🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴 #سیری_در_برنامه_ی_گلها
#تار_نوازان
در برنامه ی گلها، با نخبه نوازندگانی مانند "مرتضی خان محجوبی"، "احمد عبادی"، "لطف الله مجد"، "حسن کسایی" و شاگردانِ نی نواز او، مواجهیم که از ستارگانِ درخشانِ بی مانندِ گلهایند و از آنها بگذریم با تارنوازان برجسته ای روبرو می شویم که به جرأت می توان گفت، یکی از تاثیر گذارترین گروه نوازندگان در میان مجموعه ی برنامه گلها باشد. تار شاید از نظرِ تاریخی قدیمی ترین و رایج ترین ساز سنتی ایران باشد. تعداد نوازندگان تار نیز از نوازندگان سازهای دیگر بیشتر است. اما شمار تارنوازانِ به کمال رسیده، چندان زیاد نمی باشد. برنامه ی گلها از همان روزهای آغازِ کار، خوشبختانه از همکاری چند نوازنده عالیِ تار برخوردار بوده است، که در صدرِ آنان، شادروان "جلیل شهناز" نشسته است. استاد "جلیل شهناز" در سال ۱۳۰۰ در شهر اصفهان زاده شده و پدر و برادرش حسین نیز در تارنوازی مهارتی داشتند و فضای مساعدِ خانه رغبت به موسیقی را در جلیلِ خردسال برانگیخته و از ۱۲ سالگی نزدِ برادر به آموختنِ فوت و فنِ نواختن پرداخته و چند سالی بعد پنجه ای شیرین پیدا کرده است. استاد "جلیل شهناز" در نخستین سالهای دهه ی ۲۰ به تهران رفته و بزودی پایش به رادیو باز شده و تکنوازی های شیرین و ظریفش توجه ی مسئولان را به سوی او جلب کرده است.
برنامه ی گلها که به همتِ "داوود پیرنیا" به راه افتاد، استاد "شهناز" نیز به جرگه ی تکنوازانِ دیگر برنامه ی گلها که در آغاز از شمارِ انگشتانِ یک دست تجاوز نمی کردند، پیوسته و این پیوستگی تا پیش از انقلاب ادامه داشت. وی همچنان برجسته ترین نوازنده ی تار در موسیقی سنتی ایران بشمار می رود. او با آنکه به نسلِ قدیمیِ تارنوازان تعلق دارد، اما بداهه نوازی های نوآورانه ی او به شکلِ شگفت انگیزی با نسلِ امروز نیز سازگاری دارد. با آنکه قدیمیان با شیرین نوازی میانه ی خوبی نداشتند، ولی "شهناز" شاید بصورت ناخودآگاه به این شیوه گرایش داشت. پنجه اش و مضرابهایش جاذبه ای ویژه دارد.
و اما شیوه ی شیرین نوازی با وجود ناخشنودی سنت گرایان در میان تارنوازان جوان فراگیرتر شد و نواخته های سنتی را رنگ و بوی تازه ای بخشید. یکی از این جوان ترها، "فرهنگ شریف" بود که از پرکارترین نوازندگان برنامه ی گلها بشمار می آمد. استاد "فرهنگ شریف" در سال ۱۳۱۲ در آمل زاده شده و آموختنِ موسیقی را در منزل نزد پدر آغاز کرده است. پدر با پی کردنِ استعددِ پسرش، او را نزد شادروان استاد "علی اکبرخان شهنازی" به شاگردی برده و قواعد و اصولِ تارنوازی را به او آموخته است. اما وی، شیوه ی تارنوازی را به شیرین نوازی درآمیخته و از شیوه ی استاد سنتیِ خود، کناره گرفته است. او هنوز در سال سوم دبیرستان تحصیل می کرد، که پایش به رادیو باز شده و استاد "مهدی خالدی" معرِفِ او در رادیو شد. استاد "شریف" پس از شرکت در برنامه تکنوازان، همکاری با ارکسترهای مختلف رادیو در سالهای پایانی دهه ی ۳۰، به جمع هنرمندانِ برنامه ی گلها پیوست. استاد "فرهنگ شریف" که پس از استاد "جلیل شهناز" برجسته ترین تارنوازِ برنامه ی گلها بشمار می آید، پنجه ای بغایت شیرین دارد و ساعت ها می توان به نواخته های او گوش سپرد و همچنان طالبِ تداومِ آن بود.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴 #سیری_در_برنامه_ی_گلها
#تار_نوازان
در برنامه ی گلها، با نخبه نوازندگانی مانند "مرتضی خان محجوبی"، "احمد عبادی"، "لطف الله مجد"، "حسن کسایی" و شاگردانِ نی نواز او، مواجهیم که از ستارگانِ درخشانِ بی مانندِ گلهایند و از آنها بگذریم با تارنوازان برجسته ای روبرو می شویم که به جرأت می توان گفت، یکی از تاثیر گذارترین گروه نوازندگان در میان مجموعه ی برنامه گلها باشد. تار شاید از نظرِ تاریخی قدیمی ترین و رایج ترین ساز سنتی ایران باشد. تعداد نوازندگان تار نیز از نوازندگان سازهای دیگر بیشتر است. اما شمار تارنوازانِ به کمال رسیده، چندان زیاد نمی باشد. برنامه ی گلها از همان روزهای آغازِ کار، خوشبختانه از همکاری چند نوازنده عالیِ تار برخوردار بوده است، که در صدرِ آنان، شادروان "جلیل شهناز" نشسته است. استاد "جلیل شهناز" در سال ۱۳۰۰ در شهر اصفهان زاده شده و پدر و برادرش حسین نیز در تارنوازی مهارتی داشتند و فضای مساعدِ خانه رغبت به موسیقی را در جلیلِ خردسال برانگیخته و از ۱۲ سالگی نزدِ برادر به آموختنِ فوت و فنِ نواختن پرداخته و چند سالی بعد پنجه ای شیرین پیدا کرده است. استاد "جلیل شهناز" در نخستین سالهای دهه ی ۲۰ به تهران رفته و بزودی پایش به رادیو باز شده و تکنوازی های شیرین و ظریفش توجه ی مسئولان را به سوی او جلب کرده است.
برنامه ی گلها که به همتِ "داوود پیرنیا" به راه افتاد، استاد "شهناز" نیز به جرگه ی تکنوازانِ دیگر برنامه ی گلها که در آغاز از شمارِ انگشتانِ یک دست تجاوز نمی کردند، پیوسته و این پیوستگی تا پیش از انقلاب ادامه داشت. وی همچنان برجسته ترین نوازنده ی تار در موسیقی سنتی ایران بشمار می رود. او با آنکه به نسلِ قدیمیِ تارنوازان تعلق دارد، اما بداهه نوازی های نوآورانه ی او به شکلِ شگفت انگیزی با نسلِ امروز نیز سازگاری دارد. با آنکه قدیمیان با شیرین نوازی میانه ی خوبی نداشتند، ولی "شهناز" شاید بصورت ناخودآگاه به این شیوه گرایش داشت. پنجه اش و مضرابهایش جاذبه ای ویژه دارد.
