Zeynab Jalalian: Iran’s Longest-Serving Female Political Prisoner Denied Medical Care
Zeynab Jalalian, the only female political prisoner in Iran sentenced to life imprisonment, has entered her 20th year of incarceration. Despite severe health conditions٫ including uterine fibroids, chronic abdominal pain, and acute anemia٫ prison authorities are denying her access to essential medical treatment, citing "wartime conditions" as a pretext. Arrested in 2007, Jalalian has endured years of torture and remains deprived of basic human rights. Her case represents a broader pattern of systematic medical neglect and state-sanctioned cruelty against female political detainees, as she remains trapped in the prison system without the specialized care she desperately needs.
#ZeynabJalalian
#PoliticalPrisoner
#HumanRights
#FreeZeynab
@Tavaana_TavaanaTech
Zeynab Jalalian, the only female political prisoner in Iran sentenced to life imprisonment, has entered her 20th year of incarceration. Despite severe health conditions٫ including uterine fibroids, chronic abdominal pain, and acute anemia٫ prison authorities are denying her access to essential medical treatment, citing "wartime conditions" as a pretext. Arrested in 2007, Jalalian has endured years of torture and remains deprived of basic human rights. Her case represents a broader pattern of systematic medical neglect and state-sanctioned cruelty against female political detainees, as she remains trapped in the prison system without the specialized care she desperately needs.
#ZeynabJalalian
#PoliticalPrisoner
#HumanRights
#FreeZeynab
@Tavaana_TavaanaTech
❤5🕊1
Forwarded from گفتوشنود
از خشونت مذهبی تا همزیستی: دفاع از آزادی پایدار عقاید
درسهای تطبیقی از پنج جامعه کثرتگرا
فرانسه همیشه کشوری آزاد از نظر دین و باور نبود. قرنها پیش، اختلافات مذهبی میان کاتولیکها و پروتستانها به خشونتی هولناک انجامید؛ تا جایی که هزاران انسان تنها به دلیل تفاوت در شیوه باور خود کشته شدند. اما همان جامعه، بهتدریج راهی به سوی همزیستی، سکولاریسم و پذیرش تکثر پیدا کرد.
نوشتار «از خشونت مذهبی تا همزیستی» با نگاهی تطبیقی به تجربه پنج کشور؛ فرانسه، بریتانیا، کانادا، هند و آفریقای جنوبی، بررسی میکند که چگونه جوامع میتوانند از نفرت و حذف به سوی مدارا، آزادی عقیده و احترام متقابل حرکت کنند.
این متن نشان میدهد که آزادی دین و باور فقط با قانون ایجاد نمیشود؛ بلکه نیازمند آموزش، گفتوگو، جامعه مدنی فعال و مشارکت شهروندان است. همچنین به نقش گفتوگوی میانجماعتی، آموزش حقوق شهروندی و فعالیتهای ریشهای در کاهش سوءظنها و تنشهای مذهبی میپردازد.
در بخشی از مقدمه این مطلب با یادآوری خشونتها در رویداد کشتار روز «سن بارتلمی» که هزاران مسیحی پروتستان، که بسیاری از آنان شهروندان عادی بودند، طی چند روز کشته شدند، آمده است:
«یادبود روز سن بارتلمی تنها یادآور یک تراژدی نیست بلکه نشانهای است از اینکه جوامع میتوانند فراتر از خشونت فرقهای تحول یابند.»
این مطالعه موردی، فراتر از یک مطالعه تاریخی، تاملی است درباره امکان ساختن جامعهای که در آن تفاوت عقیده، بهانه حذف و دشمنی نباشد.
متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/religious-bloodshed-coexistence/
#سکولاریسم #خشونت_مذهبی #آزادی_مذهبی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
درسهای تطبیقی از پنج جامعه کثرتگرا
فرانسه همیشه کشوری آزاد از نظر دین و باور نبود. قرنها پیش، اختلافات مذهبی میان کاتولیکها و پروتستانها به خشونتی هولناک انجامید؛ تا جایی که هزاران انسان تنها به دلیل تفاوت در شیوه باور خود کشته شدند. اما همان جامعه، بهتدریج راهی به سوی همزیستی، سکولاریسم و پذیرش تکثر پیدا کرد.
نوشتار «از خشونت مذهبی تا همزیستی» با نگاهی تطبیقی به تجربه پنج کشور؛ فرانسه، بریتانیا، کانادا، هند و آفریقای جنوبی، بررسی میکند که چگونه جوامع میتوانند از نفرت و حذف به سوی مدارا، آزادی عقیده و احترام متقابل حرکت کنند.
این متن نشان میدهد که آزادی دین و باور فقط با قانون ایجاد نمیشود؛ بلکه نیازمند آموزش، گفتوگو، جامعه مدنی فعال و مشارکت شهروندان است. همچنین به نقش گفتوگوی میانجماعتی، آموزش حقوق شهروندی و فعالیتهای ریشهای در کاهش سوءظنها و تنشهای مذهبی میپردازد.
در بخشی از مقدمه این مطلب با یادآوری خشونتها در رویداد کشتار روز «سن بارتلمی» که هزاران مسیحی پروتستان، که بسیاری از آنان شهروندان عادی بودند، طی چند روز کشته شدند، آمده است:
«یادبود روز سن بارتلمی تنها یادآور یک تراژدی نیست بلکه نشانهای است از اینکه جوامع میتوانند فراتر از خشونت فرقهای تحول یابند.»
این مطالعه موردی، فراتر از یک مطالعه تاریخی، تاملی است درباره امکان ساختن جامعهای که در آن تفاوت عقیده، بهانه حذف و دشمنی نباشد.
متن کامل این نوشتار را در سایت بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/religious-bloodshed-coexistence/
#سکولاریسم #خشونت_مذهبی #آزادی_مذهبی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👌4
Mahsa and Mandana Sotoodeh: Two Baha’i Sisters Held in Indefinite Detention for Over 50 Days
Mahsa (25) and Mandana (38) Sotoodeh have remained in custody for over 50 days at Adelabad Prison in Shiraz. Arrested by IRGC intelligence in early April 2026, the sisters have been held without clear charges or access to legal counsel. Despite repeated inquiries, judicial authorities have refused to explain the reasons for their detention or grant bail. Held in separate cells, their ongoing ordeal is part of a systemic campaign of state-sponsored harassment against Baha’is in Iran, characterized by prolonged isolation and the deliberate denial of judicial transparency.
#MahsaSotoodeh
#MandanaSotoodeh
#HumanRights
#AdelabadPrison
@Tavaana_TavaanaTech
Mahsa (25) and Mandana (38) Sotoodeh have remained in custody for over 50 days at Adelabad Prison in Shiraz. Arrested by IRGC intelligence in early April 2026, the sisters have been held without clear charges or access to legal counsel. Despite repeated inquiries, judicial authorities have refused to explain the reasons for their detention or grant bail. Held in separate cells, their ongoing ordeal is part of a systemic campaign of state-sponsored harassment against Baha’is in Iran, characterized by prolonged isolation and the deliberate denial of judicial transparency.
#MahsaSotoodeh
#MandanaSotoodeh
#HumanRights
#AdelabadPrison
@Tavaana_TavaanaTech
💔4❤2
تداوم بلاتکلیفی بهار صحرائیان در زندان عادلآباد؛ محرومیت از ملاقات با خانواده
بهار صحرائیان، وکیل دادگستری و عضو کانون وکلای استان فارس، همچنان در زندان عادلآباد شیراز در بازداشت موقت و وضعیت بلاتکلیف بهسر میبرد و از زمان بازداشت تاکنون از ملاقات با خانواده محروم مانده است.
بر اساس اطلاعات منتشر شده در هرانا، خانواده این وکیل دادگستری طی روزهای گذشته برای تعیین وثیقه و آزادی موقت او پیگیریهایی انجام دادهاند، اما مقامهای قضایی تاکنون با این درخواستها موافقت نکردهاند.
یک منبع مطلع نزدیک به خانواده خانم صحرائیان در اینباره گفته است که او از زمان بازداشت هیچ ملاقاتی با اعضای خانواده خود نداشته و همچنان بدون تعیین تکلیف قضایی در زندان نگهداری میشود.
بهار صحرائیان روز یکشنبه ۲۷ اردیبهشتماه، پس از تفهیم اتهاماتی از جمله «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «نشر اکاذیب»، به زندان عادلآباد شیراز منتقل شد.
این وکیل دادگستری یک روز پیش از آن، در تاریخ ۲۶ اردیبهشتماه، هنگام انجام وظیفه در دادگاه انقلاب شیراز بازداشت شده بود.
بهار صحرائیان پیشتر نیز به دلیل فعالیتهای خود سابقه بازداشت و برخوردهای قضایی را داشته است.
#بهار_صحرائیان #از_بازداشتیها_بگو
@Tavaana_TavaanaTech
بهار صحرائیان، وکیل دادگستری و عضو کانون وکلای استان فارس، همچنان در زندان عادلآباد شیراز در بازداشت موقت و وضعیت بلاتکلیف بهسر میبرد و از زمان بازداشت تاکنون از ملاقات با خانواده محروم مانده است.
بر اساس اطلاعات منتشر شده در هرانا، خانواده این وکیل دادگستری طی روزهای گذشته برای تعیین وثیقه و آزادی موقت او پیگیریهایی انجام دادهاند، اما مقامهای قضایی تاکنون با این درخواستها موافقت نکردهاند.
یک منبع مطلع نزدیک به خانواده خانم صحرائیان در اینباره گفته است که او از زمان بازداشت هیچ ملاقاتی با اعضای خانواده خود نداشته و همچنان بدون تعیین تکلیف قضایی در زندان نگهداری میشود.
بهار صحرائیان روز یکشنبه ۲۷ اردیبهشتماه، پس از تفهیم اتهاماتی از جمله «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «نشر اکاذیب»، به زندان عادلآباد شیراز منتقل شد.
این وکیل دادگستری یک روز پیش از آن، در تاریخ ۲۶ اردیبهشتماه، هنگام انجام وظیفه در دادگاه انقلاب شیراز بازداشت شده بود.
بهار صحرائیان پیشتر نیز به دلیل فعالیتهای خود سابقه بازداشت و برخوردهای قضایی را داشته است.
#بهار_صحرائیان #از_بازداشتیها_بگو
@Tavaana_TavaanaTech
💔5
Forwarded from گفتوشنود
محکومیت امین ایمانیان، شهروند بهائی و قهرمان بوکس، به یک سال حبس تعزیری
امین ایمانیان، شهروند بهائی، قهرمان پیشین بوکس کشور و از مربیان و داوران فعال فدراسیون، بر اساس حکم صادره از سوی دادگاه انقلاب بابل به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم که ابتدا به صورت غیابی صادر شده بود، در جلسه واخواهی مورخ ۲۸ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ در شعبه اول دادگاه انقلاب بابل عیناً تأیید گردید.
روند برخورد امنیتی با این ورزشکار از تاریخ ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ آغاز شد؛ زمانی که مأموران اداره اطلاعات با یورش به منزل شخصی وی و شکستن درب ورودی، ضمن تفتیش محل، اقدام به ضبط اموال از جمله کتابها، جزوات آموزشی و تجهیزات الکترونیکی و هارد کامپیوتر او کردند. در پی این اقدام، آقای ایمانیان بازداشت و پروندهای با اتهام «تبلیغ علیه نظام» برای وی گشوده شد. سرانجام در ۱۸ اسفند ۱۴۰۴، دادگاه انقلاب بابل وی را به یک سال حبس محکوم کرد؛ حکمی که با وجود برگزاری جلسه واخواهی، تغییری نکرد و به گفته منابع مطلع، این جلسه رسیدگی ماهیتی نمایشی داشته است.
محکومیت امین ایمانیان در حالی صورت میگیرد که در ماههای اخیر، برخوردهای امنیتی و فشارهای سیستماتیک بر جامعه بهائیان ایران به شکل بیسابقهای افزایش یافته است. نهادهای امنیتی و قضایی با استفاده از ابزارهای قانونی و پروندهسازیهای هدفمند، به دنبال محدود کردن هرچه بیشتر فعالیتهای اجتماعی، آموزشی و ورزشی شهروندان بهائی هستند. این روند که شامل بازداشتهای گسترده، یورش به منازل و صدور احکام حبس طولانیمدت است، بخشی از سیاست کلان حکومت برای سرکوب اقلیتهای دینی و ایجاد فضای ارعاب در جامعه است که به ویژه در زمان بروز بحرانهای سیاسی، با شدت بیشتری علیه این جامعه اعمال میشود.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
امین ایمانیان، شهروند بهائی، قهرمان پیشین بوکس کشور و از مربیان و داوران فعال فدراسیون، بر اساس حکم صادره از سوی دادگاه انقلاب بابل به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم که ابتدا به صورت غیابی صادر شده بود، در جلسه واخواهی مورخ ۲۸ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ در شعبه اول دادگاه انقلاب بابل عیناً تأیید گردید.
روند برخورد امنیتی با این ورزشکار از تاریخ ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ آغاز شد؛ زمانی که مأموران اداره اطلاعات با یورش به منزل شخصی وی و شکستن درب ورودی، ضمن تفتیش محل، اقدام به ضبط اموال از جمله کتابها، جزوات آموزشی و تجهیزات الکترونیکی و هارد کامپیوتر او کردند. در پی این اقدام، آقای ایمانیان بازداشت و پروندهای با اتهام «تبلیغ علیه نظام» برای وی گشوده شد. سرانجام در ۱۸ اسفند ۱۴۰۴، دادگاه انقلاب بابل وی را به یک سال حبس محکوم کرد؛ حکمی که با وجود برگزاری جلسه واخواهی، تغییری نکرد و به گفته منابع مطلع، این جلسه رسیدگی ماهیتی نمایشی داشته است.
محکومیت امین ایمانیان در حالی صورت میگیرد که در ماههای اخیر، برخوردهای امنیتی و فشارهای سیستماتیک بر جامعه بهائیان ایران به شکل بیسابقهای افزایش یافته است. نهادهای امنیتی و قضایی با استفاده از ابزارهای قانونی و پروندهسازیهای هدفمند، به دنبال محدود کردن هرچه بیشتر فعالیتهای اجتماعی، آموزشی و ورزشی شهروندان بهائی هستند. این روند که شامل بازداشتهای گسترده، یورش به منازل و صدور احکام حبس طولانیمدت است، بخشی از سیاست کلان حکومت برای سرکوب اقلیتهای دینی و ایجاد فضای ارعاب در جامعه است که به ویژه در زمان بروز بحرانهای سیاسی، با شدت بیشتری علیه این جامعه اعمال میشود.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔4❤1
تصاویر و روایتهای منتشرشده از بیمارستان الغدیر، تنها چند قاب از یک فاجعه نبود؛ پردهبرداری از ابعاد سرکوبی بود که در آن، خیابان، بیمارستان و حتی پیکر جانباختگان نیز از خشونت حکومت در امان نماندند. جایی که مجروحان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ برای نجات به آن پناه برده بودند، بنا بر روایت شاهدان، به صحنه تعقیب، تهدید، تیراندازی و پنهانسازی پیکر کشتهشدگان بدل شد.
این گزارش حرفهای با هماهنگی و پیگیری فرنوش فرجی، خبرنگار ایراناینترنشنال، بخشی از حافظه جمعی ما را ثبت میکند؛ حافظهای که اجازه نمیدهد نام و سرگذشت کشتهشدگان در تاریکی دفن شود.
روایت محمد طالبی طرقی:
جوان معترضی که در خیزش دی ۱۴۰۴ کشته شد، محمد طالبی، ۳۵ ساله بود، عاشق موتور و موتورسواری، او در ۱۸ دی در جریان اعتراضات در محدوده هفتحوض با شلیک مستقیم به سر کشته شد و پیکرش به انباری بیمارستان الغدیر منتقل شده بود.
محمد فرزند یکی از کشتهشدگان جنگ ایران و عراق بود؛ نسلی که حکومت سالها از نام و خون پدرانشان برای تبلیغات استفاده کرد، اما فرزندان همان خانوادهها را در خیابان هدف گلوله قرار داد.
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
این گزارش حرفهای با هماهنگی و پیگیری فرنوش فرجی، خبرنگار ایراناینترنشنال، بخشی از حافظه جمعی ما را ثبت میکند؛ حافظهای که اجازه نمیدهد نام و سرگذشت کشتهشدگان در تاریکی دفن شود.
روایت محمد طالبی طرقی:
جوان معترضی که در خیزش دی ۱۴۰۴ کشته شد، محمد طالبی، ۳۵ ساله بود، عاشق موتور و موتورسواری، او در ۱۸ دی در جریان اعتراضات در محدوده هفتحوض با شلیک مستقیم به سر کشته شد و پیکرش به انباری بیمارستان الغدیر منتقل شده بود.
محمد فرزند یکی از کشتهشدگان جنگ ایران و عراق بود؛ نسلی که حکومت سالها از نام و خون پدرانشان برای تبلیغات استفاده کرد، اما فرزندان همان خانوادهها را در خیابان هدف گلوله قرار داد.
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
💔4
پگاه آهنگرانی، فیلمساز و بازیگر ایرانی، برای مستند بلند «تمرینهایی برای یک انقلاب» موفق به دریافت جایزه معتبر «چشم طلایی» (L’Œil d’or)، مهمترین جایزه بخش مستند جشنواره فیلم کن ۲۰۲۶ شد.
این مستند در بخش «نمایشهای ویژه» هفتادونهمین دوره جشنواره کن به نمایش درآمد و از میان ۲۱ مستند حاضر در بخشهای رسمی و جنبی، بهعنوان بهترین مستند جشنواره انتخاب شد.
«تمرینهایی برای یک انقلاب» با استفاده از آرشیوهای خانوادگی، فیلمهای خانگی، تصاویر اعتراضات، روزنامهها، ویدیوهای آرشیوی و روایتهای شخصی، بیش از چهار دهه از تاریخ معاصر ایران را مرور میکند؛ روایتی از امید، سرکوب، مقاومت و تلاش جامعه ایران برای تغییر.
هیئت داوران این جایزه از روایت «زنده، انسانی و فوری» فیلم تقدیر کرده و آن را اثری دانسته که در میانه خشونت و تحولات سیاسی، بر ارزش زندگی انسانها تمرکز دارد.
پگاه آهنگرانی نیز درباره ساخت این مستند گفته است که این پروژه برای او «بیشتر شبیه درمان» بوده تا صرفا فیلمسازی؛ تلاشی برای روایت همزمان خاطرات شخصی و تاریخ معاصر ایران.
@Tavaana_TavaanaTech
این مستند در بخش «نمایشهای ویژه» هفتادونهمین دوره جشنواره کن به نمایش درآمد و از میان ۲۱ مستند حاضر در بخشهای رسمی و جنبی، بهعنوان بهترین مستند جشنواره انتخاب شد.
«تمرینهایی برای یک انقلاب» با استفاده از آرشیوهای خانوادگی، فیلمهای خانگی، تصاویر اعتراضات، روزنامهها، ویدیوهای آرشیوی و روایتهای شخصی، بیش از چهار دهه از تاریخ معاصر ایران را مرور میکند؛ روایتی از امید، سرکوب، مقاومت و تلاش جامعه ایران برای تغییر.
هیئت داوران این جایزه از روایت «زنده، انسانی و فوری» فیلم تقدیر کرده و آن را اثری دانسته که در میانه خشونت و تحولات سیاسی، بر ارزش زندگی انسانها تمرکز دارد.
پگاه آهنگرانی نیز درباره ساخت این مستند گفته است که این پروژه برای او «بیشتر شبیه درمان» بوده تا صرفا فیلمسازی؛ تلاشی برای روایت همزمان خاطرات شخصی و تاریخ معاصر ایران.
@Tavaana_TavaanaTech
👍9👌1
مریم ابراهیموند: کودکان در زندان به ابزار فشار و کنترل مادران تبدیل شدهاند
مریم ابراهیموند، زندانی سیاسی سابق و فیلمساز مستقل، در گفتگویی با کیانا کثیری که با حضور حامد فرمند، فعال حقوق کودکان، برگزار شد، از تجربه زندگی در بند مادران زندان قرچک و وضعیت کودکان زندانی سخن گفت.
خانم ابراهیموند که پس از آزادی دو مستند با عنوانهای «مادرانگی در اسارت» و «به کدامین گناه» درباره کودکان زندانی ساخته است، در بخشی از این گفتگو با اشاره به تجربه حضور خود در بند مادران گفت: «مدت نه ماه تا یک سال در بند مادران زندان بودم. زندانیان سیاسی قرچک را بهعنوان تنبیه، از بند زندانیان سیاسی به بند مادران منتقل میکردند. ما فقط از دور شاهد حضور کودکان در زندان نبودیم، بلکه مجبور بودیم با آنها زندگی کنیم؛ با آنها بخوابیم، بیدار شویم و هر روز رفتار مادران، زندانبانان و فضای حاکم بر زندگی این کودکان را از نزدیک ببینیم.»
او توضیح داد که همین تجربه باعث شد پس از آزادی تصمیم بگیرد درباره کودکان زندانی مستند بسازد و روایت آنها را ثبت کند. ابراهیموند گفت: «همیشه دوست داشتم خود این کودکان مقابل دوربین قرار بگیرند و روایتگر تجربههایشان باشند.»
این فیلمساز مستقل با اشاره به گفتگوهایش با چند کودک زندانی و مادرانشان، به شرایط کودکانی مانند نازلی و گندم پرداخت؛ کودکانی که در زندان متولد شدند و سالهای نخست زندگی خود را در همان محیط سپری کردند.
ابراهیموند در ادامه با اشاره به مسئله بارداریهای ناخواسته در زندانهای ایران گفت: «بسیاری از زنانی که من در زندان دیدم، هنگام بازداشت تازه متوجه بارداری خود میشدند و دیگر حق انتخابی نداشتند؛ نه میتوانستند تصمیم بگیرند کودک را نگه دارند و نه اجازه سقط داشتند.»
او با انتقاد از قوانین مربوط به سقط جنین در جمهوری اسلامی افزود: «بسیاری از این زنان اساساً تمایلی به مادر شدن نداشتند، اما بهدلیل جرمانگاری سقط جنین مجبور بودند کودک را در زندان به دنیا بیاورند و نگهداری کنند.»
این زندانی سیاسی سابق همچنین درباره حضور طولانیمدت کودکان در زندان گفت: «طبق قانون گفته میشود کودک تا دو سالگی میتواند کنار مادر باشد، اما من شخصاً شاهد حضور کودکانی چهار، پنج و حتی ششساله در زندان بودهام.»
او همچنین از استفاده ابزاری از کودکان برای کنترل مادران در زندان سخن گفت و توضیح داد: «وقتی مادری برای غذای کودک، بهداشت یا مرخصی اعتراض میکرد، مسئولان زندان تهدیدش میکردند که بچهات را میگیریم و به بهزیستی میدهیم.»
ابراهیموند با اشاره به آسیبهای گستردهای که کودکان زندانی متحمل میشوند، تأکید کرد: «ما نمیتوانیم سادهانگارانه بگوییم کودک را به بهزیستی بسپارند؛ چون در هر دو حالت، چه در زندان بماند و چه از مادر جدا شود، کودک آسیب میبیند.»
او در پایان خواستار توجه بیشتر رسانهها، فعالان مدنی و نهادهای حقوق بشری به وضعیت کودکان زندانی شد و گفت: «باید بیش از گذشته درباره این کودکان صحبت کنیم؛ نه فقط برای روایت رنج آنها، بلکه برای یافتن راهکارهای حقوقی، انسانی و حمایتی.»
برای آگاهی بیشتر در این زمینه میتوانید کتابچه «راهنمای حمایت از کودکان دارای والدین زندانی»، اثر حامد فرمند را به رایگان در وبسایت آموزشکده توانا مطالعه کنید.
https://tavaana.org/children_of_incarcerated_parents/
کودکان دارای والد زندانی، آسیبها و نیازها:
https://youtu.be/_9asB44Y7pg
کودکان دارای والدین زندانی، لزوم و نحوه حمایت:
https://tavaana.org/parents_prison
حمایت فوری از کودکان زندانیان
https://tavaana.org/support-children-of-prisoners/
#کودک #زندان #حقوق_کودک
@Tavaana_TavaanaTech
مریم ابراهیموند، زندانی سیاسی سابق و فیلمساز مستقل، در گفتگویی با کیانا کثیری که با حضور حامد فرمند، فعال حقوق کودکان، برگزار شد، از تجربه زندگی در بند مادران زندان قرچک و وضعیت کودکان زندانی سخن گفت.
خانم ابراهیموند که پس از آزادی دو مستند با عنوانهای «مادرانگی در اسارت» و «به کدامین گناه» درباره کودکان زندانی ساخته است، در بخشی از این گفتگو با اشاره به تجربه حضور خود در بند مادران گفت: «مدت نه ماه تا یک سال در بند مادران زندان بودم. زندانیان سیاسی قرچک را بهعنوان تنبیه، از بند زندانیان سیاسی به بند مادران منتقل میکردند. ما فقط از دور شاهد حضور کودکان در زندان نبودیم، بلکه مجبور بودیم با آنها زندگی کنیم؛ با آنها بخوابیم، بیدار شویم و هر روز رفتار مادران، زندانبانان و فضای حاکم بر زندگی این کودکان را از نزدیک ببینیم.»
او توضیح داد که همین تجربه باعث شد پس از آزادی تصمیم بگیرد درباره کودکان زندانی مستند بسازد و روایت آنها را ثبت کند. ابراهیموند گفت: «همیشه دوست داشتم خود این کودکان مقابل دوربین قرار بگیرند و روایتگر تجربههایشان باشند.»
این فیلمساز مستقل با اشاره به گفتگوهایش با چند کودک زندانی و مادرانشان، به شرایط کودکانی مانند نازلی و گندم پرداخت؛ کودکانی که در زندان متولد شدند و سالهای نخست زندگی خود را در همان محیط سپری کردند.
ابراهیموند در ادامه با اشاره به مسئله بارداریهای ناخواسته در زندانهای ایران گفت: «بسیاری از زنانی که من در زندان دیدم، هنگام بازداشت تازه متوجه بارداری خود میشدند و دیگر حق انتخابی نداشتند؛ نه میتوانستند تصمیم بگیرند کودک را نگه دارند و نه اجازه سقط داشتند.»
او با انتقاد از قوانین مربوط به سقط جنین در جمهوری اسلامی افزود: «بسیاری از این زنان اساساً تمایلی به مادر شدن نداشتند، اما بهدلیل جرمانگاری سقط جنین مجبور بودند کودک را در زندان به دنیا بیاورند و نگهداری کنند.»
این زندانی سیاسی سابق همچنین درباره حضور طولانیمدت کودکان در زندان گفت: «طبق قانون گفته میشود کودک تا دو سالگی میتواند کنار مادر باشد، اما من شخصاً شاهد حضور کودکانی چهار، پنج و حتی ششساله در زندان بودهام.»
او همچنین از استفاده ابزاری از کودکان برای کنترل مادران در زندان سخن گفت و توضیح داد: «وقتی مادری برای غذای کودک، بهداشت یا مرخصی اعتراض میکرد، مسئولان زندان تهدیدش میکردند که بچهات را میگیریم و به بهزیستی میدهیم.»
ابراهیموند با اشاره به آسیبهای گستردهای که کودکان زندانی متحمل میشوند، تأکید کرد: «ما نمیتوانیم سادهانگارانه بگوییم کودک را به بهزیستی بسپارند؛ چون در هر دو حالت، چه در زندان بماند و چه از مادر جدا شود، کودک آسیب میبیند.»
او در پایان خواستار توجه بیشتر رسانهها، فعالان مدنی و نهادهای حقوق بشری به وضعیت کودکان زندانی شد و گفت: «باید بیش از گذشته درباره این کودکان صحبت کنیم؛ نه فقط برای روایت رنج آنها، بلکه برای یافتن راهکارهای حقوقی، انسانی و حمایتی.»
برای آگاهی بیشتر در این زمینه میتوانید کتابچه «راهنمای حمایت از کودکان دارای والدین زندانی»، اثر حامد فرمند را به رایگان در وبسایت آموزشکده توانا مطالعه کنید.
https://tavaana.org/children_of_incarcerated_parents/
کودکان دارای والد زندانی، آسیبها و نیازها:
https://youtu.be/_9asB44Y7pg
کودکان دارای والدین زندانی، لزوم و نحوه حمایت:
https://tavaana.org/parents_prison
حمایت فوری از کودکان زندانیان
https://tavaana.org/support-children-of-prisoners/
#کودک #زندان #حقوق_کودک
@Tavaana_TavaanaTech
💔8❤1
Forwarded from گفتوشنود
مولوی عبدالحمید: مشکل در قانون اساسی است
مولوی عبدالحمید، در مراسم نماز جمعه زاهدان، با ابراز تأسف از مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم و «گرانیهای بیحدومرز» در کشور، تأکید کرد که ملت ایران صاحبان اصلی این کشور و ثروتهای کلان آن هستند، اما در شرایط بسیار سختی قرار دارند و گرسنگی تحمل میکنند.
وی در بخشی از سخنانش اظهار داشت که پیش از جنگ، شرایط اقتصادی کشور و مردم در آستانه نابودی قرار داشت و پول ملی ارزش خود را از دست داده بود و تورم و گرانی بیداد میکرد، اما اکنون که کشور در شرایط جنگی قرار دارد، تورم و گرانی حد و مرزی ندارد.
عبدالحمید ادامه داد که ملت شریف و بزرگ ایران صاحبان اصلی این کشور و ثروتهای کلان آن هستند، اما در شرایط بسیار سختی قرار دارند و گرسنگی تحمل میکنند و پرسید کسانی که مسئولیت امور را بر عهده دارند، در روز قیامت چه پاسخی برای رنجها و سختیهای این ملت خواهند داشت.
دولت نقش مؤثری در سیاستهای داخلی و خارجی ندارد / مشکل در قانون اساسی است
امامجمعه زاهدان همچنین گفت مردم معتقدند دولتی انتخاب کردهاند که اختیارات کافی ندارد. او افزود که در بسیاری از کشورها تصمیمگیری درباره سیاستهای داخلی و خارجی در اختیار دولت است، اما در ایران دولت بهجز اجرا، نقش مؤثری در این حوزهها ندارد.
وی تأکید کرد که مشکل در قانون اساسی است و تا زمانی که در آن تغییر ایجاد نشود، هیچکس نمیتواند اوضاع کشور را سامان دهد و مشکلات و بحرانهای کشور باید آسیبشناسی شوند.
مردم ایران حرفها و گلایههای زیادی دارند
عبدالحمید در ادامه اظهار داشت که مردم ایران گلایههای فراوانی دارند؛ بسیاری سرمایههای مادی خود را از دست دادهاند و عدهای نیز در نتیجه کشمکشهای سیاسی نسبت به دین بدبین شدهاند.
وی تأکید کرد که در دین، پیامبر و قرآن هیچ عیب و ضعفی وجود ندارد و ضعفها مربوط به عملکرد انسانهاست و توصیه کرد که مردم ضعف عملکرد افراد را به حساب دین نگذارند.
قطعی اینترنت مردم را آزار میدهد؛ به این روند پایان دهید
امامجمعه زاهدان در بخش پایانی سخنانش از قطع اینترنت بینالمللی در کشور انتقاد کرد و گفت که اینترنت امروز به یکی از نیازهای اساسی بشر تبدیل شده و تمام بخشهای زندگی مردم با آن گره خورده است.
وی خطاب به مسئولان خواستار پایاندادن به روند قطع اینترنت شد تا مردم از این رنج رهایی پیدا کنند.
#مولوی_عبدالحمید #اهل_سنت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
مولوی عبدالحمید، در مراسم نماز جمعه زاهدان، با ابراز تأسف از مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم و «گرانیهای بیحدومرز» در کشور، تأکید کرد که ملت ایران صاحبان اصلی این کشور و ثروتهای کلان آن هستند، اما در شرایط بسیار سختی قرار دارند و گرسنگی تحمل میکنند.
وی در بخشی از سخنانش اظهار داشت که پیش از جنگ، شرایط اقتصادی کشور و مردم در آستانه نابودی قرار داشت و پول ملی ارزش خود را از دست داده بود و تورم و گرانی بیداد میکرد، اما اکنون که کشور در شرایط جنگی قرار دارد، تورم و گرانی حد و مرزی ندارد.
عبدالحمید ادامه داد که ملت شریف و بزرگ ایران صاحبان اصلی این کشور و ثروتهای کلان آن هستند، اما در شرایط بسیار سختی قرار دارند و گرسنگی تحمل میکنند و پرسید کسانی که مسئولیت امور را بر عهده دارند، در روز قیامت چه پاسخی برای رنجها و سختیهای این ملت خواهند داشت.
دولت نقش مؤثری در سیاستهای داخلی و خارجی ندارد / مشکل در قانون اساسی است
امامجمعه زاهدان همچنین گفت مردم معتقدند دولتی انتخاب کردهاند که اختیارات کافی ندارد. او افزود که در بسیاری از کشورها تصمیمگیری درباره سیاستهای داخلی و خارجی در اختیار دولت است، اما در ایران دولت بهجز اجرا، نقش مؤثری در این حوزهها ندارد.
وی تأکید کرد که مشکل در قانون اساسی است و تا زمانی که در آن تغییر ایجاد نشود، هیچکس نمیتواند اوضاع کشور را سامان دهد و مشکلات و بحرانهای کشور باید آسیبشناسی شوند.
مردم ایران حرفها و گلایههای زیادی دارند
عبدالحمید در ادامه اظهار داشت که مردم ایران گلایههای فراوانی دارند؛ بسیاری سرمایههای مادی خود را از دست دادهاند و عدهای نیز در نتیجه کشمکشهای سیاسی نسبت به دین بدبین شدهاند.
وی تأکید کرد که در دین، پیامبر و قرآن هیچ عیب و ضعفی وجود ندارد و ضعفها مربوط به عملکرد انسانهاست و توصیه کرد که مردم ضعف عملکرد افراد را به حساب دین نگذارند.
قطعی اینترنت مردم را آزار میدهد؛ به این روند پایان دهید
امامجمعه زاهدان در بخش پایانی سخنانش از قطع اینترنت بینالمللی در کشور انتقاد کرد و گفت که اینترنت امروز به یکی از نیازهای اساسی بشر تبدیل شده و تمام بخشهای زندگی مردم با آن گره خورده است.
وی خطاب به مسئولان خواستار پایاندادن به روند قطع اینترنت شد تا مردم از این رنج رهایی پیدا کنند.
#مولوی_عبدالحمید #اهل_سنت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍5👌1
بعضی جملهها آنقدر در فرهنگ عمومی تکرار شدهاند که کمکم شبیه «حقیقت» به نظر میرسند؛ حتی وقتی تاریخ بارها خلاف آن را ثابت کرده باشد. یکی از همین باورها این است که «سرِ بیگناه بالای دار نمیرود»؛ جملهای که گاهی ناخواسته، قربانی را متهم و جامعه را نسبت به بیعدالتی بیحس میکند.
اما تاریخ بشر، از دادگاههای تفتیش عقاید تا حکومتهای استبدادی معاصر، پر است از انسانهایی که نه بهخاطر جرم، بلکه بهخاطر اندیشه، اعتراض، باور، یا حتی قربانیشدن در روندهای ناعادلانه، جان خود را از دست دادهاند.
در روزگاری که اعدام همچنان به ابزار سرکوب سیاسی و ایجاد وحشت تبدیل شده، شاید زمان آن رسیده باشد که بعضی باورهای قدیمی را دوباره مرور کنیم؛ باورهایی که اگر بدون پرسش پذیرفته شوند، میتوانند راه را برای عادیسازی ظلم و خاموشکردن صدای بیگناهان باز کنند.
پوسترها را ورق بزنید!
#نه_به_اعدام
@Tavaana_TavaanaTech
اما تاریخ بشر، از دادگاههای تفتیش عقاید تا حکومتهای استبدادی معاصر، پر است از انسانهایی که نه بهخاطر جرم، بلکه بهخاطر اندیشه، اعتراض، باور، یا حتی قربانیشدن در روندهای ناعادلانه، جان خود را از دست دادهاند.
در روزگاری که اعدام همچنان به ابزار سرکوب سیاسی و ایجاد وحشت تبدیل شده، شاید زمان آن رسیده باشد که بعضی باورهای قدیمی را دوباره مرور کنیم؛ باورهایی که اگر بدون پرسش پذیرفته شوند، میتوانند راه را برای عادیسازی ظلم و خاموشکردن صدای بیگناهان باز کنند.
پوسترها را ورق بزنید!
#نه_به_اعدام
@Tavaana_TavaanaTech
👍6👌2
منوچهر فلاح، زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت، بار دیگر از سوی شعبه یک دادگاه انقلاب رشت به اعدام محکوم شد؛ حکمی که پس از نقض در دیوان عالی کشور و ارجاع پرونده به شعبه همعرض، دوباره صادر شده است.
منوچهر فلاح پیشتر در دیماه ۱۴۰۳ از سوی شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت به اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شده بود. اگرچه دیوان عالی کشور ابتدا این حکم را تایید کرده بود، اما پس از پذیرش اعاده دادرسی، حکم نقض شد و پرونده برای بررسی دوباره به شعبهای همعرض ارجاع شد؛ روندی که بسیاری امیدوار بودند به توقف حکم اعدام منجر شود، اما در نهایت بار دیگر به صدور حکم مرگ انجامید.
اتهام اولیه این زندانی سیاسی، واردآوردن خسارتی حدود ۱۵ میلیون تومان به ساختمان دادگستری رشت عنوان شده بود؛ پروندهای که در ابتدا حتی امکان آزادی با وثیقه برای او وجود داشت. اما در ادامه، با دخالت نهادهای امنیتی، اتهامهای سنگینتری از جمله «محاربه» و ارتباط با گروههای مخالف حکومت به پرونده او اضافه شد و در نهایت به صدور حکم اعدام انجامید.
@Tavaana_TavaanaTech
منوچهر فلاح پیشتر در دیماه ۱۴۰۳ از سوی شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت به اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شده بود. اگرچه دیوان عالی کشور ابتدا این حکم را تایید کرده بود، اما پس از پذیرش اعاده دادرسی، حکم نقض شد و پرونده برای بررسی دوباره به شعبهای همعرض ارجاع شد؛ روندی که بسیاری امیدوار بودند به توقف حکم اعدام منجر شود، اما در نهایت بار دیگر به صدور حکم مرگ انجامید.
اتهام اولیه این زندانی سیاسی، واردآوردن خسارتی حدود ۱۵ میلیون تومان به ساختمان دادگستری رشت عنوان شده بود؛ پروندهای که در ابتدا حتی امکان آزادی با وثیقه برای او وجود داشت. اما در ادامه، با دخالت نهادهای امنیتی، اتهامهای سنگینتری از جمله «محاربه» و ارتباط با گروههای مخالف حکومت به پرونده او اضافه شد و در نهایت به صدور حکم اعدام انجامید.
@Tavaana_TavaanaTech
🕊6
Behzad Yazdani and Romina Khazali: Baha’i Couple Held in Indefinite Detention for Over 50 Days
Baha’i couple Behzad Yazdani, a translator, and artist Romina Khazali remain in limbo at Shiraz’s Adelabad Prison after over 50 days of detention. Arrested by IRGC intelligence in late March 2026, they have been denied legal counsel and face no formal charges. Khazali, who recently underwent stomach surgery, is suffering from deteriorating physical and mental health, yet authorities have repeatedly rejected bail requests. Separated from their two teenage children, this couple’s prolonged, opaque detention is a stark example of the systematic persecution and psychological warfare waged against Baha’i families in Iran.
#BehzadYazdani
#RominaKhazali
#HumanRights
#AdelabadPrison
@Tavaana_TavaanaTech
Baha’i couple Behzad Yazdani, a translator, and artist Romina Khazali remain in limbo at Shiraz’s Adelabad Prison after over 50 days of detention. Arrested by IRGC intelligence in late March 2026, they have been denied legal counsel and face no formal charges. Khazali, who recently underwent stomach surgery, is suffering from deteriorating physical and mental health, yet authorities have repeatedly rejected bail requests. Separated from their two teenage children, this couple’s prolonged, opaque detention is a stark example of the systematic persecution and psychological warfare waged against Baha’i families in Iran.
#BehzadYazdani
#RominaKhazali
#HumanRights
#AdelabadPrison
@Tavaana_TavaanaTech
💔5🕊1
Forwarded from تواناتک Tavaanatech
گوگل بالاخره امکان تغییر آدرس جیمیل را فراهم کرد؛ قابلیتی که سالها یکی از درخواستهای اصلی کاربران بود. حالا اگر زمانی یک آدرس ایمیل عجیب، قدیمی یا غیرحرفهای ساختهاید، میتوانید بدون نیاز به ساخت حساب جدید، آدرس اصلی حساب گوگل خود را تغییر دهید.
برای تغییر آدرس جیمیل کافی است این مراحل را انجام دهید:
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍3👌1
قوه قضائیه جمهوری اسلامی از صدور احکام سنگین زندان برای دو زن، به نامهای لیلا رمضانی و فاطمه ملکاحمدی، خبر داده است؛ دو شهروندی که به اتهام «همکاری با شبکههای معاند» و «اقدام علیه امنیت ملی» مجموعا به ۵۳ سال حبس محکوم شدهاند.
بر اساس اعلام رئیس کل دادگستری استان سمنان، لیلا رمضانی به ۲۶ سال و فاطمه ملکاحمدی به ۲۷ سال زندان محکوم شدهاند. همچنین برای این دو زن مجازاتهای تکمیلی از جمله «انفصال از خدمات دولتی»، «ممنوعیت خروج از کشور» و «محرومیت از عضویت در احزاب و گروههای سیاسی و اجتماعی» در نظر گرفته شده است.
مقامهای قضائی جمهوری اسلامی مدعی شدهاند این دو نفر در «راستای اهداف سرویسهای جاسوسی آمریکایی و اسرائیلی» فعالیت میکردهاند و از طریق «ارسال تصاویر و اطلاعات» با رسانهها و شبکههای مخالف حکومت در ارتباط بودهاند؛ ادعاهایی که بدون انتشار جزئیات پرونده، مدارک یا روند دادرسی مطرح شده است.
@Tavaana_TavaanaTech
بر اساس اعلام رئیس کل دادگستری استان سمنان، لیلا رمضانی به ۲۶ سال و فاطمه ملکاحمدی به ۲۷ سال زندان محکوم شدهاند. همچنین برای این دو زن مجازاتهای تکمیلی از جمله «انفصال از خدمات دولتی»، «ممنوعیت خروج از کشور» و «محرومیت از عضویت در احزاب و گروههای سیاسی و اجتماعی» در نظر گرفته شده است.
مقامهای قضائی جمهوری اسلامی مدعی شدهاند این دو نفر در «راستای اهداف سرویسهای جاسوسی آمریکایی و اسرائیلی» فعالیت میکردهاند و از طریق «ارسال تصاویر و اطلاعات» با رسانهها و شبکههای مخالف حکومت در ارتباط بودهاند؛ ادعاهایی که بدون انتشار جزئیات پرونده، مدارک یا روند دادرسی مطرح شده است.
@Tavaana_TavaanaTech
💔10