🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺🔆
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴#امروز_در_تاریخ
سه شنبه ۳۱ اردیبهشت خورشیدی
مصادف ۲۱ می میلادی
🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂
زندگى خيلى كوتاه است !
قوانين را كنار بگذار ،
بدیها را ببخش ...
آهسته و طولانى ببوس ...
يك عاشق واقعى باش ...
تا مىتوانى بخند ...
#مارك_تواين
🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂
#رویدادها
#روز_اهدای_عضو_اهدای_زندگی
⏪روز جهانی تنوع نژادها برای گفتگو وتوسعه
⏪۱۳۶۸خ- بستری شدن حضرت امام خمينی(ره) در بيمارستان به دليل بيماری
با آشكار شدن علائم خونريزی در دستگاه گوارش امام خمينی(ره) بيماری ايشان كه به تازگی عود كرده بود، حادتر شد
⏪۱۳۵۳خ- هویدا برای یک دیدار رسمی به مجارستان رفت
⏪۱۳۵۴خ- دو تن از افسران مستشاری ایالات متحده امریکا به نام های سرهنگ جک ترنر و سرهنگ پل شفر ساعت ۶:۳۰ بامداد در قیطریه به قتل رسیدند
⏪۱۹۵۴م-آزمايش اولين بمب هيدروژني امريكا در جزيره "بيكينی"
⏪۶۳۰م-سالروز شاه شدن «پوراندخت»
پوراندخت كه بانويي لايق و با تدبير بود، با اينكه ديگر خيلی دير شده بود سياست خارجی و داخلی تازه ای در پيش گرفته بود تا امپراتوری ايران را نجات دهد.
وی در دسامبر سال ۶۳۱ م با دولت روم شرقی قرارداد صلح امضاء كرد تا فرصت يابد دست به اصلاحات داخلی بزند.
پوراندخت می دانست كه ايرانيان از جامعه طبقاتی كه به آنان تحميل شده بود شديدا ناراضی هستند، قضات از عدالت و انصاف دور شده اند و سران ايالات برای خود اختيارات تازه ای خلق كرده و حتی سكه ضرب كرده اند.
برای حل اين مسائل بود كه پوراندخت با روم (بيزانس) قرارداد صلح امضاء كرد و دستور رعايت عدالت، بخشودن ماليات عقب افتاده، لغو برتری های طبقاتی و اختيارات اضافی فرمانداران را داده و سكه ملی واحد ضرب كرده بود.
پوراندخت حمله اعراب مسلمان از عربستان را به قلمرو ايران پيش بينی كرده و به فرماندهان ارتش اندرز داده بود كه اختلافات خود و جنگ قدرت را كنار بگذارند و آماده مقابله باشند.
⏪۱۳۷۴خ- تجليل از مقام علمي استاد علامه آيت اللَّه "حسن حسن زاده آملی" در دانشگاه تهران
⏪۱۴۰۳ م- هانری سوم پادشاه کاستیل نامهای برای تیمور لنگ جهت اتحاد علیه امپراتوری عثمانی فرستاد که با نظر مثبت او مواجه شد.
#زادروزها
🌿۱۳۵۴خ - #همایون_شجریان، خواننده و نوازنده تنبک وکمانچه
🌿۴۲۷ق م-افلاطون ،عالم بزرگ یونان باستان
اندیشه های افلاطون به ویژه در زمینه دمکراسی، بیش از هر فیلسوف عهد باستان در شکل گرفتن افکار اندیشمندان قرون جدید و معاصر نفوذ داشته است
🌿۱۹۱۶م-«هارولد رابينز Harold Robbins» نويسنده ای كه حقايق مكشوفه و استنباط خودرا به صورت داستان مي نوشت
داستان های معروف وی که ۸۱ سال عمر کرد عبارتند از
هرگز با غريبه دوست نشو،
خانه شماره ۷۹ خيابان پارک،
بانوي تنها،
کافی نيست،
تايکون (توانگر)،
رويای بازرگانان و ....
🌿۱۴۷۱ - آلبرشت دورر نقاش معروف دوران اصلاحات پروتستانی اهل آلمان
🌿۱۵۲۷ - فیلیپ دوم پادشاه اسپانیا
🌿۱۶۸۸ - الکساندر پوپ شاعر و منتقد انگلیسی
🌿۱۸۴۴ - هانری روسو نقاش پسادریافتگر خودآموختهٔ فرانسوی
🌿۱۹۲۱ - آندره ساخاروف فیزیکدان اهل شوروی، برندهٔ جایزه صلح نوبل
🍂 #درگذشتگان
🍂۱۴۷۱ - هنری ششم پادشاه انگلستان بین سالهای ۱۴۲۲ تا ۱۴۶۱ و از ۱۴۷۰ تا ۱۴۷۱ و پادشاه فرانسه از ۱۴۲۲ تا ۱۴۵۳
🍂۱۷۸۶ - کارل ویلهلم شیله داروساز آلمانی-سوئدی، کاشف چند عنصر
🍂۱۹۴۹ - کلاوس مان نویسندهٔ آلمانی و پسر توماس مان
🍂۱۹۶۴ - جیمز فرانک فیزیکدان آلمانی، برندهٔ جایزه فیزیک نوبل سال ۱۹۲۵
🍂۲۰۰۰ - جان گیلگد بازیگر، خواننده و کارگردان انگلیسی، برندهٔ جایزه اسکار
🍂۱۳۹۳ - علیرضا سلیمانی، کشتی گیر آزاد کار و قهرمان سنگین وزن جهان (زاده۱۵ بهمن ۱۳۳۵ )تهران
🍂۱۳۷۰خ-ترور "راجيوگاندی"نهمین نخست وزير هند(زاده ۱۳۲۳)
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺🔆
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴#امروز_در_تاریخ
سه شنبه ۳۱ اردیبهشت خورشیدی
مصادف ۲۱ می میلادی
🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂
زندگى خيلى كوتاه است !
قوانين را كنار بگذار ،
بدیها را ببخش ...
آهسته و طولانى ببوس ...
يك عاشق واقعى باش ...
تا مىتوانى بخند ...
#مارك_تواين
🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂
#رویدادها
#روز_اهدای_عضو_اهدای_زندگی
⏪روز جهانی تنوع نژادها برای گفتگو وتوسعه
⏪۱۳۶۸خ- بستری شدن حضرت امام خمينی(ره) در بيمارستان به دليل بيماری
با آشكار شدن علائم خونريزی در دستگاه گوارش امام خمينی(ره) بيماری ايشان كه به تازگی عود كرده بود، حادتر شد
⏪۱۳۵۳خ- هویدا برای یک دیدار رسمی به مجارستان رفت
⏪۱۳۵۴خ- دو تن از افسران مستشاری ایالات متحده امریکا به نام های سرهنگ جک ترنر و سرهنگ پل شفر ساعت ۶:۳۰ بامداد در قیطریه به قتل رسیدند
⏪۱۹۵۴م-آزمايش اولين بمب هيدروژني امريكا در جزيره "بيكينی"
⏪۶۳۰م-سالروز شاه شدن «پوراندخت»
پوراندخت كه بانويي لايق و با تدبير بود، با اينكه ديگر خيلی دير شده بود سياست خارجی و داخلی تازه ای در پيش گرفته بود تا امپراتوری ايران را نجات دهد.
وی در دسامبر سال ۶۳۱ م با دولت روم شرقی قرارداد صلح امضاء كرد تا فرصت يابد دست به اصلاحات داخلی بزند.
پوراندخت می دانست كه ايرانيان از جامعه طبقاتی كه به آنان تحميل شده بود شديدا ناراضی هستند، قضات از عدالت و انصاف دور شده اند و سران ايالات برای خود اختيارات تازه ای خلق كرده و حتی سكه ضرب كرده اند.
برای حل اين مسائل بود كه پوراندخت با روم (بيزانس) قرارداد صلح امضاء كرد و دستور رعايت عدالت، بخشودن ماليات عقب افتاده، لغو برتری های طبقاتی و اختيارات اضافی فرمانداران را داده و سكه ملی واحد ضرب كرده بود.
پوراندخت حمله اعراب مسلمان از عربستان را به قلمرو ايران پيش بينی كرده و به فرماندهان ارتش اندرز داده بود كه اختلافات خود و جنگ قدرت را كنار بگذارند و آماده مقابله باشند.
⏪۱۳۷۴خ- تجليل از مقام علمي استاد علامه آيت اللَّه "حسن حسن زاده آملی" در دانشگاه تهران
⏪۱۴۰۳ م- هانری سوم پادشاه کاستیل نامهای برای تیمور لنگ جهت اتحاد علیه امپراتوری عثمانی فرستاد که با نظر مثبت او مواجه شد.
#زادروزها
🌿۱۳۵۴خ - #همایون_شجریان، خواننده و نوازنده تنبک وکمانچه
🌿۴۲۷ق م-افلاطون ،عالم بزرگ یونان باستان
اندیشه های افلاطون به ویژه در زمینه دمکراسی، بیش از هر فیلسوف عهد باستان در شکل گرفتن افکار اندیشمندان قرون جدید و معاصر نفوذ داشته است
🌿۱۹۱۶م-«هارولد رابينز Harold Robbins» نويسنده ای كه حقايق مكشوفه و استنباط خودرا به صورت داستان مي نوشت
داستان های معروف وی که ۸۱ سال عمر کرد عبارتند از
هرگز با غريبه دوست نشو،
خانه شماره ۷۹ خيابان پارک،
بانوي تنها،
کافی نيست،
تايکون (توانگر)،
رويای بازرگانان و ....
🌿۱۴۷۱ - آلبرشت دورر نقاش معروف دوران اصلاحات پروتستانی اهل آلمان
🌿۱۵۲۷ - فیلیپ دوم پادشاه اسپانیا
🌿۱۶۸۸ - الکساندر پوپ شاعر و منتقد انگلیسی
🌿۱۸۴۴ - هانری روسو نقاش پسادریافتگر خودآموختهٔ فرانسوی
🌿۱۹۲۱ - آندره ساخاروف فیزیکدان اهل شوروی، برندهٔ جایزه صلح نوبل
🍂 #درگذشتگان
🍂۱۴۷۱ - هنری ششم پادشاه انگلستان بین سالهای ۱۴۲۲ تا ۱۴۶۱ و از ۱۴۷۰ تا ۱۴۷۱ و پادشاه فرانسه از ۱۴۲۲ تا ۱۴۵۳
🍂۱۷۸۶ - کارل ویلهلم شیله داروساز آلمانی-سوئدی، کاشف چند عنصر
🍂۱۹۴۹ - کلاوس مان نویسندهٔ آلمانی و پسر توماس مان
🍂۱۹۶۴ - جیمز فرانک فیزیکدان آلمانی، برندهٔ جایزه فیزیک نوبل سال ۱۹۲۵
🍂۲۰۰۰ - جان گیلگد بازیگر، خواننده و کارگردان انگلیسی، برندهٔ جایزه اسکار
🍂۱۳۹۳ - علیرضا سلیمانی، کشتی گیر آزاد کار و قهرمان سنگین وزن جهان (زاده۱۵ بهمن ۱۳۳۵ )تهران
🍂۱۳۷۰خ-ترور "راجيوگاندی"نهمین نخست وزير هند(زاده ۱۳۲۳)
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺🔆
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🔴#میراث-سرزمینم
اگر چه امروزه در اروپا شاهد نهضت های حق طلبانه زنان (فمینیست ها) هستیم، باید بدانیم که قرن ها پیش در سرزمین ایران یک شاهدخت ایرانی (پوراندخت) به شاهی رسید و گفت: پادشاه چه زن باشد چه مرد، باید سرزمینش را نگاه دارد و با دادگری و انصاف رفتار کند.
#پوراندخت و #آزرمیدخت دختران شاهنشاه خسرو پرویز بودند که در ایرانشهر به مقام شاهنشاهی رسیدند.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
اگر چه امروزه در اروپا شاهد نهضت های حق طلبانه زنان (فمینیست ها) هستیم، باید بدانیم که قرن ها پیش در سرزمین ایران یک شاهدخت ایرانی (پوراندخت) به شاهی رسید و گفت: پادشاه چه زن باشد چه مرد، باید سرزمینش را نگاه دارد و با دادگری و انصاف رفتار کند.
#پوراندخت و #آزرمیدخت دختران شاهنشاه خسرو پرویز بودند که در ایرانشهر به مقام شاهنشاهی رسیدند.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
divan-ekamel-ejahanmalelxatun@bamun1.pdf
7 MB
🔴#دیوان کامل جهان ملک خاتون:
قرن هشتم هجری قمری.
جهان ملک خاتون.
به کوشش پوراندخت کاشانی راد؛ کامل احمد نژاد.
تهران: زوار، 1374.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
قرن هشتم هجری قمری.
جهان ملک خاتون.
به کوشش پوراندخت کاشانی راد؛ کامل احمد نژاد.
تهران: زوار، 1374.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#بانو
بانو ، واژه ای پارسی
ﻭﺍﮊﻩ ﺑﺎﻧﻮ : ﺩﺭريشه ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺯ ﻭﺍﮊﻩ ﭘﻬﻠﻮﯼ ﮔﯿﺎﻧﻮ به چم ﭘﺮﺗﻮﯼ ﯾﺰﺩﺍﻧﯿﺴﺖ . ﺑﺎﻧﻮ ﯾﮏ ﻭﺍﮊﻩ ﭘﺎﺭﺳﯽ ﮐﻬﻦ هست
( ﺑﺎﻥ + ﻭ = ﺑﺎﻧﻮ ) ﺑﺎﻥ ﺩﺭ ﻧﺎﻡ ﺑﺎﻧﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ .
ﺑﺎﻥ به چم ﺑﺎﻻ آمده
و ﺑه ﮐﺴﯽ هست ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﻻ ﺟﺎ ﺩﺍﺭﺩ ، ﺍﯾﻦ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﺍﻣﯽ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺑﺎﻧﻮﺍﻥ هست ،
بانو چراغ خانه و روشناي خانه ناميده شده و در اوستا به جم روشنايي هست .
بانوك + ا =. بانوكا
بانو كا نام شهبانوي پارس در كتيبه هاي پرسپوليس نوشته شده و بارها آمده. واژه ايي از ادب پارسي هخامنشيان. همان بانو آتوسا
به چم بانوي روشنايي و دانايي
ايزد بانوي اردي سورآناهيتا
ايزد بانوي روشنايي و آب ها ،
ﻭﺍﮊﻩ ﺧﺎﻧﻢ و خاتون از تركي آمده ﻭ ﺭﯾﺸﻪ ﭘﺎﺭﺳﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﺧﺎﻥ ﻭ ﺑﯿﮓ هم براي مهربان به كار مى رود ﻭ ﺧﺎﻧﻢ و يا ﻭﺑﯿﮕﻢ بهره مى جويند
بانو ﺍﺯ ﺭﯾﺸﻪ زندگي آمده از زنده از آفريت.
کد به خانه و درانده ي ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺍﯾﺪ .
كه واژه پارسي و خوارزمي هست .
ﻭﺍﮊﻩ ﻫﻤﺴﺮ ( ﻫﻢ-ﺳﺮ )واژه ايي ﮔﻮﯾﺎﺳﺖ .
ﮐﻪ بانوان ﺩﺭ ﺍﯾﯿﻦ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻣﺎ ﻫﻤﭙﺎﯾﻪ ﻣﺮﺩ هست
و ﺩﻭ تن ﺍﺯ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ بانو ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭘﻮﺭﺍﻧﺪﺧﺖ ﻭ ﺍﺫﺭ ﻣﯿﺪﺧﺖ .دختران انوشيروان
بسی سال بانوی ایران بُدم
به هر کار پشت دلیران بُدم
#افتخارم_اینست_ایرانیم
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماستr
#نور_بر_تاریکی_پیروز_است
#شکوه_ایران_باز_خواهد_گشت
#ایران_ققنوس
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#بانو
بانو ، واژه ای پارسی
ﻭﺍﮊﻩ ﺑﺎﻧﻮ : ﺩﺭريشه ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺯ ﻭﺍﮊﻩ ﭘﻬﻠﻮﯼ ﮔﯿﺎﻧﻮ به چم ﭘﺮﺗﻮﯼ ﯾﺰﺩﺍﻧﯿﺴﺖ . ﺑﺎﻧﻮ ﯾﮏ ﻭﺍﮊﻩ ﭘﺎﺭﺳﯽ ﮐﻬﻦ هست
( ﺑﺎﻥ + ﻭ = ﺑﺎﻧﻮ ) ﺑﺎﻥ ﺩﺭ ﻧﺎﻡ ﺑﺎﻧﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ .
ﺑﺎﻥ به چم ﺑﺎﻻ آمده
و ﺑه ﮐﺴﯽ هست ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﻻ ﺟﺎ ﺩﺍﺭﺩ ، ﺍﯾﻦ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﺍﻣﯽ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺑﺎﻧﻮﺍﻥ هست ،
بانو چراغ خانه و روشناي خانه ناميده شده و در اوستا به جم روشنايي هست .
بانوك + ا =. بانوكا
بانو كا نام شهبانوي پارس در كتيبه هاي پرسپوليس نوشته شده و بارها آمده. واژه ايي از ادب پارسي هخامنشيان. همان بانو آتوسا
به چم بانوي روشنايي و دانايي
ايزد بانوي اردي سورآناهيتا
ايزد بانوي روشنايي و آب ها ،
ﻭﺍﮊﻩ ﺧﺎﻧﻢ و خاتون از تركي آمده ﻭ ﺭﯾﺸﻪ ﭘﺎﺭﺳﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ.
ﺧﺎﻥ ﻭ ﺑﯿﮓ هم براي مهربان به كار مى رود ﻭ ﺧﺎﻧﻢ و يا ﻭﺑﯿﮕﻢ بهره مى جويند
بانو ﺍﺯ ﺭﯾﺸﻪ زندگي آمده از زنده از آفريت.
کد به خانه و درانده ي ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺍﯾﺪ .
كه واژه پارسي و خوارزمي هست .
ﻭﺍﮊﻩ ﻫﻤﺴﺮ ( ﻫﻢ-ﺳﺮ )واژه ايي ﮔﻮﯾﺎﺳﺖ .
ﮐﻪ بانوان ﺩﺭ ﺍﯾﯿﻦ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ ﻣﺎ ﻫﻤﭙﺎﯾﻪ ﻣﺮﺩ هست
و ﺩﻭ تن ﺍﺯ ﺷﺎﻫﺎﻥ ﺳﺎﺳﺎﻧﯿﺎﻥ بانو ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭘﻮﺭﺍﻧﺪﺧﺖ ﻭ ﺍﺫﺭ ﻣﯿﺪﺧﺖ .دختران انوشيروان
بسی سال بانوی ایران بُدم
به هر کار پشت دلیران بُدم
#افتخارم_اینست_ایرانیم
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماستr
#نور_بر_تاریکی_پیروز_است
#شکوه_ایران_باز_خواهد_گشت
#ایران_ققنوس
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🔴#گشسب (مخفف گشنسپ) به معنی “بانوی دارنده اسب نر” است که در جنگاوری هیچ کس یارای مقاومت با او را نداشت. بانو گُشنــسب دختر رستم و همسر “گیو” که نام وی در برزو نامه و بهمن نامه بسیار آمده است. یکی از مشهور ترین حکایت های او نبرد سگانه فرامرز، رستم و بانو گشنسب است که در هنگام کشتی پهلوانان را به خاک می افکند، دلیری این بانوی ایرانی مشهور است. او منظومه ای نیز بنام خود دارد که هم اکنون نسخه ای از آن در کتابخانه ملی پارسی و در کتابخانه ملی بریتانیا موجود است.شهین سراج، پژوهشگر ادب و تاریخ : اگر بخواهیم ارزش پهلوانی دختر رستم را باز بکنیم ارزش حماسی و نقش حماسی این دختر از جایی شروع میشود که بهمن اسفندیار به کینهتوزی خون اسفندیار به سیستان حمله میکند و زال را در قفس میاندازد و با فرامرز، پسر رستم جنگ میکند و عاقبت او را بر دار میزند. تنها کسی که در خاندان رستم در برابر بهمن حقیقتاً یک مقامت نظامی نشان میدهد و از آن باورهای رستم دفاع میکند به نظر من بانو گشنسب است. او است که این نبرد را ادامه میدهد و مانند پدرش که همیشه حامی پادشاهان ایران بوده ولی هیچوقت سر فرود نیاورد. زربانو سردار جنگجوی ایرانی و دختر رستم و خواهر بانو گشنسب. او در سوارکاری زبده بوده است و در نبردها دلاوریهای بسیار از خود نشان داده است. تاریخ نام او را جنگجویی که آزاد کننده زال، آذربرزین و تخوار از زندان بوده است ثبت کرد.
🔴#کتایون
دختر قیصر روم همسر گشتاسب شاه و مادر اسفندیار و یکی از اولین کسانی که کیش زرتشت را پذیرفت. موقعی که اسفندیار به دستور گشتاسب می خواست به جنگ رستم برود کتایون به سختی با رفتن او مخالف بود و او #بخردانه پند داد ولی اسفندیار نپذیرفت و در جنگ با رستم کور و سپس کشته شد و کتایون با غم و دردی جانکاه به سوگ فرزند نشست.
🔴#پوراندخت و #آزرمیــدخت
#پوراندخت شاهنشاه ایران در زمان ساسانی بود و زنی بود که بر بیش از ۱۰ کشور آسیایی پادشاهی میکرد. او پس از اردشیر شیرویه به عنوان بیست و پنجمین پادشاه ساسانی بر اریکه شاهنشاهی ایران نشست و فرامانروایی نمود. پوران خسرو منظور پوراندخت دختر خسرو پرویز است که زنی با کفایت و خردمند بود ولی متأسفانه به علت وضع آشفته و نابسامان آن دوران و جنگهای طولانی ایران و روم در زمان خسرو پرویز و نفوذ دین مزدک و نارضایی مردم از وضع موجود و در یکی از دشوارترین شرایط تاریخی ایران حکومت کشور را چند ماهی در اختیار داشت و پس از مرگ او حکومت به #آزرمدخت رسید .م8لکه آزرمی دخت، آزرم، آزرمی، (۶۳۰م یا ۶۳۱م) (به معنی دختر پیر نشدنی) شاهنشاه زن ایرانی و سی و دومین شاهنشاه ساسانی، دختر خسروپرویز پسر هرمز پسر انوشیروان ملقبهٔ به عادله که پس از خواهر خویش پوراندخت لشکریان او را در تیسفون بپادشاهی برداشتند. فرمانرواى خراسان، سپهبد فرخهرمز که یکى از مدعیان جدى سلطنت بود، ملکه را به همسرى خواست. در حالی که آزرمىدخت علناً وعدهى ازدواج به او داد، در نهان تدارک قتلش را دید (بنا به فرهنگ معین چون “آزرمیدخت نمیتوانست علنا مخالفت کند”). رستم، پسر فرخهرمزد، به خونخواهى پدرش لشکر به پایتخت کشید و پس از سرنگونی آزرمىدخت، ملکهٔ ساسانی را نابینا کرد. آزرمی دخت چهار ماه پادشاهی کرد. از کیفیت وفات این ملکه اطلاعی در دست نیست.پاره ای از اشعار حکیم #فردوسی در باره ی پوران دخت و آزرم دخت:
یکی دختری بود پوران بنام
چو زن شاه شد کارها گشت خام
بزرگان برو گوهر افشاندند
بران تخت شاهیش بنشاندند
چنین گفت پس دخت پوران که من نخواهم پراگندن انجمن
کسی راکه درویش باشد ز گنج
توانگر کنم تانماند به رنج
مبادا ز گیتی کسی مستمند
که از درد او بر من آید گزند
ز کشور کنم دور بدخواه را
بر آیین شاهان کنم گاه را
یکی دخت دیگر بد آزرم نام
ز تاج بزرگان رسیده به کام
بیامد به تخت کیان برنشست
گرفت این جهان جهان رابه دست
نخستین چنین گفت کای بخردان
جهان گشته و کار کرده ردان
همه کار بر داد و آیین کنیم
کزین پس همه خشت بالین کنیم
ر آنکس که باشد مرا دوستدار
چنانم مر او را چو پروردگار
کس کو ز پیمان من بگذرد
بپیچید ز آیین و راه خرد
🔴#هلاله – همای چهر آزاد
پادشاه زن ایرانی که به گفته کتاب دینی و تاریخی (۳۹۱ یشتا ۲۷۴+۱ یشتا ۲) در زمان کیانیان بر اریکه شاهنشاهی ایران نشست. از او به عنوان هفتـــمین پادشاه کیانی یاد شده است که نامش را “همای چهر آزاد” و “همای وهمون” نیز گفته اند. او مادر داراب بود و پس از “وهومن سپندداتان” بر تخت شاهنشاهی ایران نشست. وی با زیبایی تمام سی سال پادشاه ایران بود. نوشتارها زیادی درباره رفتار و کردار او یادشده که او در مدت سی سال پادشاهیش هرگز خطائی نکرده و مردمان در زمان او همواره در آسایش و سلامت زندگی میکرده اند.
🔴#کتایون
دختر قیصر روم همسر گشتاسب شاه و مادر اسفندیار و یکی از اولین کسانی که کیش زرتشت را پذیرفت. موقعی که اسفندیار به دستور گشتاسب می خواست به جنگ رستم برود کتایون به سختی با رفتن او مخالف بود و او #بخردانه پند داد ولی اسفندیار نپذیرفت و در جنگ با رستم کور و سپس کشته شد و کتایون با غم و دردی جانکاه به سوگ فرزند نشست.
🔴#پوراندخت و #آزرمیــدخت
#پوراندخت شاهنشاه ایران در زمان ساسانی بود و زنی بود که بر بیش از ۱۰ کشور آسیایی پادشاهی میکرد. او پس از اردشیر شیرویه به عنوان بیست و پنجمین پادشاه ساسانی بر اریکه شاهنشاهی ایران نشست و فرامانروایی نمود. پوران خسرو منظور پوراندخت دختر خسرو پرویز است که زنی با کفایت و خردمند بود ولی متأسفانه به علت وضع آشفته و نابسامان آن دوران و جنگهای طولانی ایران و روم در زمان خسرو پرویز و نفوذ دین مزدک و نارضایی مردم از وضع موجود و در یکی از دشوارترین شرایط تاریخی ایران حکومت کشور را چند ماهی در اختیار داشت و پس از مرگ او حکومت به #آزرمدخت رسید .م8لکه آزرمی دخت، آزرم، آزرمی، (۶۳۰م یا ۶۳۱م) (به معنی دختر پیر نشدنی) شاهنشاه زن ایرانی و سی و دومین شاهنشاه ساسانی، دختر خسروپرویز پسر هرمز پسر انوشیروان ملقبهٔ به عادله که پس از خواهر خویش پوراندخت لشکریان او را در تیسفون بپادشاهی برداشتند. فرمانرواى خراسان، سپهبد فرخهرمز که یکى از مدعیان جدى سلطنت بود، ملکه را به همسرى خواست. در حالی که آزرمىدخت علناً وعدهى ازدواج به او داد، در نهان تدارک قتلش را دید (بنا به فرهنگ معین چون “آزرمیدخت نمیتوانست علنا مخالفت کند”). رستم، پسر فرخهرمزد، به خونخواهى پدرش لشکر به پایتخت کشید و پس از سرنگونی آزرمىدخت، ملکهٔ ساسانی را نابینا کرد. آزرمی دخت چهار ماه پادشاهی کرد. از کیفیت وفات این ملکه اطلاعی در دست نیست.پاره ای از اشعار حکیم #فردوسی در باره ی پوران دخت و آزرم دخت:
یکی دختری بود پوران بنام
چو زن شاه شد کارها گشت خام
بزرگان برو گوهر افشاندند
بران تخت شاهیش بنشاندند
چنین گفت پس دخت پوران که من نخواهم پراگندن انجمن
کسی راکه درویش باشد ز گنج
توانگر کنم تانماند به رنج
مبادا ز گیتی کسی مستمند
که از درد او بر من آید گزند
ز کشور کنم دور بدخواه را
بر آیین شاهان کنم گاه را
یکی دخت دیگر بد آزرم نام
ز تاج بزرگان رسیده به کام
بیامد به تخت کیان برنشست
گرفت این جهان جهان رابه دست
نخستین چنین گفت کای بخردان
جهان گشته و کار کرده ردان
همه کار بر داد و آیین کنیم
کزین پس همه خشت بالین کنیم
ر آنکس که باشد مرا دوستدار
چنانم مر او را چو پروردگار
کس کو ز پیمان من بگذرد
بپیچید ز آیین و راه خرد
🔴#هلاله – همای چهر آزاد
پادشاه زن ایرانی که به گفته کتاب دینی و تاریخی (۳۹۱ یشتا ۲۷۴+۱ یشتا ۲) در زمان کیانیان بر اریکه شاهنشاهی ایران نشست. از او به عنوان هفتـــمین پادشاه کیانی یاد شده است که نامش را “همای چهر آزاد” و “همای وهمون” نیز گفته اند. او مادر داراب بود و پس از “وهومن سپندداتان” بر تخت شاهنشاهی ایران نشست. وی با زیبایی تمام سی سال پادشاه ایران بود. نوشتارها زیادی درباره رفتار و کردار او یادشده که او در مدت سی سال پادشاهیش هرگز خطائی نکرده و مردمان در زمان او همواره در آسایش و سلامت زندگی میکرده اند.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۶ آبان سالروز درگذشت #پوری_سلطانی
( زاده ۱ شهریور ۱۳۱۰ تهران -- درگذشته ۱۶ آبان ۱۳۹۴ تهران ) مادر کتابداری نوین
پوراندخت سلطانی شیرازی از پیشگامان توسعه و آموزش کتابداری نوین در ایران بود که در ۵۰ سال فعالیت خود نقشی تعیین کننده در تربیت نیروی انسانی و تهیه ابزارهای فهرستنویسی در ایران ایفا کرد.
او در خانوادهای دانشور بهدنیا آمد. مادرش دختر عبداله حائری مازندرانی، ملقب به رحمت علیشاه، قطب سلسله درویشان نعمتاللهی گنابادی و پدرش مهدی سلطانی، قاضی دادگستری بود. او نخستین مرحله تحصیل دانشگاهی را در رشته ادبیات فارسی در دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران بهپایان رساند (۱۳۳۱) و بلافاصله به استخدام وزارت فرهنگ (آموزش و پرورش) درآمد و مأمور تدریس در دبیرستانهای ساری شد. پس از ۲۸ امرداد ۱۳۳۲ به تهران منتقل شد و در سال ۱۳۳۳ با عشقی وافر با مرتضی کیوان، روزنامهنگار و منتقد ادبی، ازدواج کرد. مرتضی کیوان نوۀ ملاعباسعلی کیوان قزوینی، روحانی و مفسر قرآن و از درویشان گنابادی بود.
کامیابی زوج جوان بیش از سه ماه دوام نیافت. پوری و همسرش به اتهام فعالیتهای سیاسی دستگیر شدند و همسرش به خاطر عدم افشای مخفیگاه افسران عضو سازمان حزب توده به حکم دادگاه نظامی اعدام شد.
پوری با آسیب روحی و جسمی، در دیماه همانسال از زندان آزاد شد و پس از دو سال درمان، به توصیه پزشک معالج برای دور شدن از ایران، راهی انگلستان شد. در آنجا پس از فراگیری مقدماتی زبان انگلیسی، به توصیه محمدجعفر محجوب و با کمک پروفسور والتر برونوهِنینگ، ایرانشناس نامدار انگلیسی، تحصیل در رشتۀ زبانهای آرامی ( شامل سریانی، عبری، و ییدیش) را آغاز کرد اما بهدلیل مشکلات مالی به فراگیری زبان و ادبیات انگلیسی رو آورد و آن را تا دریافت گواهینامه «دیپلم کمبریج» ادامه داد و در سال ۱۳۴۳ به ایران بازگشت و به تدریس زبان انگلیسی پرداخت. در همان زمان کتاب هنر عشق ورزیدن اریک فروم را ترجمه کرد. اما سرانجام، پس از موفقیت در آزمون استخدامی بانک مرکزی به استخدام کتابخانه آن بانک درآمد.
پوری سلطانی در تأسیس انجمن کتابداران ایران (۱۳۴۵) تأسیس نخستین دورۀ کارشناسی ارشد کتابداری در دانشگاه تهران (۱۳۴۵) و تاسیس مرکز مدارک علمی و مرکز خدمات کتابداری (۱۳۴۷) نقش مستقیم و مهم داشت.
او یکی از نخستین پذیرفتهشدگان دورۀ کارشناسی ارشد کتابداری در دانشکدۀ علوم تربیتی دانشگاه تهران بود که بلافاصله در همان دانشکده، تدریس درس «فهرستنویسی و ردهبندی» را آغاز کرد. در سال ۱۳۴۶ وزارت تازه تأسیس علوم و آموزش عالی، بهدنبال استخدام متخصص خارجی علوم کتابداری بود تا از مشورت او در تأسیس یک مرکز اطلاعرسانی علمی برای کمک به مراکز تحقیقات علمی و آموزشی بهرهمند شود. پوری سلطانی، جان هاروی استاد مدعو بنیاد فولبرایت در دانشگاه تهران و از متخصصان برجستۀ علوم کتابداری و اطلاعرسانی را به مجید رهنما، وزیر علوم و آموزش عالی و از بستگان نزدیک خود، معرفی کرد.
او از سال ۵۲ تا ۵۶ در مطالعات و طراحی ساختمان کتابخانۀ ملی پهلوی نقشی چشمگیر داشت و مشارکت خود را در مطالعات و طراحی ساختمان جدید کتابخانه ملی ایران در دهه ۱۳۷۰ ادامه داد.
وی از سال ۴۹ تا ۵۷ سرپرست کمیتۀ انتشارات و سردبیر نامۀ انجمن کتابداران ایران بود و پس از بازنشستگی در سال ۱۳۸۰ همکاری خود را با کتابخانۀ ملی، در مقام مشاور ادامه داد.
پوری سلطانی، در آبان ۱۳۹۲ پشت میز کارش بیهوش شد و دو ماه در بیمارستان بستری بود. او دیگر قادر بهکار در کتابخانه نبود و در ۸۴ سالگی درگذشت و در قطعۀ نامآوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
آثار :
ترجمه هنرعشق ورزیدن (اریک فروم)؛ تألیف کتابخدمات فنی؛ راهنمای مجله ها و روزنامههای ایران (با همکاری رضا اقتدار)؛ فرصت حضور: مجموعۀمقالات کتابداری؛ نشانۀمولف : برای استفاده در ردهبندی کتابخانۀ کنگره (باهمکاری زهره علوی)؛ ادبیات فارسی در ردهبندی دهدهی دیوئی(با همکاری زهره علوی)؛ سرعنوانهای موضوعی فارسی، ویرایش دوم و سوم (با همکاری کامران فانی)؛ و کتابشناسی ایرانشناسی و اسلامشناسی (به سرپرستی پوری سلطانی و کامران فانی)
بزرگداشت
در اسفند ۱۳۹۳ کتابخانه ملی ایران از بیش از نیم قرن خدمات کتابداری پوری سلطانی تجلیل کرد و به او لقب «مادر کتابداری مدرن ایران» را داد. همچنین نشریۀ بخارا در ۱۷ خرداد ۱۳۹۴ با برگزاری «شب پوری سلطانی» از او تجلیل کرد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۶ آبان سالروز درگذشت #پوری_سلطانی
( زاده ۱ شهریور ۱۳۱۰ تهران -- درگذشته ۱۶ آبان ۱۳۹۴ تهران ) مادر کتابداری نوین
پوراندخت سلطانی شیرازی از پیشگامان توسعه و آموزش کتابداری نوین در ایران بود که در ۵۰ سال فعالیت خود نقشی تعیین کننده در تربیت نیروی انسانی و تهیه ابزارهای فهرستنویسی در ایران ایفا کرد.
او در خانوادهای دانشور بهدنیا آمد. مادرش دختر عبداله حائری مازندرانی، ملقب به رحمت علیشاه، قطب سلسله درویشان نعمتاللهی گنابادی و پدرش مهدی سلطانی، قاضی دادگستری بود. او نخستین مرحله تحصیل دانشگاهی را در رشته ادبیات فارسی در دانشکدۀ ادبیات دانشگاه تهران بهپایان رساند (۱۳۳۱) و بلافاصله به استخدام وزارت فرهنگ (آموزش و پرورش) درآمد و مأمور تدریس در دبیرستانهای ساری شد. پس از ۲۸ امرداد ۱۳۳۲ به تهران منتقل شد و در سال ۱۳۳۳ با عشقی وافر با مرتضی کیوان، روزنامهنگار و منتقد ادبی، ازدواج کرد. مرتضی کیوان نوۀ ملاعباسعلی کیوان قزوینی، روحانی و مفسر قرآن و از درویشان گنابادی بود.
کامیابی زوج جوان بیش از سه ماه دوام نیافت. پوری و همسرش به اتهام فعالیتهای سیاسی دستگیر شدند و همسرش به خاطر عدم افشای مخفیگاه افسران عضو سازمان حزب توده به حکم دادگاه نظامی اعدام شد.
پوری با آسیب روحی و جسمی، در دیماه همانسال از زندان آزاد شد و پس از دو سال درمان، به توصیه پزشک معالج برای دور شدن از ایران، راهی انگلستان شد. در آنجا پس از فراگیری مقدماتی زبان انگلیسی، به توصیه محمدجعفر محجوب و با کمک پروفسور والتر برونوهِنینگ، ایرانشناس نامدار انگلیسی، تحصیل در رشتۀ زبانهای آرامی ( شامل سریانی، عبری، و ییدیش) را آغاز کرد اما بهدلیل مشکلات مالی به فراگیری زبان و ادبیات انگلیسی رو آورد و آن را تا دریافت گواهینامه «دیپلم کمبریج» ادامه داد و در سال ۱۳۴۳ به ایران بازگشت و به تدریس زبان انگلیسی پرداخت. در همان زمان کتاب هنر عشق ورزیدن اریک فروم را ترجمه کرد. اما سرانجام، پس از موفقیت در آزمون استخدامی بانک مرکزی به استخدام کتابخانه آن بانک درآمد.
پوری سلطانی در تأسیس انجمن کتابداران ایران (۱۳۴۵) تأسیس نخستین دورۀ کارشناسی ارشد کتابداری در دانشگاه تهران (۱۳۴۵) و تاسیس مرکز مدارک علمی و مرکز خدمات کتابداری (۱۳۴۷) نقش مستقیم و مهم داشت.
او یکی از نخستین پذیرفتهشدگان دورۀ کارشناسی ارشد کتابداری در دانشکدۀ علوم تربیتی دانشگاه تهران بود که بلافاصله در همان دانشکده، تدریس درس «فهرستنویسی و ردهبندی» را آغاز کرد. در سال ۱۳۴۶ وزارت تازه تأسیس علوم و آموزش عالی، بهدنبال استخدام متخصص خارجی علوم کتابداری بود تا از مشورت او در تأسیس یک مرکز اطلاعرسانی علمی برای کمک به مراکز تحقیقات علمی و آموزشی بهرهمند شود. پوری سلطانی، جان هاروی استاد مدعو بنیاد فولبرایت در دانشگاه تهران و از متخصصان برجستۀ علوم کتابداری و اطلاعرسانی را به مجید رهنما، وزیر علوم و آموزش عالی و از بستگان نزدیک خود، معرفی کرد.
او از سال ۵۲ تا ۵۶ در مطالعات و طراحی ساختمان کتابخانۀ ملی پهلوی نقشی چشمگیر داشت و مشارکت خود را در مطالعات و طراحی ساختمان جدید کتابخانه ملی ایران در دهه ۱۳۷۰ ادامه داد.
وی از سال ۴۹ تا ۵۷ سرپرست کمیتۀ انتشارات و سردبیر نامۀ انجمن کتابداران ایران بود و پس از بازنشستگی در سال ۱۳۸۰ همکاری خود را با کتابخانۀ ملی، در مقام مشاور ادامه داد.
پوری سلطانی، در آبان ۱۳۹۲ پشت میز کارش بیهوش شد و دو ماه در بیمارستان بستری بود. او دیگر قادر بهکار در کتابخانه نبود و در ۸۴ سالگی درگذشت و در قطعۀ نامآوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
آثار :
ترجمه هنرعشق ورزیدن (اریک فروم)؛ تألیف کتابخدمات فنی؛ راهنمای مجله ها و روزنامههای ایران (با همکاری رضا اقتدار)؛ فرصت حضور: مجموعۀمقالات کتابداری؛ نشانۀمولف : برای استفاده در ردهبندی کتابخانۀ کنگره (باهمکاری زهره علوی)؛ ادبیات فارسی در ردهبندی دهدهی دیوئی(با همکاری زهره علوی)؛ سرعنوانهای موضوعی فارسی، ویرایش دوم و سوم (با همکاری کامران فانی)؛ و کتابشناسی ایرانشناسی و اسلامشناسی (به سرپرستی پوری سلطانی و کامران فانی)
بزرگداشت
در اسفند ۱۳۹۳ کتابخانه ملی ایران از بیش از نیم قرن خدمات کتابداری پوری سلطانی تجلیل کرد و به او لقب «مادر کتابداری مدرن ایران» را داد. همچنین نشریۀ بخارا در ۱۷ خرداد ۱۳۹۴ با برگزاری «شب پوری سلطانی» از او تجلیل کرد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۴ دی زادروز#سیما_بینا
(زاده ۱۴ دی ۱۳۲۳ در خوسف) نقاش، آهنگساز، نوازنده و خواننده آوازها و ترانههای محلی
سیما بینا از کودکی در کنار پدرش که استاد موسیقی سنتی و شاعر و آهنگساز ترانههای اولیه او بود رشد کرد. او در خوسف از استان خراسان جنوبی به دنیا آمد. نام مادرش پوراندخت ایران نژاد و پدرش سرهنگ احمد بینا افسر موزیک ارتش از اهالی تفرش بود.
او از ۹ سالگی خوانندگی را در رادیو ایران آغاز کرد. ردیف موسیقی ایرانی و تکنیکهای آوازی را نزد استادانی چون موسیخان معروفی و نصراله زرین پنجه فرا گرفت.
وی پس از فارغالتحصیل شدن از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در رشتهٔ نقاشی، در سال ۱۳۴۹ تحصیل موسیقی ایرانی و ردیف را نزد عبداله دوامی ادامه داد و پس از سال ۱۳۵۷ در کنار تدریس موسیقی و آواز به پژوهش و گردآوری ترانههای محلی ایرانی و بازنویسی آهنگهای مردمی و روستایی، به ویژه موسیقیهای محلی زادگاهش، خراسان پرداختهاست. او با سفر به دورافتادهترین نواحی در سرتاسر این منطقه توانستهاست مجموعهای از ترانهها و آهنگهای کمیاب و تقریباً فراموششده را جمعآوری کند. از سال ۱۳۷۲ برای ارائه گنجینهٔ یافتههایش در موسیقی محلی ایرانی به جشنوارههای موسیقی در کشورهای گوناگون دعوت شدهاست.
سیما بینا در برنامه گلهای صحرایی شرکت داشته
و کلیه تصانیف منطقه خراسان را جمع آوری و خوانده است.
وی پس از پایان تحصیل، ازدواج کرد و ۲ فرزند دختر و پسر به دنیا آورد. پسرش آرش میتویی نیز به آواز (در سبک جاز) علاقهمند شد.
او نخستین زنی است که پس از انقلاب ۱۳۵۷ کلاس تعلیم آواز دایر کرد. همچنین نخستین زنی بود که در تالار وحدت به اجرای کنسرت پرداخت. از سال ۱۹۹۳ میلادی تا به امروز به جشنوارههای جهانی دعوت شده و موسیقی محلی ایران را به گوش علاقهمندان رساندهاست.
وی از پرکارترین خوانندگان قبل و بعد از انقلاب است.
آهنگ نمی دانم چه در پیمانه کردی عارف قزوینی
اولین اثری است که بعد از انقلاب اجرا کرده است.
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۴ دی زادروز#سیما_بینا
(زاده ۱۴ دی ۱۳۲۳ در خوسف) نقاش، آهنگساز، نوازنده و خواننده آوازها و ترانههای محلی
سیما بینا از کودکی در کنار پدرش که استاد موسیقی سنتی و شاعر و آهنگساز ترانههای اولیه او بود رشد کرد. او در خوسف از استان خراسان جنوبی به دنیا آمد. نام مادرش پوراندخت ایران نژاد و پدرش سرهنگ احمد بینا افسر موزیک ارتش از اهالی تفرش بود.
او از ۹ سالگی خوانندگی را در رادیو ایران آغاز کرد. ردیف موسیقی ایرانی و تکنیکهای آوازی را نزد استادانی چون موسیخان معروفی و نصراله زرین پنجه فرا گرفت.
وی پس از فارغالتحصیل شدن از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در رشتهٔ نقاشی، در سال ۱۳۴۹ تحصیل موسیقی ایرانی و ردیف را نزد عبداله دوامی ادامه داد و پس از سال ۱۳۵۷ در کنار تدریس موسیقی و آواز به پژوهش و گردآوری ترانههای محلی ایرانی و بازنویسی آهنگهای مردمی و روستایی، به ویژه موسیقیهای محلی زادگاهش، خراسان پرداختهاست. او با سفر به دورافتادهترین نواحی در سرتاسر این منطقه توانستهاست مجموعهای از ترانهها و آهنگهای کمیاب و تقریباً فراموششده را جمعآوری کند. از سال ۱۳۷۲ برای ارائه گنجینهٔ یافتههایش در موسیقی محلی ایرانی به جشنوارههای موسیقی در کشورهای گوناگون دعوت شدهاست.
سیما بینا در برنامه گلهای صحرایی شرکت داشته
و کلیه تصانیف منطقه خراسان را جمع آوری و خوانده است.
وی پس از پایان تحصیل، ازدواج کرد و ۲ فرزند دختر و پسر به دنیا آورد. پسرش آرش میتویی نیز به آواز (در سبک جاز) علاقهمند شد.
او نخستین زنی است که پس از انقلاب ۱۳۵۷ کلاس تعلیم آواز دایر کرد. همچنین نخستین زنی بود که در تالار وحدت به اجرای کنسرت پرداخت. از سال ۱۹۹۳ میلادی تا به امروز به جشنوارههای جهانی دعوت شده و موسیقی محلی ایران را به گوش علاقهمندان رساندهاست.
وی از پرکارترین خوانندگان قبل و بعد از انقلاب است.
آهنگ نمی دانم چه در پیمانه کردی عارف قزوینی
اولین اثری است که بعد از انقلاب اجرا کرده است.
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۰ بهمن زادروز #ابراهیم_پور_داوود
( زادهٔ ۲۰ بهمن ۱۲۶۴ رشت -- درگذشته ۲۶ آبان ۱۳۴۷ تهران ) حقوقدان، مترجم و زبانشناس
پورداود ایرانشناس، اوستاشناس و نخستین مترجم فارسی اوستا و استاد فرهنگ ایران باستان و زبان اوستایی در دانشگاه تهران است.
وی پس از تحصیلات ابتدایی، به مقدمات فارسی و عربی را در مدرسه حاجی حسن رشت انجام داد. در ۱۲۸۴ به همراه برادر و استادش عبدالرحیم خلخالی به تهران رفت و به آموختن طب قدیم مشغول شد و از محمدحسین سلطانالفلاسفه بهره برد.
در سال ۱۲۸۷ در بیروت در مدرسهٔ لوئیک، زبان و ادبیات فرانسه را فراگرفت و در همانجا نام پورداوود را بر خود نهاد. در شهریور ۱۲۸۹ به فرانسه رفت و در همانجا بود که با محمدعلی جمالزاده آشنا شد.
در سال ۱۲۹۲ با یاری محمد قزوینی نشریه ایرانشهر را منتشر ساخت و در۱۲۹۳ به بغداد رفت و در همان سال به یاری محمدعلی جمالزاده روزنامه رستخیز را منتشر کرد.
در سال ۱۲۹۵ در دانشگاه برلین، و سپس در دانشکدهٔ ارلانگن به ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ حقوق پرداخت. در آنجا با حسن تقیزاده آشنا شد و در نشر مجلهٔ کاوه با او همکاری کرد. همکاری با تقیزاده و نیز با محمد قزوینی و آشنایی با خاورشناسان آلمانی از جمله یوزف مارکوارت تأثیری ژرف بر اندیشهٔ او نهاد و او را بیش از پیش به تحصیل و تحقیق دربارهٔ ایران باستان علاقهمند ساخت. در شهریور ۱۲۹۹ با دختر یک دندانپزشک آلمانی ازدواج کرد و در تیرماه ۱۳۰۱ یگانه فرزندش پوراندخت به دنیا آمد. پورداوود در ۱۳۰۳ به همراه خانواده به ایران بازگشت. در مهر ۱۳۰۴ به دنبال دعوت پارسیان هند به هندوستان رفت و دو سال و نیم در آنجا ماند و به انتشار بخشی از ادبیات مزدیسنا و گزارش اوستا پرداخت و چند سخنرانی دربارهٔ تمدن ایران باستان از جمله شرح آتش بهرام، پیشوایان دین مزدیسنا، تقویم و فرق دین مزدیسنا، زبان فارسی، فروردین، دروغ، و ایران قدیم و نو ایراد کرد.
در ۱۳۱۱ به دنبال درخواست رابیندرانات تاگور از سوی دولت ایران برای تدریس فرهنگ ایران باستان به هند رفت و در دانشگاه ویسوبهارتی به تدریس پرداخت.
در ۱۳۱۲ از بمبئی به آلمان رفت و به ادامه کار ترجمه و گزارش اوستا پرداخت. سرانجام در ۱۳۱۶ به ایران بازگشت و در دانشکدهٔ حقوق و دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران مشغول به تدریس شد. در ۱۳۱۷ عضو پیوسته فرهنگستان ایران شد. به مناسبت شصتمین سال تولد پورداوود، مجلس جشن باشکوهی در تالار اجتماعات دانشسرای عالی تهران با حضور استادان و دانشمندان و دانشجویان و شخصیتهای کشور برپا شد و به همین مناسبت در ۱۶ مهر ۱۳۲۵ یادنامهای در دو مجلد تدوین و چاپ شد، یکی به فارسی با مقالهای مفصل از محمد معین دربارهٔ پورداوود و دیگری حاوی مقالات خاورشناسان به زبانهای بیگانه.
پورداوود در ۱۳۴۲ از دانشگاه تهران بازنشسته شد و در ۱۳۴۶ عنوان استاد ممتاز دانشگاه را به دست آورد. از زمان بازنشستگی به بعد، اوقات خود را به مطالعه و پژوهش گذراند و کمتر در مجامع دیده شد و سرانجام در ۸۳ سالگی درگذشت و در رشت به خاک سپرده شد.
بوته بادام زمينى را پورداوود از اروپا به ايران آورد و در آستانه اشرفيه پرورش داد كه امروز از تنقلات رايج است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۰ بهمن زادروز #ابراهیم_پور_داوود
( زادهٔ ۲۰ بهمن ۱۲۶۴ رشت -- درگذشته ۲۶ آبان ۱۳۴۷ تهران ) حقوقدان، مترجم و زبانشناس
پورداود ایرانشناس، اوستاشناس و نخستین مترجم فارسی اوستا و استاد فرهنگ ایران باستان و زبان اوستایی در دانشگاه تهران است.
وی پس از تحصیلات ابتدایی، به مقدمات فارسی و عربی را در مدرسه حاجی حسن رشت انجام داد. در ۱۲۸۴ به همراه برادر و استادش عبدالرحیم خلخالی به تهران رفت و به آموختن طب قدیم مشغول شد و از محمدحسین سلطانالفلاسفه بهره برد.
در سال ۱۲۸۷ در بیروت در مدرسهٔ لوئیک، زبان و ادبیات فرانسه را فراگرفت و در همانجا نام پورداوود را بر خود نهاد. در شهریور ۱۲۸۹ به فرانسه رفت و در همانجا بود که با محمدعلی جمالزاده آشنا شد.
در سال ۱۲۹۲ با یاری محمد قزوینی نشریه ایرانشهر را منتشر ساخت و در۱۲۹۳ به بغداد رفت و در همان سال به یاری محمدعلی جمالزاده روزنامه رستخیز را منتشر کرد.
در سال ۱۲۹۵ در دانشگاه برلین، و سپس در دانشکدهٔ ارلانگن به ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ حقوق پرداخت. در آنجا با حسن تقیزاده آشنا شد و در نشر مجلهٔ کاوه با او همکاری کرد. همکاری با تقیزاده و نیز با محمد قزوینی و آشنایی با خاورشناسان آلمانی از جمله یوزف مارکوارت تأثیری ژرف بر اندیشهٔ او نهاد و او را بیش از پیش به تحصیل و تحقیق دربارهٔ ایران باستان علاقهمند ساخت. در شهریور ۱۲۹۹ با دختر یک دندانپزشک آلمانی ازدواج کرد و در تیرماه ۱۳۰۱ یگانه فرزندش پوراندخت به دنیا آمد. پورداوود در ۱۳۰۳ به همراه خانواده به ایران بازگشت. در مهر ۱۳۰۴ به دنبال دعوت پارسیان هند به هندوستان رفت و دو سال و نیم در آنجا ماند و به انتشار بخشی از ادبیات مزدیسنا و گزارش اوستا پرداخت و چند سخنرانی دربارهٔ تمدن ایران باستان از جمله شرح آتش بهرام، پیشوایان دین مزدیسنا، تقویم و فرق دین مزدیسنا، زبان فارسی، فروردین، دروغ، و ایران قدیم و نو ایراد کرد.
در ۱۳۱۱ به دنبال درخواست رابیندرانات تاگور از سوی دولت ایران برای تدریس فرهنگ ایران باستان به هند رفت و در دانشگاه ویسوبهارتی به تدریس پرداخت.
در ۱۳۱۲ از بمبئی به آلمان رفت و به ادامه کار ترجمه و گزارش اوستا پرداخت. سرانجام در ۱۳۱۶ به ایران بازگشت و در دانشکدهٔ حقوق و دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران مشغول به تدریس شد. در ۱۳۱۷ عضو پیوسته فرهنگستان ایران شد. به مناسبت شصتمین سال تولد پورداوود، مجلس جشن باشکوهی در تالار اجتماعات دانشسرای عالی تهران با حضور استادان و دانشمندان و دانشجویان و شخصیتهای کشور برپا شد و به همین مناسبت در ۱۶ مهر ۱۳۲۵ یادنامهای در دو مجلد تدوین و چاپ شد، یکی به فارسی با مقالهای مفصل از محمد معین دربارهٔ پورداوود و دیگری حاوی مقالات خاورشناسان به زبانهای بیگانه.
پورداوود در ۱۳۴۲ از دانشگاه تهران بازنشسته شد و در ۱۳۴۶ عنوان استاد ممتاز دانشگاه را به دست آورد. از زمان بازنشستگی به بعد، اوقات خود را به مطالعه و پژوهش گذراند و کمتر در مجامع دیده شد و سرانجام در ۸۳ سالگی درگذشت و در رشت به خاک سپرده شد.
بوته بادام زمينى را پورداوود از اروپا به ايران آورد و در آستانه اشرفيه پرورش داد كه امروز از تنقلات رايج است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#سپندارمذگان
ای دوست بیا جشن دلدادگی بگیریم به افتخار آیین پرمهر ایرانی، بیا باهم شویم برای خانه تکانی دل و قدردان حرمت نام حضرت دوست به احیای این سنت قشنگ.
بیا باز ایران را فارغ از تحریم به فخر مهر و صلح شهره کنیم، بیا با هم در پساتحریم، شهر را بجای دود و غبار به عطر عشق و مهر عطرآگین سازیم که هویت قشنگی دنیا در ترنم قلبی معنا میگیرد و ترانه این قلب، گاه تپشی را به دنبال دارد و گاه هویت آرام ترین، آرامش .
سیری زیبا از تحول درون در افق خورشید به بهانه یک نگاه.
شروعی بر قصه دل، سوی افق و سفری سوی سرای یاد در سرزمین رویاها.
و در پیشگاه این قبله با دستانی آکنده به زلالی، قنوتی را ترسیم میکنی و میخوانی پروردگار را که این کوک ساز قلب عاشق را خود حافظ باشد. سرزمین من و تو، تجلی واژه عشق و محبت است، زیر زلف درخت مجنون، رها شده در باد صبا و عطر سیب و رایحه گلسرخ، تمثیلی از زیبایی عشق در هویت ایرانی که پیشینیان آن را در جشن سپندار رونمايي کرده اند به نام ایرانی.
بياييم با هم حس مشترک با ملت ها، صلح و دوستی را جشن بگيريم اما آیین های ایرانی غبار گرفته به فراموشی را غبارروبی کنیم.
پس ای دوست به بی بهانه ترین، بهانه، شادیت را از خدای سجاده دلم میخوانم.
#_روزي_كه_مهربانو_در_خانه_سروري_ميكردند
روز پنجم هرماه و ماه دوازدهم هر سال «اسفند» یا«سپندارمز» نام دارد. جشن اسفندگان برابر است با روز سپندارمزد از اسفندماه؛ ۲۹ بهمن ماه خورشیدی در گاهشماری امروز ایران.
ایرانیان از دیرباز این روز را روز زن و روز مادر می نامیدند.
در اين روز بانوان و دوشيزگان سروري میکرده اند و ديگر افراد خانواده به آنان پيشكش میدادند.
ابو ریحان بیرونی در کتاب ارزشمند «آثارالباقیه» با بر شمردن ویژگی های این جشن مینویسد: «اسفندارمز فرشته موکل بر زمین است و نیز بر زنهای عفیف رستگار و شوهردوست و خیرخواه ... در زمان گذشته این ماه به ویژه این روز عید زنان بوده است و در این عید مردان به زنان بخشش مینمودند و هنوز این رسم در اصفهان و دیگر شهرهای پهله (شهرهای ناحیه ی مرکز و غرب ایران) باقی مانده است».
در جای دیگر آوردهاست که در این روز زنان بر تخت پادشاهی مینشستند و فرمان میراندند، و همه کارها نیز به دست مردان و پسران انجام میگرفت.
این جشن همراه با آیینهای ویژه برگزار میشود. به گفته ابوریحان بیرونی در این روز زنان كارهای خانه را به مردان میسپردند. به این روز «جشن مزدگیران » نیز می گفتند و مردان به زنان مزد یا هدیه می دادند.
در اين روز زنان لباس و کفش نو میپوشند. زنان پرهیزگار و پارسا که در زندگی زناشویی خود فرزندان نیک پرورش داده اند، از مردهای خود پیشکش های ارزنده دریافت میدارند.
یکی دیگر از نام های این جشن، جشن «برزگران» یا «برزیگران» است که به انگیزه نقش بنیادین برزگران و کشاورزان در سبز کردن و بارور نگه داشتن زمین بوده است.
مردم ایران در تاریخ خود، کارنامه درخشانی را در زمینه ارج نهادن به جایگاه بلند زن از خود بر جای نهاده و امروز زنان ایرانی از این روی بر خود میبالند که در سرزمین زنانی چون: دغدو ، پوروچیستا ، روشنک ، پانته آ، ماندانا ، آتوسا ، شهرناز ، ارنواز ، فرانک ، سیندخت ، رودابه ، تهمینه ، گردآفرید ، فرنگیس ، منیژه ، بانو گشسب ، ویس ، کتایون ، همای ، پوراندخت ، آزرمیدخت ، ....و زندگی میکنند ، سرزمینی که بسیاری از زنانش پهلوانانی نامور و دیگر گردان و مبارزانش در دامن شیرزنان پرورانده شده اند.
به راستی چرا این جشن به زنان ویژه شده و بر چه باور و فلسفه ای استوار است؟
«سپنتَهآرمَئيتي» یا «سپندارمز» آمیزهای است از: «سپنته» : سپند، پاک و مقدس، «آرمئیتی» : فروتنی و بردباری.
این واژه در پهلوی ؛ سپندارمت و در فارسی سپندارمز، اسفندارمز و اسفند شده است. در جهان مینوی نماد بردباری و شکیبایی اهوراداده و در جهان مادی نگهبان و ایزدبانوی زمین ِسرسبز و نشان و نمادی از باروری و زایش است.
سپندارمز از امشاسپندان است. از میان امشاسپندان سه امشاسپند نخستین ؛ وهومن، اشه وهیشته و خشتره وئیریه ، نرینه و سه امشاسپند سپنته آرمئیتی، هئورتات و امرتات مادینهاند. هسته بنیادین این سه امشاسپند مادینه مهرورزی، عشق بیآلایش، زایندگی، از خودگذشتگی و پروراندن است و نشانگر ارج نقش زن و مادر در اندیشه ، فرهنگ و باور ایرانیان است.
در اساطیر و باورهای ایرانی نخستین زن و مرد جهان به نام «مشی و مشیانه» از ریشه دوگانه گیاهی به نام مهرگیاه و از دل زمین روییده اند و زمین یا سپندارمز ، مادر نخستین دانسته شده است.
📚🤔
🔴#سپندارمذگان
ای دوست بیا جشن دلدادگی بگیریم به افتخار آیین پرمهر ایرانی، بیا باهم شویم برای خانه تکانی دل و قدردان حرمت نام حضرت دوست به احیای این سنت قشنگ.
بیا باز ایران را فارغ از تحریم به فخر مهر و صلح شهره کنیم، بیا با هم در پساتحریم، شهر را بجای دود و غبار به عطر عشق و مهر عطرآگین سازیم که هویت قشنگی دنیا در ترنم قلبی معنا میگیرد و ترانه این قلب، گاه تپشی را به دنبال دارد و گاه هویت آرام ترین، آرامش .
سیری زیبا از تحول درون در افق خورشید به بهانه یک نگاه.
شروعی بر قصه دل، سوی افق و سفری سوی سرای یاد در سرزمین رویاها.
و در پیشگاه این قبله با دستانی آکنده به زلالی، قنوتی را ترسیم میکنی و میخوانی پروردگار را که این کوک ساز قلب عاشق را خود حافظ باشد. سرزمین من و تو، تجلی واژه عشق و محبت است، زیر زلف درخت مجنون، رها شده در باد صبا و عطر سیب و رایحه گلسرخ، تمثیلی از زیبایی عشق در هویت ایرانی که پیشینیان آن را در جشن سپندار رونمايي کرده اند به نام ایرانی.
بياييم با هم حس مشترک با ملت ها، صلح و دوستی را جشن بگيريم اما آیین های ایرانی غبار گرفته به فراموشی را غبارروبی کنیم.
پس ای دوست به بی بهانه ترین، بهانه، شادیت را از خدای سجاده دلم میخوانم.
#_روزي_كه_مهربانو_در_خانه_سروري_ميكردند
روز پنجم هرماه و ماه دوازدهم هر سال «اسفند» یا«سپندارمز» نام دارد. جشن اسفندگان برابر است با روز سپندارمزد از اسفندماه؛ ۲۹ بهمن ماه خورشیدی در گاهشماری امروز ایران.
ایرانیان از دیرباز این روز را روز زن و روز مادر می نامیدند.
در اين روز بانوان و دوشيزگان سروري میکرده اند و ديگر افراد خانواده به آنان پيشكش میدادند.
ابو ریحان بیرونی در کتاب ارزشمند «آثارالباقیه» با بر شمردن ویژگی های این جشن مینویسد: «اسفندارمز فرشته موکل بر زمین است و نیز بر زنهای عفیف رستگار و شوهردوست و خیرخواه ... در زمان گذشته این ماه به ویژه این روز عید زنان بوده است و در این عید مردان به زنان بخشش مینمودند و هنوز این رسم در اصفهان و دیگر شهرهای پهله (شهرهای ناحیه ی مرکز و غرب ایران) باقی مانده است».
در جای دیگر آوردهاست که در این روز زنان بر تخت پادشاهی مینشستند و فرمان میراندند، و همه کارها نیز به دست مردان و پسران انجام میگرفت.
این جشن همراه با آیینهای ویژه برگزار میشود. به گفته ابوریحان بیرونی در این روز زنان كارهای خانه را به مردان میسپردند. به این روز «جشن مزدگیران » نیز می گفتند و مردان به زنان مزد یا هدیه می دادند.
در اين روز زنان لباس و کفش نو میپوشند. زنان پرهیزگار و پارسا که در زندگی زناشویی خود فرزندان نیک پرورش داده اند، از مردهای خود پیشکش های ارزنده دریافت میدارند.
یکی دیگر از نام های این جشن، جشن «برزگران» یا «برزیگران» است که به انگیزه نقش بنیادین برزگران و کشاورزان در سبز کردن و بارور نگه داشتن زمین بوده است.
مردم ایران در تاریخ خود، کارنامه درخشانی را در زمینه ارج نهادن به جایگاه بلند زن از خود بر جای نهاده و امروز زنان ایرانی از این روی بر خود میبالند که در سرزمین زنانی چون: دغدو ، پوروچیستا ، روشنک ، پانته آ، ماندانا ، آتوسا ، شهرناز ، ارنواز ، فرانک ، سیندخت ، رودابه ، تهمینه ، گردآفرید ، فرنگیس ، منیژه ، بانو گشسب ، ویس ، کتایون ، همای ، پوراندخت ، آزرمیدخت ، ....و زندگی میکنند ، سرزمینی که بسیاری از زنانش پهلوانانی نامور و دیگر گردان و مبارزانش در دامن شیرزنان پرورانده شده اند.
به راستی چرا این جشن به زنان ویژه شده و بر چه باور و فلسفه ای استوار است؟
«سپنتَهآرمَئيتي» یا «سپندارمز» آمیزهای است از: «سپنته» : سپند، پاک و مقدس، «آرمئیتی» : فروتنی و بردباری.
این واژه در پهلوی ؛ سپندارمت و در فارسی سپندارمز، اسفندارمز و اسفند شده است. در جهان مینوی نماد بردباری و شکیبایی اهوراداده و در جهان مادی نگهبان و ایزدبانوی زمین ِسرسبز و نشان و نمادی از باروری و زایش است.
سپندارمز از امشاسپندان است. از میان امشاسپندان سه امشاسپند نخستین ؛ وهومن، اشه وهیشته و خشتره وئیریه ، نرینه و سه امشاسپند سپنته آرمئیتی، هئورتات و امرتات مادینهاند. هسته بنیادین این سه امشاسپند مادینه مهرورزی، عشق بیآلایش، زایندگی، از خودگذشتگی و پروراندن است و نشانگر ارج نقش زن و مادر در اندیشه ، فرهنگ و باور ایرانیان است.
در اساطیر و باورهای ایرانی نخستین زن و مرد جهان به نام «مشی و مشیانه» از ریشه دوگانه گیاهی به نام مهرگیاه و از دل زمین روییده اند و زمین یا سپندارمز ، مادر نخستین دانسته شده است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱ شهریور زادروز #پوری_سلطانی
( زاده ۱ شهریور ۱۳۱۰ تهران -- درگذشته ۱۶ آبان ۱۳۹۴ تهران ) مادر کتابداری نوین
پوراندخت سلطانی شیرازی از پیشگامان توسعه و آموزش کتابداری نوین در ایران بود که در ۵۰ سال فعالیت خود نقشی تعیین کننده در تربیت نیروی انسانی و تهیه ابزارهای فهرستنویسی در ایران ایفا کرد.
او در خانوادهای دانشور بهدنیا آمد. مادرش دختر عبداله حائری مازندرانی، ملقب به رحمت علیشاه، قطب سلسله درویشان نعمتاللهی گنابادی و پدرش مهدی سلطانی، قاضی دادگستری بود. او نخستین مرحله تحصیل دانشگاهی را در رشته ادبیات فارسی در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران بهپایان رساند و به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و مأمور تدریس در دبیرستانهای ساری شد. پس از ۲۸ امرداد ۱۳۳۲ به تهران منتقل شد و در سال ۱۳۳۳ با عشقی وافر با مرتضی کیوان، روزنامهنگار و منتقد ادبی، ازدواج کرد. مرتضی کیوان نوه ملاعباسعلی کیوانقزوینی، روحانی و مفسر قرآن و از درویشان گنابادی بود.
کامیابی زوج جوان بیش از سه ماه دوام نیافت. پوری و همسرش به اتهام فعالیتهای سیاسی دستگیر شدند و همسرش به خاطر عدم افشای مخفیگاه افسران عضو سازمان حزب توده به حکم دادگاه نظامی اعدام شد.
پوری با آسیب روحی و جسمی، در دیماه همانسال از زندان آزاد شد و پس از دو سال درمان، به توصیه پزشک معالج برای دور شدن از ایران، راهی انگلستان شد. در آنجا پس از فراگیری مقدماتی زبان انگلیسی، به توصیه محمدجعفر محجوب و با کمک پروفسور والتر برونوهِنینگ، ایرانشناس نامدار انگلیسی، تحصیل در رشت زبانهای آرامی ( شامل سریانی، عبری، و ییدیش) را آغاز کرد اما بهدلیل مشکلات مالی به فراگیری زبان و ادبیات انگلیسی رو آورد و آن را تا دریافت گواهینامه «دیپلم کمبریج» ادامه داد و در سال ۱۳۴۳ به ایران بازگشت و به تدریس زبان انگلیسی پرداخت. در همان زمان کتاب هنر عشق ورزیدن اریک فروم را ترجمه کرد. اما سرانجام، پس از موفقیت در آزمون استخدامی بانک مرکزی به استخدام کتابخانه آن بانک درآمد.
وی در تأسیس انجمن کتابداران ایران (۱۳۴۵) تأسیس نخستین دوره کارشناسی ارشد کتابداری در دانشگاه تهران (۱۳۴۵) و تاسیس مرکز مدارک علمی و مرکز خدمات کتابداری (۱۳۴۷) نقش مستقیم و مهم داشت.
در سال ۱۳۴۶ وزارت تازه تأسیس علوم و آموزش عالی، بهدنبال استخدام متخصص خارجی علوم کتابداری بود تا از مشورت او در تأسیس یک مرکز اطلاعرسانی علمی برای کمک به مراکز تحقیقات علمی و آموزشی بهرهمند شود. پوری سلطانی، جان هاروی استاد مدعو بنیاد فولبرایت در دانشگاه تهران و از متخصصان برجسته علوم کتابداری و اطلاعرسانی را به مجید رهنما، وزیر علوم و آموزش عالی و از بستگان نزدیک خود، معرفی کرد.
او از سال ۵۲ تا ۵۶ در مطالعات و طراحی ساختمان کتابخانه ملی پهلوی نقشی چشمگیر داشت و مشارکت خود را در مطالعات و طراحی ساختمان جدید کتابخانه ملی ایران در دهه ۱۳۷۰ ادامه داد.
وی از سال ۴۹ تا ۵۷ سرپرست کمیته انتشارات و سردبیر نامه انجمن کتابداران ایران بود و پس از بازنشستگی در سال ۱۳۸۰ همکاری خود را با کتابخانه ملی، در مقام مشاور ادامه داد.
پوری سلطانی، در آبان ۱۳۹۲ پشت میز کارش بیهوش شد و دو ماه در بیمارستان بستری بود. او دیگر قادر بهکار در کتابخانه نبود و در ۸۴ سالگی درگذشت و در قطعه نامآوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
آثار:
ترجمه هنرعشق ورزیدن (اریک فروم)؛ تألیف کتابخدمات فنی؛ راهنمای مجله ها و روزنامههای ایران (با همکاری رضا اقتدار)؛ فرصت حضور: مجموعۀمقالات کتابداری؛ نشانۀمولف : برای استفاده در ردهبندی کتابخانه کنگره (باهمکاری زهره علوی)؛ ادبیات فارسی در ردهبندی دهدهی دیوئی(با همکاری زهره علوی)؛ سرعنوانهای موضوعی فارسی، ویرایش دوم و سوم (با همکاری کامران فانی)؛ و کتابشناسی ایرانشناسی و اسلامشناسی (به سرپرستی پوری سلطانی و کامران فانی)
بزرگداشت:
در اسفند ۱۳۹۳ کتابخانه ملی ایران از بیش از نیم قرن خدمات کتابداری پوری سلطانی تجلیل کرد و به او لقب «مادر کتابداری مدرن ایران» را داد. همچنین نشریه بخارا در ۱۷ خرداد ۱۳۹۴ با برگزاری «شب پوری سلطانی» از او تجلیل کرد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱ شهریور زادروز #پوری_سلطانی
( زاده ۱ شهریور ۱۳۱۰ تهران -- درگذشته ۱۶ آبان ۱۳۹۴ تهران ) مادر کتابداری نوین
پوراندخت سلطانی شیرازی از پیشگامان توسعه و آموزش کتابداری نوین در ایران بود که در ۵۰ سال فعالیت خود نقشی تعیین کننده در تربیت نیروی انسانی و تهیه ابزارهای فهرستنویسی در ایران ایفا کرد.
او در خانوادهای دانشور بهدنیا آمد. مادرش دختر عبداله حائری مازندرانی، ملقب به رحمت علیشاه، قطب سلسله درویشان نعمتاللهی گنابادی و پدرش مهدی سلطانی، قاضی دادگستری بود. او نخستین مرحله تحصیل دانشگاهی را در رشته ادبیات فارسی در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران بهپایان رساند و به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و مأمور تدریس در دبیرستانهای ساری شد. پس از ۲۸ امرداد ۱۳۳۲ به تهران منتقل شد و در سال ۱۳۳۳ با عشقی وافر با مرتضی کیوان، روزنامهنگار و منتقد ادبی، ازدواج کرد. مرتضی کیوان نوه ملاعباسعلی کیوانقزوینی، روحانی و مفسر قرآن و از درویشان گنابادی بود.
کامیابی زوج جوان بیش از سه ماه دوام نیافت. پوری و همسرش به اتهام فعالیتهای سیاسی دستگیر شدند و همسرش به خاطر عدم افشای مخفیگاه افسران عضو سازمان حزب توده به حکم دادگاه نظامی اعدام شد.
پوری با آسیب روحی و جسمی، در دیماه همانسال از زندان آزاد شد و پس از دو سال درمان، به توصیه پزشک معالج برای دور شدن از ایران، راهی انگلستان شد. در آنجا پس از فراگیری مقدماتی زبان انگلیسی، به توصیه محمدجعفر محجوب و با کمک پروفسور والتر برونوهِنینگ، ایرانشناس نامدار انگلیسی، تحصیل در رشت زبانهای آرامی ( شامل سریانی، عبری، و ییدیش) را آغاز کرد اما بهدلیل مشکلات مالی به فراگیری زبان و ادبیات انگلیسی رو آورد و آن را تا دریافت گواهینامه «دیپلم کمبریج» ادامه داد و در سال ۱۳۴۳ به ایران بازگشت و به تدریس زبان انگلیسی پرداخت. در همان زمان کتاب هنر عشق ورزیدن اریک فروم را ترجمه کرد. اما سرانجام، پس از موفقیت در آزمون استخدامی بانک مرکزی به استخدام کتابخانه آن بانک درآمد.
وی در تأسیس انجمن کتابداران ایران (۱۳۴۵) تأسیس نخستین دوره کارشناسی ارشد کتابداری در دانشگاه تهران (۱۳۴۵) و تاسیس مرکز مدارک علمی و مرکز خدمات کتابداری (۱۳۴۷) نقش مستقیم و مهم داشت.
در سال ۱۳۴۶ وزارت تازه تأسیس علوم و آموزش عالی، بهدنبال استخدام متخصص خارجی علوم کتابداری بود تا از مشورت او در تأسیس یک مرکز اطلاعرسانی علمی برای کمک به مراکز تحقیقات علمی و آموزشی بهرهمند شود. پوری سلطانی، جان هاروی استاد مدعو بنیاد فولبرایت در دانشگاه تهران و از متخصصان برجسته علوم کتابداری و اطلاعرسانی را به مجید رهنما، وزیر علوم و آموزش عالی و از بستگان نزدیک خود، معرفی کرد.
او از سال ۵۲ تا ۵۶ در مطالعات و طراحی ساختمان کتابخانه ملی پهلوی نقشی چشمگیر داشت و مشارکت خود را در مطالعات و طراحی ساختمان جدید کتابخانه ملی ایران در دهه ۱۳۷۰ ادامه داد.
وی از سال ۴۹ تا ۵۷ سرپرست کمیته انتشارات و سردبیر نامه انجمن کتابداران ایران بود و پس از بازنشستگی در سال ۱۳۸۰ همکاری خود را با کتابخانه ملی، در مقام مشاور ادامه داد.
پوری سلطانی، در آبان ۱۳۹۲ پشت میز کارش بیهوش شد و دو ماه در بیمارستان بستری بود. او دیگر قادر بهکار در کتابخانه نبود و در ۸۴ سالگی درگذشت و در قطعه نامآوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
آثار:
ترجمه هنرعشق ورزیدن (اریک فروم)؛ تألیف کتابخدمات فنی؛ راهنمای مجله ها و روزنامههای ایران (با همکاری رضا اقتدار)؛ فرصت حضور: مجموعۀمقالات کتابداری؛ نشانۀمولف : برای استفاده در ردهبندی کتابخانه کنگره (باهمکاری زهره علوی)؛ ادبیات فارسی در ردهبندی دهدهی دیوئی(با همکاری زهره علوی)؛ سرعنوانهای موضوعی فارسی، ویرایش دوم و سوم (با همکاری کامران فانی)؛ و کتابشناسی ایرانشناسی و اسلامشناسی (به سرپرستی پوری سلطانی و کامران فانی)
بزرگداشت:
در اسفند ۱۳۹۳ کتابخانه ملی ایران از بیش از نیم قرن خدمات کتابداری پوری سلطانی تجلیل کرد و به او لقب «مادر کتابداری مدرن ایران» را داد. همچنین نشریه بخارا در ۱۷ خرداد ۱۳۹۴ با برگزاری «شب پوری سلطانی» از او تجلیل کرد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۶ آبان سالروز درگذشت #پوری_سلطانی
( زاده ۱ شهریور ۱۳۱۰ تهران -- درگذشته ۱۶ آبان ۱۳۹۴ تهران ) مادر کتابداری نوین
پوراندخت سلطانی شیرازی از پیشگامان توسعه و آموزش کتابداری نوین در ایران بود که در ۵۰ سال فعالیت خود نقشی تعیینکننده در تربیت نیروی انسانی و تهیه ابزارهای فهرستنویسی در ایران ایفا کرد.
او در خانوادهای دانشور بهدنیا آمد. مادرش دختر عبداله حایری مازندرانی، ملقب به رحمت علیشاه، قطب سلسله درویشان نعمتاللهی گنابادی و پدرش مهدی سلطانی، قاضی دادگستری بود. او نخستین مرحله تحصیل دانشگاهی را در رشته ادبیات فارسی در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران بهپایان رساند و به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و مأمور تدریس در دبیرستانهای ساری شد. پس از ۲۸ امرداد ۱۳۳۲ به تهران منتقل شد و در سال ۱۳۳۳ با عشقی وافر با مرتضی کیوان، روزنامهنگار و منتقد ادبی، ازدواج کرد. مرتضی کیوان نوه ملاعباسعلی کیوانقزوینی، روحانی و مفسر قرآن و از درویشان گنابادی بود.
کامیابی زوج جوان بیش از سه ماه دوام نیافت. پوری و همسرش به اتهام فعالیتهای سیاسی دستگیر شدند و همسرش به خاطر عدم افشای مخفیگاه افسران عضو سازمان حزب توده به حکم دادگاه نظامی اعدام شد.
پوری با آسیب روحی و جسمی، در دیماه همانسال از زندان آزاد شد و پس از دو سال درمان، به توصیه پزشک معالج برای دور شدن از ایران، راهی انگلستان شد. در آنجا پس از فراگیری مقدماتی زبان انگلیسی، به توصیه محمدجعفر محجوب و با کمک پروفسور والتر برونوهِنینگ، ایرانشناس نامدار انگلیسی، تحصیل در رشت زبانهای آرامی ( شامل سریانی، عبری، و ییدیش) را آغاز کرد اما بهدلیل مشکلات مالی به فراگیری زبان و ادبیات انگلیسی رو آورد و آن را تا دریافت گواهینامه «دیپلم کمبریج» ادامه داد و در سال ۱۳۴۳ به ایران بازگشت و به تدریس زبان انگلیسی پرداخت. در همان زمان کتاب هنر عشق ورزیدن اریک فروم را ترجمه کرد. اما سرانجام، پس از موفقیت در آزمون استخدامی بانک مرکزی به استخدام کتابخانه آن بانک درآمد.
وی در تأسیس انجمن کتابداران ایران (۱۳۴۵) تأسیس نخستین دوره کارشناسی ارشد کتابداری در دانشگاه تهران (۱۳۴۵) و تاسیس مرکز مدارک علمی و مرکز خدمات کتابداری (۱۳۴۷) نقش مستقیم و مهم داشت.
در سال ۱۳۴۶ وزارت تازه تأسیس علوم و آموزش عالی، بهدنبال استخدام متخصص خارجی علوم کتابداری بود تا از مشورت او در تأسیس یک مرکز اطلاعرسانی علمی برای کمک به مراکز تحقیقات علمی و آموزشی بهرهمند شود. پوری سلطانی، جان هاروی استاد مدعو بنیاد فولبرایت در دانشگاه تهران و از متخصصان برجسته علوم کتابداری و اطلاعرسانی را به مجید رهنما، وزیر علوم و آموزش عالی و از بستگان نزدیک خود، معرفی کرد.
او از سال ۵۲ تا ۵۶ در مطالعات و طراحی ساختمان کتابخانه ملی پهلوی نقشی چشمگیر داشت و مشارکت خود را در مطالعات و طراحی ساختمان جدید کتابخانه ملی ایران در دهه ۱۳۷۰ ادامه داد.
وی از سال ۴۹ تا ۵۷ سرپرست کمیته انتشارات و سردبیر نامه انجمن کتابداران ایران بود و پس از بازنشستگی در سال ۱۳۸۰ همکاری خود را با کتابخانه ملی، در مقام مشاور ادامه داد.
پوری سلطانی، در آبان ۱۳۹۲ پشت میز کارش بیهوش شد و دو ماه در بیمارستان بستری بود. او دیگر قادر بهکار در کتابخانه نبود و در ۸۴ سالگی درگذشت و در قطعه نامآوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
آثار:
ترجمه هنرعشق ورزیدن (اریک فروم) تألیف کتابخدمات فنی؛ راهنمای مجله ها و روزنامههای ایران (با همکاری رضا اقتدار) فرصت حضور: مجموعه مقالات کتابداری؛ نشانه مولف : برای استفاده در ردهبندی کتابخانه کنگره (باهمکاری زهره علوی) ادبیات فارسی در ردهبندی دهدهی دیویی(با همکاری زهره علوی) سرعنوانهای موضوعی فارسی، ویرایش دوم و سوم (با همکاری کامران فانی) و کتابشناسی ایرانشناسی و اسلامشناسی (به سرپرستی پوری سلطانی و کامران فانی)
بزرگداشت:
در اسفند ۱۳۹۳ کتابخانه ملی ایران از بیش از نیم قرن خدمات کتابداری پوری سلطانی تجلیل کرد و به او لقب «مادر کتابداری مدرن ایران» را داد. همچنین نشریه بخارا در ۱۷ خرداد ۱۳۹۴ با برگزاری «شب پوری سلطانی» از او تجلیل کرد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۶ آبان سالروز درگذشت #پوری_سلطانی
( زاده ۱ شهریور ۱۳۱۰ تهران -- درگذشته ۱۶ آبان ۱۳۹۴ تهران ) مادر کتابداری نوین
پوراندخت سلطانی شیرازی از پیشگامان توسعه و آموزش کتابداری نوین در ایران بود که در ۵۰ سال فعالیت خود نقشی تعیینکننده در تربیت نیروی انسانی و تهیه ابزارهای فهرستنویسی در ایران ایفا کرد.
او در خانوادهای دانشور بهدنیا آمد. مادرش دختر عبداله حایری مازندرانی، ملقب به رحمت علیشاه، قطب سلسله درویشان نعمتاللهی گنابادی و پدرش مهدی سلطانی، قاضی دادگستری بود. او نخستین مرحله تحصیل دانشگاهی را در رشته ادبیات فارسی در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران بهپایان رساند و به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و مأمور تدریس در دبیرستانهای ساری شد. پس از ۲۸ امرداد ۱۳۳۲ به تهران منتقل شد و در سال ۱۳۳۳ با عشقی وافر با مرتضی کیوان، روزنامهنگار و منتقد ادبی، ازدواج کرد. مرتضی کیوان نوه ملاعباسعلی کیوانقزوینی، روحانی و مفسر قرآن و از درویشان گنابادی بود.
کامیابی زوج جوان بیش از سه ماه دوام نیافت. پوری و همسرش به اتهام فعالیتهای سیاسی دستگیر شدند و همسرش به خاطر عدم افشای مخفیگاه افسران عضو سازمان حزب توده به حکم دادگاه نظامی اعدام شد.
پوری با آسیب روحی و جسمی، در دیماه همانسال از زندان آزاد شد و پس از دو سال درمان، به توصیه پزشک معالج برای دور شدن از ایران، راهی انگلستان شد. در آنجا پس از فراگیری مقدماتی زبان انگلیسی، به توصیه محمدجعفر محجوب و با کمک پروفسور والتر برونوهِنینگ، ایرانشناس نامدار انگلیسی، تحصیل در رشت زبانهای آرامی ( شامل سریانی، عبری، و ییدیش) را آغاز کرد اما بهدلیل مشکلات مالی به فراگیری زبان و ادبیات انگلیسی رو آورد و آن را تا دریافت گواهینامه «دیپلم کمبریج» ادامه داد و در سال ۱۳۴۳ به ایران بازگشت و به تدریس زبان انگلیسی پرداخت. در همان زمان کتاب هنر عشق ورزیدن اریک فروم را ترجمه کرد. اما سرانجام، پس از موفقیت در آزمون استخدامی بانک مرکزی به استخدام کتابخانه آن بانک درآمد.
وی در تأسیس انجمن کتابداران ایران (۱۳۴۵) تأسیس نخستین دوره کارشناسی ارشد کتابداری در دانشگاه تهران (۱۳۴۵) و تاسیس مرکز مدارک علمی و مرکز خدمات کتابداری (۱۳۴۷) نقش مستقیم و مهم داشت.
در سال ۱۳۴۶ وزارت تازه تأسیس علوم و آموزش عالی، بهدنبال استخدام متخصص خارجی علوم کتابداری بود تا از مشورت او در تأسیس یک مرکز اطلاعرسانی علمی برای کمک به مراکز تحقیقات علمی و آموزشی بهرهمند شود. پوری سلطانی، جان هاروی استاد مدعو بنیاد فولبرایت در دانشگاه تهران و از متخصصان برجسته علوم کتابداری و اطلاعرسانی را به مجید رهنما، وزیر علوم و آموزش عالی و از بستگان نزدیک خود، معرفی کرد.
او از سال ۵۲ تا ۵۶ در مطالعات و طراحی ساختمان کتابخانه ملی پهلوی نقشی چشمگیر داشت و مشارکت خود را در مطالعات و طراحی ساختمان جدید کتابخانه ملی ایران در دهه ۱۳۷۰ ادامه داد.
وی از سال ۴۹ تا ۵۷ سرپرست کمیته انتشارات و سردبیر نامه انجمن کتابداران ایران بود و پس از بازنشستگی در سال ۱۳۸۰ همکاری خود را با کتابخانه ملی، در مقام مشاور ادامه داد.
پوری سلطانی، در آبان ۱۳۹۲ پشت میز کارش بیهوش شد و دو ماه در بیمارستان بستری بود. او دیگر قادر بهکار در کتابخانه نبود و در ۸۴ سالگی درگذشت و در قطعه نامآوران بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
آثار:
ترجمه هنرعشق ورزیدن (اریک فروم) تألیف کتابخدمات فنی؛ راهنمای مجله ها و روزنامههای ایران (با همکاری رضا اقتدار) فرصت حضور: مجموعه مقالات کتابداری؛ نشانه مولف : برای استفاده در ردهبندی کتابخانه کنگره (باهمکاری زهره علوی) ادبیات فارسی در ردهبندی دهدهی دیویی(با همکاری زهره علوی) سرعنوانهای موضوعی فارسی، ویرایش دوم و سوم (با همکاری کامران فانی) و کتابشناسی ایرانشناسی و اسلامشناسی (به سرپرستی پوری سلطانی و کامران فانی)
بزرگداشت:
در اسفند ۱۳۹۳ کتابخانه ملی ایران از بیش از نیم قرن خدمات کتابداری پوری سلطانی تجلیل کرد و به او لقب «مادر کتابداری مدرن ایران» را داد. همچنین نشریه بخارا در ۱۷ خرداد ۱۳۹۴ با برگزاری «شب پوری سلطانی» از او تجلیل کرد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۶ آبان سالروز درگذشت #ابراهیم_پورداوود
( زاده ۲۰ بهمن ۱۲۶۴ رشت -- درگذشته ۲۶ آبان ۱۳۴۷ تهران ) حقوقدان، مترجم و زبانشناس
پورداود ایرانشناس، اوستاشناس و نخستین مترجم فارسی اوستا و استاد فرهنگ ایران باستان و زبان اوستایی در دانشگاه تهران است.
او پس از تحصیلات ابتدایی، مقدمات فارسی و عربی را در مدرسه حاجی حسن رشت انجام داد. در ۱۲۸۴ به همراه برادر و استادش عبدالرحیم خلخالی به تهران رفت و به آموختن طب قدیم مشغول شد و از محمدحسین سلطانالفلاسفه بهره برد.
در سال ۱۲۸۷ در بیروت در مدرسه لوییک، زبان و ادبیات فرانسه را فراگرفت و در همانجا نام پورداوود را بر خود نهاد. در شهریور ۱۲۸۹ به فرانسه رفت و در همانجا بود که با محمدعلی جمالزاده آشنا شد.
در سال ۱۲۹۲ با یاری محمد قزوینی نشریه ایرانشهر را منتشر ساخت و در۱۲۹۳ به بغداد رفت و در همان سال به یاری جمالزاده روزنامه رستخیز را منتشر کرد.
در سال ۱۲۹۵ در دانشگاه برلین و سپس در دانشکده ارلانگن به ادامه تحصیل در رشته حقوق پرداخت. در آنجا با تقیزاده آشنا شد و در نشر مجله کاوه با او همکاری کرد. همکاری با تقیزاده و نیز با محمد قزوینی و آشنایی با خاورشناسان آلمانی از جمله یوزف مارکوارت تأثیری ژرف بر اندیشه او نهاد و او را بیش از پیش به تحصیل و تحقیق درباره ایران باستان علاقهمند ساخت. در شهریور ۱۲۹۹ با دختر یک دندانپزشک آلمانی ازدواج کرد و در تیرماه ۱۳۰۱ یگانه فرزندش پوراندخت به دنیا آمد. پورداوود در ۱۳۰۳ به همراه خانواده به ایران بازگشت. در مهر ۱۳۰۴ به دنبال دعوت پارسیان هند به هندوستان رفت و دو سال و نیم در آنجا ماند و به انتشار بخشی از ادبیات مزدیسنا و گزارش اوستا پرداخت و چند سخنرانی درباره تمدن ایران باستان از جمله شرح آتش بهرام، پیشوایان دین مزدیسنا، تقویم و فرق دین مزدیسنا، زبان فارسی، فروردین، دروغ و ایران قدیم و نو ایراد کرد.
وی در ۱۳۱۱ به دنبال درخواست رابیندرانات تاگور از سوی دولت ایران برای تدریس فرهنگ ایران باستان به هند رفت و در دانشگاه ویسوبهارتی به تدریس پرداخت.
در ۱۳۱۲ از بمبئی به آلمان رفت و به ادامه کار ترجمه و گزارش اوستا پرداخت. سرانجام در ۱۳۱۶ به ایران بازگشت و در دانشکده حقوق و دانشکده ادبیات دانشگاه تهران مشغول به تدریس شد. در ۱۳۱۷ عضو پیوسته فرهنگستان ایران شد. به مناسبت شصتمین سال تولد پورداوود، مجلس جشن باشکوهی در تالار اجتماعات دانشسرای عالی تهران با حضور استادان و دانشمندان و دانشجویان و شخصیتهای کشور برپا شد و به همین مناسبت در ۱۶ مهر ۱۳۲۵ یادنامهای در دو مجلد تدوین و چاپ شد. یکی به فارسی با مقالهای مفصل از محمد معین درباره پورداوود و دیگری حاوی مقالات خاورشناسان به زبانهای بیگانه.
پورداوود در ۱۳۴۲ از دانشگاه تهران بازنشسته شد و در ۱۳۴۶ عنوان استاد ممتاز دانشگاه را به دست آورد. از زمان بازنشستگی به بعد، اوقات خود را به مطالعه و پژوهش گذراند و کمتر در مجامع دیده شد و سرانجام در ۸۳ سالگی درگذشت و در رشت به خاک سپرده شد.
بوته بادام زمينى را پورداوود از اروپا به ايران آورد و در آستانه اشرفيه پرورش داد كه امروز از تنقلات رايج است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۶ آبان سالروز درگذشت #ابراهیم_پورداوود
( زاده ۲۰ بهمن ۱۲۶۴ رشت -- درگذشته ۲۶ آبان ۱۳۴۷ تهران ) حقوقدان، مترجم و زبانشناس
پورداود ایرانشناس، اوستاشناس و نخستین مترجم فارسی اوستا و استاد فرهنگ ایران باستان و زبان اوستایی در دانشگاه تهران است.
او پس از تحصیلات ابتدایی، مقدمات فارسی و عربی را در مدرسه حاجی حسن رشت انجام داد. در ۱۲۸۴ به همراه برادر و استادش عبدالرحیم خلخالی به تهران رفت و به آموختن طب قدیم مشغول شد و از محمدحسین سلطانالفلاسفه بهره برد.
در سال ۱۲۸۷ در بیروت در مدرسه لوییک، زبان و ادبیات فرانسه را فراگرفت و در همانجا نام پورداوود را بر خود نهاد. در شهریور ۱۲۸۹ به فرانسه رفت و در همانجا بود که با محمدعلی جمالزاده آشنا شد.
در سال ۱۲۹۲ با یاری محمد قزوینی نشریه ایرانشهر را منتشر ساخت و در۱۲۹۳ به بغداد رفت و در همان سال به یاری جمالزاده روزنامه رستخیز را منتشر کرد.
در سال ۱۲۹۵ در دانشگاه برلین و سپس در دانشکده ارلانگن به ادامه تحصیل در رشته حقوق پرداخت. در آنجا با تقیزاده آشنا شد و در نشر مجله کاوه با او همکاری کرد. همکاری با تقیزاده و نیز با محمد قزوینی و آشنایی با خاورشناسان آلمانی از جمله یوزف مارکوارت تأثیری ژرف بر اندیشه او نهاد و او را بیش از پیش به تحصیل و تحقیق درباره ایران باستان علاقهمند ساخت. در شهریور ۱۲۹۹ با دختر یک دندانپزشک آلمانی ازدواج کرد و در تیرماه ۱۳۰۱ یگانه فرزندش پوراندخت به دنیا آمد. پورداوود در ۱۳۰۳ به همراه خانواده به ایران بازگشت. در مهر ۱۳۰۴ به دنبال دعوت پارسیان هند به هندوستان رفت و دو سال و نیم در آنجا ماند و به انتشار بخشی از ادبیات مزدیسنا و گزارش اوستا پرداخت و چند سخنرانی درباره تمدن ایران باستان از جمله شرح آتش بهرام، پیشوایان دین مزدیسنا، تقویم و فرق دین مزدیسنا، زبان فارسی، فروردین، دروغ و ایران قدیم و نو ایراد کرد.
وی در ۱۳۱۱ به دنبال درخواست رابیندرانات تاگور از سوی دولت ایران برای تدریس فرهنگ ایران باستان به هند رفت و در دانشگاه ویسوبهارتی به تدریس پرداخت.
در ۱۳۱۲ از بمبئی به آلمان رفت و به ادامه کار ترجمه و گزارش اوستا پرداخت. سرانجام در ۱۳۱۶ به ایران بازگشت و در دانشکده حقوق و دانشکده ادبیات دانشگاه تهران مشغول به تدریس شد. در ۱۳۱۷ عضو پیوسته فرهنگستان ایران شد. به مناسبت شصتمین سال تولد پورداوود، مجلس جشن باشکوهی در تالار اجتماعات دانشسرای عالی تهران با حضور استادان و دانشمندان و دانشجویان و شخصیتهای کشور برپا شد و به همین مناسبت در ۱۶ مهر ۱۳۲۵ یادنامهای در دو مجلد تدوین و چاپ شد. یکی به فارسی با مقالهای مفصل از محمد معین درباره پورداوود و دیگری حاوی مقالات خاورشناسان به زبانهای بیگانه.
پورداوود در ۱۳۴۲ از دانشگاه تهران بازنشسته شد و در ۱۳۴۶ عنوان استاد ممتاز دانشگاه را به دست آورد. از زمان بازنشستگی به بعد، اوقات خود را به مطالعه و پژوهش گذراند و کمتر در مجامع دیده شد و سرانجام در ۸۳ سالگی درگذشت و در رشت به خاک سپرده شد.
بوته بادام زمينى را پورداوود از اروپا به ايران آورد و در آستانه اشرفيه پرورش داد كه امروز از تنقلات رايج است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺🔆
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴#_امروز_در_تاریخ
#خورشیدی: ☀️
۱۳۹۹/۱۰/۰۸
دوشنبه - ۸ دی ۱۳۹۹
#میلادی:
2020-12-28
Monday - 2020 28 December
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
#زادروز_فروغ_نازنین
یک پنجره برای من کافیست
حرفی به من بزن ،
من در پناه پنجره ام
با آفتاب رابطه دارم
#فروغ_فرخزاد
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
#مناسبتها♒️
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
💃🏻#دومین_جشن_دیگان
📛روز ملی صنعت پتروشیمی
💠روز یاد بود پادشاه تاکسین در کشور تایلند
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#رویدادها👁🗨
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌀۹ خ- پوراندخت، شاه ساسانی با دولت روم شرقی قرارداد تکميلی صلح امضاء كرد تا فرصت اصلاحات داخلی را برای نجات امپراتوری ایران داشته باشد
وی که حمله اعراب مسلمان از حجاز به قلمرو ايران و روم را پيش بينی كرده بود درصدد امضای یک پیمان دفاعی مشترک با رومیان برنیامد تا به اتفاق در برابر عرب اقدام کنند که مورخان، آن را یک اشتباه استراتژیک بزرگ خوانده اند.
وی اسپهبد رستم فرخزاد را سمت فرماندهی ارتش داد این ژنرال اعراب مسلمان را دست کم گرفت.
🌀۲۴۷ خ- یعقوب لیث پس از آزاد کردن کرمان، پارسی را زبان رسمی اعلام و گفته بود که از آن پس به زبانی که او نمی فهمد مکالمه و مکاتبه نکنند.
حاکمان قبل از او ایرانیان را «عجم به معنای گُنگ و لال» خطاب می كردند كه هنوز هم اين اصطلاح از ميان نرفته است.
عرب در طول دو قرن استیلاء بر ایران زمین، به ایرانیان ظلم فراوان کرده است، ولی چون کسی جرأت نوشتن آن را نداشت «ناگفته» باقی مانده است و به قول استاد عبدالحسین زرّین کوب؛ دوقرن سکوت!
پارسی دری كه زبان اشعار فردوسی، رودكی، حافظ، سعدی، خيام، جامی، مولوی، نظامی و ... است به تدريج تكامل يافته است.
اين زبان فرزند پارسی ميانه و نوه پارسی باستان است. زبانهای پشتو، بلوچی، كُردی و اوستيایی برادران پارسی دری(تاجیکی) و نوه های پارسی باستان هستند.
پارسی تا دهها سال پس از يعقوب ليث، عاری از واژه های عربی بود كه بعدا به تدريج، نويسندگان و شاعران برای غنای كلام از زبان عربی واژه عاريه كردند. فردوسی تلاش بسيار كرد كه اين واژه های خارجی را از پارسی بزدايد و تاحدی هم موفق شد. در ميان كشورهای اسلامی، ايرانيان تنها ملتی هستند كه زبان خود را حفظ كرده اند.
🌀۸۶۸ م- مورخان زبانشناسي به اين نتيجه رسيده اند كه منظور يعقوب ليث صفاري قهرمان ملي همه ايرانيان و ايراني تبارها از رسمي ساختن دوباره زبان فارسی که در سال 868 آن را در کرمان اعلام داشت و در سال 875 ميلادي با جزئیات بیشتر آن را بار دیگر مورد تاکید قرارداد، بکارگیری همان لهجه اي بوده است كه در دربار ساسانيان به آن تكلم مي شد و مكاتبات رسمي به آن صورت مي گرفت. از همان زمان اين پارسي را "پارسي دري (پارسي دربار)" خوانده اند. مورخان تحولات زبان، این نتیجه گیری خودرا در نشست دسامبر 1968 (و در جلسه بیست و هشتم این ماه) اعلام داشتند.
یعقوب لیث در سال 868 میلادی پس از آزاد کردن کرمان، پارسي را زبان رسمي همه ايرانيان اعلام کرده بود و گفته بود که از آن پس به زبانی که او نمی فهمد مکالمه و مکاتبه نکنند. زبان مكاتبات و مذاكرات رسمي از سال 652 ميلادي عربي بود، زيرا اعراب حاكمان شهرها بودند و زبان ديگري نمي دانستند و به ايرانياني كه عربي نمي دانستند و سعي در يادگرفتن آن نمي كردند «عجم به معناي گنگ» خطاب مي كردند كه هنوز هم اين اصطلاح از ميان نرفته است. يعقوب ليث اخطار كرده بود که از آن پس اگر كسي در قلمرو او جز به فارسي سخن بگويد و بنويسد شديدا مجازات خواهد شد.
يعقوب كه رهبري بزرگ و در تاريخ ايرانيان منحصر به فرد است ظرف دو سال هرات، بلخ، كابل و قندهار يعني همه افغانستان امروز را كه در آن زمان ايران خاوري (آريانا ـ ملك كيان) خوانده مي شد از دست اعراب خارج ساخت و سال 868 ميلادي نيز كرمان و همه پارس را گرفت و به فتوحات خود ادامه داد. «محمد وصيف» پس از بازستاني هرات توسط يعقوب از اعراب، در ستايش از او اشعاري سروده كه باقي مانده اند. فرق يعقوب با ساير ايرانيان استقلال طلب اين بوده است كه مطلقا حاضر به سازش و تماس با خليفه بغداد نبود و او را بيگانه مي خواند، اما سايرين ــ جز مرداويز ــ اسما و ظاهرا خليفه بغداد را رد نمي كردند.
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴#_امروز_در_تاریخ
#خورشیدی: ☀️
۱۳۹۹/۱۰/۰۸
دوشنبه - ۸ دی ۱۳۹۹
#میلادی:
2020-12-28
Monday - 2020 28 December
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
#زادروز_فروغ_نازنین
یک پنجره برای من کافیست
حرفی به من بزن ،
من در پناه پنجره ام
با آفتاب رابطه دارم
#فروغ_فرخزاد
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
#مناسبتها♒️
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
💃🏻#دومین_جشن_دیگان
📛روز ملی صنعت پتروشیمی
💠روز یاد بود پادشاه تاکسین در کشور تایلند
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#رویدادها👁🗨
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌀۹ خ- پوراندخت، شاه ساسانی با دولت روم شرقی قرارداد تکميلی صلح امضاء كرد تا فرصت اصلاحات داخلی را برای نجات امپراتوری ایران داشته باشد
وی که حمله اعراب مسلمان از حجاز به قلمرو ايران و روم را پيش بينی كرده بود درصدد امضای یک پیمان دفاعی مشترک با رومیان برنیامد تا به اتفاق در برابر عرب اقدام کنند که مورخان، آن را یک اشتباه استراتژیک بزرگ خوانده اند.
وی اسپهبد رستم فرخزاد را سمت فرماندهی ارتش داد این ژنرال اعراب مسلمان را دست کم گرفت.
🌀۲۴۷ خ- یعقوب لیث پس از آزاد کردن کرمان، پارسی را زبان رسمی اعلام و گفته بود که از آن پس به زبانی که او نمی فهمد مکالمه و مکاتبه نکنند.
حاکمان قبل از او ایرانیان را «عجم به معنای گُنگ و لال» خطاب می كردند كه هنوز هم اين اصطلاح از ميان نرفته است.
عرب در طول دو قرن استیلاء بر ایران زمین، به ایرانیان ظلم فراوان کرده است، ولی چون کسی جرأت نوشتن آن را نداشت «ناگفته» باقی مانده است و به قول استاد عبدالحسین زرّین کوب؛ دوقرن سکوت!
پارسی دری كه زبان اشعار فردوسی، رودكی، حافظ، سعدی، خيام، جامی، مولوی، نظامی و ... است به تدريج تكامل يافته است.
اين زبان فرزند پارسی ميانه و نوه پارسی باستان است. زبانهای پشتو، بلوچی، كُردی و اوستيایی برادران پارسی دری(تاجیکی) و نوه های پارسی باستان هستند.
پارسی تا دهها سال پس از يعقوب ليث، عاری از واژه های عربی بود كه بعدا به تدريج، نويسندگان و شاعران برای غنای كلام از زبان عربی واژه عاريه كردند. فردوسی تلاش بسيار كرد كه اين واژه های خارجی را از پارسی بزدايد و تاحدی هم موفق شد. در ميان كشورهای اسلامی، ايرانيان تنها ملتی هستند كه زبان خود را حفظ كرده اند.
🌀۸۶۸ م- مورخان زبانشناسي به اين نتيجه رسيده اند كه منظور يعقوب ليث صفاري قهرمان ملي همه ايرانيان و ايراني تبارها از رسمي ساختن دوباره زبان فارسی که در سال 868 آن را در کرمان اعلام داشت و در سال 875 ميلادي با جزئیات بیشتر آن را بار دیگر مورد تاکید قرارداد، بکارگیری همان لهجه اي بوده است كه در دربار ساسانيان به آن تكلم مي شد و مكاتبات رسمي به آن صورت مي گرفت. از همان زمان اين پارسي را "پارسي دري (پارسي دربار)" خوانده اند. مورخان تحولات زبان، این نتیجه گیری خودرا در نشست دسامبر 1968 (و در جلسه بیست و هشتم این ماه) اعلام داشتند.
یعقوب لیث در سال 868 میلادی پس از آزاد کردن کرمان، پارسي را زبان رسمي همه ايرانيان اعلام کرده بود و گفته بود که از آن پس به زبانی که او نمی فهمد مکالمه و مکاتبه نکنند. زبان مكاتبات و مذاكرات رسمي از سال 652 ميلادي عربي بود، زيرا اعراب حاكمان شهرها بودند و زبان ديگري نمي دانستند و به ايرانياني كه عربي نمي دانستند و سعي در يادگرفتن آن نمي كردند «عجم به معناي گنگ» خطاب مي كردند كه هنوز هم اين اصطلاح از ميان نرفته است. يعقوب ليث اخطار كرده بود که از آن پس اگر كسي در قلمرو او جز به فارسي سخن بگويد و بنويسد شديدا مجازات خواهد شد.
يعقوب كه رهبري بزرگ و در تاريخ ايرانيان منحصر به فرد است ظرف دو سال هرات، بلخ، كابل و قندهار يعني همه افغانستان امروز را كه در آن زمان ايران خاوري (آريانا ـ ملك كيان) خوانده مي شد از دست اعراب خارج ساخت و سال 868 ميلادي نيز كرمان و همه پارس را گرفت و به فتوحات خود ادامه داد. «محمد وصيف» پس از بازستاني هرات توسط يعقوب از اعراب، در ستايش از او اشعاري سروده كه باقي مانده اند. فرق يعقوب با ساير ايرانيان استقلال طلب اين بوده است كه مطلقا حاضر به سازش و تماس با خليفه بغداد نبود و او را بيگانه مي خواند، اما سايرين ــ جز مرداويز ــ اسما و ظاهرا خليفه بغداد را رد نمي كردند.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۴ دی زادروز #استاد_سیما_بینا_نازنین
(زاده ۱۴ دی ۱۳۲۳ در خوسف) نقاش، آهنگساز، نوازنده و خواننده آوازها و ترانههای محلی
سیما بینا از کودکی در کنار پدرش که استاد موسیقی سنتی و شاعر و آهنگساز ترانههای اولیه او بود رشد کرد. او در بجنورد به دنیا آمد. نام مادرش پوراندخت ایراننژاد و پدرش سرهنگ احمد بینا افسر موزیک ارتش از اهالی بجنورد بود.
او از ۹ سالگی خوانندگی را در رادیو ایران آغاز کرد. ردیف موسیقی ایرانی و تکنیکهای آوازی را نزد استادانی چون موسیخان معروفی و نصراله زرینپنجه فراگرفت.
وی پس از فارغالتحصیل شدن از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در رشته نقاشی، در سال ۱۳۴۹ تحصیل موسیقی ایرانی و ردیف را نزد عبداله دوامی ادامه داد و پس از سال ۱۳۵۷ در کنار تدریس موسیقی و آواز به پژوهش و گردآوری ترانههای محلی ایرانی و بازنویسی آهنگهای مردمی و روستایی، به ویژه موسیقیهای محلی زادگاهش، خراسان پرداختهاست. او با سفر به دورافتادهترین نواحی در سرتاسر این منطقه توانستهاست مجموعهای از ترانهها و آهنگهای کمیاب و تقریباً فراموششده را جمعآوری کند. از سال ۱۳۷۲ برای ارائه گنجینه یافتههایش در موسیقی محلی ایرانی به جشنوارههای موسیقی در کشورهای گوناگون دعوت شدهاست.
سیما بینا در برنامه گلهای صحرایی شرکت داشته
و کلیه تصانیف منطقه خراسان را جمع آوری و خوانده است.
وی پس از پایان تحصیل، ازدواج کرد و ۲ فرزند دختر و پسر به دنیا آورد. پسرش آرش میتویی نیز به آواز (در سبک جاز) علاقهمند شد.
او نخستین زنی است که پس از انقلاب، کلاس تعلیم آواز دایر کرد. همچنین نخستین زنی بود که در تالار وحدت به اجرای کنسرت پرداخت. از سال ۱۹۹۳ میلادی تا به امروز به جشنوارههای جهانی دعوت شده و موسیقی محلی ایران را به گوش علاقهمندان رساندهاست.
وی از پرکارترین خوانندگان قبل و بعد از انقلاب است. آهنگ نمیدانم چه در پیمانه کردی عارف قزوینی، اولین اثری است که بعد از انقلاب اجرا کرده است.
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۴ دی زادروز #استاد_سیما_بینا_نازنین
(زاده ۱۴ دی ۱۳۲۳ در خوسف) نقاش، آهنگساز، نوازنده و خواننده آوازها و ترانههای محلی
سیما بینا از کودکی در کنار پدرش که استاد موسیقی سنتی و شاعر و آهنگساز ترانههای اولیه او بود رشد کرد. او در بجنورد به دنیا آمد. نام مادرش پوراندخت ایراننژاد و پدرش سرهنگ احمد بینا افسر موزیک ارتش از اهالی بجنورد بود.
او از ۹ سالگی خوانندگی را در رادیو ایران آغاز کرد. ردیف موسیقی ایرانی و تکنیکهای آوازی را نزد استادانی چون موسیخان معروفی و نصراله زرینپنجه فراگرفت.
وی پس از فارغالتحصیل شدن از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در رشته نقاشی، در سال ۱۳۴۹ تحصیل موسیقی ایرانی و ردیف را نزد عبداله دوامی ادامه داد و پس از سال ۱۳۵۷ در کنار تدریس موسیقی و آواز به پژوهش و گردآوری ترانههای محلی ایرانی و بازنویسی آهنگهای مردمی و روستایی، به ویژه موسیقیهای محلی زادگاهش، خراسان پرداختهاست. او با سفر به دورافتادهترین نواحی در سرتاسر این منطقه توانستهاست مجموعهای از ترانهها و آهنگهای کمیاب و تقریباً فراموششده را جمعآوری کند. از سال ۱۳۷۲ برای ارائه گنجینه یافتههایش در موسیقی محلی ایرانی به جشنوارههای موسیقی در کشورهای گوناگون دعوت شدهاست.
سیما بینا در برنامه گلهای صحرایی شرکت داشته
و کلیه تصانیف منطقه خراسان را جمع آوری و خوانده است.
وی پس از پایان تحصیل، ازدواج کرد و ۲ فرزند دختر و پسر به دنیا آورد. پسرش آرش میتویی نیز به آواز (در سبک جاز) علاقهمند شد.
او نخستین زنی است که پس از انقلاب، کلاس تعلیم آواز دایر کرد. همچنین نخستین زنی بود که در تالار وحدت به اجرای کنسرت پرداخت. از سال ۱۹۹۳ میلادی تا به امروز به جشنوارههای جهانی دعوت شده و موسیقی محلی ایران را به گوش علاقهمندان رساندهاست.
وی از پرکارترین خوانندگان قبل و بعد از انقلاب است. آهنگ نمیدانم چه در پیمانه کردی عارف قزوینی، اولین اثری است که بعد از انقلاب اجرا کرده است.
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#چکامه
#پوراندخت
💥 پوراندخت توسط فرخزادها و حامیانش به پادشاهی رسید و این ماجرا کاملا گویای پشیمانی بخش بزرگی از بزرگان کشور از کشتن خسروپرویز می باشد.
رستم فرخ زاد و پدرش ناخواسته بازیچه کودتا چیان شده بودند و این ماهیت این کودتاچیان که به دنبال نابودی کامل ایران بوده اند اکنون برای آنها مشخص شده بود
✨انتخاب دختر بزرگ خسروپرویز به عنوان پادشاه ایران حاکی از آن است که مردم و بزرگان کشور تنها دومدان خسروپرویز را برای پادشاهی می پسندیدند و هیچ گاه یک پادشاه از تیره سایر پادشاهان ساسانی را نمی پذیرفتند
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#چکامه
#پوراندخت
💥 پوراندخت توسط فرخزادها و حامیانش به پادشاهی رسید و این ماجرا کاملا گویای پشیمانی بخش بزرگی از بزرگان کشور از کشتن خسروپرویز می باشد.
رستم فرخ زاد و پدرش ناخواسته بازیچه کودتا چیان شده بودند و این ماهیت این کودتاچیان که به دنبال نابودی کامل ایران بوده اند اکنون برای آنها مشخص شده بود
✨انتخاب دختر بزرگ خسروپرویز به عنوان پادشاه ایران حاکی از آن است که مردم و بزرگان کشور تنها دومدان خسروپرویز را برای پادشاهی می پسندیدند و هیچ گاه یک پادشاه از تیره سایر پادشاهان ساسانی را نمی پذیرفتند
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۰ بهمن زادروز #شادروان_ابراهیم_پورداوود
( زاده ۲۰ بهمن ۱۲۶۴ رشت -- درگذشته ۲۶ آبان ۱۳۴۷ تهران ) حقوقدان، مترجم و زبانشناس
پورداود ایرانشناس، اوستاشناس و نخستین مترجم فارسی اوستا و استاد فرهنگ ایران باستان و زبان اوستایی در دانشگاه تهران است.
او پس از تحصیلات ابتدایی، مقدمات فارسی و عربی را در مدرسه حاجی حسن رشت انجام داد. در ۱۲۸۴ به همراه برادر و استادش عبدالرحیم خلخالی به تهران رفت و به آموختن طب قدیم مشغول شد و از محمدحسین سلطانالفلاسفه بهره برد.
در سال ۱۲۸۷ در بیروت در مدرسه لوییک، زبان و ادبیات فرانسه را فراگرفت و در همانجا نام پورداوود را بر خود نهاد. در شهریور ۱۲۸۹ به فرانسه رفت و در همانجا بود که با محمدعلی جمالزاده آشنا شد.
در سال ۱۲۹۲ با یاری محمد قزوینی نشریه ایرانشهر را منتشر ساخت و در۱۲۹۳ به بغداد رفت و در همان سال به یاری جمالزاده روزنامه رستخیز را منتشر کرد.
در سال ۱۲۹۵ در دانشگاه برلین و سپس در دانشکده ارلانگن به ادامه تحصیل در رشته حقوق پرداخت. در آنجا با تقیزاده آشنا شد و در نشر مجله کاوه با او همکاری کرد. همکاری با تقیزاده و نیز با محمد قزوینی و آشنایی با خاورشناسان آلمانی از جمله یوزف مارکوارت تأثیری ژرف بر اندیشه او نهاد و او را بیش از پیش به تحصیل و تحقیق درباره ایران باستان علاقهمند ساخت. در شهریور ۱۲۹۹ با دختر یک دندانپزشک آلمانی ازدواج کرد و در تیرماه ۱۳۰۱ یگانه فرزندش پوراندخت به دنیا آمد. پورداوود در ۱۳۰۳ به همراه خانواده به ایران بازگشت. در مهر ۱۳۰۴ به دنبال دعوت پارسیان هند به هندوستان رفت و دو سال و نیم در آنجا ماند و به انتشار بخشی از ادبیات مزدیسنا و گزارش اوستا پرداخت و چند سخنرانی درباره تمدن ایران باستان از جمله شرح آتش بهرام، پیشوایان دین مزدیسنا، تقویم و فرق دین مزدیسنا، زبان فارسی، فروردین، دروغ و ایران قدیم و نو ایراد کرد.
وی در ۱۳۱۱ به دنبال درخواست رابیندرانات تاگور از سوی دولت ایران برای تدریس فرهنگ ایران باستان به هند رفت و در دانشگاه ویسوبهارتی به تدریس پرداخت.
در ۱۳۱۲ از بمبئی به آلمان رفت و به ادامه کار ترجمه و گزارش اوستا پرداخت. سرانجام در ۱۳۱۶ به ایران بازگشت و در دانشکده حقوق و دانشکده ادبیات دانشگاه تهران مشغول به تدریس شد. در ۱۳۱۷ عضو پیوسته فرهنگستان ایران شد. به مناسبت شصتمین سال تولد پورداوود، مجلس جشن باشکوهی در تالار اجتماعات دانشسرای عالی تهران با حضور استادان و دانشمندان و دانشجویان و شخصیتهای کشور برپا شد و به همین مناسبت در ۱۶ مهر ۱۳۲۵ یادنامهای در دو مجلد تدوین و چاپ شد. یکی به فارسی با مقالهای مفصل از محمد معین درباره پورداوود و دیگری حاوی مقالات خاورشناسان به زبانهای بیگانه.
پورداوود در ۱۳۴۲ از دانشگاه تهران بازنشسته شد و در ۱۳۴۶ عنوان استاد ممتاز دانشگاه را به دست آورد. از زمان بازنشستگی به بعد، اوقات خود را به مطالعه و پژوهش گذراند و کمتر در مجامع دیده شد و سرانجام در ۸۳ سالگی درگذشت و در رشت به خاک سپرده شد.
بوته بادام زمينى را پورداوود از اروپا به ايران آورد و در آستانه اشرفيه پرورش داد كه امروز از تنقلات رايج است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۰ بهمن زادروز #شادروان_ابراهیم_پورداوود
( زاده ۲۰ بهمن ۱۲۶۴ رشت -- درگذشته ۲۶ آبان ۱۳۴۷ تهران ) حقوقدان، مترجم و زبانشناس
پورداود ایرانشناس، اوستاشناس و نخستین مترجم فارسی اوستا و استاد فرهنگ ایران باستان و زبان اوستایی در دانشگاه تهران است.
او پس از تحصیلات ابتدایی، مقدمات فارسی و عربی را در مدرسه حاجی حسن رشت انجام داد. در ۱۲۸۴ به همراه برادر و استادش عبدالرحیم خلخالی به تهران رفت و به آموختن طب قدیم مشغول شد و از محمدحسین سلطانالفلاسفه بهره برد.
در سال ۱۲۸۷ در بیروت در مدرسه لوییک، زبان و ادبیات فرانسه را فراگرفت و در همانجا نام پورداوود را بر خود نهاد. در شهریور ۱۲۸۹ به فرانسه رفت و در همانجا بود که با محمدعلی جمالزاده آشنا شد.
در سال ۱۲۹۲ با یاری محمد قزوینی نشریه ایرانشهر را منتشر ساخت و در۱۲۹۳ به بغداد رفت و در همان سال به یاری جمالزاده روزنامه رستخیز را منتشر کرد.
در سال ۱۲۹۵ در دانشگاه برلین و سپس در دانشکده ارلانگن به ادامه تحصیل در رشته حقوق پرداخت. در آنجا با تقیزاده آشنا شد و در نشر مجله کاوه با او همکاری کرد. همکاری با تقیزاده و نیز با محمد قزوینی و آشنایی با خاورشناسان آلمانی از جمله یوزف مارکوارت تأثیری ژرف بر اندیشه او نهاد و او را بیش از پیش به تحصیل و تحقیق درباره ایران باستان علاقهمند ساخت. در شهریور ۱۲۹۹ با دختر یک دندانپزشک آلمانی ازدواج کرد و در تیرماه ۱۳۰۱ یگانه فرزندش پوراندخت به دنیا آمد. پورداوود در ۱۳۰۳ به همراه خانواده به ایران بازگشت. در مهر ۱۳۰۴ به دنبال دعوت پارسیان هند به هندوستان رفت و دو سال و نیم در آنجا ماند و به انتشار بخشی از ادبیات مزدیسنا و گزارش اوستا پرداخت و چند سخنرانی درباره تمدن ایران باستان از جمله شرح آتش بهرام، پیشوایان دین مزدیسنا، تقویم و فرق دین مزدیسنا، زبان فارسی، فروردین، دروغ و ایران قدیم و نو ایراد کرد.
وی در ۱۳۱۱ به دنبال درخواست رابیندرانات تاگور از سوی دولت ایران برای تدریس فرهنگ ایران باستان به هند رفت و در دانشگاه ویسوبهارتی به تدریس پرداخت.
در ۱۳۱۲ از بمبئی به آلمان رفت و به ادامه کار ترجمه و گزارش اوستا پرداخت. سرانجام در ۱۳۱۶ به ایران بازگشت و در دانشکده حقوق و دانشکده ادبیات دانشگاه تهران مشغول به تدریس شد. در ۱۳۱۷ عضو پیوسته فرهنگستان ایران شد. به مناسبت شصتمین سال تولد پورداوود، مجلس جشن باشکوهی در تالار اجتماعات دانشسرای عالی تهران با حضور استادان و دانشمندان و دانشجویان و شخصیتهای کشور برپا شد و به همین مناسبت در ۱۶ مهر ۱۳۲۵ یادنامهای در دو مجلد تدوین و چاپ شد. یکی به فارسی با مقالهای مفصل از محمد معین درباره پورداوود و دیگری حاوی مقالات خاورشناسان به زبانهای بیگانه.
پورداوود در ۱۳۴۲ از دانشگاه تهران بازنشسته شد و در ۱۳۴۶ عنوان استاد ممتاز دانشگاه را به دست آورد. از زمان بازنشستگی به بعد، اوقات خود را به مطالعه و پژوهش گذراند و کمتر در مجامع دیده شد و سرانجام در ۸۳ سالگی درگذشت و در رشت به خاک سپرده شد.
بوته بادام زمينى را پورداوود از اروپا به ايران آورد و در آستانه اشرفيه پرورش داد كه امروز از تنقلات رايج است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#بیست_ونهم_بهمن
مصادف با جشن سپندارمزدگان خجسته باد"
" روزي كه زنان در خانه سروري ميكردند"
روز پنجم هرماه و ماه دوازدهم هر سال «اسفند» یا«سپندارمز» نام دارد. جشن اسفندگان برابر است با روز سپندارمزد از اسفندماه؛ ۲۹ بهمن ماه خورشیدی در گاهشماری امروز ایران.
ایرانیان از دیرباز این روز را روز زن و روز مادر می نامیدند.
در اين روز بانوان و دوشيزگان سروري میکرده اند و ديگر افراد خانواده به آنان پيشكش میدادند.
ابو ریحان بیرونی در کتاب ارزشمند «آثارالباقیه» با بر شمردن ویژگی های این جشن مینویسد: «اسفندارمز فرشته موکل بر زمین است و نیز بر زنهای عفیف رستگار و شوهردوست و خیرخواه ... در زمان گذشته این ماه به ویژه این روز عید زنان بوده است و در این عید مردان به زنان بخشش مینمودند و هنوز این رسم در اصفهان و دیگر شهرهای پهله (شهرهای ناحیه ی مرکز و غرب ایران) باقی مانده است».
در جای دیگر آوردهاست که در این روز زنان بر تخت پادشاهی مینشستند و فرمان میراندند، و همه کارها نیز به دست مردان و پسران انجام میگرفت.
این جشن همراه با آیینهای ویژه برگزار میشود. به گفته ابوریحان بیرونی در این روز زنان كارهای خانه را به مردان میسپردند. به این روز «جشن مزدگیران » نیز می گفتند و مردان به زنان مزد یا هدیه می دادند.
در اين روز زنان لباس و کفش نو میپوشند. زنان پرهیزگار و پارسا که در زندگی زناشویی خود فرزندان نیک پرورش داده اند، از مردهای خود پیشکش های ارزنده دریافت میدارند.
یکی دیگر از نام های این جشن، جشن «برزگران» یا «برزیگران» است که به انگیزه نقش بنیادین برزگران و کشاورزان در سبز کردن و بارور نگه داشتن زمین بوده است.
مردم ایران در تاریخ خود، کارنامه درخشانی را در زمینه ارج نهادن به جایگاه بلند زن از خود بر جای نهاده و امروز زنان ایرانی از این روی بر خود میبالند که در سرزمین زنانی چون: دغدو ، پوروچیستا ، روشنک ، پانته آ، ماندانا ، آتوسا ، شهرناز ، ارنواز ، فرانک ، سیندخت ، رودابه ، تهمینه ، گردآفرید ، فرنگیس ، منیژه ، بانو گشسب ، ویس ، کتایون ، همای ، پوراندخت ، آزرمیدخت ، ....و زندگی میکنند ، سرزمینی که بسیاری از زنانش پهلوانانی نامور و دیگر گردان و مبارزانش در دامن شیرزنان پرورانده شده اند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#بیست_ونهم_بهمن
مصادف با جشن سپندارمزدگان خجسته باد"
" روزي كه زنان در خانه سروري ميكردند"
روز پنجم هرماه و ماه دوازدهم هر سال «اسفند» یا«سپندارمز» نام دارد. جشن اسفندگان برابر است با روز سپندارمزد از اسفندماه؛ ۲۹ بهمن ماه خورشیدی در گاهشماری امروز ایران.
ایرانیان از دیرباز این روز را روز زن و روز مادر می نامیدند.
در اين روز بانوان و دوشيزگان سروري میکرده اند و ديگر افراد خانواده به آنان پيشكش میدادند.
ابو ریحان بیرونی در کتاب ارزشمند «آثارالباقیه» با بر شمردن ویژگی های این جشن مینویسد: «اسفندارمز فرشته موکل بر زمین است و نیز بر زنهای عفیف رستگار و شوهردوست و خیرخواه ... در زمان گذشته این ماه به ویژه این روز عید زنان بوده است و در این عید مردان به زنان بخشش مینمودند و هنوز این رسم در اصفهان و دیگر شهرهای پهله (شهرهای ناحیه ی مرکز و غرب ایران) باقی مانده است».
در جای دیگر آوردهاست که در این روز زنان بر تخت پادشاهی مینشستند و فرمان میراندند، و همه کارها نیز به دست مردان و پسران انجام میگرفت.
این جشن همراه با آیینهای ویژه برگزار میشود. به گفته ابوریحان بیرونی در این روز زنان كارهای خانه را به مردان میسپردند. به این روز «جشن مزدگیران » نیز می گفتند و مردان به زنان مزد یا هدیه می دادند.
در اين روز زنان لباس و کفش نو میپوشند. زنان پرهیزگار و پارسا که در زندگی زناشویی خود فرزندان نیک پرورش داده اند، از مردهای خود پیشکش های ارزنده دریافت میدارند.
یکی دیگر از نام های این جشن، جشن «برزگران» یا «برزیگران» است که به انگیزه نقش بنیادین برزگران و کشاورزان در سبز کردن و بارور نگه داشتن زمین بوده است.
مردم ایران در تاریخ خود، کارنامه درخشانی را در زمینه ارج نهادن به جایگاه بلند زن از خود بر جای نهاده و امروز زنان ایرانی از این روی بر خود میبالند که در سرزمین زنانی چون: دغدو ، پوروچیستا ، روشنک ، پانته آ، ماندانا ، آتوسا ، شهرناز ، ارنواز ، فرانک ، سیندخت ، رودابه ، تهمینه ، گردآفرید ، فرنگیس ، منیژه ، بانو گشسب ، ویس ، کتایون ، همای ، پوراندخت ، آزرمیدخت ، ....و زندگی میکنند ، سرزمینی که بسیاری از زنانش پهلوانانی نامور و دیگر گردان و مبارزانش در دامن شیرزنان پرورانده شده اند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#پوراندخت
#پوراندخت نخستین بانویی که در ایران بر تخت شاهی تکیه زد.
پوران حاصل پیوند عاشقانه خسرو پرویز و شیرین بود.
سهم نخستین زن پادشاه در ایران، حدود 16 ماه حکمرانی بود اما او در همین اندک ماه هایی که سلسله خاندانش رو به افول نهاده بود، چنان کرد که مورخان اسلام هم در وصفش گفته اند: «از بار سنگین مالیات هایی که بر دوش مردم بود کاست.»
پوراندخت» 39 یا 40 ساله بود که تاج شاهنشاهی را بر سر نهاد. می گویند «پوراندخت» قدی بلند داشت و زنی خوش رو بوده است
همان اندک ماه هایی که او بر تخت شاهی نشسته را دوره تحکیم قدرت سلطنت و بازسازی شاهنشاهی ذکر کرده اند. او با احترام پدرش، سکه هایی از طلا ضرب کرد که قابل استفاده برای عموم نبود. دستور داد تا روی آن چنین بنویسند که «پوراتن بازگرداننده تخمه ایزدان». او درباریان و مردم را فراخواد و خطاب به آنها گفت: «نیت خیر دارم و به عدالت فرمان می دهم.»
گویند هنگامی که خبر به تخت نشستن پوراندخت را به گوش پیامبر اسلام رساندند ایشان گفتند مردمی که تدبیر کارشان را زنی کند رستگار نشوند.اما برخی بر این عقیده اند که در زمان به تخت نشستن پوران،پیامبر اسلام در گذشته بود.
پوراندخت هنوز نتوانسته بود ثمره آثار تصمیماتی که برای ایران گرفته بود را بچیند که احوالش ناخوش شد. آنچه همه مورخان نقل کرده اند این است که «پوراندخت» به مرگ طبیعی از دنیا رفت. او نتوانست 40 سالگی خود را ببیند.
.
پ ن：ایران تنها کشوری بود که در آن چند بانو به پادشاهی رسیدند که نشان از حق و حقوق برابر میان زن و مرد در جامعه ایران بوده.امروزه آرزوی برخی جوامع برابری زن و مرد در حقوق است.کاری که ایرانیان هزاران سال پیش به آن رسیدند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#پوراندخت
#پوراندخت نخستین بانویی که در ایران بر تخت شاهی تکیه زد.
پوران حاصل پیوند عاشقانه خسرو پرویز و شیرین بود.
سهم نخستین زن پادشاه در ایران، حدود 16 ماه حکمرانی بود اما او در همین اندک ماه هایی که سلسله خاندانش رو به افول نهاده بود، چنان کرد که مورخان اسلام هم در وصفش گفته اند: «از بار سنگین مالیات هایی که بر دوش مردم بود کاست.»
پوراندخت» 39 یا 40 ساله بود که تاج شاهنشاهی را بر سر نهاد. می گویند «پوراندخت» قدی بلند داشت و زنی خوش رو بوده است
همان اندک ماه هایی که او بر تخت شاهی نشسته را دوره تحکیم قدرت سلطنت و بازسازی شاهنشاهی ذکر کرده اند. او با احترام پدرش، سکه هایی از طلا ضرب کرد که قابل استفاده برای عموم نبود. دستور داد تا روی آن چنین بنویسند که «پوراتن بازگرداننده تخمه ایزدان». او درباریان و مردم را فراخواد و خطاب به آنها گفت: «نیت خیر دارم و به عدالت فرمان می دهم.»
گویند هنگامی که خبر به تخت نشستن پوراندخت را به گوش پیامبر اسلام رساندند ایشان گفتند مردمی که تدبیر کارشان را زنی کند رستگار نشوند.اما برخی بر این عقیده اند که در زمان به تخت نشستن پوران،پیامبر اسلام در گذشته بود.
پوراندخت هنوز نتوانسته بود ثمره آثار تصمیماتی که برای ایران گرفته بود را بچیند که احوالش ناخوش شد. آنچه همه مورخان نقل کرده اند این است که «پوراندخت» به مرگ طبیعی از دنیا رفت. او نتوانست 40 سالگی خود را ببیند.
.
پ ن：ایران تنها کشوری بود که در آن چند بانو به پادشاهی رسیدند که نشان از حق و حقوق برابر میان زن و مرد در جامعه ایران بوده.امروزه آرزوی برخی جوامع برابری زن و مرد در حقوق است.کاری که ایرانیان هزاران سال پیش به آن رسیدند.
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۹ اسفند سالروز درگذشت #شادروانان_مجیدوحمید_وفادار
مجید وفادار ( زاده سال ۱۲۹۱ تهران -- درگذشته ۹ اسفند ۱۳۵۴) موسیقیدان و نوازنده ویلون
حمید وفادار ( زاده سال ۱۲۹۳ تهران -- درگذشته ۹ اسفند ۱۳۶۹ ) موسیقیدان و نوازنده تار
مجید وفادار فعالیت هنری خود را با خوانندگی، به پیشنهاد عنایت شیبانی پدر جمشید شیبانی در صفحات کمپانی پولیفون به همرا گروه عالیاکبر شهنازی و سروری آغاز کرد و با همکاری این ارکستر، دوصفحه در کمپانی نامبرده از خود به یادگار گذاشت و بهدلیل مخالفت پدر نسبت ضبط صدای او در صفحات، به هنر خوانندگی ادامه نداد.
سپس در سال ۱۳۱۷ با برادر خود حمید وفادار و خانم روحبخش و ظلی و بشیر حامیان سفری به بغداد رفت و درآنجا آهنگهایی را که برای اولین بار ساخته بود از جمله "شب جدایی، خواننده ظلی" "عشقنو، خواننده ظلی" "مرگ عشاق، خواننده روحبخش" "حاصل عشق، خواننده روحبخش" "شور زندگانی، خواننده روحبخش" ضبط کرد.
در ۴ اردیبهشت ۱۳۱۹ رادیو ایران احداث شد. این رادیو در طول روز چندساعت بیشتر برنامه نداشت که آنهم اخبار بود. بعد کم کم ساعتها طولانی شد و در سال ۱۳۲۱ به دعوت حسینقلی مستعان به رادیو رفتند و برای اولین بار ارکستر برادران وفادار را تشکیل دادند که این ارکستر متشکل از حمید وفادار (تار) مجید وفادار (ویلون) کاموسی (عود) میثاق (پیانو) البرز (کلارینت) ... و خوانندگان قوامی، روحبخش، سهامی و پرخیده از سال ۱۳۲۱ وارد رادیو ایران شدند و به فعالیت خود ادامه دادند.
بسیاری از خوانندگان بنام، در زمان فعالیت آنها مثل خانم ها: روحبخش، پرخیده، دلکش، پوران، مرضیه، الهه، ناهید سرفراز، پروانه و فیروزه (پوران وفادار) و آقایان: قوامی، داریوش رفیعی، غلام علی رومی و صمد پیوند شهرت خود را مدیون برادران وفادار هستند.
به هرحال مجید وفادار با نوای سحرانگیز ویلون خود خالق نزدیک به ۴۰۰ آهنگ است که میتوان به بعضی از معروف ترین آنها مانند مرا ببوس، گل اومد بهار اومد، مرگ عشاق، عاشقم من، گلنار، عشق نو، شب جدایی، آمدم، شبهای تهران، بنده عشق و ... اشاره کرد. "حمید وفادار" نیز از نوازندگان چیرهدست تار بود. او شاگرد علیاکبر شهنازی بود که چندین آهنگ از جمله افسر گلها و نصیب عاشق را ساخت. وی متأسفانه خیلی زود از رادیو کناره گرفت، ولی برادر بزرگترش فعالیت خود را تا سال ۱۳۴۵ ادامه داد و زیباترین آثار موسیقی ایرانی را از خود به یادگار گذاشت.
مجید وفادار در قطعه ۲ و حمید وفادار در قطعه ۷۳ بهشت زهرا آرمیدهاند.
با سپاس از هنرمند گرامی سرکار خانم
پوراندخت وفادار
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۹ اسفند سالروز درگذشت #شادروانان_مجیدوحمید_وفادار
مجید وفادار ( زاده سال ۱۲۹۱ تهران -- درگذشته ۹ اسفند ۱۳۵۴) موسیقیدان و نوازنده ویلون
حمید وفادار ( زاده سال ۱۲۹۳ تهران -- درگذشته ۹ اسفند ۱۳۶۹ ) موسیقیدان و نوازنده تار
مجید وفادار فعالیت هنری خود را با خوانندگی، به پیشنهاد عنایت شیبانی پدر جمشید شیبانی در صفحات کمپانی پولیفون به همرا گروه عالیاکبر شهنازی و سروری آغاز کرد و با همکاری این ارکستر، دوصفحه در کمپانی نامبرده از خود به یادگار گذاشت و بهدلیل مخالفت پدر نسبت ضبط صدای او در صفحات، به هنر خوانندگی ادامه نداد.
سپس در سال ۱۳۱۷ با برادر خود حمید وفادار و خانم روحبخش و ظلی و بشیر حامیان سفری به بغداد رفت و درآنجا آهنگهایی را که برای اولین بار ساخته بود از جمله "شب جدایی، خواننده ظلی" "عشقنو، خواننده ظلی" "مرگ عشاق، خواننده روحبخش" "حاصل عشق، خواننده روحبخش" "شور زندگانی، خواننده روحبخش" ضبط کرد.
در ۴ اردیبهشت ۱۳۱۹ رادیو ایران احداث شد. این رادیو در طول روز چندساعت بیشتر برنامه نداشت که آنهم اخبار بود. بعد کم کم ساعتها طولانی شد و در سال ۱۳۲۱ به دعوت حسینقلی مستعان به رادیو رفتند و برای اولین بار ارکستر برادران وفادار را تشکیل دادند که این ارکستر متشکل از حمید وفادار (تار) مجید وفادار (ویلون) کاموسی (عود) میثاق (پیانو) البرز (کلارینت) ... و خوانندگان قوامی، روحبخش، سهامی و پرخیده از سال ۱۳۲۱ وارد رادیو ایران شدند و به فعالیت خود ادامه دادند.
بسیاری از خوانندگان بنام، در زمان فعالیت آنها مثل خانم ها: روحبخش، پرخیده، دلکش، پوران، مرضیه، الهه، ناهید سرفراز، پروانه و فیروزه (پوران وفادار) و آقایان: قوامی، داریوش رفیعی، غلام علی رومی و صمد پیوند شهرت خود را مدیون برادران وفادار هستند.
به هرحال مجید وفادار با نوای سحرانگیز ویلون خود خالق نزدیک به ۴۰۰ آهنگ است که میتوان به بعضی از معروف ترین آنها مانند مرا ببوس، گل اومد بهار اومد، مرگ عشاق، عاشقم من، گلنار، عشق نو، شب جدایی، آمدم، شبهای تهران، بنده عشق و ... اشاره کرد. "حمید وفادار" نیز از نوازندگان چیرهدست تار بود. او شاگرد علیاکبر شهنازی بود که چندین آهنگ از جمله افسر گلها و نصیب عاشق را ساخت. وی متأسفانه خیلی زود از رادیو کناره گرفت، ولی برادر بزرگترش فعالیت خود را تا سال ۱۳۴۵ ادامه داد و زیباترین آثار موسیقی ایرانی را از خود به یادگار گذاشت.
مجید وفادار در قطعه ۲ و حمید وفادار در قطعه ۷۳ بهشت زهرا آرمیدهاند.
با سپاس از هنرمند گرامی سرکار خانم
پوراندخت وفادار
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#_مـــیـــراث_ســـرزمـــیـــنـــم
#_نخستین_پادشاه_مهربانو_در_ایران
وقتی خسروپرویز ساسانی به قتل رسید، دربار شاهنشاهی آشفته بود و هر خاندانی سعی میکرد سهمی در قدرت داشته باشد. اینجا بود که #_پوراندخت به سلطنت رسید
#پاینده_ایران
#آرمان_ماایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#_مـــیـــراث_ســـرزمـــیـــنـــم
#_نخستین_پادشاه_مهربانو_در_ایران
وقتی خسروپرویز ساسانی به قتل رسید، دربار شاهنشاهی آشفته بود و هر خاندانی سعی میکرد سهمی در قدرت داشته باشد. اینجا بود که #_پوراندخت به سلطنت رسید
#پاینده_ایران
#آرمان_ماایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity