به مناسبت سالگرد درگذشت عبدالحسین سپنتا، پدر سینمای ناطق ایران

دختر لر نخستین فیلم ناطق فارسی است که در سال ۱۳۱۲ خورشیدی به وسیله‌ی اردشیر ایرانی، نویسنده، کارگردان، تدوین‌کننده و هنرپیشه‌ی سینمای هند در بمبئی ساخت. این فیلم در میان مردم با نام «جعفر و گلنار» شناخته می‌شود و به صورت سیاه و سفید فیلم‌برداری شده است. این فیلم اولْ‌بار در سینما «دیده‌بان» یا «مایاک» ِ لاله‌زار در روز سی‌ام آبان‌ماه ۱۳۱۲ خورشیدی به نمایش درآمد. استقبال از این فیلم غیرقابل پیش‌بینی بود. عبدالحسین سپنتا که کارگردان واقعی این فیلم بود با کمک کتاب‌های راه‌نمای ساخت فیلم با کمک همه‌جانبه‌ی اردشیر ایرانی پروژه‌ی ساخت این فیلم را در هندوستان کلید زد اما با این‌حال نام اردشیر ایرانی به‌عنوان رژیسور این فیلم در عنوان‌بندی فیلم رقم خورد.

سرنوشت اولین هنرپیشه‌ی زن ایران قابل تامل است. او به دلیل فشار متعصبانه‌ی بنیادگرایان مذهبی نتوانست کار هنری انجام دهد و خانه‌نشین شد. مزار اولین کارگردان سینمای ناطق ایران نیز این چنین ویران شده است که نشان از بی‌توجهی به این هنرمند ایرانی است.

یکی از دوستداران میراث فرهنگی در گفت‌وگویی با خبرگزای مهر در مورد مزار عبدالحسین سپنتا چنین‌ می‌گوید: « سال ۱۳۸۵ آرامگاه پدر سینمای ناطق ایران، نویسنده، شاعر و روزنامه نگار برجسته ایرانی، شبانه با خاک یکسان، نبش قبر و به چند متر آن طرف تر کنار دیوار منتقل شد. این موضوع انجمن‌های دوستدار میراث فرهنگی و فرهنگ‌دوستان کشور را بر آن داشت تا نسبت به نبش قبر و تخریب آرامگاه این هنرمند واکنش نشان دهند.»

عبدالحسین شیرازی معروف به عبدالحسین سپنتا در چهارم خرداد در تهران دیده به جهان گشود.پدرش غلام‌رضا شیروانی نام داشت و سال‌های کودکی و نوجوانی عبدالحسین تحت نظر دایی‌اش محمدحسن شیرازی صورت پذیرفت.
او تحصیلات خودر را در مدرسه‌ی سن‌لویی، مدرسه‌ی زرتشتیان تهران، استیورت مموریان کالج اصفهان و کالج آمریکایی تهران انجام داد. او به موضوع تاریخ و فرهنگ علاقه‌ی بسیار داشت. سپنتا پس از تحصیل در مدرسه‌ی آمریکایی‌های تهران برای ادامه‌ی تحصیلات به کشور هندوستان رفت. در کارنامه‌ی سینمایی سپنتا فیلم‌نامه‌نویسی، شاعری، آوازخوانی، بازی‌گری، تدوین فیلم و مجری‌گری وجود دارد.

بیش‌تر بخوانید:
https://goo.gl/XKOO62
.
#عبدالحسین_سپنتا #دختر_لر #سینمای_ناطق

@Tavaana_TavaanaTech

‌زادروز علی حاتمی، سوته‌دل ِ سینمای ایران

شاید کم‌تر اتفاق بیفتد که کسی اهل سینما باشد و سینمای ایران را دنبال کرده باشد و لااقل یک دیالوگ از فیلم‌های «علی حاتمی» را در خاطر نداشته باشد. علی حاتمی، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده‌ی سینما در ۲۳ مردادماه ۱۳۲۳ در تهران به دنیا آمد.
مادرش خانه‌دار و پدرش صفحه‌آرا در یک چاپ‌خانه بود.حاتمی آن‌چنان علاقه‌مند به سینما و نمایش‌نامه‌نویسی بود که از همان سن نوجوانی پایش به تماشاخانه‌های لاله‌زار باز شد و در آن‌جا عاشق بازی‌های هنرمندانه‌ی «جعفر توکل» شد.
علی حاتمی کار نمایش‌نامه‌نویسی خود را در تئاتر آغاز کرد و در زمینه‌ی نویسندگی با نمایش‌نامه‌هایی چون «ساتن»، «قصه‌ی حریر»،«ماهی‌گیر»، «حسن کچل»، «چهل‌گیس» و «شهر آفتاب و مهتاب» خوش درخشید. نوشتن نمایش‌نامه‌ی مدرنی با نام «آدم و حوا» یا برج زهر مار در سال ۱۳۴۵ نقطه‌ی عطفی در کارهای حاتمی محسوب می شود. این نمایش‌نامه موجب شد که تلویزیون و مسئولان آن جذب حاتمی بشوند. اولین فیلم‌نامه‌ی کاملی که حاتمی ارائه می‌کند «شب جمعه» نام دارد که به صورت یک فیلم کوتاه درمی‌آید. اولین فیلم سینمایی حاتمی، «حسن کچل» نام داشت و این فیلم پس از آن ساخته شد که نمایش‌نامه‌ی حسن کچل با استقبال خوب مردم روبه رو شد.
.....
حاجی واشینگتن یکی دیگر از ساخته‌های علی حاتمی است که پس از انقلاب ساخته شد. این فیلم نتوانست تا سال‌ها اجازه‌ی نمایش پیدا کند و توقیف شد تا این‌که در خردادماه ۱۳۷۷ و پس از مرگ حاتمی توانست اجازه‌ی نمایش عمومی پیدا کند. بسیاری فصل قربانی‌کردن گوسفند در حاجی واشینگتن را از تاثیرگذارترین سکانس‌های سینمای ایران دانسته‌اند و بازی عزت‌الله انتظامی در این سکانس را از قوی‌ترین کارهای انتظامی دانسته‌اند.
بخشی از تک‌گویی این سکانس آن‌جا که می‌گوید «آئین چراغْ خاموشی نیست» از تک‌گویی‌های به یادماندنی ِ سینمای ایران محسوب می‌شود و این جمله بر روی مزار علی حاتمی حک شده‌ است. کمال‌الملک، جعفرخان از فرنگ‌ برگشته، مادر، دلشدگان، جهان‌پهلوان تختی، مادر، کمیته‌ی مجازات، تهران روزگار نو از فیلم‌های پس از انقلاب علی حاتمی هستند. از ازدواج علی حاتمی و زهرا خوشکام که از هنرپیشگان پیش از انقلاب بود، لیلا حاتمی به دنیا آمد که از هنرپیشگان توانای ایران محسوب می‌شود.
بر روی سنگ مزار علی حاتمی که در تاریخ ۱۵ آذرماه ۱۳۷۵ درگذشت دیالوگی از فیلم «حاجی واشینگتن» حک شده است که «آئین چراغ خاموشی نیست».
‌
بیش‌تر بخوانید:
https://goo.gl/jCwG05

#علی_حاتمی #سینمای_ایران

@Tavaana_Tavaanatech

به مناسبت سالگرد درگذشت عبدالحسین سپنتا، پدر سینمای ناطق ایران

دختر لر نخستین فیلم ناطق فارسی است که در سال ۱۳۱۲ خورشیدی به وسیله‌ی اردشیر ایرانی، نویسنده، کارگردان، تدوین‌کننده و هنرپیشه‌ی سینمای هند در بمبئی ساخت. این فیلم در میان مردم با نام «جعفر و گلنار» شناخته می‌شود و به صورت سیاه و سفید فیلم‌برداری شده است. این فیلم اولْ‌بار در سینما «دیده‌بان» یا «مایاک» ِ لاله‌زار در روز سی‌ام آبان‌ماه ۱۳۱۲ خورشیدی به نمایش درآمد. استقبال از این فیلم غیرقابل پیش‌بینی بود. عبدالحسین سپنتا که کارگردان واقعی این فیلم بود با کمک کتاب‌های راه‌نمای ساخت فیلم با کمک همه‌جانبه‌ی اردشیر ایرانی پروژه‌ی ساخت این فیلم را در هندوستان کلید زد اما با این‌حال نام اردشیر ایرانی به‌عنوان رژیسور این فیلم در عنوان‌بندی فیلم رقم خورد.

سرنوشت اولین هنرپیشه‌ی زن ایران قابل تامل است. او به دلیل فشار متعصبانه‌ی بنیادگرایان مذهبی نتوانست کار هنری انجام دهد و خانه‌نشین شد. مزار اولین کارگردان سینمای ناطق ایران نیز این چنین ویران شده است که نشان از بی‌توجهی به این هنرمند ایرانی است.

یکی از دوستداران میراث فرهنگی در گفت‌وگویی با خبرگزای مهر در مورد مزار عبدالحسین سپنتا چنین‌ می‌گوید: « سال ۱۳۸۵ آرامگاه پدر سینمای ناطق ایران، نویسنده، شاعر و روزنامه نگار برجسته ایرانی، شبانه با خاک یکسان، نبش قبر و به چند متر آن طرف تر کنار دیوار منتقل شد. این موضوع انجمن‌های دوستدار میراث فرهنگی و فرهنگ‌دوستان کشور را بر آن داشت تا نسبت به نبش قبر و تخریب آرامگاه این هنرمند واکنش نشان دهند.»

عبدالحسین شیرازی معروف به عبدالحسین سپنتا در چهارم خرداد در تهران دیده به جهان گشود.پدرش غلام‌رضا شیروانی نام داشت و سال‌های کودکی و نوجوانی عبدالحسین تحت نظر دایی‌اش محمدحسن شیرازی صورت پذیرفت.
او تحصیلات خودر را در مدرسه‌ی سن‌لویی، مدرسه‌ی زرتشتیان تهران، استیورت مموریان کالج اصفهان و کالج آمریکایی تهران انجام داد. او به موضوع تاریخ و فرهنگ علاقه‌ی بسیار داشت. سپنتا پس از تحصیل در مدرسه‌ی آمریکایی‌های تهران برای ادامه‌ی تحصیلات به کشور هندوستان رفت. در کارنامه‌ی سینمایی سپنتا فیلم‌نامه‌نویسی، شاعری، آوازخوانی، بازی‌گری، تدوین فیلم و مجری‌گری وجود دارد.

بیش‌تر بخوانید:
https://goo.gl/XKOO62
.
#عبدالحسین_سپنتا #دختر_لر #سینمای_ناطق

@Tavaana_TavaanaTech

«من هنوز باور نمی‌کنم زمانی تو این مملکت فیلم درست کرده بودن و بازیگر زن داشت در حمام زیر دوش هم حجاب رو رعایت می‌کرد! با اینکه تو مملکتی هستم که آخوندا حکومت میکنن ولی هنوز باور نمیکنم»

- متن و تصویر ارسالی از همراهان

#حجاب_اجباری #سینمای_ایران #صدا_سیما #جمهوری_اسلامی

@Tavaana_Tavaanatech

‌زادروز علی حاتمی، سوته‌دل ِ سینمای ایران

شاید کم‌تر اتفاق بیفتد که کسی اهل سینما باشد و سینمای ایران را دنبال کرده باشد و لااقل یک دیالوگ از فیلم‌های «علی حاتمی» را در خاطر نداشته باشد. علی حاتمی، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده‌ی سینما در ۲۳ مردادماه ۱۳۲۳ در تهران به دنیا آمد.
مادرش خانه‌دار و پدرش صفحه‌آرا در یک چاپ‌خانه بود.حاتمی آن‌چنان علاقه‌مند به سینما و نمایش‌نامه‌نویسی بود که از همان سن نوجوانی پایش به تماشاخانه‌های لاله‌زار باز شد و در آن‌جا عاشق بازی‌های هنرمندانه‌ی «جعفر توکل» شد.
علی حاتمی کار نمایش‌نامه‌نویسی خود را در تئاتر آغاز کرد و در زمینه‌ی نویسندگی با نمایش‌نامه‌هایی چون «ساتن»، «قصه‌ی حریر»،«ماهی‌گیر»، «حسن کچل»، «چهل‌گیس» و «شهر آفتاب و مهتاب» خوش درخشید. نوشتن نمایش‌نامه‌ی مدرنی با نام «آدم و حوا» یا برج زهر مار در سال ۱۳۴۵ نقطه‌ی عطفی در کارهای حاتمی محسوب می شود. این نمایش‌نامه موجب شد که تلویزیون و مسئولان آن جذب حاتمی بشوند. اولین فیلم‌نامه‌ی کاملی که حاتمی ارائه می‌کند «شب جمعه» نام دارد که به صورت یک فیلم کوتاه درمی‌آید. اولین فیلم سینمایی حاتمی، «حسن کچل» نام داشت و این فیلم پس از آن ساخته شد که نمایش‌نامه‌ی حسن کچل با استقبال خوب مردم روبه رو شد.
.....
حاجی واشینگتن یکی دیگر از ساخته‌های علی حاتمی است که پس از انقلاب ساخته شد. این فیلم نتوانست تا سال‌ها اجازه‌ی نمایش پیدا کند و توقیف شد تا این‌که در خردادماه ۱۳۷۷ و پس از مرگ حاتمی توانست اجازه‌ی نمایش عمومی پیدا کند. بسیاری فصل قربانی‌کردن گوسفند در حاجی واشینگتن را از تاثیرگذارترین سکانس‌های سینمای ایران دانسته‌اند و بازی عزت‌الله انتظامی در این سکانس را از قوی‌ترین کارهای انتظامی دانسته‌اند.
بخشی از تک‌گویی این سکانس آن‌جا که می‌گوید «آئین چراغْ خاموشی نیست» از تک‌گویی‌های به یادماندنی ِ سینمای ایران محسوب می‌شود و این جمله بر روی مزار علی حاتمی حک شده‌ است. کمال‌الملک، جعفرخان از فرنگ‌ برگشته، مادر، دلشدگان، جهان‌پهلوان تختی، مادر، کمیته‌ی مجازات، تهران روزگار نو از فیلم‌های پس از انقلاب علی حاتمی هستند. از ازدواج علی حاتمی و زهرا خوشکام که از هنرپیشگان پیش از انقلاب بود، لیلا حاتمی به دنیا آمد که از هنرپیشگان توانای ایران محسوب می‌شود.
بر روی سنگ مزار علی حاتمی که در تاریخ ۱۵ آذرماه ۱۳۷۵ درگذشت دیالوگی از فیلم «حاجی واشینگتن» حک شده است که «آئین چراغ خاموشی نیست».
‌
بیش‌تر بخوانید:
https://goo.gl/jCwG05

#علی_حاتمی #سینمای_ایران

@Tavaana_Tavaanatech

داریوش مهرجویی، فیلم‌ساز و کارگردان ایرانی، از تیغ سانسور بر آثارش سخن گفت.

این فیلم‌ساز ۸۱ ساله، که از پیشگامان موج نو در سینمای ایران است، در طول بیش از نیم قرن فیلم‌سازی، علاوه بر خلق شخصیت‌های ماندگار در سینما، بازیگرانی را با فیلم‌هایش به سینمای ایران معرفی کرده که هر کدام ستاره شدند و مسیری تازه پیش‌رویشان باز شد؛ مثل عزت‌الله انتظامی، خسرو شکیبایی، بیتا فرهی، علی مصفا و لیلا حاتمی.

فیلم‌های او همچنین رکورددار توقیف و سانسور هم هستند.

مهرجویی روز گذشته در مصاحبه با ایسنا گفت: «دوست دارم، ولی من هر چه می‌سازم سانسور و توقیف می‌شود».

مهرجویی همچنین وضعیت بی‌ثبات اقتصادی را مانع دیگری برای فیلم‌سازان دانست و تصریح کرد: «با این گرانی و تورم، فیلمسازی صرف نمی‌کند، چون ساخت یک فیلم دست‌کم ۱۰ میلیارد تومان هزینه دارد و باید موقع اکران۳۰ میلیارد بفروشد تا به پول اولیه‌اش برسد».

نظر شما همراهان درباره سانسور در سینمای ایران چیست؟ هدف جمهوری اسلامی از سانسور گسترده در سینمای ایران چه بوده؟

#یاری_مدنی_توانا #سانسور_فیلم #سینمای_ایران

@Tavaana_TavaanaTech

در اینجا یکی از بازیگران تلویزیون جمهوری اسلامی به نام محمد کاسبی را می‌بینیم.

او در اینجا روی تخت بیمارستان است ولی وقتی از دست یکی از افراد وابسته به جمهوری اسلامی، چفیه مربوط به خامنه‌ای را می‌گیرد از «لیاقت» خامنه‌ای می‌گوید!

چاپلوسی کسانی که خود را هنرمند می‌نامند قطعا امر مذمومی است و وقتی این چاپلوسی حتی در زمان بیماری و ناتوانی نیز نمود دارد، جلوه زشت‌تری پیدا می‌کند.

هنرمندان بایستی صدای مردم باشند چون شهرت و محبوبیت خود را از مردم گرفته‌اند.

#یاری_مدنی_توانا #محمد_کاسبی #هنرمندان_مردمی #صدا_سیما #سینمای_حکومتی

@Tavaana_TavaanaTech

جمهوری اسلامی که با سوزاندن سینماها بر سر کار آمد، با شروع حیات خود تلاش کرد تا از این ابزار مدرن برای ترویج ایدیولوژی و سبک زندگی مطلوب خود استفاده کند. سانسور، تحریف واقعیت، ممیزی، گزینش، ممنوع‌الکاری سینماگران مستقل و آزاداندیش در این سال‌ها رواج یافت. بودجه‌ها به سوی سینماگرانی روانه شد که تابع خواسته‌های حکومت بودند و بدین طریق عامل جباریت شدند.

در این ویدیو سخنان برخی سینماگران نامدار که تلاش کرده‌اند در برابر استبداد ایستادگی کنند و هزینه‌اش را با مننوع‌الکاری، تبعید و زندانی‌شدن داده‌اند، مشاهده می‌کنید.

ویدیو از جوکرنژاد
@jokernejad

#سینمای_ایران #نظام_ایدئولوژیک #جعفر_پناهی #محمذ_رسول_اف #ناصر_تقوایی #بهرام_بیضایی #سوسن_تسلیمی #پرویز_صیاد #محمدعلی_فردین #سانسور #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

کاوه مظاهری، فیلمساز، با انتشار ویدیویی دو سیمرغ بلورینی را که برای فیلم‌هایش از جشنواره فیلم فجر گرفته به نشانه‌ اعتراض دور انداخت. کارگردان فیلم «روتوش» گفت: «من دیگر در این سیستم آدم‌کش و جنایتکار فیلم نمی‌سازم و در هیچ جشنواره‌ای که این سیستم برگزار کند، شرکت نخواهم کرد.»

او در این ویدیو که با زیرنویس انگلیسی منتشر شده، می‌گوید:

«سینمایی که من فکر می‌کردم باید بهش برسیم، چیزی نیست که الان وجود دارد؛ سینمایی که عملا نهادهای وابسته به قدرت و نهادهای امنیتی آن را اداره می‌کنند. قرار نبود ما عمله جباریت شویم.
من قبلا هم در اعتراض به شرایط موجود و اتفاقی که در چند ماه اخیر توی کشور افتاده، از شرکت در جشنواره فیلم کوتاه تهران انصراف داده بودم. فکر می‌کنم الآن هم به سیاق گذشته نه وقت جشن است، نه وقت جشنواره و نه وقت شادی. اصلا دلیلی وجود ندارد که ما فیلمسازها برای شادی دور هم جمع شویم، آن هم در شرایط امروز کشور که سینما بی‌اهمیت‌ترین چیز است.
من به نشانه‌ی اعتراض این دو سیمرغ را که برای دو فیلم "روتوش" و "بوتاکس" از جشنواره ملی فجر و جشنواره بین‌المللی فجر گرفته‌ام، با کمال احترام به داورانی که این‌ها را به من داده‌اند، برای همیشه دور می‌اندازم.
اتفاق جالب اینه که این دو فیلم، با اینکه سال‌های پیش ساخته شده، اتفاقی که الان توی کشور داره رقم می‌خورد و زنان و حقوق زنان در محوریت آن قرار دارند را انگار پیش‌بینی کرده است.
من قطعا دیگر در این سیستم تمامیت‌خواه، سیستم آدم‌کش و جنایتکار فیلم نمی‌سازم و هیچ‌وقت در هیچ جشنواره‌ای که این سیستم بخواهد برگزار کند شرکت نخواهم کرد.»

به امید #سینمای_آزاد
به امید #ایران_آزاد

kaveh.mazaheri

#هنرمند_آزاد #زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی #انقلاب_ملی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سینمای ایران، سینمای سوخته

ناصر تقوایی: «امیدوارم بتوانم با فیلم نساختنم به سهم خودم باعث سقوط این سینما شوم، شاید با فروریزی آن چیز تازه‌ای از نو در بیاید. این سینمایی نیست که نسل من و پیش از ما و حتی نسل باهوش بعد از ما می‌خواستند. این سینما دفن شده است. کوشش کنیم با فروریزی آن نهال تازه‌ای جان بگیرد.»

سازنده کاربر ناشناس «مبارز آزادی»

از صفحه حسین رونقی

@Hosseinronaghi

#محمدعلی_فردین #سوسن_تسلیمی #ناصر_تقوایی #بهرام_بیضایی #جعفر_پناهی #محمد_رسول_اف #پرویز_صیاد #سینمای_ایران #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

ستیزه‌ی ایدئولوژی با آزادی در هنر

فریدون جیرانی، از سینماگران برجسته ایرانی اخیرا در گفتگویی اذعان کرد سینماگران و بازیگران برجسته پیش از ۵۷ مانند محمد علی فریدن یا بهروز وثوقی حذف شدند چون: «فضای جامعه ۵۷ ایدئولوژیک بود».

او در توضیح مخالفت‌ها با حضور سینماگران برجسته ایرانی در سینمای پس از ۵۷ گفت: «بازیگران حذف شدند برای اینکه فضای جامعه ۵۷ ایدئولوژیک بود. همه دانشجویان دانشکده و آدم‌هایی که در نهادهای حکومتی بودند مخالف محمدعلی فردین و بهروز وثوقی بودند».

این خود به خوبی نشان می‌دهد چه اندازه حضور ایدئولوژی در فضای یک جامعه می تواند دشمن آزادی در هنر باشد.

محمدعلی فردین که از محبوب‌ترین بازیگران تاریخ سینما در ایران است چرا باید حذف شود؟

#گفتگو_توانا #محمدعلی_فردین #سینمای_ایران #ایدئولوژی_اسلامی

@dialogue1402

جعفر پناهی، کارگردان معروف ایرانی، ضمن انتشار این کلیپ کوتاه، نوشت:

«عدم مشارکت حداقل شصت درصد مردم در انتخابات دور اول ریاست جمهوری، نظام را با وحشت عدم مشروعیت روبرو کرده است. سکوت چند روز اول آقای خامنه‌ای و دیگر مسئولین ارشد نظام ،حکایت از تاثیر این نه بزرگ به جمهوری اسلامی است. حکومت در تلاش است به هر شکلی که شده در دور دوم آمار شرکت در انتخابات را بالا ببرد تا سر پوشی بر این شکست‌ تاریخی فراهم سازد؛ اگر چنین شود حاکمیت فرصتی به دست خواهد آورد تا با تجدید قوا و تقویت ساختارهای سرکوب خود با فشار بر مردم از طریق تحمیل سبک زندگی و تحمیق افکار متحجرانه خود در تارپود جامعه بر قدرت خود بیافزاید و معلوم نیست چقدر دیگر باید با خون و جان فرزندانمان در خیابانها و زندانها به این انسجام بزرگی که با عدم شرکت در انتخابات کسب کردیم، دست یابیم.
حال تصمیم با مردم است که با عدم شرکت در انتخابات، به ساده‌ترین و کم هزینه‌ترین شکل ،مخالفت مدنی خود را با سیاست‌های حکومت اعلام کند و این تاروپود تحجر را به عقب رانده و راه را برای تحقق آرمان‌های دمکراسی‌خواهانه خود هموار سازد.
جعفر پناهی »

#ایران #ایرانی #سینمای_ایران #انتخابات #نه #جعفر_پناهی #رای_بی_رای #سیرک_انتخابات #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

ویدئویی از خانم «پوری بنایی» - بازیگر برجسته سینمای پیش از انقلاب - که در آن از نقش شهبانو فرح پهلوی در برپایی جشن هنر شیراز تجلیل می‌کند و آن را فرصتی برای هنرمندان ایران و عرضه هنرنمایی‌شان در عرصه‌های مختلف می‌داند.

