رادیو فلسفه برای کودکان (مدرسه مهارت‌های اندیشیدن)
2.53K subscribers
443 photos
92 videos
31 files
368 links
ویژه والدین و تسهیلگران

الهام فخرایی
مدرس- کوچ مهارتهای شناختی- روانشناختی
تفکر، یادگیری و تسهیلگری
دکتری فلسفه تعلیم و تربیت
دانش‌آموخته درمانگری

پشتیبانی:
@Asist_RadioP4C

برای دریافت لینک خرید اشتراک دوره‌های آفلاین و مشاوره به پشتیبانی پیام دهید.
Download Telegram
پس کی می رسیم؟!
داستانی درباره زمان

الهام فخرایی
برای شما پیش آمده که با فرزندتان به سفر بروید و او بی تابی کند؟ در مهمانی ها چطور؟ برای دانستن آخر یک داستان یا...؟! دن سنتات در کتاب "پس کی می رسیم؟" از دریچه چشم کودک به این موضوع نگاه کرده است.

کودک برای تولد مادربزرگ هیجان زده است، اما خیلی زود حوصله اش از جاده هزار کیلومتری سر می رود. البته مفهوم "زمان" چه برای آنها که با فیزیک و فلسفه آشنا هستند و چه مخاطب عام همیشه چالش برانگیز بوده است. حرکت نیز مهمترین مفهوم مکمل آن محسوب می شود که "سنتات" به خوبی آن را در قالب یک "سفر" جاده ای و داستانی کودکانه نشان داده است.

در کتاب #پس_کی_میرسیم می توانیم گذشت زمان را بطور خاص از زاویه دید کودک ببینیم؛ چرا زمان بعضی وقتها سریع میگذرد و بعضی وقتها کند؟ چرا با ماشین مسیر کوتاه تر از اتوبوس و قطار است، چرا با هواپیما اینقدر سریع گذشت؟ سفر دریایی دفعه قبل چرا طولانی شد، پس چرا اینبار با قایق کوتاه بود؟ کی این مهمانی تمام می شود؟ پس کی به آنجا می رسیم؟ و... سوال هایی که احتمالا به گوش شما آشناست و نمونه هایی از آن را در این کتاب پیدا می‌کنید.

روایت دن سنتات می تواند صرفا دستمایه ای برای طرح موضوع بی تابی کودک در مواجه شدن با گذر زمان باشد یا ابزاری برای درک عمیق تر مفهوم "زمان"، هم به‌لحاظ #فیزیکی، هم #فلسفی و هم #روانشناختی؛ بخصوص درک اینکه چطور احساسات، نگرش ها و هیجانات ما می تواند گذشت زمان را متاثر کند تا به سرعت بگذرد یا ملال آور؟

البته مساله اصلی کتاب رابطه زمان و کودک در چارچوب زندگی روزمره و از منظر روانشناختی است. اما به نظر می رسد این ناتوانی در لذت بردن از زمان حال یکی از مهمترین ضعف های انسان مدرن اعم از کودک و بزرگسال باشد؛ برای همه ما پیش آمده که نتوانیم یک آهنگ، فیلم، یک مکالمه یا متنی کوتاه و حتی یک تماشای ساده و ... را تا آخر تاب بیاوریم؛ مهارتی که نیاکان ما هر چند شاید به جبر از آن برخوردار بودند. انسان گذشته امکان تماشای آسمان پرستاره بی انتها و پروبال دادن به افکار و تخیلش را در افقی گسترده داشت و انسان امروز اغلب وقتش را در صفحه روشن کوچکی صرف اسکرول کردن می کند؛ عادتی که کم و بیش از والدين به کودکان هم منتقل شده است.

این ناشکیبایی در عنوان کتاب هم بارز است: پس کی می رسیم؟ و بعد از رسیدن "پس کی برمی گردیم؟"

دن سنتات با تصویرگری هنرمندانه هم #ملال و #دلزدگی در چهره ها را به خوبی نشان داده است، هم با استفاده از شگرد وارونه کردن تصاویر کتاب این خستگی را پررنگ کرده و هم با تصاویر پرزرق و برق خیابان ها و لامپ های نئون دنیای مدرن و آینده را تداعی کرده است. در مقابل نمادهایی مثل دایناسورها، اهرام مصر، دزدان دریایی، نبرد رومی ها و غرب وحشی ما را به گذشته‌ می برند و سرانجام در تصویری آمیخته به تمام این عناصر به زمان حال می رسیم؛ مهمانی تولد مادربزرگ.

در این بخش داستان و در آستانه رسیدن به مقصد، کودک با خودش فکر می کند: "جاده پر از پیچ و خم است و تو هیچ وقت نمی دانی زندگی تو را به کجا خواهد برد، پس با خیال راحت تکیه بده و از مسیر لذت ببر، ولی یادت باشد، هیچ هدیه ای با ارزش تر از زمان حال نیست."

در مهمانی جشن تولد، مادربزرگ را در حال باز کردن هدیه کودک می‌بینیم؛ یک ساعت و کودک داستان که می پرسد‌: "پس کی برمی گردیم؟"

اگرچه دن سنتات به خوبی از نمادها و مفاهیم مکمل و متنوع استفاده کرده است، اما می توانست به جای طرح مستقیم پیام داستان از زبان کودک، آن را در قالب یک یا چند پرسش پیشنهاد کند. بنابراین، شما می توانید بعد از این جملات، ابتدا چند سوال از کودک بپرسید، با کمک یکدیگر مواردی را یادآوری کنید که به درک بهتر او از گذشته، حال و آینده و کیفیت گذر زمان کمک کند. سپس به کتاب برگردید و درباره احساس پایانی کودک داستان گفتگو کنید.

پرسش "پس کی برمی گردیم؟" هم برای کودک مهم است و هم می تواند به والدین و بزرگترها این توجه را بدهد که میل به ماندن در زمان حال وقتی تحقق می یابد که زمان را از آن خود کنیم. وقتی ما و زمان یکی می شویم، ملال و دلزدگی نخواهیم داشت؛ درست مثل وقتی که کودک در حال بازی است و متوجه گذر زمان نمی شود. بنابراین همیشه باید فضایی برای کودکان ایجاد کرد که بتوانند #زمان را از آن خود کنند، به ویژه در یک سفر طولانی یا مهمانی بزرگترها.

ادامه متن 👇👇

پس کی می رسیم؟! (داستانی درباره زمان) – Telegraph
https://telegra.ph/%D9%BE%D8%B3-%DA%A9%DB%8C-%D9%85%DB%8C-%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D9%85-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-01-10

@RadioP4C
#نوشتار
#الهام_فخرایی
#یک_کتاب
#یک_پیشنهاد
#زمان
#تفکر_فلسفی
#ذهن_آگاهی
#خودآگاهی
#طرح_بحث
#فلسفه_برای_کودکان
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
درخت شکرگزاری
یکی از تمرین هایی که می توانید با کودک و نوجوان انجام بدهید (و البته برای بزرگترها هم کارآیی دارد) درست کردن یک درخت شگرگزاری است.

با بچه ها درباره اینکه چه چیزهایی را دوست دارند و بابت داشتن آن خوشحالند صحبت کنید. در این گفتگو با طرح پرسش های هدایت کننده، بحث را از داشته های فیزیکی به سمت روابط و ویژگی های درونی پیش ببرید.

سپس موادی (مداد رنگی، کاغذ رنگی، نمد و... ) را در اختیارشان قرار بدهید تا درخت را طراحی کنند و هر کدام از موارد سپاسگزاری را در مکان های تعیین شده بنویسند.

انجام این تمرین به ویژه برای سنین 4 تا 10 سال ‌(مرحله #تفکر_نمادین و #تفکر_منطقی_محسوس) کمک می کند تا این جنبه ها پررنگ تر شده و نگرش #مثبت_اندیشی برای بچه ها شکل گرفته و تقویت بشود.

در ادامه درباره اینکه چه چیزهایی کمک می کند #درخت_شکرگزاری سرحال و تروتازه بماند، با بچه ها صحبت کنید. این گفتگو به #خودآگاهی و درک مسئولیت فردی برای مدیریت هیجانات مثبت و منفی هم کمک می کند.

#فعالیت پایانی این درس می تواند کاشت یک درخت باشد. بعلاوه اگر در خانه یا مدرسه، درختی در دسترس است، می توانید یک جشن "شکرگزاری جمعی" ترتیب بدهید و کارت های سپاس همه بچه ها را از شاخه های درخت آویزان کنید، به این ترتیب می توانید تا مدتی یک تابلوی زنده مثبت نگری جلوی چشمتان داشته باشید.

برخی کتاب هایی که می توانید در این #طرح_درس استفاده کنید:
. کتاب حیف
. فرانکلین و جشن روز شکرگذاری
.خوشحال باش مرغک من
.شکر نعمت های خدا
. سلام نام خداست
. شکرگزاری
. وقتی زبان باز کنم
. نیایش زمین
.خدا را شکر که پدر بزرگ عینک خریده است.
.کلوچه هایی برای خدا
. کیسه شادی

#الهام_فخرایی

#یک_پیشنهاد
#یک_کتاب


صفحه اینستاگرام

📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.
با ارسال و پیشنهاد مطالب، به آگاهی بخشی بیشتر کمک می کنیم.

#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر
@RadioP4C
@RadioP4C
🔻 من یا فرزندم کجا هستیم؟

مخاطب این پرسش ها می تواند من بزرگسال یا فرزندم باشد.

آیا هر کاری را که شروع می کنید، تمام می کنید؟
آیا شکست ها شما را دلسرد می کند؟
آیا خود را به‌عنوان فردی سخت کوش می بینید؟


یکی از دلایل این عادت ها، می تواند تجربه افراط در دوران کودکی باشد.

وقتی والدین، کودکان را به سه طریق دچار زیاده روی کنند:

(1) با دادن بیش از حد چیزی به آنها
(2) با بیش از حد حمایت کردن آنها
(3) با فراهم نکردن ساختار کافی

افراط و تفریط در این موارد هر دو قدرت شخصی فرد را تضعیف می کند.

پ.ن
وقتی این داده ها را بگذاریم کنار تجربه های موفق یا ناموفق کودک، نوجوان یا بزرگسال، رد پاهای یادگیری روانشناختی و شناختی را بهتر می‌توان درک کرد. گاهی برای ساختن سازه‌های جدید، باید کمی به عقب برگشت و ساختارهای قبلی را درک کرد تا بخش‌هایی که نیاز به تخریب یا بازسازی دارد را بتوان مشخص کرد.

#الهام_فخرایی
#آنچه_میخوانم

📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید؛ از شما برای خواندن و بازنشر این مطلب سپاسگزارم

#کوچینگ_نوجوان
#والدگری
#خودآگاهی
#باشگاه_والدین
#یک_مقاله
منبع:

Bredehoft, D. J., Mennicke, S. A., Potter, A. M., & Clarke, J. I. (1998). Perceptions attributed by adults to parental overindulgence during childhood. Journal of Marriage and Family Consumer Sciences Education.

Clarke, J. I., Dawson, C., Bredehoft, D. J. (2014). How Much Is Too Much? Raising Likeable, Responsible, Respectful Children - From Toddlers to Teens - in an Age of Overindulgence. NY: Da Capo Lifelong Press.

#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C
5👍3