سعید سوزنگر، فعال حوزه امنیت سایبری و آگاهی‌رسانی در فضای مجازی، اعلام کرد که دادگاه او در شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب برگزار شده و به حبس درجه شش یا پرداخت ۵۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم شده است.

او ساعاتی پس از صدور حکم، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:

«سلام آزادی✌🏼
امروز دادگاهم در شعبه‌ی ۲۳ دادگاه انقلاب برگزار شد.

محکوم شدم به حبس درجه شش یا پرداخت جریمه‌ی نقدی ۵۰ میلیون تومانی.

از تمام شما عزیزان که این مدت پیگیر و جویای احوالم بودید ممنونم و همینطور از وکیلم آقای حجت کرمانی سپاسگزارم که بسیار زحمت کشیدند.

بریم که بعد از ماه‌ها سختی، اول کارهای عقب‌افتاده رو به سرانجام برسونیم و از نو شروع کنیم به ساختن.»

سعید سوزنگر پیش‌تر پس از آزادی از بازداشت، روایت کرده بود که ۲۹ دی‌ماه با یورش بیش از ۲۰ مأمور وزارت اطلاعات بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده و ۳۷ روز را در بازجویی و بازداشت گذرانده است.
@Tavaana_TavaanaTech

پیکر آروین خیرخواهان، جوان ۱۹ ساله‌ای که سحرگاه ۱۰ مرداد ۱۴۰۵ با اجرای حکم اعدام جانش توسط جمهوری اسلامی گرفته شد، در شاهرود و با حضور جمعی از نزدیکان خانواده به خاک سپرده شد.

آروین خیرخواهان از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ بود. او پس از بازداشت، با اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شد؛ حکمی که در دادگاه تجدیدنظر و دیوان عالی کشور نیز بدون تغییر تأیید و در نهایت اجرا شد.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، آروین در دوران بازداشت تحت فشار و شکنجه قرار گرفت و ناچار به اعتراف علیه خود شد؛ اعترافاتی که بارها از سوی نهادهای حقوق بشری به عنوان یکی از ابزارهای رایج در پرونده‌های سیاسی و امنیتی جمهوری اسلامی مورد انتقاد قرار گرفته است.

آروین تنها ۱۹ سال داشت؛ جوانی که آینده‌اش در میانه اعتراضات سراسری و در سایه روندی فاقد شفافیت و دادرسی عادلانه، با طناب دار پایان یافت. اکنون خانواده‌ای دیگر به جمع خانواده‌های دادخواه ایران افزوده شده است.

@Tavaana_TavaanaTech

‌
گفته می‌شود که اولین یکشنبه ماه آگوست، روز جهانی خواهر است. به پاس عشق و همراهی خواهران ....
اما حال خواهران زیادی در ایران خوب نیست. به ویژه آن‌ها که در جنایت دی ماه ۱۴۰۴ و جنایت‌های دیگر این ۴۷ سال، برادران خود را از دست داده‌اند.

خواهر جاویدنام بابک صادقی محسنی این ویدیو را منتشر کرده و نوشته:

«امروز روز جهانی خواهرِ هر مناسبتی میشه قلب من بیشتر درد میگیره. این که دیگه تمام مناسبت‌ها باید بدون حضور بابک باشه رنج بزرگیِ اینکه ۷ ماهِ دیگه بابک عزیزم رو نداریم درد بزرگیه، اینکه ۷ ماهِ که سهم‌من از خواهری کردن برای بابک شده درد و رنج و بغض و دلتنگی و گریه .... و هیچ چیز درمون نیست هیچ چیز چاره نیست ۸ سال و ۷ ماه که ندیدمت بابک رو و از این به بعد فقط به این ۸ سال ندیدن اضافه میشه و اضافه میشه... کاش یه روز از خواب بیدار شم همه چیز خواب باشه، کاش دوباره بتونم از راه دور فقط صداتو بشنوم. ببخشید که خواهر خوبی برات نبودم و بعد از تو من هنوز هستم و نفس می‌کشم بابک 😭 دلم برات خیلی تنگ شده عزیز خواهر @babak_a__ عزیز خواهر 😭
 به اندازه ی تمام دلتنگی‌هام زار زدم هر روز زار میزنم»

ـ همدلی و به رسمیت شناختن رنج یکدیگر، اولین قدم است، همدلی همبستگی ایجاد می‌کند و همبستگی نیروی مضاعف برای مبارزه جهت برافکندن ریشه این ظلمی که به مردم ایران را داشته شده و برقراری عدالت به قصد تکرار نشدن چنین فجایعی در میهنمان.


#بابک_صادقی_محسنی #روز_جهانی_خواهر #۱۸_۱۹_دی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
دلنوشته عباس واحدیان شاهرودی در روز تولد ۱۸ سالگی دخترش...

عباس واحدیان شاهرودی، زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد، در دل‌نوشته‌ای به مناسبت هجدهمین سالروز تولد دخترش، پارمیدا، از رنج چهار سال دوری اجباری از فرزندش نوشت و با ابراز عشق و دلتنگی، آرزو کرد روزی فرا برسد که هیچ دیواری میان او و دخترش نباشد و بتوانند سال‌های از دست‌رفته را در کنار یکدیگر جبران کنند.

متن این نامه به شرح زیر است:

دختر عزیزم پارمیدا،

امروز هجده‌سالگی‌ات را جشن می‌گیری؛ سنی که هر پدری آرزو دارد کنارش باشد، دست دخترش را بگیرد، به چشمانش نگاه کند و برای آینده‌اش آرزوهای بزرگ داشته باشد. اما از شهریور ۱۴۰۰ تا امروز، حتی یک روز هم فرصت در آغوش گرفتن تو را نداشته‌ام. سال‌هایی که باید در کنار هم می‌گذشت، پشت دیوارهای زندان وکیل‌آباد مشهد از ما گرفته شد.

می‌دانم در این سال‌ها، روزهای سخت زیادی را پشت سر گذاشتی؛ تولدها، عیدها و لحظه‌های مهم زندگی‌ات را بدون حضور پدرت سپری کردی. باور کن هیچ دردی برای یک پدر سنگین‌تر از این نیست که بزرگ شدن دخترش را از پشت میله‌ها تصور کند و نتواند کنار او باشد.

با این حال، همیشه به تو فکر کرده‌ام و به استقامت و بزرگی قلبت افتخار می‌کنم. امیدوارم بدانی که دوری، عشق مرا کم نکرده است. تو بزرگ‌ترین امید و انگیزه من برای ایستادگی هستی.

آرزو می‌کنم هجده‌سالگی‌ات آغاز روزهایی باشد که دیگر هیچ دیواری میان ما نباشد؛ روزهایی که بتوانیم تمام تولدهای از دست‌رفته را با هم جشن بگیریم و خنده‌هایمان جای سال‌های دوری را پر کند.

تولدت مبارک، دختر نازنینم.
دوستت دارم و به وجودت افتخار می‌کنم.

با تمام عشق،
پدرت، عباس واحدیان شاهرودی
از زندان وکیل‌آباد مشهد
.
#عباس_واحدیان_شاهرودی
#نه_به_جمهورى_اسلامى
#بیانیه_۱۴_نفر #بیانیه #بیانیه۱۴

@Tavaana_TavaanaTech

جمهوری اسلامی بامداد روز دوشنبه دو نفر را به اتهام جاسوسی برای اسرائیل اعدام کرد. رسانه‌های حکومتی نام آنها را امید بهزاد و پوریا صفوت اعلام کردند و مدعی شدند این دو «در جریان جنگ رمضان و جنگ دوازده‌روزه»، مختصات و تصاویر مراکز نظامی و امنیتی را برای موساد فرستاده بودند. بر پایه این گزارش، احکام پس از تأیید در دیوان عالی کشور اجرا شد.

رسانه‌های حکومتی مدعی شدند بررسی تلفن همراه امید بهزاد نشان داده او مختصات را از راه نرم‌افزارهای موقعیت‌یاب می‌یافته و ارسال می‌کرده است. این در حالیست که در جریان جنگ اینترنت ایران قطع بود و علاوه بر این احاطه اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل نیازی به دریافت مختصات توسط شهروندان نداشت.

درباره پوریا صفوت گفته شد او تصاویر را برای شبکه تلویزیونی ایران اینترنشنال می‌فرستاده و ادعا شده که با رصد اطلاعاتی بازداشت شده است. جمهوری اسلامی یک شهروند را به خاطر ارسال ویدیو برای یک رسانه خارج از کشور اعدام کرد تا از این طریق به جامعه ترس را القا کند.

رسانه قوه قضاییه مدعی شده است که ین افراد برای کانال‌های تلگرامی موساد ویدیو ارسال می‌کردند اما، نام و آدرس این کانال‌ها اعلام نشده است.

همه چیز درباره پرونده این دو متهم مبهم است. مشخص نیست آنها تحت چه شرایطی بودند، چگونه تن به اعتراف اجباری داده‌اند و آیا وکیل انتخابی داشتند یا خیر.

آنچه مشخص است این است که آنها از زمان بازداشت گمنام مانده‌اند و اطلاع رسانی درباره آنها انجام نشده است.

خانواده‌های بازداشت‌شدگان از همان لحظه بازداشت باید اطلاع‌رسانی کنند. نهادهای اطلاعاتی، در گمنامی به زندانیان بیشتر فشار می‌آورند و اتهامات بی‌اساسی را به آنها منتسب می‌کنند.

#نه_به‌_اعدام #امید_بهزاد #پوریا_صفوت

@Tavaana_TavaanaTech

چهار خطای شناختی، چهار ابزار استبداد؛
بیکن پیش‌تر هشدار داده بود

فرانسیس بیکن در آغاز دوران مدرن کوشید نشان دهد چرا انسان‌ها در فهم جهان خطا می‌کنند. او این خطاها را در قالب چهار «بت» یا مانع شناختی توضیح داد: قبیله، غار، بازار و نمایش. آنچه بیکن به‌عنوان مانع علم معرفی کرد، امروز می‌تواند کلید فهم سیاست در نظام‌های استبدادی، به‌ویژه جمهوری اسلامی، باشد؛ زیرا همین خطاها به ابزار سلطه تبدیل شده‌اند.

بت قبیله از خطاهای مشترک انسانی سرچشمه می‌گیرد: تمایل به ساده‌سازی، ترس جمعی، یا دشمن‌پنداری. جمهوری اسلامی این نقطه‌ضعف را به سرمایه سیاسی بدل کرده است. با دامن زدن به ترس از «دشمن خارجی»، جامعه را در حالت اضطراب دائمی نگه می‌دارد تا پرسشگری به حاشیه رانده شود.

بت غار خطاهای فردی و شخصی است؛ هرکس در غار تجربه‌های محدود خود زندانی است. حکومت این غارها را تقویت می‌کند: برای مذهبی‌ها با وعده ثواب، برای ملی‌گرایان با شعار استقلال، برای جاه‌طلبان با امتیاز و مقام. فرد هرچه بیشتر در غار خویش فرو رود، کمتر توان دیدن واقعیت مشترک خواهد داشت.

بت بازار همان فساد زبان است؛ جایی که واژه‌ها تحریف یا تهی می‌شوند. در قاموس رسمی، «آزادی» به «بی بندو باری»، «انتخابات» به «بیعت» و «دموکراسی» به «مردم‌سالاری دینی» بدل می‌شود. وقتی زبان دروغ می‌گوید، اندیشه هم اسیر می‌شود.

و سرانجام بت نمایش: بزرگ‌ترین ابزار استبداد. جمهوری اسلامی با رژه‌ها، سخنرانی‌ها، و روایت‌های رسمی، پرده‌ای نمایشی بر واقعیت می‌کشد. فقر به «امتحان الهی»، شکست به «پیروزی»، و اعتراض به «توطئه دشمن» ترجمه می‌شود. درحالی‌که مردم در زندگی روزمره جز ناکامی و رنج نمی‌بینند.

بیکن هشدار داده بود که شناخت، بی‌شکستن بت‌ها ممکن نیست. اگر امروز این هشدار را جدی نگیریم، نمایش استبداد همچنان ادامه خواهد یافت و ما در چهار دیوار خطاها زندانی خواهیم ماند.

#خطای_شناختی #فرانسیس_بیکن #چهار_بت #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

در هفته‌های اخیر، موج صدور و اجرای احکام اعدام علیه زندانیان سیاسی و معترضان ابعاد نگران‌کننده‌تری یافته است. در این میان، ۱۲ زندانی سیاسی در پرونده اصفهان با خطر جدی اجرای حکم اعدام روبه‌رو هستند؛ پرونده‌ای که از منظر حقوقی و حقوق بشری پرسش‌های جدی درباره روند دادرسی و رعایت حقوق متهمان برمی‌انگیزد.

کارشناسان حقوقی «دادبان» در یک نشست کلاب‌هاوسی ابعاد این پرونده، وضعیت کنونی زندانیان و راهکارهای حقوقی و بین‌المللی برای مقابله با موج اعدام‌ها را بررسی خواهند کرد.

حضور و همراهی شما در این گفت‌وگو اهمیت دارد. آگاهی‌رسانی، گفت‌وگو و زنده نگه داشتن نام زندانیانی که در معرض خطر اعدام قرار دارند، بخشی از مسئولیت جمعی ما در برابر حق حیات است.

دوشنبه ۱۲ مردادماه ۱۴۰۵
ساعت ۲۰:۳۰ به وقت تهران
لینک شرکت در نشست
https://tinyurl.com/4t69xksv
#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

تایید حکم یک سال حبس تعزیری امین ایمانیان، قهرمان پیشین بوکس و شهروند بهایی، در دادگاه تجدیدنظر

شعبه نهم دادگاه تجدیدنظر استان مازندران حکم یک سال حبس تعزیری امین ایمانیان، شهروند بهایی و قهرمان پیشین بوکس را تایید و قطعی کرد. این رای در تاریخ ۳۱ تیر ۱۴۰۵ به‌صورت الکترونیکی به وی ابلاغ شده است.

امین ایمانیان پیش‌تر توسط شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی بابل با اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران از طریق نشر و بازنشر مطالب و تصاویر در فضای مجازی» محاکمه و به یک سال حبس تعزیری محکوم شده بود. با اعتراض به این حکم، پرونده به دادگاه تجدیدنظر استان مازندران ارجاع داده شد، اما شعبه نهم تجدیدنظر با رد درخواست تجدیدنظرخواهی، حکم دادگاه بدوی را عیناً تأیید و آن را قطعی اعلام کرد.

صدور و تایید احکام زندان برای شهروندانی نظیر امین ایمانیان، بخشی از رویه گسترده و سیستماتیک نهادهای امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی در اعمال فشار بر جامعه بهایی است. دستگاه قضایی با استفاده از ابزارهای حقوقی و انتساب اتهاماتی نظیر فعالیت‌های مجازی، تلاش می‌کند تا با ایجاد فضای ارعاب و محدودیت، فعالیت مدنی را برای اقلیت‌های مذهبی به بالاترین حد برساند؛ سیاستی که نشان‌دهنده استمرار نقض سیستماتیک حقوق بشر و آزادی عقیده در ایران است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #امین_ایمانیان #گفتگو_توانا


@Dialogue1402

صمد پورشه، زندانی سیاسی محبوس در زندان یاسوج، در پیامی تازه از داخل زندان، بار دیگر صدای دادخواهی خود را به بیرون رسانده است.

او پیش‌تر نیز از فشارهای شدید، شرایط نامناسب نگهداری و قرارگرفتن در کنار زندانیان جرائم خشن خبر داده بود؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره وضعیت او را افزایش داده است. انتشار چنین پیام‌هایی از درون زندان، یادآور این واقعیت است که بسیاری از زندانیان سیاسی، حتی در شرایط محدود و تحت فشار، تلاش می‌کنند روایت خود را به جامعه برسانند.

رسانه‌ای‌شدن وضعیت زندانیان سیاسی می‌تواند از شدت فشارها بر آنان بکاهد و مانع از فراموش‌شدن سرنوشتشان شود. سکوت، تنها به تداوم نقض حقوق آنان کمک می‌کند.

صمد پورشه، فعال مدنی اهل یاسوج، پس از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شد. او در فروردین ۱۴۰۵ با تودیع وثیقه به‌طور موقت آزاد شد، اما اردیبهشت همان سال برای تحمل دوران محکومیت دوباره به زندان بازگردانده شد.

#صمد_پورشه
#یاسوج
#از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

روایت مریم ابراهیم‌وند از وضعیت نابسامان کودکان در زندان‌های جمهوری اسلامی

در این بخش از لایو اینستاگرامی آموزشکده توانا با موضوع «مادران و کودکان در زندان»، مریم ابراهیم‌وند، فیلم‌ساز و زندانی سیاسی پیشین، از تجربه زیسته خود در زندان و آنچه بر مادران زندانی و کودکانشان می‌گذرد، سخن می‌گوید.

او با تکیه بر مشاهدات مستقیم خود، از آسیب‌های عمیق جسمی، روانی و عاطفی‌ای می‌گوید که کودکان، تنها به دلیل زندانی‌بودن مادرانشان، ناخواسته متحمل می‌شوند؛ کودکانی که نخستین سال‌های زندگی را نه در امنیت و آرامش، بلکه در فضای بسته، پرتنش و محروم زندان سپری می‌کنند.

این بخش، بریده‌ای از لایو آموزشکده توانا با موضوع «مادران و کودکان در زندان» است که با حضور مریم ابراهیم‌وند، کارگردان مستند «مادرانگی در اسارت»، صبا آلاله، روان‌شناس بالینی، و با میزبانی محمدجواد طواف،‌ فعال مدنی، برگزار شد.
گفت‌وگویی درباره رنج مادران زندانی، کودکان بی‌گناهی که پشت میله‌ها بزرگ می‌شوند و مسئولیتی که جامعه در قبال آنان دارد. این برنامه دوشنبه ۱۵ تیر ۱۴۰۵ برگزار شد.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

بازداشت دوباره مهشاد کشانی؛ نگرانی‌ها درباره وضعیت این زندانی سیاسی افزایش یافت

بنا بر گزارش‌های دریافتی، مهشاد کشانی، زندانی سیاسی ۲۲ ساله و از بازداشت‌شدگان اصفهان، صبح امروز دوشنبه ۱۲ مرداد، بار دیگر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

بر اساس این گزارش، حدود ساعت ۷ صبح، مأموران امنیتی با یورش به منزل خانواده مهشاد کشانی، او را بازداشت و با خود منتقل کردند. به گفته نزدیکان این زندانی سیاسی، مأموران هنگام بازداشت، هویت و نهاد محل خدمت خود را به خانواده اعلام نکرده و هیچ توضیحی درباره محل انتقال یا دلیل بازداشت او ارائه نداده‌اند.

مهشاد کشانی پیش‌تر پس از پایان محکومیت شش‌ماهه خود، به جای آزادی، به سلول انفرادی زندان دولت‌آباد اصفهان و سپس به بیمارستان اعصاب و روان مدرس منتقل شده بود. او پس از حدود ۱۰ روز بازگشت به زندان دولت‌آباد، با تودیع وثیقه و به دلیل تشکیل پرونده‌ای دیگر در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه آزاد شده بود. بازداشت امروز نیز ظاهراً در ارتباط با همان پرونده صورت گرفته است.

بر اساس اطلاعات دریافتی، مهشاد کشانی در دوران بازداشت پیشین تحت فشارهای شدید روحی و روانی قرار داشت. منابع مطلع می‌گویند او در جریان بازجویی‌ها با رفتارهایی از جمله اجرای «اعدام مصنوعی» مواجه شده و شدت فشارها به حدی بوده که دست‌کم یک بار اقدام به خودزنی کرده است.

مهشاد کشانی از بازداشت‌شدگان اصفهان در تابستان ۱۴۰۲ است که پیش‌تر از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان به شش ماه حبس تعزیری محکوم شده بود؛ حکمی که در مرحله تجدیدنظر نیز عیناً تأیید شد.

با توجه به سابقه فشارهای اعمال‌شده بر این زندانی سیاسی، نگرانی‌ها درباره وضعیت جسمی و روانی او پس از بازداشت مجدد افزایش یافته است.

#مهشادـکشانی #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

سازمان ملل متحد: شکنجه و ناپدیدسازی بهائیان در ایران «نقض آشکار حقوق بین‌الملل» و محکوم است

سیزده گزارشگر ویژه و کارشناس حقوق بشر سازمان ملل متحد با انتشار بیانیه‌ای مشترک، بازداشت‌های خودسرانه، ناپدیدسازی قهری، شکنجه و رفتارهای غیرانسان‌ساز علیه اعضای جامعه بهائی در ایران را به شدت محکوم کرده و نسبت به خطرات جدی متوجه سلامت جسمی و روانی بازداشت‌شدگان هشدار دادند.

بر اساس این بیانیه، از آغاز بحران اخیر در ایران، بازداشت شهروندان بهائی به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. کارشناسان حقوق بشر تأکید کردند که بهائیان در دوران بازداشت از هرگونه تماس با بیرون محروم بوده و این اقدامات، نقض آشکار حقوق بین‌الملل و حق آزادی دین یا عقیده محسوب می‌شود.

در حال حاضر دست‌کم ۵۷ شهروند بهائی در بازداشت یا زندان به‌سر می‌برند که برخی از آن‌ها زیر شکنجه و آزارهای شدید جسمی و روحی مجبور به اعترافات دروغین شده‌اند؛ اعترافاتی که بعداً از رسانه‌های حکومتی پخش شده است.

کارشناسان در بیانیه خود به‌طور مشخص از وضعیت نگران‌کننده پیوند نعیمی، برنا نعیمی (که متحمل آزارهای شدید از جمله اعدام‌های نمایشی شده‌اند)، پیام ولی، رؤیا ثابت، آرتین غضنفری و شکیلا قاسمی نام برده‌اند.

سازمان ملل یادآور شد که جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان عضو میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، موظف به تضمین آزادی عقیده، ممنوعیت شکنجه و رعایت حقوق اقلیت‌هاست.

کارشناسان از مقام‌های ایران خواستند فوراً دسترسی بازداشت‌شدگان به وکیل و خدمات پزشکی را فراهم کرده و درباره تمامی گزارش‌های شکنجه و ناپدیدسازی تحقیقات مستقل انجام دهند.

#سازمان_ملل #بهاییان_ایران #داستان_ما_یکیست #آزادی_باور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

بیانیه جدید تاجزاده: به اعدام جوانان فورا پایان دهید


مصطفی سیدمصطفی تاجزاده، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، با انتشار بیانیه‌ای نسبت به ادامه اعدام معترضان بازداشت‌شده در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ هشدار داد و خواستار توقف فوری اجرای احکام اعدام، برگزاری دادگاه‌های علنی، دسترسی متهمان به وکیل مستقل و تشکیل یک کمیته ملی و مستقل حقیقت‌یاب برای بررسی وقایع ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه شد.

 متن کامل بیانیه جدید مصطفی تاجزاده در محکومیت اعدام‌ معترضان دی‌ماه به شرح زیر است:

ملت ما در یکی از سرنوشت‌سازترین لحظات تاریخی خود قرار گرفته است. این حقیقت دارد که ایران در مصاف با قدرت‌مندترین دولت دنیا، به‌رغم ضربات سهمگین و صدمات کمرشکن وارده، تاب‌آوری ستایش‌انگیزی از خود نشان داده و آمریکا و اسرائیل را در تحقق اهداف اصلی خود ناکام گذاشته است، اما این‌هم حقیقت دارد که ایرانیان افزون بر مصائب بی‌شمار جنگ، از شدیدترین تحریم‌های اقتصادی بین‌المللی رنج می‌برند؛ گرانی، بیکاری، رکود و تورم طاقت‌فرسا ازیک‌سو و فساد، شکاف طبقاتی و سیاسی، تبعیض و بی‌عدالتی ازسوی‌دیگر بیداد می‌کند‌. با کمال تاسف اوضاع اقتصادی میهن و معیشت مردم روز‌به‌روز بدتر و نفس‌گیرتر می‌شود.

در چنین شرایطی که ایران و ایرانی بیش از هر زمان دیگری به عقلانیت، آرامش، همدلی، همبستگی، گفت‌وگو، صلح و آشتی ملی نیاز دارد، هر اقدامی که بر شدت خشم و استیصال شهروندان بیفزاید، ناامیدی را گسترش دهد و جامعه را دوقطبی‌تر کند، عملی به‌غایت نابخردانه محسوب می‌شود که راه بر ظهور تضادهایی آشتی‌ناپذیر می‌گشاید و زمینه را برای وقوع نزاع‌های خونین داخلی و لیبی‌کردن ایران مساعد می‌کند.

فاصله کوتاه شش ماهه جنگ ۱۲ روزه با اعتراضات سراسری در دی‌ماه ۱۴۰۴ به حاکمیت زنهار می‌دهد که از آن تجربه تلخ و اسف‌بار درس بگیرد؛ با اصلاحات اساسی و فوری به جلب اعتماد، رضایت و مشارکت آحاد شهروندان همت گمارد؛ و فکر اداره کشور با راهبرد «النصر بالرعب» یا «سیاست مشت آهنین» را از سر به‌در کند؛ به وادی لجاجت و انتقام‌جویی نیفتد و به اعدام جوانان معترض پایان دهد.

فرستادن شتاب‌زده و سریع‌تر از روال معمول جوانان عمدتا کم‌سن‌وسال به پای چوبه‌های دار، آن‌هم به حکم دادگاه‌هایی که روند رسیدگی حقوقی و قضایی در آنها با ایرادها و ابهام‌های جدی مواجه است و از شفافیت بی‌بهره‌اند، نسبتی با رحمت محمدی و عدالت علوی ندارد، شرط عقل و اخلاق نیز نیست؛ بازی با آتشی است که می‌تواند بار دیگر میهن را گرفتار شعله‌های خانمان‌سوز کند.

حاکمیت نباید از یاد ببرد که مردم همچنان داغدار خون‌های به‌ناحق‌ریخته‌شده در دی‌ماه گذشته‌اند. پس باید التیام‌بخشیدن به زخم‌ها را سرلوحه سیاست داخلی خود قرار دهد، نه اینکه با اعدام‌ها به زخم ملی نمک بپاشد و اشتباهات پیشین را در این شرایط واقعاً حساس تکرار کند و ناآگاهانه بذر فتنه و فاجعه بعدی را بکارد.

پیش از این گفته‌ام که چندوچون آنچه در ۱۸ و ۱۹ دی سال پیش گذشت، باید با تحقیقات همه‌جانبه یک کمیته مستقل و ملی حقیقت‌یاب روشن شود‌. تا آن زمان لازم است تک‌تک متهمان به وکیل مستقل، دادگاه علنی و حق دفاع واقعی دسترسی داشته باشند. صد البته خانواده‌های همه‌ی قربانیان، نه فقط وابستگان به حکومت و یا حامیان آن نیز از حق دادخواهی برخوردار گردند.

روشن است که مخالفت من با اعدام به‌معنای انکار جرم یا نادیده‌گرفتن رنج قربانیان نیست. اما معتقدم عدالت ترمیمی باید هم از حقوق متهمان دفاع کند، هم حقوق تمام قربانیان و خانواده‌های آنها را به‌رسمیت بشناسد و هم در صدور حکم و یا اجرای آن مصالح ملی را در نظر بگیرد.

اکنون می‌گویم که اعدام‌ها، صرف‌نظر از مغایرتشان با موازین حقوق بشر، دردی از ایران را دوا نمی‌کند و ترسی هم در دل‌ها نمی‌اندازد. حتی اگر بپذیریم که ممکن است هراس موقت ایجاد کند، اما تردید نیست که مشروعیت، رضایت و ثبات پایدار نمی‌سازد و چرخه تخاصم و انتقام را سرعت می‌بخشد و عمیق‌تر می‌کند.

به باور من اعدام‌ها شکاف حکومت و ملت را عمیق‌تر می‌کند، امکان گفت‌وگو و تغییرات مسالمت‌آمیز را کاهش می‌دهد و خطر ورود مجدد جامعه به چرخه خشونت متقابل را جدا افزایش می‌دهد. به همین دلیل و به حکم وظیفه انسانی و ملی با دادن هشدار در مورد ادامه این روند فاجعه‌بار، که حاصلی جز تزاید خشم و خشونت در جامعه نخواهد داشت، از تمام دلسوزان این سرزمین اهورایی، با هر گرایش سیاسی و اعتقادی، می‌خواهم به هر نحو قانونی و مدنی که صلاح و موثر می‌بینند، مخالفت خود را با این مجازات بی‌بازگشت صریحا اعلام کنند و برای توقف اعدام‌ها چاره‌ای بیندیشند.

سیدمصطفی تاجزاده
۱۲ مرداد ۱۴۰۵
 زندان اوین

#نه_به‌_اعدام #بیانیه #مصطفی_تاجزاده

@Tavaana_TavaanaTech

ادامه کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام در هفته ۱۳۲ در ۵۹ زندان کشور
فراخوان به همبستگی جمعی علیه اعدام

همان‌طور که در هفته‌های اخیر شاهد بودیم حکومت بحران‌زا و بحران‌زی حاکم بر جان و زندگی مردم، اعدام‌ها را گسترش داده ‌است. به طوری که از ابتدای مرداد ماه تاکنون ۳۵ تن را اعدام کرده که یکی از اعدام‌شدگان کودک و یک تن دیگر زن بوده‌است. ۲۸ تن از این افراد در فاصله بین ۶ مرداد تاکنون اعدام شده‌اند که ۳ تن از سربداران از معترضان قیام دی‌ماه بودند.
حکومت ولایت فقیه که ادامه حاکمیت خود را در گرو سرکوب و استثمار مردم به خصوص طبقات محروم و زحمت‌کشان قرار داده‌است به بهانه جنگ، زندگی و معیشت مردم را مورد هجمه سنگین قرار داده‌ است؛ با اقلیتی معلوم‌الحال خیابان‌ها را شبانه اشغال کرده و به ابتذال کشانده و یگان‌های زرهی و ایست‌های بازرسی را در معابر اصلی مستقر کرده و تلاشی برای توقف جنگ ندارد، زیرا از جنگ واهمه ندارد و تهدید بیگانه برایش به سان هشت‌سال جنگ با عراق نعمت تلقی می‌گردد. همه هراس باندهای مختلف حاکم علی‌رغم اختلافات زیاد از پا گرفتن قیام داخلی است. آن‌ها نیک می‌دانند به واسطه شهرهای موشکی می‌توانند در مقابل آمریکا و اسرائیل تا حد امکان زمان بخرند تا بقای خود را تضمین نمایند.
هیچ کشور و قدرت خارجی علی‌رغم جنگ‌افروزی حکومت ایران، حامل صلح، دموکراسی، برابری و حقوق بشر برای ایران و منطقه نیست. ما به عنوان مخالفان اعدام طبیعتاً با جنگ و مداخله خارجی نیز مخالفیم و بارها این را اعلام کرده‌ایم.
رفاه، برابری، آزادی، شادی و نفی هر شکل از استثمار و استبداد تنها به دست مردم و قدرت جمعی ممکن است. به خاطر همین مجتبی خامنه‌ای رهبر دیده نشده مستبد، به وصیت پدرش عمل می‌کند: خدای دهه شصت را فرا می‌خواند و جرثقیل‌های اعدام را به خیابان می‌آورد تا جان امیرحسین صفری و ابوالفضل سپاهی را در ملاءعام بگیرد و جوان ۱۹ ساله، آروین خیرخواهان که از شور زندگی مملو است را در شاهرود اعدام می‌کند و کشتار و قتل عام دی ماه را به این شکل ادامه دهد تا مانع هر شکلی از اعتراض برای تحول انقلابی و بنیادین باشد و نمایندگانش در نماز جمعه و صدا وسیما از ثمرات اعدام می‌گویند و جلادان را ستایش می‌کنند. حال هر وجدان بیداری به این می‌اندیشد که اگر این جوانان معترض مجرم و قاتل بودند و در انظار عمومی به دار کشیده می‌شوند، چرا دادگاهای آنها علنی برگزار نشده و مخفیانه شکنجه و محاکمه می‌شوند؟!


ادامه را در اینجا بخوانید

#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام #نه_به_اعدام #بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech

تشدید فشارها بر جامعه حقوقی؛
محکومیت و احضار بابک اسلامی فارسانی و رضا طیب‌نیا، وکلای دادگستری

موج سرکوب فعالان عرصه حقوقی در ایران با احکام و احضارهای جدید ادامه دارد. بابک اسلامی فارسانی، وکیل دادگستری و وکیل خانواده مهرشاد شهیدی (از جان‌باختگان اعتراضات ۱۴۰۱)، از سوی شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به ۹ ماه حبس محکوم شد. همزمان، رضا طیب‌نیا، دیگر وکیل دادگستری، با دریافت ابلاغیه‌ای برای دفاع از اتهام مشابه به شعبه ششم دادیاری دادسرای کهگیلویه احضار شد، بدون اینکه جزئیاتی درباره مصادیق اتهام او منتشر شود.

برخورد با وکلای دادگستری در جمهوری اسلامی به ابزاری سیستماتیک برای سلب امنیت شغلی و محدود کردن دسترسی شهروندان به دادرسی عادلانه تبدیل شده است.

حاکمیت با استفاده از نهادهای قضایی و امنیتی، وکلایی را که پرونده‌های سیاسی و مرتبط با اعتراضات را بر عهده می‌گیرند، با احضار و احکام سنگین هدف قرار می‌دهد.

این روند موجی از نگرانی شدید وکلای مستقل را برانگیخته است. مدافعان حقوق بشر هشدار می‌دهند که هدف از این فشارها، ایجاد ارعاب در میان حقوقدانان است تا عملاً آخرین سنگر دفاعی شهروندان در برابر تضییع حقوقشان از بین برود. تعقیب قضایی وکلا به دلیل دفاع از موکلین، نقض آشکار استانداردهای دادرسی منصفانه است.

#وکیل #نه_به_جمهوری_اسلامی


@Tavaana_TavaanaTech