Telegram
نقدآگین
📘منشاء اشتراکِ مریم رجوی و علی خامنهای چیست؟
✍🏻 #محمود_کریمی
🍂 اینکه از علی خامنهای تا مریم رجوی، در مواجهه با روزِ مرگ یک رهبر مذهبی (در بیش از ۱۳۰۰ سال قبل) و عید ملی تاریخیِ طبیعت، جانبِ اولی را میگیرند و بر ضرورتِ عزاداری و نفیِ شادی پافشاری میکنند، چه نکاتی را برای ما بیان میکند؟
🍂 آیا علی خود در هنگام ضربت خوردن نگفت «بهخدای کعبه رستگار شدم؟» و آیا شیعیان علی را اهل «دروغگویی» میدانند؟ و آیا شهادت و مرگ برای مومن و انسان صالح، در نظر یک مسلمان، رهایی از دنیای پر از رنج و ابتلا و رسیدن به فوز عظیم و نعمات بیکران بهشت نیست؟ و آیا پیامبر از عزا و مقبرهسازی و شیون و... برای مرده نهی نکرد و آن را سنت جاهلی ندانست؟ آیا خود علی و فرزندانش و امامان شیعه هر سال برای روزِ مرگ بنیانگذار اسلام (پیامبر اسلام) عزاداری میکردند؟ پس چرا در تصور شیعیان باید برای فردی که بیش از هزار سال پیش به چنین رستگاری و سعادتِ عظیم و بینهایتی نائل شده، ماتم گرفت و از تبریک (طلبِ برکت و مبارک بودن) و جشن و شادی و رقص در عیدِ طبیعت و دیگر اعیاد و حوادث خوب برحذر داشت؟
🍂 جز از وجهِ هویتگراییِ شیعهگری، که بر محور غم و عزا و نفرت و ضدیت با سننِ اسلامِ سنتی و غالب، و نوعی فرقهجویی و خود-متمایزسازی، شکل گرفتهاست، و معنای کلیدی مذهبِ خود را در نوعی غمِ از دستدادنِ قدرتِ سیاسی (که حق انحصاری یک خاندان تصور میکند) تعریف میکند از یک سو، و نگاهِ اسلامی که بر محورِ نفی هویتِ ملی و هر دیگریِ متمایز است، نمیتوان این چسبیدن مداوم به دوگانهسازیها را فهم کرد. این تعارضات، خصوصاِ نفسِ عزاداری برای مردگان یا صالحان، هیچ جایگاهی در خود قرآن هم ندارد و تماما امری بیگانه با نگاه آخرتمحور قرآنیست. مومن در هیچکجای قرآن انسانِ اهل عزاداری و غم برای انبیا و اولیای سابق معرفی نشدهاست.
🍂 دربارۀ اینکه انقلاب ۵۷ دزدیده نشد، سخنهای بسیار میتوان گفت، اما یکی از آن موارد، همان اشتراک بخش مهمی از اپوزیسیون نظام سابق با آخوندها بود. همانطور که میبینیم مجاهدین خلق، با وجود نیمقرن فرصت تجربه و مطالعه و درسآموزی و زیست در فضای آزاد غرب و امکانِ اصلاح عقاید موروثی، مثل سنگی منجمد، در اِلِمانهای شیعهگری و حجابِ آخوندپسند باقی مانده، و نهایتِ جسارت و روشنفکریای که بهخرج داده، انتخاب رنگ روشنِ برای روسریها، یا مشارکتِ زنان در نوحهخوانی بودهاست!
🍂 یعنی یک سازمان چپگرا که باید عمیقا نوگرا و ضد امور ارتجاعی و خرافی و سستکنندۀ روحیۀ ملیگرایی و شادمانیِ ضروری برای تفکر و مبارزۀ ثمربخش باشد، بهجای آنکه محور خود را عقلانیت و اخلاق و ایرانزمین و سعادت و آزادیِ فردیِ انسان ایرانی بداند، و گشوده باشد به هر ایرانی که دغدغۀ عدالت و آزادی برای ایرانیان دارد، با هر عقیدۀ مذهبی یا عدم باور به مذهبی خاص، تا بدل به آلترناتیوی مطلوب برای مردم شود، خود را در همان دوگانهای که اساسِ فساد و فلاکت و انحطاطِ «جمهوری اسلامی» بودهاست، گرفتار کرده تا به امروز!
🍂 خودِ این امر باز از چه چیزی در عرصۀ فرهنگ حکایت میکند؟ روح توتالیتر اسلام که تمام وجوه یک فرد را زیر سلطۀ خود میآورد، و فرد اگر در دنیای آزاد باشد و ثمراتِ خونینبار و لجنبار حکمرانی دین را نیز ببیند، باز حاضر نمیشود یک سازمان همهشمول بوجود آورد، و مذهب را بحث حاشیهای در فعالیت سیاسی کند. مذهب باید به او بگوید چه لباسی بپوشد، چه روزی را شاد نباشد، ولو طبیعت شکوفا شده و هزاران سال آن روزها، روزهای شادی و سپاسگزاریِ و برکتجوییِ جمعیت بزرگی از مردمان، از جمله مردمان ایرانزمین بودهاست.
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
✍🏻 #محمود_کریمی
🍂 اینکه از علی خامنهای تا مریم رجوی، در مواجهه با روزِ مرگ یک رهبر مذهبی (در بیش از ۱۳۰۰ سال قبل) و عید ملی تاریخیِ طبیعت، جانبِ اولی را میگیرند و بر ضرورتِ عزاداری و نفیِ شادی پافشاری میکنند، چه نکاتی را برای ما بیان میکند؟
🍂 آیا علی خود در هنگام ضربت خوردن نگفت «بهخدای کعبه رستگار شدم؟» و آیا شیعیان علی را اهل «دروغگویی» میدانند؟ و آیا شهادت و مرگ برای مومن و انسان صالح، در نظر یک مسلمان، رهایی از دنیای پر از رنج و ابتلا و رسیدن به فوز عظیم و نعمات بیکران بهشت نیست؟ و آیا پیامبر از عزا و مقبرهسازی و شیون و... برای مرده نهی نکرد و آن را سنت جاهلی ندانست؟ آیا خود علی و فرزندانش و امامان شیعه هر سال برای روزِ مرگ بنیانگذار اسلام (پیامبر اسلام) عزاداری میکردند؟ پس چرا در تصور شیعیان باید برای فردی که بیش از هزار سال پیش به چنین رستگاری و سعادتِ عظیم و بینهایتی نائل شده، ماتم گرفت و از تبریک (طلبِ برکت و مبارک بودن) و جشن و شادی و رقص در عیدِ طبیعت و دیگر اعیاد و حوادث خوب برحذر داشت؟
🍂 جز از وجهِ هویتگراییِ شیعهگری، که بر محور غم و عزا و نفرت و ضدیت با سننِ اسلامِ سنتی و غالب، و نوعی فرقهجویی و خود-متمایزسازی، شکل گرفتهاست، و معنای کلیدی مذهبِ خود را در نوعی غمِ از دستدادنِ قدرتِ سیاسی (که حق انحصاری یک خاندان تصور میکند) تعریف میکند از یک سو، و نگاهِ اسلامی که بر محورِ نفی هویتِ ملی و هر دیگریِ متمایز است، نمیتوان این چسبیدن مداوم به دوگانهسازیها را فهم کرد. این تعارضات، خصوصاِ نفسِ عزاداری برای مردگان یا صالحان، هیچ جایگاهی در خود قرآن هم ندارد و تماما امری بیگانه با نگاه آخرتمحور قرآنیست. مومن در هیچکجای قرآن انسانِ اهل عزاداری و غم برای انبیا و اولیای سابق معرفی نشدهاست.
🍂 دربارۀ اینکه انقلاب ۵۷ دزدیده نشد، سخنهای بسیار میتوان گفت، اما یکی از آن موارد، همان اشتراک بخش مهمی از اپوزیسیون نظام سابق با آخوندها بود. همانطور که میبینیم مجاهدین خلق، با وجود نیمقرن فرصت تجربه و مطالعه و درسآموزی و زیست در فضای آزاد غرب و امکانِ اصلاح عقاید موروثی، مثل سنگی منجمد، در اِلِمانهای شیعهگری و حجابِ آخوندپسند باقی مانده، و نهایتِ جسارت و روشنفکریای که بهخرج داده، انتخاب رنگ روشنِ برای روسریها، یا مشارکتِ زنان در نوحهخوانی بودهاست!
🍂 یعنی یک سازمان چپگرا که باید عمیقا نوگرا و ضد امور ارتجاعی و خرافی و سستکنندۀ روحیۀ ملیگرایی و شادمانیِ ضروری برای تفکر و مبارزۀ ثمربخش باشد، بهجای آنکه محور خود را عقلانیت و اخلاق و ایرانزمین و سعادت و آزادیِ فردیِ انسان ایرانی بداند، و گشوده باشد به هر ایرانی که دغدغۀ عدالت و آزادی برای ایرانیان دارد، با هر عقیدۀ مذهبی یا عدم باور به مذهبی خاص، تا بدل به آلترناتیوی مطلوب برای مردم شود، خود را در همان دوگانهای که اساسِ فساد و فلاکت و انحطاطِ «جمهوری اسلامی» بودهاست، گرفتار کرده تا به امروز!
🍂 خودِ این امر باز از چه چیزی در عرصۀ فرهنگ حکایت میکند؟ روح توتالیتر اسلام که تمام وجوه یک فرد را زیر سلطۀ خود میآورد، و فرد اگر در دنیای آزاد باشد و ثمراتِ خونینبار و لجنبار حکمرانی دین را نیز ببیند، باز حاضر نمیشود یک سازمان همهشمول بوجود آورد، و مذهب را بحث حاشیهای در فعالیت سیاسی کند. مذهب باید به او بگوید چه لباسی بپوشد، چه روزی را شاد نباشد، ولو طبیعت شکوفا شده و هزاران سال آن روزها، روزهای شادی و سپاسگزاریِ و برکتجوییِ جمعیت بزرگی از مردمان، از جمله مردمان ایرانزمین بودهاست.
📺 شیعه و جنونِ خودآزاری و غمپرستی
📕نوروز از نظرِ امام محمد غزالی
📕«حدیث نوروز» جعلی برای مقاومت ملی
📕تنفر/بیگانگی ولیفقیه از فرهنگ ایرانی
📕خلافت را چه نسبتی با اندیشۀ ایرانی؟
📕نوروز و سیاست رامش
📕تاریخچۀ نوروز
📺 بدعت در دین و تقلید صفویه از مسیحیت
📺 تاریخچۀ شکلگیری اجزایِ عزاداری محرم
📕تبارشناسی عزاداری توسط دکتر علی شریعتی
📻 نقد سوگواری و عزاداری توسط فلاسفۀ یونان
-
📺 مجاهدین خلق بدون روتوش
📺 هرچه پیش میره، فجیعتر میشه!🤣
📕انقلاب رهائیبخش یا شورش فرومایگان؟
📻مجاهدین خلق و مشروعگی
.
#حکومت_اسلامی #ایران#نقد_شیعه #نقد_اسلام #نقد_چپ #اپوزیشنقد #چپ_ایران
➖➖➖
🌾 @Naqdagin