آموزشکده توانا
51.2K subscribers
38.4K photos
40.7K videos
2.56K files
21.2K links
کانال رسمی «توانا؛ آموزشکده جامعه مدنی»
عكس،خبر و فيلم‌هاى خود را براى ما بفرستيد:
تلگرام:
t.me/Tavaana_Admin

📧 : info@tavaana.org
📧 : to@tavaana.org

tavaana.org

instagram.com/tavaana
twitter.com/Tavaana
facebook.com/tavaana
youtube.com/Tavaana2010
Download Telegram
امروز بسیاری از هموطنان برای پیوستن به حسین رونقی، به بلوار کشاورز رفتند. طبق گزارش‌های دریافتی جو بسیار امنیتی بوده و ماموران حسین رونقی را با ضرب و شتم بازداشت کردند و بعد از ساعاتی آزاد کردند.

در ویدیوی اول پیام یکی از مخاطبان توانا خطاب به حسین رونقی را می‌شنوید.
ویدیوی دوم درگیری ماموران ضدامنیتی با شهروندانی که قصد پیوستن به #حسین_رونقی را داشتند، نشان می‌دهد.
براساس گزارشات منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی، تعداد زیادی از شهروندان با گل درحال حرکت به سمت حسین بودند تا او را همراهی کنند و با برخورد وحشتزده ماموران مواجه شدند. شجاعت در حال تکثیر شدن است.
#نیکا_شاکرمی
#نسرین_شاکرمی #کیانوش_سنجری #شاید_تلنگری_باشد #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
49👍10👌5🕊2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ویدیویی ارسالی مخاطبان، حضور پرشمار ماموران و پراکنده کردن شهروندان و تجسس در گوشی آن‌ها را در بلوار کشاورز تهران نشان می‌دهد، شهروندانی که در ۴ آذر ۱۴۰۳ رفته بودند تا در کنار حسین رونقی باشند.

امروز بلوار کشاورز شاهد صحنه‌ای از همبستگی و شجاعت بود؛ جایی که بسیاری از هموطنان به قصد همراهی با حسین رونقی به خیابان آمدند. با وجود جو سنگین امنیتی و حضور گسترده مأموران، شهروندان با گل در دست، به سوی حسین حرکت کردند تا حمایت و همبستگی خود را نشان دهند.

همبستگی برای تداوم خواسته‌هایی که کیانوش سنجری جانش را بر سر آن‌ها نهاد تا شاید تلنگری باشد و شاید بیدار شویم. و حالا تلنگر کیانوش با ایستادگی حسین رونقی در حال بیدار کردن جامعه است.

در میانه این اعتراض صلح‌آمیز، مأموران حسین رونقی را با خشونت و ضرب و شتم بازداشت کردند، اما در نهایت، پس از ساعاتی، او را آزاد کردند. با این وجود، برخوردهای خشونت‌آمیز و رفتارهای سرکوبگرانه نتوانست جلوی عزم و شهامت مردمی را بگیرد که با اراده‌ای استوار و قلبی پر از امید در کنار یکدیگر ایستاده‌اند.

آنچه امروز در بلوار کشاورز رخ داد، تنها یک حرکت اعتراضی نبود؛ بلکه نمایشی از رشد و تکثیر شجاعت در جامعه‌ای بود که نمی‌خواهد در برابر سرکوب ساکت بماند. حضور مردم با گل‌هایشان و گام‌های استوارشان نشان داد که شهامت در حال ریشه دواندن در دل‌ها و باورهاست. همبستگی و شجاعت، امروز بیش از هر زمان دیگری، به ارزش‌های مشترک این ملت تبدیل شده است.

ارزش‌هایی که امروز زندانیان سیاسی و خانواده‌های دادخواه حامل آن‌ها هستند. تن ندادن به حکومت ظالمانه و ایستادگی تا پای جان.

بلوار کشاورز جایی است که نیکا در آنجا بازداشت شد و جان سپرد و امروز مادرش در زندان است و این محل شاید به زودی به نام بلوار نیکا تغییر نام یابد.

امروز تعدادی از هموطنان با شهامت به خیابان رفتند و قطعا هر روز عده بیشتری شهامت خود را باز خواهند یافت و این حکومت ولایی را می‌ترساند، حکومتی که مشروعیت ندارد و بر پایه ایجاد ترس باقی مانده است. ترسی که حکومت برای تداوم آن هر بار جان‌های بیشتری را می‌ستاند و جوانانی چون بچه‌های شجاع اکباتان را محکوم به اعدام می‌کند.

#تکثیر_شهامت #حسین_رونقی #کیانوش_سنجری #نیکا_شاکرمی #نسرین_شاکرمی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
👍234🕊4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مسعود همایی، هموطن ساکن مشهد، امروز چهارم آذر ماه، با در دست داشتن تصاویر چهار تن از زندانیان سیاسی، که کیانوش سنجری از آن‌ها نام برده و خواهان آزادی‌شان شده بود، بار دیگر پا به خیابان گذاشت و این ویدیو را منتشر کرد.
او که دو روز پیش هم همین کار را انجام داده بود، به مردم می‌گوید «نترسید»

یادتان هست، «نترسید نترسید» آخرین پیام جاویدنام غزاله چلابی بود.

برای گذر از استبداد دینی و برای رهایی زندانیان سیاسی، باید از مانع ترس گذر کرد و پا به میدان گذاشت.
کیانوش سنجری، جانش را برای «زندگی» و برای «زنده‌کردن» مردم نهاد. برای اینکه «تلنگری باشد»
ادامه راه کیانوش، برخاستن و گذر از بزرگترین ترس‌ها است.
و انگاه، پس از گذر از ترس:
من اگر برخیزم
تو اگر برخیزی
همه بر می‌خیزند

#تکثیر_شهامت #شاید_تلنگری_باشد #كيانوش_سنجرى #حسین_رونقی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
🕊27👍17
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
و شهامتی که بی‌وقفه تکثیر می‌شود...

امروز، چهارم آذر ماه ۱۴۰۳، شهرک اکباتان بار دیگر صحنه‌ای از ایستادگی و شجاعت بود. دو جوان با تحصنی یک‌ساعته، اعتراض خود را به صدور حکم ظالمانه اعدام برای بچه‌های اکباتان نشان دادند. این حرکت، در کنار دیگر تلاش‌های شهروندان شجاع، یادآور مسیری است که کیانوش سنجری با شجاعت و اراده آغاز کرد و امروز در کنش‌های ایستادگی حسین رونقی ادامه دارد.

شهامت می‌تواند در دل‌ها و خیابان‌ها تکثیر شود. امروز، جوانان اکباتان، با دستان خالی اما اراده‌ای آهنین، به این زنجیره شجاعت پیوستند، همان‌گونه که بسیاری از هموطنان در روزهای اخیر با گل و قدم‌های استوار، در کنار حسین رونقی ایستادند.

این اقدام نماد اراده نسلی است که خواهان عدالت، آزادی، و ایستادگی در برابر بی‌عدالتی است. حرکتی که تداوم راه پیشگامان و نمادی از شجاعتی است که نه تنها خاموش نمی‌شود، بلکه در دل‌ها و خیابان‌های ایران گسترش می‌یابد. امروز، اکباتان و فرزندانش بار دیگر نشان دادند که امید و شجاعت، نه در برابر سرکوب می‌هراسد و نه در برابر ظلم عقب می‌نشیند.


#شهرک_اکباتان #نه_به_اعدام #بچه‌های_اکباتان #بچه_هاى_اكباتان #تکثیر_شهامت #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech
🕊34👍168
Forwarded from گفت‌وشنود
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
احکام اعدام‌های اخیر به بهانه کشته شدن آرمان علیوردی، بار دیگر ماهیت سرکوبگر و ظالمانه این رژیم را آشکار کرد. آرمان علیوردی نه یک شهروند بی‌گناه، بلکه یکی از عوامل سرکوب بود که برای ارعاب مردم به خیابان‌ها فرستاده شد. حکومت اکنون با سوءاستفاده از نام او، به دنبال توجیه اعدام جوانان اکباتان است، جوانانی که هیچ گناهی جز آرزوی آزادی و عدالت ندارند.

این اقدام در ادامه همان رویه‌ای است که پیش‌تر در ماجرای روح‌الله عجمیان دیدیم. عجمیان نیز یکی از مزدوران سرکوبگر بود که در سرکوب اعتراضات مردمی نقش مستقیم داشت. اما جمهوری اسلامی با مظلوم‌نمایی در مرگ او، محمد حسینی و محمدمهدی کرمی، دو جوان بی‌گناه و شجاع را به ناحق اعدام کرد.
این رژیم در طول این سال‌ها نشان داده که به جای پاسخ به خواسته‌های مردم، تنها به دنبال انتقام و ایجاد وحشت است. از اعدام گرفته تا زندانی کردن افرادی چون پزشک دلسوز، دکتر قره‌حسنخانی و همسرش، برای این رژیم هر صدای آزادی‌خواهی تهدیدی بزرگ است.
ما به جهان اعلام می‌کنیم که جمهوری اسلامی نماینده مردم ایران نیست.

#بچه_های_اکباتان #استبداد #استبداد_مذهبی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍221💔1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
حسین رونقی شاید یک تن باشد
اما تنها نیست

مهمتر از رونقی‌ها در این مملکت، این جوانان شیردل هستند.
همین‌ رفقایی که آنقدر از حکومت به ستوه آمده‌اند که جان کف دست می‌گیرند تا از هر روزنه‌ای اعتراض‌شان، صدای همراهی‌شان با زندانیان سیاسی و خانواده‌های دادخواه را نشان بدهند

حسین رونقی امکان این اعتراض را فراهم کرده است.
حالا یا می‌شود مثل همیشه که حکومت، فروهرها را، روح‌الله زم‌ها را، شارمهدها را کشت نظاره کرد و با انگ و برچسب انفعال خود را ماست‌مالی کرد

یا می‌شود همراه این جوانان دلیر، ازین امکان پیش آمده استفاده کرد و آتش انقلاب #زن_زندگی_آزادی را از دل خاکستر ترس و انفعال بیرون کشید.

سر مبارزین وطن سلامت
پاینده ایران

«شاید تلنگری باشد…»


متن و ویدیو ارسالی مخاطبان توانا

#کیانوش_سنجری #حسین_رونقی #نیکا_شاکرمی #نسرین_شاکرمی #نه_به_جمهوری_اسلامی #شاید_تلنگری_باشد #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
🕊21👍12😍2
نگار دباغی، ۱۷ ساله، روز ۲۲ آیان ماه در خیابان ولیعصر تبریز بازداشت شد

او که پیش‌تر نیز سابقه بازداشت‌شدن داشته است، دانش‌آموز هنرستان بهارستان بود.
اتهاماتی که به این جوان نسبت داده شده است به شرح زیر است:
ـ تشویق مردم به ارتکاب جرم/جنایت علیه امنیت داخلی/خارجی
ـ اهانت به مقدسات اسلام
ـ تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی
ـ توهین به مقامات و مأمورین
ـ توهین به رهبران جمهوری اسلامی (این اتهام در قسمت قرار جلب به دادرسی نوشته شده است)

در قرار جلب نگار دباغی نوشته شده «عدم پشیمانی متهم و اعلام عدم پشیمانی» که یادآور شهامت جاویدنام یلدا آقافضلی است که با افتخار گفته بود در پرونده‌اش نوشته شده «متهم ابراز پشیمانی نکرد»

فعالیت‌های منتسب شده به نگار دباغی که مصداق اتهام شناخته شده‌اند، در کشورهای آزاد ذنیا، مصداق اتهام و جرم نیستند، بلکه از حقوق اولیه تحت عنوان آزادی بیان هستند.

نگار دیاغی، دارای بیماری آسم است و نزدیکان و آشنایان او بابت سلامتی او نگران هستند.

جمهوری اسلامی، به جای بازداشت و محکوم‌کردن جوانان معترضی چون نگار دباغی، بهتر است نگاهی به عملکرد خود بکند که چگونه مردم را از خود بیزار کرده است.

دادیاری نوشته که «با تکیه بر شرف و وجدان» قرار جلب به دادرسی صادر کرده است. کدام شرف و وجدانی اجازه می‌دهد که یک جوان که نسبت به وضع موجود معترض است را بازداشت کنید؟
از قضا جوانان به خاطر فطرت حق‌طلبی و آزادی‌خواهی خود، وجدان بیدار جامعه هستند، که در برابر بیدادگری سکوت نمی‌کنند.
وجدان و شرف دادیاری، موقع قتل شهروندان از جمله آیلار حقی و علی عراقی کجا بود؟

صدای نگار دباغی باشیم و خواهان آزادی او باشیم. آزادی‌ای که حق اوست، ابراز نظری که حق اوست.
جامعه پر از نگار دباغی هاست که خواهان یک زندگی نرمال هستند، خواهان آموزش غیرایدئولوژیک و امکان بروز و ظهور استعدادهای خود در یک جامعه آزاد هستند.

طرح از شهرزاد
artdeshaz

#نگار_دباغی #تبریز #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
💔36👍93
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
«"خون" از کاریا
تقدیم به روح پاک همه جوون‌هایی که ازمون گرفتن 🖤🥀

این موزیک را برای بچه‌های آبان ۹۸ ، پرواز ۷۵۲ ، قیام ۱۴۰۱ و بقیه اعدامی‌ها و کشته‌شده‌ها توسط ج.ا اجرا کردم»


#هنر_اعتراض‌ #اینهمه_سال_جنایت_مرگ_بر_این_ولایت #نه_به_جمهورى_اسلامى #نه_به_اعدام #آبان۹۸ #آبان_ادامه_دارد #زن_زندگی_آزادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
40👍5💔2
آرمان شادی‌وند، خواننده، آهنگساز و فعال محیط زیست, روز چهارم آذر ماه ۱۴۰۳ بازداشت شد

طبق گزارش دریافتی، آرمان شادی‌وند، آهنگساز، نویسنده، فعال محیط‌زیست و کشاورز ۳۳ ساله، یکی از فعالان مدنی مدنی و زیست‌محیطی ایران است که به دلیل فعالیت‌هایش بارها مورد آزار و اذیت و سرکوب حکومت جمهوری اسلامی قرار گرفته است. او که سال‌ها در خط مقدم حفاظت از طبیعت زاگرس بوده، هر تابستان با تشکیل گروه‌هایی به مهار آتش‌سوزی‌های گسترده در این منطقه می‌پرداخت. آرمان که چندی پیش احضاریه‌ای برای مراجعه به دادسرایشهرستان دره‌شهر استان ایلام و دفاع بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام» دریافت کرده بود، تا زمان سبز شدن علف‌های زاگرس صبر کرد و پس از آن و با تاخیرخود را به دادسرا معرفی کرد و بازداشت شد.

یکی از دوستان آرمان می‌گوید:
«آرمان که در شهرستان دره‌شهر استان ایلام زندگی می‌کند، تحصیلات دبیرستانی خود را در سال سوم ناتمام گذاشت اما به صورت خودآموخته در حوزه‌هایی چون کامپیوتر و صوت و سایکو آکوستیک فعالیت داشت. او نویسنده هشت کتاب است که تمامی آن‌ها ممنوع‌چاپ هستند. یکی از این کتاب‌ها را در سال ۱۳۹۶ یا ۱۳۹۷ و در دوران حبس خود نوشت. او بارها به دلیل فعالیت‌های مدنی و زیست‌محیطی‌اش بازداشت شده و تحت فشارهای مختلف قرار گرفته است.

از جمله پرونده‌های او، شکایت یک سازمان وابسته به سپاه بود که سعی داشت پروژه بزرگ درختکاری آرمان را مصادره کند. در جریان این اختلاف، آرمان به دلیل مقاومت و درگیری زخمی شد و علیه او شکایتی به جرم ضرب و جرح عمدی و تهدید مطرح شد. در ادامه، بارها تهدید به مرگ شد و حتی به سمت خودروی شخصی‌اش و منزلش تیراندازی شد؛ مواردی که هیچ‌گاه از سوی نهادهای قضایی پیگیری نشد. آثار گلوله‌ها همچنان بر ماشین آرمان باقی مانده و مدارک تصویری آن موجود است.»


#آرمان_شادی_وند #دره_شهر #ایلام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
25🕊3👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
«درود بر مردم شریف ایران
پروژه‌های کشته‌سازی جنایت است
تهدید و اعتراف به کشته‌سازی از جانب بازجوها و حکومت ضحاک نهایت وقاحت است.
حکومت میخواهد بچه‌های بیگناه ما را قربانی کند
کاش تمام دغدغه امان نجات بود…
بر مدار حقیقت، حق طلب و ظلم ستیز باشیم...
تکلیف معلوم است یا حقیقت جو و حقیقت گو هستیم و
یا ظالم و گمراه و کافر ، حق و مظاهر حق را نفی میکنیم و می‌پوشانیم
نقش دل را متجلی کنیم و تکلیف خود را تعیین کنیم ...
اگر ظالم نیستیم، پس ظلم را بشناسیم ..و آگاه باشیم…»

متن و ویدیوی ارسالی مخاطبان توانا

#میلاد_آرمون
#علیرضا_کفایی
#امیرمحمد_خوش_اقبال
#مهدی_ایمانی
#علیرضا_برمرزپورناک
#نوید_نجاران
#نه_به_اعدام
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
👍258
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
امروز ۲۵ نوامبر روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان است.

سال ۱۹۶۰ در چنین روزی، سه خواهر اهل جمهوری دومینیکن، با نام خواهران میرابل، پس از ماه‌ها شکنجه، توسط سازمان امنیت ارتش این کشور به قتل رسیدند. «جرم» آنها شرکت در فعالیت‌های سیاسی علیه رژیم دیکتاتوری حاکم بر دومینیکن بود.

مبارزات زنان البته ادامه پیدا کرده در گوشه‌گوشه جهان نمونه مورد بررسی این پادکست کشور پرو است.

ما از کسی نمی‌ترسیم؛ ماریا النا مویانو و مبارزه در دفاع از حقوق زنان در پرو

زنان پرو چندین دهه برای عدالت و حفاظت از حقوق خود تحت شرایطی بسیار تبعیض‌آمیز مبارزه کرده‌اند. نقض حقوق بشر در پرو طی دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی به بدترین حد خود رسید؛ زمانی که درگیری‌های مسلحانه مرگبار بین گروه چریکی «مسیر درخشان» و دولت، زندگی مردم عادی پرو را از هم پاشاند. زنان، به‌ویژه آن‌هایی که از جوامع بومی و حاشیه‌ای بودند، یا توسط نیروهای نظامی مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند یا توسط چریک‌ها به قتل رسیدند. تعداد زیادی از زنان دور هم گرد آمدند تا سازمان‌دهی لازم برای اعتراضات را ایجاد کنند و «ماریا النا مویانو» یکی از آنان بود. او به عنوان رئیس «فدراسیون زنان ویا السالوادور»، در زمینه توانمندسازی زنان فعالیت می‌کرد؛ علیه خشونت سخن می‌گفت و الگویی از رهبری را ارائه کرد که الهام‌بخش مردم سراسر پرو شد. با وجود ترور او در سال ۱۹۹۲ توسط گروه «مسیر درخشان»، مویانو همچنان نماد شجاعت برای زنان پرویی باقی ماند؛ زنانی که به مبارزه برای رسیدن به حقوق خود ادامه می‌دهند. علی‌رغم چالش‌های مداوم، این زنان با تلاش برای افزایش مشارکت زنان در جامعه و محافظت از یکدیگر در برابر خشونت، در مسیر دستیابی به عدالت، به پیروزی‌های مهم قانونی دست یافته‌اند.

در این پادکست روایتی از مبارزات النا مویانو و زنان پرو را با هم می‌شنویم.


سایت:
https://tavaana.org/maria-elena-moyano-peru/
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=bLeYoewWsCw
کست‌باکس:
https://castbox.fm/episode/id5715387-id716190902
ساندکلاود:
https://soundcloud.com/tavaana/elena-muyano-podcast
نسخه نوشتاری:
https://tavaana.org/maria-elena-moyano-womens-rights-peru/

نسخه انگلیسی
https://en.tavaana.org/maria-elena-moyano-womens-rights-peru/

#یاری_مدنی_توانا
#زنان
#مطالعه_موردی
@Tavaana_TavaanaTech
👍20
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
نمایشگاه «آنچه باقی ماند» که دومین دوره آن در شهر کلن آلمان برگزار شد، یک یادمان برجسته و تأثیرگذار از تاریخ سرکوب‌ها و جنایات جمهوری اسلامی ایران طی ۴۵ سال گذشته است. این نمایشگاه که با همکاری خانواده‌های دادخواه و فعالان حقوق بشر برپا شده، مجموعه‌ای از اشیاء شخصی، عکس‌ها، نامه‌ها و یادگاری‌های جان‌باختگان سرکوب‌ها را به نمایش می‌گذارد. هدف اصلی این نمایشگاه جلوگیری از فراموشی، مبارزه با تبدیل قربانیان به اعداد و ارقام آماری، و تأکید بر ارزش تک‌تک جان‌های از دست‌رفته است.

نمایشگاه حاوی اشیائی است که هر کدام داستانی تلخ و غم‌انگیز را روایت می‌کنند؛ از کفش‌های قرمز کوردیا تا لباس عروسی‌ای که سفیدی‌اش به سرخی خون آغشته است، از کلاه بچگانه‌ی خونین تا عینک‌هایی که زمانی برای دیدن زیبایی‌های جهان به چشم عزیزانمان بود، و اکنون تنها نمادی از جنایات ظالمانه‌اند. این اشیاء، که بسیاری از آن‌ها به تازگی از ایران منتقل شده‌اند، نه تنها یادآور دردها و رنج‌های خانواده‌های قربانیان‌اند، بلکه تجسمی از اراده‌ی مردم ایران برای آزادی و عدالت به شمار می‌روند.

اهمیت این نمایشگاه فراتر از یک یادآوری تاریخی است؛ این ابتکار بخشی از جنبش دادخواهی است که در تلاش است جنایات جمهوری اسلامی را در سطح جهانی آشکار کند. برگزارکنندگان نمایشگاه بر این باورند که یادآوری و بازگو کردن این وقایع نه تنها برای جلوگیری از تکرار تاریخ بلکه برای تقویت اراده‌ی جهانی در برابر ظلم و استبداد ضروری است. این نمایشگاه همچنین تأکید می‌کند که مبارزه برای عدالت، همدلی با خانواده‌های قربانیان، و حفظ یاد و خاطره‌ی آن‌ها بخشی از هویت هر انسانی است که به آزادی و کرامت انسان اعتقاد دارد.

نمایشگاه «آنچه باقی ماند» با هدف تبدیل به موزه‌ای دائمی برای آیندگان طراحی شده است تا نسل‌های بعدی بدانند چه هزینه‌هایی برای آزادی پرداخت شده است. این یادگارها، هرچند کوچک و شخصی، صدای بلند دادخواهی‌اند که خواهان پایان‌بخشیدن به چرخه‌ی سرکوب و خشونت است. این ابتکار نشان‌دهنده‌ی آن است که نه تنها خاطره‌ی قربانیان زنده می‌ماند، بلکه تلاش برای عدالت و آزادی نیز همچنان در قلب مردم ایران و جهان زنده و جاری است.

#آنچه_باقی_ماند #دادخواهی #اینهمه_سال_جنایت #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
🕊21💔6👍4
محکومیت مجدد عاطفه رنگریز
این فعال حقوق زنان، به ۷ سال و هفت ماه حبس محکوم شده است.

عاطفه رنگریز که اخیرا از زندان شاهرود به مرخصی درمانی اعزام شده بود، توسط دادگاه انقلاب دامغان به هفت سال و هفت ماه حبس تعزیری و دو سال ممنوعیت از فعالیت در فضای مجازی محکوم شده است.

حسین تاج، وکیل دادگستری، در پستی در شبکه اکس نوشت:

«در شرایطی که‌ با تمدید مرخصی عاطفه رنگریز برای سی‌تی‌آنژیو مخالفت شد، حکم دادگاه انقلاب دامغان نیز ابلاغ شده است.

عاطفه رنگریز به اتهام تشکیل گروه تلگرامی (ترجمه گاگو) به ۷ سال ‏و به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام به ۷ ماه حبس تعزیری و ۲ سال ممنوعیت از فعالیت در فضای مجازی محکوم شد.»
این در حالی ست که حتی بر اساس قانون آیین دادرسی کیفری، در شرایطی که زندانی مبتلا به یک بیماری می‌شود و ادامه زندان برای او سبب تشدید بیماری شود، مقام قضایی موظف است روند اعمال مجازات حبس را تا بر طرف شدن بیماری متوقف کرده و شرایط بهره‌مندی زندانی از آزادی به قید وثیقه و دسترسی به خدمات پزشکی و درمانی را فراهم نماید.

عاطفه رنگریز دانش‌آموخته جامعه‌شناسی و فعال حقوق زنان در شهریور ۱۴۰۲، توسط نیروهای امنیتی در دامغان بازداشت شده بود.


#نه_به_جمهوری_اسلامی
#یاری_مدنی_توانا
#عاطفه_رنگریز
@Tavaana_TavaanaTech
💔29👍3
روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان
زن‌کشی دخترکشی همسرکشی و در کل قتل زنان، اسیدپاشی، و هزاران نابرابری‌ حقوقی، از جنبه ارث و حضانت کودک و حق طلاق و اساسا حق ازدواج، در ایران وجود دارد، که برای رفع آن‌ها در مجلس به اصطلاح قانون‌گذاری هم چاره‌ای نمی‌توان یافت.
شورای نگهبان و ولی فقیه مخالف هر نوع تغییر در هیچ‌انگاشتن زنان هستند.

اگر به دوستی خارج از ایران بگویید که حتی دختران بالای ۲۸ سال و با مدرک کارشناسی ارشد به بالاتر و بیش از پنج سال سابقه کار حق ازدواج بدون اذن ولی (منظور پدر و جد پدری است) را ندارند حتما شوکه خواهند شد.
خروج زنان از کشور هم بدون اجازه همسر امکان‌پذیر نیست و ده‌ها قانون تبعیض‌آمیز دیگر که در ایران جاری است.

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#زنان
@Tavaana_TavaanaTech
👍22💔5
راحله راحمی‌پور، فعال مدنی ۷۲ ساله محبوس در زندان اوین، از رسیدگی تخصصی پزشکی و اعزام به مراکز درمانی محروم است.
این زندانی دادخواه، شب گذشته به دلیل وخامت حال به بهداری زندان منتقل شد اما پس از مدت کوتاهی به بند بازگردانده شد.

او به تومور مغزی و تالاسمی مینور مبتلا ست با این حال جمهوری اسلامی مانع از اعزام این بانوی زندانی به مراکز درمانی شده‌ است.
به گفته منابع مطلع، بیماری این فعال مدنی به حدی است که توان جسمی خود را از دست داده و دچار مشکل در راه رفتن است. با وجود این مشکلات مسئولان بهداری زندان طی مراجعه وی به بهداری تنها اقدام به سنجش فشار خون، تزریق سرم و اکسیژن‌درمانی کرده و بدون اقدام تخصصی درمانی وی را به بند بازگردانده‌اند.

یادآور می‌شویم درخواست عدم تحمل حبس این زندانی هم رد شده است.

راحله راحمی‌پور در آبان‌ماه ۱۳۹۸ توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و به بند ۲الف زندان اوین منتقل شد. او چندی بعد به‌صورت موقت از زندان آزاد شد.

این فعال مدنی که به اتهام «اجتماع و تبانی» و «تبلیغ علیه نظام» به ۶ سال حبس تعزیری محکوم شده است، در آبان‌ماه ۱۴۰۲ پس از مراجعه به دادسرای اوین بازداشت شد و برای اجرای حکم حبس به زندان اوین منتقل شد.

راحله راحمی‌پور بارها با شجاعت گفته است:
«تا محاکمه این جانیان دست از دادخواهی نمی‌کشیم.»

برادر راحله راحمی‌پور، حسین راحمی‌پور، از جان‌باختگان کشتار دهه ۶۰ است. دردناک‌تر این‌که نوزاد او هم که در زندان بود، هرگز به خانواده‌اش تحویل داده نشد. با این حال راحله در تمام این سال‌ها دست از دادخواهی نکشیده است و حتی نزد سازمان ملل از جمهوری اسلامی شکایت کرد تا حکومت را وادار به پاسخ‌گویی کند.
صدای او را بشنوید:

https://youtu.be/WHc2R_63r5Y

#دادخواهی
#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#راحله_راحمی_پور
@Tavaana_TavaanaTech
💔25🕊7👍21
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
گام بلند زنان آمریکا برای برچیدن نابرابری

تا سال ۱۹۶۰، زنان آمریکا در زمینه‌های مختلف، از زندگی‌ خانوادگی گرفته تا محیط کار با محدودیت‌های بسیاری مواجه بودند. آن‌ها می‌‌بایست از یک الگو پیرویی می‌‌کردند؛ مثلا ازدواج در ۲۰ سالگی و تشکیل خانواده. در کل، زنان بار اصلی‌ خانه‌داری را بر دوش داشتند و به طور متوسط ۵۵ ساعت در هفته، زمان خود را صرف امور خانه می‌‌کردند. زنان طبق قانون، به طور کامل وابسته به شوهرشان بودند و جز در موارد بسیار محدودی، حقی‌ نسبت به درآمد یا اموال شوهر نداشتند؛ در حالی‌ که شوهر اختیاردارِ کامل اداره امور مالی‌ زن بود. زنان در زمینه طلاق هم با محدودیت‌های زیادی روبه‌رو بودند، به طوری که حتما می‌‌بایست ثابت می‌کردند که شوهر مرتکب عمل خطایی شده تا بتوانند طلاق بگیرند.
در سال ۱۹۶۲، بتی فریدن، نویسنده و فعال اجتماعی آمریکایی، با نوشتن و انتشار کتابی با عنوان «جذبه زنانه» دریچه‌ای باز کرد برای شناخت تبعیض‌ها علیه زنان. او با فرهنگ تبعیض‌آمیز به مقابله برخاست و زنان را به فعالیت در خارج از خانه ترغیب کرد.
کم کم فعالیت زنان برای دستیابی به آزادی و حقوق برابر بالا گرفت. زنان بسیاری به این مسیر پیوستند و بالاخره جریانی شکل گرفت که از آن به عنوان موج دوم جنبش فمینیستی آمریکا یاد می‌شود.
موج اول جنبش فمینیستی در سال ۱۹۲۰ و با تصویب متمم ۱۹ آغاز شد که طی‌ آن زنان توانستند حق رای بگیرند. حالا پس از چند دهه زنان آمریکایی نه تنها خواستار اصلاح قانون شده بودند، بلکه می‌خواستند زندگی‌ روزمره‌شان را هم تغییر دهند.
در این پادکست با ما همراه باشید تا نگاهی بیندازیم به شکل‌گیری و فعالیت جنبش فمینیستی آمریکا در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی.

در یوتیوب:
https://youtu.be/a-XuIe9baHM

در ساندکلاد:
https://soundcloud.com/tavaana/femen-usa
نسخه نوشتاری:
https://tavaana.org/us-feminist-movement-60s-70s/

#جنبش_زنان #پادکست #خیزش_ها_و_جنبش_ها #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
👍17
پدر دادخواه پویا بختیاری که در زندان چوبیندر قزوین محبوس است، به بیمارستان منتقل شده است.
مونا بختیاری، دختر منوچهر بختیاری، در شبکه اکس نوشت:
«پدرم پس از اعتصابی که داشته، با حال جسمی نامساعد به بیمارستان قزوین منتقل شده است. ایشان نیاز شدید به عمل جراحی داشته و هم‌اکنون در بیمارستان بستری هستند.»

منوچهر بختیاری از روز دوشنبه هفتم آبان‌ماه در اعتراض به عدم موافقت با درخواست مرخصی درمانی‌اش دست به اعتصاب غذا زده بود. او در پیامی صوتی از زندان اعلام کرده بود که اعتصاب غذایش تا زمان آزادی از زندان ادامه خواهد یافت و مسئولیت هر آنچه برای او اتفاق بیفتد بر عهده جمهوری اسلامی است.
در پی وخامت حال این زندانی و درخواست مکرر فعالان و زندانیان و جامعه مدنی، این زندانی روز پنجشنبه ۲۴ آبان، ۱۴ نوامبر، به اعتصاب غذای خود پایان داد.


والدین پویا بختیاری به دلیل دادخواهی برای فرزندشان بازداشت و به زندان محکوم شده‌اند. ناهید شیرپیشه که اکنون در زندان کچویی کرج بسر می‌برد تیرماه ۱۴۰۱ به اتهام «اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام» به ۵ سال زندان محکوم شد.

همچنین منوچهر بختیاری از اردیبهشت ۱۴۰۰ محبوس است و به بیش از ۵ سال زندان و ممنوعیت خروج از کشور محکوم شده است.

صدای زندانیان باشیم

#دادخواهی
#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#منوچهر_بختیاری
@Tavaana_TavaanaTech
👍1910
به نظر شما «زن نمونه نظام» چگونه زنی است؟!
این کارتون «مانا نیستانی» را خوب ببینید!
و پاسخ شما به چنین انتظاراتی از زن ایرانی چیست؟

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#زنان
@Tavaana_TavaanaTech
👍11💔5