نتیجه ۴۵ سال حاکمیت جمهوری اسلامی بر ایران چه بوده است؟
این ویدئو را همراهان توانا با این توضیح ارسال کرده‌اند:
حیدر حیدر هیدر هی درد هی درد
آهنگساز:
@MahdyarAghajani

#محرم
#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

«سلام توانا
من در انتخابات نمایشی شرکت نکردم اما پیگیر اخبار سیاسی ایران هستم. امروز خوندم که پزشکیان برای جامعه جهانی نوشته مأموریت من؛ اصلاحات، تقویت وحدت ملی و تعامل سازنده با جهان است.
خیلی ساده بپرسم
برنامه‌ای برای تحقق عدالت آموزشی دارید؟
من معلم هستم هم خودم همه دوستانم مدت‌ها در روستاها تدریس کردیم. عدالت آموزشی وجود ندارد در هیچ استانی خوزستان سیستان و بلوچستان کردستان کرمان و جای‌جای ایران.
برنامه شما برای دست‌یابی یکسان به آموزش در ایران چیست؟»

می‌دانستید در استان تهران ۳۰ درصد مدارس فرسوده هستند؟ در کل کشور چطور؟

آیا در انتخابات نمایشی شرکت کرده‌اید؟ حتی اگر در انتخابات نمایشی شرکت نکرده‌اید مطالبه‌گر هستید؟


#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech

جمهوری اسلامی اعضای خانواده زندانیان را هم به گروگان می‌گیرد.
از ۲۹ خردادماه تا کنون مریم مهرابی، خواهر محمود مهرابی زندانی سیاسی محکوم به اعدام بازداشت شده است و تا کنون به‌صورت بلاتکلیف در بازداشت است.
او مادر دو کودک خردسال است که هنگام بازداشت مریم مهرابی، فرزندانش را هم در بازداشتگاه نگه می‌دارند. به گفته خانواده مهرابی بچه‌ها چندین ساعت بدون آب و غذا در بازداشتگاه بوده‌اند.

اتهام مریم مهرابی اطلاع‌رسانی درباره حکم اعدام برادرش بوده که به هیچ‌وجه جرم نیست.
مریم مهرابی معلم است و بی‌خبری از وضعیت او، باعث افزایش نگرانی خانواده به‌خصوص مادر سالخورده‌شان شده است.

به گفته یک منبع مطلع به «هرانا» مریم مهرابی در این مدت تنها یک تماس تلفنی با خانواده داشته است.

صدای زندانیان باشیم

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#محمود_مهرابی
#مریم_مهرابی

@Tavaana_TavaanaTech

«صدای حسین شنبه‌زاده باشیم. چند روز پیش برادر ایشون در توییتر نوشته بودند که "حسین را دیدیم.
پرسید کسی به یادم هست؟ سربسته گفتم: همه!
یادِ شما روشنش داشت." از یادت نمی‌کاهیم حسین جان تو که صدای زندانی‌ها بودی.»
ارسالی از همراهان توانا

حسین شنبه‌زاده روز ۱۵ خرداد بازداشت شد، به «جاسوسی برای اسرائیل» به واسطه شغل «ویراستاری» متهم شده است.
دادستان اردبیل، روز جمعه ۱۸ خرداد، حسین شنبه‌زاده را به «جاسوسی» برای اسرائیل متهم کرد و مدعی شد او «از طریق شبکه‌های اجتماعی تحت پوشش فعالیت ویراستاری اقدام به جمع‌آوری اطلاعات مورد نیاز موساد از داخل کشور می‌نموده است.»
این در حالی ست که حسین شنبه‌زاده با هویت واقعی خود در فضای مجازی فعالیت می‌کرد و اساسا یک ویراستار می‌تواند به کدام اطلاعات امنیتی! دسترسی داشته باشد؟
به باور کاربران و جامعه مدنی ایران، پس از آن‌که حسین شنبه‌زاده در کامنت یکی از پست‌های خامنه‌ای یک نقطه گذاشت و به اصطلاح ویرایش کرد آن پست را، بازداشت شده است. نکته جالب این‌که همان نقطه هزاران بار لایک شد حتی بیشتر از توییت اصلی خامنه‌ای.
#یاری_مدنی_توانا
#حسین_شنبه_زاده#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech

نمونه‌ای از فساد گسترده و بی‌انتها در حکومت

- درخواست ۴۰۰ سکه طلا و ۴۵۰ هزار دلار در ازای انتصاب به عنوان معاون شهردار

به این ویدئو نگاه کنید. این فرد از مدیران شهرداری است که با سیدهادی کسایی‌زاده، روزنامه‌نگار صحبت می‌کند. او حتی فردی که درخواست گرفتن رشوه داده را معرفی می‌کند و نام می‌برد. این همه پول و سکه برای انتصاب یک فرد به عنوان معاون شهردار یک منطقه چه معنی دارد؟ آیا غیر از این است که پست‌های زیادی به این شکل دست‌به‌دست می‌شود و فرد منصوب شده هم چنین رشوه‌هایی که پرداخت نموده را از بیت‌المال برای خود جبران می‌کند؟

فساد در جمهوری اسلامی قرار است تا کجا پیش برود؟!

#فساد #رشوه #شهرداری #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

گوهر عشقی، مادر دادخواه ستار بهشتی، با انتشار ویدئویی در اعتراض به صدور حکم اعدام برای شریفه محمدی گفت:
«‏فرزندانم! من احساس خطر می‌کنم۔ حکومتِ سیاه قصد دارد فرزندم ‎#شریفه_محمدی را اعدام کند. طنابِ‌های دارشان دوباره به کار افتاده است. این حاکمیت به مردم ایران خصوصا نسیت به جوانان، زنان و کارگران کینه دارد. حالا که ‎#نمایش_انتخابات شان تمام شده است، دارند با مردم تسویه حساب می‌کنند۔»

شریفه محمدی، فعال کارگری محبوس در زندان لاکان رشت، روز چهاردهم تیرماه توسط شعبه اول دادگاه انقلاب رشت از بابت اتهام بغی به اعدام محکوم شد.

این فعال کارگری دختری ۱۲ ساله دارد به نام آیدین.

پیش از این نامه‌هایی از خانم محمدی منتشر کرده‌ایم که او در آن نامه‌ها به ضرب و جرح در دوران بازداشت، حبس در سلول انفرادی، رنج دوری از فرزند و محرومیت از ملاقات حضوری با خانواده‌اش اشاره کرده بود.

به خانم محمدی اتهام ارتباط با حزب کومله نسبت داده شده است، اما همسرش هر گونه ارتباط او با سازمان‌های مخالف جمهوری اسلامی را رد کرده بود.
این روش معمول جمهوری اسلامی است که فعالان مدنی را به گروه‌های سیاسی مخالف و کشورهای دیگر منتسب می‌کند تا بتواند بیشتر تحت فشار قرار دهد و جلوی حمایت از آن‌ها را بگیرد.


#زن_زندگی_آزادی
#یاری_مدنی_توانا
#شریفه_محمدی #اعدام #نه_به_جمهوری_اسلامی
#نه_به_اعدام
@Tavaana_TavaanaTech

صف نذری در کانادا

پیش از هر تحلیل و قضاوتی، هدف از انتشار این پست این است که نظر شما را درباره این صحنه جویا شویم. آیا یک اتفاق عجیب است؟ و یا همانند سایر مذاهب و ادیان، این هم بخشی از یک سنت مذهبی است و در این چارچوب امری عادی است؟

#محرم #مذهب #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

واژگون خواهد شد کاخ ستم از خشم ما!

دادخواه این ستم هستیم که بر ایران می‌رود. مرثیه‌ها و مداحی‌ها برای رنج ایرانیان باید سرود!
یادی کنیم از ایرانیان دادخواهی که لحظه‌ای در برابر ظلم جمهوری اسلامی سکوت نکردند مادرانی که بر مزار فرزندان‌شان فریاد می‌زنند
«پس من چی؟
من هم زینب زمانم
من هم زینب این دوره‌ام»

#مهسا_امینی
#یاری_مدنی_توانا
#محرم
#عاشورا

@Tavaana_TavaanaTech

شهروندینگی یا جنگ؟، ۶- بخش ۳ فصل ۱: بخش کانونی؛ لحظه‌ پولیتیک

آموزشکده توانا به تازگی اثری را از «کریستیان فریه» - اندیشمند فرانسوی - با ترجمه آرش جودکی، نویسنده و مترجم، تولید کرده است که پیش از انتشار نسخه کامل، ابتدا این اثر در چند بخش در دسترس علاقه‌مندان قرار می‌گیرد.

در این بخش از «شهروندینگی یا جنگ؟»، نویسنده به این دغدغه می‌پردازد که چگونه نیروهای اجتماعی، پدیده‌ی پرخاش را هم از سپهر همگانی دور سازند و هم اینکه گرایش به آن را در درون خویش مهار سازند.

نویسنده در بخش پیشین به ناسازگاری مطلق شهروندینه (امر سیاسی) و پرخاش تاکید کرده بود و یادآور شده بود که علی‌رغم تصور غالب، نگارش فرم دیگری از جنگ نیست؛ استدلال جان‌مایه‌ی شهروندینه است و آن چیزی که اساسا در پرخاش و جنگ جایی ندارد دلیل‌ورزی است. پس این دو نمی‌توانند صورت‌های متفاوتی از یک امر واحد باشند.

نویسنده البته باز تاکید می‌کند که نفی پرخاش به معنای نفی کشاکش نست که اساسا و به یک معنا ذات شهروندینه و یا امر سیاسی است. اما او در همان آغاز فصل سوم این کشاکش را اینگونه صورتبندی می‌کند: «این کشاکش، از جنس هم‌چشمی (آگونیستیک) میان کسان و گروه‌هایی است که بر سر قاعده و اصل زندگی اجتماعی توافق اساسی دارند».

بنا به تاکید نویسنده، ایمن‌بودگی پهنه‌ی شهروندین یا همان سپهر سیاسی به هیچ عنوان استثنا بر نمی‌دارد و بر این اساس یادآور می‌شود که در معادلات شهروندینه هر گونه خشونتی ممنوع است و نه تنها هر گونه خشونت ممنوع است بلکه از هر گونه تهدید یا ارعابی که مانع از «تبادل منصفانه‌ی گفتار» شود نیز بایستی جلوگیری شود.

فراموش نکنیم که نویسنده در بخش‌های پیشین این متن تاکید کرده بود که پدیده‌ی «آگورا» اساسا به یاری لوگوس، گفتار و خرد پیش می‌رود. پس بر این اساس بدیهی است که نه تنها از خشونت بایستی جلوگیری شود بلکه بایستی از موادی که عملا درآمد و مقدمات این خشونت هستند نیز بایستی ممانعت به عمل آید. پس «ارعاب» را نمی‌توان در پهنه‌ی شهروندین پذیرفت و آن را جزئی از یک شهروندینه به شمار آورد.

پیشنهاد می‌کنیم خوانش صورت کامل این بخش را از دست ندهید.

https://tavaana.org/guerre-ou-politique-6/

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#کتاب
@Tavaana_TavaanaTech

تداوم ایستادگی زنان علیه جنگ تمام عیار جمهوری اسلامی
✍️مطهره گونه‌ای

مطهره گونه‌ای، فعال مدنی و دانشجوی تعلیقی و تبعیدی دندان‌پزشکی دانشگاه تهران، با توجه به تداوم فشارهای جمهوری اسلامی بر فعالان حقوق زنان، مطلبی را به صورت رشته توییت در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرده است، متن کامل نوشته مطهره به شرح زیر است:

فعالان مدنی گیلان، تنها به علت دفاع از حقوق زنان و مقابله با استبداد اسلام فقاهتی، با احکام سنگین حبس روبرو شدند و نهایتا در کمال ناباوری و سکوت مجامع بین‌المللی و نهادهای مدنی برای اجرای احکام ناعادلانه روانه‌ی زندان شدند.
شریفه محمدی، فعال سندیکایی و کارگری نیزصرفا به دلیل فعالیت مدنی و دفاع از حقوق کارگران، با اتهام سنگین "بغی" و حکم غیر انسانی اعدام روبرو شده است. 
هفته‌هاست که کمپین ‎#جنگ_علیه_زنان شخص علی خامنه‌ای و تمامیت و اصل جمهوری اسلامی را نشانه رفته است. جنگی که از اسفند ۵۷ آغاز شد و تا به امروز و حتی با تغییر دولت‌ها ادامه دارد.
از خانه و خیابان که حق قیمومیت و سرپرستی یک مرد برای زنان، طبق قانون محدودیت‌های اساسی ایجاد می‌کند و یا ناموس‌کشی و خون بس و زن‌کشی که فقط گوشه‌‌ای از فجایع زن‌ستیزی است که به وسیله‌ی قانون اساسی و دستگاه قضا عاملیت پیدا می‌کند و یا روتوش می‌شود تا سیستم آجر به آجر و تا بن دندان مردسالار جمهوری اسلامی به حیات خود ادامه دهد.
چرا که اگر مرد اختیاراتش در مورد این "شیء" محدود شود، راه زنان برای گشودن افقی جهت آزادی‌های حداقلی نیز میسر خواهد شد.
عقد نکاح رایج اسلامی، که با مدرنیزاسیون دستخوش بزک و نه تغییر شده، (مثلا جاری شدن عقد آریایی در کنار انعقاد عقد اسلامی) نوعی قرارداد کالاانگارانه میان دو مرد است. یکی پدر یا سرپرست و قیم و صاحب "کالا" و دیگری، خریدار و خواستار آن.
بنابراین ازدواج اسلامی، نه قرارداد میان زوجین و دو انسان برابر، که معامله‌ای بین دو مرد است و زن به عنوان کالا در برابر مَهر به فروش می‌رسد.
درواقع اسلام فقاهتی شاید در ظاهر امر، "زن" را به عرصه بیاورد و از او در جهت پیشبرد اندیشه‌های زن ستیزانه‌‌ی خود بهره ببرد، ولی در بطن و اساس آن، همچنان باید پشت پرده و مایملک یک مرد باقی بماند تا حق حیاتش را حفظ کند.
اصل غائله‌ی مسجد گوهرشاد و کشف حجاب (عبارت مصطلح دستگاه پروپاگاندای جمهوری اسلامی) نیز به ورود تمام عیار زنان به عرصه‌ی اجتماعی باز می‌گردد.
.
گرچه دعوای گوهرشاد بیشتر بر سر کلاه پهلوی بود تا چادر و برقع زنان، اما تا پیش از آن، زنان در حرمسراها و اندرونی‌ها و بدون حق تحصیل و حضور در اجتماعات "مردانه" روزگار می‌گذراندند.
اما با القای مدرنیسم اجباری توسط پهلوی اول، این امر، یعنی دستیابی به "حضور بی قید و شرط زنان در سپهر اجتماعی و حتی سیاسی"، سهل‌الوصول‌تر شد.

گرچه سایه‌ی مردسالاری هیچ‌گاه از سر زن ایرانی رخت برنبست و حتی با انقلاب سفید و اعطای ملوکانه حق رای زنان، حوزه به بلبشو و هیاهو افتاد، اما گام‌های موثری در جهت حضور هرچه بیشتر زنان و حق ایشان در تعیین سرنوشت خود برداشته شد.

انجمن‌های زنان و ظهور شاعران و نویسندگان زن و حضور پررنگ آنها در جمع‌های ادبی و سیاسی در دهه‌های ۳۰ تا ۵۰ نشان‌دهنده‌ی تلاش خستگی‌ناپذیر زنان برای احقاق این حق است.
روند کمرنگ شدن مردسالاری در ایران، با انقلاب ۵۷ متوقف و حتی به عقب رانده شد.

گرچه فعالان برجسته‌ی زن با شعارهای نوفل لوشاتویی خمینی مثل پوشش اختیاری و یا حق برابر زنان با مردان و... با جریان انقلابیون همراهی کردند، اما در اسفند ۵۷ پس از تصمیم به اجباری شدن حجاب و لغو قانون حمایت از خانواده (محدودیت چندهمسری و حق طلاق زن و... ) زنان علیه این بدویت شوریدند که به لغو موقت این تصمیم منتج شد.

اما بعد از رفراندوم و تثبیت نظام جمهوری اسلامی، پروژه‌ی "جنگ علیه زنان" قوت گرفت.
حالا ولی مطلقه فقیه، سرپرست زنان در سپهر اجتماعی و سیاسی بود که بنا بر فقه، حتی حق تنبیه بدنی آنها را در صورت تخطی از فرامین و دستورات صادر می‌کرد. (مثلا حکم شلاق برای بدحجابی)
در دانشگاه همراه با انقلاب شوم فرهنگی، تمامی کادر و بدنه دانشگاهی اعم از استاد و دانشجو تصفیه شدند و معیار این غربالگری تنها یک چیز بود: "انقلابی بودن"!

انقلابی بودن، زنان را نه تصفیه بلکه به طور کلی حذف کرد. به عنوان نمونه، چهره زنان در تلویزیون جدید نباید زیبا دیده می‌شد. قوانین سختگیرانه‌ای نیز برای حجاب و برخورد با بیحجابی تنظیم و ابلاغ و اجرا شد که در اثر آن، صدها زن از ادارات و دانشگاه‌ها و موسسات اخراج و ناگزیر به مهاجرت اجباری یا انزوا شدند.

ادامه را اینجا بخوانید:
https://tinyurl.com/Zmgu03

#زنان #مقاومت_مدنی #مطهره_گونه_ای #حقوق_زنان #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech