نقدآگین
12.2K subscribers
3.87K photos
3.43K videos
93 files
9.14K links
«حقیقت، خواستار نقد است؛ نه مدح»
— بررسی پدیدارهای فرهنگی با رویکردی انتقادی

🔗 نقدآگين در پلتفرم‌ها:
t.me/Naqdagin/6435

👥 دعوت به مناظره در نقدآگین:
t.me/Naqdagin/11747

📌پیشنهاد ترجمه، مقاله، مطلب:
t.me/Naqdagin/15660

⚡️توضیح ضروری:
t.me/Naqdagin/6
Download Telegram
🍂 آنچه به گمان دریافتم این است که پزشکیان، علی‌رغم صداقت و سادگی و دلسوزی، سیاست‌مداری ضعیف و رئیسی ناتوان در برابر ستمگران و زورگویان و اقتدارگرایان است.

🍂 سیاستِ پزشکیان در برابر نظامِ اقتدار و زور، حاکمیّت قهر و سرکوب، به‌واقع که سیاستِ ضعف و ذلّت است نه عزّت و مقاومت. سیاستِ التماس است نه اعتراض.

🍂 از این سیاست، البته یک دولتِ زبون و تسلیم درمی‌آید که بناست تقصیرات و گناهان نظام را گردن بگیرد، نه یک دولتِ عزّت‌مند و مقاوم. اگر بناست که حقّ شهروندان را باز گرفت، از آزادی مردمان صیانت کرد، عدالت را گستراند و از برابری دفاع کرد، حاجت به عزّت و مقاومت است در برابر خودکامگی و دیکتاتوری؛ مقاومت عزّت‌مند بر سر حقّ و حقوق مردم.

🍂 با سیاستِ ضعف و ذلّت در برابر قدرتِ مطلق و خودرأی، نمی‌توان حقوق ملّت را استیفا کرد؛ نمی‌توان حقّ مردم را از اقتدار و ولایت باز گرفت؛ نمی‌توان صدای بی‌صدایان شد؛ نمی‌توان کارگزار و وکیلِ جمهورِ مردم شد.

🍂 برای احقاق حقّ ملّت، برای وکالتِ جمهوری، سیاستِ عزّت و مقاومت را باید پیش گرفت؛ همان سیاستی که جنبش سبز با رهبری و همراهی ميرحسين موسوی به صحنه آمد.

🍂 عاقبتِ سیاستِ ضعف و ذلّت، تسامح و تساهل است در برابر ولایت و سلطانیّت. آقای پزشکیان، نه صدای بی‌صدایان که بی‌صدایی‌ست که کسی باید صدای خود او باشد. با فرض پیروزی و تصرّف قدرت، از پزشکیان یک رئیس «ناتوان، بدنام و ناکار» خواهد ماند که از این سو و آن سو فحش می‌خورد؛ درحالی که رهبر نظام با ژست اپوزیسیون و معترض به او می‌نگرد.

🍂 نخبگان اصلاح‌طلبی، امروز از این مرد یک قهرمان و ابرانسان ساخته اند و گفته‌های او را حماسی روایت می‌کنند، تصویری که با واقعیّت و حقیقتِ سلوک و سیاستِ پزشکیان هیچ جور نیست و سود و فایده‌ای برای شخص ایشان ندارد.

🍂 آنچه نوشتم البته به گمان بود نه یقین. شاید من برخطا باشم. آرزومندم که برخطا باشم و پزشکیان آن نباشد که نمایانده است. سخت آرزومندم که پزشکیان همانی باشد که رأی‌دهنده‌ها به او می‌خواهند. آقای پزشکیان، به اصطلاح، آدم خوبی‌ست، اما من توانی در او برای ریاست جمهوری نمی‌بینم. آرزومندم که کاملاً برخطا باشم.

✍🏻 #رضا_زمان


#استمرارطالبان


🌾 @Naqdagin | @shahrvand_sabz
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📘«جنبش تحریم» و ارادۀ معطوف به زندگی

✍🏻 دکتر #حسین_بیات

🍂 در ساختار سیاسی کشورمان، تجمیع و تمرکز قدرت، به‌حدی رسیده‌است که در آن، دولت، به گواهی چندباره رئیسانِ دولت‌های پیشین، اساساً تبدیل به یک تدارکاتچی شده‌است که شنبه‌ها متوجه تصمیمات بالادستی‌ها می‌شود، اقلیتی دویست سیصد نفره که تفنگ و پول و رسانه را یکجا جمع کرده‌اند، شبکه‌‌ای از صاحبان قدرت و نفوذ و برادران قاچاقچی.

🍂 اگر رؤسای جمهور، عین همین تعابیر را به کار نمی‌بردند، باور به ساختار دو دولتی می‌توانست مصداق توطئه‌اندیشی باشد، ساختاری متشکل از دو دولت: دولتِ آشکارِ نیمه‌منتخب و دولتِ پنهانِ تماماً منتصب.

🍂 دولت پنهان به این معنا ساختاری غیرقانونی، مداخله‌گر، سلطه‌گر، غیرپاسخگو و غیرقابل نقد است؛ بنابراین نباید آن را با "کابینه در سایه" اشتباه گرفت.

🍂 در ساختارهای «دو دولتی»، اگر غلبۀ دولتِ پنهان از نقطه‌ای بحرانی به نام "سلطه" عبور کرده‌باشد، عملا دولتِ آشکار، فاقد اختیار و ارادۀ مستقل خواهد شد. بخصوص در موضوعات مهم و اساسی و مناقشه‌آمیز، دولتِ آشکار موظف خواهد بود تا به موازین دولت پنهان، که خودشان گاهی به آن عمقِ راهبردی می‌گویند، معتفد و ملتزم باشد.

🍂 به‌نظر می‌رسد، با حوادث ۹۶ و تحمیل شکست به برجام، فرایند تجمیع قدرت، نقطۀ بحرانیِ سلطه را متاسفانه رد کرد؛ بنابراین، شرکت در انتخابات، از آن تاریخ به بعد، به‌معنای مشارکت در «انتخاب یک دولتِ مطلقا بی‌اختیار» شده‌است؛ دولتی که در موضوعات اساسی کشور عملا فاقد اختیار است.

🍂 برخی ممکن است استدلال بالا را بپذیرند،اما همچنان رای‌گرا یا مردد باشند؛ چون معتقدند دولت گرچه در موضوعات اساسی اراده و اختیاری ندارد، اما برای تغییرات کوچک، همچنان موثر است. این استدلال را می‌توان تمثیل انتخاب زندانبانِ بهتر نامید، یا تمثیل گشودن روزنه‌ای برای هوای تازه یا بارقه‌ای نور.

🍂 اما حتی این توقع حداقلی نیز معقول نیست؛ چون هزینه‌های قطعی و احتمالی انتخاب زندانبانِ بهتر، یا گشودن روزنه‌ای کوچک، بسیار بیشتر از فواید احتمالی آن است؛ از جمله‌‌ی این هزینه‌ها، بازتولید «ساختار اقتدارگراییِ انتخاباتی» است و نیز «دادن اعتبار و مشروعیت‌ به آن» و کار و کارنامه آن.

🍂 این یعنی اصل ترجیح بد به بدتر، در سیستمی که سیر اقتدارگرایی در آن، صعودی‌ست، حال چه صعودی نوسانی و چه صعودی خطی، بعد از مدتی، معقولیت خود را از دست می‌دهد.

🍂 این مدعا هم پشتوانۀ فلسفی دارد (مثل مداقه‌های هانا آرنت)، هم شواهد تجربی (مثل پژوهش آندریاس شِدلر که مبتنی بر تحلیل و ارزیابی ۱۹۴ انتخابات از ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۳ است)، هم از سوی مبارزان بزرگ خشونت‌پرهیز مثل ماندلا تایید و تاکید شده‌است، و هم از سوی طیف وسیعی از کنشگران وطنی مثل میرحسین، تاجزاده، نرگس محمدی، صدیقه وسمقی و دیگران.

🍂 بنابراین، مواضع برخی روشنفکران و تحلیلگران، در دفاع از آنچه "روزنه‌گشایی" می‌نامند، غیرقابل دفاع است. به‌نظر می‌رسد این عزیزان، نه‌تنها در توسل به نظریه‌های علمی و شواهد تجربی، درست نمی‌اندیشند، بلکه صدای بخش بسیار وسیعی از بزرگان و کنشگران و مردم عادی را نیز درست نمی‌شنوند. مردمی که به تعبیر هاول، مدتها در دایره حقیقت زیسته‌اند و به‌موجب چنین زیستنی، امید را در تاریک‌ترین اعماق ناامیدی دیده‌اند، و به تعبیر پائولو فریره، به حکمت مشترک ارزشمند و "راه‌گشایی" رسیده‌اند.

🍂 اما مهمترین پرسشی که تحریم‌گرایان باید پاسخ دهند این است که، رای ندادن آیا سودی هم دارد؟ به عبارت دیگر، رای ندادن آیا فقط به موجب نداشتن هزینه‌‌هایی که برای رای دادن برشمردیم، معقول‌تر است یا اینکه فایده‌ای هم دارد؟

🍂 به‌نظرم پاسخ را می‌توان در رفتار مردم در ماه‌های پایانی جنگ جستجو کرد. تا سال ۶۵ مردم از جنگ، حمایت می‌کردند، امیدوار و بی‌دریغ؛ بنابراین، رهبران به پیروزی در جنگ می‌اندیشیدند، امیدوار و بی‌تامل. کم‌کم مردم از جنگ خسته و ناامید شدند و به جبهه نرفتند؛ پس رهبران به تامل افتادند و ناامید شدند و به پایان جنگ تن دادند و جنگ تمام شد. هم به سود مردم شد و هم ساختار.

🍂 این رفتار مردم، «نه انقلاب بود، نه کودتا، نه اصلاح‌طلبی بود و نه اصولگرایی». شاید بتوان نامش را «واسازی» نامید. واسازی اندام‌وار (ارگانیک) ساختار برای تداوم زندگی. مردم ارادۀ معطوف به زندگی را بر ساختار قدرتی که خودشان در ایجاد آن سهیم بودند، تحمیل کردند و آن را تغییر دادند. همان اراده‌ای که دیگر بار در دوم خرداد تپید، بار سوم در جنبش سبز و بنفش، بار بعدی در جنبش مهسا و اینک در جنبش تحریم.

🍂 جنبش تحریم، اگر نیک بنگریم در امتداد تاریخِ آزادی‌خواهی و عدالت‌طلبی ایرانیان است؛ نه‌تنها همان جنبش مهسا و سبز و دوم خرداد و پایان جنگ است؛ بلکه همان جنبش مشروطه و تحریم تنباکو است. هر لحظه بشکلی بت عیار بر آمد، دل برد و نهان شد.


#ایران #حکومت_اسلامی


🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📘 اصلاح‌طلبانِ حکومتی یا به‌تعویق‌اندازانِ اصلاحات

✍🏻 #علیرضاموثق

🔻عباس عبدی نقل به مضمون گفته‌است:
ماهواره‌ها حتی پلاک خودروها را می‌خوانند، ما دعوا می‌کنیم که با پیوستن به FATF اطلاعاتمان لو می‌‌رود.
🔺آنچه ایشان گفته، توصیف مشکل است، حال باید پرسید که تبیین و نیز راه‌حلش چیست؟ و کدام علل و عوامل دخیل‌اند که نمی‌خواهیم به مردم، راستش را بگوییم؟

🍂 یکسری آخوندِ ماقبلِ تاریخ که کلِ سواد و بینش و تحلیل‌شان در سطح روضه‌خوانی و یا شرح لمعه و توضیح‌المسائل است -که البته وفقِ نظر دکتر سروش، مثل آیین‌های جادوگری، حوزه‌ای از آگاهی است(!)-، بر رأس قدرت سیاسی نشسته‌اند و همۀ نهادهای مدرن و دموکراتیکِ به‌ارث رسیده از مشروطه و وارداتیِ غرب را، از محتوا خالی کرده‌اند و تنها پوستی چروکیده و پلاسیده از آن را، که به‌درد «خرشناسی» و «سرشماری خرهای موجود در جامعه» می‌خورد، باقی گذاشته‌اند.

🍂 اگر مجدد قدرتِ مقامِ «تدارکاتچی» دستِ امثال شما بیافتد، چگونه قرار است از پسِ همان‌ها که برجام را به شکست کشاندند و نگذاشتند FATF را تصویب کنید، برآیید؟ کدام مؤلفه‌ها تغییر کرده وقتی رهبرِ نظام، قبل از انتخابات، تکلیف اطرافیان رئیس‌جمهور بعدی را نیز مشخص کرده‌است، و این امر، گواهِ اراده‌اش برای امتدادِ وضعیتِ «نه‌صلح، نه جنگ» موجود است؟

🍂 این مردمِ بدبخت را با وعده‌های آشکارا دروغی چون «ایران برای همۀ ایرانیان» و «یک زندگی معمولی» که در این سیستم سیاسیِ بسته و فقهی و قرون وسطایی و قبیله‌ای، امکان تحقق ندارد، فریب ندهید و با تکنیک‌های تکراری و نخ‌نماشدۀ جنگ روانی، در شب انتخابات، جو ندهید و بگذارید سید علی بماند و حوض قدرت و ذوالفقارش.

🍂 نیاز به شورش و انقلاب نیست، صندوق رأی می‌تواند به «رفراندوم» تبدیل شود و با تحریمش، سال‌به‌سال، وزنِ سیاسی ولی‌ امر مسلمین جهان(!) را در انظارِ جهانیان و حامیانش، هرچه بیشتر به زیر سوال ببریم. ارجاعِ مکرر به تحریم‌ و قهر بی‌سابقهٔ مردم و ضرورتِ شکستن آن (در مناظرات گرگ‌ها یا مصاحبۀ هنگام ثبت‌نام‌شان) را به‌خاطر بیاورید.

🍂 مراحل بعدیِ کنش‌گریِ خشونت‌پرهیز، به‌تدریج در میان نخبگان سیاسی و مردم طرح و اجرا می‌شود؛ نیازی هم نیست وقتی هنوز یک امر بدیهی و پلۀ نخستِ عقلانیت و داشتنِ کمینه‌ای از حافظۀ تاریخی و وجدان اخلاقی را با ایستادگی و تمرین، بدل به امری درونی نکرده‌ایم، خود را چون فیلسوفان جلوه بدهیم و از مراحل بعدی و مرحلۀ پایانی این مسیر بپرسیم تا حماقتِ و بی‌وجدانیِ کنونی خود را توجیه کنیم!

🍂 هنوز بخشی از بدنۀ جامعه و نخبگان، ولو بسیار محدودتر از گذشته، مثل الاغ، با چماق‌وهویج‌های تکراری، هنگ می‌کنند و به یک سوراخ مار که بارها از آن گزیده شده‌اند، هجوم می‌برند تا از گزیده‌شدنِ مجدد (مثل تجربهٔ حسن روحانی)، کمالِ لذت را ببرند؛ چرا که در گوششان این قصۀ پوچ و تکراری را خوانده‌اند «اگر چنین نکنی، یک اژدهایِ مست خواهد آمد و صغیر و کبیرتان را خواهد خورد!». برای بردگان و فرومایگان، کسبِ حسِ درد و تحقیر از جایگاهی آشنا، بسی لذت‌بارتر و ‌مطلوب‌تر است از حرکت در مسیری نو، در فضای مه‌آلود و با خطرهای غیرقابل پیش‌بینی، ولو ثمراتی عظیم هم در آن مسیر باشد، از جمله آزادی! همین نگاهِ شخصیتِ کوتوله‌شده، اساسِ بقایِ بلندمدتِ نظام برده‌داری در جوامع بشری بوده‌است، نه اینکه بردگان، به‌شکل شبانه‌روزی تحتِ رصدِ اربابان بوده‌باشند.

🍂 روشنگری‌ها بی‌شک جواب می‌دهد، ورنه امثال این آخوند اکبرنژاد، چنین تکثیر نمی‌شدند و اصلاح‌طلبان حکومتی، با وجود این همه رسانه و روزنامه‌نگار و سرمایه، این همه ناله و زوزه نمی‌کشیدند. این فقط یک نمونه است، افراد متصل به اصلاح‌طلبان حکومتی، چون آخوند حسن آقامیری را نبینید؛ در این چند سال، نمونه‌های متعدد دیگری را دیده‌ام که با وجود مسلمانی صادقانه و سابقۀ بلندِ اصلاح‌طلبی، با روشنفکرانِ مستقل و مردمِ گذر کرده از اصلاح‌طلب و اصول‌گرا، همراه شده‌اند.

🍂 سالکِ متفکر و مبارز، باید به افق‌ بنگرد و جامعه را به جلو ببرد و از حرکاتِ دایره‌‌وار، بخاطر تفوقِ ترس‌های حلاجی‌نشده، باز دارد؛ درحالی‌که اصلاح‌طلبانِ حکومتی، جامعه‌ای می‌خواهند که هر فرد جز خودش و آن هم تا نهایتا نوکِ دماغش را ببیند و با اندکی تغییرِ سرعت اینترنت و اندکی کاهشِ سرعتِ تورم صعودی، دست‌و‌پای این‌ کوتوله‌های بی‌سواد را، که حتی نمی‌توانند نحوۀ لباس پوشیدن‌‌شان را اصلاح کنند، ببوسد و بدل به نردبانِ حداقل ۸ سال توزیع مجدد رانت میان حلقه‌های سیاسی و فرهنگی‌شان شود. افرادِ بظاهر اهل قلمی را می‌شناسم که دقیقا به همین‌ها چشم دوخته‌اند؛ اینکه بتوانند مجوزِ چند کتاب‌ِ دوزاری‌شان را بگیرند، برایشان کافی‌ست و دردهای مابقیِ ملت و سرنوشتِ بلندمدتِ حتی خودشان هم برایشان اهمیتی ندارد. تازه خودشان را جزو نخبگان فرهنگی جامعه نیز توهم می‌کنند!



🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍂 این‌ها سرآمدانِ یک نظامِ سیاسیِ رانت‌محور و پخمه‌پرورِ ایدئولوژیک و منتخبانِ آخوندِ فسیل و داعشی‌ای به‌نام جنتی هستند که با پوشک تنفس می‌کند و عزرائیل و شعارِ «جوان‌گرایی» رهبر را با نفسِ وجودش، تمسخر می‌کند.

🍂 «عقلانیتِ اصلاح‌طلبانه» حکم می‌کند که اگر به کیسۀ زبالۀ سبز رأی ندهید، یعنی به کیسۀ زبالۀ قهوه‌ای رأی داده‌اید و سرنوشت خود را قهوه‌ای کرده‌اید! و عجیب این‌جاست که کشور با عوض‌شدنِ صرفا یک «تدارکاتچی»، ممکن است از یونانی که رئیسی تحویل داد، با سرعتِ نور بدل به کرۀ شمالی شود!

🍂 همانطور که وقتی ابر-فیلسوف جهانِ اسلام، از زمان هخامنشیان تا زمانِ خشخاشیان، در بسترِ آزادی‌ِ منحوسی که شیطان بزرگِ نامُعطر به عِطرِ اسلام و انقلاب فراهم کرده‌است، این آیات را از رؤیانامۀ خویش، با ما مریدان شیدا و منتظر فتوا، به‌اشتراک گذاشت:
بر میرحسین روشن رای درود می‌فرستیم، و با الهام از کروبیان، صندوق‌های رای را تنها و تهی نمی‌گذاریم؛

به رضایی رضایت نمی‌دهیم و دلیلی در انتخاب جلیلی نمی‌بینیم؛

قاضی را به بازی نمی‌گیریم و مهرِ علیزاده را در دل نمی‌نشانیم و زاغانی چون زاکانی را از در می‌رانیم؛

همتی را نصرت می‌کنیم تا ردای رئیسی بپوشد ‌و چشم خلایق به جمال عبد الناصر روشن شود!

🔺گویا سروش‌الغیب در گوشِ خر یاسین می‌خواند، یا در گوش کفار (که قلب‌هایی دارند که نمی‌اندیشند!) نوایی خر(بزرگ)منشانه سرود؛ در نتیجه، به همتی محلِّ سگ هم ننهادیم و همت کردیم و او را زیر تلی از آرای باطله، تا دسته خواباندیم! پس الله، این شدید‌الغضب‌ترینِ خدایان، از این نافرمانی نسبت به سروشِ خود و معبّر ویژۀ رؤیاهای رسولانه، سخت خشم گرفت و کشور از سوئیس در زمانۀ دکترِ حقوق‌دان، حسن روحانیِ کلید‌ساز، که به سر و پای مردم، گُل‌های مسلسل‌وار می‌افشاند و به هواپیمای مسافربری‌شان موشک‌های مهربانی می‌پراند و برجام را نافرجام رها می‌کرد، با ریاستِ رئیسی، به مملکت درجه‌چندمِ یونان سقوط کرد.

🍂 هرچند هر رئیس‌جمهوری که آمد، پس از پایین آمدن گفت: اختیاراتم در حد صفر و تدارکاتچی و مترسک و ضربه‌گیرِ رهبر بود، ولی خب! مترسکِ بدتر، می‌تواند با سرعت نور، فلاکت را تشدید کند؛ خصوصا در تبلیغاتی که جز ترساندن از دشمن (دیگر کیسه‌های زباله و چماق‌های کارگذاشته توسط جنتی) برنامه‌ای نداریم جز اجرای منویاتِ مقامات محترم و مقدسِ کیسه‌زباله‌گزین!

🍂 تکلیفِ شرعی و وظیفۀ اخلاقی و سیاسی و فلسفی و برزخی و فضایی و بین‌الکهکشانی و... ملتِ همیشه‌قهرمانِ ایران در «لحظۀ حساسی کنونی»، خلقِ حماسۀ حضور در صف‌ِ صندوق‌های بیعت با نظامِ خلافت و توسل به مترسک بد است تا مترسک بدتر، یک‌وقت سرعتِ فلاکت‌زده‌شدن را تشدید نکند؛ این مشق را هر نسلِ ایرانی باید تا پایان عمرش تکرار کند؛ چرا که این سرنوشتی‌ست که خدایان برای ایرانیان، پس از حماقتِ ۵۷، نوشتند: سقوطی به درکاتِ جهنم با سرعت کم و زیاد، به‌شکل سینوسی؛ منتها هیچ راهی برای تغییر مسیر وجود ندارد، و باید فقط به مترسک‌ها و کیسه‌های زباله‌ای که جنتی جلوی مردم پرت می‌کند، رضایت داد! و اگر جرات کنیم و بگوییم چنین نکنید و حماقت بس! جماعتِ عادت‌داده‌شده به کیسه‌های زباله می‌گویند، راهکار شما چیست؟ گویا حماقت و خودفریبی و بی‌حافظگی را متوقف کردن و زیست سالم و عقلانی و اخلاقی، خودش بخشی مقدماتی هر راهکاری نیست، و چند دهه کیسه‌زباله‌گزینی خیلی جواب‌های کاری و اساسی‌ای داده که کار به امروز رسیده‌است.

✍🏻 #محمود_کریمی


#استمرارطالبان = #حکومت_اسلامی


🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
کسانی‌که در حال موجه جلوه‌دادن بیعت با مافیا هستند و می‌گویند با چشم گریان، برخلاف دلتان به «عقلانیت اصلاح‌طلبانه» گوش بدهید و از صندوق بیعت، یعنی از منتخبانِ خود مافیا، دنبال تغییر مافیا و تضعیف آن و انسانی‌‌تر شدنش باشید، درحالِ بیان چه هستند؟

تا زمانی که به مافیا اعتماد می‌کنید و بدیل‌هایتان را از دلِ منتخبان و کارگزارانِ مورد وثوقش برمی‌گزینید، به هر بهانه و توجیهی، نمی‌توانید انتظار تغییری جدی و پایدار داشته‌باشید و حتی چندان حقی هم ندارید به اپوزیسیون فحش بدهید. اپوزیسیون قرار است دقیقا به چه دل خوش کند و فعالیت و برنامه‌ریزی بلندمدت، وقتی مردمی فاقد حافظۀ تاریخی‌اند و ناتوانند از فهم بدیهیات اخلاقی و عقلی، مافیا بر ذهنشان مسلط است و در اولین فرصت، پشت خود را با شور و شوق در اختیارش قرار می‌دهند و حتی نمی‌توانند به‌صورت پیوسته، یک «نۀ» بی‌هزینه به کل مافیا و خلافت را تکرار کنند؟

این جنون، درست مشابهِ توسلِ ایرانیان به خاندان علی، برای کوبیدن صحابی و عایشه و حتی قرآن می‌ماند. یک سیاست در پوششِ مذهب، که وضعیتِ اسکیزوفرنیایی ایرانیان را ساخت و ما را خرافاتی‌تر و خرفت‌تر از مسلمانان کرد.



🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اصلا رأی می‌گیریم!

ظریف بهترین بازیگر جایگزین وودی آلن است. کسی‌که احمدی‌نژادوار از فساد اقتصادی می‌گوید، ولی در مواجهه با سرکوب زنان و قتل‌ها و زندانی‌ها و شکنجه‌ها، بزرگترین دروغ‌ها و فریب‌ها را با وجدانِ آسودۀ یک سایکوپت انجام داد «همه‌شان قانونی‌ست و به‌خاطر نقض قوانین کشور و یا تهمت و افترای دشمنان، وگرنه مردم این‌چنین به صندوق‌های ما هجوم نمی‌بردند». حال نیز جز این نقش را را بر عهده‌اش نگذاشته‌اند.

فسادهای اقتصادی در چه فضایی رخ می‌دهد که در هر دولتی گندش در می‌آید؟

در فضایی که بالاترین مالیات آشکار و پنهان (تورم) از فرد ستانده می‌شود، نفت و گازش را می‌فروشند، اما آزادی انتخابِ حتی نوشیدنی و خوراکش و یا نوعِ پوشش خود را ندارد و همسر و دختر و مادر و دوستش را بسادگی می‌توانند در مقابل چشمانش بربایند و مورد تعرض فیزیکی و زبانی قرار بدهند، چه رسد به اینکه نمایندۀ عقاید و خواسته‌هایش در یک انتخاباتِ آزاد را برگزیند. مهره‌های مطیع چیده می‌شوند تا در نهایت، برخی تغییرات جزئی برای منافع موقعیت‌ِ خاص مافیا را انجام دهند، بعد هم با تحقیر به بیرون پرت می‌شوند: بنی‌صدر، هاشمی، خاتمی، احمدی‌نژاد، روحانی، رئیسی.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📺 سیرکِ بیعت: محمدرضا خاتمی، فعال اصلاح‌طلب

اردیبهشت ۹۶:
ما تضمین روحانی هستیم.

تیر ۹۷:
افکار عمومی از اصلاح‌طلبان پاسخ می‌خواهند؛ می‌گویند شما که حمایت کردید، جوابتان برای وضعیت فعلی چیست؟ ما جواب قانع‌کننده نداریم.
ابایی نداریم بگوییم ما سوپاپ اطمینان نظام هستیم.

تیر ۱۴۰۳:
به‌نام خدا و برای ایران (حکومت اسلامیِ) به مسعود پزشکیان رای می‌دهیم.


#استمرارطالبان


🌾 @Naqdagin
نقدآگین
#نظرسنجی ۳۱
کدام کاندید، با توجه به وضعیت اقتصادی و تحریم‌ها و احتمال برگشت دونالد ترامپ، و وقایعِ جنبش ۱۴۰۱، نقش «ریکاوری» و «ضربه‌گیر» برای حکومت اسلامی را ایفا خواهد کرد و «بر عمر آن خواهد افزود» و فردی مطلوب‌تر برای اتاق فکر نظام است؟
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from تحلیل زمانه
با توجه به تبلیغات رسانه های حاکمیت و وظایف رهبری طبق قانون اساسی، عملکرد ۳۵ ساله رهبر جمهوری اسلامی (آیت الله خامنه‌ای) طبق وضعیت کنونی کشور چگونه میبینید؟
Anonymous Poll
5%
۱. عالی
2%
۲. خوب
6%
۳. ضعیف
68%
۴. بسیار ضعیف
18%
۵. نظری ندارم
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📘رأی بدهیم یا نه؟
(۱/۲)
✍🏻 #سجاد_سرگلی

⚠️نقد و رد یک نامزد انتخاباتی در جهت تأیید نامزد دیگر نیست. بحث من کلان‌تر از انتخابات و نقد یک نامزد انتخاباتی خواهد بود. یادداشت حاضر مقدمه‌ای برای یادداشت بعدی‌ست.

🔻دو پرسش یا دو فرض:
۱. اگر به پزشکیان رأی بدهیم و او رئیس‌جمهور شود، چه سودی برای مردم خواهد داشت؟
۲. اگر به او رأی ندهیم و رئیس‌جمهور نشود، چه اتفاقاتی خواهد افتاد؟

🍂 دربارهٔ پرسش اول، این روزها در نوشته‌ها و بیانیه‌ها بسیار سخن گفته‌ شده و من آن حرف‌ها را تکرار نمی‌کنم‌، اما در اینجا می‌پرسم که آیا شما عزیزان فرهیخته‌، به‌واقع او را فرد لایقی برای این سِمت می‌دانید؟ یا از برای مصلحت طرف او را گرفته‌اید؟ درست است که در میدان سیاست باید مصلحت‌سنجی کرد، اما نمی‌توانیم دربارهٔ میزان شایستگی نامزد مورد نظر سخنی نگوییم.

⁉️این خیلی خوب است که تلاش آقای پزشکیان بر این است که در حیطه‌ای که تخصص ندارد سخن نگوید‌، اما مگر می‌شود کسی که می‌خواهد مدیریت ارشد اجرایی کشور را برعهده بگیرد در میزگردهای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی حرفی برای گفتن نداشته‌باشد؟

🍂 برای نمونه، در میزگرد فرهنگی، به‌جای اینکه سیاست‌های خود در عرصهٔ فرهنگ را ارائه دهد، به‌مدت ۲۰ دقیقه نامهٔ امام علی به مالک اشتر را می‌خواند و ترجمه می‌کند. در مسائل سیاست داخلی و خارجی نیز می‌گوید من براساس کلام امام علی عمل خواهم کرد. در مسائل اقتصادی نیز به ذکر مشکلاتی که بارها شنیده‌ایم و می‌دانیم، می‌پردازد و باز استناد به آیات قرآن و فرازهای نهج‌البلاغه می‌کند.

🔻همین مسئله نشان می‌دهد که:

1️⃣ آقای پزشکیان، اقتضای کلام و مخاطب را نمی‌شناسد و این برای یک رئیس‌جمهور ضعفی جدی محسوب می‌شود‌؛

2️⃣ ما به‌خوبی فهمیده‌ایم که این «کلی‌گویی‌ها و مبهم‌گویی‌ها» می‌تواند در عرصهٔ سیاست مخاطره‌آفرین باشد.

3️⃣ آیاتی که او می‌خواند «تفسیربردار» است. کدام تفسیر از این آیات را اجرا می‌کند و با سایر تفسیرها چه خواهد کرد؟ آیا قرار است هر کجا به نفعش باشد آیه‌ای بخواند و تفسیری ارائه کند و کارش را به پیش ببرد؟

4️⃣ مگر ادارهٔ امور مملکت با آیه و روایت خواندن حل می‌شود؟

🍂 آقای پزشکیان از بودجهٔ حکومت قبلی و حکومت فعلی استفاده کرده تا پزشک شود، اما به هر دلیلی تصمیم گرفته که سیاست‌مدار باشد؛ تا به اینجا اشکالی ندارد؛ چه بسیار پزشکان یا مهندسانی که در رشته‌های علوم انسانی تحصیل نکرده‌اند، اما وقت و عمر خود را صرف کرده‌اند و در علوم انسانی صاحب‌ بینش شده‌اند.

⁉️سؤال اساسی اینجاست که چرا آقای پزشکیان پس از ۴۴ سال حضور در عرصهٔ سیاست چیز زیادی یاد نگرفته‌است؟ که اگر بلد می‌بود، قطعاً حرفی برای گفتن می‌داشت و سواد خود را از ما دریغ نمی‌کرد؛ همچنان‌که خواندن مکرر آیات قرآن را در هر موقعیت و شرایطی هرگز از ما دریغ نمی‌کند!

🍂 خیلی خوب است که ایشان به نظر کارشناسان اهمیت می‌دهد. اما رئیس‌جمهور خودش باید کارشناس ارشد باشد. اگر بین دو یا چند کارشناس یا میان دو یا چند نگاه کارشناسی اختلافاتی وجود داشته باشد، آقای پزشکیان با چه علم و بینشی می‌خواهد تشخیص دهد و عمل کند؟ و نظر کدام کارشناس را اجرا خواهد کرد؟

🍂 از اطرافیان آقای پزشکیان شنیده‌ام که او را به صداقت و درستکاری می‌شناسند. صداقت او اقتضا می‌کند که به‌طور شفاف به ما بگوید چرا در همهٔ این سال‌ها که در حوزهٔ سیاست بوده و مشق سیاست می‌کرده، دارای نگاه کارشناسی و تخصصی در این عرصه نشده، و اگر خود را صاحب‌نظر نمی‌داند، آیا صداقتش اقتضا نمی‌کند که خود را از این عرصه بیرون بکشد؟ چه اصراری دارد که قدرت را به دست بگیرد و بعد اگر نتواست، بنا به وعده‌های خود او، از مردم عذرخواهی کند و استعفا دهد و مردم رأی خود را پس بگیرند؛ خصوصاً که ایشان از همین ابتدای کار به‌صراحت می‌گوید که رئیس‌جمهور قدرت بر اجرای بعضی امور را ندارد؛ هرچند با همهٔ صداقتی که دارد، شجاعت بیان دلیل آن را ندارد.

🍂 نقد آقای پزشکیان محدود به این مقدار که عرض شد نمی‌شود و بیش از این‌ها می‌توان نوشت و توضیح داد. تعجب من در اینجا از بدنهٔ نخبه و فرهیخته‌ای است که سعی می‌کنند او را بربکشند و بالا برند. مگر می‌شود متوجه اظهارنظرهای شرم‌آور و خطرناک او نشده باشند؟ پس چرا دم فرو بسته‌اند و چیزی نمی‌گویند؟ لب فروبستن از تفکرات پوسیدهٔ یک نامزد اصلاح‌طلب و عرضه کردن آن‌ها در قالب اندیشه‌های تحول‌خواهانه، به‌جای ارزیابی و نقادی آن اندیشه‌ها، کنشگری سیاسی محسوب می‌شود؟ آیا نهج‌البلاغه‌ای که آقای پزشکیان به آن ارادت ویژه‌ای دارد این‌گونه کنشگری را تأیید می‌کند؟

(ادامه دارد)



🌾 @Naqdagin
📘رأی بدهیم یا نه؟
(۲/۲)
✍🏻 #سجاد_سرگلی

🔻دو پرسش:
۱. اگر به پزشکیان رأی بدهیم و او رئیس‌جمهور شود، چه سودی برای مردم خواهد داشت؟
۲. اگر به او رأی ندهیم و رئیس‌جمهور نشود، چه اتفاقاتی خواهد افتاد؟

🍂 دربارهٔ پرسش اول، در یادداشت قبل توضیحاتی ارائه کردم و در اینجا به‌سراغ پرسش دوم می‌روم. اگر پزشکیان رأی نیاورد چه می‌شود؟ طبیعتاً نامزد رقیب رأی می‌آورد. تفاوتش در این است که اگر نامزد رقیب در این دوره رأی لازم را کسب نکند، احتمالاً در دوره‌های بعدی رئیس‌جمهور می‌شود.

مگر انتخابات سال ۱۳۹۶ را فراموش کرده‌ایم؟ در آن زمان، مردم را چنان از آقای رئیسی ترساندند که اگر نیایند و به آقای روحانی رأی ندهند، یک فرد بسیار خطرناک رئیس‌جمهور خواهد شد. اما همین فردِ بسیار خطرناک چهار سال بعد رئیس‌جمهور شد. آیا تمام آن تلاش‌ها صرفاً برای چهار سال به تعویق انداختن ریاست‌جمهوری آقای رئیسی بود؟

🔻🔻پرسش دیگر اینکه دستاورد رأی به دولت آقای روحانی چه بود؟ اگر آن دوران را مثبت ارزیابی می‌کنید، حتماً به آقای پزشکیان نیز رأی دهید. اما اگر از سر ناچاری یا رأی نیاوردن رقیب می‌خواهید رأی بدهید، نظر من این است که کارتان حاصلی که فکر می‌کنید (حتی حداقلی) ندارد.

🍂 توجه داشته باشید که هم‌اکنون مجلس شورای اسلامی و بعضی نهادهای اساسی دیگر در اختیار رقبای آقای پزشکیان است. در چنین شرایطی، دائماً تنش و درگیری میان قوا پدید خواهد آمد. در همان انتخابات مجلس (۱۴۰۲)، حزب رقیب با مشارکت بسیار پایین به مجلس راه پیدا کرد. آیا بر روی زندگی مردم تأثیری گذاشت؟ پس چرا اکنون گمان می‌کنید اگر نامزدِ رقیب رأی بیاورد، اوضاع بدتر خواهد شد؟

🔻🔻طرفداران اصلاحات، چه رأی بیاورند چه رأی نیاورند، شکست خواهند خورد و ناامید خواهند شد. اگر رأی بیاورند، در بهترین حالت، دورانی شبیه به دولت آقای روحانی تکرار خواهد شد. فارغ از ارزیابی‌های جزئی‌نگرانه، آیا دولت او توانست خواسته‌های معترضان را تا حد قابل قبولی (از نگاه خود معترضان) برآورده کند؟ و اگر نه، پس چرا دوباره تکرارش می‌کنند؟ و اگر اصلاح‌طلبان رأی نیاورند، سرخورده می‌شوند که چرا دوباره یا چندباره بازی خورده‌اند و، در سناریویی تکراری و نخ‌نما، از یک سوراخ بارها گزیده شده‌اند.

🔻اما در اینجا سناریویی دیگر هم موجود است: فرض کنیم طرفداران آقای پزشکیان به پای صندوق نروند و درصد مشارکت پایین بیاید. در این صورت، دست‌کم سه پیام مهم ابلاغ خواهد شد:

1️⃣ رساندن پیام اعتراض به حاکمیت؛

2️⃣ رساندن پیام ناکارآمدی استفاده از اصلاحات به وقت ضرورت به حاکمیت؛

3️⃣ رساندن پیام ناکارآمدی اصلاحات به خود اصلاح‌طلبان و پذیرش مرگ سیاسی آنان.

🔺خواهید گفت که عدم مشارکت در انتخابات پیامی برای حاکمیت نخواهد داشت. آقای ظریف و همفکرانش بارها این مسئله را القا کرده‌اند که شرکت نکردن در انتخابات پیامی را نخواهد رساند‌. در پاسخ عرض می‌کنم که حتماً پیامی را خواهد رساند. سیاست‌مداران بدون مردم قدرتی نخواهند داشت و نظام سیاسی بدون پشتوانهٔ مردمی مشروعیت خود را از دست می‌دهد. اگر مشارکت مردمی اهمیتی نداشت، از هر وسیله‌ای برای تحریک مردم و بالا بردن آرا استفاده نمی‌کردند. باید به این نکته بسیار زیاد توجه کنیم که برای حاکمیت، فارغ از اینکه چه کسی انتخاب شود، مشارکت بالای مردم از اهمیت درجهٔ یک و اولویت برخوردار است. در چنین وضعیتی، باید بیندیشیم که آیا رأی دادن به نامزد اصلاح‌طلب همچنان کنش مناسب‌تری است یا رأی ندادن؟

شاید سخن من را بپذیرید و با آن همدلی کنید و بگویید گیریم که، با مشارکتِ مثلاً ۴۰ درصد یا کمتر، این سه پیام را به صاحبان آن رساندیم. پس از آن چه خواهد شد؟ در پاسخ عرض می‌کنم که در این صورت احتمال این امر بالا می‌رود که حاکمیت تصمیم جدید و متفاوتی برای مشارکت دادن مردم بگیرد، تصمیمی که دیگر در آن اصلاح‌طلبان، به احتمال قوی، نقش و جایگاه اساسی را نخواهند داشت و از چهره‌های دیگری استفاده خواهد شد تا به نمایندگی از بخش معترض مردم به مذاکره و چانه‌زنی با حاکمیت بپردازند و بدون کمترین درگیری و اعمال خشونت حقوق خود را مطالبه کنند.

📎پی‌نوشت: فرض این نوشته بر این است که:
اولاً اپوزیسیون‌های خارج‌نشین یا برانداز، به اذعان خودشان، قدرت وفاق و اجماع خود را از دست داده‌اند و برای همین هم همبستگی‌هایشان بعد از مدتی گسسته و منحل می‌شود؛
ثانیاً مطالبهٔ حقوق مردم بدون درگیری و خشونت و انقلاب هزینهٔ کمتری هم برای مردم و هم برای حاکمیت خواهد داشت‌‌.

#سیاست #استمرارطالبان


🌾 @Naqdagin | @elahiatik
[خلیفه مکرِ ۹۲ را تکرار می‌کند]

در این روزها، انواع پیام‌های مشارکت در انتخابات و رأی دادن به پزشکیان را لابد دیده‌ایم. شخصیت‌های مختلف علمی، فرهنگی، مذهبی، سیاسی، ورزشی از داخل و خارج کشور مردم را ترغیب می‌کنند. در اغلبِ این پیام‌ها، آن‌ها اعلام می‌کنند که خودشان به او رأی خواهند داد.

اگر فهرستی از اسامی کسانی که مردم را دعوت به رأی دادن به آقای پزشکیان می‌کنند تهیه کنیم و به قول آقای احمد مجدزاده (صاحب جملهٔ «جدی می‌فرمایید؟»)، «مطالعهٔ خفیفی» بر روی آن‌ها انجام دهیم، خواهیم دید که اکثر آن‌ها یا بی‌واسطه یا باواسطه از به قدرت رسیدن آقای پزشکیان منتفع خواهند شد‌. برای نمونه، آقای ظریف فریاد می‌زند و مردم را دعوت به مشارکت می‌کند، با این جمله که «همهٔ ما باید بدانیم فرق می‌کند چه کسی در پاستور بنشیند».

بله! حتماً برای آقای ظریف و دوستان و هم‌حزبی‌هایش فرق می‌کند که چه کسی در پاستور بنشیند، اما برای مردم چطور؟ فرق می‌کند؟

پس ابتدا باید توجه داشته باشیم کسانی که ما را تشویق و تهییج می‌کنند که به پزشکیان رأی بدهیم آیا منافع خود، دوستان، گروه و حزبشان را در نظر گرفته‌اند یا منافع ملت را؟




🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اهمیت تحریم
@Naqdagin
🎧اهمیتِ تحریم بیشتر از صندوق است

🎙دکتر #احمد_بخارایی


#حکومت_اسلامی #استمرارطالبان



🌾 @Naqdagin | بخارایی