«حسین رونقی و زلیخا موسوی (مادر حسین)، ساعت ۱۵:۴۰ از منزل خارج شده و در مسیر چارسو و در فاصله ۳۰۰ متری خانه‌ی خود، مورد هجوم ماموران عملیات وزارت اطلاعات و حداقل ۵ اتومبیل‌ شخصی و ۳ موتور قرار گرفته و جهت ممانعت از حضور در پاساژ چارسو به دفتر پیگیری وزارات اطلاعات منتقل شدند. ساعت ۲۲:۳۰ مأموران وزارت اطلاعات هر دو را به منزل بازگرداندند. خانه حسین رونقی از چند روز قبل توسط نهادهای امنیتی و وزارت اطلاعات تحت‌نظر است.»

ـ منبع کانال تلگرام حسین رونقی

طبق گزارش‌های منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی، تعدادی از هموطنان به قصد حمایت از حسین رونقی و گل گذاشتن در محل جان‌باختن کیانوش به تقاطع خیابان جمهوری و حافظ رفته بودند. بسیاری از آن‌ها شمع و گل همراه خود برده بودند. آن‌ها از حضور گسترده نیروهای امنیتی خبر دادند و گفتند مأموری با تمسخر به مردم می‌گفت:
«تموم شد برید، کردیمش تو پتو بردیمش»
در گزارش‌ها از احتمال بازداشت چندین نفر نوشته شده است.

گزارش برخی کاربران را بخوانید:
«من و دوستم رفتیم چهارسو، بین کسایی که کاملا واضح بود چرا اونجا حضور دارن، چندنفر شمع و گل برای یادبود کیانوش آورده بودن.
همه سرگردون بودن و هیچکس نمیدونست باید چیکار کنه.
حتی اجازه ندادن چندتا شمع و گل رو بدون هیچ عکسی از کیانوش اونجا بذارن و وقتی چندنفر اصرار کردنو سعی داشتن

بگن فقط برای یادبوده نه هیچ دلیل دیگه‌ای، باهاشون درگیر شدن و داد میزدن برین جمعش کردیم، بردیمش! که این درگیری باعث شد دوستم که درجنبش مهسا باخشونت دستگیر شده بود پنیک کنه.
ما هم دیگه اونجا نموندیمو رفتیم...
ولی فکرکنم حسین رونقی رو تو مسیر و قبل از رسیدن گرفتن.»

«ساعت ۱۶:۳۷ رسیدم چهارسو، جو نسبتاً امنیتی بود و کلی مأمور توی منطقه مستقر بودن که سعی می‌کردن متفرق کنن ما رو، اما تقریباً مقاومت بالا بود و یسری‌ها با اینکه چندین‌بار مأمورها به سمت‌‌مون اومدن و خواستن ترس و وحشت ایجاد کنن که بریم، بازم تا اون تایمی که من بودم موندن.
اما یسری‌ها که گل و شمع اینا همراه‌شون بود و دیگه خیلی تابلو بودن رو یا گرفتن یا حداقل از محل دورشون کردن چون من دیگه ندیدم‌شون.

من بازم می‌گم باور کنید مردم اصلاً کم نیومده بودن، مردم با چشم‌های غمگین ولی امیدوار اومده بودن، با تمام قلب‌شون برای «ما» شدن اومده بودن، این دفعه نشد ولی بلاخره می‌شه.
چون مبارزه و مقاومت ادامه خواهد داشت...✌🏻»

در گزارشی از حضور پنجاه مامور و عکاسی از مردم و درگیری با چند نفر از حاضران خبر داده شده است.

#حسین_رونقی #کیانوش_سنجری #شاید_تلنگری_باشد #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

«منم آزادی کرمی!
صدای مادرم و بی‌قراری‌اش باشید!
صدای پدرم و فریادش برای دادخواهی باشید!
صدای ملتم ایران بودم و به جرم دفاع از ملتم و حقشان ناعادلانه مرا حبس کردند و در زندان مرا مورد شکنجه جسمی و جنسی قرار دادند چون بر خلاف ادعایشان هیچ احترامی برای خدایشان قائل نیستند و خدایشان برای فریب دادن ملت ایران است ! اگر به خداوند اعتقاد داشتند مرا با محمد حسینی در تاریخ هفده دی ماه ۱۴۰۱ با ترس و وحشت از زنده بودنمان، اعدام نمی‌کردند!
صدای پدر و مادرم و دادخواهان باشید!
زیرا پیروز این جنگ ماییم!
دیدید که نتوانستند صدای مبارز را خاموش کنند و هر روز قدرت پوشالی اشان ضعیف‌تر شده و سرنگونی این سیستم ملت ایران را مژده می دهد!
باز هم می‌گویم نه صدای مبارز خاموش شد! نه ظالم مقتدر شد!
خامنه‌ای تکرار تاریخ دوران نرون ستمگر و دیوانه در قرن اول میلادی است که در برابر نزدیکترین فرماندهانش مارکوس و گالبا مجبور به خودکشی و ترک صندلی قدرتش شد!
سلام بر اتحاد ملت ایران! سلام بر پیروزی ملت ایران!
آزادی کرمی...»

ـ ویدئوی ارسالی مخاطبان توانا

#محمدمهدی_کرمی #کومار_کرمی #ماشاالله_کرمی #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

رضا شفاخواه از وکلای بچه‌های اکباتان در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:
«بنظرم یک مورد حتما باید در خبرها و اطلاع‌رسانی‌ها اصلاح شود؛
هیچیک از بچه‌های اکباتان حتی در سخت‌ترین زمان بازجویی و در هیچ کجای اقاریر خود، اشاره‌ای به مباشرت در قتل آرمان علیوردی نداشته‌اند. بنابراین این تیتر که آن‌ها تحت اعتراف اجباری به قصاص نفس محکوم شده‌اند صحیح نیست...»

رضا شفاخواه،، همچنین در اسپیسی که «دادبان» برگزار کرده بود، گفته بود:
«نام بچه‌های اکباتان را بدون هرگونه شک و تردید صدا بزنید چون آن‌ها در جان‌باختن آرمان علی‌وردی نقشی نداشته‌اند.
به جای شش متهم پرونده اکباتان، فرمانده آرمان علیوردی، بسیجی جان‌باخته در شهرک اکباتان باید محاکمه شود که او را بدون آموزش و تجربه کافی به میان جمعیت معترض فرستاد.»

شعبه ۱۳ دادگاه کیفری یک استان تهران، ۶ جوان متهم⁧ پرونده اکباتان؛ میلاد آرمون، علیرضا کفایی، امیرمحمد خوش‌اقبال، نوید نجاران، حسین نعمتی و علیرضا برمرزپورناک را به اتهام «مشارکت در قتل عمد» به قصاص نفس (اعدام) محکوم کرده است.

رای صادره علیه بچه‌های اکباتان، بر اساس نظر مباشران امنیتی جدید در دادگاه صادر شده است و هیچ سند و مدرک اثباتی برای محرمیت بچه‌های اکباتان وجود ندارد. نهادهای امنیتی بر دستگاه قضایی سیطره پیدا کرده‌اند و رای و نظر خود را اعمال می‌کنند.

#پرونده_اکباتان #بچه‌های_اکباتان
#بچه_هاى_اكباتان #یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech

پیام دعوت دانشجویان المپیادی زندانی، علی یونسی و امیرحسین مرادی از زندان اوین، خطاب به دانشجویان سراسر کشور، برای حمایت و همبستگی در مبارزه علیه اعدام در ایران

روز چهارشنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۳، علی یونسی و امیرحسین مرادی زندانیان سیاسی محبوس در زندان اوین ضمن پیامی به مناسبت سالگرد اعتراضات سراسری آبان ۹۸، در فراخوانی از دانشجویان دعوت کردند که با زندانیان همراهی کرده و در حمایت و همبستگی علیه اعدام، به ایشان بپیوندند.

بسیاری از زندانیان سراسر کشور در اعتراض به اعدام‌های گسترده در ایران در کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام مشارکت داشته و سه‌شنبه‌ها دست به اعتصاب غذا می‌زنند. این دو دانشجوی نخبه زندانی در فراخوانی، دانشجویان را دعوت کرده‌اند تا به اتحاد بر علیه اعدام‌ها بپیوندند.

متن فراخوان این دو زندانی سیاسی به شرح زیر است:
«اعدام را وقتی درک می‌کنیم که همبندی که تا دیروز لبخند بر لبش داشت، بعد از خواندن نامش از بلندگو، هرگز برنمی‌گردد‌. اعدام را وقتی می‌فهمیم که فریادهای مادر محسن شکاری و اشک‌های مادر محمد قبادلو را به خاطر می‌آوریم. اعدام را وقتی می‌فهمیم که اضطراب از دست دادن بچه‌های اکباتان، جوانانی که هر کدامشان سرشار از آرزوهای بسیار هستند، اشک را در چشمانمان جمع می‌کند.
‏ما در برابر اعدام چه کردیم؟ این جنایت از ابتدای سال تا کنون برای حداقل ۶۵۰ بار تکرار شده است.

‏اگر زمان، زمان اتحاد است و اگر باید متحد شویم، بیایید بر سر این انسانی‌ترین نقطه اشتراک دست در دست هم در برابر اعدام بایستیم.

‏از همه دانشجویان سراسر کشور درخواست می‌کنیم که همراه با زندانیان سراسر کشور به اعتصابات سه‌شنبه‌های نه به اعدام بپیوندند و با هر شکل و شیوه‌ای این همبستگی را نشان دهند.

‏امیرحسین مرادی و علی یونسی
‏سالگرد قیام آبان ۹۸»


#امیرحسین_مرادی #علی_یونسی #بیانیه #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

جان ‎بچه‌های اکباتان در خطر جدی است

هر چی از ‎#بچه_هاى_اكباتان بنویسیم بازم کمه... به جای این که بحث‌های نامربوط و درگیری‌های بیهوده ای داشته باشیم که در نهایت به همین چند دستگی‌ها منتهی می‌شود، بهتر است برای نجات این فرزندان فداکار و دلیر ایران زمین تلاش کنیم و صدایشان باشیم.

با سکوت ما ‎#بچه_های_خانه_اصفهان بیگناه و مظلومانه اعدام شدند و بیاید برای نجات ‎#بچه_هاى_اكباتان تمام تلاش‌مان را انجام دهیم، سر هر کوچه برزن ‎آتش روشن کنیم، سورنا بنوازیم برای آزادی جوانان وطن!

صدای ‎#بچه_هاى_اكباتان باشیم قبل از آنکه دیر شود.

خواهشاً صدایشان باشم.


#میلاد_آرمون
#نوید_نجاران
#حسین_نعمتی
#علیرضا_کفایی
#علیرضا_برمرزپورناک
#امیرمحمد_خوش_اقبال
#آبان_ادامه_دارد
#نه_به_اعدام
#بچه_های_اکباتان #بچه‌های_اکباتان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
بهراد آذرگان، موزیسین بهائی، به ۷ سال حبس محکوم شد

بنا بر گزارش دریافتی، دادگاه تجدیدنظر، بابت اتهام «عضویت در جامعه بهائی» رای به تبرئه آقای بهراد آذرگان داد ولی بقیه اتهامات و احکام را تایید کرد!

دادگاه بدوی آقای بهراد آذرگان، روز ۱۵ مهر ماه ۱۴۰۳ در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی برگزار شده بود و طی حکمی که روز اول آبان ماه ابلاغ شد، این شهروند بهائی به یازده سال حبس محکوم شده بود.

بنا بر حکم صادره، آقای آذرگان بابت اتهام تبلیغ علیه نظام به ۵ سال، بابت اتهام عضویت در جامعه بهائی به ۴ سال و بابت اتهام نشر اکاذیب به ۲ سال حبس محکوم شده بود.
این شهروند بهائی علاوه بر این به ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور و فعالیت در فضای مجازی و مصادره‌ اموال ضبط شده در طی بازرسی منزل هم محکوم شده است.
حالا ۴ سال از حبس او بابت اتهام عضویت در جامعه بهائی کاسته شد. اما فرق چندانی نکرد، چون در هر حال حکم اشد، یعنی پنج سال حبس قابل اجرا بوده است.
چرا آقای آذرگان از سایر اتهامات تبرئه نشد؟ از جمله اتهامی که ماده ۵۰۰ مکرر، که به تبع عضویت در جامعه بهائی معنی پیدا می‌کند؟

بهراد آذرگان پیشتر در تاریخ ۲۹ مرداد ۱۴۰۳ در شعبهٔ سوم بازپرسی دادسرای امنیت حضور یافت و از هر گونه فعالیت در فضای مجازی منع شده بود.

یکی از مصادیق اتهامات این موزیسین بهائی، برگزاری کلاس موسیقی برای سنین مختلف بوده که نیروهای امنیتی این عمل را فعالیتی تبلیغی محسوب کرده‌اند.

لازم به ذکر است، پیش‌تر نیز در تاریخ ۱۲ تیر ماه ۱۴۰۳ ضابطین به منزل بهراد آذرگان شهروند بهایی ساکن طهران مراجعه کرده و اقدام به ضبط لوازم الکترونیکی مانند گوشی موبایل، لپ‌تاپ و غیره نموده بودند.
آقای آذرگان مطابق ابلاغیه در تاریخ ۱۳ مرداد ماه ۱۴۰۳ در شعبه سوم بازپرسی دادسرای امنیت به اتهام موضوع ماده ۵۰۰ و ۵۰۰ مکرر از قانون مجازات اسلامی حضور یافته و پس از بازداشت در تاریخ ۱۵ مرداد ماه ۱۴۰۳ باقید وثیقه‌ی پانزده میلیارد ریالی از زندان آزاد شده بود.

لازم به ذکر است بر اساس ماده ۵۰۰ مکرر قانون مجازات اسلامی، برای اعضای اقلیت‌های دینی احکام سنگین و ناعادلانه‌ای صادر می‌شود و لازم است حقوقدان‌ها در این خصوص به طور جدی اعتراض کنند.
هرچند اصولاً بازداشت و محکوم‌کردن افراد به خاطر عقیده، بسیار ظالمانه و مغایر حقوق بشر است و محکوم شدن افراد بابت این اتهامات موید این است که این رژیم یک حکومت نرمال نیست.

#بهراد_آذرگان #بهائی #داستان_ما_یکیست #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

حسین رونقی، فعال سیاسی، از تداوم کنش مبارزاتی خود خبر داد. او در متنی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد از توهین و لگدپراکنی مأموران اطلاعات به مادرش خبر داد.

نوشته آقای رونقی به شرح زیر است:

من اهل جنگیدنم، برای کیانوش، مادرم و مردمم دوباره بر‌می‌گردم، استخوان لای زخمتان خواهم شد‌.

مادرم همیشه به اصرار سعی می‌کند مرا همراهی کند، اما این بار نمی‌گذارم بیاید. به آن مأمور بی‌شرف بی‌جود وزارت اطلاعات که دیروز به مادر من گفته «کثافت» و به پای این پیرزن لگد زده و پایش آسیب دیده است، بگویید: «کثافت کل مجموعه‌ی وزارت اطلاعات است با کل جمهوری اسلامی که مملکت با این عظمت را به سقوط کشانده است‌.» شما همان حیوان‌هایی هستید که در خیابان‌ها با گلوله کودکان ایران را می‌کشید. برای امام حسین یقه پاره می‌کنید، حیدرحیدرکنان جنایت می‌کنید و فکر می‌کنید تا ابد همه قرار است از شما بترسند و وحشت داشته باشند؟ در آن مجموعه وزارات اطلاعاتتان یک نفر انسان وجود ندارد که اگر وجود داشت دست از آن سیستم فاسد و کودک‌کش برمی‌داشت‌.

صدایشان از حیات دفترشان می‌آمد: «هر کسی این کارها (تحصن) را حتی در فرانسه و اروپا هم بکند، قلم دست و پایش را خرد می‌کنند!»

پس من می‌جنگم، ادامه می‌دهم و منتظرم قلم دست و پایم را بشکنید.

به‌ مادرم بی‌حرمتی کرده‌اید. به او که سواد خواندن و نوشتن آن‌چنان ندارد توهین کرده‌اید. حال جسمی‌اش بده بوده، گفته‌اید اورژانس می‌آید، او گفته «خودم پول دارم نمی‌خواهم شما پول بدهید.» گفته‌اید: «تازه آمده‌ای شهر؟ این‌جا اورژانس شکل دیگری کار می‌کند.» منظور مادرم این بود که «پول شما حرام و کثیف است.»

به او گفته‌اید: «در این وضعیت کشور، پسرتان استخوان لای زخم ایران شده.» شما ایران می‌شناسید؟ مشتی وطن‌فروش که در مجموعه‌ای به نام وزارت اطلاعات جمع شده‌اید. به او گفته‌اید «پسرت قاتل بچه‌های مردم است که آن‌ها را به خیابان کشانده! قاتل کیانوش است» شرف ندارید مرا به جرم قتل اعدام نکنید‌.

به من می‌گویید «صبر ما هم حدی دارد» می‌خواهم ببینم وقتی صبرتان لبریز شد قرار است چه غلطی بکنید؟ زندانی کنید؟ زیر شکنجه بکشید؟ تجاوز کنید؟ یا اعدام کنید؟ این بار با خودتان آن اوباش متجاوز یگان ویژه نیروی انتظامی را بیاورید می‌خواهم ببینم چگونه قرار است من را «زن» خودشان بکنند.

یک نفر از عزیزترین فرزندان این سرزمین  ارزشمندترین دارایی‌اش (جانش) را فدا کرده است تا ما ببینیم، تا تلنگری باشد! تا برای این استیصال چاره‌ای کرده باشد. انتظار دارید من از پا بنشینم؟ عقب بکشم؟ آدم تن دادن به ذلت و سیاهی نیستم، ادامه می‌دهم تا خواسته‌های کیانوش، مرگ باعزت شرف دارد به این زندگی پر از تحقیر و ذلتی که برای ما ساخته‌اید. بلای جانتان می‌شوم و تازه خواهید فهمید «استخوان لای زخم یعنی چه.»

@Hosseinronaghi

#حسين_رونقی #كيانوش_سنجرى #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech