Forwarded from گفت‌وشنود
دین داشت، ولی آزاده نبود!
طرحی از رضا عقیلی
جمهوری اسلامی روحانیتی آفریده است که آزادگی را پای روایت خود از دینداری خود قربانی کرده‌اند و عملا هم اخلاق را از کف داده‌اند و هم بسیاری را از دین فراری داده‌اند.
لینک کارتون وبسایت گفت‌وشنود:
https://dialog.tavaana.org/ir-mullah-karbala-prisoners/
#گفتگو_توانا #حقوق_خداناباوران #دین_موروثی #مذهب_شیعه #ماه_محرم
@Dialogue1402
طرحی از رضا عقیلی
جمهوری اسلامی روحانیتی آفریده است که آزادگی را پای روایت خود از دینداری خود قربانی کرده‌اند و عملا هم اخلاق را از کف داده‌اند و هم بسیاری را از دین فراری داده‌اند.
لینک کارتون وبسایت گفت‌وشنود:
https://dialog.tavaana.org/ir-mullah-karbala-prisoners/
#گفتگو_توانا #حقوق_خداناباوران #دین_موروثی #مذهب_شیعه #ماه_محرم
@Dialogue1402
👍36💯3❤2
جمهوری اسلامی روحانیتی پدید آورده که آزادگی را پای روایت خود از دینداری خود قربانی کرده‌اند و عملا هم اخلاق را از کف داده‌اند و هم بسیاری را از دین فراری داده‌اند.
این مسئله در روزهای محرم بیشتر به چشم می‌آید. در حالیکه اساتید دانشگاه و هنرمندان و فعالان مدنی و سیاسی در زندان محبوسند دم از دینداری و آزادگی می‌زنند.
آیا شما در مراسم حکومتی روضه‌خوان‌های حکومتی شرکت می‌کنید؟
دین داشت، ولی آزاده نبود!
طرحی از رضا عقیلی
https://dialog.tavaana.org/ir-mullah-karbala-prisoners/
#گفتگو_توانا #حقوق_خداناباوران #دین_موروثی #مذهب_شیعه #ماه_محرم
@Tavaana_TavaanaTech
این مسئله در روزهای محرم بیشتر به چشم می‌آید. در حالیکه اساتید دانشگاه و هنرمندان و فعالان مدنی و سیاسی در زندان محبوسند دم از دینداری و آزادگی می‌زنند.
آیا شما در مراسم حکومتی روضه‌خوان‌های حکومتی شرکت می‌کنید؟
دین داشت، ولی آزاده نبود!
طرحی از رضا عقیلی
https://dialog.tavaana.org/ir-mullah-karbala-prisoners/
#گفتگو_توانا #حقوق_خداناباوران #دین_موروثی #مذهب_شیعه #ماه_محرم
@Tavaana_TavaanaTech
🕊25👌5💯1
Forwarded from گفت‌وشنود
جغرافیا، تصادف و باور
چرا ایمان ما تا حد زیادی به خاک زادگاه‌مان بند است؟
ریچارد داوکینز در گفت‌وگویی معروف با طرح یک پرسش بنیادین یادآور می‌شود که بسیاری از ما اگر در جغرافیایی دیگر متولد می‌شدیم، نظامی کاملا متفاوت از باورهای دینی یا عقیدتی را برمی‌گزیدیم. این گزاره ساده اما عمیق، پرده از حقیقتی پنهان برمی‌دارد: «عامل تصادف جغرافیایی و خانوادگی» نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری هویت عقیدتی انسان‌ها دارد.
▪️نقش تصادف در هندسه باورها
انسان‌ها در بستری چند وجهی چشم به جهان می‌گشایند که از پیش توسط نسل‌های پیشین طراحی شده است. زبان، فرهنگ، آداب‌ورسوم و از همه مهم‌تر «دین و مذهب»، میراثی تحمیلی در نخستین سال‌های زندگی است.
اگر کودکی در خانواده‌ای سنتی در شبه‌قاره هند متولد شود، احتمال هندو یا مسلمان شدنش بسیار بالاست.
همان کودک اگر در قلب اروپا یا آمریکا متولد شود، احتمالا آیین مسیحیت را به‌عنوان حقیقت مطلق خواهد پذیرفت.
این واقعیت نشان می‌دهد که بخش بزرگی از تعصبات مذهبی یا عقیدتی، محصول انتخاب آگاهانه و آزادانه نیست، بلکه نتیجه تصادف محض مکان تولد و محیط پیرامون است.
▪️فروتنی معرفت‌شناختی؛ راهی به سوی مدارا
اعتراف به این واقعیت تصادفی بودن، ما را به سوی مفهوم حیاتی «فروتنی در ایمان» رهنمون می‌شود. هنگامی که بپذیریم دینداری یا حتی خداناباوری ما تا حد زیادی تحت تاثیر جغرافیا و خانواده شکل گرفته است، نگاه ما به دیگران تغییر می‌کند و دیگر به راحتی مخالفان فکری خود را گمراه یا مستحق سرزنش نمی‌دانیم، زیرا درک می‌کنیم که اگر جای آن‌ها بودیم، احتمالا همان باور را داشتیم.
همچنین درک مداراجویانه از ایمان زمانی شکل می‌گیرد که بدانیم سیستم‌های اعتقادی ریشه در تاریخ و جغرافیا دارند، نه لزوما در اثبات‌های علمی و قطعی.
پذیرش عامل تصادف در باورمندی به ما می‌آموزد که به جای پافشاری کورکورانه بر حق مطلق بودن خود، به انسان‌های دیگر با تمام تفاوت‌های عقیدتی‌شان احترام بگذاریم و فضایی برای گفت‌وگو و مدارا فراهم کنیم.
شما چه تجربه و دیدگاهی در این مورد دارید ؟
#باور #ایمان #دین_موروثی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
چرا ایمان ما تا حد زیادی به خاک زادگاه‌مان بند است؟
ریچارد داوکینز در گفت‌وگویی معروف با طرح یک پرسش بنیادین یادآور می‌شود که بسیاری از ما اگر در جغرافیایی دیگر متولد می‌شدیم، نظامی کاملا متفاوت از باورهای دینی یا عقیدتی را برمی‌گزیدیم. این گزاره ساده اما عمیق، پرده از حقیقتی پنهان برمی‌دارد: «عامل تصادف جغرافیایی و خانوادگی» نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری هویت عقیدتی انسان‌ها دارد.
▪️نقش تصادف در هندسه باورها
انسان‌ها در بستری چند وجهی چشم به جهان می‌گشایند که از پیش توسط نسل‌های پیشین طراحی شده است. زبان، فرهنگ، آداب‌ورسوم و از همه مهم‌تر «دین و مذهب»، میراثی تحمیلی در نخستین سال‌های زندگی است.
اگر کودکی در خانواده‌ای سنتی در شبه‌قاره هند متولد شود، احتمال هندو یا مسلمان شدنش بسیار بالاست.
همان کودک اگر در قلب اروپا یا آمریکا متولد شود، احتمالا آیین مسیحیت را به‌عنوان حقیقت مطلق خواهد پذیرفت.
این واقعیت نشان می‌دهد که بخش بزرگی از تعصبات مذهبی یا عقیدتی، محصول انتخاب آگاهانه و آزادانه نیست، بلکه نتیجه تصادف محض مکان تولد و محیط پیرامون است.
▪️فروتنی معرفت‌شناختی؛ راهی به سوی مدارا
اعتراف به این واقعیت تصادفی بودن، ما را به سوی مفهوم حیاتی «فروتنی در ایمان» رهنمون می‌شود. هنگامی که بپذیریم دینداری یا حتی خداناباوری ما تا حد زیادی تحت تاثیر جغرافیا و خانواده شکل گرفته است، نگاه ما به دیگران تغییر می‌کند و دیگر به راحتی مخالفان فکری خود را گمراه یا مستحق سرزنش نمی‌دانیم، زیرا درک می‌کنیم که اگر جای آن‌ها بودیم، احتمالا همان باور را داشتیم.
همچنین درک مداراجویانه از ایمان زمانی شکل می‌گیرد که بدانیم سیستم‌های اعتقادی ریشه در تاریخ و جغرافیا دارند، نه لزوما در اثبات‌های علمی و قطعی.
پذیرش عامل تصادف در باورمندی به ما می‌آموزد که به جای پافشاری کورکورانه بر حق مطلق بودن خود، به انسان‌های دیگر با تمام تفاوت‌های عقیدتی‌شان احترام بگذاریم و فضایی برای گفت‌وگو و مدارا فراهم کنیم.
شما چه تجربه و دیدگاهی در این مورد دارید ؟
#باور #ایمان #دین_موروثی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤14💯3👌2
Forwarded from گفت‌وشنود
دین موروثی
آنچه علوم شناختی درباره شکل‌گیری باور می‌گوید
اگر در عربستان به دنیا می‌آمدید، مسلمان بودید. اگر در تایلند به دنیا می‌آمدید، بودایی. این یک حدس نیست، یک واقعیت آماری‌ست.
جامعه‌شناسان دین به این پدیده می‌گویند «برنامه‌ریزی فرهنگی» (Cultural Programming). ایده اصلی‌اش ساده و در عین حال آزاردهنده است: مغز انسان در سال‌های اول زندگی، پیش از آنکه قدرت داوری نقادانه داشته باشد، باورهای اطرافیانش را نه به‌عنوان «یک گزینه از میان گزینه‌ها»، بلکه به‌عنوان «واقعیت مطلق جهان» ضبط می‌کند.
یک کودک چهار ساله وقتی نماز خواندن پدرش یا صلیب کشیدن مادرش را می‌بیند، در حال یادگیری ریاضی یا زبان نیست، در حال نقشه‌برداری از «جهانی که در آن باید زندگی کند» است.
این یادگیری، برخلاف یادگیری زبان، هرگز به‌طور جدی به چالش کشیده نمی‌شود. چرا؟ چون کسی به کودک نمی‌گوید «حالا چند تا دین دیگر را هم بررسی کن و بعد تصمیم بگیر».
نکته جالب اینجاست: این فرایند مخصوص دین نیست. زبان مادری، ارزش‌های سیاسی، حتی ذائقه غذایی، همگی به همین شکل «نصب» می‌شوند. اما دین یک ویژگی خاص دارد معمولا با برچسب «مقدس» و «غیرقابل‌سوال» عرضه می‌شود، در حالی که ذائقه غذایی این‌طور نیست.
اینجاست که سوال جدی مطرح می‌شود: اگر باور من به هر دینی، محصول تصادف جغرافیایی تولدم است، نه نتیجه تحقیق آگاهانه‌ام، آیا این باور می‌تواند «حقیقت» نامیده شود؟ یا فقط یک عادت ذهنی به‌ارث‌رسیده است که هرگز آزمایش نشده؟
این پرسش، اهانت به هیچ دینی نیست. دعوتی‌ست به یک تمرین ساده: باوری را که داری، یک‌بار هم که شده، از زاویه دید یک ناظر بیرونی نگاه کن. آیا اگر امروز برای اولین بار با آن مواجه می‌شدی، بازهم می‌پذیرفتی‌اش؟
#دین_موروثی #تفکر_نقاد #آزاداندیشی #علوم_شناختی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
آنچه علوم شناختی درباره شکل‌گیری باور می‌گوید
اگر در عربستان به دنیا می‌آمدید، مسلمان بودید. اگر در تایلند به دنیا می‌آمدید، بودایی. این یک حدس نیست، یک واقعیت آماری‌ست.
جامعه‌شناسان دین به این پدیده می‌گویند «برنامه‌ریزی فرهنگی» (Cultural Programming). ایده اصلی‌اش ساده و در عین حال آزاردهنده است: مغز انسان در سال‌های اول زندگی، پیش از آنکه قدرت داوری نقادانه داشته باشد، باورهای اطرافیانش را نه به‌عنوان «یک گزینه از میان گزینه‌ها»، بلکه به‌عنوان «واقعیت مطلق جهان» ضبط می‌کند.
یک کودک چهار ساله وقتی نماز خواندن پدرش یا صلیب کشیدن مادرش را می‌بیند، در حال یادگیری ریاضی یا زبان نیست، در حال نقشه‌برداری از «جهانی که در آن باید زندگی کند» است.
این یادگیری، برخلاف یادگیری زبان، هرگز به‌طور جدی به چالش کشیده نمی‌شود. چرا؟ چون کسی به کودک نمی‌گوید «حالا چند تا دین دیگر را هم بررسی کن و بعد تصمیم بگیر».
نکته جالب اینجاست: این فرایند مخصوص دین نیست. زبان مادری، ارزش‌های سیاسی، حتی ذائقه غذایی، همگی به همین شکل «نصب» می‌شوند. اما دین یک ویژگی خاص دارد معمولا با برچسب «مقدس» و «غیرقابل‌سوال» عرضه می‌شود، در حالی که ذائقه غذایی این‌طور نیست.
اینجاست که سوال جدی مطرح می‌شود: اگر باور من به هر دینی، محصول تصادف جغرافیایی تولدم است، نه نتیجه تحقیق آگاهانه‌ام، آیا این باور می‌تواند «حقیقت» نامیده شود؟ یا فقط یک عادت ذهنی به‌ارث‌رسیده است که هرگز آزمایش نشده؟
این پرسش، اهانت به هیچ دینی نیست. دعوتی‌ست به یک تمرین ساده: باوری را که داری، یک‌بار هم که شده، از زاویه دید یک ناظر بیرونی نگاه کن. آیا اگر امروز برای اولین بار با آن مواجه می‌شدی، بازهم می‌پذیرفتی‌اش؟
#دین_موروثی #تفکر_نقاد #آزاداندیشی #علوم_شناختی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍18❤9👌3