«‏آن‌ها که زندان رفته‌اند خوب می‌دانند که برای برخی زندانیان، کتاب حکم نان شب را دارد. هیچ چیز نمی‌تواند سنگینی گذر روزها و شب‌ها را در زندان آسان کند، مگر غرق‌شدن در لابه‌لای خطوط کتاب‌ها.
و حالا اگر جایی باشد که در آن همهمه‌ی بی‌پایان صداها، سکوتی را هدیه کند برای این غرق‌شدن‌ها، حکم تنفس رهایی در زندان را دارد. جایی شبیه به کتابخانه بند ۴ اوین
این بار آخری که برای سومین بار وارد بند شدم و به کتابخانه رفتم، مثل قبل نبود. چیزهای زیادی تغییر کرده بود.
تنوع کتاب‌ها بیش‌تر از گذشته بود. ساعت‌های بیش‌تری می‌شد در کتابخانه بمانی و گاهی تا نه شب.
هر روز ده‌ها روزنامه و مجله وارد بند می‌شد. کلاس‌های فرهنگی از آموزش نجوم ( علی یونسی و امیرحسین مرادی عزیز درس می‌دادند) تا کلاس‌های زبان ( یکی از آموزش‌گرها کیوان مهتدی عزیز بود ) و موسیقی و آشپزی ...برقرار بود.
تمام کتاب‌ها لیست‌بندی شده در یک کامپیوتر با یک سرچ ساده قابل دسترس بود. بانک فیلم و سی دی ارزشمندی فراهم شده بود و بعد از آزادی شنیدم که مانیتورهایی در کتابخانه نصب شده است برای شنیدن موسیقی یا دیدن سی.دی‌های آموزشی
همه این تغییرات محصول شش سال تلاش مداوم زندانیان محیط زیستی در بند ۴ بود. در این سال‌ها مسئولیت کتابخانه و بخش فرهنگی بند با آن‌ها بود. همه این امکانات را ذره ذره، با پیگیری و جمع‌آوری کمک‌های مالی از خود زندانیان فراهم کردند و با صبر و حوصله و پشتکار، زندانبان را قانع کردند، حالا که امکاناتی فراهم نمی‌کند، اجازه ورود این امکانات به زندان را بدهد. حاصل کار این دوستان شگفت‌انگیز بود.
آنها بیش از شش سال به ناحق حبس کشیدند درست، اما حبس با کیفیت! کتابخانه‌ای ساختند که تا سال‌ها می‌تواند، جایی باشد برای تنفس آزادی برای هر زندانی.

همه از حبس ناعادلانه‌شان گفتند و من دوست داشتم از دستاورد ارزشمندشان در سال‌های حبس بگویم و به پاس قدردانی کلاه از سر بردارم.
امیرحسین خالقی، سام رجبی، هومن جوکار و طاهر قدیریان
از شما دوستان ممنونم و می دانم که شما سرمایه‌های ارزشمند این سرزمین هستید.
‏پ ن : محمدرضا معمارصادقی، در این سال‌ها نقش موثری در فرستادن کتاب به زندان‌های مختلف و از جمله بند ۴ اوین داشته است.
دراویش گنابادی ( محمد شریفی مقدم، عباس دهقان، مصطفی عبدی) هنگام آزادی حجم زیادی دی وی دی آموزشی، موسیقی و فیلم و همچنین کتاب که در همه سال‌های حبس جمع‌آوری کرده بودند را به کتابخانه بند ۴ اهدا کردند.
جعفر ابراهیمی، سعید مدنی و کیوان مهتدی، واسطه‌ی ورود کتاب‌های ارزشمندی به بند ۴ بودند .به امید آزادی‌شان»

- برگرفته از حساب ایکس محمد حبیبی، زندانی سیاسی سابق

#طاهر_قدیریان #هومن_جوکار #امیرحسین_خالقی #سام_رجبی #سپیده_کاشانی #نیلوفر_بیانی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

هومن صیدالی، یکی از بازداشت‌شدگان انقلاب ۱۴۰۱، است.
۵۱۷ روز پیش او را در ایذه بازداشت کرده‌اند و از آن زمان تاکنون به صورت بلاتکلیف در زندان شیبان اهواز به سر می‌برد.

یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این شهروند به «هرانا» گفته است:
«شعبه دوم دادگاه انقلاب اهواز جهت آزادی موقت آقای صیدالی، قرار وثیقه ۵۰ میلیارد تومانی صادر کرده است، مبلغی که خانواده این شهروند، امکان و توانایی تامین آن را ندارند.»
البته تاکنون از اتهامات مطروحه علیه این شهروند بازداشتی اطلاعی حاصل نشده است.

- صدای زندانیان گمنام باشیم.

#یاری_مدنی_توانا
#زندان
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#زندانی
#هومن_صیدالی
@Tavaana_TavaanaTech

حکم بیش از ۶۰ سال حبس فعالان حقوق زنان و فعالان سیاسی گیلان در دادگاه تجدیدنظر تایید شد

صبح امروز سه‌شنبه ۸ خردادماه، احکام بازداشت‌شدگان مردادماه ۱۴۰۲ در گیلان در شعبه ۱۱ تجدیدنظر دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی محمدصادق ایران‌عقیده، «بدون تشکیل دادگاه» عینا تایید شد.

بر اساس این احکام:

«زهره دادرس» به ۹ سال و ۶ ماه حبس (به اتهام تشکیل ‌گروه با هدف برهم زدن امنیت ملی به ۶ سال و یک روز حبس تعزیری
و‌ به اتهام اجتماع و تبانی، به ۳ سال و شش ماه و یک روز حبس تعزیری) محکوم شد.

همچنین«فروغ سمیع‌نیا»، «سارا جهانی»، «یاسمین حشدری»، «شیوا شاه سیاه»، «نگین رضایی»، «متین یزدانی»، «آزاده چاوشیان» و‌ «زهرا دادرس» هریک به ۶ سال و ‌۳ ماه و ۱۷ روز حبس (اجتماع و تبانی به سه سال و شش ماه و یک روز حبس و برای اتهام عضویت در گروه، به دو سال و هفت ماه و شانزده روز حبس) محکوم شدند.

از سوی دیگر «جلوه جواهری» و «هومن طاهری» به اتهام تبلیغ علیه نظام به ۱ سال حبس تعزیری محکوم شدند.


صبح روز ۲۵ مردادماه ۱۴۰۲، این فعالان حقوق زنان و فعالان سیاسی‌ با یورش ماموران امنیتی به منازل خود در شهرهای رشت، انزلی، لاهیجان و فومن بازداشت شدند.

پس از گذران قریب به دوماه، همگی این فعالین در فواصل زمانی متفاوت، با تودیع قرار وثیقه به‌صورت موقت از زندان لاکان رشت آزاد شدند.

#جلوه_جواهری #هومن_طاهری #زهرا_دادرس #زهره_دادرس #آزاده_چاوشیان #شیوا_شاه_سیاه #نگین_رضایی #متین_یزدانی #فروغ_سمیع_نیا #سارا_جهانی #یاسمین_حشدری #گیلان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

پرونده یازده فعال حقوق‌زنان به شعبه اجرای احکام رشت ارجاع شد

یازده فعال حقوق زنان در گیلان که در پرونده‌ای مشترک به بیش از ۶۰ سال و ۶ ماه حبس محکوم شده بودند، اکنون در انتظار دریافت ابلاغیه برای اجرای احکام حبس صادره هستند.
۸ خردادماه ۱۴۰۳، احکام بازداشت‌شدگان مردادماه ۱۴۰۲ در گیلان در شعبه ۱۱ تجدیدنظر دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی محمدصادق ایران‌عقیده، «بدون تشکیل دادگاه» عینا تایید شده بود.

بر اساس این احکام:

«زهره دادرس» به ۹ سال و ۶ ماه حبس (به اتهام تشکیل ‌گروه با هدف برهم زدن امنیت ملی به ۶ سال و یک روز حبس تعزیری
و‌ به اتهام اجتماع و تبانی، به ۳ سال و شش ماه و یک روز حبس تعزیری) محکوم شد.

همچنین«فروغ سمیع‌نیا»، «سارا جهانی»، «یاسمین حشدری»، «شیوا شاه سیاه»، «نگین رضایی»، «متین یزدانی»، «آزاده چاوشیان» و‌ «زهرا دادرس» هریک به ۶ سال و ‌۳ ماه و ۱۷ روز حبس (اجتماع و تبانی به سه سال و شش ماه و یک روز حبس و برای اتهام عضویت در گروه، به دو سال و هفت ماه و شانزده روز حبس) محکوم شدند.

از سوی دیگر «جلوه جواهری» و «هومن طاهری» به اتهام تبلیغ علیه نظام به ۱ سال حبس تعزیری محکوم شدند.

صبح روز ۲۵ مردادماه ۱۴۰۲، این فعالان حقوق زنان و فعالان سیاسی‌ با یورش ماموران امنیتی به منازل خود در شهرهای رشت، انزلی، لاهیجان و فومن بازداشت شده بودند.

#فروغ_سمیع_نیا #سارا_جهانی #یاسمین_حشدری #شیوا_شاه_سیاه #نگین_رضایی #آزاده_چاوشیان #زهرا_دادرس #متین_یزدانی #زهره_دادرس #هومن_طاهری
#جلوه_جواهری
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech

زهرا و زهره دادرس جهت اجرای حکم حبس به زندان لاکان رشت منتقل شده‌اند و نُه فعال دیگر که در این پرونده به حبس‌های سنگین محکوم شده‌اند، بر اساس احضار تلفنی صبح امروز شنبه ۲۳ تیر خود را به اجرای احکام و زندان معرفی کردند و با بدرقه دوستان و خانواده خود راهی زندان لاکان رشت شدند.
خانواده‌های این افراد روزهای سختی را گذراندند و تا چند سال روزهای پر اضطرابی را خواهند گذراند. کنارشان باشیم و تنهایشان نگذاریم.

پی‌نوشت: تا این لحظه فروغ سمیع‌نیا، جلوه جواهری، نگین رضایی، شیوا شاه‌سیاه و آزاده چاوشیان به زندان لاکان رشت رفته‌اند.

#سارا_جهانی
#شیوا_شاه‌سیاه
#فروغ_سمیع‌نیا
#جلوه_جواهری
#متین_یزدانی
#آزاده_چاوشیان
#نگین_رضایی
#یاسمین_حشدری
#هومن_طاهری
#زندان_لاکان_رشت #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

منوچهر فلاح، زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت، از اول مرداد ماه ۱۴۰۳ در اعتصاب غذا به سر می‌برد. پنج تن از زندانیان سیاسی زندان لاکان رشت در بیانیه‌ای اعلام کرده‌اند که در همراهی با او، آن‌ها هم دست به اعتصاب غذا می‌زنند.

متن این بیانیه به شرح زیر است:

« مردم شریف و آزادیخواه ایران

اعتصاب غذا برای زندانی، واپسین راهکار رهایی از ستمی هست که بر وی می‌رود. زيرا به خطر انداختن كالبدجسمى، گاه او را با آسیب‌های جسمى و روحى جبران‌ناپذیری روبرو می‌كند.

پرسش اینجاست:
ژرفای این ستم تا کجاست كه یک زندانی از مهمترین داشته‌اش دست می‌شوید؟

منوچهر فلاح، از تاریخ ۱ مرداد ۱۴۰۳ دست به اعتصاب غذا زده تا از پانزده ماه بلاتکلیفی دردناک رهایی یابد.
در این مدت شاهد نگرانی هر روزه منوچهر فلاح نسبت به دختر نوجوانش كه غير از پدرش كسى را ندارد، بوده‌ایم. او همچنين دل‌نگران فشارها و تهدیدهای پیوسته قضایی بر خانواده‌اش ( داماد و تنها خواهرش ) است.
دلسوزی و مهربانی منوچهر، اين كارگر زحمتكش، زبانزد هم‌بندی‌های او دربند سیاسی زندان لاکان رشت است؛ گوهر گرانبهایی که شایسته واژه انسانیت و تندیسی آشکار از مهرورزی می‌باشد.
درگذشت پدر و مادر، ۱۵ ماه بودن در زندان بدون ملاقات، به همراه تنهایی کشنده‌ای که عدم پیگیری پرونده‌اش را هم در بر می‌گیرد، بخش کوچکی از ناگفته‌های منوچهر فلاح است.

لذا علیرغم اینکه تمام تلاش خود را بکار گرفتیم او را از ادامه اعتصاب غذا منصرف نمائیم، با توجه به بلاتکلیفی طولانی مدت و آگاه از حقانیت مطالباتش، ما گروهی از از زندانیان بند سیاسی زندان لاکان رشت نسبت به بی توجهی مسئولان، از تاریخ ۲۱ مردادماه ۱۴۰۳ با اعتصاب غذای ایشان همراهی خواهیم کرد.
۱- عیسی چولاندیم
۲- جمشید عزیزی
۳- هومن طاهری
۴- ساسان خانزاده
۵- محمد میری

مرداد ماه ۱۴۰۳، زندان لاکان رشت

#منوچهر_فلاح #زندان_لاکان_رشت #عیسی_چولاندیم #جمشید_عزیزی #هومن_طاهری #ساسان_خانزاده #محمد_میری #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

برای فعالان حقوق زنان گیلان، که در روندی ناعادلانه، بازداشت، شکنجه و محکوم به زندان طولانی شدند.

این افراد از بدو بازداشت تا زمان پایان بازجویی مورد انواع و اقسام شکنجه‌ها قرار گرفته بودند تا تن به اعتراف اجباری بدهند.
احکام صادره در دستگاه قضایی، مبتنی بر گزارش همین بازجویان شکنجه‌گر است و فاقد هرگونه اعتباری است.

البته اعتبار و افتخاری است برای همه این بازداشت‌شدگان و ننگی است برای حکومت.


صبح روز ۲۵ مردادماه ۱۴۰۲، این فعالان حقوق زنان و فعالان سیاسی‌ با یورش ماموران امنیتی به منازل خود در شهرهای رشت، انزلی، لاهیجان و فومن بازداشت شده بودند..

پس از گذران قریب به دوماه، همگی این فعالین در فواصل زمانی متفاوت، با تودیع قرار وثیقه به‌صورت موقت از زندان لاکان رشت آزاد شدند.

و اینک با تایید احکام سنگین در زندان لاکان رشت هستند.

#جلوه_جواهری #هومن_طاهری #زهرا_دادرس #زهره_دادرس #آزاده_چاوشیان #شیوا_شاه_سیاه #نگین_رضایی #متین_یزدانی #فروغ_سمیع_نیا #سارا_جهانی #یاسمین_حشدری #گیلان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

همسر جاویدنام یحیی رحیمی در آستانه سالگرد جان‌باختن او این تصویر نوشته را منتشر کرد.

«امشب ،نگذرد این زمان بی امان
نشود فردا
خون میچکد از این پاییز
از این مهر نامهربان
جان من ،امشب
دوسال میشود ....
جان من برایت بیقرار است...
وای از این همه درد...
وای از این همه ظلم»

rahimi_yahya70

- یحیی رحیمی شهروند سنندج و هموطن ما ایرانیان مثل هر روز پشت فرمان پرایدش نشست تا بره سمت خونه... در مسیر منزل به ترافیک نیروهای امنیتی رسید و با بوق زدن درخواست بازگشایی مسیر رو داشت تا به منزلش و خانواده‌اش برسه.

و اون روز در ۱۶ مهرماه ۱۴۰۱ یک مامور انتظامی از فاصله یک متری به پیشانی یحیی رحیمی شلیک کرد و یحیی رو کشت و همسر جوانش و اعضای خانواده‌اش رو برای همیشه داغدار کرد.

#یحیی_رحیمی #پیمان_منبری #داریوش_علیزاده #محمد_امینی#رامین_فاتحی#محمد_شریعتی #هومن_عبداللهی #آرام_حبیبی #عیسی_بیگلری#سارینا_ساعدی #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مراسم سالگرد جان‌باختن جاویدنام یحیی رحیمی، چند روز پیش بر سر مزارش برگزار شد

- یحیی رحیمی شهروند سنندج و هموطن ما ایرانیان مثل هر روز پشت فرمان پرایدش نشست تا بره سمت خونه... در مسیر منزل به ترافیک نیروهای امنیتی رسید و با بوق زدن درخواست بازگشایی مسیر رو داشت تا به منزلش و خانواده‌اش برسه.

و اون روز در ۱۶ مهرماه ۱۴۰۱ یک مامور انتظامی از فاصله یک متری به پیشانی یحیی رحیمی شلیک کرد و یحیی رو کشت و همسر جوانش و اعضای خانواده‌اش رو برای همیشه داغدار کرد.

لازم به ذکر است، شاهدانی هستند که فرد ضارب را شناسایی کرده‌اند، قاتلی که بی‌رحمانه یحیی رحیمی را به قتل رساند و خانواده‌اش را داغدار کرد.

#یحیی_رحیمی #پیمان_منبری #داریوش_علیزاده #محمد_امینی #رامین_فاتحی #محمد_شریعتی #هومن_عبداللهی #آرام_حبیبی #عیسی_بیگلری #سارینا_ساعدی #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

برای منوچهر فلاح

✍️ هومن طاهری
با پرتره‌ای از منوچهر فلاح اثر عیسی چولاندیم

🔸 روز سوم بازداشتی که تمام مدت، دستبند و پابند داشتم و ضرب‌وشتم با تأیید بازپرس پرونده، محسن سلطانی‌فر انجام می‌شد: دستبند را از پشت به پابند زنجیر کرده‌بودند و چون توانایی نشستن نداشتم، به صندلی عقب ماشین پرتاب شدم. به محض خروج ماشین از اداره اطلاعات، ضرب‌و‌شتم و توهین و تعرض شروع شد و با منحرف شدن در جاده‌های روستایی تا یک ساعت بعد ادامه یافت.
با ورود به زندان، به اتاق انفرادی که در کنار تعدادی اتاق چند نفره قرار داشت منتقل شدم. اینجا که تازه از شوک بیرون آمده و متوجه کبودی گردن و شکستگی دندان نیش راستم شدم، دو نفر از زندانیان که در حال پیاده‌روی در راهرو مشترک بودند توجهم را جلب کردند. در اولین ارتباط چشمی، یکیشان می‌پرسد جرمت چیست؟ و همین زندانی در مسیر برگشت، یک بسته پیچیده در دستمال کاغذی به داخل پرتاب می‌کند. داخل دستمال، یک بسته سیگار بیستون و فندک است.

🔸 حتی همین اتفاق هم می‌توانست خاطره‌ی منوچهر را برایم ابدی کند. مواجهات بعدی در بند عمومی و آشنایی بیشتر با او، به این ابدیت عمق بیشتری بخشید.
منوچهر از آن دست دهه‌شصتی‌هایی است - البته مانند اغلب آنها - که کودکی‌اش در سال‌های وحشت دهه‌ی شصت سپری شد؛ در کلاس‌های بی امکانات چهل پنجاه نفره پایین شهر درس خواند، وقتی به سن دانشگاه رسید با خیل عظیم داوطلبان و ظرفیت پایین دانشگاه‌ها و امکانات پایین‌تر خود نسبت به همسالانش مواجه شد و از تحصیل باز ماند و بدون پشتوانه‌ی خانوادگی و بهره‌مندی از رانت حکومتی که اغلب شرط کافی هر ترقی است، سال‌ها کارگری کرد و جبر جغرافیایی زمانه و این سیر مداوم دویدن و نرسیدن بر تمام زندگی‌اش سایه انداخت.

🔸منوچهر فلاح شاید نتواند ساعت‌ها درباره شکل مطلوب حکومت و یا مزایای دموکراسی، عدالت و آزادی سخنرانی کند؛ اما شرایط پرپیچ و خم زندگی و آگاهی به هم‌سرنوشتی با میلیون‌ها نفری که از آموزش، بهداشت، کار و زندگی آبرومندانه محروم بوده‌اند به او بهتر از خیلی از ماها - در درجه اول خودم - آموخته است که رهایی فردی ممکن نیست.
این تجربه زیسته‌ی غنی به منوچهر یاد داده که برای تغییر سرنوشت تنها دخترش، صرفاً تلاش فردی برای فرزندش نه امکان پذیر و نه مطلوب است و از پی آن دست به عمل برای تغییر سرنوشت جامعه زده است.

🔸 منوچهر کارگر زندانی‌ای که محروم از پدر و مادر و بیش از ۱۵ ماه بی ملاقات و بلاتکلیف در زندان به سر می‌برد، در زندان هم به این شکل به زندگی متعهدانه خود ادامه داده است.
با توجه به اینکه بخش بزرگی از زندانیان جنبش ژینا افراد کم سن و سالی بودند که اغلب تجربه‌ی زندگی مستقل کمی داشتند، منوچهر با سخت گرفتن بر خودش سعی در آسایش این زندانیان داشت. قبول مسئولیت آشپزی، خیاطی، اصلاح مو و... در کنار پشتیبانی‌ روحی و روانی آن‌ها، تنها بخش کوچکی از کارهایی است که باعث ماندگاری تصویر منوچهر در ذهن هم بندی‌هایش شده است.
اگر اینجا هم حکومت سعی می‌‌کرد با محرومیت منوچهر از مهر پدری نسبت به هم دخترش او را مجازات کند، او همین مهر را با ابراز بی دریغ به هم‌بندی‌هایش تبدیل به سلاح موثری علیه وضعیت می‌کرد.

🔸 منوچهر فلاح فرزند مردم است و در داخل و خارج زندان وظیفه فرزندی خود را نسبت به مردم به کمال به جا آورده است؛ اینک وظیفه ما در داخل زندان و شما در بیرون است تا به وظیفه خود عمل کنیم و صدای منوچهر باشیم.

بند میثاق زندان لاکان رشت
این یادداشت در زمان اعتصاب غذای منوچهر نوشته شده و اکنون در حالی  انتشار می‌یابد که این کارگر زندانی همچنان بلاتکلیف در زندان لاکان رشت به سر می‌برد.


#هومن_طاهری #منوچهر_فلاح #عیسی_چولاندیم #زندان_لاکان_رشت #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

امروز، ۱۵ آذر ماه ۱۴۰۳، مراسم دومین سالگرد جان‌باختن جاویدنام هومن عبداللهی در سنندج بر سر مزارش برگزار شد

پدر هومن عبداللهی در این مراسم پیامی را قرائت کرد و گفت:

«هیچ‌ جان آگاهی که جامعه ایران را دیده باشد، نمی‌تواند از کاستی‌های آن چشم بپوشد. نابرابری‌ها را نبیند، از کنار فساد و ناکارآمدی به‌آسانی بگذرد و نگران آینده فرزندان این سرزمین نباشد. اما در برابر این حجم از مشکلات چه می‌توان کرد؟

در جامعه‌ای که تمام روزنه‌های تغییر و اصلاح به روی مردم بسته شده، فعالان مدنی، سیاسی و روزنامه‌نگاران به زندان انداخته می‌شوند و مسئولان، در طول سالیان متمادی، هیچ‌کدام از وعده‌های خود را عملی نکرده‌اند، شرایط زندگی روزبه‌روز دشوارتر می‌شود. آیا باید اعتراض به این اوضاع جرم تلقی شود؟

مردم ستم‌دیده کردستان که همواره زیر بار ستم مضاعف زیسته‌اند، چه راهی جز اعتراض و حضور با دستان خالی در خیابان داشته و دارند تا امید را زنده نگه دارند و به تاراج منابع این سرزمین پایان دهند؟ آیا به گواه اعلامیه جهانی حقوق بشر، کنوانسیون‌های بین‌المللی که خود شما نیز پذیرفته‌اید، و اصل ۲۷ قانون اساسی که ادعایش را دارید، مردم حق تشکیل اجتماعات و راهپیمایی اعتراضی ندارند؟

اما افسوس که به محض برپایی کوچک‌ترین اعتراضی، کسانی که باید حامی مردم باشند، در ازای حقوقی ناچیز اجیر می‌شوند تا برای حفظ منافع صاحبان رانت و ویلاهای چند صد میلیاردی، پیشانی پاک‌ترین فرزندان این سرزمین را هدف قرار دهند.

هومن ما، اولین کسی نبود که قربانی این ستم شد. دهه‌هاست که پاسخ مطالبات مردم برای زندگی شرافتمندانه با گلوله و چوبه دار داده می‌شود. پیش از هومن، ندا، سارو، بهاران و هزاران جوان دیگر را از ما گرفتند. اما نتوانستند این چراغ را خاموش کنند.

تا زمانی که این ظلم ادامه دارد، هر روز چراغ دیگری در گوشه‌ای از این سرزمین روشن خواهد شد. هومن در دل این ملت هرگز خاموش نخواهد شد.

آزادی شمشیری است که هرگز زنگ نمی‌زند.»

#هومن_عبداللهی #سنندج #زن_زندگی_آزادی #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

پیام مادر جاویدنام هومن عبداللهی در دومین سالگرد جان‌باختن فرزندش

سنندج، ۱۵ آذر ۱۴۰۳

«مردم قهرمان کردستان، همراهان عزیزم، یاران هومن و رهروان راه آزادی و زندگی!
پیش از هر چیز، از جانب خودم و خانواده‌ام، به مناسبت دومین سالگرد هومن همیشه زنده خوش‌آمد می‌گویم.

دو سال پیش در چنین روزی، روزی سیاه و تلخ (که تلخ‌تر از این در کشورمان کمتر دیده‌ایم)، قدرتی سیاه‌اندیش و ظالم در بی‌رحم‌ترین بیابان‌های این جهان، با بهانه‌ای پوچ و به جرم خواستن آزادی، پرچم زندگی و امید را به خون کشید. آن نیروهای بی‌رحم، با تصورات پوچشان، خواستند هومن و جوانان این سرزمین را از بین ببرند و از آمدن بهار جلوگیری کنند، اما خون هومن‌ها در طول تاریخ این سرزمین، ریشه‌ای عمیق از آزادی و مقاومت کاشت.

هومن عزیزم! اگرچه تو به بهار نرسیدی، اما تاریکی هیچ‌گاه نمی‌تواند بر نور چیره شود. ظلم هرگز جاودان نمی‌ماند و آنچه که از تاریکی دفاع می‌کند، محکوم به شکست است. امروز، ما به عنوان یک خانواده دادخواه و دادطلب در کردستان، مسیر خود را ادامه می‌دهیم تا به حقوقمان دست یابیم؛ مسیری که دادخواهی برای هومن عزیزمان است.

از همین‌جا، دست در دست همه خانواده‌های شهیدان خیزش زن، زندگی، آزادی می‌گذاریم و از آن‌ها می‌خواهیم که در این مسیر متحد بمانند. همچنین، ما همچنان در برابر حکومتی که مخالف زندگی است، به ویژه با قانون جدید که برای شدت بخشیدن به اجبار حجاب وضع شده، مقاومت می‌کنیم.

در پایان، ضمن قدردانی دوباره از همراهی شما، یاد همه عزیزان ازدست‌رفته‌مان را گرامی می‌داریم. ایمان دارم که هومن من، بر اسب سفید آرزوها، از دیار آزادی برای فرزندان این سرزمین پیام می‌آورد.

یادشان همیشه زنده باد!»

#هومن_عبداللهی #سنندج #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

مراسم دومین سالگرد جان‌باختن جاویدنام هومن عبداللهی بر سر مزار او برگزار شد

در این مراسم بسیاری از خانواده‌های دادخواه سنندج و جمعی از مردم حضور داشتند.

هومن در جریان خیزش انقلابی ۱۴۰۱ در شب ۱٦ آذر ۱٤۰۱ سە روز پس از تولدش با شلیک نیروهای سرکوبگر رژیم جانش را از دست داد.
هومن عبداللهی ۲۱ سال بیشتر نداشت.
پیکر هومن عبداللهی،‌ از کشته‌شدگان اعتراضات ۱۶ آذر در سنندج، با حضور گسترده نیروهای امنیتی به صورت شبانه در شهرک حسن‌آباد این شهر دفن شد.
به گفته منابع مطلع، آثار گلوله ساچمه‌ای و شکستگی در اثر ضربات باتون نیروهای امنیتی بر روی جسد این شهروند مشهود بوده است.

#مادران_دادخواه #سنندج #زن_زندگی_آزادی #دادخواهی #هومن_عبدالهی #هومن_عبداللهی #هنر_اعتراض #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

برگزاری مراسم سالگرد جاویدنام هومن عبداللهی، از جانباختگان جنبش انقلابی زن، زندگی، آزادی با حضور خانواده او و جمعی از خانوادەهای دادخواە در سومین سالگرد قتل حکومتی او در آرامستان حسن‌آباد سنندج

هومن عبداللهی، جوان ۲۱ ساله و اهل شهرستان سنندج، در تاریخ ١٦ آذر ماه ١٤٠١، در جریان اعتراضات سراسری به قتل حکومتی ژینا امینی، در محله حسن‌آباد سنندج، از ناحیه سینه مورد هدف شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی ایران قرار گرفت و بە شدت مجروح شد و پس از انتقال به بیمارستان کوثر سنندج بر اثر شدت جراحات وارده جان خود را از دست داد.

#هومن_عبداللهی #سنندج #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

تداوم بازداشت هومن جلیل، دانشجوی دانشگاه چمران اهواز

هومن جلیل، ۲۲ ساله و دانشجوی دکترای حرفه‌ای دامپزشکی دانشگاه چمران اهواز، روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در منطقه کیان‌پارسِ اهواز توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.
بر اساس گزارش‌های دریافتی، بازداشت هومن جلیل با ضرب‌وشتم و اعمال خشونت همراه بوده است. این دانشجو از زمان بازداشت تاکنون در زندان شیبان اهواز نگهداری می‌شود و اطلاعات دقیقی درباره اتهامات مطرح‌شده علیه او و وضعیت حقوقی پرونده‌اش منتشر نشده است.

#هومن_جلیل #زندان_شیبان #دانشجو

@Tavaana_TavaanaTech

هومن بشکوفه، ۳۶ ساله، روز ۱۸ دی‌ماه در تهران با شلیک گلوله قناسه جان خود را از دست داد. او متأهل و پدر یک پسر پنج‌ساله بود.
هومن در ایران‌خودرو کار می‌کرد و سال‌ها تلاش کرده بود با وجود سختی‌هایی که از کودکی و یتیمی تجربه کرده بود، زندگی آبرومندانه‌ای برای خانواده‌اش بسازد. نزدیکانش می‌گویند او با رنج بزرگ شد، اما همواره کوشید راهی متفاوت برای آینده خود و فرزندش رقم بزند.
اکنون کودکش باید بدون پدر بزرگ شود؛ با زخمی که فقدان پدر در زندگی بر جا می‌گذارد.
پیکر هومن بشکوفه در روستای سرزیارت، در جاده چالوس، به خاک سپرده شد.

#هومن_بشکوفه #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
پیام ویدیویی کایلی مور-گیلبرت در واکنش به بازداشت دوباره هومن جوکار، سپیده کاشانی و سیما کاشانی

کایلی مور-گیلبرت، پژوهشگر و استاد دانشگاه استرالیایی-بریتانیایی که خود سال‌ها در ایران زندانی بود، با انتشار یک پیام ویدیویی نسبت به بازداشت دوباره هومن جوکار، سپیده کاشانی و سیما کاشانی ابراز نگرانی کرد و خواستار آزادی فوری آنان شد.

مور-گیلبرت که در دوران حبس در زندان اوین با هومان جوکار و سپیده کاشانی هم‌بند بوده است، گفت: «خواهر عزیزم، سپیده کاشانی، همراه با همسرش هومان جوکار و خواهرش سیما کاشانی در ایران بازداشت شده‌اند. هیچ اطلاعی نداریم چه نهادی آن‌ها را بازداشت کرده، در کجا نگهداری می‌شوند و دلیل این بازداشت چیست.»

او با اشاره به سابقه زندان هومن جوکار و سپیده کاشانی افزود که این دو فعال حفاظت از حیات‌وحش پیش‌تر بیش از شش سال از زندگی خود را در زندان اوین گذرانده‌اند و تأکید کرد که آن‌ها فعال سیاسی نیستند و پیش از این نیز بهای سنگینی پرداخته‌اند.

مور-گیلبرت همچنین نسبت به وضعیت جسمانی سیما کاشانی هشدار داد و گفت او به بیماری ام‌اس مبتلاست و به مراقبت فوری پزشکی نیاز دارد. به گفته او، پدر سپیده و سیما نیز به‌تازگی پس از تحمل چندین بیماری جدی از بیمارستان مرخص شده و به حضور دخترانش برای مراقبت از خود نیاز دارد.

این پژوهشگر استرالیایی-بریتانیایی، هومن جوکار، سپیده کاشانی و سیما کاشانی را از «شجاع‌ترین، شریف‌ترین و مهربان‌ترین انسان‌هایی» توصیف کرد که می‌شناسد و از جامعه جهانی خواست نام آنان را به خاطر بسپارند و برای آزادی فوری‌شان تلاش کنند.

هومن جوکار و سپیده کاشانی از فعالان شناخته‌شده حفاظت از حیات‌وحش در ایران هستند که پیش‌تر در پرونده فعالان محیط زیست به اتهام جاسوسی بازداشت و پس از گذراندن بیش از شش سال حبس آزاد شده بودند. با این حال، این دو به همراه سیما کاشانی بار دیگر بازداشت شده‌اند و تاکنون از محل نگهداری، نهاد بازداشت‌کننده و اتهامات احتمالی آنان اطلاعی در دست نیست.

#هومن_جوکار #سپیده_کاشانی #سیما_کاشانی


@Tavaana_TavaanaTech

‌
لویی آرنو، زندانی پیشین فرانسوی در ایران، خواستار آزادی هومن جوکار و سپیده کاشانی شد

لویی آرنو، شهروند فرانسوی و زندانی پیشین در ایران، با انتشار یک پیام ویدیویی نسبت به بازداشت دوباره هومن جوکار و سپیده کاشانی ابراز نگرانی کرد و از افکار عمومی خواست برای جلوگیری از فراموش شدن سرنوشت آنان، صدای این دو فعال محیط زیست باشند.

آرنو که ۶۲۳ روز را در زندان اوین گذرانده و در دوران حبس با هومن جوکار و سپیده کاشانی هم‌بند بوده است، در این پیام گفت: «هومن جوکار و سپیده کاشانی، دو فعال دلسوز و عاشق طبیعت که سال‌ها برای حفاظت از گونه‌های در معرض خطر انقراض در ایران تلاش کرده‌اند، بار دیگر بازداشت شده‌اند.»

او با اشاره به تجربه شخصی خود افزود: «در میان بی‌شمار زندانی سیاسی ایرانی که جان مرا نجات دادند، هومان و سپیده جایگاه ویژه‌ای دارند. آن‌ها از مهربان‌ترین، دلسوزترین و پرشورترین انسان‌هایی هستند که تاکنون شناخته‌ام.»

این زندانی پیشین با یادآوری پرونده پیشین این دو فعال محیط زیست گفت هومن جوکار و سپیده کاشانی پیش‌تر به اتهام واهی جاسوسی، شش سال را در زندان اوین سپری کردند؛ سال‌هایی که به گفته او با شکنجه‌های متعدد و تهدید به اعدام همراه بود و یکی از آشکارترین بی‌عدالتی‌های جمهوری اسلامی را رقم زد.

آرنو همچنین با اشاره به بازداشت دوباره این زوج پس از حدود دو سال و نیم آزادی اظهار داشت: «برای من و برای بی‌شمار زندانی دیگری که در دوران حبس از حمایت، محبت و همدلی آن‌ها بهره‌مند شدند، هومن و سپیده خانواده هستند.»

او در پایان از مخاطبان خواست این پیام را بازنشر کنند تا سرنوشت هومن جوکار و سپیده کاشانی به فراموشی سپرده نشود و بر ضرورت آزادی هرچه سریع‌تر آنان تأکید کرد.


#هومن_جوکار #سپیده_کاشانی #سیما_کاشانی

@Tavaana_TavaanaTech