و اما شیوه ی شیرین نوازی با وجود ناخشنودی سنت گرایان در میان تارنوازان جوان فراگیرتر شد و نواخته های سنتی را رنگ و بوی تازه ای بخشید. یکی از این جوان ترها، "فرهنگ شریف" بود که از پرکارترین نوازندگان برنامه ی گلها بشمار می آمد. استاد "فرهنگ شریف" در سال ۱۳۱۲ در آمل زاده شده و آموختنِ موسیقی را در منزل نزد پدر آغاز کرده است. پدر با پی کردنِ استعددِ پسرش، او را نزد شادروان استاد "علی اکبرخان شهنازی" به شاگردی برده و قواعد و اصولِ تارنوازی را به او آموخته است. اما وی، شیوه ی تارنوازی را به شیرین نوازی درآمیخته و از شیوه ی استاد سنتیِ خود، کناره گرفته است. او هنوز در سال سوم دبیرستان تحصیل می کرد، که پایش به رادیو باز شده و استاد "مهدی خالدی" معرِفِ او در رادیو شد. استاد "شریف" پس از شرکت در برنامه تکنوازان، همکاری با ارکسترهای مختلف رادیو در سالهای پایانی دهه ی ۳۰، به جمع هنرمندانِ برنامه ی گلها پیوست. استاد "فرهنگ شریف" که پس از استاد "جلیل شهناز" برجسته ترین تارنوازِ برنامه ی گلها بشمار می آید، پنجه ای بغایت شیرین دارد و ساعت ها می توان به نواخته های او گوش سپرد و همچنان طالبِ تداومِ آن بود.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴 #سیری_در_برنامه_ی_گلها
#تار_نوازان
در برنامه ی گلها، با نخبه نوازندگانی مانند "مرتضی خان محجوبی"، "احمد عبادی"، "لطف الله مجد"، "حسن کسایی" و شاگردانِ نی نواز او، مواجهیم که از ستارگانِ درخشانِ بی مانندِ گلهایند و از آنها بگذریم با تارنوازان برجسته ای روبرو می شویم که به جرأت می توان گفت، یکی از تاثیر گذارترین گروه نوازندگان در میان مجموعه ی برنامه گلها باشد. تار شاید از نظرِ تاریخی قدیمی ترین و رایج ترین ساز سنتی ایران باشد. تعداد نوازندگان تار نیز از نوازندگان سازهای دیگر بیشتر است. اما شمار تارنوازانِ به کمال رسیده، چندان زیاد نمی باشد. برنامه ی گلها از همان روزهای آغازِ کار، خوشبختانه از همکاری چند نوازنده عالیِ تار برخوردار بوده است، که در صدرِ آنان، شادروان "جلیل شهناز" نشسته است. استاد "جلیل شهناز" در سال ۱۳۰۰ در شهر اصفهان زاده شده و پدر و برادرش حسین نیز در تارنوازی مهارتی داشتند و فضای مساعدِ خانه رغبت به موسیقی را در جلیلِ خردسال برانگیخته و از ۱۲ سالگی نزدِ برادر به آموختنِ فوت و فنِ نواختن پرداخته و چند سالی بعد پنجه ای شیرین پیدا کرده است. استاد "جلیل شهناز" در نخستین سالهای دهه ی ۲۰ به تهران رفته و بزودی پایش به رادیو باز شده و تکنوازی های شیرین و ظریفش توجه ی مسئولان را به سوی او جلب کرده است.
برنامه ی گلها که به همتِ "داوود پیرنیا" به راه افتاد، استاد "شهناز" نیز به جرگه ی تکنوازانِ دیگر برنامه ی گلها که در آغاز از شمارِ انگشتانِ یک دست تجاوز نمی کردند، پیوسته و این پیوستگی تا پیش از انقلاب ادامه داشت. وی همچنان برجسته ترین نوازنده ی تار در موسیقی سنتی ایران بشمار می رود. او با آنکه به نسلِ قدیمیِ تارنوازان تعلق دارد، اما بداهه نوازی های نوآورانه ی او به شکلِ شگفت انگیزی با نسلِ امروز نیز سازگاری دارد. با آنکه قدیمیان با شیرین نوازی میانه ی خوبی نداشتند، ولی "شهناز" شاید بصورت ناخودآگاه به این شیوه گرایش داشت. پنجه اش و مضرابهایش جاذبه ای ویژه دارد.
و اما شیوه ی شیرین نوازی با وجود ناخشنودی سنت گرایان در میان تارنوازان جوان فراگیرتر شد و نواخته های سنتی را رنگ و بوی تازه ای بخشید. یکی از این جوان ترها، "فرهنگ شریف" بود که از پرکارترین نوازندگان برنامه ی گلها بشمار می آمد. استاد "فرهنگ شریف" در سال ۱۳۱۲ در آمل زاده شده و آموختنِ موسیقی را در منزل نزد پدر آغاز کرده است. پدر با پی کردنِ استعددِ پسرش، او را نزد شادروان استاد "علی اکبرخان شهنازی" به شاگردی برده و قواعد و اصولِ تارنوازی را به او آموخته است. اما وی، شیوه ی تارنوازی را به شیرین نوازی درآمیخته و از شیوه ی استاد سنتیِ خود، کناره گرفته است. او هنوز در سال سوم دبیرستان تحصیل می کرد، که پایش به رادیو باز شده و استاد "مهدی خالدی" معرِفِ او در رادیو شد. استاد "شریف" پس از شرکت در برنامه تکنوازان، همکاری با ارکسترهای مختلف رادیو در سالهای پایانی دهه ی ۳۰، به جمع هنرمندانِ برنامه ی گلها پیوست. استاد "فرهنگ شریف" که پس از استاد "جلیل شهناز" برجسته ترین تارنوازِ برنامه ی گلها بشمار می آید، پنجه ای بغایت شیرین دارد و ساعت ها می توان به نواخته های او گوش سپرد و همچنان طالبِ تداومِ آن بود.
🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴 #سیری_در_برنامه_ی_گلها
#تار_نوازان
در برنامه ی گلها، با نخبه نوازندگانی مانند "مرتضی خان محجوبی"، "احمد عبادی"، "لطف الله مجد"، "حسن کسایی" و شاگردانِ نی نواز او، مواجهیم که از ستارگانِ درخشانِ بی مانندِ گلهایند و از آنها بگذریم با تارنوازان برجسته ای روبرو می شویم که به جرأت می توان گفت، یکی از تاثیر گذارترین گروه نوازندگان در میان مجموعه ی برنامه گلها باشد. تار شاید از نظرِ تاریخی قدیمی ترین و رایج ترین ساز سنتی ایران باشد. تعداد نوازندگان تار نیز از نوازندگان سازهای دیگر بیشتر است. اما شمار تارنوازانِ به کمال رسیده، چندان زیاد نمی باشد. برنامه ی گلها از همان روزهای آغازِ کار، خوشبختانه از همکاری چند نوازنده عالیِ تار برخوردار بوده است، که در صدرِ آنان، شادروان "جلیل شهناز" نشسته است. استاد "جلیل شهناز" در سال ۱۳۰۰ در شهر اصفهان زاده شده و پدر و برادرش حسین نیز در تارنوازی مهارتی داشتند و فضای مساعدِ خانه رغبت به موسیقی را در جلیلِ خردسال برانگیخته و از ۱۲ سالگی نزدِ برادر به آموختنِ فوت و فنِ نواختن پرداخته و چند سالی بعد پنجه ای شیرین پیدا کرده است. استاد "جلیل شهناز" در نخستین سالهای دهه ی ۲۰ به تهران رفته و بزودی پایش به رادیو باز شده و تکنوازی های شیرین و ظریفش توجه ی مسئولان را به سوی او جلب کرده است.
برنامه ی گلها که به همتِ "داوود پیرنیا" به راه افتاد، استاد "شهناز" نیز به جرگه ی تکنوازانِ دیگر برنامه ی گلها که در آغاز از شمارِ انگشتانِ یک دست تجاوز نمی کردند، پیوسته و این پیوستگی تا پیش از انقلاب ادامه داشت. وی همچنان برجسته ترین نوازنده ی تار در موسیقی سنتی ایران بشمار می رود. او با آنکه به نسلِ قدیمیِ تارنوازان تعلق دارد، اما بداهه نوازی های نوآورانه ی او به شکلِ شگفت انگیزی با نسلِ امروز نیز سازگاری دارد. با آنکه قدیمیان با شیرین نوازی میانه ی خوبی نداشتند، ولی "شهناز" شاید بصورت ناخودآگاه به این شیوه گرایش داشت. پنجه اش و مضرابهایش جاذبه ای ویژه دارد.
و اما شیوه ی شیرین نوازی با وجود ناخشنودی سنت گرایان در میان تارنوازان جوان فراگیرتر شد و نواخته های سنتی را رنگ و بوی تازه ای بخشید. یکی از این جوان ترها، "فرهنگ شریف" بود که از پرکارترین نوازندگان برنامه ی گلها بشمار می آمد. استاد "فرهنگ شریف" در سال ۱۳۱۲ در آمل زاده شده و آموختنِ موسیقی را در منزل نزد پدر آغاز کرده است. پدر با پی کردنِ استعددِ پسرش، او را نزد شادروان استاد "علی اکبرخان شهنازی" به شاگردی برده و قواعد و اصولِ تارنوازی را به او آموخته است. اما وی، شیوه ی تارنوازی را به شیرین نوازی درآمیخته و از شیوه ی استاد سنتیِ خود، کناره گرفته است. او هنوز در سال سوم دبیرستان تحصیل می کرد، که پایش به رادیو باز شده و استاد "مهدی خالدی" معرِفِ او در رادیو شد. استاد "شریف" پس از شرکت در برنامه تکنوازان، همکاری با ارکسترهای مختلف رادیو در سالهای پایانی دهه ی ۳۰، به جمع هنرمندانِ برنامه ی گلها پیوست. استاد "فرهنگ شریف" که پس از استاد "جلیل شهناز" برجسته ترین تارنوازِ برنامه ی گلها بشمار می آید، پنجه ای بغایت شیرین دارد و ساعت ها می توان به نواخته های او گوش سپرد و همچنان طالبِ تداومِ آن بود.
🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
در مجموعه #نوآوران_سنتی به زندگی، نظرها و آفریدههای چند تن از این آهنگسازان پرداخته می شود که در روزهای آینده در همین جا تقدیم خواهد گشت.
قریب به ۹۲ سال از مرگ #درویش_خان استاد تار ایران می گذارد اما مرگ نیز نتوانست حضور زنده او را در جامعه موسیقی به باد فراموشی دهد.
شاید اغراق نباشد که بگوئیم ساز ایرانی #تار با نام #درویش_خان گره خورده است، گویی هرگاه نام درویش خان به زبان آید ناخواسته تصویر و نام تار در ذهن زنده می شود.
نهم آذر ماه سال 1305 سالمرگ جسمانی استاد تار ایران است. نامش 'غلامحسین درویش' بود که بعدها به 'درویش خان' شهرت یافت.
کارشناسان و موسیقیدانان بر این نکته تاکید دارند که در بین تار نوازان این مرز و بوم او یکتا و بی نظیر بوده و به رغم گذشت 9 دهه از مرگش هنوز رنگ ها و پیش درآمدهایش در ارکسترها نواخته و در آموزشگاه های موسیقی تدریس می شود.
✅ تولد
#درویش_خان در سال 1251 در یک خانواده متوسط در تهران دیده به جهان گشود. پدرش حاجی بشیر اهل طالقان و از صاحب منصبان اداره پست بود و با موسیقی آشنایی داشت و پسرش #غلامحسین را جهت فراگیری این هنر به دسته موزیک دارالفنون سپرد.
غلامحسین به فراگیری خط موسیقی و نواختن شیپور و طبل کوچک مشغول شد و از همان کودکی در دسته موزیکچی ها #ملیجک و #کامران_میرزا نواختن طبل کوچک و شیپور را عهده دار شد.
پدر که طبق عادت، دوستان را با عنوان #درویش خطاب می کرد فرزند خود را نیز با همین عنوان فرا می خواند تا این که این واژه برسر زبان ها افتاد و مکمل نام این هنرمند گشت.
او پس از دوره کوتاه آموزش سه تار نزد پدر، به مجلس درس بزرگترین نوازنده تار آن زمان #میرزاحسینقلی_خان راه یافت و بهترین شاگرد وی شد.
در آن زمان اغلب هنرمندان برای حفظ موقعیت اجتماعی و تامین معیشت خویش، دربار سلاطین و امرا را پایگاه خود قرار می دادند. درویش نیز پس از این که با رجال، موسیقیدانان و هنردوستان آن زمان آشنا شد به دربار 'شعاع السلطنه' (پدر مظفرالدین شاه) راه یافت و جزو نوازندگان مخصوص شد.
شبی آقا حسینقلی در حضور شاهزاده نوازندگی می کرد، پس از نواختن چند گوشه، از شاهزاده رخصت خواست تا شاگردش که در مجلس حاضر بود دنباله آواز را بنوازد. #درویش نیز با صلابت و شیوایی ویژه به نواختن تار پرداخت به طوری که #شعاع_السلطنه که به موسیقی آشنایی داشت به وی پیشنهاد کرد تا جزو عمله طرب دستگاهش شود.
درویش خان نیز پذیرفت و به گروه #نایب_اسدالله نی زن و #آقاجان ضرب گیر که در آن دستگاه بودند، پیوست.
پس ازچند ماه شعاع السلطنه والی فارس شد و رامشگران نیز همراه وی سفر کردند. اقامت طولانی شعاع السلطنه در شیراز سبب شد که درویش خان به فکر ازدواج بیفتد، ازین رو با #نورسیده_خانم ملقب به #بدرالسلطنه دختر #مستشارنظام ازدواج کرد.
پس از چندی عایدات #درویش_خان کفاف مخارجش را نمی کرد لذا دعوت دیگر بزرگان را نیز برای نوازندگی پذیرفت. این موضوع به گوش شعاع السلطنه رسید و از این که نوازنده مخصوصش در مجالس دیگران ساز می زند، به سختی برآشفت و دستور داد تا انگشتانش را قطع کنند ولی با وساطت #کمال_السلطنه (پدر ابوالحسن صبا) از اجرای حکم صرف نظر کرد.
درویش خان پس از مدتی از شعاع السلطنه خواست تا کناره گیریش را از دربار بپذیرد که این درخواست با مخالفت شدید و خشم شاهزاده منجر شد، لذا از بیم جان خود به سفارت انگلستان پناه برد.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
✨
🦋
🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸🍃🦋🌸
🦋🍃🌸🍃🦋🍃🌸🍃🦋✨
قریب به ۹۲ سال از مرگ #درویش_خان استاد تار ایران می گذارد اما مرگ نیز نتوانست حضور زنده او را در جامعه موسیقی به باد فراموشی دهد.
شاید اغراق نباشد که بگوئیم ساز ایرانی #تار با نام #درویش_خان گره خورده است، گویی هرگاه نام درویش خان به زبان آید ناخواسته تصویر و نام تار در ذهن زنده می شود.
نهم آذر ماه سال 1305 سالمرگ جسمانی استاد تار ایران است. نامش 'غلامحسین درویش' بود که بعدها به 'درویش خان' شهرت یافت.
کارشناسان و موسیقیدانان بر این نکته تاکید دارند که در بین تار نوازان این مرز و بوم او یکتا و بی نظیر بوده و به رغم گذشت 9 دهه از مرگش هنوز رنگ ها و پیش درآمدهایش در ارکسترها نواخته و در آموزشگاه های موسیقی تدریس می شود.
✅ تولد
#درویش_خان در سال 1251 در یک خانواده متوسط در تهران دیده به جهان گشود. پدرش حاجی بشیر اهل طالقان و از صاحب منصبان اداره پست بود و با موسیقی آشنایی داشت و پسرش #غلامحسین را جهت فراگیری این هنر به دسته موزیک دارالفنون سپرد.
غلامحسین به فراگیری خط موسیقی و نواختن شیپور و طبل کوچک مشغول شد و از همان کودکی در دسته موزیکچی ها #ملیجک و #کامران_میرزا نواختن طبل کوچک و شیپور را عهده دار شد.
پدر که طبق عادت، دوستان را با عنوان #درویش خطاب می کرد فرزند خود را نیز با همین عنوان فرا می خواند تا این که این واژه برسر زبان ها افتاد و مکمل نام این هنرمند گشت.
او پس از دوره کوتاه آموزش سه تار نزد پدر، به مجلس درس بزرگترین نوازنده تار آن زمان #میرزاحسینقلی_خان راه یافت و بهترین شاگرد وی شد.
در آن زمان اغلب هنرمندان برای حفظ موقعیت اجتماعی و تامین معیشت خویش، دربار سلاطین و امرا را پایگاه خود قرار می دادند. درویش نیز پس از این که با رجال، موسیقیدانان و هنردوستان آن زمان آشنا شد به دربار 'شعاع السلطنه' (پدر مظفرالدین شاه) راه یافت و جزو نوازندگان مخصوص شد.
شبی آقا حسینقلی در حضور شاهزاده نوازندگی می کرد، پس از نواختن چند گوشه، از شاهزاده رخصت خواست تا شاگردش که در مجلس حاضر بود دنباله آواز را بنوازد. #درویش نیز با صلابت و شیوایی ویژه به نواختن تار پرداخت به طوری که #شعاع_السلطنه که به موسیقی آشنایی داشت به وی پیشنهاد کرد تا جزو عمله طرب دستگاهش شود.
درویش خان نیز پذیرفت و به گروه #نایب_اسدالله نی زن و #آقاجان ضرب گیر که در آن دستگاه بودند، پیوست.
پس ازچند ماه شعاع السلطنه والی فارس شد و رامشگران نیز همراه وی سفر کردند. اقامت طولانی شعاع السلطنه در شیراز سبب شد که درویش خان به فکر ازدواج بیفتد، ازین رو با #نورسیده_خانم ملقب به #بدرالسلطنه دختر #مستشارنظام ازدواج کرد.
پس از چندی عایدات #درویش_خان کفاف مخارجش را نمی کرد لذا دعوت دیگر بزرگان را نیز برای نوازندگی پذیرفت. این موضوع به گوش شعاع السلطنه رسید و از این که نوازنده مخصوصش در مجالس دیگران ساز می زند، به سختی برآشفت و دستور داد تا انگشتانش را قطع کنند ولی با وساطت #کمال_السلطنه (پدر ابوالحسن صبا) از اجرای حکم صرف نظر کرد.
درویش خان پس از مدتی از شعاع السلطنه خواست تا کناره گیریش را از دربار بپذیرد که این درخواست با مخالفت شدید و خشم شاهزاده منجر شد، لذا از بیم جان خود به سفارت انگلستان پناه برد.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
✨
🦋
🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸🍃🦋🌸
🦋🍃🌸🍃🦋🍃🌸🍃🦋✨
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
Shahide Eshgh
Romak -@music_lights
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#موسیقی
حتی تاریک ترین
شب نیز پایان خواهد یافت
و خورشید خواهد درخشید
وماخواهیم رقصید
باویلون کولی ها بابوق ماشین ها
باصدای خنده دخترکان غمگین
بالبخند مادران داغدار
دورنیست روزی
که هلهله وشادی ترانه
لبهای بسته شود
#آرمیتا_گراوند
#Zartosht
" شهید عشق"
قطعه بیکلام جدید روماک
#کمانچه
#عود
#تار
#سه_تار
#دف
#باس#استرینگ#پد#درام#آوا#پيانو
لطفا با هدفون گوش کنید.
آثار دیگر این هنرمند را در کانال سرچ کنید.
لذت ببرید..
#با_هم_بشنویم
#زن_زندگی_آزادی 🕊
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#موسیقی
حتی تاریک ترین
شب نیز پایان خواهد یافت
و خورشید خواهد درخشید
وماخواهیم رقصید
باویلون کولی ها بابوق ماشین ها
باصدای خنده دخترکان غمگین
بالبخند مادران داغدار
دورنیست روزی
که هلهله وشادی ترانه
لبهای بسته شود
#آرمیتا_گراوند
#Zartosht
" شهید عشق"
قطعه بیکلام جدید روماک
#کمانچه
#عود
#تار
#سه_تار
#دف
#باس#استرینگ#پد#درام#آوا#پيانو
لطفا با هدفون گوش کنید.
آثار دیگر این هنرمند را در کانال سرچ کنید.
لذت ببرید..
#با_هم_بشنویم
#زن_زندگی_آزادی 🕊
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity