As repression intensifies across Iran, reports of executions, torture, intimidation, internet blackouts, and economic punishment continue to emerge on a daily basis. This text examines how the Islamic Republic has increasingly relied on fear and organized violence as tools of governance — turning terror into a method of rule against its own people.
همزمان با تشدید سرکوب در ایران، گزارشها از اعدام، شکنجه، تهدید، قطع اینترنت و فشار اقتصادی علیه مردم، هر روز ابعاد گستردهتری پیدا میکند. این متن به بررسی چگونگی استفاده جمهوری اسلامی از ترس و خشونت سازمانیافته بهعنوان ابزار حکمرانی میپردازد؛ سیاستی که در آن، ارعاب و سرکوب به روشی برای حکومت بر مردم تبدیل شده است.
#نه_به_اعدام
@Tavaana_TavaanaTech
همزمان با تشدید سرکوب در ایران، گزارشها از اعدام، شکنجه، تهدید، قطع اینترنت و فشار اقتصادی علیه مردم، هر روز ابعاد گستردهتری پیدا میکند. این متن به بررسی چگونگی استفاده جمهوری اسلامی از ترس و خشونت سازمانیافته بهعنوان ابزار حکمرانی میپردازد؛ سیاستی که در آن، ارعاب و سرکوب به روشی برای حکومت بر مردم تبدیل شده است.
#نه_به_اعدام
@Tavaana_TavaanaTech
💔3❤1
«ای آزادی!
در حیاط پشتی بیمارستان، زیر پتوی آبی، پدری تو را صدا میزد
دادخواهیم و اجازه نمیدهیم فراموش شود روزی که پدر را از روی پوتینهایش شناختند.»
پیام ارسالی از همراهان توانا
حسین حیدری، ۵۰ ساله، تنها دو روز مانده به تولدش، شامگاه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در منطقه هفتحوض تهران، با شلیک گلوله جنگی به پشت سر و پهلو، توسط نیروهای جمهوری اسلامی کشته شد.
پس از مجروحشدن او، مردم حسین را به بیمارستان الغدیر منتقل کردند. خانوادهاش ساعتها در جستوجوی او بودند تا سرانجام پیکرش را در حیاط پشتی بیمارستان، پیچیده در پتویی آبی و در میان انبوهی از پیکرها پیدا کردند؛ جایی که او را تنها از روی پوتینهایی شناختند که دخترش سال قبل برای تولدش هدیه داده بود.
حسین حیدری از هواداران تیم استقلال بود و پیشتر نوشته بود:
«هر شب تا رسیدن به آزادی، یه لحظه هم نمینشینیم.»
تصاویر و روایتهای مربوط به حیاط پشتی بیمارستان الغدیر، یکی از تلخترین اسناد سرکوب خونین دیماه در ایران است؛ جایی که خانوادهها در میان پیکرهای روی زمین، به دنبال عزیزانشان میگشتند.
یاد حسین حیدری و همه جانباختگان راه آزادی گرامی باد.
@Tavaana_TavaanaTech
در حیاط پشتی بیمارستان، زیر پتوی آبی، پدری تو را صدا میزد
دادخواهیم و اجازه نمیدهیم فراموش شود روزی که پدر را از روی پوتینهایش شناختند.»
پیام ارسالی از همراهان توانا
حسین حیدری، ۵۰ ساله، تنها دو روز مانده به تولدش، شامگاه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در منطقه هفتحوض تهران، با شلیک گلوله جنگی به پشت سر و پهلو، توسط نیروهای جمهوری اسلامی کشته شد.
پس از مجروحشدن او، مردم حسین را به بیمارستان الغدیر منتقل کردند. خانوادهاش ساعتها در جستوجوی او بودند تا سرانجام پیکرش را در حیاط پشتی بیمارستان، پیچیده در پتویی آبی و در میان انبوهی از پیکرها پیدا کردند؛ جایی که او را تنها از روی پوتینهایی شناختند که دخترش سال قبل برای تولدش هدیه داده بود.
حسین حیدری از هواداران تیم استقلال بود و پیشتر نوشته بود:
«هر شب تا رسیدن به آزادی، یه لحظه هم نمینشینیم.»
تصاویر و روایتهای مربوط به حیاط پشتی بیمارستان الغدیر، یکی از تلخترین اسناد سرکوب خونین دیماه در ایران است؛ جایی که خانوادهها در میان پیکرهای روی زمین، به دنبال عزیزانشان میگشتند.
یاد حسین حیدری و همه جانباختگان راه آزادی گرامی باد.
@Tavaana_TavaanaTech
💔11
زخمهای پنهان؛ راهنمای مقدماتی برای فهم تراما در قربانیان سرکوب، اثر مانی عظیمزاده
«کمککردن به قربانیان شکنجه با هدف توانمندسازی ایشان در مقابله با شکنجه، تنها محدود به روانشناسان و درمانگران و پزشکان نیست؛ بلکه اطرافیان قربانیان و کسانی که در شرایط خفقان و خطر به یاری ایشان میشتابند، نقش بسیار مهمی در توانمندساختن قربانیان دارند.»
از کتاب «زخمهای پنهان؛ راهنمای مقدماتی برای فهم تراما در قربانیان سرکوب» نوشته مانی عظیمزاده
بازداشت و شکنجه مخالفان سیاسی، نقض فاحش آزادی بیان و حقوق بشر است؛ امری رایج در کشورهایی با حکومتهای دیکتاتوری و تمامیتخواه همچون جمهوری اسلامی. طبیعتا نمیتوان از حکومتی که ناقض حقوق بشر است انتظار داشت به سلامت روان قربانیان و اطرافیانشان اهمیت دهد. حال آنکه قربانیان نقض حقوق بشر با چالشهایی جدی در این زمینه مواجه هستند.
به رایگان دانلود کنید و بخوانید!
https://tavaana.org/trauma-among-political-prisoners-in-iran/
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
«کمککردن به قربانیان شکنجه با هدف توانمندسازی ایشان در مقابله با شکنجه، تنها محدود به روانشناسان و درمانگران و پزشکان نیست؛ بلکه اطرافیان قربانیان و کسانی که در شرایط خفقان و خطر به یاری ایشان میشتابند، نقش بسیار مهمی در توانمندساختن قربانیان دارند.»
از کتاب «زخمهای پنهان؛ راهنمای مقدماتی برای فهم تراما در قربانیان سرکوب» نوشته مانی عظیمزاده
بازداشت و شکنجه مخالفان سیاسی، نقض فاحش آزادی بیان و حقوق بشر است؛ امری رایج در کشورهایی با حکومتهای دیکتاتوری و تمامیتخواه همچون جمهوری اسلامی. طبیعتا نمیتوان از حکومتی که ناقض حقوق بشر است انتظار داشت به سلامت روان قربانیان و اطرافیانشان اهمیت دهد. حال آنکه قربانیان نقض حقوق بشر با چالشهایی جدی در این زمینه مواجه هستند.
به رایگان دانلود کنید و بخوانید!
https://tavaana.org/trauma-among-political-prisoners-in-iran/
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
👍5
Forwarded from گفتوشنود
انسانگرایی، جایگزینی برای دینهای باستانی؛ ساختار و فعالیت سازمانهای انسانگرا و درسهایی برای ایران
در روزگاری که نیاز به معنا و پیوندهای اجتماعی فراتر از چهارچوبهای سنتی احساس میشود، مطالعه موردی «انسانگرایی، جایگزینی برای دینهای باستانی؛ ساختار و فعالیت سازمانهای انسانگرا و درسهایی برای ایران» دریچهای تازه به روی سازماندهی مدنی میگشاید.
این نوشتار با نگاهی تطبیقی به تجربیات بریتانیا و فرانسه، نشان میدهد که چگونه جوامع غیردینی توانستهاند از «انزوا و سایه» خارج شده و به بخشی فعال از زیستبوم اجتماعی تبدیل شوند.
این نوشتار با مثال از یک مراسم تشییع جنازه انسانگرا آغاز میشود. در این الگو، به جای «دعاهای تکراری نسخهوار»، بر روایت خاطرهها و کرامت انسانی تاکید میشود. این تجربه نشان میدهد که شان انسان صرفا به قالبهای دینی وابسته نیست و میتوان آیینهایی «صمیمیتر و اصیلتر» بر پایه واقعیتهای زیسته خلق کرد.
در ادامه متن به بررسی فعالیت Humanists UK در بریتانیا میپردازد که بر «ارائه خدمات عملی» (مانند مشاوره و آموزش) تمرکز دارد، و در مقابل، اتحادیه خردگرایان در فرانسه را معرفی میکند که پیشران «مناظرات فکری و دفاع از لائیسیته» است.
در بخش دیگر درسهایی برای زیست کثرتگرا در ایران؛ این متن یادآور میشود که تغییر در جوامعی مانند ایران، لزوما با اصلاحات سیاسی کلان آغاز نمیشود. طبق متن، «نهادینهشدن، بسیار پیش از بهرسمیتشناختن رسمی آغاز میشود.» درس اصلی برای کنشگران ایرانی، تمرکز بر ایجاد «حلقههای کوچک اما تابآور اعتماد» و ارائه خدمات اجتماعی غیرحساس است که میتواند بهتدریج به زیستبوم اندیشه بدیل مشروعیت ببخشد.
این مطلب تاکید میکند که همزیستی یک اصل تئوریک نیست، بلکه «رویهای عملی» است که از طریق استمرار، شکیبایی و مفید بودن در زندگی روزمره حاصل میشود.
این نوشتار توسط آموزشکده توانا منتشر شده و برای مطالعه کامل این مطلب و تامل در جزئیات آن، به سایت «گفتوشنود» مراجعه کنید:
https://dialog.tavaana.org/humanist-organizations
#انسانگرایی #دین #اومانیسم #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در روزگاری که نیاز به معنا و پیوندهای اجتماعی فراتر از چهارچوبهای سنتی احساس میشود، مطالعه موردی «انسانگرایی، جایگزینی برای دینهای باستانی؛ ساختار و فعالیت سازمانهای انسانگرا و درسهایی برای ایران» دریچهای تازه به روی سازماندهی مدنی میگشاید.
این نوشتار با نگاهی تطبیقی به تجربیات بریتانیا و فرانسه، نشان میدهد که چگونه جوامع غیردینی توانستهاند از «انزوا و سایه» خارج شده و به بخشی فعال از زیستبوم اجتماعی تبدیل شوند.
این نوشتار با مثال از یک مراسم تشییع جنازه انسانگرا آغاز میشود. در این الگو، به جای «دعاهای تکراری نسخهوار»، بر روایت خاطرهها و کرامت انسانی تاکید میشود. این تجربه نشان میدهد که شان انسان صرفا به قالبهای دینی وابسته نیست و میتوان آیینهایی «صمیمیتر و اصیلتر» بر پایه واقعیتهای زیسته خلق کرد.
در ادامه متن به بررسی فعالیت Humanists UK در بریتانیا میپردازد که بر «ارائه خدمات عملی» (مانند مشاوره و آموزش) تمرکز دارد، و در مقابل، اتحادیه خردگرایان در فرانسه را معرفی میکند که پیشران «مناظرات فکری و دفاع از لائیسیته» است.
در بخش دیگر درسهایی برای زیست کثرتگرا در ایران؛ این متن یادآور میشود که تغییر در جوامعی مانند ایران، لزوما با اصلاحات سیاسی کلان آغاز نمیشود. طبق متن، «نهادینهشدن، بسیار پیش از بهرسمیتشناختن رسمی آغاز میشود.» درس اصلی برای کنشگران ایرانی، تمرکز بر ایجاد «حلقههای کوچک اما تابآور اعتماد» و ارائه خدمات اجتماعی غیرحساس است که میتواند بهتدریج به زیستبوم اندیشه بدیل مشروعیت ببخشد.
این مطلب تاکید میکند که همزیستی یک اصل تئوریک نیست، بلکه «رویهای عملی» است که از طریق استمرار، شکیبایی و مفید بودن در زندگی روزمره حاصل میشود.
این نوشتار توسط آموزشکده توانا منتشر شده و برای مطالعه کامل این مطلب و تامل در جزئیات آن، به سایت «گفتوشنود» مراجعه کنید:
https://dialog.tavaana.org/humanist-organizations
#انسانگرایی #دین #اومانیسم #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😍1
فاطمه (سمیرا) رضوانیفر، که در جریان اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دیماه بازداشت شده، همچنان به دلیل ناتوانی خانوادهاش در تامین وثیقه سنگین تعیینشده، در زندان مشهد در بازداشت به سر میبرد.
اتهام مطرحشده علیه او «اجتماع و تبانی» عنوان شده است؛ اتهامی که بارها علیه معترضان و فعالان مدنی به کار رفته و با صدور وثیقههای سنگین، به ابزاری برای ادامه بازداشت و افزایش فشار بر زندانیان و خانوادههای آنان تبدیل شده است.
در شرایط بحرانی اقتصادی امروز ایران، بسیاری از خانوادهها توان تامین مبالغ سنگین وثیقه را ندارند و همین مسئله، زندانیان را ماهها در وضعیت بلاتکلیف نگه میدارد؛ وضعیتی فرساینده که فشار روانی و اقتصادی سنگینی بر خانوادهها تحمیل میکند.
پیشتر هم تاکید کرده بودیم که صدور وثیقههای نامتناسب و غیرقابل تامین، مصداق «گروگانگیری قضایی» و محرومکردن افراد از حق آزادی قانونیشان است.
@Tavaana_TavaanaTech
#فاطمه_رضوانی_فر
اتهام مطرحشده علیه او «اجتماع و تبانی» عنوان شده است؛ اتهامی که بارها علیه معترضان و فعالان مدنی به کار رفته و با صدور وثیقههای سنگین، به ابزاری برای ادامه بازداشت و افزایش فشار بر زندانیان و خانوادههای آنان تبدیل شده است.
در شرایط بحرانی اقتصادی امروز ایران، بسیاری از خانوادهها توان تامین مبالغ سنگین وثیقه را ندارند و همین مسئله، زندانیان را ماهها در وضعیت بلاتکلیف نگه میدارد؛ وضعیتی فرساینده که فشار روانی و اقتصادی سنگینی بر خانوادهها تحمیل میکند.
پیشتر هم تاکید کرده بودیم که صدور وثیقههای نامتناسب و غیرقابل تامین، مصداق «گروگانگیری قضایی» و محرومکردن افراد از حق آزادی قانونیشان است.
@Tavaana_TavaanaTech
#فاطمه_رضوانی_فر
💔3
Forwarded from گفتوشنود
تداوم فشار بر شهروندان بهائی؛ بازداشت مجدد انیسا فنائیان در سمنان جهت اجرای حکم ۸ سال حبس
بعد از ظهر روز دوشنبه ۲۱ اردیبهشت۱۴۰۵، ماموران امنیتی با ارائه حکم جلب به منزل انیسا فنائیان، شهروند بهائی ساکن سمنان مراجعه کرده و وی را جهت اجرای حکم ۸ سال حبس تعزیری بازداشت و به زندان منتقل کردند.
این بازداشت در حالی صورت میگیرد که خانم فنائیان پیشتر در مهرماه سال گذشته، پس از تحمل ۸ ماه حبس، با حکم توقف اجرای مجازات از سوی دیوان عالی کشور و با تودیع وثیقه آزاد شده بود. با این حال، پس از ارجاع پرونده به دادگاه همعرض در سمنان، وی مجدداً به ۸ سال زندان محکوم شد که این حکم اکنون به مرحله اجرا درآمده است.
روند برخورد قضایی با این شهروند بهائی پیچیدگیهای بسیاری را طی کرده است؛ اسفند ۱۴۰۲: شعبه اول دادگاه انقلاب سمنان به ریاست قاضی علی ایثاری، وی را به اتهاماتی از جمله «تشکیل گروه با هدف برهم زدن امنیت ملی» به ۱۶ سال حبس، جریمه نقدی و محرومیتهای اجتماعی محکوم کرد.
آذر ۱۴۰۳: شعبه ۷ دادگاه تجدیدنظر سمنان حکم اولیه را تغییر داد و وی را در مجموع به ۸ سال حبس تعزیری (۷ سال برای تشکیل گروه و ۱ سال برای تبلیغ علیه نظام) محکوم کرد.
از جمله فعالیتهایی که به عنوان جرم در پرونده وی درج شده، میتوان به «آموزش کمکدرسی به کودکان افغانستانی» و «شرکت در جلسه یادبود آنلاین برای داییاش، عطاالله رضوانی» اشاره کرد.
انیسا فنائیان پیش از این نیز هزینه سنگینی را بابت باورهای خود پرداخته است. او در سال ۱۳۹۱ به مدت یک سال در زندان سمنان محبوس بود؛ دورانی که همسرش نیز همزمان در حال گذراندن محکومیت ۳ ساله خود در زندان بود و فرزندان ۳ و ۷ ساله آنها مجبور بودند در غیاب هر دو والدین نزد اقوام زندگی کنند.
علاوه بر این، خانواده فنائیان پیوند نزدیکی با یکی از پروندههای مفتوح و بحثبرانگیز حقوقی دارند. انیسا فنائیان خواهرزاده عطاالله رضوانی است؛ شهروند بهائی که در سال ۱۳۹۲ در بندرعباس به قتل رسید. با وجود شواهد ارائه شده توسط مراجع انتظامی، پرونده قتل آقای رضوانی با صدور قرار منع تعقیب مختومه شد و تاکنون عاملی برای آن مجازات نشده است.
خانم فنائیان که اکنون مادر دو فرزند است، در حالی برای گذراندن دوران محکومیت جدید خود راهی زندان شده است که جامعه بهائیان ایران همچنان با موج گستردهای از بازداشتها، مصادره اموال و محرومیتهای تحصیلی و شغلی روبرو هستند.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
بعد از ظهر روز دوشنبه ۲۱ اردیبهشت۱۴۰۵، ماموران امنیتی با ارائه حکم جلب به منزل انیسا فنائیان، شهروند بهائی ساکن سمنان مراجعه کرده و وی را جهت اجرای حکم ۸ سال حبس تعزیری بازداشت و به زندان منتقل کردند.
این بازداشت در حالی صورت میگیرد که خانم فنائیان پیشتر در مهرماه سال گذشته، پس از تحمل ۸ ماه حبس، با حکم توقف اجرای مجازات از سوی دیوان عالی کشور و با تودیع وثیقه آزاد شده بود. با این حال، پس از ارجاع پرونده به دادگاه همعرض در سمنان، وی مجدداً به ۸ سال زندان محکوم شد که این حکم اکنون به مرحله اجرا درآمده است.
روند برخورد قضایی با این شهروند بهائی پیچیدگیهای بسیاری را طی کرده است؛ اسفند ۱۴۰۲: شعبه اول دادگاه انقلاب سمنان به ریاست قاضی علی ایثاری، وی را به اتهاماتی از جمله «تشکیل گروه با هدف برهم زدن امنیت ملی» به ۱۶ سال حبس، جریمه نقدی و محرومیتهای اجتماعی محکوم کرد.
آذر ۱۴۰۳: شعبه ۷ دادگاه تجدیدنظر سمنان حکم اولیه را تغییر داد و وی را در مجموع به ۸ سال حبس تعزیری (۷ سال برای تشکیل گروه و ۱ سال برای تبلیغ علیه نظام) محکوم کرد.
از جمله فعالیتهایی که به عنوان جرم در پرونده وی درج شده، میتوان به «آموزش کمکدرسی به کودکان افغانستانی» و «شرکت در جلسه یادبود آنلاین برای داییاش، عطاالله رضوانی» اشاره کرد.
انیسا فنائیان پیش از این نیز هزینه سنگینی را بابت باورهای خود پرداخته است. او در سال ۱۳۹۱ به مدت یک سال در زندان سمنان محبوس بود؛ دورانی که همسرش نیز همزمان در حال گذراندن محکومیت ۳ ساله خود در زندان بود و فرزندان ۳ و ۷ ساله آنها مجبور بودند در غیاب هر دو والدین نزد اقوام زندگی کنند.
علاوه بر این، خانواده فنائیان پیوند نزدیکی با یکی از پروندههای مفتوح و بحثبرانگیز حقوقی دارند. انیسا فنائیان خواهرزاده عطاالله رضوانی است؛ شهروند بهائی که در سال ۱۳۹۲ در بندرعباس به قتل رسید. با وجود شواهد ارائه شده توسط مراجع انتظامی، پرونده قتل آقای رضوانی با صدور قرار منع تعقیب مختومه شد و تاکنون عاملی برای آن مجازات نشده است.
خانم فنائیان که اکنون مادر دو فرزند است، در حالی برای گذراندن دوران محکومیت جدید خود راهی زندان شده است که جامعه بهائیان ایران همچنان با موج گستردهای از بازداشتها، مصادره اموال و محرومیتهای تحصیلی و شغلی روبرو هستند.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤5🕊1
تداوم بازداشت بلاتکلیف سهیلا حجاب در زندان کچویی کرج
سهیلا حجاب، زندانی سیاسی سابق، اوایل دی ماه ۱۴۰۴ (دوم دی ماه) در جریان اعتراضات مردمی در فردیس کرج، با خشونت و ضرب و شتم بازداشت و به زندان کچویی منتقل شد.
طبق اطلاعات رسیده به آموزشکده توانا، خانم حجاب همچنان بلاتکلیف در زندان کچویی در بازداشت است و از دسترسی به وکیل محروم مانده است.
خانم سهیلا حجاب، زندانی سیاسی سابق، پس از آزادی از زندان مدتها درگیر فرآیند درمان آسیبهایی بوده است که در طی دوران تحمل محکومیت ناعادلانه بر او تحمیل شده است.
این فعال سیاسی، در طی دوران حبس خود، بارها مورد ضرب و شتم قرار گرفته و چندین دوره اعتصاب غذای طولانی را پشت سر گذاشته و از نظر سلامت جسمی و روانی آسیب دیده است.
#سهیلا_حجاب #از_بازداشتیها_بگو
@Tavaana_TavaanaTech
سهیلا حجاب، زندانی سیاسی سابق، اوایل دی ماه ۱۴۰۴ (دوم دی ماه) در جریان اعتراضات مردمی در فردیس کرج، با خشونت و ضرب و شتم بازداشت و به زندان کچویی منتقل شد.
طبق اطلاعات رسیده به آموزشکده توانا، خانم حجاب همچنان بلاتکلیف در زندان کچویی در بازداشت است و از دسترسی به وکیل محروم مانده است.
خانم سهیلا حجاب، زندانی سیاسی سابق، پس از آزادی از زندان مدتها درگیر فرآیند درمان آسیبهایی بوده است که در طی دوران تحمل محکومیت ناعادلانه بر او تحمیل شده است.
این فعال سیاسی، در طی دوران حبس خود، بارها مورد ضرب و شتم قرار گرفته و چندین دوره اعتصاب غذای طولانی را پشت سر گذاشته و از نظر سلامت جسمی و روانی آسیب دیده است.
#سهیلا_حجاب #از_بازداشتیها_بگو
@Tavaana_TavaanaTech
💔7❤2🕊1
صبا بختیاری، خواهر زندانی سیاسی منوچهر بختیاری، از تاثیر شرایط جنگی و گرانی فزاینده بر جیره غذایی زندانیان خبر داد. او نوشت:
«با توجه به شرایط جنگی، گرانی فزاینده و بحران معیشتی که امروز مردم ایران با آن دستوپنجه نرم میکنند، جمهوری اسلامی از تأمین ابتداییترین نیازهای غذایی زندانیان نیز عاجز مانده است.
از داخل زندان خبر رسیده مرغ ۹۰۰ گرمی که پیشتر برای چهار زندانی در نظر گرفته میشد، اکنون باید میان ۹ زندانی تقسیم شود؛ وضعیتی تحقیرآمیز و غیرانسانی که نشاندهنده عمق بحران در زندانهای کشور است.
این در حالیست که خانوادههای زندانیان نیز زیر فشار سنگین تورم، بیکاری و فقر، توان تأمین هزینههای عزیزان خود را از دست دادهاند. خانوادهها دیگر قادر نیستند حتی حداقل نیازهای زندانیان را فراهم کنند.
این وضعیت در زندانها که با افزایش دستگیری ها در خیزش دی ماه تشدید یافته بود اکنون در شرایط جنگی با روح و جان زندانیان بازی میکند.
جمهوری اسلامی موظف است هرچه سریعتر زندانیان سیاسی و زندانیان جرایم کمخطر و غیرخشونتآمیز را آزاد کند.
جان انسانها نباید قربانی ناکارآمدی، سرکوب و بحرانهای ساخته حکومت شود.»
@Tavaana_TavaanaTech
«با توجه به شرایط جنگی، گرانی فزاینده و بحران معیشتی که امروز مردم ایران با آن دستوپنجه نرم میکنند، جمهوری اسلامی از تأمین ابتداییترین نیازهای غذایی زندانیان نیز عاجز مانده است.
از داخل زندان خبر رسیده مرغ ۹۰۰ گرمی که پیشتر برای چهار زندانی در نظر گرفته میشد، اکنون باید میان ۹ زندانی تقسیم شود؛ وضعیتی تحقیرآمیز و غیرانسانی که نشاندهنده عمق بحران در زندانهای کشور است.
این در حالیست که خانوادههای زندانیان نیز زیر فشار سنگین تورم، بیکاری و فقر، توان تأمین هزینههای عزیزان خود را از دست دادهاند. خانوادهها دیگر قادر نیستند حتی حداقل نیازهای زندانیان را فراهم کنند.
این وضعیت در زندانها که با افزایش دستگیری ها در خیزش دی ماه تشدید یافته بود اکنون در شرایط جنگی با روح و جان زندانیان بازی میکند.
جمهوری اسلامی موظف است هرچه سریعتر زندانیان سیاسی و زندانیان جرایم کمخطر و غیرخشونتآمیز را آزاد کند.
جان انسانها نباید قربانی ناکارآمدی، سرکوب و بحرانهای ساخته حکومت شود.»
@Tavaana_TavaanaTech
❤8💔4🕊1
اعدام عبدالجلیل شهبخش؛ ادامه موج فزاینده اعدامها در جمهوری اسلامی
قوه قضائیه جمهوری اسلامی اعلام کرد حکم اعدام عبدالجلیل شهبخش، شهروند اهل بلوچستان و از بازداشتشدگان اعتراضات ۱۴۰۱، بامداد سهشنبه ۲۲ اردیبهشت اجرا شده است.
خبرگزاری میزان، ارگان رسانهای قوه قضائیه، عبدالجلیل شهبخش را «عضو آموزشدیده» و «تروریست» وابسته به گروه «انصارالفرقان» معرفی کرده و مدعی شده او در جریان عملیات نیروهای امنیتی در شرق ایران بازداشت شده بود.
بر اساس گزارش منتشرشده، برای او پروندهای با اتهاماتی از جمله «بغی از طریق حمله مسلحانه به مقرهای انتظامی» و «عضویت در گروه باغی انصارالفرقان» تشکیل و به دادگاه انقلاب ارجاع شده بود.
قوه قضائیه مدعی است حکم اعدام عبدالجلیل شهبخش بر پایه «اعترافات متهم»، «فایلهای صوتی استخراجشده از تلفن همراه او» و دیگر «مدارک و مستندات» صادر شده است؛ ادعاهایی که امکان راستیآزمایی مستقل آنها وجود ندارد.
در مقابل، برخی رسانهها و منابع محلی، عبدالجلیل شهبخش را یک سوختبر ساده معرفی کردهاند؛ موضوعی که بار دیگر نگرانیها درباره روند رسیدگی به پروندههای امنیتی، اخذ اعترافات اجباری و صدور احکام اعدام در جمهوری اسلامی را افزایش داده است.
در هفتههای اخیر و همزمان با افزایش تنشها و حملات آمریکا و اسرائیل به ایران، روند اجرای احکام اعدام در جمهوری اسلامی شدت گرفته است.
#عبدالجلیل_شهبخش #نه_به_اعدام #نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
قوه قضائیه جمهوری اسلامی اعلام کرد حکم اعدام عبدالجلیل شهبخش، شهروند اهل بلوچستان و از بازداشتشدگان اعتراضات ۱۴۰۱، بامداد سهشنبه ۲۲ اردیبهشت اجرا شده است.
خبرگزاری میزان، ارگان رسانهای قوه قضائیه، عبدالجلیل شهبخش را «عضو آموزشدیده» و «تروریست» وابسته به گروه «انصارالفرقان» معرفی کرده و مدعی شده او در جریان عملیات نیروهای امنیتی در شرق ایران بازداشت شده بود.
بر اساس گزارش منتشرشده، برای او پروندهای با اتهاماتی از جمله «بغی از طریق حمله مسلحانه به مقرهای انتظامی» و «عضویت در گروه باغی انصارالفرقان» تشکیل و به دادگاه انقلاب ارجاع شده بود.
قوه قضائیه مدعی است حکم اعدام عبدالجلیل شهبخش بر پایه «اعترافات متهم»، «فایلهای صوتی استخراجشده از تلفن همراه او» و دیگر «مدارک و مستندات» صادر شده است؛ ادعاهایی که امکان راستیآزمایی مستقل آنها وجود ندارد.
در مقابل، برخی رسانهها و منابع محلی، عبدالجلیل شهبخش را یک سوختبر ساده معرفی کردهاند؛ موضوعی که بار دیگر نگرانیها درباره روند رسیدگی به پروندههای امنیتی، اخذ اعترافات اجباری و صدور احکام اعدام در جمهوری اسلامی را افزایش داده است.
در هفتههای اخیر و همزمان با افزایش تنشها و حملات آمریکا و اسرائیل به ایران، روند اجرای احکام اعدام در جمهوری اسلامی شدت گرفته است.
#عبدالجلیل_شهبخش #نه_به_اعدام #نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
💔6
تداوم کارزار سهشنبههای نه به اعدام در ۵۶ زندان مختلف در هفته صدوبیستم
«عدالت واقعی در سولههای اعدام متولد نمیشود؛ بلکه در قلب بیدار، در آموزش و در دادگاههای عادلانه شکوفا میشود»
در واپسین روزهای سال ۱۴۰۴ که مردم ایران، خیز دگرگونی حکومت در تمامیت آن را برداشته بودند، حاکمیت دیکتاتوری با تحمیل کردن جنگ خارجی توانست در پوشش جنگ به طور مقطعی دست به سرکوب گسترده جامعه بزند.
به طوری که در سایه جنگ، ۲۳ زندانی سیاسی - امنیتی را از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون اعدام کرده است. علاوه بر اعدام زندانیان، جهت آزار و شکنجه خانوادههای آنها، پیکر بسیاری از زندانیان سیاسی از جمله ۶ عضو کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، وحید بنیعامریان، پویا قبادی، بابک علیپور، اکبر (شاهرخ) دانشورکار، محمد تقوی و ابوالحسن منتظر که چهل روز از اعدام آنها گذشته تاکنون به خانوادههایشان تحویل داده نشده است. دو خواهر شاهرخ دانشورکار، اعظم و اکرم دانشورکار، هم که برای پیگیری تحویل گرفتن پیکر برادرشان به پزشکی قانونی و دادگستری مراجعه کرده بودند، روز ۲۹ فروردین ۱۴۰۵ توسط ماموران امنیتی بازداشت شدند و به مکان نامعلوم منتقل گردیدهاند. این روند غیرانسانی، مصداق بارز ناپدیدسازی قهری است که در ماهها و سالهای پیش نیز سابقه زیادی در این حکومت داشتهاست.
در ادامه همین روند سرکوبگرانه، حاکمان ستمکار ولایت فقیه هفته گذشته سه زندانی سیاسی قیام دی ماه ۱۴۰۴ با اسامی ابراهیم دولتآبادی، مهدی رسولی و محمدرضا میری را در زندان وکیل آباد مشهد به دار آویخت. ما پیشتر نسبت به اعدام این سه زندانی سیاسی، در بیانیه کارزار، سه شنبه ۱۵ اردیبهشت، همراه با ذکر اسامی چند تن دیگر هشدار داده بودیم.
روز گذشته نیز یک زندانی دیگر به نام عرفان شکورزاده به اتهام جاسوسی در زندان قزلحصار اعدام شد.
در حال حاضر بسیاری از زندانیان سیاسی به ویژه بازداشتشدگان اخیر، در خطر جدی اعدام قرار دارند که از جمله میتوان به امیرمحمد زارع، محمدرضا عبداللهپور در زندان قزلحصار و علی پیشهور زاده در زندان لاکان رشت و زندانیان سیاسی بلوچ، ادهم نارویی، فرشید حسنزهی، حسین شاهوزهی، نسیمه اسلامزهی و سلیمان شهبخش اشاره نمود که در یک روند دادرسی ناعادلانه و غیرشفاف محاکمه شدهاند.
طی روزهای گذشته دست کم ۱۰۰ نفر از بازداشتیهای قیام، به بند ۳۷ واحد ۳ زندان قزلحصار منتقل شدهاند که با تراکم و کمبود امکانات اولیه زیستی مواجه هستند که اکثر آنها نیز با اتهامات سنگین روبرو هستند و جانشان در معرض خطر جدی قرار دارد.
حکومت مستبد و جنایتکار طبق اعلام رسانههای حکومتی اموال دهها تن از شهروندان معترض را مصادر کرده و با این اشکال متنوع سرکوب و اعدامهای کم سابقه در پی ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه است تا شاید چندی به بقای خود بیافزاید؛ اما مقاومت و ایستادگی مردم و جوانان دلاور ایران در خیزشها و زندانها ثابت کرده که این حکومت محکوم به رفتن و آزادی و برابری بیش از همیشه نزدیک است.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» نیز در همراهی با پایداری مردم شریف ایران تا لغو مجازات اعدام و آزادی ایران با تمام توان میایستد و این کارزار اکنون به نماد مقاومت تبدیل شدهاست.
هر روز از کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، روزهای زنده ماندن وجدان جمعی است. روزهایی که در آن سکوت مرگبار را میشکند تا فریاد «زندگی» را به گوش جهانیان برساند.
ما اعضای این کارزار باور داریم که عدالت واقعی، در سولههای اعدام متولد نمیشود؛ بلکه در قلب بیدار، در آموزش و در دادگاههای عادلانه شکوفا میشود.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» سهشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵ در هفته صدوبیستم در ۵۶ زندان تداوم یافت.
هفته صدوبیستم
سهشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
#بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
«عدالت واقعی در سولههای اعدام متولد نمیشود؛ بلکه در قلب بیدار، در آموزش و در دادگاههای عادلانه شکوفا میشود»
در واپسین روزهای سال ۱۴۰۴ که مردم ایران، خیز دگرگونی حکومت در تمامیت آن را برداشته بودند، حاکمیت دیکتاتوری با تحمیل کردن جنگ خارجی توانست در پوشش جنگ به طور مقطعی دست به سرکوب گسترده جامعه بزند.
به طوری که در سایه جنگ، ۲۳ زندانی سیاسی - امنیتی را از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون اعدام کرده است. علاوه بر اعدام زندانیان، جهت آزار و شکنجه خانوادههای آنها، پیکر بسیاری از زندانیان سیاسی از جمله ۶ عضو کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، وحید بنیعامریان، پویا قبادی، بابک علیپور، اکبر (شاهرخ) دانشورکار، محمد تقوی و ابوالحسن منتظر که چهل روز از اعدام آنها گذشته تاکنون به خانوادههایشان تحویل داده نشده است. دو خواهر شاهرخ دانشورکار، اعظم و اکرم دانشورکار، هم که برای پیگیری تحویل گرفتن پیکر برادرشان به پزشکی قانونی و دادگستری مراجعه کرده بودند، روز ۲۹ فروردین ۱۴۰۵ توسط ماموران امنیتی بازداشت شدند و به مکان نامعلوم منتقل گردیدهاند. این روند غیرانسانی، مصداق بارز ناپدیدسازی قهری است که در ماهها و سالهای پیش نیز سابقه زیادی در این حکومت داشتهاست.
در ادامه همین روند سرکوبگرانه، حاکمان ستمکار ولایت فقیه هفته گذشته سه زندانی سیاسی قیام دی ماه ۱۴۰۴ با اسامی ابراهیم دولتآبادی، مهدی رسولی و محمدرضا میری را در زندان وکیل آباد مشهد به دار آویخت. ما پیشتر نسبت به اعدام این سه زندانی سیاسی، در بیانیه کارزار، سه شنبه ۱۵ اردیبهشت، همراه با ذکر اسامی چند تن دیگر هشدار داده بودیم.
روز گذشته نیز یک زندانی دیگر به نام عرفان شکورزاده به اتهام جاسوسی در زندان قزلحصار اعدام شد.
در حال حاضر بسیاری از زندانیان سیاسی به ویژه بازداشتشدگان اخیر، در خطر جدی اعدام قرار دارند که از جمله میتوان به امیرمحمد زارع، محمدرضا عبداللهپور در زندان قزلحصار و علی پیشهور زاده در زندان لاکان رشت و زندانیان سیاسی بلوچ، ادهم نارویی، فرشید حسنزهی، حسین شاهوزهی، نسیمه اسلامزهی و سلیمان شهبخش اشاره نمود که در یک روند دادرسی ناعادلانه و غیرشفاف محاکمه شدهاند.
طی روزهای گذشته دست کم ۱۰۰ نفر از بازداشتیهای قیام، به بند ۳۷ واحد ۳ زندان قزلحصار منتقل شدهاند که با تراکم و کمبود امکانات اولیه زیستی مواجه هستند که اکثر آنها نیز با اتهامات سنگین روبرو هستند و جانشان در معرض خطر جدی قرار دارد.
حکومت مستبد و جنایتکار طبق اعلام رسانههای حکومتی اموال دهها تن از شهروندان معترض را مصادر کرده و با این اشکال متنوع سرکوب و اعدامهای کم سابقه در پی ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه است تا شاید چندی به بقای خود بیافزاید؛ اما مقاومت و ایستادگی مردم و جوانان دلاور ایران در خیزشها و زندانها ثابت کرده که این حکومت محکوم به رفتن و آزادی و برابری بیش از همیشه نزدیک است.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» نیز در همراهی با پایداری مردم شریف ایران تا لغو مجازات اعدام و آزادی ایران با تمام توان میایستد و این کارزار اکنون به نماد مقاومت تبدیل شدهاست.
هر روز از کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، روزهای زنده ماندن وجدان جمعی است. روزهایی که در آن سکوت مرگبار را میشکند تا فریاد «زندگی» را به گوش جهانیان برساند.
ما اعضای این کارزار باور داریم که عدالت واقعی، در سولههای اعدام متولد نمیشود؛ بلکه در قلب بیدار، در آموزش و در دادگاههای عادلانه شکوفا میشود.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» سهشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵ در هفته صدوبیستم در ۵۶ زندان تداوم یافت.
هفته صدوبیستم
سهشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
#بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
💯3❤2👌1
Forwarded from گفتوشنود
جان رالز و اجماع همپوشان
چگونه با وجود تفاوتها در کنار هم زندگی کنیم؟
جان رالز (John Rawls)، فیلسوف برجسته آمریکایی (۱۹۲۱-۲۰۰۲)، به عنوان یکی از تاثیرگذارترین نظریهپردازان سیاسی قرن بیستم شناخته میشود. شاهکار او، کتاب «نظریهای در باب عدالت»، سنت قرارداد اجتماعی را احیا کرد و کوشید راهی برای آشتی دادن آزادی و برابری بیابد. رالز در آثار متاخر خود، بهویژه در کتاب «لیبرالیسم سیاسی»، مستقیما به مساله همزیستی و رواداری در جوامع مدرن و کثرتگرا پرداخته است.
نظریه عدالت؛ بنیان رواداری عادلانه
از دیدگاه رالز، رواداری و پذیرش نه یک ترجیح اخلاقی شخصی، بلکه سنگبنای یک ساختار سیاسی پایدار است. او معتقد است در جوامع دموکراتیک، با تکثر باورهای مذهبی، اخلاقی و فلسفی روبهرو هستیم که لزوما با هم سازگار نیستند. رالز مفاهیم زیر را برای تحقق رواداری پیشنهاد میدهد:
۱. وضعیت نخستین و پرده بیخبری (بنیان بیطرفی):
رالز پیشنهاد میکند که برای وضع اصول عادلانه، باید فرض کنیم پشت یک «پرده بیخبری» (Veil of Ignorance) هستیم؛ یعنی نمیدانیم در جامعه چه جایگاه، مذهب یا نژادی خواهیم داشت. در این حالت، ما قطعا اصولی را انتخاب میکنیم که از حقوق همه اقلیتها حمایت کند، زیرا ممکن است خودمان جزو آن اقلیت باشیم. این نقطه آغاز «پذیرش ساختاری» است.
۲. اجماع همپوشان (پذیرش در عین تفاوت):
رالز معتقد نیست که برای رسیدن به صلح، همه باید مثل هم فکر کنند. او مفهوم «اجماع همپوشان» (Overlapping Consensus) را مطرح میکند؛ به این معنا که افراد با باورهای کاملا متفاوت (مثلا یک فرد مذهبی و یک فرد سکولار)، میتوانند بر سر «اصول سیاسی عدالت» توافق کنند، در حالی که هر کدام دلایل خاص خود را از درون جهانبینی خود برای این پذیرش دارند.
۳. عقل عمومی (زبان گفتگو):
رواداری در اندیشه رالز مستلزم «عقل عمومی» (Public Reason) است. یعنی در بحثهای سیاسی و عمومی، نباید صرفا به متون مقدس یا باورهای شخصی استناد کنیم، بلکه باید از زبانی استفاده کنیم که برای همه شهروندان با هر عقیدهای قابل فهم و پذیرش باشد.
از منظر رالز، رواداری به معنای «بیتفاوتی» یا «تایید همه عقاید» نیست، بلکه به معنای احترام به آزادی وجدان دیگران است. او معتقد است یک جامعه عادلانه نباید بر پایه یک «آموزه جامع» (مثل یک دین خاص یا یک ایدئولوژی خاص) بنا شود، بلکه باید چارچوبی بیطرف باشد که در آن هر کس بتواند بر اساس باورهای خود زندگی کند، به شرطی که به حقوق برابر دیگران احترام بگذارد. در واقع، پذیرش در نگاه رالز، احترام به «عقلانیت» و «آزادی» شهروندان دیگر است.
#رواداری #جان_رالز #تکثر #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
چگونه با وجود تفاوتها در کنار هم زندگی کنیم؟
جان رالز (John Rawls)، فیلسوف برجسته آمریکایی (۱۹۲۱-۲۰۰۲)، به عنوان یکی از تاثیرگذارترین نظریهپردازان سیاسی قرن بیستم شناخته میشود. شاهکار او، کتاب «نظریهای در باب عدالت»، سنت قرارداد اجتماعی را احیا کرد و کوشید راهی برای آشتی دادن آزادی و برابری بیابد. رالز در آثار متاخر خود، بهویژه در کتاب «لیبرالیسم سیاسی»، مستقیما به مساله همزیستی و رواداری در جوامع مدرن و کثرتگرا پرداخته است.
نظریه عدالت؛ بنیان رواداری عادلانه
از دیدگاه رالز، رواداری و پذیرش نه یک ترجیح اخلاقی شخصی، بلکه سنگبنای یک ساختار سیاسی پایدار است. او معتقد است در جوامع دموکراتیک، با تکثر باورهای مذهبی، اخلاقی و فلسفی روبهرو هستیم که لزوما با هم سازگار نیستند. رالز مفاهیم زیر را برای تحقق رواداری پیشنهاد میدهد:
۱. وضعیت نخستین و پرده بیخبری (بنیان بیطرفی):
رالز پیشنهاد میکند که برای وضع اصول عادلانه، باید فرض کنیم پشت یک «پرده بیخبری» (Veil of Ignorance) هستیم؛ یعنی نمیدانیم در جامعه چه جایگاه، مذهب یا نژادی خواهیم داشت. در این حالت، ما قطعا اصولی را انتخاب میکنیم که از حقوق همه اقلیتها حمایت کند، زیرا ممکن است خودمان جزو آن اقلیت باشیم. این نقطه آغاز «پذیرش ساختاری» است.
۲. اجماع همپوشان (پذیرش در عین تفاوت):
رالز معتقد نیست که برای رسیدن به صلح، همه باید مثل هم فکر کنند. او مفهوم «اجماع همپوشان» (Overlapping Consensus) را مطرح میکند؛ به این معنا که افراد با باورهای کاملا متفاوت (مثلا یک فرد مذهبی و یک فرد سکولار)، میتوانند بر سر «اصول سیاسی عدالت» توافق کنند، در حالی که هر کدام دلایل خاص خود را از درون جهانبینی خود برای این پذیرش دارند.
۳. عقل عمومی (زبان گفتگو):
رواداری در اندیشه رالز مستلزم «عقل عمومی» (Public Reason) است. یعنی در بحثهای سیاسی و عمومی، نباید صرفا به متون مقدس یا باورهای شخصی استناد کنیم، بلکه باید از زبانی استفاده کنیم که برای همه شهروندان با هر عقیدهای قابل فهم و پذیرش باشد.
از منظر رالز، رواداری به معنای «بیتفاوتی» یا «تایید همه عقاید» نیست، بلکه به معنای احترام به آزادی وجدان دیگران است. او معتقد است یک جامعه عادلانه نباید بر پایه یک «آموزه جامع» (مثل یک دین خاص یا یک ایدئولوژی خاص) بنا شود، بلکه باید چارچوبی بیطرف باشد که در آن هر کس بتواند بر اساس باورهای خود زندگی کند، به شرطی که به حقوق برابر دیگران احترام بگذارد. در واقع، پذیرش در نگاه رالز، احترام به «عقلانیت» و «آزادی» شهروندان دیگر است.
#رواداری #جان_رالز #تکثر #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👌4
Abduljalil Shahbakhsh Executed Amid Surge in State-Led Killings
On May 12, 2026, the Islamic Republic executed Abduljalil Shahbakhsh, who was detained during the 2022 protests. While the Judiciary labeled him a “terrorist” based on unverified confessions, local reports identify him as a fuel porter caught in the regime’s crosshairs. This execution highlights a grim escalation in the use of the death penalty to suppress dissent during times of regional tension. Human rights activists continue to denounce the lack of due process and the reliance on forced confessions to justify judicial murder.
#StopExecutionsInIran
#AbduljalilShahbakhsh
#HumanRights
#NoToExecution
@Tavaana_TavaanaTech
On May 12, 2026, the Islamic Republic executed Abduljalil Shahbakhsh, who was detained during the 2022 protests. While the Judiciary labeled him a “terrorist” based on unverified confessions, local reports identify him as a fuel porter caught in the regime’s crosshairs. This execution highlights a grim escalation in the use of the death penalty to suppress dissent during times of regional tension. Human rights activists continue to denounce the lack of due process and the reliance on forced confessions to justify judicial murder.
#StopExecutionsInIran
#AbduljalilShahbakhsh
#HumanRights
#NoToExecution
@Tavaana_TavaanaTech
💔3
استرالیا تحریمهایی را علیه نیروی انتظامی، وزیر کشور و چندین فرد و نهاد دیگر جمهوری اسلامی وضع و آنها را به دست داشتن در نقض حقوق بشر، برنامه موشکی تهران، حمایت از گروه حماس و دیگر «اقدامات بیثباتکننده» متهم کرد.
پنی وانگ، وزیر خارجه استرالیا، سهشنبه ۲۲ اردیبهشت در بیانیهای گفت: «در ماه ژانویه [دیماه گذشته]، حکومت ایران هزاران نفر از شهروندان خود را قتلعام کرد و بازداشتهای گستردهای علیه معترضان مسالمتآمیز انجام داد، بازداشتشدگان را شکنجه کرد، آنها را وادار به اعترافات اجباری نمود و مانع ارتباطشان با عزیزانشان شد.»
او افزود: «این حکومت دسترسی به اینترنت را محدود کرد تا جهان از این فجایع آگاه نشود.»
بر اساس اعلام دولت استرالیا، هفت فردی که تحریم شدهاند شامل اسکندر مؤمنی وزیر کشور، مجید فیض جعفری رئیس پلیس امنیت عمومی فراجا، روحالله مؤمننسب دبیر ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان تهران، قربان محمد ولیزاده فرمانده سپاه سیدالشهدای تهران، محسن ابراهیمی فرمانده نیروهای موسوم به «نوپو» که از آن به عنوان زبدهترین بخش از یگان ویژه نیروی انتظامی یاد میشود، و ناصر زرینقلم و منصور زرینقلم، دو نفری که گفته میشود نقش کلیدی در پولشویی برای جمهوری اسلامی دارند، هستند.
چهار نهاد تحریمشده نیز شامل نیروی انتظامی، سازمان فضای مجازی سراج، صرافی برلیان و صرافی جیسیام هستند.
بر اساس گزارش استرالیا، این مقامها و نهادهای ارشد «در اقدامات هولناک، از جمله خشونت علیه زنان و کودکان، دخیل بودهاند.»
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
پنی وانگ، وزیر خارجه استرالیا، سهشنبه ۲۲ اردیبهشت در بیانیهای گفت: «در ماه ژانویه [دیماه گذشته]، حکومت ایران هزاران نفر از شهروندان خود را قتلعام کرد و بازداشتهای گستردهای علیه معترضان مسالمتآمیز انجام داد، بازداشتشدگان را شکنجه کرد، آنها را وادار به اعترافات اجباری نمود و مانع ارتباطشان با عزیزانشان شد.»
او افزود: «این حکومت دسترسی به اینترنت را محدود کرد تا جهان از این فجایع آگاه نشود.»
بر اساس اعلام دولت استرالیا، هفت فردی که تحریم شدهاند شامل اسکندر مؤمنی وزیر کشور، مجید فیض جعفری رئیس پلیس امنیت عمومی فراجا، روحالله مؤمننسب دبیر ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان تهران، قربان محمد ولیزاده فرمانده سپاه سیدالشهدای تهران، محسن ابراهیمی فرمانده نیروهای موسوم به «نوپو» که از آن به عنوان زبدهترین بخش از یگان ویژه نیروی انتظامی یاد میشود، و ناصر زرینقلم و منصور زرینقلم، دو نفری که گفته میشود نقش کلیدی در پولشویی برای جمهوری اسلامی دارند، هستند.
چهار نهاد تحریمشده نیز شامل نیروی انتظامی، سازمان فضای مجازی سراج، صرافی برلیان و صرافی جیسیام هستند.
بر اساس گزارش استرالیا، این مقامها و نهادهای ارشد «در اقدامات هولناک، از جمله خشونت علیه زنان و کودکان، دخیل بودهاند.»
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
🥰3❤1
29 Political Executions in Just 74 Days: An Unprecedented Killing Spree
The Islamic Republic has executed at least 29 political prisoners in a staggering 74-day window. Since the recent conflict began on February 28, 2026, the judiciary has accelerated its machinery of death at an alarming rate. This surge in judicial murder marks a brutal escalation in the regime's systematic campaign to crush dissent and terrorize the public through state-sanctioned violence.
#StopExecutionsInIran
#HumanRights
#IranRepression
@Tavaana_TavaanaTech
The Islamic Republic has executed at least 29 political prisoners in a staggering 74-day window. Since the recent conflict began on February 28, 2026, the judiciary has accelerated its machinery of death at an alarming rate. This surge in judicial murder marks a brutal escalation in the regime's systematic campaign to crush dissent and terrorize the public through state-sanctioned violence.
#StopExecutionsInIran
#HumanRights
#IranRepression
@Tavaana_TavaanaTech
💔2