دکتر حسن باقری‌نیا، تحلیلگر اجتماعی و استاد دانشگاه اخراج‌شده، در این ویدئو به نامه‌ی دکتر مصطفی مهرآیین خطاب به علی خامنه‌ای می‌پردازد؛ نامه‌ای که در آن این پرسش مطرح می‌شود:
چطور ممکن است کسی که روزگاری شیفته‌ی اخوان ثالث و شجریان بوده، در روزگاری دیگر، آلوده به قدرت شود و فرمان شلیک به معترضان را صادر کند؟
دکتر باقری‌نیا با اشاره به روایت «شیخ صنعان» از سعیدی سیرجانی، این تحول را نه یک تغییر ناگهانی، بلکه روندی تدریجی و خطرناک می‌داند که در آن قدرت، همچون «خانمی دلربا»، آرام‌آرام انسان را مجذوب و سپس اسیر خود می‌سازد؛ و حلقه‌ای از قلندران و مریدان هم، برای حفظ خانقاه، هر صدای تردیدی را خاموش می‌کنند.
او در این روایتِ نمادین، از رنج شیخی می‌گوید که در دوراهی میان حق و مصلحت، میان عدالت و اقتدار، می‌ماند و سرانجام، هوس قدرت او را از مسیر بازمی‌دارد.

#قدرت #استبداد #استبداد_دینی #حکومت_مطلقه #حسن_باقری_نیا #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

«آیا هرگز اندیشیده‌ایم که اگر میخی نباشد، چکش بودن چه معنایی دارد؟ چکش بدون میخ، چیزی جز توده‌ای از فلز بی‌هویت نیست. قدرتش را از کوبیدن می‌گیرد، اما هویت و کارکردش را از آنانی که بر سرشان فرود می‌آید. این میخ‌ها هستند که ساختن را ممکن می‌کنند، که جهان را به هم پیوند می‌زنند، که وزن تخت، دیوار، سقف و حافظه‌ها را تحمل می‌کنند. چکش تنها ضربه می‌زند؛ اما این میخ است که باقی می‌ماند. در سپهر سیاست نیز، حاکم تنها زمانی حاکم است که مردم به او معنا ببخشند. مردم، همان میخ‌هایی‌اند که قدرت را ممکن کرده‌اند. اما اگر همین میخ‌ها از بودن زیر چکش سر باز زنند، اگر به‌جای پراکندگی، به پیوندی آگاهانه برسند، خود می‌توانند چکشی نو بسازند—نه برای کوبیدن، بلکه برای واژگون کردن آن که سال‌ها از آن‌ها هویت‌زدایی کرده است. پس بیاییم میخ بودن را حقیر نپنداریم. چراکه این ما هستیم که نگه داشته‌ایم، ساخته‌ایم، تاب آورده‌ایم—و اگر بخواهیم، می‌توانیم واژگون کنیم.»

متن و طرح از صفحه دانیش سارویی
danishsaroee

#نه_به_جمهوری_اسلامی #قدرت_بی_قدرتان #همبستگی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech