علیرضا انجوی، جوان ۲۶ ساله‌ای بود که در رشته معماری فارغ‌التحصیل شده بود. او نور چشم و تنها فرزند مادر بود؛ دو برادر علیرضا سال‌ها پیش، از دنیا رفته بودند و پدر جانبازش هم شهید شده بود.
تنها همدم و یار مادر، علیرضا بود. علیرضا پس از تحصیلات دانشگاهی، مکانی را اجاره کرده بود تا با ارائه مشاوره به دانشجویان معماری، مخارج زندگی را تأمین کند. اما در روز ۲۵ آبان ۹۸، علیرضا انجوی، در حالی که در راه بین محل کار و منزل در شهر صدرا شیراز بود، مزدوران جمهوری‌اسلامی به پیشانی او شلیک مستقیم کردند و جهان آرزوها و رویاهای علیرضا و مادرش را برای همیشه به تاریکی کشاندند.

آبان ۹۸، ماه خون و فریاد بود؛ جایی که صدای حق‌طلبی مردم با گلوله پاسخ داده شد. جوانانی بی‌دفاع، تنها برای خواستن زندگی بهتر، جان‌شان را در خیابان‌ها گذاشتند. یادشان جاودان، دردشان بی‌پایان.
اکانت این مادر دادخواه در اینستاگرام
@alireza.enji_aban98


#علیرضا_انجوی #آبان۹۸ #آبان_ادامه_دارد #دادخواهی #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

بیانیه‌ی ‌زندانی سیاسی، رضا محمدحسینی به مناسبت ششمین سالگرد قیام بزرگ و خونین اعتراضات آبان ۱۳۹۸

به نام جان‌هایی که برای امیدشان ایستادند
اینجا، در زندان قزلحصار، هنوز به یاد آن روزهای پر التهاب هستم. جوانانی که خبر کشته شدنشان به ما می‌رسید، مردمی که در بیش از صد شهر کشور به پا خاسته بودند و خشم و انزجار خود از دیکتاتور را فریاد زدند. همان دیکتاتوری که من به خاطر دیوارنویسی علیه او بازداشت شده بودم.

شش سال پیش، مردم ایران، در خیابان‌ها برخاستند، فریاد زدند، نخواستند زندگی‌شان به‌سادگی قربانی شود.
من آن زمان در اوین بودم. خیلی از معترضان را می‌گرفتند و می‌آوردند، یادم هست به دلیل گستردگی تعداد بازداشت‌شدگان آن‌ها را اول آوردند سالن ورزش، بعد بردند بند. آن‌ها تعریف می‌کردند: «خیابان‌ها خیلی شلوغ شده، اکثریت مردم آمده‌اند، میزان سرکوب به شدت وحشیانه‌ بود، تیر جنگی و …»
و ما در آن بند گفتیم: «تمومه دیگه، این‌‌بار نمی‌شه آن‌ها ما را خاموش کنند». ولی رژیم تا بن دندان مسلح، با تمام بی‌رحمی به سوی مردمی که با دستان خالی به خیابان آمده بودند شلیک کرد، زندان‌ها را پر کرد، احکامی ظالمانه صادر کرد و خشونتی عریان و تمام عیار در خیابان و زندان به کار گرفت. خیزش مردم سرکوب شد، اما تبدیل به آتشی زیر خاکستر شد و در سال ۱۴۰۱ دوباره این آتش فروزان شد.

امروز ششمین سالگرد آن قیام است؛ قیامی که زخم بر دل ایران گذاشت.
من به جوانانی که آن‌روزها کف خیابان بودند می‌گویم: شما شجاع بودید؛ شما با لبخندتان، با مشت گره‌کرده‌تان، با فریادهایتان، با حضور در آن لحظه، گفتید که دیگر ظلم، فقر، سرکوب و تحقیر را نمی‌پذیرید، شما چهره وحشی حکومت سرکوبگر را به همه نشان دادید، قطع اینترنت هم نگذاشت که صدایتان شنیده نشود.
و به کسانی که امروز می‌خواهند این خاطره را کمرنگ کنند، می‌گویم: نه، این خاطره نمی‌میرد. این خون نمی‌خشکد. این فریاد نمی‌خوابد و آبان ادامه دارد.

از پشت این دیوارها، همچنان می‌توان پیش‌بینی کرد که روند کنونی جامعه به زودی و بار دیگر خیزش بزرگی را نوید می‌دهد. چرا که ریشه‌های اعتراضات مردمی همچنان وجود دارد.

در آبان ۹۸ خانواده‌های بسیاری داغدار و البته دادخواه شدند، خانواده‌های مظلومی که غالبا  از اقشار محروم جامعه هستند. هرچند فشار حکومت خیلی زیاد بود، اما بسیاری از این خانواده‌ها سکوت نکردند و پرچم دادخواهی را برافراشته نگاه داشتند، تا جایی که حکومت برخی را به جرم دادخواهی بازداشت کرد.

هنوز دامنه جنایت حکومت در سرکوب معترضان، به طور کامل مشخص نشده و هنوز روایت‌های ناگفته زیادی باقی مانده است. خانواده‌های زیادی تحت سرکوب شدید سکوت کرده‌اند، سرکوب در بسیاری از شهرستان‌ها شدیدتر بوده است، شاهدان و خانواده‌های فاجعه جنایت «نیزار ماهشهر» هنوز سخن نگفته‌اند. مردم بی‌گناهی که با دوشکا به رگبار بسته شدند و نیزار ماهشهر خونین شد، هرگز فراموش نمی‌شوند و روزی حقایق و ناگفته‌ها بیان خواهد شد.

درود می‌فرستم به همه خانواده‌های دادخواه و عهد می‌بندم که تا وقتی این نظام سرکوبگر هست، ما چشم بر ظلم نمی‌بندیم.
تا وقتی هر جوانی حقش را نگرفته و هر خانواده‌ای آرامش ندارد، ما به مبارزه ادامه می‌دهیم.
به یاد آن روزها، به یاد آن‌های که رفتند و به یاد آن‌هایی که مانده‌اند. به یاد همه عزیزانی که مجروح شدند و دیده نشدند، به یاد جان‌باختگانی که همچنان ناشناس باقی مانده‌اند.

و آخرین پیامم به شما مردم ایران این است:

امید را از دست ندهید. چون وقتی همگی بخواهیم، وقتی ایستادیم، می‌توانیم تاریخ را تغییر دهیم. وقتی همبستگی داشته باشیم، هیچ قدرتی توان سرکوب ما را نخواهد داشت.

ششمین سالگرد قیام آبان به همه آزادگان کشور مبارک باد.

رضا محمدحسینی
زندان قزل‌حصار
آبان ۱۴۰۴

#آبان۹۸ #آبان_خونین #آبان_ادامه_دارد #دادخواهی #رضا_محمدحسینی #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

شبکه تلویزیونی فرانس ۲۴، پیش‌تر این ویدیوی تحلیلی از چگونگی سرکوب و کشتار شهروندان معترض در اعتراضات سراسری آبان ۹۸ را تولید و منتشر کرده بود.

این برنامه‌ با تحلیل بیش از ۷۵۰ ویدیو و عکس از وقایع آبان ۹۸، تهیه شده و اثبات می‌کند بر خلاف ادعای مسئولین جمهوری اسلامی شلیک‌کنندگان به سوی معترضان، عوامل حکومت بوده‌اند، نه افراد دیگر.

در این ویدیو محل کشته‌شدن افراد در برخی از شهرها چون مریوان، شهریار، ماهشهر و صدرای شیراز  تحلیل شده است.
این ویدیوی تحقیقی  با عنوان «کشتار پنهان ایران» در سال ۱۳۹۹ برنده «جایزه سالانه انجمن نشریات دیپلماتیک فرانسه» شد.

ارشاد علیجانی، روزنامه‌نگار شاغل در رادیو فرانسه و تلویزیون فرانس۲۴، یکی از کارشناسان تحقیق و  ساخت این برنامه است.

#آبان۹۸ #از_آبان_بگو #آبان۹۸ #کدام_آبان #قطع_اینترنت #آبان_ادامه_دارد #آبان_خونین #آبان_زنده_است #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech

اعتراضات آبان ۹۸، «خشم اصیل» به آزادی می‌رسد

مطهره گونه‌ای

مُطهره گونه‌ای، فعال سیاسی، به مناسبت سالگرد آبان خونین ۹۸ در یادداشتی با تأکید بر این‌که جرقه اعتراضات نه فقط گرانی بنزین، بلکه تحقیر شهروندان، انکار فردیت و حذف آزادی اندیشه بود، خاستگاه «خشم اصیل» مردم را بازخوانی می‌کند. او با مقایسه‌ای تاریخی، سرکوب آبان را نتیجه نگاه «امت‌محور» حاکمیت می‌داند که در آن معترضان نه شهروند بلکه اجزای بی‌اختیار یک جمع تلقی می‌شوند؛ نگاهی که از شلیک مستقیم به معترضان تا قطع کامل اینترنت و سرکوب سازمان‌یافته ادامه یافت.

متن یادداشت خانم گونه‌ای به شرح زیر است:‏

۲۴ آبان سال ۱۳۹۸ قیمت بنزین دو برابر شد و این تنها عامل اعتراضات سراسری آبان نبود.
دروغ، تحقیر مردم و حذف «سوژگی و فردیت آنها» ذیل ساحت سیاسی، خشمی «اصیل» را برانگیخت که آگاهانه به تمامیت ج.ا اعتراض می‌کرد.
و حکومت نه فقط به دست و پا که به سر صدها انسان شلیک کرد...
در بحبوحه انقلاب مجارستان، به‌عنوان یکی از کشورهای اقماری شوروی خروشچف، هانا آرنت، به نقل از یکی از دانشجویان موثر در جریانات انقلابی می‌گوید :«مردم از بحران معیشت و فقر بی‌امان به ستوه آمده‌اند. اما آن چیزی که جنبش دانشجویی را به عنوان پیشاهنگ با سندیکاها و کارگران و سایر اقشار مردم جهت اعتراضات خیابانی متحد کرده، "خشم" از سال‌ها پنهان‌کاری حکومت در توضیح حوادث و فجایع و رخدادها و در اصل "فقدان آزادی تفکر و اندیشه" است.»

بنابراین اعتراضات خونین آبان ۹۸ را صرفا نمی‌توان با عباراتی همچون «شورش گرسنگان و پابرهنگان» توصیف کرد و تقلیل داد.
این «توده/امت گرایی»حاکمیت نسبت به ملت، آنان را به خیابان کشانده بود.
اینکه نه «شهروند» و نه انسان و یک فرد ایرانی که صرفا «جز کوچک و بی‌مایه‌ای» از امت اسلامی اند!
امتی که با یک اشارت «رهبر و پیشوا» سرنوشت و زندگی‌شان دستخوش تحولاتی عمیق و سترگ می‌شود، بی آنکه نقشی در تعیین آن داشته باشند.
چرا که کلام رهبر، عاری از هرگونه نقص و نقض است و نباید و نمی‌تواند خطا باشد.
اینگونه است که مردم اگر اعتراض کنند و به جای خود، پمپ بنزین را آتش بزنند، شرور و فتنه‌گر خوانده می‌شوند و مستحق مرگی خون‌بار و فجیع خواهند بود.
سپس ابزارهای ارتباطی را که منجر به شکل گرفتن هرگونه تجمع ثمربخش می‌شود، بطور کامل مسدود می‌کنند. تا جایی که نظیر آن در تاریخ وجود ندارد.
تخطئه هویت شهروندی در تصمیم‌گیری‌های خرد و کلان نیز به وسیله «قطعی کامل اینترنت» و انسداد خطوط ارتباطی برای جلوگیری از روایتگری و تهیه گزارش و تسری اعتراضات به تمام شهرها تکمیل می‌شود و حالا نه تنها معیشت، که «اصل نظام» و حکمرانی، هدف شعارها و اعتراضات است.
خشم جاری در خیابان، اصیل و به هنگام است. بدیهی است که حاکمیت احساس خطر کند و میان بد و بدتر، یعنی میان بازداشت فله‌ای و قتل عام، دومی را انتخاب کند.
پس صدا را خفه می‌کند، معترضان را به گلوله می‌بندد و عوامل اصلی را شناسایی و بازداشت می‌کند.
سرکوبی تمام عیار با مشی اصلاح طلبانه! که نهایتا عنصر خیابان نیز مصادره شود و به خوشامد «پیشوا» به محل تبلیغات حکومتی بدل گردد و امید تخدیری به خوردمان بدهند تا برخون سنگفرش‌ها چشم ببندیم.
اما خشم اصیل به آزادی می‌رسد و روز آزادی نزدیک است...

#آبان۹۸ #آبان_ادامه_دارد #آزادی #نه_به_جمهوری_اسلامی
#مطهره_گونه_ای #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

علیه فراموشی
تهران؛ ستارخان، آبان۹۸
انتشار این ویدئو واکنش گسترده کاربران اجتماعی را به دنبال داشت. این ویدئو یادآور روزهای سختی است که جمهوری اسلامی به جنگ با مردم پرداخته بود.
همان زمان جانشین فرمانده سپاه وقت، علی فدوی، درباره اعتراضات آبان ۹۸ و قتل هم‌وطنان‌مان گفته بود: «۴۸ ساعت جنگ کردیم.»
جمهوری اسلامی آبان‌ماه ۱۳۹۸ سه روز تمام اینترنت را قطع کرد و هم‌وطنان‌مان معترضمان را به قتل رساند.
یادشان گرامی و به امید آزادی ایران و روز دادخواهی

#علیه_فراموشی #آبان۹۸ #آبان_خونین #آبان_ادامه_دارد #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

پیکرهای خونین آبان ۹۸ ربوده می‌شد!

یکی از عجیب‌ترین و خصمانه‌ترین رفتارهای آشکار نیروهای جمهوری اسلامی در جریان سرکوب اعتراضات آبان ۹۸ ربودن سریع پیکر جان‌باختگان و زخمی‌ها و نگه‌داری آن دور از دسترس خانواده‌هایشان بود. به گواهی خانواده‌ها، دوستان و شاهدان عینی این امر در شهرهای مختلف برای بسیاری از کشته‌شدگان/مجروحان اتفاق افتاد.

بنا به روایات تکان‌دهنده نزدیکان و شاهدان عینی، که علی‌رغم تهدید و ارعاب حاضر به گفت‌وگو شده‌اند، در بسیاری موارد نیروهای امنیتی پس از شلیک گلوله به شهروندان معترض، به‌سرعت اقدام به ربودن پیکر بی‌جان یا زخمی آن‌ها و انتقال به مکان نامعلوم کرده‌اند. شگفت‌آورتر آنکه برای تحویل این پیکر‌ها به خانواده‌شان، نوعی وقت‌کشی صورت گرفت و بسیاری خانواده‌ها فقط پس از به در و دیوار زدن‌های بسیار و پرداخت هزینه‌های سنگین توانستند پیکر عزیزان‌شان را پس بگیرند و البته در سکوت به خاک بسپارند. عملا جمهوری اسلامی علاوه بر این‌که جان دست‌کم ۱۵۰۰ شهروند ایرانی را گرفت، پیکر شمار زیادی از آنان را گروگان گرفت تا خانواده داغ‌دیده‌شان را وادار به سکوت کند، مبادا گریه و زاری و اعتراضی کنند.

به روایت نزدیکان آرشام ابراهیمی، پیکر این جوان ۲۱‌ ساله اصفهانی فقط چند دقیقه پس از اصابت گلوله در نزدیکی محل زندگی‌اش در اصفهان ناپدید شد و خانواده‌اش پس از پیگیری‌ چندروزه و بی‌وقفه توانستند پیکر جگرگوشه‌شان را بیابند.

آمنه شهبازی، مادر ۳۴ ساله نیز ۲۶ آبان در کرج برای خرید دارو برای دختر بیمارش از منزل خارج شده بود که ماموران پس از شلیک به گردن او، بلافاصله پیکرش را ربودند و به محلی نامعلوم منتقل کردند. محمد شهبازی، برادر آمنه توضیح داد: «یک روز کامل اصلا نمی‌دانستیم کجا است.»

این گزارش را که چند ماه پس از آبان خونین ۹۸ تنظیم و مننتشر شده بود را بخوانید:

https://tavaana.org/peykarhaye_aban98/

#گزارش #آبان۹۸ #اعتراضات_سراسری #تظاهرات_سراسری #آبان_ادامه_دارد #آبان_خونین #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

«فردای اون روز که دیگه اوج درگیری‌ها بود، شب صدای تیر میومد. پسرم گفت من باید برم. به خاطر این‌که تنها نباشه، با ماشین بردمش ببینه چه خبره. ۴۵متری گلشهر کرج میدون جنگ بود. یکی از این عکس‌هایی که گذاشتید، جاویدنام «کوروش شیدایی»، رو من می‌شناسم‌شون. تو همون شب ایشون میان آشغال بذارن دم در، آشغال‌های نظام داشتن بانک تجارت شعبه درختی رو آتش می‌زدن. ایشون رفته جلو، با تیر زدنش. ما رسیدیم دیدم کوچه خونیه.»


ـ متن بالا یکی از ده‌ها روایتی است که از مخاطبان توانا دریافت کرده‌ایم. هنوز آبان ۹۸ ناگفته‌های بسیاری دارد. صحنه های بسیاری جنایت‌های حکومت و رشادت و شهامت مردم هنوز ثبت و مستند نشده است.

شما هم اگر خاطره‌ای از آبان ۹۸ دارید با ما در میان بگذارید.

ـ در روایت فوق در خصوص تخریب اماکن عمومی توسط نیروهای حکومتی گفته شده است. روایت‌های متعدد و ویدیوهایی وجود دارد که این موضوع را تایید می‌کند.

#آبان۹۸ #آبان_خونین #آبان_ادامه_دارد #دادخواهی #از_آبان_بگو #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام محمدامین الله‌قلی جوانی ۲۷ ساله، اهل و ساکن فردیس کرج بود. روز ۲۵ آبان ۹۸ همراه با سایر مردم در اعتراضات علیه گرانی بنزین شرکت کرد.

بعد از ظهر شنبه ۲۵ آبان، در فلکه پنجم فردیس از بالای ساختمان درمانگاه رسالت، تک تیرانداز‌ها به سوی او شلیک کردند و او را کشتند. پیکرش را مخفیانه برای خانواده‌اش که دفنش کنند.
پدر محمد امبن جانباز جنگ بود.

جمهوری اسلامی از ساختمان درمانگاهی که باید محلی برای درمان مردم باشد، محلی که مردم اعتماد کنند، برای استقرار تک تیرانداز استفاده کرد. همانطور که در جوانرود از ساختمان دادگستری شهر، چنین استفاده‌ای کرد.

آنچه این حکومت کشت، فقط مردم مظلوم بی دفاع نبودند، این حکومت اعتماد را کشت، اعتماد به همه نهادها را. به مدرسه، به آمبولانس، به درمانگاه، به دادگستری، به پلیس، به قاضی، به روان‌شناس، به ون یخچال‌دار!، به کارخانه میهن ...

#آبان_ادامه_دارد #آبان۹۸ #از_آبان_بگو #محمدامین_الله_قلی #محمدامین_الله‌قلی #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech