پس کی می رسیم؟!
داستانی درباره زمان

الهام فخرایی
برای شما پیش آمده که با فرزندتان به سفر بروید و او بی تابی کند؟ در مهمانی ها چطور؟ برای دانستن آخر یک داستان یا...؟! دن سنتات در کتاب "پس کی می رسیم؟" از دریچه چشم کودک به این موضوع نگاه کرده است.

کودک برای تولد مادربزرگ هیجان زده است، اما خیلی زود حوصله اش از جاده هزار کیلومتری سر می رود. البته مفهوم "زمان" چه برای آنها که با فیزیک و فلسفه آشنا هستند و چه مخاطب عام همیشه چالش برانگیز بوده است. حرکت نیز مهمترین مفهوم مکمل آن محسوب می شود که "سنتات" به خوبی آن را در قالب یک "سفر" جاده ای و داستانی کودکانه نشان داده است.

در کتاب #پس_کی_میرسیم می توانیم گذشت زمان را بطور خاص از زاویه دید کودک ببینیم؛ چرا زمان بعضی وقتها سریع میگذرد و بعضی وقتها کند؟ چرا با ماشین مسیر کوتاه تر از اتوبوس و قطار است، چرا با هواپیما اینقدر سریع گذشت؟ سفر دریایی دفعه قبل چرا طولانی شد، پس چرا اینبار با قایق کوتاه بود؟ کی این مهمانی تمام می شود؟ پس کی به آنجا می رسیم؟ و... سوال هایی که احتمالا به گوش شما آشناست و نمونه هایی از آن را در این کتاب پیدا می‌کنید.

روایت دن سنتات می تواند صرفا دستمایه ای برای طرح موضوع بی تابی کودک در مواجه شدن با گذر زمان باشد یا ابزاری برای درک عمیق تر مفهوم "زمان"، هم به‌لحاظ #فیزیکی، هم #فلسفی و هم #روانشناختی؛ بخصوص درک اینکه چطور احساسات، نگرش ها و هیجانات ما می تواند گذشت زمان را متاثر کند تا به سرعت بگذرد یا ملال آور؟

البته مساله اصلی کتاب رابطه زمان و کودک در چارچوب زندگی روزمره و از منظر روانشناختی است. اما به نظر می رسد این ناتوانی در لذت بردن از زمان حال یکی از مهمترین ضعف های انسان مدرن اعم از کودک و بزرگسال باشد؛ برای همه ما پیش آمده که نتوانیم یک آهنگ، فیلم، یک مکالمه یا متنی کوتاه و حتی یک تماشای ساده و ... را تا آخر تاب بیاوریم؛ مهارتی که نیاکان ما هر چند شاید به جبر از آن برخوردار بودند. انسان گذشته امکان تماشای آسمان پرستاره بی انتها و پروبال دادن به افکار و تخیلش را در افقی گسترده داشت و انسان امروز اغلب وقتش را در صفحه روشن کوچکی صرف اسکرول کردن می کند؛ عادتی که کم و بیش از والدين به کودکان هم منتقل شده است.

این ناشکیبایی در عنوان کتاب هم بارز است: پس کی می رسیم؟ و بعد از رسیدن "پس کی برمی گردیم؟"

دن سنتات با تصویرگری هنرمندانه هم #ملال و #دلزدگی در چهره ها را به خوبی نشان داده است، هم با استفاده از شگرد وارونه کردن تصاویر کتاب این خستگی را پررنگ کرده و هم با تصاویر پرزرق و برق خیابان ها و لامپ های نئون دنیای مدرن و آینده را تداعی کرده است. در مقابل نمادهایی مثل دایناسورها، اهرام مصر، دزدان دریایی، نبرد رومی ها و غرب وحشی ما را به گذشته‌ می برند و سرانجام در تصویری آمیخته به تمام این عناصر به زمان حال می رسیم؛ مهمانی تولد مادربزرگ.

در این بخش داستان و در آستانه رسیدن به مقصد، کودک با خودش فکر می کند: "جاده پر از پیچ و خم است و تو هیچ وقت نمی دانی زندگی تو را به کجا خواهد برد، پس با خیال راحت تکیه بده و از مسیر لذت ببر، ولی یادت باشد، هیچ هدیه ای با ارزش تر از زمان حال نیست."

در مهمانی جشن تولد، مادربزرگ را در حال باز کردن هدیه کودک می‌بینیم؛ یک ساعت و کودک داستان که می پرسد‌: "پس کی برمی گردیم؟"

اگرچه دن سنتات به خوبی از نمادها و مفاهیم مکمل و متنوع استفاده کرده است، اما می توانست به جای طرح مستقیم پیام داستان از زبان کودک، آن را در قالب یک یا چند پرسش پیشنهاد کند. بنابراین، شما می توانید بعد از این جملات، ابتدا چند سوال از کودک بپرسید، با کمک یکدیگر مواردی را یادآوری کنید که به درک بهتر او از گذشته، حال و آینده و کیفیت گذر زمان کمک کند. سپس به کتاب برگردید و درباره احساس پایانی کودک داستان گفتگو کنید.

پرسش "پس کی برمی گردیم؟" هم برای کودک مهم است و هم می تواند به والدین و بزرگترها این توجه را بدهد که میل به ماندن در زمان حال وقتی تحقق می یابد که زمان را از آن خود کنیم. وقتی ما و زمان یکی می شویم، ملال و دلزدگی نخواهیم داشت؛ درست مثل وقتی که کودک در حال بازی است و متوجه گذر زمان نمی شود. بنابراین همیشه باید فضایی برای کودکان ایجاد کرد که بتوانند #زمان را از آن خود کنند، به ویژه در یک سفر طولانی یا مهمانی بزرگترها.

ادامه متن 👇👇

پس کی می رسیم؟! (داستانی درباره زمان) – Telegraph
https://telegra.ph/%D9%BE%D8%B3-%DA%A9%DB%8C-%D9%85%DB%8C-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D9%85-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-01-10

@RadioP4C
#نوشتار
#الهام_فخرایی
#یک_کتاب
#یک_پیشنهاد
#زمان
#تفکر_فلسفی
#ذهن_آگاهی
#خودآگاهی
#طرح_بحث
#فلسفه_برای_کودکان
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان