور را چپاول و غارت می‌کنند… و بخش عمده‌ای از این منابع را صرف حفظ نظام، به‌خصوص هزینه‌های سپاه و برنامه‌های موشکی و هسته‌ای و پهپادی کرده‌اند تا حکومت خود را حفظ کنند.»

او تأکید کرد: «بر همگان روشن شده چیزی که برای این نظام اهمیت ندارد امنیت ملی است و تنها امنیتی که برای آنان موضوعیت دارد، امنیت حکومت و قدرت است.»

قدیانی همچنین رفتار حاکمیت را عامل تداوم بحران دانسته و نوشت: «این سردمداران غاصب و غیرقانونی نه ذره‌ای دلسوزی برای کشور دارند و نه اندکی مسئولیت‌شناسی… بلکه با رجزخوانی‌ها و شعارهای توخالی فقط بر طبل ویرانی ایران می‌کوبند.»

او در ادامه، هدف حاکمیت را چنین توصیف کرد: «زبان حال آنها این است که یا ما بر ایران حکومت خواهیم کرد یا آن را به آتش ویرانی‌اش می‌کشیم.»

این زندانی سیاسی در پایان، تنها راه جلوگیری از نابودی بیشتر کشور را تغییر ساختار سیاسی دانسته و تصریح کرد: «تنها راه جلوگیری از نابودی کامل ایران پذیرش رفراندوم تغییر نظام و کنار رفتن از سر راه مردم است.»

او هشدار داد: «در غیر این صورت، ملت چاره‌ای جز قیام جهت سقوط این نظام ندارد… و امکان ندارد اکثریت قاطع ملت ایران این نظام آدم‌کش را تحمل کند.»

#ابوالفضل_قدیانی #بیانیه #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech
👍122👌1
Three Young Protesters Face Imminent Execution in Iran

The Supreme Court has finalized death sentences for Ehsan Hosseinipour, Matin Mohammadi, and Erfan Amiri following the January 2026 protests. Convicted of "participation in homicide," "willful arson," and "actions against national security," the three—arrested as juveniles—now face imminent execution. Their convictions rely entirely on confessions extracted through severe torture; notably, Hosseinipour was reportedly forced to confess with a firearm placed in his mouth. By weaponizing these fabricated charges and extrajudicial coercion, the Islamic Republic regime continues to flagrantly violate international legal standards, using the judiciary as a tool for lethal political suppression.

#PrisonerRights
#IranHumanRights
💔6🕊1
زانو نمی‌زنیم، ۴- سرکوب عقیده (کتاب شنیداری)

هر نامه و پیام زندانیان سیاسی، صدایی از دل سرکوب، تصویری از مقاومت و سندی از ایستادگی در برابر سیستمی ناقض حقوق بشر است که آزادی‌خواهان را به خاموشی می‌کشاند. اما چه کسی است که بتواند صدای آزادی را به سکوت بکشاند؟ کتاب «زانو نمی‌زنیم؛ نامه‌هایی از زندان»، که پیش‌تر به شکل نوشتاری از آموزشکده توانا منتشر شد، دربرگیرنده مجموعه‌ای از نامه‌ها و پیام‌های زندانیان سیاسی از زمستان ۱۳۹۶ تا تابستان ۱۴۰۳ است. اکنون با هدف بازتاب هرچه بیش‌تر صدای قربانیان نقض حقوق بشر، این روایات دست اول به شکل شنیداری و در چهار بخش ارائه می‌شود. این بخش چهارم است با عنوان «سرکوب عقیده»: با نامه‌هایی از کیوان رحیمیان، حامی بهادری، پیام ولی، مهوش ثابت و فریبا کمال‌آبادی و نامه‌ای از ۸ زندانی سنی‌مذهب.

سایت
یوتیوب
ساندکلاود
کست‌باکس

نسخه نوشتاری این کتاب را از اینجا دانلود کنید.
#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana
@Tavaana_TavaanaTech
4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
علیه فراموشی؛
جاویدنام محسن جبارزاده، متاهل و ۴۱ ساله، با شلیک گلوله کشته شد.

او روز ۱۸ دی در خیابان سلسبیل تهران هدف گلوله سرکوبگران قرار گرفت و در بیمارستان مدائن جان سپرد. پزشکی قانونی در گواهی فوت او نوشته محسن «توسط اغتشاشگران از ناحیه پای چپ تیر خورده است.»

#علیه_فراموشی #محسن_جبارزاده #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech
💔4
«شکنجه و محرومیت درمانی در زندان تهران بزرگ»؛ بیانیه جمعی از زندانیان سیاسی

جمعی از زندانیان سیاسی زندان تهران بزرگ در بیانیه‌ای با اشاره به وضعیت نگران‌کننده زندانیان، از شکنجه، نبود رسیدگی درمانی و نقض حقوق اولیه زندانیان از جمله بازداشت‌شدگان خیزش دی ماه ۱۴۰۴ خبر داده و خواستار توجه جامعه جهانی شدند.


جمعی از زندانیان سیاسی زندان تهران بزرگ، با انتشار بیانیه‌ای، نسبت به وضعیت زندانیان در این زندان هشدار داده و از جامعه جهانی خواستند صدای آنان را بشنود.

در ابتدای این بیانیه، زندانیان با ابراز همدردی با خانواده‌های دادخواه، به‌ویژه خانواده‌هایی که به‌تازگی عزیزانشان اعدام شده‌اند، نوشته‌اند: «درود می‌فرستیم به تمام خانواده‌های دادخواه، به‌ویژه کسانی که جمهوری اسلامی به‌تازگی عزیزانشان را به دار آویخته است. ما را در غم خود شریک بدانید.»

این بیانیه از سوی شماری از زندانیان سیاسی از جمله علی‌اکبر رز، مسعود وظیفه، محسن حاج‌محمدی، محمد آزاد، مسلم چراغی و مهدی یزدان صادر شده است.

در ادامه، امضاکنندگان با اشاره به وضعیت زندانیانی که در جریان اعتراضات بازداشت شده‌اند، اعلام کرده‌اند: «برخی از زندانیان که در پی اعتراضات و با جراحاتی همچون شکستگی دست و پا و یا اصابت گلوله بازداشت شده‌اند، تاکنون از هرگونه خدمات درمانی محروم مانده‌اند.»

در این بیانیه همچنین به برخوردهای خشونت‌آمیز در داخل زندان اشاره شده و آمده است: «رئیس زندان با باز گذاشتن دست مأموران، شرایطی را ایجاد کرده که افسران نگهبان و نیروهای حفاظت با بدترین شکل ممکن با زندانیان برخورد می‌کنند و با باتون آن‌ها را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند.»

به‌گفته زندانیان، مواردی از شکنجه نیز گزارش شده و از افرادی چون مهدی محمدی و خشایار علوی به‌عنوان قربانیان این برخوردها نام برده شده است.

در بخش دیگری از این بیانیه، به نقض قوانین داخلی جمهوری اسلامی اشاره شده و تأکید شده است: «بر اساس قوانین، باید اصل تفکیک جرائم میان زندانیان سیاسی و زندانیان جرائم خشن رعایت شود، اما این اصل اجرا نشده و حقوق اولیه زندانیان سیاسی، از جمله مفاد آیین‌نامه سازمان زندان‌ها، نادیده گرفته شده است.»

امضاکنندگان همچنین با اشاره به سابقه‌ی جان‌باختن برخی زندانیان در نتیجه این شرایط، نسبت به تداوم این وضعیت هشدار داده‌اند.

در پایان، این زندانیان از تمامی افرادی که صدای آنان را بازتاب می‌دهند قدردانی کرده و تأکید کرده‌اند: «از کسانی که از ما زندانیان سیاسی حمایت می‌کنند و اجازه نمی‌دهند صدای ما خاموش شود، کمال تشکر و سپاس را داریم.»

این بیانیه در تاریخ پنجم سال ۱۴۰۵ از زندان تهران بزرگ منتشر شده است.

#بیانیه #زندان_تهران_بزرگ

@Tavaana_TavaanaTech
💔61🕊1
جاویدنام مسعود پیرمرادیان؛ رزمنده جنگ و بازنشسته‌ای که برای آینده ایران ایستاد و با گلوله سرکوبگران کشته شد

مسعود پیرمرادیان، ۶۷ ساله و از بازنشستگان ذوب‌آهن اصفهان، در جریان اعتراضات دی‌ماه در شهر پردیس تهران با شلیک مستقیم به قلب جان باخت؛ مردی که با وجود داشتن اقامت کانادا، زندگی در ایران و آینده آن را انتخاب کرده بود.

مسعود پیرمرادیان، شهروند ۶۷ ساله و از بازنشستگان ذوب‌آهن اصفهان، در جریان اعتراضات روز ۱۹ دی‌ماه در شهر پردیس تهران، بر اثر شلیک گلوله به ناحیه قلب کشته شد.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، او یک روز پیش از کشته‌شدن، در تاریخ ۱۸ دی‌ماه، در اثر گاز اشک‌آور مصدوم شده بود، اما با وجود این وضعیت، بار دیگر در تجمعات اعتراضی شرکت کرد و روز بعد هدف تیراندازی قرار گرفت.

مسعود پیرمرادیان از جمله افرادی بود که سابقه حضور داوطلبانه در جنگ ایران و عراق را داشت و در آن زمان برای دفاع از کشور در جبهه حضور یافته بود. او سال‌ها بعد، به‌عنوان بازنشسته، همچنان دغدغه آینده ایران را داشت. او فردی مذهبی بود، ولی با حکومت دینی حاکم مخالف بود و مخالفتش را ابراز می‌کرد.

به گفته نزدیکانش، او با وجود داشتن اقامت کانادا، تصمیم گرفته بود در ایران زندگی کند. انگیزه او از حضور در اعتراضات، نه مسائل شخصی یا اقتصادی، بلکه خواست «ایرانی آباد و آزاد برای نسل‌های آینده» عنوان شده است.
او «فرزند ایران و جان‌فدای میهن» بود وآگاهانه و با باور به آینده کشور در این مسیر قدم گذاشت.

نام او اکنون در کنار دیگر جان‌باختگان مبارزه با جمهوری اسلامی، به‌عنوان یکی از چهره‌هایی ثبت شده است که «آزادی فردای ایران، مدیون ازخودگذشتگی آنان است.»

#مسعود_پیرمرادیان #نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech
💔11
ادامه بحران در زندان اوین؛
نابه‌سامانی در امور اداری و محرومیت زندانیان از خدمات درمانی

گزارش‌ رسیده در خصوص زندان اوین از تداوم نابسامانی‌های اداری و درمانی در این زندان حکایت دارد؛ وضعیتی که به گفته خانواده یکی از زندانیان سیاسی، روند رسیدگی به امور زندانیان را مختل کرده و نگرانی‌ها درباره وضعیت سلامت آنان را افزایش داده است.

بر اساس گزارش‌ رسیده به آموزشکده توانا، بیش از دو ماه است که زندان اوین فاقد مددکار بوده و همین موضوع روند ابلاغیه‌ها و پیگیری‌های اداری زندانیان را با اختلال جدی مواجه کرده است. در نتیجه، خانواده‌ها برای انجام ساده‌ترین امور ناچار به مراجعه حضوری و پیگیری‌های مکرر هستند؛ آن هم در شرایطی که به گفته یکی از خانواده‌ها، دسترسی به مسئولان محدود است.

گفته می‌شود دادیار زندان از ۹ اسفند تاکنون تنها دو بار و آن هم در مدت‌زمانی کوتاه با خانواده‌ها دیدار داشته و این مسئله موجب انباشت درخواست‌ها و بلاتکلیفی پرونده‌ها شده است.

در حوزه درمان نیز وضعیت نگران‌کننده توصیف شده است. بنا بر این گزارش، معاون سلامت زندان (یوسفی) با وجود نداشتن تخصص پزشکی، دستور داده ورود داروهایی که با نسخه پزشک از خارج از زندان تهیه می‌شدند، به بهانه احتمال ورود مواد مخدر، متوقف شود. این تصمیم در حالی اتخاذ شده که به گفته منابع، از سوم اسفند ماه هیچ‌گونه ملاقات حضوری انجام نشده و اگر مواد مخدری در زندان موجود است، از طریق دیگری وارد شده است. (پیش‌تر گزارش‌هایی درباره مافیای مواد مخدر در زندان‌ها و نقش عوامل حکومتی منتشر کرده بودیم.)
همچنین طبق این گزارش، پزشکان متخصص دیگر به زندان مراجعه نمی‌کنند و انبار دارویی زندان با کمبود جدی مواجه شده است. همچنین اجازه ورود دارو از خارج از زندان نیز داده نمی‌شود؛ موضوعی که می‌تواند سلامت زندانیان را با خطرات جدی روبه‌رو کند.
پیش‌تر در خصوص مشکلات دسترسی به داروهای تخصصی و پزشک متخصص در زندان اوین چند گزارش نوشته‌ بودیم.

خانواده‌های زندانیان ناتوانی مدیریت جدید زندان، «مزدرانی»، در ساماندهی این وضعیت را از عوامل تداوم نابه‌سامانی‌ها در زندان اوین می‌دانند.

#زندان_اوین

@Tavaana_TavaanaTech
3
قتل حکومتی عرفان کیانی؛
اعدام یکی دیگر از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در اصفهان

قوه قضائیه جمهوری اسلامی از اعدام عرفان کیانی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در اصفهان، خبر داد؛ این بیستمین اعدام اعلام‌شده‌ی زندانیان سیاسی پس از آغاز جنگ اخیر است.

خبرگزاری قوه قضائیه، «میزان»، اعلام کرد عرفان کیانی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در اصفهان، پس از تأیید حکم در دیوان عالی کشور، بامداد امروز اعدام شده است. این رسانه حکومتی با طرح اتهاماتی از جمله «تخریب اموال عمومی و خصوصی»، «ایجاد رعب و وحشت»، «حمل سلاح سرد»، «استفاده از کوکتل مولوتف» و «همکاری با موساد»، او را از «عناصر اصلی دشمن» در این اعتراضات معرفی کرده است.
بر اساس این گزارش، عرفان کیانی در ۱۸ دی‌ماه همزمان با شکل‌گیری تجمعات در چهارراه پیروزی اصفهان بازداشت شده و به گفته مقام‌های قضایی، در اقدامات اعتراضی نقش داشته است. با این حال، گزارش میزان هیچ اشاره‌ای به جزئیات روند بازجویی، نحوه رسیدگی قضایی، یا دسترسی او به وکیل مستقل نکرده و اطلاعاتی از جلسات دادگاه نیز منتشر نشده است.

همزمان، این خبرگزاری اعلام کرده که در پرونده‌های مرتبط با آنچه «همکاری با دشمن» خوانده شده، برای ۱۵ نفر دیگر نیز احکام حبس صادر شده است.
اعدام عرفان کیانی در شرایطی انجام می‌شود که پیش‌تر نیز گزارش‌هایی از افزایش اجرای احکام اعدام در ارتباط با اعتراضات منتشر شده بود. بر اساس گزارش‌ها، طی هفته‌های گذشته دست‌کم ۱۹ نفر، از جمله افرادی منتسب به سازمان مجاهدین خلق و شماری از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه، اعدام شده‌اند.
طرح اتهاماتی مانند «ارتباط با اسرائیل» یا «اقدام علیه امنیت» از جمله مواردی است که در پرونده‌سازی علیه معترضان به‌کار گرفته می‌شود. غالبا چنین اتهاماتی بر پایه اعترافات اجباری و بدون رعایت استانداردهای دادرسی عادلانه مطرح می‌شوند.
استفاده از مجازات اعدام توسط جمهوری اسلامی با هدف ایجاد فضای ارعاب و بازدارندگی در جامعه و جلوگیری از تداوم اعتراضات صورت می‌گیرد.

پیش از این، نام عرفان کیانی در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر نشده بود؛ موضوعی که اهمیت و ضرورت اطلاع‌رسانی خانواده‌ها درباره وضعیت بازداشت‌شدگان را یادآوری می‌کند.

#عرفان_کیانی #اصفهان #نه_به‌_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech
💔61
تداوم بازداشت کوروش جلیل؛
بازجویی‌های مکرر، نگرانی از وضعیت جسمی و احتمال تمدید قرار بازداشت

با گذشت نزدیک به دو ماه از بازداشت کوروش جلیل، شهروند ساکن یاسوج، اطلاعاتی دریافتی از نتقال‌های مکرر به بازجویی، وضعیت نامناسب جسمی او در زندان و احتمال تمدید بازداشت موقت او حکایت دارد.

بر اساس اطلاعات دریافتی، کوروش جلیل که دهم اسفند ۱۴۰۴ در مرکز شهر یاسوج توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد، همچنان در بازداشت به‌سر می‌برد. قرار بازداشت او که ابتدا برای یک ماه صادر شده بود، پیش‌تر تمدید شده و اکنون با رسیدن به پنجم اردیبهشت، به پایان دوره دوماهه خود نزدیک شده است. با این حال، یک‌ منبع مطلع از احتمال تمدید مجدد این قرار خبر می‌دهند.

به گفته این منبع، این شهروند در طول مدت بازداشت چندین بار از زندان دهدشت به بازداشتگاه اطلاعات سپاه منتقل و تحت بازجویی و شکنجه قرار گرفته است. این در حالی است که وضعیت جسمی او، به‌دلیل جراحات ناشی از ضرب‌وشتم هنگام بازداشت، همچنان نامناسب گزارش شده است.

پیش‌تر گزارش شده بود که کوروش جلیل هنگام بازداشت به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته و در نتیجه آن دچار شکستگی چند دنده و یکی از انگشتان دست شده و حتی برای مداوا به بیمارستان منتقل شده بود. با این حال، این منبع آگاه می‌گوید که او در زندان از رسیدگی درمانی مناسب برخوردار نیست و همچنان با آثار این آسیب‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کند.

کوروش جلیل سابقه بازداشت‌های پیشین نیز دارد. او در ۱۵ آبان‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شده بود و پیش‌تر نیز در پرونده‌هایی با عناوین اتهامی از جمله «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به رهبری» به حبس محکوم شده بود. بر اساس حکم صادره از سوی دادگاه انقلاب یاسوج، مجازات اشد او ۱۵ ماه و یک روز حبس تعیین شده بود. همچنین در پرونده‌ای دیگر، او به سه سال حبس محکوم شده بود که اجرای آن به مدت یک سال به حالت تعلیق درآمده بود.
این شهروند در ماه‌های گذشته نیز با اتهاماتی از جمله «نشر اکاذیب» و «تبلیغ علیه نظام» تحت پیگرد قرار گرفته و پیش‌تر با قرار وثیقه آزاد شده بود.

#کوروش_جلیل #یاسوج #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaYech
🕊4
تداوم بازداشت کوروش جلیل؛
بازجویی‌های مکرر، نگرانی از وضعیت جسمی و احتمال تمدید قرار بازداشت

با گذشت نزدیک به دو ماه از بازداشت کوروش جلیل، شهروند ساکن یاسوج، اطلاعاتی دریافتی از نتقال‌های مکرر به بازجویی، وضعیت نامناسب جسمی او در زندان و احتمال تمدید بازداشت موقت او حکایت دارد.

بر اساس اطلاعات دریافتی، کوروش جلیل که دهم اسفند ۱۴۰۴ در مرکز شهر یاسوج توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد، همچنان در بازداشت به‌سر می‌برد. قرار بازداشت او که ابتدا برای یک ماه صادر شده بود، پیش‌تر تمدید شده و اکنون با رسیدن به پنجم اردیبهشت، به پایان دوره دوماهه خود نزدیک شده است. با این حال، یک‌ منبع مطلع از احتمال تمدید مجدد این قرار خبر می‌دهند.

به گفته این منبع، این شهروند در طول مدت بازداشت چندین بار از زندان دهدشت به بازداشتگاه اطلاعات سپاه منتقل و تحت بازجویی و شکنجه قرار گرفته است. این در حالی است که وضعیت جسمی او، به‌دلیل جراحات ناشی از ضرب‌وشتم هنگام بازداشت، همچنان نامناسب گزارش شده است.

پیش‌تر گزارش شده بود که کوروش جلیل هنگام بازداشت به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته و در نتیجه آن دچار شکستگی چند دنده و یکی از انگشتان دست شده و حتی برای مداوا به بیمارستان منتقل شده بود. با این حال، این منبع آگاه می‌گوید که او در زندان از رسیدگی درمانی مناسب برخوردار نیست و همچنان با آثار این آسیب‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کند.

کوروش جلیل سابقه بازداشت‌های پیشین نیز دارد. او در ۱۵ آبان‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شده بود و پیش‌تر نیز در پرونده‌هایی با عناوین اتهامی از جمله «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به رهبری» به حبس محکوم شده بود. بر اساس حکم صادره از سوی دادگاه انقلاب یاسوج، مجازات اشد او ۱۵ ماه و یک روز حبس تعیین شده بود. همچنین در پرونده‌ای دیگر، او به سه سال حبس محکوم شده بود که اجرای آن به مدت یک سال به حالت تعلیق درآمده بود.
این شهروند در ماه‌های گذشته نیز با اتهاماتی از جمله «نشر اکاذیب» و «تبلیغ علیه نظام» تحت پیگرد قرار گرفته و پیش‌تر با قرار وثیقه آزاد شده بود.

#کوروش_جلیل #یاسوج #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech
🕊4
با گذشت بیش از سه ماه از اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ و سرکوب خونین معترضان، جمهوری اسلامی نه‌تنها دست از فشار بر شهروندان برنداشته، بلکه همچنان با پرونده‌سازی‌های جدید، دامنه سرکوب را گسترش می‌دهد.

در تازه‌ترین مورد، مرکز اطلاع‌رسانی فرماندهی انتظامی اعلام کرده که روز پنج‌شنبه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۹ شهروند در مشهد در ارتباط با پرونده جان‌باختن یک نیروی امنیتی در جریان اعتراضات دی‌ماه بازداشت شده‌اند. با این حال، هیچ اطلاعاتی درباره هویت بازداشت‌شدگان منتشر نشده و همه‌چیز در هاله‌ای از ابهام نگه داشته شده است.

در این گزارش، تنها به نام نیروی امنیتی کشته‌شده، فرج‌الله شوشتری، از سرداران سپاه پاسداران اشاره شده و بدون ارائه هیچ سند و مدرکی، بازداشت‌شدگان به نقش‌داشتن در این واقعه متهم شده‌اند؛ رویکردی که بار دیگر نشان می‌دهد دستگاه‌های امنیتی چگونه با برچسب‌زنی و سناریوسازی، تلاش می‌کنند اعتراضات مردمی را جرم‌انگاری کنند.

از منظر حقوقی، چنین اتهاماتی، حتی اگر صحت داشته باشند، ماهیتی کاملا کیفری دارند و نه امنیتی.
@Tavaana_TavaanaTech
💔4
ایالات متحده اعلام کرد معادل ۳۴۴ میلیون دلار رمزارز را به‌دلیل ارتباط با جمهوری اسلامی مسدود کرده است. این خبر را اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، منتشر کرده و تأکید کرده است که اقدامات برای محدودکردن توان مالی جمهوری اسلامی ادامه خواهد داشت.

به گفته او، وزارت خزانه‌داری آمریکا چندین کیف پول دیجیتال مرتبط با جمهوری اسلامی را شناسایی و تحریم کرده است؛ اقدامی که عملا دسترسی به این دارایی‌ها را مسدود می‌کند. این تصمیم بخشی از تلاش‌های گسترده‌تر برای جلوگیری از دور زدن تحریم‌ها از طریق ابزارهای مالی نوین مانند رمزارزها عنوان شده است.

در سال‌های اخیر، رمزارزها به یکی از مسیرهای کلیدی جمهوری اسلامی برای انتقال و بازگرداندن منابع مالی تبدیل شده‌اند؛ مسیری که به این حکومت امکان داده بخشی از فشار تحریم‌های بین‌المللی را دور بزند. کارشناسان معتقدند این زیرساخت دیجیتال، به‌نوعی «شریان پنهان» تأمین مالی ساختارهای امنیتی و نظامی جمهوری اسلامی بوده است.


@Tavaana_TavaanaTech
5😍1
در جمهوری اسلامی، حتی کودکان هم از چرخه سرکوب در امان نیستند. «تسنیم» دو ساله، فرزند نسیمه اسلام‌زهی، زن بلوچ و شهروند اهل سنت است؛ زندانی عقیدتی‌ای که به اعدام محکوم شده و همسرش، ارسلان شیخی، نیز در چهارم بهمن‌ماه ۱۴۰۴ اعدام شد.

دل‌نوشته وریشه مرادی، زندانی سیاسی، روایت تکان‌دهنده‌ای است از زیستن یک کودک در زندان؛ روایتی از بی‌عدالتی‌ای که از نخستین نفس‌های یک انسان آغاز می‌شود.
ورق بزنید و این نامه را بخوانید!

دلنوشته وریشه مرادی برای هم‌بندی دوساله‌اش در اوین:

برای تسنیم، کودک دو ساله

«سخت است هم‌بندی کودکی باشی که قبل از آنکه چشم باز کند
سهمش از جهان دیوار بود
قفل بود
انفرادی بود
....
سخت است دوساله شود و به جای فوت‌کردن شمع، نگهبان‌ها را بشمارد
سخت است وقتی تنها رویایش از بیرون در همان سوال کوچک و معصومش خلاصه می‌شود: «میری ملاقات؟»
انگار تمام جهان همین چند دقیقه پشت شیشه است
سخت است وقتی تصویر پدرش را از تلویزیون نشانش می‌دهند و او با چشم‌های گرد بی‌خبر از مرگ فقط بگوید: «آقا.»
و دنیا همانجا یک واژه را برای همیشه یتیم کند.
....
وریشه مرادی
بند زندان اوین»

@Tavaana_TavaanaTech
💔181
Forwarded from گفت‌وشنود
بشری مصطفوی و دیدار احمدی، شهروندان بهائی، برای تحمل حبس راهی زندان کرمان شدند

امروز شنبه، پنجم اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، بشری مصطفوی و دیدار احمدی، دو شهروند بهائی، برای اجرای حکم حبس خود راهی زندان کرمان شدند. شعبه هفتم دادگاه تجدیدنظر استان کرمان هر یک از این دو را به چهار ماه حبس محکوم کرده است. این در حالی است که پیش‌تر شعبه سوم دادگاه کیفری رفسنجان به‌دلیل فقدان ادله کافی، حکم بر تبرئه آن‌ها صادر کرده بود، اما این رأی با اعتراض دادستان نقض شد. این دو شهروند در اردیبهشت ۱۴۰۴ به اتهام «تبلیغ علیه نظام» محاکمه شده بودند. بنا بر گزارش‌ها، قاضی دادگاه تجدیدنظر صراحتاً به باور دینی آنان اشاره کرده و گفته است: «شما بهائی هستید و در کشور اسلامی باید تاوان بهائی بودن خود را بدهید.»

این پرونده نمونه‌ای روشن از رویکرد تبعیض‌آمیز و دیگری‌ستیزانه جمهوری اسلامی در قبال اقلیت‌های دینی است؛ رویکردی که در آن، باور مذهبی نه‌تنها به رسمیت شناخته نمی‌شود بلکه به‌عنوان مبنایی برای سرکوب و مجازات به‌کار می‌رود. سیاست‌های محدودکننده آزادی عقیده، با اتهام‌سازی‌های کلی و مبهم امنیتی همراه شده و زمینه را برای بازداشت و محکومیت افرادی فراهم می‌کند که صرفا به‌دلیل اعتقاداتشان هدف قرار می‌گیرند. در چنین ساختاری، شهروندان بهائی و دیگر اقلیت‌ها علاوه بر مواجهه با خطر زندان، از بسیاری از حقوق بنیادین شهروندی نیز محروم می‌مانند؛ وضعیتی که نشان‌دهنده نهادینه‌شدن تبعیض در سطوح مختلف حقوقی و اجرایی است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا


@Dialogue1402
💔7🕊31