Forwarded from گفتوشنود
اصلاحات در کتابهای درسی عربستان با تمرکز بر مدارا و همزیستی
بر اساس گزارش تازه سازمان «IMPACT-se» (موسسه پایش صلح و مدارای فرهنگی در آموزش مدرسهای) که در نشریه «تایمز اسرائیل» بازتاب یافته است، کتابهای درسی مدارس عربستان سعودی مسیر چندساله خود را به سمت ترویج مدارا، همزیستی مسالمتآمیز و تفکر انتقادی ادامه دادهاند.
در بررسی انجامشده روی ۱۳۶ کتاب درسی متعلق به سال تحصیلی ۲۰۲۵-۲۰۲۶، مشخص شد که مطالب افراطی، تبعیضآمیز و نمونههای باقیمانده از محتوای یهودستیزانه بهطور کامل از برنامههای درسی جدید حذف شدهاند.
نکات کلیدی این گزارش به شرح زیر است:
تقویت گفتوگوی بینادیان: کتابهای مطالعات اسلامی نمونههای بارزی از روابط مسالمتآمیز پیامبر اسلام (ص) با یهودیان، مسیحیان و قبایل مختلف عرب را برجسته ساختهاند.
قوانین جنگ و حمایت از غیرنظامیان: درسهای مربوط به موضوعات نظامی و جنگ، هرگونه آسیبرساندن به غیرنظامیان را بهشدت ممنوع و محکوم میشمارند.
تعدیل عبارات دینی: پاساژها و بخشهایی که به تصویرسازی منفی از یهودیان، مسیحیان و زرتشتیان میپرداختند، تعدیل و حذف شدهاند.
تصویرسازی از زنان: نقش زنان به عنوان ارکان فعال در توسعه جامعه و اقتصاد عربستان، همسو با برنامههای «چشمانداز ۲۰۳۰» این کشور، گسترش چشمگیری یافته است.
نگاه به تحولات منطقهای: عباراتی مانند «دشمن صهیونیستی» در برخی متون با عبارات خنثیتر نظیر «اشغالگری اسرائیل» جایگزین شدهاند؛ هرچند همچنان نامی از اسرائیل بر روی نقشههای درسی دیده نمیشود و این کشور به عنوان یک دولت اشغالگر توصیف میگردد.
مسئولان این موسسه پژوهشی، روند کلی حاکم بر کتابهای درسی عربستان را بسیار تشویقکننده ارزیابی کرده و معتقدند این تغییرات بنیادین نقشی سازنده در تقویت ثبات و درک متقابل در منطقه ایفا خواهد کرد.
#مدارا #همزیستی #تفکر_انتقادی #آموزش #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
بر اساس گزارش تازه سازمان «IMPACT-se» (موسسه پایش صلح و مدارای فرهنگی در آموزش مدرسهای) که در نشریه «تایمز اسرائیل» بازتاب یافته است، کتابهای درسی مدارس عربستان سعودی مسیر چندساله خود را به سمت ترویج مدارا، همزیستی مسالمتآمیز و تفکر انتقادی ادامه دادهاند.
در بررسی انجامشده روی ۱۳۶ کتاب درسی متعلق به سال تحصیلی ۲۰۲۵-۲۰۲۶، مشخص شد که مطالب افراطی، تبعیضآمیز و نمونههای باقیمانده از محتوای یهودستیزانه بهطور کامل از برنامههای درسی جدید حذف شدهاند.
نکات کلیدی این گزارش به شرح زیر است:
تقویت گفتوگوی بینادیان: کتابهای مطالعات اسلامی نمونههای بارزی از روابط مسالمتآمیز پیامبر اسلام (ص) با یهودیان، مسیحیان و قبایل مختلف عرب را برجسته ساختهاند.
قوانین جنگ و حمایت از غیرنظامیان: درسهای مربوط به موضوعات نظامی و جنگ، هرگونه آسیبرساندن به غیرنظامیان را بهشدت ممنوع و محکوم میشمارند.
تعدیل عبارات دینی: پاساژها و بخشهایی که به تصویرسازی منفی از یهودیان، مسیحیان و زرتشتیان میپرداختند، تعدیل و حذف شدهاند.
تصویرسازی از زنان: نقش زنان به عنوان ارکان فعال در توسعه جامعه و اقتصاد عربستان، همسو با برنامههای «چشمانداز ۲۰۳۰» این کشور، گسترش چشمگیری یافته است.
نگاه به تحولات منطقهای: عباراتی مانند «دشمن صهیونیستی» در برخی متون با عبارات خنثیتر نظیر «اشغالگری اسرائیل» جایگزین شدهاند؛ هرچند همچنان نامی از اسرائیل بر روی نقشههای درسی دیده نمیشود و این کشور به عنوان یک دولت اشغالگر توصیف میگردد.
مسئولان این موسسه پژوهشی، روند کلی حاکم بر کتابهای درسی عربستان را بسیار تشویقکننده ارزیابی کرده و معتقدند این تغییرات بنیادین نقشی سازنده در تقویت ثبات و درک متقابل در منطقه ایفا خواهد کرد.
#مدارا #همزیستی #تفکر_انتقادی #آموزش #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👌17💯1
Forwarded from گفتوشنود
آزاداندیشی و آموزش
چرا نظامهای آموزشی ایدئولوژیک، پرسشگری را میکشند؟
پائولو فریره، مربی و نظریهپرداز برزیلی، در کتاب «آموزش ستمدیدگان» (۱۹۶۸) مفهوم «آموزش بانکی» را مطرح کرد: نظامی که در آن معلم اطلاعات را همچون سپرده در ذهن خالی دانشآموز «واریز» میکند و دانشآموز فقط دریافتکننده منفعل است. فریره استدلال کرد این مدل، نهفقط روشی آموزشی، بلکه شکلی از رابطه قدرت است که پرسیدن را به رفتاری نامطلوب بدل میکند، چون هر پرسش، اقتدار منبع دانش را به چالش میکشد.
هانا آرنت در مقاله «بحران در آموزش» (۱۹۵۸) هشدار داد وقتی نظام آموزشی بهجای آشنا کردن کودک با جهان واقعی و پیچیده، او را صرفا برای پذیرش یک ایدئولوژی از پیش تعیینشده آماده میکند، در واقع کودک را از توانایی «فکر کردن» -نه فقط «دانستن»- محروم میکند. تواناییای که آرنت آن را شرط لازم برای مسئولیتپذیری اخلاقی فرد بزرگسال میدانست.
پژوهش روانشناس آموزشی کارول دوک، دانشگاه استنفورد، در کتاب «ذهنیت» (۲۰۰۶) نشان داد دانشآموزانی که در محیطی پرورش مییابند که اشتباهکردن را مجازات میکند، تدریجا «ذهنیت ثابت» پیدا میکنند و از ریسک پرسیدن یا امتحانکردن ایدههای تازه پرهیز میکنند، برخلاف کودکانی که در محیط با «ذهنیت رشد» بزرگ شده و خطا را بخشی طبیعی از یادگیری تجربه کردهاند.
نمونه مستندی از این پویایی، تحلیل تاریخی نظامهای آموزشی آلمان نازی و اتحاد جماهیر شوروی است. مورخانی مانند لیزا پاین در پژوهشهای خود نشان دادهاند که در هر دو نظام، برنامه درسی تاریخ و علوم اجتماعی بهشدت گزینشی بازنویسی شد و معلمانی که در چارچوب روایت رسمی پرسش مطرح میکردند، با تنبیه شغلی روبهرو میشدند، ساختاری که در دهههای بعد، شماری از تحلیلگران آن را یکی از عوامل مؤثر در تداوم بلندمدت اقتدار ایدئولوژیک در آن جوامع دانستند.
شاید بتوان گفت آنچه از میان این پژوهشها بیرون میآید، تصویری از پرسشگری است نه بهعنوان مهارتی جانبی در کنار محتوای درسی، بلکه بهعنوان تواناییای که یا در کلاس درس رشد میکند، یا همانجا خاموش میشود.
#آموزش_ایدئولوژیک #آزاداندیشی #پرسشگری #تفکر_نقاد #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
چرا نظامهای آموزشی ایدئولوژیک، پرسشگری را میکشند؟
پائولو فریره، مربی و نظریهپرداز برزیلی، در کتاب «آموزش ستمدیدگان» (۱۹۶۸) مفهوم «آموزش بانکی» را مطرح کرد: نظامی که در آن معلم اطلاعات را همچون سپرده در ذهن خالی دانشآموز «واریز» میکند و دانشآموز فقط دریافتکننده منفعل است. فریره استدلال کرد این مدل، نهفقط روشی آموزشی، بلکه شکلی از رابطه قدرت است که پرسیدن را به رفتاری نامطلوب بدل میکند، چون هر پرسش، اقتدار منبع دانش را به چالش میکشد.
هانا آرنت در مقاله «بحران در آموزش» (۱۹۵۸) هشدار داد وقتی نظام آموزشی بهجای آشنا کردن کودک با جهان واقعی و پیچیده، او را صرفا برای پذیرش یک ایدئولوژی از پیش تعیینشده آماده میکند، در واقع کودک را از توانایی «فکر کردن» -نه فقط «دانستن»- محروم میکند. تواناییای که آرنت آن را شرط لازم برای مسئولیتپذیری اخلاقی فرد بزرگسال میدانست.
پژوهش روانشناس آموزشی کارول دوک، دانشگاه استنفورد، در کتاب «ذهنیت» (۲۰۰۶) نشان داد دانشآموزانی که در محیطی پرورش مییابند که اشتباهکردن را مجازات میکند، تدریجا «ذهنیت ثابت» پیدا میکنند و از ریسک پرسیدن یا امتحانکردن ایدههای تازه پرهیز میکنند، برخلاف کودکانی که در محیط با «ذهنیت رشد» بزرگ شده و خطا را بخشی طبیعی از یادگیری تجربه کردهاند.
نمونه مستندی از این پویایی، تحلیل تاریخی نظامهای آموزشی آلمان نازی و اتحاد جماهیر شوروی است. مورخانی مانند لیزا پاین در پژوهشهای خود نشان دادهاند که در هر دو نظام، برنامه درسی تاریخ و علوم اجتماعی بهشدت گزینشی بازنویسی شد و معلمانی که در چارچوب روایت رسمی پرسش مطرح میکردند، با تنبیه شغلی روبهرو میشدند، ساختاری که در دهههای بعد، شماری از تحلیلگران آن را یکی از عوامل مؤثر در تداوم بلندمدت اقتدار ایدئولوژیک در آن جوامع دانستند.
شاید بتوان گفت آنچه از میان این پژوهشها بیرون میآید، تصویری از پرسشگری است نه بهعنوان مهارتی جانبی در کنار محتوای درسی، بلکه بهعنوان تواناییای که یا در کلاس درس رشد میکند، یا همانجا خاموش میشود.
#آموزش_ایدئولوژیک #آزاداندیشی #پرسشگری #تفکر_نقاد #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤4👍1