این جشن از سال ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۶ به مدت ۱۱ دوره برگزار شد و هر تابستان، به مدت نزدیک به دو هفته ایران را تبدیل به یک مرکز هنری بزرگ می‌کرد. شهبانو فرح پهلوی کلید آغاز آن را زد و «رضا قطبی» - رییس سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران - و فرخ غفاری - معاون فرهنگی رضا قطبی - از جمله کسانی بودند که از همان آغاز طرح جشن هنر شیراز در برگزاری آن مدخلیت داشتند.

پوری بنایی قبل از وقوع انقلاب اسلامی قراردادهایی با کشورهای آمریکایی و اروپایی داشت که با وقوع انقلاب نتوانست دو سه سالی از ایران خارج شود. البته تصمیم هم نداشت ایران را ترک کند. در این باره می‌گوید: «می‌خواستم هر کاری که می‌کنم در همین آب و خاک باشد.»

درباره‌ی پوری بنایی بیشتر بخوانید :
bit.ly/2UIDBfO
.
#پوری_بنایی #جشن_هنر #جشن_هنر_شیراز #فرح_پهلوی #سینمای_ایران #هنر #هنرمند #توانا #آموزشکده_توانا #انقلاب_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
● ۱۴ آذر سالروز درگذشت علی حاتمی شاعر سینمای ایران است.

حاتمی، شاعری بود که قلمش را بر پرده سینما می‌کشید و با رنگ‌های خیال، تصاویری ماندگار از ایران و فرهنگش خلق می‌کرد. او قصه‌گوی ماهری بود که با فیلم‌هایش، ما را به سفری در تاریخ و فرهنگ ایران برد. حاتمی، سینما را به خانه‌ای گرم و صمیمی تبدیل کرد که در آن، عطر خاطرات و بوی خاک وطن پیچیده بود. او نه تنها کارگردانی توانا بود، بلکه هنرمندی جامع‌الاطلاع بود که در همهٔ مراحل ساخت فیلم، از نویسندگی تا طراحی لباس، نقش فعالی داشت.


در سایت توانا بیشتر بخوانید

https://tavaana.org/fa/Ali_Hatami


#علی_حاتمی #سینمای_ایران #هنرمند #کارگردان #هزاردستان #کمال_الملک #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

جعفر پناهی، کارگردان، با انتشار تصاویری از حمله مسلحانه به خانه علی احمدزاده، کارگردان، خبر داد. او نوشت:

«یورش مسلحانه پنجاه‌نفره به خانه علی احمدزاده، آن‌هم بدون هیچ حکم قضایی، نه فقط یک حمله، که سند رسمی ورشکستگی و جنون حکومتی‌ست که دیگر حتی تظاهر به قانون را هم کنار گذاشته. این حمله‌ نه به یک فرد، که به موجودیت سینمای مستقل ایران بود؛ به دوربین، به داستان، به نفسِ خلاقیت.»
او به تهدید و سرقت لوازم این کارگردان اشاره کرد و نوشت:
«آن‌ها با تفنگ وارد خانهٔ یک هنرمند شدند، دوربین و لپ‌تاپ و تابلو و چمدانش را دزدیدند و در پایان، با اسلحه بالای سرش ایستادند و گفتند: «فردا بیا وزارت اطلاعات». این نامش حکومت نیست—تروریسم حکومتی‌ست.»

برنده جایزه نخل طلای جشنواره فیلم کن، در ادامه از جامعه خواست سکوت نکند و نوشت:
«آن‌چه بر علی احمدزاده رفت، یک سرقت مسلحانه نبود—یک ترور روانی بود. حمله‌ای بود با هدف له‌کردن اراده، تخریب امید، شکستن دوربین. اما آن‌ها نمی‌دانند که هیچ حکومتی با تفنگ و ترس نمی‌تواند رویا را متوقف کند.

این همان حکومتی‌ست که رئیس‌جمهورش جلوی دوربین، با ژستی دروغین از «گفت‌وگو با اپوزیسیون» دم می‌زند و وزیر ارشادش خواب بازگشت هنرمندان تبعیدی را می‌بیند. آیا قرار است آن‌ها هم به محض ورود به کشور، با یورش مسلحانه از سوی آدم‌ربایان حکومتی «استقبال» شوند؟ یا لابد اول باید قسم بخورند که دیگر چیزی نسازند، چیزی نگویند، چیزی احساس نکنند

این لحظه، لحظهٔ آزمون ماست. اگر امروز سکوت کنیم، فردا نوبت به تک‌تک سینماگران ایرانی ، حتی آنهایی که با مجوز فیلم می‌سازند خواهد‌ رسید.»

علی احمدزاده کارگردان ایرانی است که سابقه بازداشت هم داشته است او در سال ۱۴۰۱ یک بار بازداشت شد و همچنین پس از اعتراضات سال ۱۳۹۶ انتقادات فراوانی را به حکومت مطرح کرد.


#علی_احمدزاده #سینمای_ایران #سینمای_مستقل #ایران #ایرانی #جعفرپناهی
#یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech

● ۱۴ آذر سالروز درگذشت علی حاتمی شاعر سینمای ایران است.

حاتمی، شاعری بود که قلمش را بر پرده سینما می‌کشید و با رنگ‌های خیال، تصاویری ماندگار از ایران و فرهنگش خلق می‌کرد. او قصه‌گوی ماهری بود که با فیلم‌هایش، ما را به سفری در تاریخ و فرهنگ ایران برد. حاتمی، سینما را به خانه‌ای گرم و صمیمی تبدیل کرد که در آن، عطر خاطرات و بوی خاک وطن پیچیده بود. او نه تنها کارگردانی توانا بود، بلکه هنرمندی جامع‌الاطلاع بود که در همهٔ مراحل ساخت فیلم، از نویسندگی تا طراحی لباس، نقش فعالی داشت.


در سایت توانا بیشتر بخوانید

https://tavaana.org/fa/Ali_Hatami


#علی_حاتمی #سینمای_ایران #هنرمند #کارگردان #هزاردستان #کمال_الملک #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

پیام وداع جعفر پناهی با بهرام بیضایی؛ «سینمای ایران به او بدهکار است»

جعفر پناهی، فیلمساز شناخته‌شده ایرانی و برنده نخل طلایی جشنواره کن، در پی درگذشت بهرام بیضایی، کارگردان بزرگ و تأثیرگذار سینما و تئاتر ایران، با انتشار متنی در صفحه اینستاگرام خود، یاد و میراث او را گرامی داشت.
پناهی در این یادداشت با اشاره به سال‌ها حذف، سکوت تحمیلی و دوری بیضایی، نوشت که او «راه آسان را انتخاب نکرد» و با وجود همه فشارها، «زبان و باورش را واگذار نکرد». او بیضایی را آموزگار ایستادگی در برابر فراموشی دانست و از تأثیر مستقیم و غیرمستقیم این هنرمند بر نسل‌های مختلف سخن گفت.
این فیلمساز در ادامه، به خاطره‌ای شخصی از قرار دیداری ساده با بیضایی در سان‌فرانسیسکو اشاره کرد؛ دیداری که به دلیل وضعیت جسمانی بیضایی و پس از یک سال شیمی‌درمانی، به زمانی دیگر موکول شد. پناهی نوشت که بی‌آن‌که بداند آن تماس تلفنی آخرین بار شنیدن صدای بیضایی است، با امید دیداری دیگر خداحافظی کرده است؛ صدایی خسته که به گفته او، «وزن یک نبرد خاموش» را با خود داشت.
در این متن آمده است: بهرام بیضایی «فقط یک نام در تاریخ سینما و تئاتر ایران نبود»، بلکه هنرمندی بود که «اسطوره، تاریخ و زبان این سرزمین را به تصویر کشید و نگذاشت به فراموشی سپرده شوند». پناهی تأکید کرد که سینمای ایران، پیش از جهانی شدن، «در آینه نگاه او خود را شناخت» و بیضایی به تصویر «اندیشه» و به روایت «شأن» بخشید.
جعفر پناهی در پایان نوشت: «امروز، آن صدای خسته برای من صدای یک عصر کامل است؛ عصری که با بیضایی فکر کرد و قد کشید. سینمای ایران به او بدهکار است؛ نه فقط برای آثارش، بلکه برای شرافتی که به اندیشه و هنر بخشید. او رفت، اما آنچه ساخت و کاشت، در تصویر، در کلمه و در وجدان ما زنده مانده.»

#بهرام_بیضایی #سینمای_ایران #جعفر_پناهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

بهرام بیضایی؛ هنرمندی که تن به سانسور نداد

طرح از رضا جوزانی
reza.arts

#بهرام_بیضایی #سانسور #سینمای_ایران #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech