🔻اهمیت والدین در معادله پیچیده رشد
#باشگاه_والدین

مطالعات جدید نشان می دهد شیوه‌های #فرزندپروری نقش واسطه‌ را در این معادله بازی می‌کنند. به عبارتی شخصیت و سلامت روانی والدین بر رشد اجتماعی- عاطفی و شناختی- حرکتی فرزندان تاثیر می گذارد.

بر اساس مدل معروف جی بلسکی، ویژگی های والدین تا حدودی شیوه های #فرزند_پروری آنها را تعیین می کند.

نکته مهم این است که گرچه همه این متغیرها به هم مرتبط هستند، اکثر مطالعات آنها را به طور جداگانه بررسی کرده اند. واسکلز و همکارانش با استفاده از داده های مقطعی، تلاش کردند تا چگونگی تعامل این فرآیندهای مختلف را در فرزندپروری مطالعه کنند.

واسکز می نویسد: «سنتی‌ترین و پرکاربردترین مدل‌های فرزندپروری و پیامدهای آن بر رشد کودک شامل مجموعه‌ای از عوامل پیش‌بینی‌کننده مانند؛ سلامت روانی و ویژگی‌های شخصیتی مراقب و همچنین موقعیت اجتماعی-اقتصادی خانواده است.»

درک اینکه چگونه این عوامل با هم برای شکل دادن به رشد کودک عمل می کنند، می تواند در بهبود طراحی خط مشی های عمومی یا اطلاع رسانی به کار متخصصانی که هدفشان ارتقای رشد کودک یا فرزندپروری مثبت است، مفید باشد.

در این مطالعه 4693 کودک (بین 0 ماهگی تا 6 سال) و مادران از جنبه های مختلف از جمله معیارهای جمعیت شناختی مانند درآمد خانوار، علائم افسردگی، مطالعه موردی خصومت یا محبت نسبت به مراقب و پنج ویژگی شخصیتی مهم مانند برون گرایی، سازگاری، وظیفه شناسی، روان رنجوری و گشودگی به تجربه مورد بررسی قرار گرفتند.

بر همین اساس مادرانی که مسن‌تر بودند، درآمد خانوار بالاتری داشتند، علائم افسردگی کمتری و فرزندپروری مثبت تری داشتند که رشد اجتماعی- عاطفی و شناختی- حرکتی بیشتر فرزندان را هم شامل می شد.

نتیجه: این مطالعه نشان می دهد مادران افسرده تمایل کمتری به واکنش عاطفی دارند. از طرفی این عدم پاسخگویی می تواند محیط نامطلوب و فاقد محرک کافی را برای کودک ایجاد کند و درنتیجه به پیشرفت اجتماعی-عاطفی شان آسیب بزند.


#یک_پیشنهاد:
به نظر شما چطور می توانیم از یافته های این مطالعه در فرزندپروری استفاده کنیم؟

منبع:
Infant Behavior and Development
Volume 67, May 2022

📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید؛ از شما برای خواندن و بازنشر این مطلب سپاسگزارم

#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر



@RadioP4C
@RadioP4C


#باشگاه_والدین
#یک_مقاله
#آنچه_میخوانم
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

🔻اثر افکار
آنچه یک دختر از طرف مادرش نیاز دارد:

1. اعتماد به نفس و پذیرش بدن.

تحقیقات نشان می دهد که احساس شرم و طرد مادر نسبت به بدنش ارتباط نزدیکی با عدم اعتماد دختر به بدن خودش دارد.

به طور خاص، مادرانی که به طور مکرر روی بدن خود نظارت می کنند (چک کردن در آینه، بررسی عیوب و غیره) احتمال بیشتری دارد که دخترانی را تربیت کنند که با همین روش با بدن خود، برخورد کنند.

این تیم تحقیقاتی مادران را تشویق کرد تا به دختران خود نشان دهند که "بدن یک زن بالغ قابل قبول است" و به یاد داشته باشند که رفتارهای مرتبط با تصویر بدن ممکن است توسط دختران منعکس شود.

به خصوص اگر آنها شبیه یا دارای ویژگی های فیزیکی با مادران باشند.

ادامه دارد
از مقاله:
What a child needs from a parent

منبع پیشنهادی:
کتاب: خود دوست داشتنی من
در جستار "روایت درمانی با جین ایر " (در مجله‌ نقد و بررسی کتاب بخوانید ) قبلا مفصل درباره این موضوع نوشتم.


#باشگاه_والدین
#فرزندپروری
#والدگری
#یک_مقاله
#آنچه_میخوانم



📌لطفا بازنشر کنید.
با ارسال و پیشنهاد مطالب، به آگاهی بخشی بیشتر کمک می کنیم

#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

🔻کلاس چی ثبت‌نام کنیم؟

۱. سه شرط اساسی را درنظر بگیرید:
علاقه، نیاز، توان

به چه چیزهایی علاقه دارید؟
به چه مهارتی نیاز دارید؟
چه توانایی‌هایی دارید؟

توانایی را می‌توان از زوایای مختلف درنظر گرفت؛ مثلا توانایی مالی، جسمی، شناختی، روانی و ...

۲. تجربه به جای آموزش مستقیم
در مورد بچه ها و حتی نوجوانها، به جای پر کردن تمام وقت با انواع کلاس‌ها، اجازه دهید از فرصت تعطیلات استفاده کنند. سعی کنید بیشتر از آموزش مستقیم، برای تجربه های متنوع فرصت سازی کنید.

۳. تجربه ملال
حتى اجازه دهید فرصت (نه تهدید) سر رفتن حوصله و ملال را تجربه کنند. تجربه‌های متنوع و تلاش برای خودگردانی از دل بی‌حوصلگی ها، به شدت انواع هوش ها را تقویت می‌کند.

سعی کنید فقط بیست درصد زمان بچه ها را با کلاس پر کنید و اجازه دهید حداکثر استفاده را از زمان باز تعطیلات داشته باشند. زمان باز یعنی؛ تمرین خودگردانی.

می‌توانید به‌جای صرفا کلاس ثبت‌نام کردن، انواع تجربه‌ها و چالشهای خاص هفتگی فردی یا خانوادگی برنامه‌ريزي کنید. 

سعی کنید تنوع حسی، مکانی، زمانی و ... را در طراحی تجربه داشته باشید.

حجم یادگیری در این تجربه‌ها به مراتب از کلاس‌های روتین آموزشی ارزشمندتر و بیشتر است.

چند پیشنهاد را با هم مرور کنیم:

- تغییر و تجربه مکانی
۱. سفر کنید.
۲. به کمک بچه‌ها برنامه سفر، "طراحی" کنید.
۳. سفرهای نیمروزی و یک روزه داشته باشید.
۴. محله‌گردی کنید.
۵. از مکان‌های خاص بازدید کنید.

- سوژه یابی
۱. با دوربین موبایل یا نمایاب دستی سوژه‌های جذاب پیدا کنید.

۲. سوژه‌های موضوعی تعیین کنید؛ مثلا نماها، حشرات، ابرها، آدم‌ها، بچه ها، ساختمان‌ها، حیوانات، گل‌ها و ...

برای یافتن سوژه‌ها گاهی کاملا عامدانه، از محیط اطرافتان شروع کنید. محیط اطراف پر از چیزهایی است که اغلب به آن‌ها دقت نمی‌کنیم. با این تمرین مهارت‌های حسی و قطعا شناختی بچه‌ها را تقویت می‌کنیم.

- ویژگی‌های تسهیلگر
تسهیلگر یا مربی باید از دانش لازم در رشته موردنظر، دانش زمینه‌ای در آموزش آن رشته و تجربه کافی برای کار با کودک برخوردار باشد.

- ویژگی کلاس
فارغ از فضای فیزیکی مناسب، اگر یک جمع بتواند محیطی صمیمانه، پویا و حمایتگر برای فرزندتان بسازد، بیشتر پیشنهاد می‌شود.

حالا اگر از من می‌پرسید، هر وقت توانستید کلاسی پیدا کنید که نیاز، علاقه، توانایی، تسهیلگر شایسته، محیط فیزیکی مناسب و گروه حامی را با هم داشته باشد، آن را از دست ندهید.

#الهام_فخرایی

📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید؛ از شما برای خواندن و بازنشر این مطلب سپاسگزارم.


#باشگاه_والدین
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

🔻نوجوانی و محدودیت

#باشگاه_والدین

رابرت ایستاین محقق و نویسنده مقاله «افسانه مغز نوجوان» در ماهنامه ساینتیفیک امریکن، می‌نویسد:

«نظرسنجی هایی که انجام داده ام، نشان می‌دهند که نوجوان ها در آمریکا بیش از ده برابر غالب بزرگترها، دو برابر افسران نیروی دریایی در حال خدمت ایالات متحده و حتی دو برابر جنایت کاران زندانی، محدودیت دارند».

در اینستاگرام درباره این محدودیت ها و تفاوتش با ایران گفتگو می‌کنیم.

اگر مایلید درباره این بحث، سوال یا نظری را به اشتراک بگذارید، می‌توانید با کلیک رو کلمه لینک و هایلایت «باشگاه والدین» در بحث مشارکت کنید.

#الهام_فخرایی

📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.



#باشگاه_والدین
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

🔻من مادرم؛ فرزندم اسکیزوفرنی دارد.

چند سال پیش براى اولین بار در زندگیم با مشکلات روحى و روانى آشنا شدم، هیچ وقت به فکرم حتى خطور هم نمی‌کرد که برخی بیماری‌ها می‌توانند روح و روان شخصى را چنان متحول کنند که زندگى او و خانواده‌اش را از اساس دگرگون کند. بعد از آن دیگر هیچوقت زندگى برایم عادى نبود و همواره به این فکر هستم که چکار می‌توانم بکنم.

داستان از دوران بلوغ پسرم شروع شد. در ١۵ سالگی او هم مثل بقیه همسالان خود، دچار ناآرامى و هیجانات و آشوب‌هاى درونى بود. افکار و حرکات و رفتار تند و گاهى هم انزوا و بى‌حوصلگى او را می‌دیدم ولى هیچوقت نتوانستم که این رفتار را با مشکلات روحى و روانى او ربط بدهم چون قبل از او فرزندان دیگر را بزرگ کرده بودم و آنها هم همین دوران را با مشکلات کم یا زیادترى پشت سر گذاشته بودند.

از این رو وجهه تمایزی بین او و فرزندان دیگرم نمی‌دیدم و تصورم این بود که این دوران را هم پشت سر می‌گذارم، ولى این بار جریان چرخشی دیگر داشت و کم کم متوجه می‌شدم که با مشکل دیگرى باید دست و پنجه نرم کنم.

از آنجایی که با روانشناسى هم آشنایى نداشتم برایم سخت بود که دلیل رفتارهای پسرم را بفهمم ... [متن کامل را در اینجا بخوانید]

📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.

#همرسانی
#باشگاه_والدین

پ.ن
مطلب از الفبآ برداشته شده، رسانه ای دوستدار کودک


#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

تکنیک ارتباط آرام

این تکنیک که ارتباط ملایم نام دارد، توسط روانشناس بالینی، نویسنده و درمانگر دکتر سو جانسون مطرح شده است.

به نظر جانسون، صرف پایین آوردن لحن صدای خود به نفع چیزی ملایم‌تر، هنگام صحبت با بچه‌های کوچکتان می‌تواند به آنها یادآوری کند که شما بدون قید و شرط در کنار آنها هستید. البته استفاده از این تکنیک محدودیت سنی ندارد ولی هر چه از سنین پایین تر این مشاهده به دفعات اتفاق بیفتد، تاثیر و تثبیت عمیق تری خواهد داشت.

شاید این ایده عجیب به نظر برسد. اما یافته‌های تجربه بالینی با مراجعان به این موضوع اشاره دارد که در تربیت آنها این رفتار و این حس وجود نداشته است.

او به «جان بالبی» مبدع تئوری دلبستگی اشاره می‌کند: «مادرانی که پیوندهای مطمئنی با فرزندان خود دارند، نحوه تعاملشان دور و همراه با سرزنش و قضاوت نیست. آنها به کودک نزدیک می‌شوند، صدایشان را پایین می‌آورند و آرام صحبت می‌کنند.»

به این ترتیب پیام رابطه این خواهد بود:
من اینجا هستم،.
تو در کنار من امن هستی
من برای تو اینجا هستم
تو را می بینم."

سو جانسون می‌گوید: "افرادی که به من مراجعه می کنند به دلیل آسیبی که در خانواده اصلی خود تجربه کرده اند، همیشه چیزهایی مانند "هیچ کس مرا ندید، من نامرئی بودم. " و شبیه این را مطرح می‌کنند.

جانسون یادآوری می‌کند: "ما انسان‌ها نمی‌توانیم این قدرت به خودمان بدهیم، اگر آن را از اطرافیان خود دریافت نکرده باشیم، به همین دلیل است که این تغییر کوچک در نحوه صحبت کردن شما می‌تواند به آرامی به فرزندتان یادآوری کند که او مهم هست و آنچه فکر می کند، احساس می کند و می گوید، مهم است."


ولی اگر در خانواده‌ای بزرگ شده‌اید که کسی را نداشته‌اید تا به این شکل به شما یادآوری کند، می‌توانید این را برای اطرافیانتان، چه فرزندان خود یا دیگر عزیزانتان در زندگی‌، الگوسازی کنید. این کار حتما می‌تواند به شما هم در شفا یافتن به روش‌ خودتان کمک کند.


سو جانسون این تکنیک را با تمرکز روی رابطه با فرزندان پیشنهاد میکند. اما به نظر می‌رسد می‌توان این تکنیک را در هر رابطه ای که مایلیم بعد عاطفی و درک متقابل را در آن تقویت کنیم، به کار بگیریم.

شما تجربه مشابهی دارید؟

Dr. Sue Johnson
Attunement, Attachment and the Development of Emotionally Focused Therapy
Psychiatry PodcastPsychotherapy Podcast

#باشگاه_والدین
#فرزندپروری
#والدگری

#آنچه_میخوانم

📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.

#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

🔻کلاس چی ثبت‌نام کنم؟

۱. سه شرط اساسی را درنظر بگیرید:
علاقه، نیاز، توان

به چه چیزهایی علاقه دارید؟
به چه مهارتی نیاز دارید؟
چه توانایی‌هایی دارید؟

توانایی را می‌توان از زوایای مختلف درنظر گرفت؛ مثلا توانایی مالی، جسمی، شناختی، روانی و ...

۲. تجربه به جای آموزش مستقیم
در مورد بچه ها و حتی نوجوانها، به جای پر کردن تمام وقت با انواع کلاس‌ها، اجازه دهید از فرصت تعطیلات استفاده کنند. سعی کنید بیشتر از آموزش مستقیم، برای تجربه های متنوع فرصت سازی کنید.

۳. تجربه ملال
حتى اجازه دهید فرصت (نه تهدید) سر رفتن حوصله و ملال را تجربه کنند. تجربه‌های متنوع و تلاش برای خودگردانی از دل بی‌حوصلگی ها، به شدت انواع هوش ها را تقویت می‌کند.

سعی کنید فقط بیست درصد زمان بچه ها را با کلاس پر کنید و اجازه دهید حداکثر استفاده را از زمان باز تعطیلات داشته باشند. زمان باز یعنی؛ تمرین خودگردانی.

می‌توانید به‌جای صرفا کلاس ثبت‌نام کردن، انواع تجربه‌ها و چالشهای خاص هفتگی فردی یا خانوادگی برنامه‌ريزي کنید. 

سعی کنید تنوع حسی، مکانی، زمانی و ... را در طراحی تجربه داشته باشید.

حجم یادگیری در این تجربه‌ها به مراتب از کلاس‌های روتین آموزشی ارزشمندتر و بیشتر است.

چند پیشنهاد را با هم مرور کنیم:

- تغییر و تجربه مکانی
۱. سفر کنید.
۲. به کمک بچه‌ها برنامه سفر، "طراحی" کنید.
۳. سفرهای نیمروزی و یک روزه داشته باشید.
۴. محله‌گردی کنید.
۵. از مکان‌های خاص بازدید کنید.

- سوژه یابی
۱. با دوربین موبایل یا نمایاب دستی سوژه‌های جذاب پیدا کنید.

۲. سوژه‌های موضوعی تعیین کنید؛ مثلا نماها، حشرات، ابرها، آدم‌ها، بچه ها، ساختمان‌ها، حیوانات، گل‌ها و ...

برای یافتن سوژه‌ها گاهی کاملا عامدانه، از محیط اطرافتان شروع کنید. محیط اطراف پر از چیزهایی است که اغلب به آن‌ها دقت نمی‌کنیم. با این تمرین مهارت‌های حسی و قطعا شناختی بچه‌ها را تقویت می‌کنیم.


#الهام_فخرایی

📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.


#باشگاه_والدین
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

خیلی نزدیک

#شخصی_نوشت
امسال به درخواست دخترک، دوره کوچینگ را با هم شروع کردیم. البته که این دوره را برای سیزده سال به بالا تعریف کرده‌ام، ولی خواستم هم درخواست و اشتیاقش را بی‌جواب نگذارم و هم تجربه رسما راهنما بودن برای فرزندم را تجربه کنم.

این شد که دوره را کاملا رسمی شروع کردیم؛ یعنی ابتدا به عنوان یکی از ظرفیت‌های دوره ثبت‌نام کرد و در ادامه در ساعت و روز مقرر شده سر کلاس حاضر می‌شود.

در طول هفته هیچ صحبت یا نظارتی روی فعالیت مرتبطی که انجام می‌دهد، ندارم. حتی همان‌طور که با اعضای دوره کوچینگ توافق کرده‌ایم، برخی مسائل می‌تواند خصوصی باشد و نگفته و نادیده باقی بماند، اما هر وقت مایل باشد می‌تواند از فرصت پشتیبانی برای بررسی یا حل چالش‌هایش استفاده کند.

اینکه سر موقع حاضر باشد یا فعالیتش را انجام داده باشد و بقیه موارد حتی شروع و پایان جلسه را کاملا دقیق پیش می‌بریم.

حتی دو هفته گذشته که برنامه سفر داشتیم، برای زمان جلسات توافق کردیم.

جالب تر اینکه این هفته درخواست جلسه فوق‌العاده داشت که متاسفانه با برنامه من امکان برگزاری‌اش نبود و قرار شد برای هفته آینده یک جلسه بیشتر داشته باشیم.

البته که همه ما به‌عنوان والدین تجربه‌های مشابهی داشته‌ایم، ولی مهمترین نکته این دوره برای من، آزمون فاصله‌گذاری بین نقش والد و راهنماست و تماشای یادگیری دخترک از فاصله خیلی نزدیک.

نمی‌دانم این تجربه برای شما، نکته‌ای دارد یا نه، اما شاید در ادامه باز هم درباره این تجربه نوشتم.

#باشگاه_والدین
#کوچینگ_نوجوان

#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

🔻 من یا فرزندم کجا هستیم؟

مخاطب این پرسش ها می تواند من بزرگسال یا فرزندم باشد.

آیا هر کاری را که شروع می کنید، تمام می کنید؟
آیا شکست ها شما را دلسرد می کند؟
آیا خود را به‌عنوان فردی سخت کوش می بینید؟


یکی از دلایل این عادت ها، می تواند تجربه افراط در دوران کودکی باشد.

وقتی والدین، کودکان را به سه طریق دچار زیاده روی کنند:

(1) با دادن بیش از حد چیزی به آنها
(2) با بیش از حد حمایت کردن آنها
(3) با فراهم نکردن ساختار کافی

افراط و تفریط در این موارد هر دو قدرت شخصی فرد را تضعیف می کند.


پ.ن
وقتی این داده ها را بگذاریم کنار تجربه های موفق یا ناموفق کودک، نوجوان یا بزرگسال، رد پاهای یادگیری روانشناختی و شناختی را بهتر می‌توان درک کرد. گاهی برای ساختن سازه‌های جدید، باید کمی به عقب برگشت و ساختارهای قبلی را درک کرد تا بخش‌هایی که نیاز به تخریب یا بازسازی دارد را بتوان مشخص کرد.

#الهام_فخرایی
#آنچه_میخوانم

📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید؛ از شما برای خواندن و بازنشر این مطلب سپاسگزارم

#کوچینگ_نوجوان
#والدگری
#خودآگاهی
#باشگاه_والدین
#یک_مقاله
منبع:

Bredehoft, D. J., Mennicke, S. A., Potter, A. M., & Clarke, J. I. (1998). Perceptions attributed by adults to parental overindulgence during childhood. Journal of Marriage and Family Consumer Sciences Education.

Clarke, J. I., Dawson, C., Bredehoft, D. J. (2014). How Much Is Too Much? Raising Likeable, Responsible, Respectful Children - From Toddlers to Teens - in an Age of Overindulgence. NY: Da Capo Lifelong Press.

#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

🔻اهمیت والدین در معادله پیچیده رشد
#باشگاه_والدین

مطالعات جدید نشان می دهد شیوه‌های #فرزندپروری نقش واسطه‌ را در این معادله بازی می‌کنند. به عبارتی شخصیت و سلامت روانی والدین بر رشد اجتماعی- عاطفی و شناختی- حرکتی فرزندان تاثیر می گذارد.

بر اساس مدل معروف جی بلسکی، ویژگی های والدین تا حدودی شیوه های #فرزند_پروری آنها را تعیین می کند.

نکته مهم این است که گرچه همه این متغیرها به هم مرتبط هستند، اکثر مطالعات آنها را به طور جداگانه بررسی کرده اند. واسکلز و همکارانش با استفاده از داده های مقطعی، تلاش کردند تا چگونگی تعامل این فرآیندهای مختلف را در فرزندپروری مطالعه کنند.

واسکز می نویسد: «سنتی‌ترین و پرکاربردترین مدل‌های فرزندپروری و پیامدهای آن بر رشد کودک شامل مجموعه‌ای از عوامل پیش‌بینی‌کننده مانند؛ سلامت روانی و ویژگی‌های شخصیتی مراقب و همچنین موقعیت اجتماعی-اقتصادی خانواده است.»

درک اینکه چگونه این عوامل با هم برای شکل دادن به رشد کودک عمل می کنند، می تواند در بهبود طراحی خط مشی های عمومی یا اطلاع رسانی به کار متخصصانی که هدفشان ارتقای رشد کودک یا فرزندپروری مثبت است، مفید باشد.

در این مطالعه 4693 کودک (بین 0 ماهگی تا 6 سال) و مادران از جنبه های مختلف از جمله معیارهای جمعیت شناختی مانند درآمد خانوار، علائم افسردگی، مطالعه موردی خصومت یا محبت نسبت به مراقب و پنج ویژگی شخصیتی مهم مانند برون گرایی، سازگاری، وظیفه شناسی، روان رنجوری و گشودگی به تجربه مورد بررسی قرار گرفتند.

بر همین اساس مادرانی که مسن‌تر بودند، درآمد خانوار بالاتری داشتند، علائم افسردگی کمتری و فرزندپروری مثبت تری داشتند که رشد اجتماعی- عاطفی و شناختی- حرکتی بیشتر فرزندان را هم شامل می شد.

نتیجه: این مطالعه نشان می دهد مادران افسرده تمایل کمتری به واکنش عاطفی دارند. از طرفی این عدم پاسخگویی می تواند محیط نامطلوب و فاقد محرک کافی را برای کودک ایجاد کند و درنتیجه به پیشرفت اجتماعی-عاطفی شان آسیب بزند.


#یک_پیشنهاد:
به نظر شما چطور می توانیم از یافته های این مطالعه در فرزندپروری استفاده کنیم؟

منبع:
Infant Behavior and Development
Volume 67, May 2022

📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید؛ از شما برای خواندن و بازنشر این مطلب سپاسگزارم

#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر



@RadioP4C
@RadioP4C


#باشگاه_والدین
#یک_مقاله
#آنچه_میخوانم
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

🔻اهمیت والدین در معادله پیچیده رشد
#باشگاه_والدین

مطالعات جدید نشان می دهد شیوه‌های #فرزندپروری نقش واسطه‌ را در این معادله بازی می‌کنند. به عبارتی شخصیت و سلامت روانی والدین بر رشد اجتماعی- عاطفی و شناختی- حرکتی فرزندان تاثیر می گذارد.

بر اساس مدل معروف جی بلسکی، ویژگی های والدین تا حدودی شیوه های #فرزند_پروری آنها را تعیین می کند.

نکته مهم این است که گرچه همه این متغیرها به هم مرتبط هستند، اکثر مطالعات آنها را به طور جداگانه بررسی کرده اند. واسکلز و همکارانش با استفاده از داده های مقطعی، تلاش کردند تا چگونگی تعامل این فرآیندهای مختلف را در فرزندپروری مطالعه کنند.

واسکز می نویسد: «سنتی‌ترین و پرکاربردترین مدل‌های فرزندپروری و پیامدهای آن بر رشد کودک شامل مجموعه‌ای از عوامل پیش‌بینی‌کننده مانند؛ سلامت روانی و ویژگی‌های شخصیتی مراقب و همچنین موقعیت اجتماعی-اقتصادی خانواده است.»

درک اینکه چگونه این عوامل با هم برای شکل دادن به رشد کودک عمل می کنند، می تواند در بهبود طراحی خط مشی های عمومی یا اطلاع رسانی به کار متخصصانی که هدفشان ارتقای رشد کودک یا فرزندپروری مثبت است، مفید باشد.

در این مطالعه 4693 کودک (بین 0 ماهگی تا 6 سال) و مادران از جنبه های مختلف از جمله معیارهای جمعیت شناختی مانند درآمد خانوار، علائم افسردگی، مطالعه موردی خصومت یا محبت نسبت به مراقب و پنج ویژگی شخصیتی مهم مانند برون گرایی، سازگاری، وظیفه شناسی، روان رنجوری و گشودگی به تجربه مورد بررسی قرار گرفتند.

بر همین اساس مادرانی که مسن‌تر بودند، درآمد خانوار بالاتری داشتند، علائم افسردگی کمتر و فرزندپروری مثبت تری داشتند که رشد اجتماعی- عاطفی و شناختی- حرکتی بیشتر فرزندان را هم شامل می شد.

نتیجه: این مطالعه نشان می دهد مادران افسرده تمایل کمتری به واکنش عاطفی دارند. از طرفی این عدم پاسخگویی می تواند محیط نامطلوب و فاقد محرک کافی را برای کودک ایجاد کند و درنتیجه به پیشرفت اجتماعی-عاطفی شان آسیب بزند.


#یک_پیشنهاد:
به نظر شما چطور می توانیم از یافته های این مطالعه در فرزندپروری استفاده کنیم؟

منبع:
Infant Behavior and Development
Volume 67, May 2022

رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.
با ارسال و پیشنهاد مطالب، به آگاهی بخشی بیشتر کمک می کنیم


#باشگاه_والدین
#یک_مقاله
#آنچه_میخوانم
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

تجربه قلدری و مغز

چرا باید بیشتر مراقب باشیم؟

برای همه ما پیش آمده که قلدری را از طرف فرد یا افرادی یا گاهی یک مجموعه تجربه کرده باشیم و شاید در نگاه اول چندان نگران‌کننده به نظر نرسد، اما مطالعات جدید داده‌هایی را مطرح می‌کند که نشان می‌دهد به‌عنوان مراقب بزرگسال لازم است در هر موقعیتی به ویژه به‌عنوان والدین و معلم نسبت به این موضوع حساس باشیم و از کودک و نوجوان مراقبت کنیم.

تحقیقات در حوزه مغز نشان می‌دهد که تجربه قلدری می‌تواند باعث تغییرات بلندمدت و ماندگار در مغز شود و حتی به اندازه کودک آزاری، منجر به نقص‌های شناختی و عاطفی شود.

درواقع استرس‌ ناشی از تجربه مکرر قلدری، به پردازش محرک‌های پاداش آسیب می‌زند و می‌تواند خطر سوءمصرف مواد را افزایش دهد.

قربانیان آزار و اذیت اغلب با اضطراب، افسردگی، عزت نفس پایین و سوء مصرف مواد مخدر - در طول آزار و تا بزرگسالی - دست و پنجه نرم می‌کنند.


منابع:

Burke AR, Miczek KA. Stress in adolescence and drugs of abuse in rodent models: role of dopamine, CRF, and HPA axis. Pschopharmacology 231(8): 1557-1580 (2014).

Christoffel DJ, Golden SA, Russo SJ. Structural and synaptic plasticity in stress-related disorders. Nature Reviews Neuroscience. 22(5): 535-549 (2011).

Delville Y, Melloni RH Jr., Ferris CF. Behavioral and neurobiological consequences of social subjugation during puberty in golden hamsters. The Journal of Neuroscience. 18: 2667-2672 (1998).

Norman KJ, Seiden JA, Klickstein JA, Han X, Hwa LS, et al. Social stress and escalated drug self-administration in mice I. Alcohol and corticosterone. Psychopharmacology. 232(6): 991-1001 (2015).

Russo SJ, Murrough J, Han MH, Charney DS, Nestler EJ. Neurobiology of resilience. Nature Neuroscience. 15(11): 1475-1484 (2012).

Vaillancourt T, Duku E, Becker S, Schmidt L, Nicol J, et al. Peer victimization, depressive symptoms, and high salivary cortisol predict poor memory in children. Brain and Cognition. 77: 191-199 (2011).

Vaillancourt T, Duku E, deCatanzaro D, MacMillan H, Muir C, et al. Variation in hypothalamic-pituitary-adrenal axis activity among bullied and non-bullied children. Aggressive Behavior. 34: 294-305 (2008).

Vaillancourt T, Hymel S, McDougall P. The biological underpinnings of peer victimization: Understanding why and how the effects of bullying can last a lifetime. Theory into Practice. 52: 241-248 (2013).



📌رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.
با ارسال و پیشنهاد مطالب، به آگاهی‌بخشی بیشتر کمک می‌کنیم


#باشگاه_والدین
#یک_مقاله
#آنچه_میخوانم
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

🔻قلدری و کارآمدی شناختی

تریسی ویلانکورت، روانشناس دانشگاه اتاوا، در یک مطالعه طولانی مدت روی نوجوانان دریافت که پسران و دختران مورد آزار و اذیت، در مقایسه با همسالان خود، سطح کورتیزول غیرطبیعی دارند.

سطح غیرطبیعی کورتیزول می‌تواند سیستم ایمنی را تضعیف کند و حتی می‌تواند سلول‌های عصبی را در هیپوکامپ، ناحیه‌ای از مغز که در حافظه نقش دارد، از بین ببرد.

در واقع، ویلانکورت دریافته است که نوجوانان مورد آزار و اذیت در مقایسه با همسالان، در آزمون‌های حافظه که برای بررسی عملکرد هیپوکامپ طراحی شده‌اند، عملکرد ضعیف‌تری دارند‌که نشان می‌دهد سطح غیرطبیعی کورتیزول آنها ممکن است بر مغزشان تأثیر بگذارد.

لینک قسمت پیشین

📌رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.
با ارسال و پیشنهاد مطالب، به آگاهی‌بخشی بیشتر کمک می‌کنیم


#باشگاه_والدین
#یک_مقاله
#آنچه_میخوانم
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

🔻فرزندتان چه نقدی به شما دارد؟

آیا پاسخ این پرسش را می‌دانید؟
این پرسش را در صفحه اینستاگرام مطرح کرده بودم و برخی جواب‌ها بسیار مفرح بود.

اما هدفم از طرح این پرسش توجه دادن به امکان نقد در رابطه بین والدین و فرزند و البته اجازه بیان آن بود.

هر چه فرزند شما در رابطه شفاف‌تر و آزادانه‌تر امکان بیان نظراتش را داشته باشد و البته شما نیز در شنیدن آن راحت‌تر باشید، عیار سلامت رابطه‌تان بیشتر است.

در کار با نوجوانها، گاهی پیش می‌آيد با والدین بسیار کنترل‌گر یا کمال‌گرا مواجهیم.

والدینی که نگران خدشه وارد شدن به تصویر آرمانی والد هستند یا قوانین سفت و سختی برای گفت‌وگوهای فرزندانشان وضع می‌کنند.

در نتیجه، نوجوان على‌الظاهر توان وارد کردن هیچ نقدی بر آنها ندارد.

بنابراین نه تنها فرصت بازبینی الگوهای رفتاری اطرافش را پیدا نمی‌کند، بلکه گاهی با احساس گناه نیز درگیر می‌شود.

اینکه فرزندتان شما را نقد می‌کند، نشانه یک رابطه امن و واقعی است و البته که فرصتی برای بهبود رابطه. فارغ از اینکه آن نقد وارد باشد یا نباشد.

#نوجوان_توانمند
#باشگاه_والدین

📌رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.
با ارسال و پیشنهاد مطالب، به آگاهی‌بخشی بیشتر کمک می‌کنیم



#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

🔻چطور بچه کتابخوان داشته باشیم؟

هر سه مشغول خواندن بودیم که بدون هیچ هماهنگی قبلی این عکس را گرفتم، در جواب این پرسش همیشگی که چطور بچه کتابخوان داشته باشیم؟

البته که بچه کتابخوان داشتن هم دردسرهای خودش را دارد؛ مثلا بعد از مدتی پیدا کردن کتاب‌های مناسب و کافی به مقدار زیاد واقعا چالش محسوب می‌شود.

وقتی کوچکتر بود، برایش کتاب می‌خواندیم و کار راحت‌تر بود، چون بارها و بارها یک کتاب را می‌خواندیم. بزرگتر که شد خودش این کار را انجام می‌داد.

جایزه صبحگاهی‌ دخترک این بود که اگر به‌موقع آماده می‌شد، می‌توانست تا قبل آمدن سرویس، چند صفحه‌ای کتاب بخواند.

این صندلی‌های پلاستیکی کوچک را تصور کنید؛ یکی از اینها گذاشته بودیم دم در و دخترک کلاس اولی ما صبح‌ها چند دقیقه‌ای آنجا کتاب می‌خواند (قبلا نوشته بودم که پیش از رفتن به مدرسه خودش خواندن را یاد گرفته بود).

بزرگتر که شد حالا باید کتاب‌های بیشتری می‌خواندیم؛ هر روز یک زمان کتابخوانی داشتیم؛ معمولا عصرها که با هم بلندخوانی می‌کردیم.

در اوایل نوجوانی، اول من کتاب را خودم می‌خواندم که از محتوا مطمئن باشم، اینجا هم مشغول خواندن کتاب فهرست هستم که از کتابخانه امانت گرفته بود ولی مشخص شد که مناسب سنش نیست.

البته حالا سرعت خواندنش خیلی بالاست و هفته‌ای چند کتاب را تمام می‌کند. بنابراین نه فضا و نه بودجه خریدن اینهمه کتاب را داریم و نه زمان خواندنش را.

حتی کتابخانه محله هم متاسفانه توان پوشش این سطح از مطالعه را ندارد. گرچه هر چندماه یکبار هم تعدادی از کتاب‌هایش را به کتابخانه اهدا می‌کنیم، اما حالا باید دنبال یک کتابخانه جدید باشیم. ضمن اینکه خیلی از کتاب‌های قفسه نوجوان هم مناسب نوجوان نیست.

گمانم نهاد کتابخانه‌های عمومی مدتهاست در خرید نسخه‌های جدید و کتاب‌های تازه منتشر شده از ناشرها کم‌کاری می‌کند.

خلاصه اینکه برای کتاب‌خوان شدن بچه‌ها، فقط یک روش تضمینی وجود دارد:

کتاب خواندن خودتان
و حمایت از کتاب خواندن آن‌ها.
لینک مطلب در اینستاگرام


#الهام_فخرایی
#باشگاه_والدین

مطالب تکمیلی:
کودک و مطالعه
و همین‌طور در اینجا و اینجا

#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

🔻مادران و شخصیت فرزند

به باور کرنبرگ، ما انسان‌ها بسته به تجربه‌های کودکی و شیوه‌ای که عشق، خشم و ناامیدی را یاد می‌گیریم، «ساختار روانی» متفاوتی پیدا می‌کنیم.


هرچه شخصیت یک مادر سالم‌تر باشد، پایه روانی و تربیتی محکم‌تری می‌تواند برای فرزندش فراهم کند و کمک کند تا فرزندش در برابر استرس‌ها و روابط دشوار مقاوم‌تر عمل کند.

هدف از پرداختن به شخصیت قضاوت نیست، بلکه درک این نکته است که ما چطور با احساسات خود و فرزندانمان کنار می‌آییم.

اگر خودمان در مواقع فشار دچار نوسان زیاد یا خشم شدید می‌شویم، می‌توانیم با مشاوره یاد بگیریم چطور ثبات بیشتری ایجاد کنیم.

کودکانی که در فضای امن، پیش‌بینی‌پذیر و پذیرا رشد می‌کنند، بیشتر احتمال دارد در آینده شخصیت سالم‌تر پیدا کنند.


مثلا فردی با شخصیت سالم معمولاً خودش را به خوبی می‌شناسد، می‌داند کیست و چه می‌خواهد، دیگران را هم واقع‌بینانه می‌بیند؛ نه کاملاً خوب، نه کاملاً بد. وقتی ناراحت یا عصبانی می‌شود، می‌تواند احساسش را کنترل کند. در روابطش پایداری و ثبات درونی دارد.


موقعیت: خانم الف وقتی دخترش در امتحان نمره‌ی پایین می‌گیرد، ناراحت می‌شود ولی با خودش فکر می‌کند که:
«حتما امتحانش سخت بوده. بهتر است کمکش کنم بفهمد کجا اشتباه کرده.»


این مادر خشم دارد، اما می‌تواند آن را بفهمد و مهار کند. در روابط خانوادگی هم معمولاً تعادل دارد، احساس گناه و خشم را می‌شناسد و می‌تواند گفت‌وگو کند. در یک کلمه، واقع‌بین است و باثبات رفتار می‌کند.

#الهام_فخرایی


📌اگر مایلید انتشار محتوا ادامه پیدا کند، لطفا به سهم خودتان، با ارسال بازخورد و همرسانی آن به افراد دیگر، به افزایش سطح آگاهی کمک کنید. 



#والدگری
#باشگاه_والدین

آدرس کانال در پیام‌رسان "بله"



#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_اندیشیدن

@RadioP4C
@RadioP4C

🔻 نقطه جیِ بدکارکرد

قبلاً در اینجا از «نقطه جی» به‌عنوان استعاره‌ای برای یک فضای امن نوشتم؛ جایی که انسان بتواند بدون ترس مکث کند، نظرش را تغییر دهد، اشتباهش را بپذیرد و مسیر تازه‌ای انتخاب کند.

اما این بار می‌خواهم از نقطه جیِ بدکارکرد بنویسم.

وضعیتی که بارها، به‌ویژه در ارتباط با والدین تجربه کرده‌ام:

وقتی منطقه جی به یک چرخه تکراری و مرده تبدیل شده و درنتیجه فرد دیگر توانایی توقف و وارد کردن داده‌های جدید را ندارد.

نه به این دلیل که مسیری که طی کرده و در پیش گرفته، تمام و کمال است، بلکه چون بازگشت، برایش از ادامه دادن دردناک‌تر شده است.

گاهی در جریان کوچینگ نوجوان، به این نتیجه می‌رسیم که یک شیوه تربیتی، یک انتظار یا یک الگوی ارتباطی به بن‌بست رسیده است.

در اینجا، «دانستن» اتفاق افتاده است؛ مسئله دیده و تأیید شده، اما دانستن به‌تنهایی برای خروج از بن‌بست کافی نیست.

اینجا همان منطقه جی است.

اگر در همین نقطه مکثی رخ دهد، اگر والد بتواند چند قدم عقب برود و دوباره به موقعیت نگاه کند، هنوز فرصت ترمیم وجود دارد.

اما اغلب این اتفاق نمی‌افتد.

نه به این دلیل که والدین فرزندشان را دوست ندارند، بلکه چون برای آن مسیر هزینه داده‌اند؛ هزینه عاطفی، زمانی، مالی و حتی هویتی.

پذیرفتن اینکه «شاید راهی که آمده‌ایم، بهترین راه نبوده یا انتخاب ما لزوما انتخاب درستی نیست» گاهی آن‌قدر برای والد سنگین است که راه ساده‌تر را انتخاب می‌کند: ادامه دادن.

حتی اگر این ادامه دادن، هر روز فاصله بیشتری میان والد و فرزند، یا میان فرزند و امکان خوش‌بختی‌اش ایجاد کند.

این همان جایی است که نقطه جی دیگر کارکرد خود را از دست داده است.

یعنی؛ به‌جای آنکه فضایی برای مکث، بازنگری و تغییر باشد، به حلقه‌ بسته‌ای تبدیل می‌شود که مدام یک تصمیم را تکرار می‌کند؛ فقط به این دلیل که زمانی آن تصمیم، گرفته شده است.

در روان‌شناسی، این پدیده را تا حدی می‌توان با «خطای هزینه هدررفته» توضیح داد؛ اینکه هرچه بیشتر در یک مسیر سرمایه‌گذاری کرده باشیم، ترک کردن آن دشوارتر می‌شود، حتی وقتی می‌دانیم ادامه دادنش به زیان ماست.

بنابراین شاید بشود گفت؛ یکی از مهم‌ترین چالش‌های والدین، همیشه درست تصمیم گرفتن نیست.

شاید مهم‌تر از آن، این باشد که بتوانیم در میانه راه بپذیریم که اشتباه کردیم و از اینجا مسیر دیگری را امتحان کنیم.

دراینجا ارائه بهترین نسخه، به وجود همان نقطه امنی وابسته است که به ما و فرزندمان اجازه می‌دهد تا بدون شرم و با شجاعت، متوقف شویم و مسیر را تغییر دهیم.

#الهام_فخرایی
📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید. سپاسگزارم.

#والدگری
#باشگاه_والدین

#رادیوفلسفه‌برای‌کودکان‌
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_اندیشیدن

@RadioP4C
@RadioP4C

کلاسی برای همه فصل‌ها!

پرسش‌های شما:
#باشگاه_والدین

«فرزندم دوست دارد کلاسی را که در تابستان می‌رفته ادامه بدهد، اما من نگران درس‌های مدرسه‌اش هستم. بهتر نیست کلاس‌های فوق‌برنامه فقط برای تابستان باشند؟»

قبلاً در اینجا درباره اینکه «کلاس چی ثبت‌نام کنیم؟» نوشته بودم.


محتوای قبلی می‌تواند تا حد زیادی پاسخی برای پرسش مطرح شده باشد.

بنابراین بر مبنای متن قبلی این پرسش را پیشنهاد می‌کنم:

این کلاس چه چیزی به فرزند من اضافه می‌کند؟

برای پاسخ به این سؤال، سه چیز را بررسی می‌کنیم:

۱. آیا فرزندم به این کلاس علاقه دارد؟
اگر خودش با اشتیاق در کلاس شرکت می‌کند، این یک نشانه مهم است.

۲. آیا توانایی‌ها و استعدادهای او با این کلاس ارتباط دارد؟
کلاس فوق‌برنامه قرار نیست فقط یک سرگرمی باشد؛ می‌تواند فرصتی برای رشد یک توانایی یا کشف یک علاقه باشد.

۳. آیا این کلاس یک نیاز واقعی فرزندم را پاسخ می‌دهد؟
معمولا درک این قسمت برای والدین کمی دشوارتر است.

گاهی ما کلاس فوق‌برنامه را فقط راهی برای پر کردن وقت آزاد تابستان می‌بینیم. در این صورت طبیعی است که با شروع مدرسه تصور کنیم دیگر نیازی به آن کلاس نیست.

اما بهتر است یک قدم عقب‌تر برویم و دو سؤال مهم بپرسیم:

۱. به نظر من، برنامه اصلی فرزندم چیست و این کلاس چه جایگاهی در رشد او دارد؟

اگر شما صرفا روی ارتقای #هوش_شناختی و #دستاوردهای_تحصیلی متمرکز باشید، احتمالا با شروع سال تحصیلی کلاس فوق برنامه بیشتر جنبه درسی و تقویتی پیدا می‌کند. اگر فرض بگیریم که در طول تعطیلات این‌طور نبوده.


۲. نیازی که این کلاس به آن پاسخ می‌دهد، با تمام شدن تابستان از بین می‌رود یا همچنان وجود دارد؟

برای پاسخ به این سؤال به جنبه‌های مختلف رشد شخصیت فرزندتان و نیازهای متنوع او در هر بخش توجه کنید‌:

خلاقیت، ارتباط، اعتمادبه‌نفس، ایده‌پردازی، کشف، رشد جسمی، ارتقای فرهنگی، عادت‌های رفتاری و ...

در این‌صورت، شروع پاییز لزوماً به معنی تمام شدن این نیازها نیست.

پس شاید بهتر باشد به‌جای اینکه بپرسیم:

«این کلاس را پاییز ادامه بدهیم یا نه؟»

بپرسیم:

«آیا این کلاس هنوز برای فرزند من مفید و معنادار است؟»

اگر پاسخ مثبت است، شاید این کلاس فقط یک کلاس تابستانی نباشد؛ بلکه بخشی از مسیر رشد فرزندتان باشد.

فرمول طلایی انتخاب کلاس:

اگر می‌خواهید کلاس خوب را در یک نگاه بشناسید، دنبال این ترکیب باشید:
نیاز + علاقه + توانایی+ تسهیلگر شایسته + محیط مناسب + گروه حامی


درباره تسهیلگر و مربی:
تسهیلگر خوب فقط در موضوع کلاس متخصص نیست؛ بلکه باید دانش کافی درباره آموزش آن موضوع و تجربه کار با کودکان را هم داشته باشد.

محیط مناسب:
کلاس خوب فقط یک اتاق زیبا با تجهیزات مناسب نیست. مهم است که کودک در آن احساس امنیت، آرامش و راحتی کند.


گروه حامی:
فرزندتان باید در گروه صمیمیت، ارزشمندی و حمایت دریافت کند و بتواند با دیگران یک تعامل برابر و سالم داشته باشد. (کلمات با دقت انتخاب شده‌اند)

حالا اگر کلاسی پیدا کردید که همه این ویژگی‌ها را با هم دارد، آن را به‌سادگی از دست ندهید!

#باشگاه‌_والدین
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_اندیشیدن

@RadioP4C
@RadioP4C