شعبه ۱۳ دادگاه کیفری یک استان تهران، ۶ تن از متهمان ⁧ پرونده اکباتان ⁩ شامل میلاد آرمون ، علیرضا کفایی ، امیرمحمد خوش‌اقبال ، نوید نجاران ، حسین نعمتی و علیرضا برمرزپورناک را به قصاص نفس (اعدام) محکوم کرد.

این حکم پس از برگزاری آخرین جلسه دادگاه پرونده اکباتان در هفته گذشته صادر شده است. در پایان این جلسه چهار تن از متهمان (حسین نعمتی، علیرضا برمرزپورناک، علیرضا کفایی و امیرمحمد خوش‌اقبال) مجددا با صدور قرار بازداشت، به زندان منتقل شدند.

این چهار نفر بهمن ماه سال گذشته با وثیقه ۵ میلیارد تومانی از زندان آزاد شده بودند.

به گفته بابک پاک‌نیا، وکیل یکی از متهمان پرونده، رای اعدام صادره با مخالفت قاضی رئیس شعبه بوده و از سوی مستشاران صادر شده است.

پرونده بچه‌های اکباتان، پر از تناقض است، هیچ سندی مبتنی بر مجرم‌بودن این افراد وجود ندارد.
این افراد جوانان آزادی‌خواهی هستند که جمهوری اسلامی به خاطر انتقام گرفتن از مردم مبارز ایران (به ویژه شهرک اکباتان) حکم قتل حکومتی آن‌ها را صادر کرده است.

خانواده‌ها، وکلا و مردم نباید در برابر چنین حکم ظالمانه‌ای سکوت کنند.

#پرونده_اکباتان #علیرضا_کفایی #میلاد_آرمون #امیرمحمد_خوش_اقبال #علیرضا_برمرزپورناک #نه_به_جمهورى_اسلامى #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مادر جاویدنام آرمان عمادی در اینستاگرام نوشت که:
«دومین سالگرد جان‌باختن آرمان عمادی تاریخ پنج شنبه ۱۴۰۳/۸/۲۴ مکان استان فارس مرودشت آرامستان روستای عماد آباد برگزار می‌شود.

او نوشت: «دو سال از آن روز تلخ و پر از دلتنگی می‌گذرد، روزی که آرمان عزیز دلمان در راه آزادی عدالت و زندگی جان خود را فدای آرمان‌های والا کرد. آرمان کسی که قلبش با عشق و امید می‌تپید در جریان اعتراضات ،زن ،زندگی، آزادی به جاودانگی پیوست اما یاد و خاطره اش همیشه در قلبمان زنده خواهد بود.»

او همچنین نوشت:
«آرمان عزیزم تو شعله آزادی را در دل‌های ما روشن کردی،شجاعانه ایستادی تا نسل‌های بعد طعم رهایی را بچشند، هر قدمی که برای وطن برداشتی راهی بود به سوی آینده‌ای که در آن همه آزادانه نفس بکشند.»

«آرمان عزیزم صدای تو، صدای یک نسل بود،دنسلی که آزادی را نه در واژه‌ها، بلکه در قلب و جانش معنا کرد، تو در گذر تاریخ این سرزمین حک شدی، برای روزهایی که امید و آزادی نه رؤیا بلکه واقعیت باشد،تو همواره با ما هستی در هر گام و هر تپش قلبمان برای وطن
از شما عزیزی که با این کلیپ و موزیک خواننده مورد علاقه آرمان،یاد آرمان را زنده نگه داشتید بی نهایت سپاسگزارم،قدردان محبت و همراهی شما هستم.»

جاویدنام آرمان عمادی از جان‌باختگان خیزش انقلابی است که  ۲۴ آبان ماه توسط عوامل جمهوری اسلامی کشته شد.
او را در عمادآباد مرودشت فارس به خاک سپرده‌اند.

#آرمان_عمادی #آبان_خونین #آبان_ادامه_دارد #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

گفتگوی جاویدنام کیانوش سنجری، که ۱۴ سال پیش با مرکز اسناد حقوق بشر ایران انجام داده بود.
او در این گفتگو درباره شرایط بازداشت‌های خود شرح می‌دهد.

«زندگی یک وطن بهم بدهکاره که توش فقط به زندگی فکر کنم نه به وطن»

این متن توییتی است که در پروفایل زنده‌یاد کیانوش سنجری پین شده است.

او ساعاتی پیش، به زندگی خود پایان داد.

کیانوش، روز گذشته در شبکه اجتماعی ایکس نوشته بود:

«اگر تا ساعت ۷ غروب امروز چهارشنبه ۲۳ آبان سال ۱۴۰۳ فاطمه سپهری، نسرین شاکرمی، توماج صالحی و آرشام رضایی از زندان آزاد نشوند و خبر آزادی‌شان در سایت خبری قوه قضاییه منتشر نشود، من در اعتراض به دیکتاتوری خامنه‌ای و شرکایش به زندگی‌ام پایان خواهم داد.

شاید تلنگری باشد!
پاینده ایران»

دیروز که این نوشته را گذاشت، با فعالان داخل ایران تماس گرفتیم و تعدادی از افراد و از جمله برادرش به دیدارش رفتند. حتی آنطور که شنیده‌ایم، یک روان‌شناس هم تا ساعت آخر با او بود.

کیانوش ساعاتی پیش، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:
«الوعده وفا.

هیچ کس نباید به خاطر بیان عقایدش زندانی شود. اعتراض حق هر شهروند ایرانی‌ست.

زندگی من پس از این توییت به پایان خواهد رسید اما فراموش نکنیم که ما برای عشق به زندگی جان داده و می‌دهیم، و نه مرگ.

آرزومندم روزی ایرانیان بیدار و بر بردگی چیره شوند.

پاینده ایران»

و بعد تصویری از بالای ساختمانی مشرف بر پل حافظ در تهران منتشر کرد.

آنطور که شنیدیم، او «روان‌شناسش را قال گذاشته و رفته بود.» تا به وعده‌اش وفا کند.

یادش گرامی و نامش مانا باد

کیانوش سنجری‌باف (زاده ۲۰ شهریور ۱۳۶۱ در تهران) فعال دانشجویی، وبلاگ‌نویس و روزنامه‌نگار مستقل ایرانی است، که سابقه بارها و بارها بازداشت، زندانی‌شدن و حبس در سلول انفرادی را داشت. سنجری پس از مهاجرت به آمریکا مدتی را نیز با بخش فارسی صدای آمریکا همکاری کرد. وی پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۹۵ مجدداً دستگیر شد.
او بارها زیر شکنجه بیهوش شد، به او شوک الکتریکی دادند و به اجبار در بیمارستان اعصاب و روان‌ با پابند بستری کردند.

او در سلول انفرادی مورد شکنجه سفید قرار گرفته بود. سنجری به مجله سازمان عفو بین‌الملل نروژ گفته‌است: «این حالت شبیه نبردی است بین روح و جسم. در تنهایی مطلق نگه داشتن در سلول انفرادی، آزاردهنده‌ترین شکنجه سفید است. در ایران شکنجه سفید نامی است که زندانیان برای «در تنهایی مطلق نگه داشتن» (در سلول انفرادی) به کار می‌برند. این روش اثری بر جسم نمی‌گذارد اما فرد را به‌طور کامل گیج می‌کند. زندانیان هویت شان را از دست می‌دهند و حاضر می‌شوند به هر چیزی اعتراف کنند. این شیوه در زندان‌هایی که مانند زندان‌های معمولی نظارت نمی‌شوند، مانند بند ۲۰۹ زندان اوین در تهران، علیه مخالفان و خبرنگاران منتقد استفاده می‌شود.»
او همچنین در مصاحبه‌ای با رادیو فردا درباره انتقال اجباری‌اش به امین‌آباد گفت:
«من بارها تجربه زندان داشتم ولی بدترین و ددمنشانه‌ترین تجربه‌، حضور در بیمارستان رازی یا همان امین‌آباد بود که من را با پابند به آنجا بردند و کنار بیماران روانی قرار داده بودند و به من آمپول تزریق کردند که یک هفته فک من را از کار انداخت. این اوج قساوت بود. می‌خواستند من را کاملا منکوب کنند. من سالم بودم. من حتی قرص افسردگی هم مصرف نمی‌کردم. پس از این اتفاق، به بیماری‌های بدی مبتلا شدم.
- در امین‌آباد حتی پابند من را موقع خواب نیز باز نمی‌کردند و من نمی‌توانستم پهلو به پهلو بشوم. از پزشک تقاضا کردم نام من را گوگل کند و ببیند من فعال سیاسی هستم نه بیمار روانی. پزشک نام من را گوگل کرد و به من گفت من وظیفه دارم ۲۱ روز شما را نگه دارم در اینجا. من حتی وقتی به دستشویی می‌خواستم بروم مجبور بودم با پابند باشم.»

کیانوش، اولین بار وقتی ۱۷ ساله بود در پی اعتراضات تیر ماه ۷۸ در کوی دانشگاه تهران، بازداشت شده بود. او بعد از چند سال حبس، از ایران خارج شد و چندین سال در آمریکا اقامت گزید ولی تنهایی مادرش و عشقش به ایران او را به میهن بازگرداند. .... کیانوش برای امرار معاش کارگری می‌کند. او سال پیش آگهی زده بود که می‌خواهد کلیه‌اش را بفروشد.


#کیانوش_سنجری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech