@rahenow🗿👈
پرویز ثابتی، مدیر امنیت داخلی "ساواک" (سازمان اطلاعات و امنیت کشور در رژیم پهلوی) در کتاب خاطراتش با عنوان "دامگه حادثه" گفته که این سازمان برای کنترل آخوندهای مخالف، مدارکی از "فساد اخلاقی" آنها در قالب گرفتن عکس و ضبط صدا و فیلم تهیه و از این مدارک برای ترساندن و یا جلب همکاری آنها استفاده میکرده است.
او به طور مشخص به یکی از عملیات "ساواک" در سالهای ۱۳۴۶-۴۷ اشاره کرده که در آن ۵ نفر از واعظان معروف تهران به نامهای محمدتقی فلسفی، عبدالرضا حجازی، محمود قمی، جعفر شجونی، و محمدصادق لواسانی طعمهی #ساواک شدند.
ثابتی این ۵ نفر را از جمله آخوندهایی معرفی میکند که «در بالای منبر از پاکی و #طهارت و #صداقت و #اسلام و #ایمان صحبت میکردند» و در عین حال «خود #آلوده به #فساد بودند».
او در شرح ماجرا میگوید: «ماموریت اجرای عملیات در سازمان اطلاعات و امنیت تهران به کارمندی به نام عباس تهامی که تشنه اینگونه کارها بود و استعداد خوبی نیز در این زمینه داشت، محول شد. او منزل آبرومندی را اجاره کرد و سپس مامورین فنی در بعضی از اتاقهای آن دوربینهای متعدد تلویزیونی و عکسبرداری و میکروفونهای ضبط صوت تعبیه کردند. او دخترانی را استخدام کرده بود که عاشق کارهای پلیسی و ماجراجویانه بودند. با آنها موضوع را مطرح و منظور از تهیه عکس و فیلم را توضیح داده بود. یکی از این دخترها از خود استعداد بیشتر نشان داده و در عملیات بیشتر مورد استفاده قرار گرفته بود. روش کار هم این بود که این دختر به نحوی خود را به افراد مورد نظر نزدیک، و به عنوان اینکه مساله شرعی دارد با آنها ملاقات میکرد. او در ملاقات میگفت که همسر دارد اما همسرش از نظر #جنسی او را ارضا نمیکند و سه ماه سه ماه در سفر است. او وانمود میکرد که زنی آتشی مزاج است و میپرسید که از نظر #شرعی تکلیفش چیست. باید از شوهرش طلاق بگیرد یا بسوزد و بسازد؟ دخترک چون از #زیبایی نیز بهرهمند بود و گاهی از لای چادر، عشوهای نیز ابراز میکرد، امکان نداشت که تیرش به هدف نخورد و همهی سوژههایی که روی آنها کار میکرد، به دام افتادند.»
ثابتی ادامه میدهد: «دخترک پس از یک یا دو جلسه ملاقات موفق میشد آنها را به طرف خود جلب کند و چون عنوان میکرد از لحاظ مالی وضع مرفهی دارد و شوهرش نیز غالبا در سفرهای طولانی خارج و داخل کشور است، آنها تشویق میشدند به خانهاش بروند. همه ۵ نفر که اسمشان را اشاره کردم، به منزل دختر رفتند و از همهشان فیلم و عکس و نوار تهیه شد.»
وی محتوای فیلمها را نیز اینگونه توصیف میکند: «دختر طبق دستوری که داشت سعی میکرد در اتاقخواب حرکاتی بکند که سوژه هم متقابلا حرکات سبک و زنندهای انجام دهد. مثلا در #فیلم مربوط به #فلسفی، دختر عمامهی فلسفی را برداشت و ابتدا به سر خود گذاشت. بعد #لخت شد و عمامه را دور کمر خود پیچید و محل مخصوص خود را با آن پاک کرد. یا عمامه را به گردنشان پیچیده و آنها را به این طرف و آن طرف کشانده بود. و یا از #عمامه به عنوان توپ فوتبال و از عبا به عنوان چادر استفاده کرده بود و حرفهای رکیکی که #هتک #حیثیت آخوندها را میکرد، بین آنها رد و بدل شده بود. آخوندها هم انصافا از زبان در نمانده بودند و علیه هملباسها خود #شوخی و خوشمزگی کرده بودند. #دخترک بعضی از آنها را به #رقص و #مشروبخواری نیز واداشته بود.»
در این ویدئو، روایت جعفر شجونی ۸۳ ساله را از ماجرای احضارش به #ساواک و نشان دادن #فیلمها و عکسهایش به او میبینید. این ویدئو، بخشی از مصاحبهی #شجونی با برنامهی اینترنتی "دید در شب" با اجرای رضا #رشیدپور است.
منبع: Taghato
#توانا
آیا باید در مقابل #مقدسات لگدمال شد؟
https://telegram.me/rahenow
👇 👇 👇 👇 👇 👇 👇 👇 👇 👇
پرویز ثابتی، مدیر امنیت داخلی "ساواک" (سازمان اطلاعات و امنیت کشور در رژیم پهلوی) در کتاب خاطراتش با عنوان "دامگه حادثه" گفته که این سازمان برای کنترل آخوندهای مخالف، مدارکی از "فساد اخلاقی" آنها در قالب گرفتن عکس و ضبط صدا و فیلم تهیه و از این مدارک برای ترساندن و یا جلب همکاری آنها استفاده میکرده است.
او به طور مشخص به یکی از عملیات "ساواک" در سالهای ۱۳۴۶-۴۷ اشاره کرده که در آن ۵ نفر از واعظان معروف تهران به نامهای محمدتقی فلسفی، عبدالرضا حجازی، محمود قمی، جعفر شجونی، و محمدصادق لواسانی طعمهی #ساواک شدند.
ثابتی این ۵ نفر را از جمله آخوندهایی معرفی میکند که «در بالای منبر از پاکی و #طهارت و #صداقت و #اسلام و #ایمان صحبت میکردند» و در عین حال «خود #آلوده به #فساد بودند».
او در شرح ماجرا میگوید: «ماموریت اجرای عملیات در سازمان اطلاعات و امنیت تهران به کارمندی به نام عباس تهامی که تشنه اینگونه کارها بود و استعداد خوبی نیز در این زمینه داشت، محول شد. او منزل آبرومندی را اجاره کرد و سپس مامورین فنی در بعضی از اتاقهای آن دوربینهای متعدد تلویزیونی و عکسبرداری و میکروفونهای ضبط صوت تعبیه کردند. او دخترانی را استخدام کرده بود که عاشق کارهای پلیسی و ماجراجویانه بودند. با آنها موضوع را مطرح و منظور از تهیه عکس و فیلم را توضیح داده بود. یکی از این دخترها از خود استعداد بیشتر نشان داده و در عملیات بیشتر مورد استفاده قرار گرفته بود. روش کار هم این بود که این دختر به نحوی خود را به افراد مورد نظر نزدیک، و به عنوان اینکه مساله شرعی دارد با آنها ملاقات میکرد. او در ملاقات میگفت که همسر دارد اما همسرش از نظر #جنسی او را ارضا نمیکند و سه ماه سه ماه در سفر است. او وانمود میکرد که زنی آتشی مزاج است و میپرسید که از نظر #شرعی تکلیفش چیست. باید از شوهرش طلاق بگیرد یا بسوزد و بسازد؟ دخترک چون از #زیبایی نیز بهرهمند بود و گاهی از لای چادر، عشوهای نیز ابراز میکرد، امکان نداشت که تیرش به هدف نخورد و همهی سوژههایی که روی آنها کار میکرد، به دام افتادند.»
ثابتی ادامه میدهد: «دخترک پس از یک یا دو جلسه ملاقات موفق میشد آنها را به طرف خود جلب کند و چون عنوان میکرد از لحاظ مالی وضع مرفهی دارد و شوهرش نیز غالبا در سفرهای طولانی خارج و داخل کشور است، آنها تشویق میشدند به خانهاش بروند. همه ۵ نفر که اسمشان را اشاره کردم، به منزل دختر رفتند و از همهشان فیلم و عکس و نوار تهیه شد.»
وی محتوای فیلمها را نیز اینگونه توصیف میکند: «دختر طبق دستوری که داشت سعی میکرد در اتاقخواب حرکاتی بکند که سوژه هم متقابلا حرکات سبک و زنندهای انجام دهد. مثلا در #فیلم مربوط به #فلسفی، دختر عمامهی فلسفی را برداشت و ابتدا به سر خود گذاشت. بعد #لخت شد و عمامه را دور کمر خود پیچید و محل مخصوص خود را با آن پاک کرد. یا عمامه را به گردنشان پیچیده و آنها را به این طرف و آن طرف کشانده بود. و یا از #عمامه به عنوان توپ فوتبال و از عبا به عنوان چادر استفاده کرده بود و حرفهای رکیکی که #هتک #حیثیت آخوندها را میکرد، بین آنها رد و بدل شده بود. آخوندها هم انصافا از زبان در نمانده بودند و علیه هملباسها خود #شوخی و خوشمزگی کرده بودند. #دخترک بعضی از آنها را به #رقص و #مشروبخواری نیز واداشته بود.»
در این ویدئو، روایت جعفر شجونی ۸۳ ساله را از ماجرای احضارش به #ساواک و نشان دادن #فیلمها و عکسهایش به او میبینید. این ویدئو، بخشی از مصاحبهی #شجونی با برنامهی اینترنتی "دید در شب" با اجرای رضا #رشیدپور است.
منبع: Taghato
#توانا
آیا باید در مقابل #مقدسات لگدمال شد؟
https://telegram.me/rahenow
👇 👇 👇 👇 👇 👇 👇 👇 👇 👇
Telegram
@rahenow
#راه_نو
انسانها تا آگاه نشدهاند هیچگاه عصیان نمیکنند و تا عصیان نکنند نمیتوانند آگاه شوند.
انسانها تا آگاه نشدهاند هیچگاه عصیان نمیکنند و تا عصیان نکنند نمیتوانند آگاه شوند.
#نجاست یا #طهارت_سگ
در قرآن به نجاست سگ اشاره ای نشده و حتی کلامی که حاوی باری منفی نسبت به آن باشد هم وجود ندارد. حتی از برخی آیات می توان تجلیل سگ هم برداشت کرد. بنا به روایت قرآن هنگامی که مردم در خصوص تعداد اصحاب کهف با هم به گفتگو می پرداخته اند از سگشان نیز یاد می کنند که چهارمیشان بوده یا ششمیشان یا هشتمیشان؛ ادبیات قرآن به گونه ایست که سگ را هم از اصحاب کهف دانسته است[کهف۲۲].
در سوره مائده آمده حیوانی را که سگ شکاری صید می کند حلال و پاک است[مائده۴] و بی شک منظور این نبوده که پس از تطهیرش پاک است.
بنا بر گزارشات تاریخی در عصر پیامبر سگ ها در محوطه مساجد و حتی خانه کعبه در رفت و آمد بودند و از پیامبر هم هیچگاه نقل نشده که ورود آنها به اطراف مساجد را نهی کرده باشد.[صحیح بخاری ج۱ص۵۱]
در خبری دیگر که از طریق شیعه و سنی رسیده آمده پیامبر به علی گفت یا علی! جبرئیل امروز نزد من آمد و بر در خانه ایستاد و داخل نشد، از او علت داخل نشدنش را پرسیدم؛ پاسخ داد ما فرشتگان داخل خانه ای که در آن مثل آنچه در خانه شماست نمی شویم. من خانه را جستجو کردم و سگی را که حسین با آن بازی می کرد یافتم. از جبرئیل پرسیدم مگر شما داخل خانه ای که سگ باشد نمی شوید؟ گفت ما فرشتگان در خانه ای که سگ یا آدم جنب یا مجسمه و عکس باشد نمی شویم.[المحاسن،احمدبن خالد برقی،ج۲ص۶۱۵]
انبوه عکسها بر در و دیوار مساجد و حسینیه ها و زیارتگاه ها و منازل علمای دینی گواهی است بر نادیده گرفتن گفته هایی که در این حدیث آمده و همچنین حکایت از برخوردی دوگانه دارد. یعنی به بخشی از آنچه رسیده عمل می شود و به بخشی دیگر نه
در میان فقیهان شیعی بر سر نجاست سگ اتفاق نظر وجود دارد.
آنها به حدیثی از حضرت صادق استناد می کنند که سگ را صراحتا نجس دانسته؛ برای نمونه در اصول کافی خبری است که حضرت صادق در پاسخ به سوالی در خصوص نجاست سگ سه بار به صراحت می گوید سگ نجس است.و الله انه نجس
اما در میان سُنی ها اتفاق نظری وجود ندارد. مالک بن انس سگ را اصلا نجس نمی دانسته و با استناد به نص قرآنی استدلال میکرده چون سگ حیوان شکار شده را با دهانش شکار و حمل می کند حتی آب دهانش هم نجس نیست.
ابوحنیفه دیگر پیشوای فقهی اهل سنت بدن سگ را پاک و آب دهانش را نجس می دانسته است.
شافعی و احمد حنبل نظری به مانند فقهیان شیعی داشتند و سگ را نجس می دانستند.
در میان اعراب پیش از اسلام سگ مورد احترام و از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده است. گذاشتن نام سگ و القاب مربوط به این حیوان امری رایج در میان آنان بوده؛ برای نمونه نام یکی از نیاکان پیامبر کلاب جمع کلب بوده و نمونه دیگر معاویه است.
معاویه به معنای سگ ماده ای است که عوعو می کند و نماد شجاعت و جنگاوری میان اعراب بوده است. نکته جالب اینکه معاویه با دختر بزرگ قبیله کلب میسون ازدواج می کند. / danaeeii
@rahenow 🗿👈
در قرآن به نجاست سگ اشاره ای نشده و حتی کلامی که حاوی باری منفی نسبت به آن باشد هم وجود ندارد. حتی از برخی آیات می توان تجلیل سگ هم برداشت کرد. بنا به روایت قرآن هنگامی که مردم در خصوص تعداد اصحاب کهف با هم به گفتگو می پرداخته اند از سگشان نیز یاد می کنند که چهارمیشان بوده یا ششمیشان یا هشتمیشان؛ ادبیات قرآن به گونه ایست که سگ را هم از اصحاب کهف دانسته است[کهف۲۲].
در سوره مائده آمده حیوانی را که سگ شکاری صید می کند حلال و پاک است[مائده۴] و بی شک منظور این نبوده که پس از تطهیرش پاک است.
بنا بر گزارشات تاریخی در عصر پیامبر سگ ها در محوطه مساجد و حتی خانه کعبه در رفت و آمد بودند و از پیامبر هم هیچگاه نقل نشده که ورود آنها به اطراف مساجد را نهی کرده باشد.[صحیح بخاری ج۱ص۵۱]
در خبری دیگر که از طریق شیعه و سنی رسیده آمده پیامبر به علی گفت یا علی! جبرئیل امروز نزد من آمد و بر در خانه ایستاد و داخل نشد، از او علت داخل نشدنش را پرسیدم؛ پاسخ داد ما فرشتگان داخل خانه ای که در آن مثل آنچه در خانه شماست نمی شویم. من خانه را جستجو کردم و سگی را که حسین با آن بازی می کرد یافتم. از جبرئیل پرسیدم مگر شما داخل خانه ای که سگ باشد نمی شوید؟ گفت ما فرشتگان در خانه ای که سگ یا آدم جنب یا مجسمه و عکس باشد نمی شویم.[المحاسن،احمدبن خالد برقی،ج۲ص۶۱۵]
انبوه عکسها بر در و دیوار مساجد و حسینیه ها و زیارتگاه ها و منازل علمای دینی گواهی است بر نادیده گرفتن گفته هایی که در این حدیث آمده و همچنین حکایت از برخوردی دوگانه دارد. یعنی به بخشی از آنچه رسیده عمل می شود و به بخشی دیگر نه
در میان فقیهان شیعی بر سر نجاست سگ اتفاق نظر وجود دارد.
آنها به حدیثی از حضرت صادق استناد می کنند که سگ را صراحتا نجس دانسته؛ برای نمونه در اصول کافی خبری است که حضرت صادق در پاسخ به سوالی در خصوص نجاست سگ سه بار به صراحت می گوید سگ نجس است.و الله انه نجس
اما در میان سُنی ها اتفاق نظری وجود ندارد. مالک بن انس سگ را اصلا نجس نمی دانسته و با استناد به نص قرآنی استدلال میکرده چون سگ حیوان شکار شده را با دهانش شکار و حمل می کند حتی آب دهانش هم نجس نیست.
ابوحنیفه دیگر پیشوای فقهی اهل سنت بدن سگ را پاک و آب دهانش را نجس می دانسته است.
شافعی و احمد حنبل نظری به مانند فقهیان شیعی داشتند و سگ را نجس می دانستند.
در میان اعراب پیش از اسلام سگ مورد احترام و از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده است. گذاشتن نام سگ و القاب مربوط به این حیوان امری رایج در میان آنان بوده؛ برای نمونه نام یکی از نیاکان پیامبر کلاب جمع کلب بوده و نمونه دیگر معاویه است.
معاویه به معنای سگ ماده ای است که عوعو می کند و نماد شجاعت و جنگاوری میان اعراب بوده است. نکته جالب اینکه معاویه با دختر بزرگ قبیله کلب میسون ازدواج می کند. / danaeeii
@rahenow 🗿👈