Forwarded from گفتوشنود
آلفرد نورث وایتهد
پذیرش دیگری در جهان بههمپیوسته
آلفرد نورث وایتهد (۱۸۶۱–۱۹۴۷)، ریاضیدان و فیلسوف برجسته انگلیسی-آمریکایی، یکی از خلاقترین متفکران قرن بیستم است که بیشتر به خاطر پایهگذاری «فلسفه فرآیند» (Process Philosophy) شناخته میشود.
او که ابتدا در کنار برتراند راسل در حوزه منطق و ریاضیات (تألیف اثر سترگ اصول ریاضیات) فعالیت میکرد، بعدها نظامی فلسفی آفرید که در آن جهان نه مجموعهای از اشیای ایستا، بلکه شبکهای از رویدادها، روابط و شدنهای پویاست. نگاه وایتهد به هستی، مبنایی کاملا نوین برای درک پیوند میان انسانها فراهم میکند.
▪️نظریه فلسفه فرآیند
پذیرش به مثابه درک بههمپیوستگی وجود
از دیدگاه وایتهد، رواداری و پذیرشِ دیگری تنها یک اخلاق ظاهری نیست، بلکه بازتابی از ساختار واقعی جهان است. او مفاهیم کلیدی زیر را برای تبیین این همزیستی مطرح میکند:
▪️جهان رویدادها و روابط (Relational Reality)
وایتهد معتقد است هیچچیز در جهان بهطور مطلق جدا و ایزوله نیست. ما جوهرههای ثابتی نیستیم، بلکه مجموعهای از «روابط» و «تجربیات» در حال شدن هستیم. پذیرش دیگری در این نگاه یعنی درک این حقیقت که هویت من بدون حضور دیگری و بدون تعامل با او اصلا شکل نمیگیرد، بنابراین دیگری تهدیدی برای من نیست، بلکه پارهای از ساختار وجودی من است.
▪️خلاقیت به مثابه اصل بنیادین هستی
در فلسفه وایتهد، «خلاقیت» نیروی محرکه جهان است و هر موجودی سهمی منحصربهفرد در شکلدادن به کل کائنات دارد. پذیرشِ دیگری یعنی احترام به این حق خلاقیت، یعنی به رسمیت شناختن این که هر انسان نگاه و تازگی خاص خود را به جهان میآورد و سرکوب این تفاوت، یعنی انجماد جریان زندگی.
▪️نفی جزمگرایی و پذیرشِ چشماندازها
وایتهد به شدت با «جزماندیشی علمی و فلسفی» (که آن را گمراهی مبرهن مینامید) مخالف بود. او معتقد بود هیچکدام از ما کلِ حقیقت را در مشت نداریم، بلکه هرکس تنها از زاویه و «چشمانداز» خاص خود به جهان نگاه میکند. پذیرش دیگری یعنی گشودگی برای دیدن جهان از منظر چشماندازهای دیگر، امری که مدارا را به یک ضرورت عقلانی بدل میکند.
پذیرش در اندیشه وایتهد، یعنی هماهنگیِ پویا با تکثر جهان. او ما را دعوت میکند تا از نگاه مکانیکی و خشک به انسانها دست برداریم و جهان را همچون یک ارکستر بزرگ از صداهای مرتبط به هم ببینیم. جامعه روادار از منظر وایتهد، جامعهای است که در آن افراد درک میکنند تفاوتها نه نقاط انحراف، بلکه فرصتهایی برای غنا بخشیدن به تجربه جمعی انسانی هستند، جایی که همزیستی، رقص هماهنگ تفاوتها در بستر یک فرآیند زنده است.
#آلفرد_نورث_وایتهد #فلسفه #دیگری #پذیرش #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
پذیرش دیگری در جهان بههمپیوسته
آلفرد نورث وایتهد (۱۸۶۱–۱۹۴۷)، ریاضیدان و فیلسوف برجسته انگلیسی-آمریکایی، یکی از خلاقترین متفکران قرن بیستم است که بیشتر به خاطر پایهگذاری «فلسفه فرآیند» (Process Philosophy) شناخته میشود.
او که ابتدا در کنار برتراند راسل در حوزه منطق و ریاضیات (تألیف اثر سترگ اصول ریاضیات) فعالیت میکرد، بعدها نظامی فلسفی آفرید که در آن جهان نه مجموعهای از اشیای ایستا، بلکه شبکهای از رویدادها، روابط و شدنهای پویاست. نگاه وایتهد به هستی، مبنایی کاملا نوین برای درک پیوند میان انسانها فراهم میکند.
▪️نظریه فلسفه فرآیند
پذیرش به مثابه درک بههمپیوستگی وجود
از دیدگاه وایتهد، رواداری و پذیرشِ دیگری تنها یک اخلاق ظاهری نیست، بلکه بازتابی از ساختار واقعی جهان است. او مفاهیم کلیدی زیر را برای تبیین این همزیستی مطرح میکند:
▪️جهان رویدادها و روابط (Relational Reality)
وایتهد معتقد است هیچچیز در جهان بهطور مطلق جدا و ایزوله نیست. ما جوهرههای ثابتی نیستیم، بلکه مجموعهای از «روابط» و «تجربیات» در حال شدن هستیم. پذیرش دیگری در این نگاه یعنی درک این حقیقت که هویت من بدون حضور دیگری و بدون تعامل با او اصلا شکل نمیگیرد، بنابراین دیگری تهدیدی برای من نیست، بلکه پارهای از ساختار وجودی من است.
▪️خلاقیت به مثابه اصل بنیادین هستی
در فلسفه وایتهد، «خلاقیت» نیروی محرکه جهان است و هر موجودی سهمی منحصربهفرد در شکلدادن به کل کائنات دارد. پذیرشِ دیگری یعنی احترام به این حق خلاقیت، یعنی به رسمیت شناختن این که هر انسان نگاه و تازگی خاص خود را به جهان میآورد و سرکوب این تفاوت، یعنی انجماد جریان زندگی.
▪️نفی جزمگرایی و پذیرشِ چشماندازها
وایتهد به شدت با «جزماندیشی علمی و فلسفی» (که آن را گمراهی مبرهن مینامید) مخالف بود. او معتقد بود هیچکدام از ما کلِ حقیقت را در مشت نداریم، بلکه هرکس تنها از زاویه و «چشمانداز» خاص خود به جهان نگاه میکند. پذیرش دیگری یعنی گشودگی برای دیدن جهان از منظر چشماندازهای دیگر، امری که مدارا را به یک ضرورت عقلانی بدل میکند.
پذیرش در اندیشه وایتهد، یعنی هماهنگیِ پویا با تکثر جهان. او ما را دعوت میکند تا از نگاه مکانیکی و خشک به انسانها دست برداریم و جهان را همچون یک ارکستر بزرگ از صداهای مرتبط به هم ببینیم. جامعه روادار از منظر وایتهد، جامعهای است که در آن افراد درک میکنند تفاوتها نه نقاط انحراف، بلکه فرصتهایی برای غنا بخشیدن به تجربه جمعی انسانی هستند، جایی که همزیستی، رقص هماهنگ تفاوتها در بستر یک فرآیند زنده است.
#آلفرد_نورث_وایتهد #فلسفه #دیگری #پذیرش #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍5❤2👌1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
درک محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی، کسی که سالها دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام بوده و چندین بار کاندیدای ریاست جمهوری شده، از موضوع اقتصاد را بشنوید.
او میگوید جوانان وارد اقتصاد شوند و در خانهها و محلات شروع به تولید کنند!
این در حالی است که واقعیت اقتصاد و تولید مقولهای پیچیده است. اقتصاد نیاز به مواد اولیه، زنجیره تامین، برنامهریزی، مدیریت، تولید انبوه، حمل و نقل، زیرساخت، انرژی، طراحی و ... دارد.
در شرایط کنونی، تامین مواد اولیه با توجه به تحریم گسترده، با مشکلات اساسی مواجه است. تامین برق کشور با مشکلات جدی مواجه است. تولید نیاز به ماسینآلات دارد، تامین و تعمیرات و نگهداری ماشینآلات موضوعی تخصصی است و نیاز به زیرساخت دارد.
جوانان چه چیزی را در محلات میتوانند تولید کنند؟
جمهوری اسلامی، با سپردن سکان کشور به افراد نالایقی چون محسن رضایی، صرف وفاداری آنها به ایدئولوژی، وضعیت کشور را به چنین فلاکتی رسانده است.
چگونه اجازه دادیم ۴۷ سال چنین افرادی بر کشورمان حکمرانی کنند؟
@Tavaana_TavaanaTech
درک محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی، کسی که سالها دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام بوده و چندین بار کاندیدای ریاست جمهوری شده، از موضوع اقتصاد را بشنوید.
او میگوید جوانان وارد اقتصاد شوند و در خانهها و محلات شروع به تولید کنند!
این در حالی است که واقعیت اقتصاد و تولید مقولهای پیچیده است. اقتصاد نیاز به مواد اولیه، زنجیره تامین، برنامهریزی، مدیریت، تولید انبوه، حمل و نقل، زیرساخت، انرژی، طراحی و ... دارد.
در شرایط کنونی، تامین مواد اولیه با توجه به تحریم گسترده، با مشکلات اساسی مواجه است. تامین برق کشور با مشکلات جدی مواجه است. تولید نیاز به ماسینآلات دارد، تامین و تعمیرات و نگهداری ماشینآلات موضوعی تخصصی است و نیاز به زیرساخت دارد.
جوانان چه چیزی را در محلات میتوانند تولید کنند؟
جمهوری اسلامی، با سپردن سکان کشور به افراد نالایقی چون محسن رضایی، صرف وفاداری آنها به ایدئولوژی، وضعیت کشور را به چنین فلاکتی رسانده است.
چگونه اجازه دادیم ۴۷ سال چنین افرادی بر کشورمان حکمرانی کنند؟
@Tavaana_TavaanaTech
💔16❤1
⭕️ پیوستن زندان نور به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در هفته صد و سیوپنجم و گسترش کارزار به ۶۱ زندان
در این روزها شرایط اقتصادی مردم به خاطر ناکارآمدی، سیاستهای ضد مردمی و بحرانزا بودن حکومت، روز به روز وخیمتر میشود. از طرفی، حکومت به جای حل بحران، کاری جز سرکوب جامعه ندارد. آنها برای جلوگیری از اعتراضات، دست از اعدام -بهویژه اعدام جوانان معترض و زندانیان سیاسی- برنمیدارند و هر روز شاهد اعدام یکی از این عزیزان هستیم.
در هفته گذشته، دو زندانی سیاسی اعتراضات دیماه به نامهای قائم حسینی در زندان اصفهان و مجید آدینه در زندان مرکزی کرج به دار آویخته شدند. همزمان، احکام اعدام برای چندین زندانی سیاسی دیگر صادر یا تایید گردیده است؛ از جمله تایید حکم اعدام ارغوان فلاحی در زندان زنان اوین، رسول رضایی در زندان وکیلآباد مشهد و محمدرضا مجیدیاصل که از زندان تهران بزرگ به قزلحصار منتقل شده است. این انتقال ناگهانی به قزلحصار که مرکز اعدامهای استان تهران و یکی از قتلگاههای حکومت میباشد، نگرانی خانواده وی را بهشدت افزایش داده است. روند دادرسی این عزیزان -که بیم خطر اجرای قریبالوقوع حکم اعدامشان وجود دارد- همچون بسیاری دیگر از زندانیان، بسیار ناعادلانه و غیرشفاف بوده است.
همچنین از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون ۳۷۸ تن اعدام شدهاند و از زمان روی کار آمدن دولت پزشکیان، این آمار از مرز ۴۰۰۰ تن گذشته است. حکومت مستبد حاکم در هفته اخیر، تغییراتی در دستگاه قضاییه تحت امر «ولایت فقیه» صورت داده است. این تغییرات با پیشنهاد و دخالت مستقیم نهادهای امنیتی انجام شده و خطری جدی برای زندانیان و محکومان به اعدام است؛ چرا که هیچ نهاد مستقلی برای بررسی و رسیدگی به پرونده آنها وجود ندارد و این افراد حتی از داشتن حق وکیل انتخابی نیز محروم هستند.
اما در مقابل، کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» و زندانیان مقاوم، همچنان به ایستادگی و پایداری خود ادامه میدهند. در این هفته نیز جمعی از زندانیان زندان نور در استان گیلان به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» پیوستند. این زندانیان تنها امیدشان را به توان جمعی خود، مردم و وجدانهای بیداری پیوند زدهاند که بدون توقف، در مقابل ماشین کشتار ایستادهاند و میجنگند.
ما از بازنشستگان و تمامی کسانی که در تجمعات و در کوی و برزن، صدای «نه به اعدام» را به گوش همگان میرسانند نیز صمیمانه سپاسگزاریم. فراخوان «نه به اعدام» معلمان نیز باید مورد حمایت کارگران و سایر نیروهای اجتماعی قرار گیرد. ما از معلمانی که در بازنمایی و ادامه این مسیر، پیشرو و پیشگام بودهاند، قدردانی میکنیم. در هر کلاس درس باید به کودکان یاد داد که اصالت همواره با حق حیات و زندگی است، نه مرگ و اعدام.
اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در روز سهشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۵ و در هفته صدوسیوپنجم، در ۶۱ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام، زندان کرمان، زندان بروجن، زندان نیشابور، زندان گچساران و زندان نور.
هفته صدو سی و پنجم
سهشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۵
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
#بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
در این روزها شرایط اقتصادی مردم به خاطر ناکارآمدی، سیاستهای ضد مردمی و بحرانزا بودن حکومت، روز به روز وخیمتر میشود. از طرفی، حکومت به جای حل بحران، کاری جز سرکوب جامعه ندارد. آنها برای جلوگیری از اعتراضات، دست از اعدام -بهویژه اعدام جوانان معترض و زندانیان سیاسی- برنمیدارند و هر روز شاهد اعدام یکی از این عزیزان هستیم.
در هفته گذشته، دو زندانی سیاسی اعتراضات دیماه به نامهای قائم حسینی در زندان اصفهان و مجید آدینه در زندان مرکزی کرج به دار آویخته شدند. همزمان، احکام اعدام برای چندین زندانی سیاسی دیگر صادر یا تایید گردیده است؛ از جمله تایید حکم اعدام ارغوان فلاحی در زندان زنان اوین، رسول رضایی در زندان وکیلآباد مشهد و محمدرضا مجیدیاصل که از زندان تهران بزرگ به قزلحصار منتقل شده است. این انتقال ناگهانی به قزلحصار که مرکز اعدامهای استان تهران و یکی از قتلگاههای حکومت میباشد، نگرانی خانواده وی را بهشدت افزایش داده است. روند دادرسی این عزیزان -که بیم خطر اجرای قریبالوقوع حکم اعدامشان وجود دارد- همچون بسیاری دیگر از زندانیان، بسیار ناعادلانه و غیرشفاف بوده است.
همچنین از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون ۳۷۸ تن اعدام شدهاند و از زمان روی کار آمدن دولت پزشکیان، این آمار از مرز ۴۰۰۰ تن گذشته است. حکومت مستبد حاکم در هفته اخیر، تغییراتی در دستگاه قضاییه تحت امر «ولایت فقیه» صورت داده است. این تغییرات با پیشنهاد و دخالت مستقیم نهادهای امنیتی انجام شده و خطری جدی برای زندانیان و محکومان به اعدام است؛ چرا که هیچ نهاد مستقلی برای بررسی و رسیدگی به پرونده آنها وجود ندارد و این افراد حتی از داشتن حق وکیل انتخابی نیز محروم هستند.
اما در مقابل، کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» و زندانیان مقاوم، همچنان به ایستادگی و پایداری خود ادامه میدهند. در این هفته نیز جمعی از زندانیان زندان نور در استان گیلان به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» پیوستند. این زندانیان تنها امیدشان را به توان جمعی خود، مردم و وجدانهای بیداری پیوند زدهاند که بدون توقف، در مقابل ماشین کشتار ایستادهاند و میجنگند.
ما از بازنشستگان و تمامی کسانی که در تجمعات و در کوی و برزن، صدای «نه به اعدام» را به گوش همگان میرسانند نیز صمیمانه سپاسگزاریم. فراخوان «نه به اعدام» معلمان نیز باید مورد حمایت کارگران و سایر نیروهای اجتماعی قرار گیرد. ما از معلمانی که در بازنمایی و ادامه این مسیر، پیشرو و پیشگام بودهاند، قدردانی میکنیم. در هر کلاس درس باید به کودکان یاد داد که اصالت همواره با حق حیات و زندگی است، نه مرگ و اعدام.
اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در روز سهشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۵ و در هفته صدوسیوپنجم، در ۶۱ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام، زندان کرمان، زندان بروجن، زندان نیشابور، زندان گچساران و زندان نور.
هفته صدو سی و پنجم
سهشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۵
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
#بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
🕊13👌2💔1
Forwarded from گفتوشنود
یورش ماموران به منازل سه خانواده بهائی در اصفهان؛ ضبط گسترده اموال و پلمب یک محل کسب
روز دوم شهریور ۱۴۰۵، بیش از ۲۰ تن از ماموران لباسشخصی با ارایه حکم قضایی، بهطور همزمان به منازل سه خانواده بهائی در اصفهان یورش برده و پس از تفتیش گسترده، شمار زیادی از وسایل شخصی و خانوادگی آنان را ضبط کردند. یک محل کسب متعلق به این خانواده نیز پلمب شد.
منازل مورد بازرسی متعلق به امین طبیانیفرد، بهاریه عسکرینسب و نیما طبیانیفرد بوده است. خانم عسکرینسب، مادر امین طبیانیفرد، در واحدی جداگانه در همان ساختمان محل سکونت فرزندش زندگی میکند. ماموران همچنین کارگاه سازسازی این خانواده را که در همین ساختمان قرار دارد، مورد بازرسی قرار داده و تمامی ابزارها، تجهیزات و دستگاههای تخصصی ساخت ساز، به همراه تعدادی ساز دستساز ارزشمند را ضبط کردند.
همزمان، گروه دیگری از ماموران به منزل نیما طبیانیفرد، فرزند امین طبیانیفرد، در محلهای دیگر از اصفهان مراجعه کرده و شماری از وسایل شخصی او را نیز با خود بردند.
تفتیش این منازل از حدود ساعت هشت صبح آغاز شد و تا حوالی یک بعدازظهر ادامه داشت. بنا بر اطلاعات دریافتی، در یکی از این موارد رفتار ماموران با خشونت، ضربوجرح و تهدید همراه بوده است.
در جریان این بازرسیها، شمار زیادی از اموال شخصی و خانوادگی از جمله لپتاپ، تلفن همراه، ساعت هوشمند، پاوربانک، مودم، گیرنده ماهواره، کتاب، تابلو و تصاویر مذهبی، پول نقد، ارز خارجی، طلا، دوربین حرفهای عکاسی، تلویزیون، میز تلویزیون، چمدان و تجهیزات ورزشی تنیس ضبط شد.
ماموران همچنین تعدادی از سازهای موسیقی متعلق به این خانواده، از جمله پیانو، ویولن، سهتار، ویولنسل، تمبک، کمانچه، گیتار و کلارینت را ضبط کردند.
در ادامه، فروشگاه موسیقی و ساز متعلق به این خانواده نیز توسط ماموران پلمب شد.
در پایان این بازرسیها، نیما طبیانیفرد با دریافت احضاریهای ملزم به حضور در اداره اطلاعات اصفهان شد. همچنین برای سایر اعضای این خانواده احضاریههایی جهت حضور در دادگاه مستقر در زندان دستگرد اصفهان صادر شده است.
#امین_طبیانی_فرد #بهاریه_عسکری_نسب #نیما_طبیانی_فرد #داستان_ما_یکیست #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
روز دوم شهریور ۱۴۰۵، بیش از ۲۰ تن از ماموران لباسشخصی با ارایه حکم قضایی، بهطور همزمان به منازل سه خانواده بهائی در اصفهان یورش برده و پس از تفتیش گسترده، شمار زیادی از وسایل شخصی و خانوادگی آنان را ضبط کردند. یک محل کسب متعلق به این خانواده نیز پلمب شد.
منازل مورد بازرسی متعلق به امین طبیانیفرد، بهاریه عسکرینسب و نیما طبیانیفرد بوده است. خانم عسکرینسب، مادر امین طبیانیفرد، در واحدی جداگانه در همان ساختمان محل سکونت فرزندش زندگی میکند. ماموران همچنین کارگاه سازسازی این خانواده را که در همین ساختمان قرار دارد، مورد بازرسی قرار داده و تمامی ابزارها، تجهیزات و دستگاههای تخصصی ساخت ساز، به همراه تعدادی ساز دستساز ارزشمند را ضبط کردند.
همزمان، گروه دیگری از ماموران به منزل نیما طبیانیفرد، فرزند امین طبیانیفرد، در محلهای دیگر از اصفهان مراجعه کرده و شماری از وسایل شخصی او را نیز با خود بردند.
تفتیش این منازل از حدود ساعت هشت صبح آغاز شد و تا حوالی یک بعدازظهر ادامه داشت. بنا بر اطلاعات دریافتی، در یکی از این موارد رفتار ماموران با خشونت، ضربوجرح و تهدید همراه بوده است.
در جریان این بازرسیها، شمار زیادی از اموال شخصی و خانوادگی از جمله لپتاپ، تلفن همراه، ساعت هوشمند، پاوربانک، مودم، گیرنده ماهواره، کتاب، تابلو و تصاویر مذهبی، پول نقد، ارز خارجی، طلا، دوربین حرفهای عکاسی، تلویزیون، میز تلویزیون، چمدان و تجهیزات ورزشی تنیس ضبط شد.
ماموران همچنین تعدادی از سازهای موسیقی متعلق به این خانواده، از جمله پیانو، ویولن، سهتار، ویولنسل، تمبک، کمانچه، گیتار و کلارینت را ضبط کردند.
در ادامه، فروشگاه موسیقی و ساز متعلق به این خانواده نیز توسط ماموران پلمب شد.
در پایان این بازرسیها، نیما طبیانیفرد با دریافت احضاریهای ملزم به حضور در اداره اطلاعات اصفهان شد. همچنین برای سایر اعضای این خانواده احضاریههایی جهت حضور در دادگاه مستقر در زندان دستگرد اصفهان صادر شده است.
#امین_طبیانی_فرد #بهاریه_عسکری_نسب #نیما_طبیانی_فرد #داستان_ما_یکیست #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔18❤2🕊2
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی «تروث سوشال»، جمهوری اسلامی ایران را حکومتی رو به زوال توصیف کرد که بخشهای بزرگی از نیروهای نظامی خود را بیسرپرست گذاشته و در عین حال معترضان را در سطوحی بیسابقه سرکوب و قتلعام میکند. او این وضعیت را یک «بحران انسانی در ابعاد حماسی» خواند و تأکید کرد که این شرایط باید فوراً متوقف شود.
دونالد ترامپ با انتشار متنی در تروث سوشال نوشت:
«جمهوری اسلامی ایران رو به زوال، حقوق بخشهای بزرگی از ارتش خود را پرداخت نمیکند، در عین حال معترضان را، حتی زمانی که اعتراض نمیکنند، در سطوحی که قبلا دیده نشده است، میکشد. این یک بحران انسانی در ابعاد حماسی است و باید همین حالا متوقف شود.»
"The failing Islamic Republic of Iran is not paying large segments of their military, while at the same time killing protesters, even when they are not protesting, at levels not seen before. It is a humanitarian crisis of epic proportions, and must be stopped, NOW. President DONALD J. TRUMP."
#نه_به_جمهوری_اسلامی
دونالد ترامپ با انتشار متنی در تروث سوشال نوشت:
«جمهوری اسلامی ایران رو به زوال، حقوق بخشهای بزرگی از ارتش خود را پرداخت نمیکند، در عین حال معترضان را، حتی زمانی که اعتراض نمیکنند، در سطوحی که قبلا دیده نشده است، میکشد. این یک بحران انسانی در ابعاد حماسی است و باید همین حالا متوقف شود.»
"The failing Islamic Republic of Iran is not paying large segments of their military, while at the same time killing protesters, even when they are not protesting, at levels not seen before. It is a humanitarian crisis of epic proportions, and must be stopped, NOW. President DONALD J. TRUMP."
#نه_به_جمهوری_اسلامی
👌12💯3❤1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
اسکات بسنت، وزیر خزانهداری ایالات متحده، در واکنش به اعمال دور جدید تحریمها علیه جمهوری اسلامی و اعلام سیاست موسوم به «عملیات طرد اقتصادی»، هشداری صریح و بیسابقه به حامیان مالی تهران داد.
بسنت با اشاره به تغییر رویکرد واشنگتن در قبال فعالیتهای منطقهای و اقتصادی مرتبط با ایران، تأکید کرد:
«امروز، به دستور رئیسجمهور ترامپ، وزارت خزانهداری ایالات متحده «عملیات انزوای اقتصادی» (Operation Economic Outcast) را آغاز کرده است... هدف ما قطع تمامی شریانهای اقتصادی است که این رژیم استبدادی را سرپا نگه میدارند، تا زمانی که تهران کاملاً تنها و منزوی بماند.»
«ایران اکنون با یک انتخاب بسیار روشن روبهروست و تنها دو مسیر پیش روی آن قرار دارد: انزوای کامل جهانی و یک اقتصاد در حد امرار معاش، یا مسیری برای بازگشت به شرایط عادی و فرصتی برای پیوستن دوباره به اقتصاد جهانی.
امروز، ما «عملیات انزوای اقتصادی» (Operation Economic Outcast) را آغاز میکنیم تا تمامی گزینههای دیگر پیش روی رژیم ایران را مسدود کنیم.»
«رئیسجمهور ترامپ اقدامی را انجام داده است که پیشینیان او مدتها از انجام آن طفره رفته بودند، و تحت رهبری او، آمریکا دیگر صرفاً تهدید ایران را مدیریت نمیکند، ما در حال پایان دادن به این تهدید هستیم...
قدرت اقتصاد آمریکا در دوران رئیسجمهور ترامپ به ما امکان میدهد این عملیات مالیِ مستمر را به پیش ببریم.»
«آخرین پناهگاه این رژیم، محاسبه اشتباه کشورهایی است که همچنان تهدید ایران را تأمین مالی میکنند، به این امید که خود از آن در امان بمانند. دیگر فعالیت در مناطق خاکستری این مناقشه قابل قبول نیست.»
این موضعگیری نشاندهنده ورود فشارهای اقتصادی ایالات متحده به فازی جدید است که در آن، کشورها و بازیگرانی که پیشتر از خلاءهای قانونی یا دیپلماتیک (منطقه خاکستری) برای تعاملات مالی با شبکه منطقهای ایران استفاده میکردند، هدف اصلی و مستقیم تحریمهای ثانویه و تنبیهی قرار خواهند گرفت.
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
بسنت با اشاره به تغییر رویکرد واشنگتن در قبال فعالیتهای منطقهای و اقتصادی مرتبط با ایران، تأکید کرد:
«امروز، به دستور رئیسجمهور ترامپ، وزارت خزانهداری ایالات متحده «عملیات انزوای اقتصادی» (Operation Economic Outcast) را آغاز کرده است... هدف ما قطع تمامی شریانهای اقتصادی است که این رژیم استبدادی را سرپا نگه میدارند، تا زمانی که تهران کاملاً تنها و منزوی بماند.»
«ایران اکنون با یک انتخاب بسیار روشن روبهروست و تنها دو مسیر پیش روی آن قرار دارد: انزوای کامل جهانی و یک اقتصاد در حد امرار معاش، یا مسیری برای بازگشت به شرایط عادی و فرصتی برای پیوستن دوباره به اقتصاد جهانی.
امروز، ما «عملیات انزوای اقتصادی» (Operation Economic Outcast) را آغاز میکنیم تا تمامی گزینههای دیگر پیش روی رژیم ایران را مسدود کنیم.»
«رئیسجمهور ترامپ اقدامی را انجام داده است که پیشینیان او مدتها از انجام آن طفره رفته بودند، و تحت رهبری او، آمریکا دیگر صرفاً تهدید ایران را مدیریت نمیکند، ما در حال پایان دادن به این تهدید هستیم...
قدرت اقتصاد آمریکا در دوران رئیسجمهور ترامپ به ما امکان میدهد این عملیات مالیِ مستمر را به پیش ببریم.»
«آخرین پناهگاه این رژیم، محاسبه اشتباه کشورهایی است که همچنان تهدید ایران را تأمین مالی میکنند، به این امید که خود از آن در امان بمانند. دیگر فعالیت در مناطق خاکستری این مناقشه قابل قبول نیست.»
این موضعگیری نشاندهنده ورود فشارهای اقتصادی ایالات متحده به فازی جدید است که در آن، کشورها و بازیگرانی که پیشتر از خلاءهای قانونی یا دیپلماتیک (منطقه خاکستری) برای تعاملات مالی با شبکه منطقهای ایران استفاده میکردند، هدف اصلی و مستقیم تحریمهای ثانویه و تنبیهی قرار خواهند گرفت.
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
❤4👌1
صدور حکم اعدام برای علی پیشهورزاده، ورزشکار جوان و از بازداشتشدگان ۱۴۰۴
علی پیشهورزاده، از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در رشت، بر اساس گزارش منابع حقوق بشری از سوی شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی محمدعلی درویشگفتار به اعدام محکوم شده است. این حکم در مرحله بدوی صادر شده است.
پیشهورزاده در جریان اعتراضات روزهای ۱۸ و ۱۹ دیماه بازداشت و به زندان لاکان رشت منتقل شد. او در دهه ۹۰ عضو تیم واترپلوی چوکای گیلان بوده و بهعنوان نجاتغریق نیز فعالیت داشته است.
با وجود صدور حکم اعدام، تاکنون عنوان دقیق اتهام، تاریخ برگزاری دادگاه و جزئیات روند رسیدگی به پرونده بهطور رسمی اعلام نشده است. همچنین اطلاعات روشنی درباره دسترسی او به وکیل انتخابی در مراحل بازپرسی و دادگاه وجود ندارد.
پیشتر رسانههای وابسته به جمهوری اسلامی ویدیویی با عنوان «اعترافات» از پیشهورزاده منتشر کردند و آتشزدن چند ساختمان در رشت را به او نسبت دادند؛ اما در این گزارشها مدارک مشخصی برای اثبات این ادعاها ارائه نشده است.
برخی منابع حقوق بشری نیز اعلام کردهاند که او برای اعتراف علیه خود تحت شکنجه و فشار قرار گرفته است. شماری از زندانیانی که او را در درمانگاه زندان دیدهاند، از مشاهده آثار آسیب جسمی و لرزش مداوم پاهای او خبر دادهاند.
#علی_پیشه_ور_زاده #نه_به_اعدام
@Tavaana_TavaanaTech
علی پیشهورزاده، از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در رشت، بر اساس گزارش منابع حقوق بشری از سوی شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی محمدعلی درویشگفتار به اعدام محکوم شده است. این حکم در مرحله بدوی صادر شده است.
پیشهورزاده در جریان اعتراضات روزهای ۱۸ و ۱۹ دیماه بازداشت و به زندان لاکان رشت منتقل شد. او در دهه ۹۰ عضو تیم واترپلوی چوکای گیلان بوده و بهعنوان نجاتغریق نیز فعالیت داشته است.
با وجود صدور حکم اعدام، تاکنون عنوان دقیق اتهام، تاریخ برگزاری دادگاه و جزئیات روند رسیدگی به پرونده بهطور رسمی اعلام نشده است. همچنین اطلاعات روشنی درباره دسترسی او به وکیل انتخابی در مراحل بازپرسی و دادگاه وجود ندارد.
پیشتر رسانههای وابسته به جمهوری اسلامی ویدیویی با عنوان «اعترافات» از پیشهورزاده منتشر کردند و آتشزدن چند ساختمان در رشت را به او نسبت دادند؛ اما در این گزارشها مدارک مشخصی برای اثبات این ادعاها ارائه نشده است.
برخی منابع حقوق بشری نیز اعلام کردهاند که او برای اعتراف علیه خود تحت شکنجه و فشار قرار گرفته است. شماری از زندانیانی که او را در درمانگاه زندان دیدهاند، از مشاهده آثار آسیب جسمی و لرزش مداوم پاهای او خبر دادهاند.
#علی_پیشه_ور_زاده #نه_به_اعدام
@Tavaana_TavaanaTech
💔20🕊2
زنگ خطر بحران آب؛
۴۵ درصد از ظرفیت سدهای ایران همچنان خالی است
با وجود افزایش بارندگیها در سال آبی جاری، سایه سنگین بحران کمآبی همچنان بر سر منابع آبی کشور سنگینی میکند. بر اساس تازهترین گزارش شرکت مدیریت منابع آب ایران تا ۲۴ مردادماه، حدود ۴۵ درصد از ظرفیت مخازن سدها خالی است و میزان پرشدگی آنها تنها طی یک هفته با کاهشی ۲ درصدی از ۵۷ درصد به ۵۵ درصد رسیده است.
▪️ارقام کلیدی در یک نگاه
میزان پرشدگی کل: ۵۵ درصد (معادل ۲۸.۷۲ میلیارد مترمکعب).
ورودی آب به سدها: ۴۶.۲۵ میلیارد مترمکعب (نشاندهنده رشد ۶۹ درصدی نسبت به سال گذشته).
خروجی آب: ثبت افزایش ۱۸ درصدی در میزان مصارف و تخلیه مخازن نسبت به مدت مشابه سال قبل.
بارشهای تجمعی: رسیدن میزان بارش کشور به ۲۳۷.۵ میلیمتر (نزدیک به میانگین بلندمدت).
▪️شکاف عمیق منطقهای و چرایی تداوم بحران
وضعیت منابع آب در نقاط مختلف کشور یکسان نیست:
سدهای بحرانی: میزان پرشدگی مخازن استراتژیکی همچون لار، دوستی، طرق، پانزده خرداد، بارزو و ساوه به کمتر از ۱۰ درصد رسیده است.
سدهای پرآب: در نقطه مقابل، سدهای جگین، آزادی، دویرج و ایلام تقریباً به ظرفیت کامل رسیدهاند.
کارشناسان معتقدند که با وجود رشد ورودی آب و نزدیک شدن بارشها به میانگین بلندمدت، افزایش ۱۸ درصدی خروجی آب و تداوم الگوی مصرف ناپایدار، بهسرعت منابع ورودی را میبلعد. این کاهش سریع ذخایر نشان میدهد که بارشهای فصلی بهتنهایی برای ترمیم بحران کافی نیست و اصلاح فوری مدیریت مصرف امری حیاتی است.
#بحران_آب #بحران_انرژی #نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
۴۵ درصد از ظرفیت سدهای ایران همچنان خالی است
با وجود افزایش بارندگیها در سال آبی جاری، سایه سنگین بحران کمآبی همچنان بر سر منابع آبی کشور سنگینی میکند. بر اساس تازهترین گزارش شرکت مدیریت منابع آب ایران تا ۲۴ مردادماه، حدود ۴۵ درصد از ظرفیت مخازن سدها خالی است و میزان پرشدگی آنها تنها طی یک هفته با کاهشی ۲ درصدی از ۵۷ درصد به ۵۵ درصد رسیده است.
▪️ارقام کلیدی در یک نگاه
میزان پرشدگی کل: ۵۵ درصد (معادل ۲۸.۷۲ میلیارد مترمکعب).
ورودی آب به سدها: ۴۶.۲۵ میلیارد مترمکعب (نشاندهنده رشد ۶۹ درصدی نسبت به سال گذشته).
خروجی آب: ثبت افزایش ۱۸ درصدی در میزان مصارف و تخلیه مخازن نسبت به مدت مشابه سال قبل.
بارشهای تجمعی: رسیدن میزان بارش کشور به ۲۳۷.۵ میلیمتر (نزدیک به میانگین بلندمدت).
▪️شکاف عمیق منطقهای و چرایی تداوم بحران
وضعیت منابع آب در نقاط مختلف کشور یکسان نیست:
سدهای بحرانی: میزان پرشدگی مخازن استراتژیکی همچون لار، دوستی، طرق، پانزده خرداد، بارزو و ساوه به کمتر از ۱۰ درصد رسیده است.
سدهای پرآب: در نقطه مقابل، سدهای جگین، آزادی، دویرج و ایلام تقریباً به ظرفیت کامل رسیدهاند.
کارشناسان معتقدند که با وجود رشد ورودی آب و نزدیک شدن بارشها به میانگین بلندمدت، افزایش ۱۸ درصدی خروجی آب و تداوم الگوی مصرف ناپایدار، بهسرعت منابع ورودی را میبلعد. این کاهش سریع ذخایر نشان میدهد که بارشهای فصلی بهتنهایی برای ترمیم بحران کافی نیست و اصلاح فوری مدیریت مصرف امری حیاتی است.
#بحران_آب #بحران_انرژی #نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
💔10❤1🕊1
Forwarded from گفتوشنود
آنچه علوم اعصاب درباره «ترس از تفاوت» میگوید
ریشههای زیستی تعصب و راههای عبور از آن
هنری تاجفل، روانشناس اجتماعی لهستانی-بریتانیایی، در دههی ۱۹۷۰ با آزمایش معروف «پارادایم گروه حداقلی» ثابت کرد حتی تقسیمبندی کاملا بیمعنا و تصادفی افراد به دو گروه (مثلا بر اساس ترجیح یک نقاشی انتزاعی) کافی است تا افراد به همگروهیهای خود جانبداری نشان دهند و به گروه دیگر با فاصله برخورد کنند.
این آزمایش نشان داد بخشی از تعصب، نه لزوما ریشه در تفاوت واقعی، که در خود سازوکار دستهبندی ذهنی «ما» و «آنها» دارد.
مطالعات کارستن دو دریو، روانشناس هلندی، در نشریهScience (۲۰۱۰) نشان داد هورمون اکسیتوسین، که معمولا به اعتماد و پیوند اجتماعی مرتبط دانسته میشود، وقتی بهصورت آزمایشی به افراد داده شد، همزمان دلبستگی به گروه خودی و بدگمانی به گروه بیرونی را تقویت کرد.
یافتهای که نشان داد حتی هورمون «پیوند» میتواند مرز میان خودی و غریبه را پررنگتر کند، نه لزوما محو.
نمونهای که این یافتهها را ملموس میکند، تجربهی «تماس بینگروهی» (Intergroup Contact) است که گوردون آلپورت در کتاب «ماهیت تعصب» (۱۹۵۴) صورتبندی کرد: در جوامعی که افراد از گروههای متفاوت در محیط کار یا محله بهطور مکرر و برابر با هم تعامل داشتند، سطح تعصب اندازهگیریشده بهمرور کاهش یافت، برخلاف جوامعی که این گروهها صرفا در فضای موازی و بدون تماس واقعی زندگی میکردند.
آنچه از کنار هم گذاشتن این یافتهها برمیآید، تصویری است از تعصب نه بهعنوان یک صفت ثابت شخصیتی، که بهعنوان واکنشی زیستی و قابل تغییر در برابر ناآشنایی. واکنشی که مسیرش، دستکم تا حدی، به میزان و کیفیت مواجهه واقعی با «دیگری» گره خورده است.
#تعصب #رواداری #علوم_شناختی #دیگری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
ریشههای زیستی تعصب و راههای عبور از آن
هنری تاجفل، روانشناس اجتماعی لهستانی-بریتانیایی، در دههی ۱۹۷۰ با آزمایش معروف «پارادایم گروه حداقلی» ثابت کرد حتی تقسیمبندی کاملا بیمعنا و تصادفی افراد به دو گروه (مثلا بر اساس ترجیح یک نقاشی انتزاعی) کافی است تا افراد به همگروهیهای خود جانبداری نشان دهند و به گروه دیگر با فاصله برخورد کنند.
این آزمایش نشان داد بخشی از تعصب، نه لزوما ریشه در تفاوت واقعی، که در خود سازوکار دستهبندی ذهنی «ما» و «آنها» دارد.
مطالعات کارستن دو دریو، روانشناس هلندی، در نشریهScience (۲۰۱۰) نشان داد هورمون اکسیتوسین، که معمولا به اعتماد و پیوند اجتماعی مرتبط دانسته میشود، وقتی بهصورت آزمایشی به افراد داده شد، همزمان دلبستگی به گروه خودی و بدگمانی به گروه بیرونی را تقویت کرد.
یافتهای که نشان داد حتی هورمون «پیوند» میتواند مرز میان خودی و غریبه را پررنگتر کند، نه لزوما محو.
نمونهای که این یافتهها را ملموس میکند، تجربهی «تماس بینگروهی» (Intergroup Contact) است که گوردون آلپورت در کتاب «ماهیت تعصب» (۱۹۵۴) صورتبندی کرد: در جوامعی که افراد از گروههای متفاوت در محیط کار یا محله بهطور مکرر و برابر با هم تعامل داشتند، سطح تعصب اندازهگیریشده بهمرور کاهش یافت، برخلاف جوامعی که این گروهها صرفا در فضای موازی و بدون تماس واقعی زندگی میکردند.
آنچه از کنار هم گذاشتن این یافتهها برمیآید، تصویری است از تعصب نه بهعنوان یک صفت ثابت شخصیتی، که بهعنوان واکنشی زیستی و قابل تغییر در برابر ناآشنایی. واکنشی که مسیرش، دستکم تا حدی، به میزان و کیفیت مواجهه واقعی با «دیگری» گره خورده است.
#تعصب #رواداری #علوم_شناختی #دیگری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍2👌1💯1
سهیل عربی، فعال سیاسی، با انتشار یادداشتی در کانال تلگرام خود، با اشاره به تشدید اعدامها و شکنجه زندانیان از اعتراضات دیماه و افزایش فشارها در شرایط جنگ، بر ضرورت بازسازی حمایت اجتماعی از زندانیان و دادخواهان تأکید کرد. او نوشت که بهجای انتظار برای «ناجی خارجی»، باید بر همبستگی اجتماعی، روایتگری مستمر و فشار داخلی و بینالمللی هدفمند تکیه کرد و تأکید کرد: «قدرت واقعی در مقاومت پایدار و حمایت روزمره از زندانیان نهفته است.»
متن این یادداشت به شرح زیر است:
حکومتها معمولاً در شرایط جنگ یا بحران خارجی، فضای داخلی را برای پاکسازی و تشدید سرکوب مساعدتر میبینند. کاهش حمایت داخلی دقیقاً این فرصت را گسترش میدهد و امید بیش از حد به بیرون، عملاً هزینه سرکوب را برای قدرت پایین میآورد.با توجه به آنچه خودم شاهد بودم و روایتهایی که از چند زندانی در دیگر زندانها شنیدم، سرکوبها، اعدام و انواع شکنجه، از دیماه تشدید شد و با آغاز جنگ، شدت بیشتری یافت. این وضعیت نیازمند آسیبشناسی جدی است تا بتوانیم راهکارهای مؤثر پیدا کنیم.باید پرسید: چرا تشدید فشار بر معترضان و دادخواهان برای حکومت آسانتر شد؟
به نظر من، مهمترین دلیل، کاهش حمایتهای اجتماعی از زندانیان بود. یکی از اصلیترین عوامل این کاهش حمایت نیز، «امیدواری به نجات از سوی ناجی خارجی» بوده است. البته این تنها دلیل نیست؛ گرفتارتر شدن مردم در فقر و گرانیهای فزاینده و رعب و وحشت ناشی از کشتار فجیع اعتراضات دیماه را هم باید در نظر گرفت.از روایتهای مستقیم، از جمله آنچه در فصلهای پیشین درباره سوئیتهای قزلحصار و فضای مرگمحور آمده و گزارشهای موازی دیگر زندانیان، الگوی مشخصی دیده میشود: تشدید اعدامها و شکنجههای جسمی-روانی از دیماه، و شتاب گرفتن این سرکوب با شروع جنگ و قطع نسبی توجه بینالمللی و داخلی. همزمان، کاهش محسوس حمایتهای اجتماعی (ملاقات، کمپین، فشار افکار عمومی، حمایت حقوقی و رسانهای) از زندانیان سیاسی و دادخواهان مشاهده میشود.این دو پدیده، تشدید فشار و کاهش حمایت، یکدیگر را تقویت میکنند و چرخهای خطرناک میسازند.حمایت از دادخواهانِ در بند، عمل اخلاقی و سیاسی جمعی است. وقتی این حمایت به انتظار نجات خارجی وابسته شود، به محض تغییر شرایط بینالمللی (آتشبس، مذاکره یا بیتوجهی رسانهای) فرو میریزد. این ناپایداری، زندانی را در آسیبپذیرترین لحظه رها میکند.وقتی بخش قابل توجهی از انرژی اجتماعی و روانی روی «منتظر ناجی» متمرکز میشود، ظرفیت سازماندهی از پایین، همبستگی متقابل و اقدام مستقیم کاهش مییابد. قدرت واقعی در مقاومت پایدار و حمایت روزمره از زندانیان نهفته است، نه در انتظار نیروهای خارجی که منافع و محدودیتهای خود را دارند.تجربههای متعدد نشان میدهد که نجات پایدار زندانیان و کاهش اعدامها عمدتاً از طریق فشار مستمر داخلی (کمپینهای مردمی، خانواده، وکلا و رسانههای مستقل) و همبستگی بینالمللی هدفمند، نه نجاتدهنده مطلق، حاصل شده است. اتکای یکجانبه به ناجی خارجی اغلب به یأس جمعی منجر میشود.برای شکستن این چرخه، چند مسیر عملی قابل پیگیری است:بازسازی حمایت اجتماعی از پایین
تمرکز دوباره روی حمایت مستقیم و ملموس: تماس منظم با خانوادهها، پیگیری وضعیت پزشکی و حقوقی، کمپینهای محلی و دیجیتال با روایتهای انسانی (نه فقط شعار) و ایجاد شبکههای همبستگی پایدار که وابسته به رویدادهای خارجی نباشد.
تقویت روایتهای شاهدانه و مستند
انتشار روایتهای دقیق و انسانی (مانند متنهای «حبس در جنگ») به زبان ساده و چندزبانه، برای زنده نگه داشتن موضوع در افکار عمومی و جلوگیری از عادیسازی مرگ.
ترکیب فشار داخلی و بینالمللی هدفمند
بهجای انتظار «ناجی»، از ابزارهای مشخص استفاده شود: گزارش به سازوکارهای حقوق بشری سازمان ملل، کمپینهای ناممحور برای افراد در خطر اعدام، فشار روی نهادهای قضایی و زندان از طریق وکلا و خانوادهها، و مستندسازی سیستماتیک شکنجههای روانی و اعدامها.
تقویت فرهنگ مسئولیت جمعی
تأکید بر این اصل که آزادی و کاهش سرکوب، نتیجه اراده و عمل مستمر مردم است، نه هدیه خارجی. این نگرش هم امید واقعی ایجاد میکند و هم هزینه سرکوب را برای حکومت بالا میبرد.
مراقبت از سلامت روانی فعالان و خانوادهها
کاهش حمایت اغلب با فرسودگی جمعی همراه است. ایجاد فضاهای حمایتی برای خانوادهها و کنشگران، مانع از فرسودگی و انزوا میشود.
تشدید سرکوب در شرایط جنگ، واقعیت تلخ و قابل مشاهدهای است. اما کاهش حمایت اجتماعی نیز قابل تغییر است. بازگشت به همبستگی مستقیم، روایتگری مستمر و مسئولیتپذیری جمعی، مؤثرترین راه برای بالا بردن هزینه سرکوب و حمایت واقعی از دادخواهانِ در بند و در خطر اعدام است.
#سهیل_عربی #دادخواهی #همبستگی
@Tavaana_TavaanaTech
متن این یادداشت به شرح زیر است:
حکومتها معمولاً در شرایط جنگ یا بحران خارجی، فضای داخلی را برای پاکسازی و تشدید سرکوب مساعدتر میبینند. کاهش حمایت داخلی دقیقاً این فرصت را گسترش میدهد و امید بیش از حد به بیرون، عملاً هزینه سرکوب را برای قدرت پایین میآورد.با توجه به آنچه خودم شاهد بودم و روایتهایی که از چند زندانی در دیگر زندانها شنیدم، سرکوبها، اعدام و انواع شکنجه، از دیماه تشدید شد و با آغاز جنگ، شدت بیشتری یافت. این وضعیت نیازمند آسیبشناسی جدی است تا بتوانیم راهکارهای مؤثر پیدا کنیم.باید پرسید: چرا تشدید فشار بر معترضان و دادخواهان برای حکومت آسانتر شد؟
به نظر من، مهمترین دلیل، کاهش حمایتهای اجتماعی از زندانیان بود. یکی از اصلیترین عوامل این کاهش حمایت نیز، «امیدواری به نجات از سوی ناجی خارجی» بوده است. البته این تنها دلیل نیست؛ گرفتارتر شدن مردم در فقر و گرانیهای فزاینده و رعب و وحشت ناشی از کشتار فجیع اعتراضات دیماه را هم باید در نظر گرفت.از روایتهای مستقیم، از جمله آنچه در فصلهای پیشین درباره سوئیتهای قزلحصار و فضای مرگمحور آمده و گزارشهای موازی دیگر زندانیان، الگوی مشخصی دیده میشود: تشدید اعدامها و شکنجههای جسمی-روانی از دیماه، و شتاب گرفتن این سرکوب با شروع جنگ و قطع نسبی توجه بینالمللی و داخلی. همزمان، کاهش محسوس حمایتهای اجتماعی (ملاقات، کمپین، فشار افکار عمومی، حمایت حقوقی و رسانهای) از زندانیان سیاسی و دادخواهان مشاهده میشود.این دو پدیده، تشدید فشار و کاهش حمایت، یکدیگر را تقویت میکنند و چرخهای خطرناک میسازند.حمایت از دادخواهانِ در بند، عمل اخلاقی و سیاسی جمعی است. وقتی این حمایت به انتظار نجات خارجی وابسته شود، به محض تغییر شرایط بینالمللی (آتشبس، مذاکره یا بیتوجهی رسانهای) فرو میریزد. این ناپایداری، زندانی را در آسیبپذیرترین لحظه رها میکند.وقتی بخش قابل توجهی از انرژی اجتماعی و روانی روی «منتظر ناجی» متمرکز میشود، ظرفیت سازماندهی از پایین، همبستگی متقابل و اقدام مستقیم کاهش مییابد. قدرت واقعی در مقاومت پایدار و حمایت روزمره از زندانیان نهفته است، نه در انتظار نیروهای خارجی که منافع و محدودیتهای خود را دارند.تجربههای متعدد نشان میدهد که نجات پایدار زندانیان و کاهش اعدامها عمدتاً از طریق فشار مستمر داخلی (کمپینهای مردمی، خانواده، وکلا و رسانههای مستقل) و همبستگی بینالمللی هدفمند، نه نجاتدهنده مطلق، حاصل شده است. اتکای یکجانبه به ناجی خارجی اغلب به یأس جمعی منجر میشود.برای شکستن این چرخه، چند مسیر عملی قابل پیگیری است:بازسازی حمایت اجتماعی از پایین
تمرکز دوباره روی حمایت مستقیم و ملموس: تماس منظم با خانوادهها، پیگیری وضعیت پزشکی و حقوقی، کمپینهای محلی و دیجیتال با روایتهای انسانی (نه فقط شعار) و ایجاد شبکههای همبستگی پایدار که وابسته به رویدادهای خارجی نباشد.
تقویت روایتهای شاهدانه و مستند
انتشار روایتهای دقیق و انسانی (مانند متنهای «حبس در جنگ») به زبان ساده و چندزبانه، برای زنده نگه داشتن موضوع در افکار عمومی و جلوگیری از عادیسازی مرگ.
ترکیب فشار داخلی و بینالمللی هدفمند
بهجای انتظار «ناجی»، از ابزارهای مشخص استفاده شود: گزارش به سازوکارهای حقوق بشری سازمان ملل، کمپینهای ناممحور برای افراد در خطر اعدام، فشار روی نهادهای قضایی و زندان از طریق وکلا و خانوادهها، و مستندسازی سیستماتیک شکنجههای روانی و اعدامها.
تقویت فرهنگ مسئولیت جمعی
تأکید بر این اصل که آزادی و کاهش سرکوب، نتیجه اراده و عمل مستمر مردم است، نه هدیه خارجی. این نگرش هم امید واقعی ایجاد میکند و هم هزینه سرکوب را برای حکومت بالا میبرد.
مراقبت از سلامت روانی فعالان و خانوادهها
کاهش حمایت اغلب با فرسودگی جمعی همراه است. ایجاد فضاهای حمایتی برای خانوادهها و کنشگران، مانع از فرسودگی و انزوا میشود.
تشدید سرکوب در شرایط جنگ، واقعیت تلخ و قابل مشاهدهای است. اما کاهش حمایت اجتماعی نیز قابل تغییر است. بازگشت به همبستگی مستقیم، روایتگری مستمر و مسئولیتپذیری جمعی، مؤثرترین راه برای بالا بردن هزینه سرکوب و حمایت واقعی از دادخواهانِ در بند و در خطر اعدام است.
#سهیل_عربی #دادخواهی #همبستگی
@Tavaana_TavaanaTech
❤15🕊6👍1💔1