جور و بیداد کند عمر جوانان کوتاه
ای بزرگان وطن بهر خدا داد کنید

گر شد از جور شما خانه موری ویران
خانه خویش محال است که آباد کنید

#ملک‌الشعرا_بهار

♦️@seemorghbook

«خوبم» را فقط
به غریبه‌ها می‌گوییم
آنانی را که دوست ‌می‌داریم
در آغوش می‌گیریم
و گریه می‌کنیم

لاادری؛ فارسیِ سعید هلیچی.


♦️@seemorghbook

♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️

ما سرو می‌کاریم و مرگ می‌درویم.
ما همه جوان می‌میریم.
این را بهرام بیضایی در کتابِ «سیاوش‌خوانی»اش نوشت.

• به سوکِ سیاوش همی‌جوشد آب
کند چرخْ نفرین به افراسیاب
این را ابوالقاسم فردوسی در کتابِ «شاهنامه‌»اش نوشت.

• و چون او را کشتند، جهان از سیاوش لبریز شد و خونش در همه رگ‌های گیتی بود.
این را شاهرخ مسکوب در کتابِ «سوگِ سیاوش»اش نوشت.

گاهی میانِ متون «تور» باید گذاشت. گاهی روی زیبای تو را هم نیمرخ هم سه‌رخ هم تمام‌رخ باید دید. گاهی باید به تو گفت که بچرخی، زیبا!

♦️@seemorghbook

‌
و دیگر هیچ‌چیز
فریاد ما را نخواهد پوشاند ...
هیچ‌چیز …!


سکانسی از: «پسر ایران از مادرش بی‌اطلاع است»

کارگردان: فریدون رهنما


♦️@seemorghbook

‌
بزرگترین دشمن سعادت

و آزادی انسان ها ،

دفاع کورکورانه از عقاید

و باورهای غلط است !

#ویکتور_هوگو

♦️@seemorghbook

تیرگان بر ایرانیان فرخنده باد.

در چنین روزی، آرش کمان‌گیر -بزرگ‌ترین تیرانداز در اسطوره‌های ایرانی- از بالای کوه «اَیریوخْشَئوثه»، تیری را به‌سوی کوه «خْوَنْوَنْت» پرتاب کرد و مرز میان ایران و توران تعیین شد.


♦️@seemorghbook

💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠
از امیر کبیر پرسیدند :

در مدت زمان محدودی که داشتی
چطور این مملکت رو از هرچی دزده پاک کردی؟
گفت: من خود دزدی نمی کردم و نمیگذاشتم معاونم هم دزدی کند.
اوهم از این که من نمی گذاشتم دزدی کند ،
نمی گذاشت معاونش دزدی کند و ....
تا آخر همین طور...
اگر من دزدی میگردم تا آخر دزدی میکردند و کشور می شد دزدخانه
همه هم دنبال دزد میگشتیم
و چون همه ما دزد بودیم هیچ دزدی را هم محکوم
نمی کردیم...

♦️@seemorghbook

ادبیات دشمن استبداد است.
زیرا آرزوی زیستن در جامعه‌ای بهتر را در ما زنده می‌کند

♦️@seemorghbook

اسكیمو: اگر من چیزی درباره خدا و گناه ندانم آیا بازهم به جهنم میروم؟
كشیش: نه، اگر ندانی نمی روی..
اسكیمو: پس چرا می خواهی این ها را به من بگویی؟

#آنى_دیلارد

♦️@seemorghbook

♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️


مرا عهدی‌ست با جانان که تا جان در بدن دارم

هوادارانِ کویش را چو جانِ خویشتن دارم

صفایِ خلوتِ خاطر از آن شمعِ چِگِل جویم

فروغِ چشم و نورِ دل از آن ماهِ خُتَن دارم

به کام و آرزویِ دل، چو دارم خلوتی حاصل

چه فکر از خُبثِ بدگویان، میانِ انجمن دارم؟

مرا در خانه سروی هست کاندر سایهٔ قَدَّش

فَراغ از سروِ بستانی و شمشادِ چمن دارم

گَرَم صد لشکر از خوبان به قصدِ دل کمین سازند

بِحَمْدِ الله و الْمِنَّه بُتی لشکرشِکن دارم

سِزَد کز خاتمِ لَعلَش زَنَم لافِ سلیمانی

چو اسمِ اعظمم باشد، چه باک از اهرِمَن دارم؟

الا ای پیرِ فرزانه، مَکُن عیبم ز میخانه

که من در تَرکِ پیمانه دلی پیمان‌شِکن دارم

خدا را ای رقیب امشب زمانی دیده بر هم نِه

که من با لَعلِ خاموشش نهانی صد سخن دارم

چو در گل‌زارِ اِقبالش خرامانم بِحَمْدِالله

نه میلِ لاله و نسرین، نه برگِ نسترن دارم

به رندی شهره شد حافظ میانِ همدمان، لیکن

چه غم دارم که در عالم قَوامُ‌الدّین حَسَن

♦️@seemorghbook

من ایمان دارم روزی دیرتر
روزی نورانی که من نیستم
و توهم نیستی!!

تمام درختان این باغ
به بوسه های بلیغ درخشان ما شهادت دهند.

آن روز سزای فجیع این بوستان
تشویشی مدام طربناک خواهدبود.


#صبا_پورنگار


♦️@seemorghbook

هیچ چیز در دنیا
از رنجی که یک انسان در سکوت تحمل می‌کند
دردناک‌تر نیست...

#فئودر_داستایوفسکی

♦️@seemorghbook

درویشی مُسْتَجاب‌الدَّعوة در بغداد پدید آمد. حَجّاجِ یوسف را خبر کردند. بخواندش و گفت: دعایِ خیری بر من بکن. گفت: خدایا! جانش بستان. گفت: از بهرِ خدای این چه دعاست؟ گفت: این دعایِ خیر است تو را و جملهْ مسلمانان را.

به چه کار آیدت جهانداری؟
مردنت بِهْ که مردم‌آزاری

#سعدی

♦️@seemorghbook

عمر سعد وقاس را با سپاه
فرستاد تا جنگ جوید ز شاه

چو آگاه شد زان سخن یزگرد
ز هر سو سپاه اندر آورد گرد

برین گونه تا ماه بگذشت سی
همی رزم جستند در قادسی

بسی کشته شد لشکر از هر دو سوی
سپه یک ز دیگر نه برگاشت روی

یکی نامه سوی برادر به درد
نوشت و سخنها همه یاد کرد

تورا ای برادر تن اباد باد
دل شاه ایران به تو شاد باد

نخست آفرین کرد بر کردگار
کزو دید نیک و بد روزگار

که این خانه از پادشاهی تهیست
نه هنگام پیروزی و فرهیست

همان تیر و کیوان برابر شدست
عطارد به برج دو پیکر شدست

بر ایرانیان زار و گریان شدم
ز ساسانیان نیز بریان شدم

دریغ این سر و تاج و این داد و تخت
دریغ این بزرگی و این فر و بخت

کزین پس شکست آید از تازیان
ستاره نگردد مگر بر زیان

چو نامه بخوانی خرد را مران
بپرداز و بر ساز با مهتران

همی تاز تا آذر آبادگان
به جای بزرگان و آزادگان

سخن هرچ گفتم به مادر بگوی
نبیند همانا مرانیز روی

همه پیش یزدان نیایش کنید
شب تیره او را ستایش کنید

بکوشید و بخشنده باشید نیز
ز خوردن به فردا ممانید چیز

که من با سپاهی به سختی درم
به رنج و غم و شوربختی درم

رهایی نیابم سرانجام ازین
خوشا باد نوشین ایران زمین

چو گیتی شود تنگ بر شهریار
تو گنج و تن و جان گرامی مدار

چو با تخت منبر برابر کنند
همه نام بوبکر و عمر کنند

تبه گردد این رنجهای دراز
نشیبی درازست پیش فراز

نه تخت و نه دیهیم بینی نه شهر
ز اختر همه تازیان راست بهر

بپوشد ازیشان گروهی سیاه
ز دیبا نهند از بر سر کلاه

نه تخت ونه تاج و نه زرینه کفش
نه گوهر نه افسر نه بر سر درفش

به رنج یکی دیگری بر خورد
به داد و به بخشش همی‌ننگرد

ز پیمان بگردند وز راستی
گرامی شود کژی و کاستی

پیاده شود مردم جنگجوی
سوار آنک لاف آرد و گفت وگوی

کشاورز جنگی شود بی‌هنر
نژاد و هنر کمتر آید ببر

رباید همی این ازآن آن ازین
ز نفرین ندانند باز آفرین

نهان بدتر از آشکارا شود
دل شاهشان سنگ خارا شود

بداندیش گردد پدر بر پسر
پسر بر پدر هم چنین چاره‌گر

شود بندهٔ بی‌هنر شهریار
نژاد و بزرگی نیاید به کار

به گیتی کسی رانماند وفا
روان و زبانها شود پر جفا

از ایران وز ترک وز تازیان
نژادی پدید آید اندر میان

نه دهقان نه ترک و نه تازی بود
سخنها به کردار بازی بود

همه گنجها زیر دامن نهند
بمیرند و کوشش به دشمن دهند

نه جشن ونه رامش نه کوشش نه کام
همه چارهٔ ورزش و ساز دام

پدر با پسر کین سیم آورد
خورش کشک و پوشش گلیم آورد

زیان کسان از پی سود خویش
بجویند و دین اندر آرند پیش

نباشد بهار و زمستان پدید
نیارند هنگام رامش نبید

چو بسیار ازین داستان بگذرد
کسی سوی آزادگی ننگرد

بریزند خون ازپی خواسته
شود روزگار مهان کاسته

دل من پر از خون شد و روی زرد
دهن خشک و لبها شده لاژورد

که تامن شدم پهلوان از میان
چنین تیره شد بخت ساسانیان

بزرگان که در قادسی بامنند
درشتند و بر تازیان دشمنند

گمانند کاین بیش بیرون شود
ز دشمن زمین رود جیحون شود

ز راز سپهری کس آگاه نیست
ندانند کاین رنج کوتاه نیست

که این قادسی گورگاه منست
کفن جوشن و خون کلاه منست

دو دیده زشاه جهان برمدار
فدی کن تن خویش در کارزار

که زود آید این روز آهرمنی
چو گردون گردان کند دشمنی

♦️@seemorghbook

"بخند"😉
بلندتر بخند تا
عادت کنی به خندیدن
دنیا اونقدر هم که
فکر می‌کنی جدی نیست
خوشبخت باشید....
و همان باشید که می‌خواهید
اگر دیگران آن را
دوست ندارند، بگذارید
دوست نداشته باشند
“خوشبختی یک انتخاب است”
زندگی ، راضی نگه
داشتن همه نیست…

♦️@seemorghbook

☕️قطعه‌ای از کتاب

«بزرگترین شکست در عرصه‌ی زندگی، فراموش کردن است؛ مخصوصا فراموش کردن چیزی که تو را از پا در آورده است»

📕#سفر_به_انتهای_شب

✍#لویی_فردینان_سلین

♦️@seemorghbook

«ما اعتراف می‌کنیم که آن‌ها از ما
بازیگران بهتری هستند؛

با چشم‌بندی و شعبده
با اشک و آه و سوز
با مژده و فریب

با تفنگ‌های واقعی بسیار!

سنگ آسیای آنان
از خون شما می‌گردد»

#بهرام_بیضایی

♦️@seemorghbook