امروز زادروز پویا بختیاری است.
اگر او را نکشته بودند او تازه امروز ۳۳ ساله شده بود.


پویا که دل در گرو آزادی ایران داشت، در شور در اعتراضات شرکت کرد. فریاد زد «من هم پسر کسی هستم» و از مردم خواست که برای طلوعی بهتر برای ایران، به خیابان بیایند و کار حکومت فاسد و تبهکار را یک بار برای همیشه یکسره کنند.
اما حکومت جنایتکار او را با بی‌رحمی پیش روی مادرش کشت.

پدر و مادر و عموی پویا اینک در زندان‌های جمهوری اسلامی اسیر هستند. جرم آن‌ها دادخواهی است. این خانواده بعد از آبان ۹۸ تحت شدیدترین فشارها قرار گرفته‌اند.

مطلب مرتبط:
پدر و مادر پویا بختیاری؛ سوگند بر ادامه‌ی راه فرزند
https://tavaana.org/fa/Pouya_Bakhtiari
منوچهر بختیاری، منادی یک فراخوان ملی:
https://tavaana.org/fa/Manochehr_Bakhtiari_Campaign

#پویا_بختیاری #آبان۹۸ #ابان_ادامه_دارد #دادخواهی #منوچهر_بختیاری #ناهید_شیرپیشه #مهرداد_بختیاری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

خانواده پویا بختیاری، در زادروز او بر سر مزارش حاضر شدند و یادش را گرامی داشتند.
مونا بختیاری، خواهر پویا، ضمن انتشار این ویدئو نوشت:

«و باز نبودی و من به جای تو آرزو کردم
آرزوی #طلوعی_بهتر برای سرزمینمان #ایران
#پسر_ایران زادروزت خجسته♥️
امیدوارم عمرمان به برآورده شدنش قد بدهد!»


#پویا_بختیاری
#منوچهر_بختیاری
#ناهید_شیرپیشه
#مهرداد_بختیاری
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

آزادی منوچهر بختیاری پس از ۱۶۱۵ روز حبس؛ تبعید اجباری به بندرعباس

امروز ۷ مهر، منوچهر بختیاری، پدر دادخواه پویا بختیاری و از چهره‌های شناخته‌شده جنبش دادخواهی، پس از گذراندن ۱۶۱۵ روز زندان در قزوین آزاد شد. با این حال، مقامات قضایی اجازه بازگشت او به خانه را نداده و وی را به دو سال تبعید و زندگی اجباری در بندرعباس محکوم کرده‌اند.
خانم سارا عباسی، همسر منوچهر بختیاری، با انتشار پیامی در صفحه اینستاگرام خود نوشت که حتی لحظه‌ای فرصت دیدار به خانواده داده نشد و فرزندشان، سورن، که از صبح با دسته‌گلی در انتظار پدر بود، نتوانست او را در آغوش بگیرد.

دادخواهی جرم نیست و اصولاً حبس و تبعید آقای بختیاری از اساس ناعادلانه و ظالمانه بوده است.

مطلب مرتبط:
پدر و مادر پویا بختیاری؛ سوگند بر ادامه‌ی راه فرزند
https://tavaana.org/fa/Pouya_Bakhtiari
منوچهر بختیاری، منادی یک فراخوان ملی:
https://tavaana.org/fa/Manochehr_Bakhtiari_Campaign


#منوچهر_بختیاری #دادخواهی #پویا_بختیاری #آبان_ادامه_دارد #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

وضعیت وخیم جسمی منوچهر فلاح، زندانی سیاسی محکوم به اعدام در زندان لاکان رشت

عاطفه دانشگر، فعال حقوق بشر، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:
«#منوچهر_فلاح، زندانی سیاسی محکوم به اعدام در زندان لاکان رشت، از بیماری و درد شدید معده رنج می‌برد. مسئولان زندان ادعا کرده‌اند بیمارستان رازی رشت درخواست اعزام او را به دلیل “نبود امکانات” رد کرده است، اما هم‌بندیانش این ادعا را دروغ می‌دانند و می‌گویند منوچهر شب‌ها از شدت درد بیدار می‌ماند. محرومیت از درمان آن هم زیر سایه حکم اعدام، مرگی خاموش است.»

منوچهر فلاح، تتوآرتیست و از بازداشت‌شدگان خیزش ۱۴۰۱، از خرداد ۱۴۰۲ در زندان لاکان رشت زندانی است. او با اتهام «محاربه از طریق اقدام علیه امنیت ملی» به اعدام محکوم شده، در حالی که حتی بر اساس ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی، برای تحقق محاربه باید فرد «سلاحی» به‌کار برده و موجب «ترس و ناامنی در جامعه» شود؛ امری که در پرونده او وجود ندارد. عزیز قاسم‌زاده، معلم و زندانی سیاسی سابق، در یادداشتی نوشت: «من بیش از یک سال با منوچهر زیر یک سقف بودم؛ او نه سلاحی کشید و نه قصد جان کسی داشت. تنها متهم به گذاشتن یک بمب صوتی در شبی تعطیل در بیرون از دادگستری است. چنین حکمی هیچ نشانی از عدالت ندارد.»

منوچهر فلاح در زندان با مهربانی و مسئولیت‌پذیری شناخته می‌شود. او آشپز و آرایشگر بند است، غذای بی‌کیفیت زندان را قابل تحمل‌تر می‌کند، درد دل هم‌بندی‌ها را می‌شنود و به گفته‌ی زندانیان، «پناه انسان‌های خسته» است. دوستانش او را «مادر بند میثاق» می‌خوانند — انسانی شریف، آرام، و صبور که به‌رغم رنج‌های زندگی و جدایی از تنها دخترش، عشق به انسان و ایران را از دست نداده است.

در نامه‌ای که به مناسبت تولد شانزده‌سالگی دخترش «عسل» نوشته، چنین می‌گوید:
«مرا به جرمی که مرتکب نشده‌ام در بند کرده‌اند... نه نانی از سفره مردم برداشته‌ام، نه ثروتی غارت کرده‌ام... تنها گناهم این بوده که به فقر و بی‌عدالتی اعتراض کرده‌ام و سکوت در برابر آن را گناهی نابخشودنی دانسته‌ام.»

او خطاب به دخترش می‌نویسد:
«عسل عزیزم، روزی خورشید آزادی در این سرزمین طلوع خواهد کرد، بهایی سنگین برای آن پرداخته خواهد شد و این بار قرعه‌ی این بها به نام من افتاده است. بدان که امید همیشه زنده است.»

منوچهر فلاح امروز نماد شرافت، ایستادگی و وجدان بیدار نسلی است که در برابر بی‌عدالتی ایستاده؛ انسانی بی‌پناه اما سربلند که تنها خواسته‌اش «زندگی در کشوری آزاد و عادلانه» است.

#منوچهر_فلاح #نه_به_اعدام #زندانیان_سیاسی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

میلاد پناهی‌‌پور، وکیل منوچهر فلاح، در یادداشتی در «امتداد» از آخرین وضعیت موکلش گفت.
فلاح زندانی ۴۲ ساله، که با کارگری روزگار می‌گذراند اکنون دوسال‌ونیم است که محبوس شده. او فرزندی خردسال دارد و به دلیل عدم تمایل به حضور دختر خردسال خود در محیط زندان تا کنون به‌صورت انگشت‌شمار ملاقات داشته است.
او متهم شده در خردا۱۴۰۲ یک بمب صوتی مقابل درب ورودی دادگستری گیلان منفجر کرده که بنا بر نظریه کارشناسی موجود در پرونده، تنها موجب خسارتی به مبلغ ۱۵ میلیون تومان به در آهنی و نمای سنگی ساختمان شده است.
این وکیل دادگستری می‌گوید فلاح ابتدا، با قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی به بازداشتگاه معرفی شده بود اما در ادامه با اعلام شکایت معاونت منابع انسانی و مالی دادگستری، اتهامات «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به رهبری» و «تخریب» به وی تفهیم شد.
و در نهایت دادگاه بدوی مبادرت به صدور حکم اعدام از طریق چوبه‌دار نموده است.
منوچهر فلاح در آخرین ملاقاتی که با وکیلش آقای پناهی‌پور داشته، تنها یک جمله گفت:
«جانم فدای مردم ایران.»

متن کامل این یادداشت به شرح زیر است:
منوچهر فلاح، زندانی ۴۲ ساله، از کودکی و پس از فوت پدر، با کارگری روزگار گذرانده و همواره زندگی سختی داشته است. وی در طول ۲ سال و نیم حبس، به‌صورت انگشت‌شمار ملاقات داشته و تمایلی به حضور دختر کم‌سن خود در محیط زندان برای ملاقات ندارد.

🔹او متهم شده است که در ساعت ۰۰:۳۰ بامداد مورخ ۱۴۰۲/۳/۱۱ یک بمب صوتی بسیار کوچک را در مقابل درب ورودی دادگستری گیلان منفجر کرده که بنا بر نظریه کارشناسی موجود در پرونده، تنها موجب خسارتی به مبلغ ۱۵ میلیون تومان به در آهنی و نمای سنگی ساختمان شده است.

🔹در آغاز، با قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی به بازداشتگاه معرفی شد و در ادامه، پس از بازداشت افراد دیگر و اعلام شکایت معاونت منابع انسانی و مالی دادگستری، اتهامات «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به رهبری» و «تخریب» به وی تفهیم گردید.

🔹متأسفانه، در نهایت دادگاه بدوی با استناد به ماده ۶۸۷ قانون مجازات اسلامی، موضوع تخریب به قصد اخلال در نظم و مقابله با حکومت را منطبق دانسته و مبادرت به صدور حکم اعدام از طریق چوبه‌دار نموده است.

🔹این در حالی است که ماده مذکور ناظر بر تخریب وسایل و تأسیسات مورد استفاده عمومی از قبیل شبکه‌های آب، فاضلاب، برق، نفت، گاز، تلفن، رادیو و تلویزیون، نیروگاه‌های برق و... است؛ تخریبی که می‌تواند موجب ممانعت از خدمت‌رسانی به عموم شهروندان گردد. در حالی‌ که در این پرونده، موضوع صرفاً یک ترقه صوتی کوچک است که به درب فلزی اصابت کرده و خسارتی بسیار جزئی به بار آورده است.

🔹در واقع آنچه به موکل نسبت داده شده، انفجاری بسیار کوچک و بدون هرگونه آسیب جدی، در زمانی و مکانی است که هیچ شهروندی در آن تردد نداشته و هیچ آسیبی به هیچ شخصی وارد ننموده است. از فردای آن روز نیز خدمت رسانی در این مرجع دولتی بدون هیچ مشکلی ادامه یافته است. پس صحبت از کدام تخریب و کدام مقابله با حکومت اسلامی در میان است؟ چه زیانی به جامعه و شهروندان وارد شده که بخواهیم آن را با اعدام یک انسان پاسخ دهیم؟

🔹متأسفانه با وجود اشاره به تمامی موارد قانونی و ایرادات موجود در پرونده، فرجام‌خواهی صورت‌گرفته در دیوان عالی کشور رد شده و آقای فلاح در حال حاضر در آستانه اجرای حکم اعدام قرار دارد.

🔹به عبارت دیگر، شهروندی به سبب ایراد خسارتی ۱۵ میلیون تومانی به یک ساختمان دولتی، به مجازات اعدام محکوم شده است؛ در حالی که هیچ‌گونه تناسبی میان اتهام انتسابی و مجازات تعیین‌شده وجود ندارد.

🔹آقای منوچهر فلاح در آخرین ملاقاتی که با وی در زندان داشتم، تنها یک جمله گفت:
«جانم فدای مردم ایران.»
جناب آقای پزشکیان، مؤکداً اعلام می‌نمایم که جوانی به اتهام وارد آوردن خسارت ۱۵ میلیون تومانی به یک ساختمان دولتی، به اعدام محکوم شده است، بفرمایید وفاق.

#منوچهر_فلاح #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

همزمان با فرا رسیدن ماه آبان، خانواده جاویدنام پویا بختیاری، در خصوص تبعید منوچهر بختیاری بیانیه‌ای به شرح زیر صادر کردند:


«در را گشودند، اما زنجیر را برنداشتند؛ از سلول تا تبعید، این است آزادی به سبک جمهوری اسلامی

پس از پنج سال حبس، منوچهر بختیاری – پدر جاویدنام پویا بختیاری و یکی از چهره‌های استوار دادخواهی مردم ایران – در تاریخ ۷ مهر ۱۴۰۴از زندان قزوین آزاد شد؛ اما آزادی‌اش، تبعید به بندرعباس بود. او را با بدنی بیمار، بی‌خانه و دور از خانواده رها کردند تا در شهری غریب، بهای ایستادگی‌اش را بپردازد. پنج سال زندان و اکنون تبعید؛ مجازات برای مردی که تنها جرمش، خواستن آزادی و عدالت برای فرزندش بود. آزادی که برای رفتن بر مزار فرزندش باید درخواست مرخصی کند و اجازه ندهند . از همهٔ وجدان‌های بیدار، رسانه‌ها و آزادی‌خواهان می‌خواهیم صدای منوچهر بختیاری باشند – صدای پدری که هنوز برای حقیقت می‌جنگد. هرگز دادخواهی دست نکشید و بهایش را جان فرزندش و جان و آزادی خودش پرداخت . آزادی بدون عدالت، ادامهٔ زندان است. ما خانواده بختیاری خواستار آزادی بی قید و شرط هر دو برادرمان هستیم.

خانواده بختیاری ۱ آبان ۱۴۰۴ »

#پویا_بختیادی #منوچهر_بختیاری #ناهید_شیربیشه #مهرداد_بختیاری #خانواده_بختیاری #آبان۹۸ #ابان_ادامه_دارد #من_هم_پسر_کسی_هستم⁩⁩ #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

میلاد پناهی‌‌پور، وکیل منوچهر فلاح، در یادداشتی در «امتداد» از آخرین وضعیت موکلش گفت.
فلاح زندانی ۴۲ ساله، که با کارگری روزگار می‌گذراند اکنون دوسال‌ونیم است که محبوس شده. او فرزندی خردسال دارد و به دلیل عدم تمایل به حضور دختر خردسال خود در محیط زندان تا کنون به‌صورت انگشت‌شمار ملاقات داشته است.
او متهم شده در خردا۱۴۰۲ یک بمب صوتی مقابل درب ورودی دادگستری گیلان منفجر کرده که بنا بر نظریه کارشناسی موجود در پرونده، تنها موجب خسارتی به مبلغ ۱۵ میلیون تومان به در آهنی و نمای سنگی ساختمان شده است.
این وکیل دادگستری می‌گوید فلاح ابتدا، با قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی به بازداشتگاه معرفی شده بود اما در ادامه با اعلام شکایت معاونت منابع انسانی و مالی دادگستری، اتهامات «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به رهبری» و «تخریب» به وی تفهیم شد.
و در نهایت دادگاه بدوی مبادرت به صدور حکم اعدام از طریق چوبه‌دار نموده است.
منوچهر فلاح در آخرین ملاقاتی که با وکیلش آقای پناهی‌پور داشته، تنها یک جمله گفت:
«جانم فدای مردم ایران.»

منوچهر فلاح، تتوآرتیست و از بازداشت‌شدگان خیزش ۱۴۰۱، از خرداد ۱۴۰۲ در زندان لاکان رشت زندانی است. او با اتهام «محاربه از طریق اقدام علیه امنیت ملی» به اعدام محکوم شده، در حالی که حتی بر اساس ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی، برای تحقق محاربه باید فرد «سلاحی» به‌کار برده و موجب «ترس و ناامنی در جامعه» شود؛ امری که در پرونده او وجود ندارد. عزیز قاسم‌زاده، معلم و زندانی سیاسی سابق، در یادداشتی نوشت: «من بیش از یک سال با منوچهر زیر یک سقف بودم؛ او نه سلاحی کشید و نه قصد جان کسی داشت. تنها متهم به گذاشتن یک بمب صوتی در شبی تعطیل در بیرون از دادگستری است. چنین حکمی هیچ نشانی از عدالت ندارد.»

منوچهر فلاح در زندان با مهربانی و مسئولیت‌پذیری شناخته می‌شود. او آشپز و آرایشگر بند است، غذای بی‌کیفیت زندان را قابل تحمل‌تر می‌کند، درد دل هم‌بندی‌ها را می‌شنود و به گفته‌ی زندانیان، «پناه انسان‌های خسته» است. دوستانش او را «مادر بند میثاق» می‌خوانند — انسانی شریف، آرام، و صبور که به‌رغم رنج‌های زندگی و جدایی از تنها دخترش، عشق به انسان و ایران را از دست نداده است.

در نامه‌ای که به مناسبت تولد شانزده‌سالگی دخترش «عسل» نوشته، چنین می‌گوید:
«مرا به جرمی که مرتکب نشده‌ام در بند کرده‌اند... نه نانی از سفره مردم برداشته‌ام، نه ثروتی غارت کرده‌ام... تنها گناهم این بوده که به فقر و بی‌عدالتی اعتراض کرده‌ام و سکوت در برابر آن را گناهی نابخشودنی دانسته‌ام.»

او خطاب به دخترش می‌نویسد:
«عسل عزیزم، روزی خورشید آزادی در این سرزمین طلوع خواهد کرد، بهایی سنگین برای آن پرداخته خواهد شد و این بار قرعه‌ی این بها به نام من افتاده است. بدان که امید همیشه زنده است.»

منوچهر فلاح امروز نماد شرافت، ایستادگی و وجدان بیدار نسلی است که در برابر بی‌عدالتی ایستاده؛ انسانی بی‌پناه اما سربلند که تنها خواسته‌اش «زندگی در کشوری آزاد و عادلانه» است.

#منوچهر_فلاح #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

ویدیو از صفحه مسیح علی‌نژاد

@Tavaana_TavaanaTech

شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، با انتشار پستی در اینستاگرام نسبت به خطر اجرای حکم اعدام منوچهر فلاح، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، هشدار داد.
این فعال حقوق بشر نوشت:
«در کشوری که قاتلان حکومتی در امان هستند و مخالفان به جرم اعتراض در حد سوزاندن سطل زباله اعدام می‌شوند، قانون معنایی ندارد.»
شیرین عبادی سپس به صدور احکام اعدام به منظور ارعاب جامعه اشاره کرد و نوشت:
«صدور چنین حکمی برای عملی که حتی منجر به تلفات جانی نشده، نه اجرای عدالت بلکه استفاده ابزاری از مجازات مرگ برای ایجاد رعب و سکوت است.»
و در پایان نوشت:
«سرنگون باد حکومتی که تار و پودش با اعدام و خونریزی در هم تنیده است.»

منوچهر فلاح زندانی ۴۲ ساله‌ای است، که با کارگری روزگار می‌گذراند و هم اکنون دوسال‌ونیم است که محبوس شده.
منوچهر فلاح متهم شده در خردا۱۴۰۲ یک بمب صوتی مقابل درب ورودی دادگستری گیلان منفجر کرده است.
این زندانی سیاسی در آخرین ملاقاتش با وکیلش میلاد پناهی‌پور، تنها گفته بود:
«جانم فدای مردم ایران.»
اکنون جان او در خطر است صدایش باشیم.
#منوچهر_فلاح #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

درخواست اعاده دادرسی منوچهر فلاح، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، از سوی دیوان عالی کشور رد شد

طبق خبر رسیده به آموزشکده توانا از شهر رشت، روز گذشته درخواست اعاده دادرسی در خصوص پرونده منوچهر فلاح، زندانی سیاسی محکوم به اعدام محبوس در زندان لاکان رشت، توسط شعبه ۹ دیوان عالی کشور رد شد. پیش‌تر درخواست فرجام خواهی در خصوص این پرونده حدود دو هفته پیش در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور رد شده بود. یک منبع مطلع گفته: «استدلال قاضی در رد اعاده دادرسی این بوده است که ما کمتر از این رو هم اعدام کردیم!»

طبعا امروز وکیل منوچهر فلاح، اعاده دادرسی دوم را ثبت خواهد کرد.

لازم به ذکر است، چند روز پیش وکیل منوچهر فلاح، آقای میلاد پناهی پور در یادداشتی در «امتداد» از آخرین وضعیت موکلش نوشته بود.
فلاح زندانی ۴۲ ساله، که با کارگری روزگار می‌گذراند اکنون دوسال‌ونیم است که محبوس شده. او فرزندی خردسال دارد و به دلیل عدم تمایل به حضور دختر خردسال خود در محیط زندان تا کنون به‌صورت انگشت‌شمار ملاقات داشته است.
او متهم شده در خرداد ۱۴۰۲ یک بمب صوتی مقابل درب ورودی دادگستری گیلان منفجر کرده که بنا بر نظریه کارشناسی موجود در پرونده، تنها موجب خسارتی به مبلغ ۱۵ میلیون تومان به در آهنی و نمای سنگی ساختمان شده است.
این وکیل دادگستری می‌گوید فلاح ابتدا، با قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی به بازداشتگاه معرفی شده بود اما در ادامه با اعلام شکایت معاونت منابع انسانی و مالی دادگستری، اتهامات «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به رهبری» و «تخریب» به وی تفهیم شد.
و در نهایت دادگاه بدوی مبادرت به صدور حکم اعدام از طریق چوبه‌دار نموده است.
منوچهر فلاح در آخرین ملاقاتی که با وکیلش آقای پناهی‌پور داشته، تنها یک جمله گفت:
«جانم فدای مردم ایران.»

منوچهر فلاح، تتوآرتیست و از بازداشت‌شدگان خیزش ۱۴۰۱، از خرداد ۱۴۰۲ در زندان لاکان رشت زندانی است. او با اتهام «محاربه از طریق اقدام علیه امنیت ملی» به اعدام محکوم شده، در حالی که حتی بر اساس ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی، برای تحقق محاربه باید فرد «سلاحی» به‌کار برده و موجب «ترس و ناامنی در جامعه» شود؛ امری که در پرونده او وجود ندارد. عزیز قاسم‌زاده، معلم و زندانی سیاسی سابق، در یادداشتی نوشت: «من بیش از یک سال با منوچهر زیر یک سقف بودم؛ او نه سلاحی کشید و نه قصد جان کسی داشت. تنها متهم به گذاشتن یک بمب صوتی در شبی تعطیل در بیرون از دادگستری است. چنین حکمی هیچ نشانی از عدالت ندارد.»

منوچهر فلاح در نامه‌ای که به مناسبت تولد شانزده‌سالگی دخترش «عسل» نوشته، چنین می‌گوید:
«مرا به جرمی که مرتکب نشده‌ام در بند کرده‌اند... نه نانی از سفره مردم برداشته‌ام، نه ثروتی غارت کرده‌ام... تنها گناهم این بوده که به فقر و بی‌عدالتی اعتراض کرده‌ام و سکوت در برابر آن را گناهی نابخشودنی دانسته‌ام.»

او خطاب به دخترش می‌نویسد:
«عسل عزیزم، روزی خورشید آزادی در این سرزمین طلوع خواهد کرد، بهایی سنگین برای آن پرداخته خواهد شد و این بار قرعه‌ی این بها به نام من افتاده است. بدان که امید همیشه زنده است.»

#منوچهر_فلاح #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

جمشید عزیزی:
نه به اعدام؛ کشور ما باید با شعر و موسیقی‌اش شناخته شود، نه با دار


جمشید عزیزی، زندانی سیاسی زندان لاکان رشت که این روزها در مرخصی به سر می‌برد، با انتشار ویدیویی در شبکه‌های اجتماعی از وضعیت محکومان به اعدام و شرایط درمانی بحرانی زندانیان سیاسی این زندان سخن گفت و با تاکید بر اینکه «حکم اعدام غیرانسانی و غیر‌ بازدارنده است»، نسبت به اجرای احکام در استان گیلان هشدار داد.

شکستن حکم اعدام شریف محمدی و صدور حکم تازه «سورئالیستی»

عزیزی در ابتدای صحبت‌هایش به وضعیت شریف محمدی اشاره کرد و گفت:
«خبر خوب این بود که حکم اعدام ایشان شکست؛ اما خبر بد این که یک حکم سی‌ساله غیرواقع‌بینانه و سورئالیستی صادر شده که هنوز نتوانسته‌ایم هضمش کنیم.»

او سپس درباره زندانیان سیاسی بند «میثاق» در لاکان گفت که سه نفر هم‌اکنون زیر حکم اعدام‌اند:

منوچهر فلاح به اتهام «محاربه» به‌خاطر انفجار یک ترقه صوتی در اعتراض به اعدام‌ها؛ خسارت این اقدام بنابر گفته عزیزی تنها «چهارده میلیون و ششصد هزار تومان» بوده است.

پیمان فرح‌آور که به اتهام «محاربه و بغی» دو حکم اعدام دریافت کرده است.

یعقوب درخشان که «به‌خاطر ردوبدل شدن چند پیام» با اتهام «بغی» به اعدام محکوم شده است.

عزیزی همچنین به زهرا شهباز طبری و شریفه محمدی در بند نسوان اشاره کرد.

او تأکید کرد:
«طبق قانون همین جمهوری اسلامی، جرم هیچ‌کدام از این‌ها در حد اعدام نیست.»

عزیزی در بخش دیگری از سخنانش از وضعیت درمانی زندانیان گفت:

منوچهر فلاح: درد شدید معده، غده‌های چربی بزرگ روی دست، نیاز فوری به آندوسکوپی و درمان خارج از زندان.

پیمان فرح‌آور: دردهای شدید شکمی پس از برداشتن کیسه صفرا، ضعف چشم و نیاز به درمان بیرون زندان.

یعقوب درخشان: مشکلات پروستات و کلیوی که مانع خواب شبانه شده و نیازمند درمان فوری خارج از زندان است.

او افزود:
«امکانات بهداری در حدی نیست که بتواند وضعیت بچه‌ها را درمان کند.»

هشدار درباره تبعات اجرای احکام اعدام

جمشید عزیزی گفت:
«اجرای هرگونه حکم اعدام، مخصوصاً برای زندانیان سیاسی، مخصوصاً در استان گیلان، یک اشتباه فاحش سیاسی و امنیتی است که تبعاتش نامشخص است.»

او صحبت‌هایش را با این جمله کلیدی به پایان رساند:
«کشور ما باید به خاطر شعر، ادبیات، موسیقی و تاریخش شناخته شود، نه به خاطر حکم غیرانسانی اعدام.»

و سپس شعارش را تکرار کرد:
«نه به اعدام. نه به اعدام. نه به اعدام.»

#نه_به_اعدام #پیمان_فرح_آور #منوچهر_فلاح #یعقوب_درخشان #زهرا_شهباز_طبری #شریفه_محمدی #زندان_لاکان_رشت #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

منوچهر بختیاری: صدای برادرم مهرداد و همه زندانیان سیاسی باشید؛ خاموشی ما خواست حکومت است

منوچهر بختیاری، پدر جاویدنام پویا بختیاری، با انتشار پیامی در صفحه اینستاگرام خود نسبت به ادامه بازداشت و وضعیت برادرش مهرداد بختیاری ابراز نگرانی کرد و از مردم خواست صدای او و دیگر زندانیان سیاسی باشند.

او نوشته است که مهرداد بیش از یک سال و نیم است که در زندان و در شرایط ممنوع‌الملاقاتی نگه داشته می‌شود و تنها سه روز در هفته چند دقیقه امکان تماس کوتاه دارد. به گفته او، همین تماس‌های محدود نیز گواه ایستادگی مهرداد «برای ایران» است؛ ایستادگی انسان‌هایی که آزادی و آرامش زندگی خود را فدای دفاع از مردم و سرزمین کرده‌اند.

بختیاری تأکید کرده است که زنده نگه‌داشتن یاد زندانیان سیاسی همان‌قدر مهم است که فراموش نکردن جان‌باختگان راه آزادی و نوشته است: «زندانیان سیاسی که به‌خاطر عدالت‌خواهی، دادخواهی، آزادی و کرامت انسان در بندند، قهرمانان زنده این مرز و بوم‌اند.»

او با یادآوری سال‌ها زندان، تبعید و انفرادی خود، می‌گوید خانواده‌ها زیر فشارهای شدید امنیتی برای زنده نگه‌داشتن حقیقت «هر روز مجرم‌تر خوانده می‌شوند»، زیرا جریان‌های آزادی‌خواه صدای زندانیان واقعی را بازتاب نمی‌دهند. با این حال، او تأکید می‌کند: «ما سکوت نمی‌کنیم. ما فراموش نمی‌کنیم. ما خاموش نمی‌شویم.»

بختیاری ادامه می‌دهد که ایستادن مردم، رسانه‌ها و هر صدای آزادی‌خواه در کنار زندانیانی که رژیم می‌کوشد آنها را با حبس خاموش کند، وظیفه هر انسان آزاده است. او می‌نویسد: «من با تمام توان خواهان آزادی برادرم مهرداد بختیاری هستم و از همه آزادی‌خواهان، از همه کسانی که دل در گرو ایران دارند، می‌خواهم صدای مهرداد و همه زندانیان سیاسی در بند باشند.»

او پیام خود را با این جمله به پایان می‌رساند:
«خاموشی ما خواست آنان است؛ ایستادگی ما امید ایران است. پاینده ایران.»

#مهرداد_بختیاری #منوچهر_بختیاری #دادخواهی #آبان_ادامه_دارد #پویا_بختیاری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اعتراض آرمین خدایاری به احکام اعدام زندانیان در زندان لاکان رشت

#آرمین_خدایاری، زندانی سیاسی سابق محبوس در زندان لاکان رشت، با انتشار پیامی نسبت به احکام ناعادلانه اعدام صادرشده برای هم‌بندی‌هایش اعتراض کرد.
او با تأکید بر مخالفت با مجازات اعدام، خواستار لغو احکام صادره برای کریم خجسته، ‌پیمان فرح‌آور و منوچهر فلاح شد و صدور چنین احکامی را مصداق نقض آشکار حق حیات و عدالت دانست.


#نه_به_اعدام #نه_به_جمهورى_اسلامى #کریم_خجسته #پیمان_فرح_آور #منوچهر_فلاح #یعقوب_درخشان #زندان_لاکان_رشت #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

پیام منوچهر فلاح، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، از زندان لاکان رشت در شب یلدا
منوچهر فلاح، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، در پیامی صوتی از زندان لاکان رشت، قرنطینه‌ی میثاق، با اشاره به وضعیت نامناسب اقتصادی در ایران و کوچک‌تر شدن روزافزون سفره‌های مردم، اعلام کرد که زندانیان سیاسی به‌خوبی از شرایط دشوار معیشتی جامعه آگاه‌اند.
او در این پیام تأکید کرده است که اعتراض زندانیان سیاسی نیز دقیقاً به همین شرایط روشن و ناعادلانه بازمی‌گردد؛ اعتراض به فقر، بی‌عدالتی و فشارهای اقتصادی که موجب بازداشت و زندانی شدن آنان شده است.
این زندانی سیاسی در ادامه، با اشاره به فرا رسیدن شب یلدا، از مردم خواست در زمانی که در کنار خانواده‌های خود هستند، به یاد تمامی زندانیان سیاسی باشند.

#منوچهر_فلاح #بیانیه #نه_به_اعدام #شب_یلدا #فقر_فساد_گرونی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

منوچهر بختیاری:
صدای دادخواهی هرگز خاموش شدنی نیست

منوچهر بختیاری، پدر جاویدنام پویا بختیاری از جان‌باختگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸، پس از پایان دوران حبس و انتقال برای تحمل دوران تبعید به بندرعباس، با انتشار یک پیام ویدیویی بر ادامه دادخواهی و ایستادگی خود تأکید کرد.
او در این پیام با اشاره به شش سال تهدید، سلول، زندان، تبعید و اسارت، اعلام کرده است که این فشارها نتوانسته صدای دادخواهی را خاموش کند. بختیاری تأکید می‌کند که دادخواهی زندانی و تبعیدشدنی نیست و آرمان او با سرکوب از میان نخواهد رفت.
منوچهر بختیاری در این ویدیو خود را همچنان «ایستاده با قلبی استوار» توصیف کرده و گفته است که از دل تبعید، با دستانی خالی اما قلبی سرشار از عشق به ایران، فریاد دادخواهی سر می‌دهد. او تصریح کرده که دادخواه هر بیدادی است و صدای دادخواهی هرگز خاموش نخواهد شد.
پدر پویا بختیاری همچنین تأکید کرده است که تا روشن شدن حقیقت، برپایی داد و اجرای عدالت و مجازات آمران و عاملان جنایت، به مسیر دادخواهی خود ادامه خواهد داد.

منوچهر بختیاری از چهره‌های شاخص دادخواهی در ایران است که پس از کشته‌شدن فرزندش در اعتراضات آبان ۹۸، بارها بازداشت و تحت فشارهای امنیتی قرار گرفته است، او چندین سال در زندان چوبیندر قزوین محبوس بود و با محرومیت‌های مختلف در دوران حبس مواجه شده بود.

مرتبط:
منوچهر بختیاری؛ منادی یک فراخوان ملی
https://tavaana.org/manochehr_bakhtiari_campaign/

#منوچهر_بختیاری #پویا_بختیاری #دادخواهی #آبان_ادامه_دارد #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مادر سالمند مهرداد بختیاری، زندانی سیاسی، در این ویدیو خطاب به «جمهوری اسلامی» می‌گوید که نوه‌ام (پویا بختیاری) را که کشتید، پسرم منوچهر را که تبعید کردید، پسر دیگرم مهرداد زندانی است، اگر تا سه روز دیگر او را آزاد نکتید، می‌آیم جلوی دادگاه انقلاب، آبرویتان را می‌برم.

منوچهر بختیاری، پدر دادخواه پویا بختیاری، ضمن انتشار این ویدیو نوشت:
«مادرم درخواست آزادی فرزندش را دارد.
‏اما رژیم با پرونده‌سازی جدید مانع آزادی است مردم همراه صدای مادرم باشید.
‏بانویی که به‌جای آرامش، مجبور است مقابل رژیم بایستد.»


#دادخواهی #پویا_بختیاری
#مهرداد_بختیاری #منوچهر_بختیاری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

بازداشت منوچهر آقابیگی، عضو هیئت مدیره انجمن صنفی فرهنگیان کرمانشاه
بی ‌خبری کامل از وضعیت او

منوچهر آقابیگی، از اعضای هیات مدیره انجمن صنفی معلمان در کرمانشاه، از تاریخ ۲۷ اسفندماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده است. تاکنون هیچ اطلاعاتی درباره نهاد بازداشت‌کننده، محل نگهداری و یا دلایل این بازداشت منتشر نشده است.

بر اساس گزارش‌ها شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان، وی پس از بازداشت هیچ تماسی با خانواده خود نداشته و وضعیت او در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

این در حالی است که آقابیگی از بیماری‌های قلبی و مشکلات عروقی رنج می‌برد و ادامه بی‌خبری از وضعیت و عدم دسترسی او به مراقبت‌های پزشکی، نگرانی‌های جدی درباره سلامت و جان او ایجاد کرده است.

#منوچهر_آقابیگی #کرمانشاه #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان از یورش به منازل فعالان صنفی خبر داد

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران با انتشار گزارشی اعلام کرد که در روزهای پایانی سال، فشار بر فعالان صنفی معلمان با یورش مأموران امنیتی به منازل شماری از اعضای این شورا تشدید شده است.

بر اساس این گزارش، در تاریخ ۲۵ اسفندماه، مأموران امنیتی با ورود به منزل مجتبی گودرزی، عضو کانون صنفی فرهنگیان الیگودرز و از اعضای شورای هماهنگی، اقدام به تفتیش منزل و ضبط وسایل ارتباطی او بدون ارائه حکم قانونی کردند. در همین روز، منوچهر آقابیگی، عضو انجمن صنفی فرهنگیان کرمانشاه و از اعضای شورای هماهنگی، پس از یورش مأموران به منزلش بازداشت شد و تاکنون اطلاعی از وضعیت و محل نگهداری او منتشر نشده است.

در ادامه این روند، به گفته شورای هماهنگی، در تاریخ ۲۸ اسفندماه نیز مأموران اطلاعات سپاه به منازل محمد حبیبی، سخنگوی شورای هماهنگی، پروین سلیمی، عضو هیئت‌مدیره کانون صنفی معلمان تهران، و مسعود زینال‌زاده، از دیگر اعضای این کانون، مراجعه کرده و ضمن تفتیش منازل، وسایل ارتباطی آنان و برخی از اعضای خانواده‌هایشان را ضبط کرده‌اند. این اقدامات نیز بدون ارائه حکم قانونی و توضیح درباره دلایل آن صورت گرفته است.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان تأکید کرده است که این اقدامات در شرایطی انجام می‌شود که هیچ‌گونه شفافیتی درباره علت این برخوردها ارائه نشده و خانواده‌های افراد مورد نظر با فشار و بی‌خبری مواجه هستند.

در این بیانیه همچنین با اشاره به شرایط کشور، آمده است که تداوم چنین برخوردهایی با فعالان صنفی، در تضاد با حقوق بنیادین معلمان و حق تشکل‌یابی است. این شورا با محکوم کردن این اقدامات، خواستار توقف فوری روند برخوردهای امنیتی، آزادی افراد بازداشت‌شده و پایان دادن به فشار بر فعالان صنفی معلمان شده است.

#پروین_سلیمی
#منوچهر_آقابیگی
#مجتبی_گودرزی
#محمد_حبیبی
#مسعود_زینال‌زاده

@Tavaana_TavaanaTech

بازداشت دکتر مجتبی یاور و مصطفی محمدی و انتقال به سلول انفرادی در ایلام

بنا بر گزارش‌ دریافتی، دکتر مجتبی یاور، استاد پیشین دانشگاه، و مصطفی محمدی، از کارکنان باسابقه اداره دامپزشکی دهلران، پس از احضار و حضور در دادسرا با قرار بازداشت موقت بازداشت و به سلول انفرادی در زندان ایلام منتقل شده‌اند.
بر اساس این گزارش، مصطفی محمدی در روزهای اخیر مطالبی را درباره زمین‌خواری و فساد مطرح کرده بود. گفته می‌شود مقامات قضایی روز سه‌شنبه گذشته نیز قصد بازداشت وی را داشته‌اند، اما به دلیل حضور نداشتن او در محل، این اقدام عملی نشده بود.
این دو شهروند دهلرانی امروز پس از حضور در مراجع قضایی با قرار بازداشت موقت مواجه شدند. منابع مطلع می‌گویند دکتر مجتبی یاور با اتهامات سیاسی و امنیتی بی‌پایه و اساس از جمله «ارتباط با دولت‌های متخاصم» و «ارتباط با اسرائیل» روبه‌رو شده و مصطفی محمدی نیز در پی اعتراض و افشاگری درباره زمین‌خواری و فساد در دستگاه قضایی تحت تعقیب قرار گرفته است.
دکتر باور چند روز پیش در یک پست اینستاگرام از آقای مصطفی محمدی حمایت کرده بود.
آقای محمدی پیشتر نیز سابقه پیگرد قضایی به دلایل سیاسی را داشته است.

از وضعیت این دو شهروند دهلرانی اطلاع چندانی در دست نیست و خانواده و بستگان آنها نگران سلامتی و جان‌شان هستند.

#منوچهر_یاور #مصطفی_محمدی #دهلران #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

‌
جمشید عزیزی، زندانی سیاسی سابق، موسیقی فیلم پاپیون را به یاد هم‌بندیان سابق خود که تعدادی از آن‌ها زیر حکم اعدام هستند، می‌نوازد

او ضمن انتشار این ویدیو در کانال تلگرام خود نوشت:

«پاپیون»، موسیقی ماندگار فیلم Papillon، ساخته‌ی جری گلدسمیت است؛ ملودی‌ای که سال‌هاست برای بسیاری، نماد رنج، مقاومت، امید و اشتیاق به آزادی است.
من نوازنده نیستم، اما این اجرای ساده را با تمام احترام تقدیم می‌کنم به منوچهر، پیمان، عمو کریم عزیز و همه زندانیان سیاسی که امروز زیر حکم اعدام هستند.
به امید روزی که هیچ انسانی به خاطر اندیشه، عقیده یا آزادی‌خواهی، در انتظار مرگ نباشد.
#نه_به_اعدام
#منوچهر_فلاح
#پیمان_فرح_آور
#کریم_خجسته

@Tavaana_TavaanaTech

منوچهر فرید، بازیگر برجسته تئاتر و سینمای ایران که با حضور در آثار ماندگار موج نوی سینمای ایران به شهرت رسیده بود، روز جمعه، سوم ژوئیه ۲۰۲۶ (۱۲ تیر ۱۴۰۵) در سن ۸۹ سالگی در شهر ملبورن استرالیا درگذشت.

▪️از صحنه نمایش تا قله‌های سینمای موج نو
منوچهر فرید، متولد ۱۳۱۶ در تهران، فعالیت هنری خود را با تئاتر آغاز کرد و با بهره‌گیری از آموزش‌های استادانی چون حمید سمندریان در اداره هنرهای دراماتیک، به یکی از بازیگران صاحب‌سبک و توانمند نسل خود بدل شد. او که هم‌نسل چهره‌هایی چون علی نصیریان، محمدعلی کشاورز و پرویز فنی‌زاده بود، از اواسط دهه ۱۳۴۰ به سینما راه یافت.
نقش‌آفرینی او در نقش «آقا رحیم» در فیلم رگبار (بهرام بیضایی)، به عنوان یکی از ملموس‌ترین و به‌یادماندنی‌ترین شخصیت‌های سینمای ایران، جایگاه او را تثبیت کرد. همکاری‌های درخشان او با بهرام بیضایی در آثاری همچون غریبه و مه، کلاغ و چریکه تارا، او را به یکی از ارکان سینمای متفاوت ایران در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ بدل کرد.

▪️تبعید، ممنوع‌الکاری و پایان یک مسیر هنری
پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، مسیر حرفه‌ای منوچهر فرید به شکلی تراژیک تغییر کرد. او به دلیل عقاید مذهبی (بهایی بودن) با فشارهای سیستماتیک، بازجویی و در نهایت ممنوع‌الکاری مواجه شد. این محدودیت‌ها که در آن دوران گریبان‌گیر بسیاری از هنرمندان بود، عملاً او را از فضای هنری ایران حذف کرد.
فرید در شرایطی که امکان ادامه فعالیت در حرفه مورد علاقه‌اش را نداشت، ناچار به ترک وطن شد. او ابتدا به آمریکا و سپس به استرالیا مهاجرت کرد. در دوران تبعید، او دیگر هرگز به بازیگری حرفه‌ای بازنگشت و سال‌های طولانی را در مشاغل خدماتی و صنعتی، از جمله کار در کارخانه‌های نساجی و مونتاژ گذراند.
او در گفت‌وگوهای سال‌های پایانی عمرش، دوران زندگی پس از مهاجرت را «ایفای نقشی طولانی در زندگی روزمره» توصیف کرده بود.

▪️کارنامه هنری در یک نگاه
از جمله آثار مهمی که نام او را در حافظه جمعی سینمای ایران ثبت کرده است می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
سینمایی: رگبار، غریبه و مه، چریکه تارا، کلاغ، بلوچ، صدای صحرا، پرواز در قفس و میراث من جنون.
تلویزیونی: حضور در مجموعه ماندگار دلیران تنگستان.

#منوچهر_فرید #گفتگو_توانا

@Dialogue1402