شورای مرکزی انضباطی وزارت علوم حکم اخراج رضا دالمن، دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف، و محرومیت چهارساله او از تحصیل در تمامی دانشگاه‌های کشور را تأیید کرده است؛ حکمی که پرونده انضباطی یک دانشجو بر سر آویختن یک عروسک موش از درختی در محوطه دانشگاه را به اخراج و محرومیت چندساله از حق تحصیل رسانده است.

یک منبع آگاه در دانشگاه صنعتی شریف گفته است که شورای مرکزی انضباطی وزارت علوم حکم صادرشده علیه رضا دالمن را تأیید کرده و این حکم به‌زودی به او ابلاغ خواهد شد. با تأیید شورای مرکزی، روند رسیدگی به پرونده‌ای که از خردادماه در جریان بود، به مرحله پایانی رسیده است.

پیش‌تر شورای انضباطی دانشگاه صنعتی شریف این دانشجوی ۲۴ ساله مقطع کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر را به اخراج از دانشگاه و چهار سال محرومیت از تحصیل در تمامی دانشگاه‌های کشور محکوم کرده بود.

پرونده رضا دالمن پس از آن شکل گرفت که او شب سال نو ۱۴۰۵، به دلیل آویختن یک عروسک موش از درختی در محوطه دانشگاه شریف، با برخورد نیروهای امنیتی مواجه شد. او روز ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ بازداشت و پس از حدود یک ماه با تودیع وثیقه آزاد شد.

در پرونده قضایی او اتهاماتی از جمله «برهم‌زدن نظم»، «تخریب اموال عمومی» و «فحاشی و هتاکی به رهبر انقلاب» مطرح شده است.

صدور چنین مجازاتی بار دیگر ابعاد برخوردهای امنیتی و انضباطی با دانشجویان در جمهوری اسلامی را برجسته می‌کند؛ جایی که حتی اقدامی نمادین مانند نصب یا آویختن یک عروسک موش روی یک درخت در محوطه دانشگاه می‌تواند مسیری را آغاز کند که از بازداشت و تشکیل پرونده قضایی تا اخراج از دانشگاه و محرومیت چهارساله از ادامه تحصیل پیش می‌رود.

محروم‌کردن یک دانشجوی کارشناسی ارشد از ادامه تحصیل، آن هم به این دلیل، تنها یک مجازات انضباطی نیست؛ چنین حکمی می‌تواند به‌عنوان پیامی بازدارنده به دیگر دانشجویان عمل کند: حتی کنش‌های نمادین و اعتراضی در محیط دانشگاه ممکن است با هزینه‌ای سنگین برای آینده تحصیلی آنان پاسخ داده شود. در چنین فضایی، نهاد دانشگاه به‌جای آنکه عرصه‌ای برای آزادی بیان، اعتراض و تجربه اشکال مختلف کنش دانشجویی باشد، بیش از پیش زیر سایه سازوکارهای امنیتی و تنبیهی قرار می‌گیرد.

#رضا_دالمن

@Tavaana_TavaanaTech

نگرانی از وضعیت یاشار تبریزی در زندان؛ آغاز اعتصاب دارو در اعتراض به شرایط موجود

یاشار تبریزی، زندانی سیاسی، در شرایطی که از چندین بیماری از جمله مشکلات قلبی و گوارشی و همچنین عفونت چشم رنج می‌برد، از دسترسی به داروهای مورد نیاز خود محروم مانده است. نزدیکان او، با ابراز نگرانی شدید از وضعیت سلامتی تبریزی اعلام کرده‌اند که داروهای او از حدود ۱۰ روز پیش در زندان تمام شده و اکنون این زندانی سیاسی دست به اعتصاب دارو زده است.

بنا به گزارش دریافتی وضعیت گوارشی یاشار تبریزی طی روزهای اخیر وخیم‌تر شده و او به دلیل شدت رفلاکس معده، سه روز است که قادر به خوردن غذا نیست. خانواده او نسبت به پیامدهای ادامه این وضعیت و به خطر افتادن سلامتی‌اش ابراز نگرانی شدید کرده‌اند.

در تازه‌ترین تماس تلفنی یاشار تبریزی با خانواده، او اعلام کرده است که در اعتراض به شرایط موجود و عدم رسیدگی به وضعیتش، اعتصاب دارو را آغاز کرده است.

#یاشار_تبریزی

@Tavaana_TavaanaTech

جمهوری اسلامی بامداد یکشنبه شهرام صادقی یکی از معترضان بازداشتی دی‌ماه را در کرج اعدام کرد.

رسانه‌های حکومتی گزارش دادند او به اتهام «اقدام عملیاتی» به نفع اسرائیل، آمریکا و «گروه‌های متخاصم» به اعدام محکوم شده بود.

بر پایه روایت رسمی، صادقی شامگاه ۱۸ دی سال گذشته و در جریان اعتراضات سراسری، در چهارراه گلزار گلشهر کرج با خودروی پراید به سمت مأموران نیروی انتظامی رفت و هفت نفر از آنان را زیر گرفت.

حسین فاضلی هریکندی، رئیس کل دادگستری استان البرز، در تیرماه گفت یکی از این مأموران سه ماه در کما بود.

پیش از این در رسانه‌ها نام شهرام صادقی برده نشده بود. از روند رسیدگی به پرونده او اطلاعاتی در دست نیست و شرایط نگهداری و بازجویی از او و دسترسی به وکیل انتخابی نیز مبهم مانده است.

در وقایع دی ماه نیروهای سرکوبگر جنایتی بی‌سابقه را انجام دادند و هزاران نفر از شهروندان را به قتل رساندند. اگر روایت حکومت درباره شهرام صادقی درست باشد، او در برابر جنایتکاران اقدام به حمایت از مردم کرد و دفاعی مشروع را انجام داده است. دفاع مشروع جرم نیست و عمل او نیز در برابر نیروهای تابان دندان مسلح کاری قهرمانانه بوده است. یادش گرامی و نامش جاوید.

#شهرام_صادقی #نه_به‌_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech

گفت‌وگو به جای مناظره
هدف از حرف زدن پیروزی نیست، بلکه «فهم مشترک» است

در مناظره، کلمات حکم سلاح را دارند و هدف نهایی، فتح موضع طرف مقابل و نشاندن او بر سکوی شکست است. در این میدان، هر استدلال برای چوب زدن به دیوار استدلال دیگری چیده می‌شود و پیروزی زمانی رخ می‌دهد که صدای رقیب خاموش شود یا به عقب‌نشینی تن دهد.

اما این ساختار ستیزه‌جو پیش از آنکه واقعیتی را روشن کند، آن را در دود غلیظ لجبازی‌های لفظی پنهان می‌سازد. در چنین فضایی، شنیدن نه ابزاری برای درک کردن، بلکه فرصتی برای یافتن نقاط ضعف و ضربه‌زدن به موقع است.

در نقطه‌ مقابل، گفت‌وگو از منطق دیگری پیروی می‌کند. در گفت‌وگو، انسان‌ها نه برای غلبه بر یکدیگر، بلکه برای پر کردن فاصله میان جهان‌های ذهنی‌شان روبه‌روی هم می‌نشینند.

اینجا کلمات ابزار تسخیر نیستند، بلکه پل‌هایی برای عبور از مرز تنهایی فکری‌اند. هدف از حرف زدن، رسیدن به نقطه‌ای است که هیچ‌کدام پیش از ورود به آنجا را نداشتند. فضایی از معنای مشترک که از برخورد آرام و بی‌کینه زاویه‌دیدها متولد می‌شود.

وقتی غایت گفتگو پیروزی نباشد، نیاز به دفاع سرسختانه از سنگر عقاید هم رنگ می‌بازد. افراد اجازه می‌دهند تردیدها و ابهام‌هایشان دیده شود و به جای اصرار بر مطلق بودن خویش، تکه‌ای از پازل حقیقت را در دست دیگری جستجو می‌کنند.

مرگ مناظره و تولد گفت‌وگو، آغاز بازگشت انسانیت به متن ارتباطات است، جایی که تفاوت آرا نه بهانه‌ای برای جنگ، بلکه دعوتی است برای دیدن جهان از پنجره‌ای تازه، بدون آنکه کسی بازنده از میدان بیرون برود.

#مناظره #جدل #رواداری #آزاداندیشی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

میلاد حیدری، شهروند ۲۷ ساله ساکن اهواز، روز پنجشنبه ۲۲ مرداد ۱۴۰۵ پس از یورش نیروهای اداره اطلاعات به منزل شخصی‌اش در کوی مشعلی اهواز بازداشت شده و به مکانی نامعلوم منتقل شده است.

بر اساس گزارش منابع حقوق بشری، میلاد حیدری متأهل است و به مذهب اهل سنت گرایش دارد. تاکنون از علت بازداشت، اتهامات احتمالی و محل نگهداری او اطلاعی در دست نیست و خانواده‌اش نیز از وضعیت او بی‌خبرند.

بازداشت میلاد حیدری در شرایطی صورت گرفته که پیش‌تر نیز گزارش‌هایی از بازداشت گروهی از شهروندان اهل سنت در اهواز و مناطق اطراف این شهر منتشر شده بود. در ماه‌های گذشته، شماری از شهروندان اهل سنت در کوت‌عبدالله، حمیدیه و دیگر مناطق اطراف اهواز توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و برای مدتی به مکان‌های نامعلوم منتقل شده‌اند.

تداوم این بازداشت‌ها و بی‌خبری خانواده‌ها از سرنوشت عزیزانشان، نگرانی‌ها درباره افزایش فشارهای امنیتی بر شهروندان اهل سنت در خوزستان را افزایش داده است.
@Tavaana_TavaanaTech

چند مرکز ارائه خدمات تتو در اردبیل با دستور دادستان مرکز استان پلمب و چند نفر نیز در ارتباط با فعالیت این مراکز بازداشت شدند.

محسن امامی، نماینده دادستان مرکز استان اردبیل، روز شنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۵ در صداوسیمای جمهوری اسلامی درباره این اقدام گفت این مراکز با حضور نماینده ویژه دادستانی شناسایی و پلمب شده‌اند.

امامی مدعی شد گردانندگان این مراکز با ارائه خدمات تتو به زنان و مردان و انتشار تصاویر مربوط به فعالیت خود در فضای مجازی، «اقدام به تبلیغ و ترغیب جوانان و نوجوانان» کرده‌اند و این تصاویر را «مغایر با عفت عمومی» توصیف کرد. به گفته او، چند نفر نیز در ارتباط با این مراکز بازداشت شده‌اند و تحقیقات برای شناسایی افراد دیگر ادامه دارد.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که مقام قضایی جمهوری اسلامی به‌جای توضیح روشن درباره جرم مشخص افراد بازداشت‌شده، از عباراتی کلی مانند «ترغیب نوجوانان» و «مغایر با عفت عمومی» برای توجیه برخورد امنیتی با کسب‌وکارهای مرتبط با تتو استفاده می‌کند؛ ادعاهایی که بدون ارائه جزئیات یا شواهد مشخص مطرح شده‌اند.

@Tavaana_TavaanaTech

خودآیینی فکری در عصر الگوریتم‌ها
چگونه در میان حجم انبوه جهت‌دهی‌ها، خودمختار بمانیم؟


انسان امروز در هزارتوئی از جریان‌های نامرئی دست‌وپا می‌زند که در آن‌ها، ماشین‌ها و الگوریتم‌ها پیش از آنکه خود فرد اراده کند، مسیر خواستن، پسندیدن و اندیشیدن را ترسیم کرده‌اند.

این مهار نامحسوس در بستر جوامعی که زیر سایه یک ساختار ایدئولوژیک مذهبی تمام‌عیار زیست می‌کنند، ابعادی به‌مراتب پیچیده‌تر و فرساینده‌تر به خود می‌گیرد. در چنین ساختاری، ماشین کنترل اجتماعی از روز اول تولد، مسئولیت مهندسی میل، تعریف ارزش‌ها و جهت‌دهی به جریان آگاهی را انحصاری کرده است.

رسانه‌ها، تریبون‌ها و نهادهای رسمی، روزانه خوراک فکری ازپیش‌جویده‌ای را به خورد جان جمعی می‌دهند که هدف نهایی‌اش، تولید انسان‌هایی هم‌شکل و تابع است.

در دل این میدان فشار، مرز میان خواست درونی و بازتاب اراده‌ قدرت حاکم به‌تدریج رنگ می‌بازد. الگوریتم‌های دیجیتال در بیرون و سیستم‌های عقیدتی ایدئولوژیک در درون، دست‌به‌دست هم می‌دهند تا فضایی برای نفس کشیدن تردید باقی نگذارند. پرسشگری به جرمی پنهان تبدیل می‌شود و تفکر انتقادی زیر وزن بارهای سنگین باورهای رسمی، سر خم می‌کند.

خودآیینی فکری در چنین منظومه‌ای، بیش از آنکه یک انتخاب ساده باشد، تقلاییست مداوم برای حفظ مرزهای باریک «منِ مستقل» در برابر هجوم بی‌رحم ماشین‌های کلان‌پیکر جهت‌دهی، ماشینی که تلاش می‌کند حتی خلوت‌ترین زاویه‌های ذهن را نیز با فرمول‌های مذهبی و سیاسی خود تسخیر کند.

با این همه، انسان در این تقابل، تاب‌آورتر از آن است که به تمامی در قالب‌های دیکته‌شده ذوب شود. هرچند نظارت حداکثری، دامنه‌ انتخاب را تنگ می‌کند، اما هر تردید آرام در ذهن، هر نگاه مورب به شعارهای رسمی و هر وقفه‌ کوتاه پیش از پذیرش باورهای تحمیلی، نشانه‌ای از حیات سرسختانه‌ خودآیینی است.

خودآیینی فکری در این اقلیم، نه یک پیروزی پرهیاهو، که عادتی برای پس‌گرفتن حقِ مالکیت بر تن و اندیشه است، تلاشی برای اینکه در میان هیاهوی مداوم آیین‌ها و الگوریتم‌ها، صدای درون خویش گم نشود.

#خودآیینی #آزاداندیشی #تفکر_انتقادی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

امجد امینی، پدر ژینا (مهسا) و مادر او، در آستانه چهارمین سالگرد کشته‌شدن دخترشان، با انتشار استوری‌هایی در اینستاگرام به اظهارات توهین‌آمیز احمد آریایی‌نژاد، نماینده ملایر در مجلس شورای اسلامی، واکنش نشان دادند.
گوشه‌ای از این متن:
«مطلع شدم احمد آریایی‌نژاد، نماینده ملایر در مجلس، با لفظ چنان که سراسر و شایسته خود و اسلاف ایشان است و با کلماتی که در هیچ آیین و مرام و معرفتی جای ندارد، به دختر ما، خانواده ما و تمام مردم کردستان و ایران توهین کرده است.

توهین او چیزی از ارزش و جایگاه رفیع دختر ما کم نمی‌کند. عجیب است، در شرایطی که مردم این مملکت به خاطر تصمیمات امثال آقای نماینده در اوج فقر و فلاکت هستند و هزاران دختر و پسر همسن و سال ژینا در افسوس آینده‌ای که ایشان به آتش کشیدند می‌سوزند، باز هم سراغ دختر ما رفته‌اند! می‌گویند فرشته نازنین ما «به درک واصل شد». بریده باد زبان شما، که یک مملکت را «به درک واصل کردید» و نه تنها از عقل و خرد، بلکه از سرسوزنی «شرم» نصیب نبرده‌اید.»

@Tavaana_TavaanaTech

محمدرضا بلهور، پدر سه فرزند، شهروند ساکن سرایان در استان خراسان جنوبی و از معترضان دی‌ماه ۱۴۰۴، به ۱۲ سال حبس محکوم شده است.

به گزارش منابع حقوق بشری، او در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ مقابل منزل خود بازداشت شد. خانواده ایشان در روزهای نخست بازداشت از محل نگهداری و وضعیتش بی‌اطلاع بودند.

بلهور حدود دو ماه در بازداشت به‌سر برد. بر اساس گزارش‌های رسیده، او در این مدت تحت فشارهای شدید روانی قرار گرفته و با تهدیدهایی از جمله تهدید به اعدام مواجه شده است. همچنین گزارش شده که در دوران بازداشت مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته و ضربات متعددی با سلاح به ناحیه سر او وارد شده است.

صدور حکم ۱۲ سال حبس برای محمدرضا بلهور در حالی صورت گرفته که گزارش‌های مربوط به نحوه برخورد با او در دوران بازداشت، نگرانی‌های جدی درباره رعایت حقوق قانونی او و روند دادرسی ایجاد کرده است.

صدور این حکم سنگین بخشی از روند برخورد قضایی گسترده با معترضان دی‌ماه ۱۴۰۴ است؛ معترضانی که پس از بازداشت، با احکام سنگین حبس و در برخی پرونده‌ها با خطر صدور و اجرای حکم اعدام مواجه شده‌اند.
@Tavaana_TavaanaTech