پنجمین سالگرد جنایت سرنگونی هواپیمای اوکراینی؛ روایت حامد اسماعیلیون از درد و داغ دادخواهان

حامد اسماعیلیون، از اعضای انجمن خانواده‌های دادخواه هواپیمای اوکراینی که همسر و فرزندش را در اثر شلیک موشک‌های سپاه پاسداران از دست داد، در پنجمین سالگرد این جنایت، در سخنرانی خود از دردها، بی‌عدالتی‌ها و ایستادگی خانواده‌های قربانیان سخن گفت.

او یادآور شد که پنج سال از آن صبح شوم می‌گذرد؛ صبحی که فرماندهان جمهوری اسلامی، با آگاهی از حضور کودکان، عروس و دامادها، و جوانان در پرواز، موشک‌های خود را شلیک کردند. او گفت: "ساعت ۶:۱۴ صبح بود که موشک اول شلیک شد و وقتی هواپیما قصد بازگشت به فرودگاه داشت، موشک دوم را نیز شلیک کردند."

اسماعیلیون جنایت را فراتر از شلیک موشک‌ها توصیف کرد و به سرقت وسایل مسافران، رژه بولدوزرها بر بقایای اجساد، و سوزاندن باقی‌مانده‌ها در همان سال اول اشاره کرد. او با تاکید بر اینکه هیچ‌کدام از عاملان این فاجعه مجازات نشده‌اند، گفت: "دستگاه قضایی جمهوری اسلامی به‌جای پاسخ‌گویی، سه روز دروغ و فریب را پیش برد و با عوام‌فریبی، این جنایت را به خطای انسانی نسبت داد."

در این مراسم، اسماعیلیون از تمامی خانواده‌های دادخواه، هنرمندان، نویسندگان، معلمان، و زندانیان سیاسی یاد کرد که به جرم اعتراض یا دادخواهی، در زندان‌ها یا تبعید به سر می‌برند. او گفت: "از تقویم ما خون می‌چکد؛ هر روزش یادآور جنایتی است."

او در پایان، با صدای بلند فریاد زد: "نه به جنایت، نه به اعدام، نه به جمهوری اسلامی!" و تاکید کرد که خانواده‌های دادخواه، ایستادگی خود را ادامه خواهند داد تا این جنایت و جنایات مشابه فراموش نشوند و عدالت برقرار شود.

#IRGCterrorists
#PS752justice
#دادخواهی #هواپیمای_اوکراینی #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

صدای اعتراض کارگران ذوب‌آهن اصفهان: «با این نظام بی‌کفایت نمی‌توان به جایی رسید»

«سلام و عرض ادب،
من از اصفهان هستم، کارگری در کارخانه ذوب‌آهن اصفهان. ما، قشر کارگر ایران، دیگر از این حکومت به ستوه آمده‌ایم. ۴۵ سال است که به جای آنکه ما را به‌عنوان پایه‌های جامعه و نیروی مولد کشور به رسمیت بشناسند، با برچسب‌هایی مثل "اقشار ضعیف و آسیب‌پذیر" ما را تحقیر می‌کنند و از نیروی کارمان سوءاستفاده می‌شود.

حقوق ما مدام عقب می‌افتد. در شهری زندگی می‌کنیم که به دلیل مازوت‌سوزی هوا به شدت آلوده است. کمبود برق و گاز نه تنها زندگی شخصی ما را مختل کرده، بلکه باعث توقف کار در کارخانه نیز شده است. بعد از یک روز کاری سخت، وقتی به خانه برمی‌گردیم، ممکن است با قطعی برق روبه‌رو شویم.

اما راه‌حل دولت برای این مشکلات چیست؟ آقای پزشکیان می‌گوید: "هر کس در خانه‌اش دو لامپ خاموش کند تا از بحران عبور کنیم." باور کنید، زندگی در این کشور به اندازه کافی تاریک هست؛ تاریک‌ترش نکنید!

ما جمعی از کارگران ذوب‌آهن اصفهان، با نصب پوسترهایی در جاده منتهی به کارخانه، صدای اعتراض خود را به این نظام بی‌کفایت رسانده‌ایم. نظامی که حتی توانایی تأمین نیازهای اولیه جامعه را ندارد. با این وضعیت، نمی‌توان به آینده‌ای روشن امید داشت.»

ویدیو و متن دریافتی از مخاطبان

#اعتراض_کارگران_اصفهان #کارگران #ذوب_آهن_اصفهان #اصفهان #فقر_فساد_گرونی #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

ناهید شیرپیشه؛ مادر دادخواه پویا بختیاری

«من یک مادر و یک معلم دادخواهم.» ناهید شیرپیشه، مادر دادخواه پویا بختیاری، از جان‌باختگان اعتراضات آبان ۹۸ است. او دادخواه خون فرزندش است و خواهان و شناسایی و محاکمه آمرین و عاملین حوادث خونبار آبان ۹۸. او هرگز به دستگاه قضای جمهوری اسلامی شکایتی نکرده است و می‌گوید: «نه مشروعیتی برای دولت و حکومت قائل هستم و نه مشروعیتی برای قضات و دستگاه قضائی». این، دلیلی ست که او برای آن، حاضر به طرح شکایت و دادخواهیِ خون فرزندش در دادگاه‌های جمهوری اسلامی نشده است. اما هرگز دلیلی نشد که بخاطرش دست از دادخواهی بردارد.
در این ویدیو درباره این مادر دادخواه بیشتر ببینید.

برخی تصاویر این ویدیو برای اولین بار است که منتشر می‌شوند، در صحنه‌هایی زنده‌یاد صدیقه تورانی مادر جاویدنام فرهاد مجدم هم حضور دارند.

ویدیو با کیفیت بالاتر در آدرس‌های زیر قابل دستیابی است:
https://tavaana.org/nahid_shirpisheh_pouya/
در یوتیوب:

https://youtu.be/lc_6buY2-JQ

#ناهید_شیرپیشه #پویا_بختیاری #به_جرم_دادخواهی #به_جرم_مادری #دادخواهی #آبان۹۸ #آبان_خونین #آبان_ادامه_دارد #زندانی_سیاسی #نه_به_جمهوری_اسلامی #مقاومت_مدنی #مادران_آبان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مرسده شاهبن‌کار، از مصدومان شلیک عامدانه به چشم‌ها، این ویدیو را منتشر کرد و نوشت:

معاینات چشم‌پزشکی یکی از دلهره آورترین معاینات برای ما بچه های آسیب دیده هست، بجز اینکه چشم آسیب دیده رو چک می‌کنند چشم سالم رو هم‌معاینه میکنند تا ببینند شرایطش به چه صورته و‌تحت تاثیر اون یکی چشم قرار گرفته یا نه !!!
همه جوره استرس زاست چون خیلی باید مراقب چشم سالممون باشیم، این دو‌تا چک اپ آخری که فیلمشو گذاشتم شکنجه بود و تا حالا انجام نداده بودم و بهم گفتند اینو برای افراد خیلی پیر انجام میدند.
ما تو جوونی به لطف ج.ا درگیر چه معایناتی شدیم !!!
بعد معاینه از شدت درد از اعماق وجودم گفتم خدا لعنتت کنه خامنه ایی و آرزومه مرگت رو با همین یک چشم سالمم ببینم ،،،
با یک چشم هم میشود آزادی را جشن گرفت 👁️✨✌🏾


مرسده شاهین‌کار، مربی ورزش است، متولد رشت و مادر یک دختر. مرسده در جریان خیزش انقلابی زن، زندگی، آزادی، روز ۲۳ مهرماه ۱۴۰۱ با شلیک نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی، بینایی چشم راست خود را از داده است.


صدها نفر از جوانان ایران، مثل مرسده، توسط جمهوری اسلامی دچار معلولیت شدند، کاری که یک جنایت بزرگ است و نباید به هیچ وجه از آن به راحتی عبور کرد.

مرتبط:
گفتگوی توانا با مرسده شاهین‌کار
https://tavaana.org/friday9/


#مرسده_شاهین_کار #زن_زندگی_آزادی #برای_ایران #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

هانا، نامزد جاویدنام رضا رسائی، این فایل صوتی را منتشر کرد و نوشت:

«کاش بازم زنگ بزنی و بگی یه آهنگ یادم اومده برام می‌ذاری گوش بدم‌‌‌‌...
گوشیم پر از آهنگ‌هاییه که میخواستی از پشت تلفن زندان گوش بدی
و الان هربار که یکیش رو گوش میدم قلبم هزار تیکه میشه
تو چشام حسرت و ماتم تو نگام یه عالمه غم همه غصه هارو با هم تو دلم قطار کردی...»
‎
ـ هانا، فردی بود در تمام مدت زندانی بودن رضا رسایی، نهایت تلاشش را کرد تا صدای او و مظلومیتش باشد.
حکم اعدام رضا رسایی در حالی در ۱۶ مرداد سال جاری اجرا شد که دادنامه صادره علیه او از سوی دادگاه بدوی دچار ایرادات شکلی و ماهوی فراوانی بود و دیوان عالی کشور نیز بدون توجه به این ایرادات و ابهامات حکم اعدام را تایید کرده بود.
سر رضا رسائی، بیگناه بالای دار رفت و حالا باز جمهوری اسلامی برای طناب دارش دنبال گردن می‌گردد..
رضا رسائی، با تمام آرزوها و امیدهایش کشته شد، با تمام عشقش به زندگی و به مردم...
نگذاریم جان‌های دیگری مثل رضا قربانی حکومت اعدامی شوند.

#رضا_رسائی #نه_به_اعدام #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

از حضور هنرمندان شراره دولت‌آبادی و آنی آرزومانیان روی صحنه به خاطر بی حجابی جلوگیری شد.
هجدهم دی مراسم شب موسیقی ارامنه، در فرهنگسرای ارسباران همراه با بزرگداشت آندره آرزومانیان آهنگساز فقید برگزار شد. قرار بر این بود که لوح یادبود آندره آرزومانیان، به همسرش، شراره دولت‌آبادی و دختر وی، آنی آرزومانیان، اهدا شود، اما مسئولان به دلیل عدم استفاده از حجاب اجباری، از حضور این هنرمندان روی صحنه جلوگیری کردند.

پیش از ورود شراره دولت‌آبادی و آنی آرزومانیان نیز حراست این فرهنگسرا مانع ورودشان شد. شراره دولت‌آبادی در پاسخ به مأموران، با صدایی رسا گفت که «هر کسی را می‌خواهید خبر کنید»، پس از مشاجره طولانی و پادرمیانی مسئولان برگزار کننده، این هنرمندان بدون حجاب در سالن حضور یافتند.

در این ویدئو حمید ناصحی، سردبیر نشریه «با ترانه» اعلام می‌کند که اجازه‌ی حضور هنرمند پیشکسوت،
شراره دولت‌آبادی، به روی صحنه داده نشده است.
پس از پایان برنامه مسئولان فرهنگسرا اعلام کردند که سال‌ آینده نشریه با ترانه، اجازه‌ی برگزاری برنامه را نخواهد داشت.
حمید ناصحی، سردبیر نشریه نیز در پاسخ می‌گوید «سال آینده ان‌شاالله شما دیگر نیستید، اگر هم نیاز باشد ما خودمان دیگر این‌جا نمی‌آییم»

پس از پایان برنامه، مردم برای قدردانی از شراره دولت‌آبادی و آنی آرزومانیان، دقایق طولانی این هنرمندان مردمی را تشویق کردند.


خانم دولت‌آبادی، پس از قتل مهسا امینی، با انتشار یک ویدیو شدیدا اعتراض کرده بود. او گفته بود «شرم بر شما، از چه قومی هستید؟ از کجا آمدید؟ لعنت به تک تک شما»

او ضمن انتقاد از سکوت برخی هنرمندان و همراهی آن‌ها با حکومت گفته بود:
«اسم هنرمندانی که نسبت به مسائل جامعه بی‌تفاوت هستند و واکنشی از خود نشان نمی‌دهند، برای قضاوت مردم در تاریخ خواهد ماند!»

ویدیو از صفحات خانه سینما و پل زمان برداشته شده است.

#آندره_آرزومانیان #شراره_دولت_آبادی #آنی_آرزومانیان #نه_به_پوشش_اجباری #نه_به_حجاب_اجباری #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

دیروز ویدیویی از سخنان خانم بهشته رضاپور، مادر زنده‌یاد بهاره کرمی‌مقدم از جان‌باختگان شلیک موشک سپاه به هواپیمای اوکراینی منتشر کردیم.

یکی از هموطنان، این ویدیو را با تصاویری از بهاره درست کرد و به ایشان تقدیم کرد.
او ضمن ارسال این ویدیو نوشت:

«خانم بهشته رضاپور عزیز،

سخنان شما در مراسم سالگرد جان‌باختگان پرواز PS752 برای من و بسیاری از ما، درسی از صبر، شجاعت و انسانیت بود. بغض در صدای شما، اشک در چشمانتان و آرامشی که در میان این درد عمیق از خود نشان دادید، به ما یادآوری کرد که انسان چگونه می‌تواند در سخت‌ترین لحظات هم همچنان استوار بماند و از حقیقت و عدالت دفاع کند.

بهار شما تنها فرزند شما نبود؛ او متعلق به همه ما بود، به جامعه‌ای که اکنون در غم از دست دادن چنین انسان‌های بااستعداد، مهربان و فداکاری شریک است. زندگی او نه تنها سرشار از موفقیت و تلاش بود، بلکه گواهی بر قلب بزرگ و مهربان اوست که در کمک به دیگران و ساختن دنیایی بهتر می‌تپید.

من به عنوان یک هموطن، از شما و همه خانواده‌های داغدار این فاجعه یاد می‌گیرم که عشق، انسانیت و حق‌خواهی چگونه می‌تواند فراتر از هر دردی بدرخشد. بهار و همه جان‌باختگان پرواز PS752 برای همیشه در قلب ما زنده‌اند، و ما در کنار شما برای دادخواهی و زنده نگه‌داشتن یادشان ایستاده‌ایم.

شما الهام‌بخش همه ما هستید، و از شما می‌آموزیم که چگونه با درد زندگی کنیم، ولی هرگز در برابر آن تسلیم نشویم.

با احترام و همدلی،
یک هموطن قدردان»


#IRGCterrorisrs #PS752Justice

#بهاره_کرمی_مقدم #نه_به_جمهوری_اسلامی #هواپیمای_اوکراینی #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

حکم اعدام پخشان عزیزی تایید شده است وریشه مرادی محکوم به اعدام شده عباس دریس شاهد کشتار نیزار در حبس و محکوم به اعدام است مجاهد کورکور و هزاران ایرانی دیگر در خطر اعدام هستند.

صدای ایران باشیم

او دشمن زندگی است‎
طرح از بهنام محمدی
https://tavaana.org/khamenei-execution-iran/


#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_اعدام
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#پخشان_عزیزی
#عباس_دریس
@Tavaana_TavaanaTech

علیه فراموشی

حال که خوزستان همچون دیگر نقاط ایران در آتش بی‌توجهی و ناکارآمدی حکومتی می‌سوزد، بهتر است به یاد بیاوریم که مهدی طائب - رئیس وقت قرارگاه عمار - در بهمن ۱۳۹۱ گفته بود، برای جمهوری اسلامی سوریه اولویت بیشتری نسبت به خوزستان دارد!

او در ۲۶ بهممن ۱۳۹۱ گفته بود:
«سوریه استان سی و پنجم و یک استان استراتژیک برای ماست. اگر دشمن به ما هجوم کند و بخواهد سوریه یا خوزستان را بگیرد اولویت با این است که ما سوریه را نگه داریم».

بر اساس چنین نگاهی است که جمهوری اسلامی میلیاردها دلار به بشار اسد و حزب‌الله لبنان پرداخت می‌کرد ولی خوزستان را این‌گونه بی‌پناه رها کرده است، نه‌تنها خوزستان که کل ایران را.


#مهدی_طائب. #خوزستان #ایران #یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech

زرتشت احمدی راغب، زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار می‌گوید که تیغ اعدام دیکتاتورها نمی‌تواند صدای سرنگونی‌خواهی ملت را خاموش کند

او با اشاره به برگزاری پنجاهمین هفته کارزار «نه به اعدام» با همبستگی و اتحاد کم‌نظیر زندانیان سیاسی در زندان قزلحصار، می‌گوید حاکمان مستید با در دست داشتن تیغ اعدام تلاش می‌کنند که مردم معترض را به سکوت وادارند.
ولی تاریخ نشان داده است که ملت‌ها هرگز خاموش نمی‌مانند و همواره یک پیام قاطع به دیکتاتورها دارند: «شما را سرنگون می‌کنیم.»


#نه_به_اعدام #نه_به_جمهوری_اسلامی #زرتشت_احمدی_راغب #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

نگین معتضدی، بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر، با انتشار ویدئویی اعلام کرد که «به دلایل نامشخص» ممنوع‌الکار شده است.
او در اینستاگرام شخصی خود با انتشار این ویدئو، از برخورد مسئولان جمهوری اسلامی انتقاد کرد و این اقدام را مداخله‌ای جدی در زندگی شخصی‌اش دانست.
نگین معتضدی همچنین از عدم پاسخ‌گویی مقامات جمهوری اسلامی و بی‌توجهی به تاثیرات این تصمیم بر زیست و آینده حرفه‌ای‌ خود، ابراز ناراحتی کرد.
جمهوری اسلامی پانته‌آ بهرام، کتایون ریاحی ترانه علی‌دوستی و افراد شاخصی را که در کنار مردم ایستاده بودند از حق فعالیت در حوزه کاری خود محروم کرده است.

اما به‌راستی که جامعه و کل ساختار ایران تغییر کرده و ایستادن کنار مردم افتخاری ست برای کسانی که به دلیل حمایت از مردم محروم می‌شوند.

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#نگین_معتضدی

@Tavaana_TavaanaTech

بیانیه جمعی از زندانیان سیاسی ایران در قدردانی از گردهمایی‌های جهانی؛ تأکید بر همبستگی ملی و تداوم امید به آزادی

جمعی از زندانیان سیاسی سابق و فعلی ایران با انتشار بیانیه‌ای، از گردهمایی‌های گسترده ایرانیان در روز جهانی اقدام، به‌ویژه اجتماع بزرگ مونیخ و تجمعات هم‌زمان در شهرهای مختلف جهان، قدردانی کرده و این رویدادها را نمادی از همبستگی ملی و تداوم اراده برای آزادی دانستند.

این بیانیه با عبارت‌های «به نام ایران، به نام آزادی و به نام مردمی که ایستاده‌اند تا میهن خود را بازپس گیرند» آغاز شده و امضاکنندگان آن تأکید کرده‌اند که «از پشت دیوارهای زندان و در شرایطی که می‌کوشند صدایمان را خاموش کنند، با قلبی سرشار از امید، غرور و سپاس، در برابر شکوه و عظمت گردهمایی بزرگ ایرانیان… سر تعظیم فرود می‌آوریم.»

در ادامه، از حضور گسترده ایرانیان در شهرهای مختلف جهان به‌عنوان پیامی روشن یاد شده است:
«ایران زنده است، اراده ملت زنده است، و فریاد آزادی خاموش‌شدنی نیست.»

امضاکنندگان بیانیه، این تجمع‌ها را «تنها یک تجمع» ندانسته و آن را «تجلی اراده یک ملت» توصیف کرده‌اند؛ ملتی که «سال‌ها رنج کشیده‌اند اما تسلیم نشده‌اند» و باور دارند «آینده ایران از آنِ آزادی است.»

در بخش دیگری از بیانیه، از برگزارکنندگان، سازمان‌دهندگان، داوطلبان و شرکت‌کنندگان قدردانی شده و آمده است:
«شما در آن روز نه فقط برای خود، بلکه برای میلیون‌ها ایرانی که امکان حضور نداشتند ایستادید و فریاد زدید، و این فریاد به درون زندان‌ها نیز رسید.»

همچنین از سخنان شاهزاده رضا پهلوی که بر «همبستگی ملی، امید به آینده و ضرورت نجات ایران» تأکید کرده‌اند، به‌عنوان پیامی نیرو‌بخش برای ادامه ایستادگی در سخت‌ترین شرایط یاد شده است.

در ادامه بیانیه با تأکید دوباره بر اتحاد ملی آمده است:
«بدانید که مردم ایران صدای شما را شنیدند.
بدانید که این همبستگی، این اتحاد و این اراده، پایه‌های استبداد را به لرزه درآورده است.
بدانید که هیچ قدرتی توان ایستادن در برابر ملتی بیدار و مصمم را ندارد.»

نویسندگان بیانیه در پایان با ابراز امید نسبت به آینده تصریح کرده‌اند که «روزی نه‌چندان دور، همین فریادها در خیابان‌های ایران طنین خواهد انداخت و ملت ایران… آزادی، سربلندی و شکوه میهن را جشن خواهد گرفت.»

این بیانیه به امضای ده‌ها تن از زندانیان سیاسی سابق و فعلی رسیده و در مجموع، بیش از هر چیز بر همبستگی ایرانیان در داخل و خارج از کشور به‌عنوان نیرویی تعیین‌کننده برای آینده ایران تأکید دارد.

اسامی امضاکنندگان:
فرشته سوری
سوری بابائی چگینی
رضا نوروزی
حجت الاه رافعی
بهفرلاله زاری
صالح خاموشی
حسین استاجی آریان
محمد حسین سهرابی
بختیار ساسانی
مسعود حساس
آزاد پیکری فرد
میثم غلامی
امین سخنور
کاظم علی نژاد بارانلو
شهریار بیات
علی اصغر حسنی راد
بختیار ساسانی
مرسل کتابی
وحید قدیرزاده
علی جهانیان
محسن خانمحمدی
سعید نسیمی
میثم محمدی
محمد دانیالی
غلامجسین بروجردی
رضا بهروز مرادی
حسن قرآن نویس
مجتبی ابراهیمی
مهدی ساورعلیا
افشار مونسی
علی مقصد جو
محمد سلطانی
محمد رهبری
علیرضا بهاری
میلاد حسنلوئی
حامد محمدی
فرشید لاهوتی
یاشار قضائی
سهراب حسن خانی

#بیانیه #همبستگی #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

«۲۶ بهمن، بهارستان اصفهان، خیابان الفت
جایی که مردم را به گلوله بستند و خانواده‌های بسیاری عزیزان خود را از دست دادند.
امروز، گلریزانی بر قتلگاه آنان، کمترین کاری است که می‌توان در آستانه چهلم‌شان انجام داد.
چهل سال هم که بگذرد، نام و یادشان از ذهن و دل ما پاک نخواهد شد.
پاینده ایران 💚🤍❤️
نور بر تاریکی پیروز است 🕊️»

ـ متن و ویدیو ارسالی مخاطبان

#اصفهان #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

مراسم چهلم جاویدنام محمدمهدی گنج‌دانش، ۲۷ بهمن ماه در زنجان برگزار شد

محمدمهدی گنج‌دانش، دانش‌آموز ۱۷ساله، ۱۸ دی بر اثر اصابت گلوله جنگی به سرش در زنجان جان باخت.

محمدمهدی گنج‌دانش متولد ۲ خرداد ۱۳۸۷ و بوکسور بود.

به گفته نزدیکانش او را از پشت سر هدف گرفته بودند.

او ۱۸ دی از خانه بیرون رفت تا ۲۲ دی که پیکرش را به خانواده تحویل دادند. خانواده او به همه مراکز درمانی و انتظامی مراجعه می‌کرد، اما با این‌که می‌دانستند کشته شده، هیچ خبری به خانواده نمی‌دادند.

#محمدمهدی_گنج_دانش #زنجان #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

‌
جان‌باختن جاویدنام یسنا اسکندری، وکیل و نقاش، بر اثر اصابت گلوله در شامگاه ۱۸ دی

بر اساس اطلاعات دریافتی، یسنا اسکندری، ۴۵ ساله، وکیل دادگستری و نقاش، شامگاه ۱۸ دی‌ماه در خیابان کاشانی تهران بر اثر اصابت گلوله از ناحیه کمر جان خود را از دست داده است.

به گفته نزدیکان، در کوله‌پشتی به‌جا‌مانده از او بطری‌های کوچک آب معدنی قرار داشته که قصد داشت آن‌ها را میان معترضان تشنه توزیع کند؛ روایتی که از روحیه آرام، فداکار و دغدغه‌مند او حکایت دارد. خانواده و دوستانش می‌گویند یسنا بیش از هر چیز آرزوی فضایی آرام برای زندگی و نقاشی داشت.

#یسنا_اسکندری #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

سعید ماسوری پس از ۲۵ سال حبس بی‌مرخصی، مادرش را از دست داد؛ وداعی که حتی اجازه حضور در خاکسپاری نیافت

سعید ماسوری، زندانی سیاسی که بیش از ۲۵ سال بدون حتی یک روز مرخصی در زندان به‌سر می‌برد، مادر خود را از دست داد.
مادر او در خرم‌آباد زندگی می‌کرد و ماسوری هم‌اکنون در زندان قزلحصار کرج محبوس است.

با وجود درگذشت مادر، به او اجازه حضور در مراسم خاکسپاری داده نشد؛ همان‌گونه که طی این ۲۵ سال، برای هیچ مناسبت خانوادگی یا انسانی، حتی برای ساعتی، مرخصی دریافت نکرده است.

سعید ماسوری در سوگ مادرش نوشته است:

«بیشتر از بیست‌وپنج سال است من در زندان مانده‌ام و تو بیرون، بودی، اما رنج این سال‌ها بیشتر بر دوش تو بود. سهم من دیوار و میله بود و سهم تو راه‌های طولانی، فقط برای چند دقیقه دیدن من هر چند دیگر نام مرا هم به یاد نداشتی… شاید همین، آخرین مهربانی دنیا با تو بود؛
که رنج انتظار را هم از یاد تو برد،
تازه ‌فهمیدم سخت‌ترین زندان، جایی است که دیگر “مادر” در آن نیست.
اسطوره صبر و تحمل و قهرمان پایداری تو بودی در سکوت و بی هیچ نام و نشان... تو آفتاب گرمابخش و دیده نشده بودی و من سایه...
چقدر بی نام تو زندان سرد و تاریکتر است.»

در ایران تعداد زیادی زندانی سیاسی با سابقه بالای ده سال حبس در زندان‌ها هستند، که اجازه حتی ساعتی مرخصی نداشته‌اند، اما اختلاسگران و غارتگران اموال مردم، از مرخصی بهره‌مند بوده‌اند.

به آقای ماسوری این غم جانکاه را تسلیت می‌گوییم و امیدواریم با آزادی ایران، کاربرد زندان‌ها تغییر کند و دیگر زندانی سیاسی و عقیدتی نداشته باشیم و حقوق انسان‌ رعایت شود.

#سعید_ماسوری #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

روایت کشته‌شدن جبار پناهی‌آزاد، کودک ۱۵ ساله قشقایی؛ از شلیک تک‌تیرانداز تا فشار بر خانواده برای مصاحبه اجباری

بر اساس اطلاعات دریافتی، جبار پناهی‌آزاد، کودک ۱۵ ساله، متولد ۱۷ مرداد ۱۳۸۹ و از شهروندان قشقایی شهرستان کوه‌چنار (چنارشاهیجان ـ قائمیه) در استان فارس، روز جمعه ۱۹ دی‌ماه با شلیک مستقیم گلوله جنگی از سوی تک‌تیراندازان جان خود را از دست داد.

گزارش‌ها حاکی است که او حدود ساعت ۲۰ شب در حالی که در میان معترضان حضور داشت، در میدان منتهی به جاده چنارشاهیجان به کازرون، جنب ایران‌خودرو و روبه‌روی بانک ایران‌زمین، هدف شلیک به سر قرار گرفت و در همان‌جا کشته شد.

جبار پناهی‌آزاد فرزند اول خانواده بود و سه خواهر کوچک‌تر داشت. به گفته منابع مطلع، او به‌تازگی در یک باشگاه بدنسازی ثبت‌نام کرده و با شوق از تغییر فرم بازوهایش برای دوستان و اطرافیان سخن می‌گفت.

پیکر این کودک پس از چهار روز، روز سه‌شنبه ۲۳ دی‌ماه به خانواده تحویل داده شد و همان روز در چنارشاهیجان به خاک سپرده شد.
در گواهی فوت علت مرگ «برخورد اجسام پرتابه و ساقط‌شده با فرد» ذکر شده، در حالی‌ که در گواهی پزشکی قانونی علت حادثه «اصابت گلوله» ثبت شده است.

بر اساس گزارش‌های تازه منتشر شده توسط وحید میرزایی در شبکه اجتماعی ایکس، خانواده جبار پناهی‌آزاد روز ۲۷ بهمن‌ماه تحت فشار نیروهای امنیتی برای انجام مصاحبه تلویزیونی اجباری قرار گرفته‌اند. یک منبع نزدیک به خانواده می‌گوید مأموران در تماس‌های مکرر با مادر و خواهر او هشدار داده‌اند که در صورت خودداری از انجام مصاحبه تا روز بعد، «عواقب آن متوجه‌شان خواهد بود».

پدر جبار پیش‌تر درگذشته بود و اکنون تنها اعضای درجه‌یک خانواده‌اش، مادر و خواهرانش هستند که تحت فشار امنیتی قرار دارند.
همچنین خانواده پیش‌تر اعلام کرده بودند مراسم چهلمین روز کشته‌شدن او روز پنجشنبه ۳۰ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ برگزار خواهد شد، اما گزارش‌ها از ادامه فشارهای امنیتی با هدف جلوگیری از برگزاری این مراسم حکایت دارد.

تصاویر مراسم خاکسپاری و گواهی فوت در صفحه وحید میرزایی موجود است:

vahidmirzaeii

#جبار_پناهی_آزاد #قائمیه #چنارشاهیجان #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

سعید باقری، پدر یک کودک چهارساله، توسط نیروهای سرکوبگر کشته شد

جاویدنام سعید باقری، ۴۰ ساله، در جمعه‌ی خونین ۱۹ دی‌ماه در نارمک، ترس را شکست و آسمانی شد.
او که پدر کودکی چهارساله بود، جان خود را نثار کرد تا فرزندش و همه‌ی فرزندان ایران روزی در هوای آزادی نفس بکشند.
پیکرش روزها بعد در کهریزک پیدا شد، اما روح بلندش هرگز تسلیم نشد و نامش در حافظه‌ی دادخواهی این سرزمین ماندگار شد.

متن و عکس ارسالی مخاطبان

#سعید_باقری #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

رضا محمدحسینی، زندانی محبوس در قزل‌حصار، در چهلم رویدادهای خونین دی‌ماه ۱۴۰۴ با انتشار بیانیه‌ای از ادامه بی‌پاسخ‌ماندن حقیقت این کشتار سخن گفته و خواستار همدلی با خانواده‌های داغدار، تقویت عدالت‌خواهی و توجه فوری به وضعیت زندانیان سیاسی شده است.

بیانیه رضا محمدحسینی از زندان قزل‌حصار

چهل روز از روزهای خونین دی‌ماه ۱۴۰۴ گذشته و هنوز ابعاد این جنایت روشن نشده است.
هنوز نمی‌دانیم چند هزار نفر کشته، مجروح، مفقود و بازداشت شده‌اند. هنوز نمی‌دانیم بر بازداشت‌شدگان چه گذشت. اما آن‌چه تاکنون آشکار شده، نشان از جنایتی گسترده و سازمان‌یافته دارد.

جمهوری اسلامی در خیابان‌ها، به معنای واقعی کلمه، جوی خون به راه انداخت.
به مجروحان تیر خلاص زدند. با تک‌تیرانداز به سر و قلب مردم شلیک کردند. کودکان را هدف قرار دادند. مجروحان را از بیمارستان‌ها ربودند. بازداشت‌شدگان را شکنجه کردند.
بسیاری با اتهاماتی چون «محاربه» و «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شدند.

از خانواده‌ها برای تحویل پیکر عزیزانشان پول گرفتند.
آنان را وادار کردند عزیزانشان را در قبرهای دوطبقه یا در روستاهای دور دفن کنند. حتی برخی خانواده‌ها ناچار شدند عزیزانشان را در باغچه خانه به خاک بسپارند.

حکومت با انواع سلاح‌ها به مردم حمله کرد. در برخی شهرها، مردم را با خودروهای زرهی زیر گرفتند. سپس، پیکرها را از خیابان‌ها جمع کردند، خون‌ها را از خیابان شستند تا رد جنایت باقی نماند، ایست‌های بازرسی برپا کردند و تلفن‌های همراه را گشتند تا تصاویر از بین برود.
در سردخانه‌ها و سوله‌ها، پیکرها روی هم انباشته شد و خانواده‌ها ناچار بودند میان صدها پیکر، عزیزان خود را جست‌وجو کنند. رنجی که خود شکنجه‌ای دیگر بود.

حکومت با مردم بی‌سلاح و بی‌پناه، همچون دشمن در جنگ رفتار کرد. و سپس کوشید کشته‌شدگان را «تروریست» و «وابسته» بنامد. اما مردم حقیقت را با چشم خود دیده بودند.

تقریباً خانواده‌ای نمانده که عزیز، دوست یا آشنایی را از دست نداده باشد.
با این همه، شجاعت مردم در آن روزها بی‌نظیر بود. مردمی که جانشان به لب رسیده بود، برای آزادی به خیابان آمدند. حکومت تصور می‌کرد با این سرکوب خونین، مردم را ساکت کرده است، اما زهی خیال باطل.

مردم در مراسم عزیزانشان، با وجود تهدیدها، حضور یافتند و تندترین شعارها را سر دادند.
سوگواری به اعتراض بدل شد.
خانواده‌ها بر مزار عزیزانشان رقصیدند تا بگویند:
ما تسلیم نمی‌شویم.
ما زنده‌ایم.
ما ادامه داریم.
ما برای زندگی می‌جنگیم.
ما زندگی می‌خواهیم.
همان خواسته‌ای که در خیزش «زن، زندگی، آزادی» متبلور شد. خواسته‌ای که حکومت بیگانه با مردم، پاسخش را با سرکوب و کشتار می‌دهد.

اکنون به چهلم رسیده‌ایم.
برگزاری مراسم‌های چهلم‌، سوگواری فردی را به اعتراض جمعی و کنش اجتماعی تبدیل می‌کند، دادخواهی را استمرار می‌بخشد و یاد جان‌باختگان را زنده نگه می‌دارد. این خود شکلی از مقاومت مدنی است.
از مردم ایران می‌خواهم با خانواده‌های داغدار همدل باشند، همبستگی ملی در مسیر عدالت‌خواهی را تقویت کنند، و زندانیان سیاسی و خانواده‌های آنان را تنها نگذارند.
جان‌های بسیاری در معرض خطر است.

چهل روز گذشته است، اما حقیقت فراموش یا خاموش نمی‌شود.
دادخواهی ادامه دارد.
زندگی ادامه دارد.
و امید، با وجود همه تاریکی‌ها، ادامه خواهد داشت.

پاینده ایران
رضا محمدحسینی
زندان قزل‌حصار

#رضا_محمدحسینی #همبستگی #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech