Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
این ویدیو را وحیدآنلاین با شرح زیر منتشر کرد:
«لحظهای که خبر مرگ #خامنهای اعلام شد
ویدیوی دریافتی از 'جنتآباد #تهران'»
امیدواریم که شادی از مرگ خامنهای، به شادی از سرنگونی رژیم دیکتاتوری گره بخورد.
خامنهای! چه کردی که اکثریت مردم ایران منتظر شنیدن خبر مرگت بودند!
امید آنکه عاقبت خامنهای عبرتی باشد برای همه مستبدین.
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
«لحظهای که خبر مرگ #خامنهای اعلام شد
ویدیوی دریافتی از 'جنتآباد #تهران'»
امیدواریم که شادی از مرگ خامنهای، به شادی از سرنگونی رژیم دیکتاتوری گره بخورد.
خامنهای! چه کردی که اکثریت مردم ایران منتظر شنیدن خبر مرگت بودند!
امید آنکه عاقبت خامنهای عبرتی باشد برای همه مستبدین.
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
❤24👌2
Forwarded from گفتوشنود
حاکمیت و بحران دائمی
تداوم وضعیت استثنایی در جمهوری اسلامی
جورجو آگامبن، فیلسوف معاصر ایتالیایی، در ادامه اندیشههای فوکو و والتر بنیامین، مفهوم «وضعیت استثنایی» را بهعنوان یکی از سازوکارهای اصلی قدرت در جهان امروز تحلیل میکند.
از نظر او، حاکمان با اعلام شرایط اضطراری، قانون را موقتاً تعلیق میکنند تا از آن محافظت کنند، اما همین تعلیق موقتی بهتدریج به یک وضعیت دائمی بدل میشود.
در چنین ساختاری، قدرت سیاسی نه از قانون و رضایت عمومی، بلکه از استمرار بحران و اضطراب تغذیه میکند؛ شهروندان در ظاهر درون قانوناند، اما در عمل از حقوق حقیقی خویش تهی میشوند.
در جمهوری اسلامی ایران، از آغاز انقلاب تا امروز، حکومت بهطور مداوم خود را در وضعیت استثنایی بازتولید کرده است.
از «جنگ تحمیلی» تا «نفوذ فرهنگی»، از «فتنه» تا «جنگ نرم» و از «بحران حجاب» تا «تحریم اقتصادی»، گفتمان رسمی همواره بر وجود خطری عظیم و دشمنی دائمی تأکید کرده است.
این استمرار بحران، امکان تعلیق قانون، محدودسازی آزادیها و گسترش حوزههای نظارتی را فراهم آورده و مشروعیتی موقت اما همیشگی برای اقتدار سیاسی ایجاد کرده است.
در چنین شرایطی، همانگونه که آگامبن میگوید، «زندگی برهنه» جایگزین «زندگی سیاسی» میشود؛ یعنی انسانها صرفاً در مقام موجودات زیستی و قابل کنترل حضور دارند، نه در مقام شهروندانی با حق مشارکت. سیاست به مدیریت بدنها، پوشش، رفتار و حتی احساسات مردم تقلیل مییابد، و دولت در قالب زیستسیاستی فراگیر، تا عمق زندگی خصوصی نفوذ میکند.
بحران بهجای آنکه وضعیتی موقت باشد، به شیوۀ حکومتورزی بدل شده است.
در نتیجه، حکومت ایران را میتوان نمونهای گویا از آن دانست که چگونه «وضعیت استثنایی» به وضعیت عادی بدل میشود. در اینجا، استثنا قاعده است و بحران نه تهدیدی برای نظام، بلکه منبع تداوم آن است.
آگامبن در تحلیل خود هشدار میدهد که چنین جوامعی بهتدریج به اردوگاهی نامرئی تبدیل میشوند؛ جایی که مردم زندهاند، اما حضورشان از معنا و کنش سیاسی تهی شده است.
#بحران #پایان_دیکتاتور #حکومت_ایدیولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
تداوم وضعیت استثنایی در جمهوری اسلامی
جورجو آگامبن، فیلسوف معاصر ایتالیایی، در ادامه اندیشههای فوکو و والتر بنیامین، مفهوم «وضعیت استثنایی» را بهعنوان یکی از سازوکارهای اصلی قدرت در جهان امروز تحلیل میکند.
از نظر او، حاکمان با اعلام شرایط اضطراری، قانون را موقتاً تعلیق میکنند تا از آن محافظت کنند، اما همین تعلیق موقتی بهتدریج به یک وضعیت دائمی بدل میشود.
در چنین ساختاری، قدرت سیاسی نه از قانون و رضایت عمومی، بلکه از استمرار بحران و اضطراب تغذیه میکند؛ شهروندان در ظاهر درون قانوناند، اما در عمل از حقوق حقیقی خویش تهی میشوند.
در جمهوری اسلامی ایران، از آغاز انقلاب تا امروز، حکومت بهطور مداوم خود را در وضعیت استثنایی بازتولید کرده است.
از «جنگ تحمیلی» تا «نفوذ فرهنگی»، از «فتنه» تا «جنگ نرم» و از «بحران حجاب» تا «تحریم اقتصادی»، گفتمان رسمی همواره بر وجود خطری عظیم و دشمنی دائمی تأکید کرده است.
این استمرار بحران، امکان تعلیق قانون، محدودسازی آزادیها و گسترش حوزههای نظارتی را فراهم آورده و مشروعیتی موقت اما همیشگی برای اقتدار سیاسی ایجاد کرده است.
در چنین شرایطی، همانگونه که آگامبن میگوید، «زندگی برهنه» جایگزین «زندگی سیاسی» میشود؛ یعنی انسانها صرفاً در مقام موجودات زیستی و قابل کنترل حضور دارند، نه در مقام شهروندانی با حق مشارکت. سیاست به مدیریت بدنها، پوشش، رفتار و حتی احساسات مردم تقلیل مییابد، و دولت در قالب زیستسیاستی فراگیر، تا عمق زندگی خصوصی نفوذ میکند.
بحران بهجای آنکه وضعیتی موقت باشد، به شیوۀ حکومتورزی بدل شده است.
در نتیجه، حکومت ایران را میتوان نمونهای گویا از آن دانست که چگونه «وضعیت استثنایی» به وضعیت عادی بدل میشود. در اینجا، استثنا قاعده است و بحران نه تهدیدی برای نظام، بلکه منبع تداوم آن است.
آگامبن در تحلیل خود هشدار میدهد که چنین جوامعی بهتدریج به اردوگاهی نامرئی تبدیل میشوند؛ جایی که مردم زندهاند، اما حضورشان از معنا و کنش سیاسی تهی شده است.
#بحران #پایان_دیکتاتور #حکومت_ایدیولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤5👌1
⭕️ تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در صدودهمین هفته در ۵۶ زندان مختلف
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» مرگ دیکتاتور ایران علی خامنهای، عامل کشتار و اعدام دهها هزار نفر از مردم ایران را آغاز پایان نظام منحوس ولایت فقیه و دروازه ورود به دموکراسی میداند.
در شرایط سخت جنگی کنونی که نظام مستبد بر کشورمان تحمیل کردهاست، ما زندانیان خود را همراه عموم مردم میدانیم و در درد و رنجهای آنها سهیم هستیم.
ما بر این باوریم که ایران بهرغم همه فراز و نشیبها سرانجام به سوی یک آینده درخشان در حرکت است و هیچگاه به گذشته و نظامهای دیکتاتوری باز نخواهد گشت. آزادی ایران به دست مردم و با اتحاد و همدلی خودشان و نه نیروی خارجی، محقق خواهد شد.
آمار اعدامهای اسفند ماه تاکنون از مرز ۶۵ تن گذشته است. طی روزهای گذشته نیز حکم اعدام یکی دیگر از بازداشتیهای خیزش دی ۱۴۰۴ به نام محمدرضا مجیدی اصل، به اتهام «محاربه» در تهران صادر شده و دو زندانی هموطن کُرد از بازداشتیهای خیزش ۱۴۰۱ با نامهای محمد فرجی و رئوف شیخمعروفی، به اعدام محکوم شدهاند.
حکم اعدام زندانی سیاسی دیگر پیمان فرحآور، در زندان لاکان رشت برای دومین بار، توسط دیوان عالی رژیم تایید شده و جان این زندانی بیش از هر زمان دیگری در معرض خطر است.
همزمان، بسیاری دیگر بازداشتیها، زیر فشار و شکنجه، در خطر صدور حکم ضد انسانی اعدام و احکام سنگین قرار دارند.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» بار دیگر توجه جوامع بینالمللی و نهادهای حقوق بشری را نسبت به وضعیت زندانیان، به ویژه زندانیان سیاسیِ محکوم به اعدام جلب نموده و خواستار آزادی آنهاست. کارنامه ننگین و سراسر جنایت این رژیم باید به شورای امنیت ملل متحد ارجاع شود.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» روز سهشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۴ در صدودهمین هفته در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشد:
زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان وکیلآباد مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.
صدودهمین هفته
۱۲ اسفند ۱۴۰۴
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام #بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» مرگ دیکتاتور ایران علی خامنهای، عامل کشتار و اعدام دهها هزار نفر از مردم ایران را آغاز پایان نظام منحوس ولایت فقیه و دروازه ورود به دموکراسی میداند.
در شرایط سخت جنگی کنونی که نظام مستبد بر کشورمان تحمیل کردهاست، ما زندانیان خود را همراه عموم مردم میدانیم و در درد و رنجهای آنها سهیم هستیم.
ما بر این باوریم که ایران بهرغم همه فراز و نشیبها سرانجام به سوی یک آینده درخشان در حرکت است و هیچگاه به گذشته و نظامهای دیکتاتوری باز نخواهد گشت. آزادی ایران به دست مردم و با اتحاد و همدلی خودشان و نه نیروی خارجی، محقق خواهد شد.
آمار اعدامهای اسفند ماه تاکنون از مرز ۶۵ تن گذشته است. طی روزهای گذشته نیز حکم اعدام یکی دیگر از بازداشتیهای خیزش دی ۱۴۰۴ به نام محمدرضا مجیدی اصل، به اتهام «محاربه» در تهران صادر شده و دو زندانی هموطن کُرد از بازداشتیهای خیزش ۱۴۰۱ با نامهای محمد فرجی و رئوف شیخمعروفی، به اعدام محکوم شدهاند.
حکم اعدام زندانی سیاسی دیگر پیمان فرحآور، در زندان لاکان رشت برای دومین بار، توسط دیوان عالی رژیم تایید شده و جان این زندانی بیش از هر زمان دیگری در معرض خطر است.
همزمان، بسیاری دیگر بازداشتیها، زیر فشار و شکنجه، در خطر صدور حکم ضد انسانی اعدام و احکام سنگین قرار دارند.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» بار دیگر توجه جوامع بینالمللی و نهادهای حقوق بشری را نسبت به وضعیت زندانیان، به ویژه زندانیان سیاسیِ محکوم به اعدام جلب نموده و خواستار آزادی آنهاست. کارنامه ننگین و سراسر جنایت این رژیم باید به شورای امنیت ملل متحد ارجاع شود.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» روز سهشنبه ۱۲ اسفند ۱۴۰۴ در صدودهمین هفته در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشد:
زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان وکیلآباد مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.
صدودهمین هفته
۱۲ اسفند ۱۴۰۴
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام #بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
🕊3👌1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نیروهای حکومتی را از پادگان به مدرسه دخترانه منتقل کردند
شیراز، ۱۱ اسفند
در ویدیویی که در شبکههای اجتماعی منتشر شده است یک زن میگوید که در شیراز نیروهای حکومتی را از پادگان به مدرسه دخترانه منتقل کردهاند.
همچنین پیامی از شهر رشت دریافت کردیم که گفته شده است که نیروهای حکومتی تجهیزات سنگین را به مدرسه استثنایی در فلکه نیروی دریایی رشت، بعد از کوچه کلانتری ۱۵ منتقل کرده و در آن مکان جلسات خود را برگزار میکنند.
در اردبیل، ورزشگاه علی دایی و یک موزه (که به شکل کشتی ساخته شده و نزدیک شورابیل است) را به محلی برای تجمعات و انتقال اسناد و مدارک و تجهیزات تبدیل کردهاند.
جمهوری اسلامی از اماکن عمومی در نقاط مسکونی، به عنوان سپر انسانی استفاده کرده و جان شهروندان عادی را به خطر میاندازد و از این کار برای پروپاگاندای خود استفاده میکند.
#جنگ #سپر_انسانی #نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
شیراز، ۱۱ اسفند
در ویدیویی که در شبکههای اجتماعی منتشر شده است یک زن میگوید که در شیراز نیروهای حکومتی را از پادگان به مدرسه دخترانه منتقل کردهاند.
همچنین پیامی از شهر رشت دریافت کردیم که گفته شده است که نیروهای حکومتی تجهیزات سنگین را به مدرسه استثنایی در فلکه نیروی دریایی رشت، بعد از کوچه کلانتری ۱۵ منتقل کرده و در آن مکان جلسات خود را برگزار میکنند.
در اردبیل، ورزشگاه علی دایی و یک موزه (که به شکل کشتی ساخته شده و نزدیک شورابیل است) را به محلی برای تجمعات و انتقال اسناد و مدارک و تجهیزات تبدیل کردهاند.
جمهوری اسلامی از اماکن عمومی در نقاط مسکونی، به عنوان سپر انسانی استفاده کرده و جان شهروندان عادی را به خطر میاندازد و از این کار برای پروپاگاندای خود استفاده میکند.
#جنگ #سپر_انسانی #نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
💔7
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
امروز صنایع اپتیک اصفهان، از زیرمجموعههای صنایع دفاع وابسته به وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، هدف حملات موشکی قرار گرفت.
#جنگ
@Tavaana_TavaanaTech
#جنگ
@Tavaana_TavaanaTech
👌2❤1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
گزارش هیجانبرانگیز یک شهروند از اصابت موشک به میدان سپاه کرج، جایی که ساختمان مرکزی سپاه کرج قرار دارد
#جنگ
@Tavaana_TavaanaTech
گزارش هیجانبرانگیز یک شهروند از اصابت موشک به میدان سپاه کرج، جایی که ساختمان مرکزی سپاه کرج قرار دارد
#جنگ
@Tavaana_TavaanaTech
👌4
خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه پاسداران، گزارش داد که توزیع اسکناس یک میلیون تومانی با هدف «تکمیل زنجیره تامین اسکناس در شرایط خاص»، از طریق شعب منتخب بانکها در سراسر کشور آغاز شده است این در حالی است که اسکناس ۵۰۰ هزار تومانی هم به تازگی منتشر شده بود.
انتشار اسکناس یکمیلیونتومانی، آنهم با توجیه «تکمیل زنجیره تامین اسکناس در شرایط خاص»، بیش از آنکه یک اقدام فنی بانکی باشد، نشانهای نمادین از فرسایش عمیق ارزش پول ملی است. تجربه اقتصادهای گرفتار ابرتورم نشان میدهد چاپ اسکناسهای درشت نه علت، بلکه پیامد بیثباتی پولی و مالی مزمن است.
در زیمبابوه طی دهه ۲۰۰۰، دولت با کسری بودجه فزاینده و تامین آن از طریق چاپ پول، به جایی رسید که اسکناسهای ۱۰۰ تریلیون دلاری منتشر کرد؛ تورم در سال ۲۰۰۸ به ارقام نجومی رسید و عملا پول ملی فروپاشید. در ونزوئلا نیز همزمان با سقوط تولید و تحریمها، اسکناسهای با ارقام بسیار بالا چاپ شد و تورم سالانه به سطوح چندصدهزار درصدی رسید. در آلمان هم تأمین مالی کسریها از مسیر چاپ پول، به ابرتورم تاریخی ۱۹۲۳ انجامید. وجه مشترک این نمونهها: کسری بودجه ساختاری، بیاعتمادی عمومی، و استفاده از پایه پولی بهعنوان راهحل کوتاهمدت.
در ایران، رشد بالای نقدینگی طی سالهای اخیر، تورم مزمن دو رقمی بالا، کاهش مستمر ارزش ریال، و فشار تحریمها بر درآمدهای ارزی، زمینهای نگرانکننده ساخته است. وقتی شبکه بانکی با کمبود نقد مواجه میشود و همزمان اسکناس درشتتر توزیع میگردد، این پیام به جامعه مخابره میشود که قدرت خرید پول بهسرعت در حال تحلیل است. اسکناس یکمیلیونتومانی، بیش از آنکه تسهیل مبادله باشد، اعترافی به کوچکشدن پول است.
ریشهها را باید در ناکارآمدی ساختاری، فساد سیستماتیک، بنگاهداری گسترده نهادهای شبهدولتی، و اولویتدادن به هزینههای نظامی و هستهای بر سرمایهگذاری مولد جستوجو کرد. سهم بالای بودجههای غیرشفاف، وابستگی به درآمدهای نفتی و تأمین کسری از مسیر استقراض از بانک مرکزی، چرخه تورم را بازتولید میکند. نتیجه، فشار فزاینده بر طبقات متوسط و فرودست، فرار سرمایه، و کاهش سرمایه اجتماعی است.
ابرتورم یکشبه رخ نمیدهد؛ «صدای پای» آن در بیثباتی مزمن، چاپ پول برای پوشش کسری، و عادیشدن اسکناسهای درشت شنیده میشود. اسکناس یکمیلیونتومانی اگرچه بهتنهایی ابرتورم نیست، اما نشانهای هشداردهنده از مسیری بدون چشمانداز است.
#ابرتورم #پایان_دیکتاتور #فروپاشی_اقتصاد
@Tavaana_TavaanaTech
انتشار اسکناس یکمیلیونتومانی، آنهم با توجیه «تکمیل زنجیره تامین اسکناس در شرایط خاص»، بیش از آنکه یک اقدام فنی بانکی باشد، نشانهای نمادین از فرسایش عمیق ارزش پول ملی است. تجربه اقتصادهای گرفتار ابرتورم نشان میدهد چاپ اسکناسهای درشت نه علت، بلکه پیامد بیثباتی پولی و مالی مزمن است.
در زیمبابوه طی دهه ۲۰۰۰، دولت با کسری بودجه فزاینده و تامین آن از طریق چاپ پول، به جایی رسید که اسکناسهای ۱۰۰ تریلیون دلاری منتشر کرد؛ تورم در سال ۲۰۰۸ به ارقام نجومی رسید و عملا پول ملی فروپاشید. در ونزوئلا نیز همزمان با سقوط تولید و تحریمها، اسکناسهای با ارقام بسیار بالا چاپ شد و تورم سالانه به سطوح چندصدهزار درصدی رسید. در آلمان هم تأمین مالی کسریها از مسیر چاپ پول، به ابرتورم تاریخی ۱۹۲۳ انجامید. وجه مشترک این نمونهها: کسری بودجه ساختاری، بیاعتمادی عمومی، و استفاده از پایه پولی بهعنوان راهحل کوتاهمدت.
در ایران، رشد بالای نقدینگی طی سالهای اخیر، تورم مزمن دو رقمی بالا، کاهش مستمر ارزش ریال، و فشار تحریمها بر درآمدهای ارزی، زمینهای نگرانکننده ساخته است. وقتی شبکه بانکی با کمبود نقد مواجه میشود و همزمان اسکناس درشتتر توزیع میگردد، این پیام به جامعه مخابره میشود که قدرت خرید پول بهسرعت در حال تحلیل است. اسکناس یکمیلیونتومانی، بیش از آنکه تسهیل مبادله باشد، اعترافی به کوچکشدن پول است.
ریشهها را باید در ناکارآمدی ساختاری، فساد سیستماتیک، بنگاهداری گسترده نهادهای شبهدولتی، و اولویتدادن به هزینههای نظامی و هستهای بر سرمایهگذاری مولد جستوجو کرد. سهم بالای بودجههای غیرشفاف، وابستگی به درآمدهای نفتی و تأمین کسری از مسیر استقراض از بانک مرکزی، چرخه تورم را بازتولید میکند. نتیجه، فشار فزاینده بر طبقات متوسط و فرودست، فرار سرمایه، و کاهش سرمایه اجتماعی است.
ابرتورم یکشبه رخ نمیدهد؛ «صدای پای» آن در بیثباتی مزمن، چاپ پول برای پوشش کسری، و عادیشدن اسکناسهای درشت شنیده میشود. اسکناس یکمیلیونتومانی اگرچه بهتنهایی ابرتورم نیست، اما نشانهای هشداردهنده از مسیری بدون چشمانداز است.
#ابرتورم #پایان_دیکتاتور #فروپاشی_اقتصاد
@Tavaana_TavaanaTech
👍2❤1