جمعی از زندانیان سیاسی سابق بند زنان اوین که برخی از آنها همبند با سایه صیدال بودند، طی نامهای از او درخواست کردند تا به اعتصاب غذای خود خاتمه دهد. متن این نامه به شرح زیر است:
«سایه جان
چهارده روز از اعتصاب غذایت میگذرد. خواستهی بهحق و شرافتمندانهی تو را شنیدهایم. گرچه پیش از آن در نوشتهای مفصل، بر وضعیتِ نگرانکنندهی بیمارانِ زندانی و عدمِ رسیدگیِ پزشکیِ مناسب و بهموقع به بیماریهای زندانیان شهادت داده بودی.
سالهاست شاهدِ رنجِ زندانیان بیمار در سراسر کشور بودهایم.
تعدادی از آنها در زندانها جان سپردهاند و تعدادی نیز به دلیل عدمِ رسیدگیِ بهموقع و مناسب با پیشرفتِ بیماریهایشان پس از آزادی هم هزینهی گزافی پرداخت کردهاند. این وضعیتِ زندانیان، بهواقع مصداق بارز شکنجه زندانی از طریق بیماریهایشان است.
تو بر اساس احساس مسئولیت و مشاهدهی رنجِ عزیزانِ همبندیات تصمیم گرفتهای تا با اعتصاب غذا، صدای زندانیان باشی.
ما همبندیها و زندانیان سابق بند زنان از تو تقاضا داریم اعتصاب غذایت را پایان بخشی. امید داریم با تلاش مدافعان حقوق بشر در سراسر جهان شاهد دنیایی عاری از شکنجه باشیم.
نگین آرامش
فریبا اسدی
شهناز اکملی
بهناز امانی
هستی امیری
مژگان ایلانلو
ناهید تقوی
آتفه چهارمحالیان
آتنا دائمی
ویدا ربانی
بهاره سلیمانی
سعیده شفیعی
مهوش عدالتی
رها عسگریزاده
مطهره گونهای
نرگس محمدی
عالیه مطلبزاده
ژیلا مکوندی
روشنک مولایی علیشاه
لیلا میرغفاری
فرزانه ناظرانپور
پوران ناظمی
صدیقه وسمقی
۱۹ خرداد ۱۴۰۴»
#سایه_صیدال #بیانیه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
«سایه جان
چهارده روز از اعتصاب غذایت میگذرد. خواستهی بهحق و شرافتمندانهی تو را شنیدهایم. گرچه پیش از آن در نوشتهای مفصل، بر وضعیتِ نگرانکنندهی بیمارانِ زندانی و عدمِ رسیدگیِ پزشکیِ مناسب و بهموقع به بیماریهای زندانیان شهادت داده بودی.
سالهاست شاهدِ رنجِ زندانیان بیمار در سراسر کشور بودهایم.
تعدادی از آنها در زندانها جان سپردهاند و تعدادی نیز به دلیل عدمِ رسیدگیِ بهموقع و مناسب با پیشرفتِ بیماریهایشان پس از آزادی هم هزینهی گزافی پرداخت کردهاند. این وضعیتِ زندانیان، بهواقع مصداق بارز شکنجه زندانی از طریق بیماریهایشان است.
تو بر اساس احساس مسئولیت و مشاهدهی رنجِ عزیزانِ همبندیات تصمیم گرفتهای تا با اعتصاب غذا، صدای زندانیان باشی.
ما همبندیها و زندانیان سابق بند زنان از تو تقاضا داریم اعتصاب غذایت را پایان بخشی. امید داریم با تلاش مدافعان حقوق بشر در سراسر جهان شاهد دنیایی عاری از شکنجه باشیم.
نگین آرامش
فریبا اسدی
شهناز اکملی
بهناز امانی
هستی امیری
مژگان ایلانلو
ناهید تقوی
آتفه چهارمحالیان
آتنا دائمی
ویدا ربانی
بهاره سلیمانی
سعیده شفیعی
مهوش عدالتی
رها عسگریزاده
مطهره گونهای
نرگس محمدی
عالیه مطلبزاده
ژیلا مکوندی
روشنک مولایی علیشاه
لیلا میرغفاری
فرزانه ناظرانپور
پوران ناظمی
صدیقه وسمقی
۱۹ خرداد ۱۴۰۴»
#سایه_صیدال #بیانیه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
🕊25❤3
مهوش(سایه صیدال) با درخواست آزادیخواهان و زندانیان سیاسی پیشین و با تأکید بر تعهد مدیریت زندان اوین برای تحقق بخشی از خواستههایش، به اعتصاب غذا و دارو خاتمه داد
بیانیه پایان اعتصاب غذا و دارو
۲۰ خرداد ۱۴۰۴ / دهم ژوئن ۲۰۲۵
به نام آزادی و کرامت انسانی،
من، سایه صیدال، که از تاریخ ۴ خرداد ۱۴۰۴ به مدت ۱۶ روز در اعتراض به وضعیت نابسامان خدمات بهداشت و درمان در بند زنان زندان اوین دست به اعتصاب غذا و دارو زده بودم، با یادآوری اینکه اهداف این اعتصاب، یادآوری حقوق بدیهی زندانیان برای دسترسی به مراقبتهای پزشکی استاندارد و الزام سازمان زندانها به پذیرش مسئولیت کامل در قبال سلامت جسمی و روانی زندانیان بود، اعلام میکنم تا امروز، با وجود نوسان فشار، میگرن، ضعف شدید جسمانی و پارگی کیست خونی، برای تحقق مطالبات بهحق خود مقاومت کردم.
امروز اما، با احترام به درخواست روشن و محبتآمیز یاران آزادیخواه و زندانیان سیاسی پیشین و با تأکید بر تعهد مدیریت زندان اوین برای تحقق بخشی از خواستههایم، به اعتصاب غذا و داروی خود پایان میدهم.
مدیریت زندان اوین موارد زیر را تعهد کرده است:
۱. تأمین پزشک مستقر برای بند زنان در اسرع وقت؛
۲. پرداخت کلیه هزینههای درمانی زندانیانی که در زندان دچار بیماری شدهاند از سوی سازمان زندانها؛
۳. تسریع در اخذ مجوز و اعزام بیماران به بیمارستانهای خارج از زندان، برای موارد اورژانسی حداکثر ظرف دو روز و غیر اورژانسی حداکثر دو هفته.
۴. استقرار پرستار در همه روزهای هفته
تعهد مدیریت زندان به تأمین این خواستهها، بدون همراهی و حمایت بیدریغ جمعی از زندانیان سیاسی سابق، همبندیان عزیز، فعالان حقوق بشر و رسانههای مستقل ممکن نبود. از همه عزیزانی که با اعلام همبستگی و درخواست پایان اعتصاب، نگرانی خود را نسبت به سلامت من و سایر زندانیان ابراز کردند، صمیمانه سپاسگزارم.
با توجه به تعهد برای تحقق گام نخست در جهت بهبود نسبی وضعیت درمانی در زندان، از ساعت ۱۲ ظهر روز ۲۰ خرداد ۱۴۰۴ اعتصاب غذا و دارو را خاتمه میدهم.
این تصمیم به معنای پایان مبارزه برای حقوق زندانیان نیست، و من، طبیعتاً با همراهی همبندانم، فصل تازهای از نظارت و مطالبهگری جدی برای خواستههایم را آغاز میکنم.
در صورتی که سازمان زندانها از اجرای کامل تعهدات یادشده سرباز زند و ضرورت رسیدگی به مسئله سلامت زندانیان به تعویق افتد یا به محال بدل شود، خود را محق میدانم که از همه ابزارهای مسالمتآمیز مدنی بهره گیرم و صدایم را بلند کنم.
من همچنان خود را صدای زندانیانی میدانم که در سکوت سلولهای سرد، رنج میکشند و تا رفع کامل هرگونه تبعیض و نقض حقوق انسانی، با همراهی سایر یارانم به مبارزه ادامه خواهم داد.
با سپاس و تعهد به حقیقت،
مهوش (سایه) صیدال
#مهوش_صیدال #سایه_صیدال #بیانیه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
بیانیه پایان اعتصاب غذا و دارو
۲۰ خرداد ۱۴۰۴ / دهم ژوئن ۲۰۲۵
به نام آزادی و کرامت انسانی،
من، سایه صیدال، که از تاریخ ۴ خرداد ۱۴۰۴ به مدت ۱۶ روز در اعتراض به وضعیت نابسامان خدمات بهداشت و درمان در بند زنان زندان اوین دست به اعتصاب غذا و دارو زده بودم، با یادآوری اینکه اهداف این اعتصاب، یادآوری حقوق بدیهی زندانیان برای دسترسی به مراقبتهای پزشکی استاندارد و الزام سازمان زندانها به پذیرش مسئولیت کامل در قبال سلامت جسمی و روانی زندانیان بود، اعلام میکنم تا امروز، با وجود نوسان فشار، میگرن، ضعف شدید جسمانی و پارگی کیست خونی، برای تحقق مطالبات بهحق خود مقاومت کردم.
امروز اما، با احترام به درخواست روشن و محبتآمیز یاران آزادیخواه و زندانیان سیاسی پیشین و با تأکید بر تعهد مدیریت زندان اوین برای تحقق بخشی از خواستههایم، به اعتصاب غذا و داروی خود پایان میدهم.
مدیریت زندان اوین موارد زیر را تعهد کرده است:
۱. تأمین پزشک مستقر برای بند زنان در اسرع وقت؛
۲. پرداخت کلیه هزینههای درمانی زندانیانی که در زندان دچار بیماری شدهاند از سوی سازمان زندانها؛
۳. تسریع در اخذ مجوز و اعزام بیماران به بیمارستانهای خارج از زندان، برای موارد اورژانسی حداکثر ظرف دو روز و غیر اورژانسی حداکثر دو هفته.
۴. استقرار پرستار در همه روزهای هفته
تعهد مدیریت زندان به تأمین این خواستهها، بدون همراهی و حمایت بیدریغ جمعی از زندانیان سیاسی سابق، همبندیان عزیز، فعالان حقوق بشر و رسانههای مستقل ممکن نبود. از همه عزیزانی که با اعلام همبستگی و درخواست پایان اعتصاب، نگرانی خود را نسبت به سلامت من و سایر زندانیان ابراز کردند، صمیمانه سپاسگزارم.
با توجه به تعهد برای تحقق گام نخست در جهت بهبود نسبی وضعیت درمانی در زندان، از ساعت ۱۲ ظهر روز ۲۰ خرداد ۱۴۰۴ اعتصاب غذا و دارو را خاتمه میدهم.
این تصمیم به معنای پایان مبارزه برای حقوق زندانیان نیست، و من، طبیعتاً با همراهی همبندانم، فصل تازهای از نظارت و مطالبهگری جدی برای خواستههایم را آغاز میکنم.
در صورتی که سازمان زندانها از اجرای کامل تعهدات یادشده سرباز زند و ضرورت رسیدگی به مسئله سلامت زندانیان به تعویق افتد یا به محال بدل شود، خود را محق میدانم که از همه ابزارهای مسالمتآمیز مدنی بهره گیرم و صدایم را بلند کنم.
من همچنان خود را صدای زندانیانی میدانم که در سکوت سلولهای سرد، رنج میکشند و تا رفع کامل هرگونه تبعیض و نقض حقوق انسانی، با همراهی سایر یارانم به مبارزه ادامه خواهم داد.
با سپاس و تعهد به حقیقت،
مهوش (سایه) صیدال
#مهوش_صیدال #سایه_صیدال #بیانیه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤29
سایه صیدال، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، طی نامهای سرگشاده خطاب مسئولین نظام جمهوری اسلامی، خواستار بهرهمندی فوری زندانیان سیاسی از ارفاقهای قانونی در شرایط اضطراری جنگی و آزادی آنها شده است.
متن این بیانیه به شرح زیر است:
نامه سرگشاده سایه صیدال از زندان اوین به مسئولین جمهوری اسلامی
موضوع: درخواست فوری بهرهمندی زندانیان سیاسی از ارفاقهای قانونی در شرایط اضطراری جنگی و رعایت تعهدات بینالمللی
با سلام،
اینجانب، مهوش (سایه) صیدال، به عنوان یک زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، با دغدغهای عمیق و نگرانی شدید نسبت به وضعیت بحرانی و اضطراری ناشی از جنگ، ضرورت اتخاذ فوری تدابیر قانونی و انسانی برای حفاظت از جان و کرامت زندانیان سیاسی را به استحضار عالی میرسانم.
جنگی که کشور ما را درگیر کرده، بهطور مستقیم سلامت و امنیت تمامی اقشار جامعه، از جمله زندانیان سیاسی را در معرض تهدید جدی قرار داده است؛ بهویژه افرادی که از سلامت کامل برخوردار نیستند و یا به دلیل شرایط زندان، از جمله محدودیتهای پزشکی و بهداشتی، آسیبپذیری مضاعفی دارند.
در این شرایط بحرانی، تأخیر در اقدام و بیتوجهی به ارفاقهای قانونی نهتنها مصداق نقض آشکار حقوق بنیادین انسانی است، بلکه میتواند تبعات جبرانناپذیر حقوقی ،سیاسی مضاعفی را در پیش داشته باشد.
۱. مستندات حقوقی داخلی:
قانون مجازات اسلامی (مصوب ۱۳۹۲) در مواد ۴۶، ۵۲ و ۵۸، صراحتاً بهرهمندی محکومان از مجازاتهای جایگزین حبس، تعلیق اجرای مجازات و آزادی مشروط را پیشبینی کرده که در شرایط اضطراری، نظیر وضعیت جنگی، باید فوراً و بدون تأخیر به اجرا درآید.
آییننامه اجرایی سازمان زندانها نیز در مواد ۲۱۳، ۵۴ و ۵۵، مرخصی اضطراری، رأی باز، رأی کار و پابند را بهعنوان ابزارهای کاهش فشار کیفری و تضمین کرامت انسانی محکومان پیشبینی کرده است.
۲. تعهدات بینالمللی:
جمهوری اسلامی ایران، بهعنوان عضو معاهده میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR) و کنوانسیون منع شکنجه (CAT)، موظف است رفتار انسانی، کرامت انسانی و سلامت زندانیان را حفظ کند. ماده ۱۰ میثاق و اصول این کنوانسیونها الزامآور و بدون قید و شرط هستند.
کوتاهی در اجرای این تعهدات، علاوه بر تخطی از حقوق بشر، میتواند موجبات محکومیتهای بینالمللی و فشارهای حقوقی گسترده علیه جمهوری اسلامی ایران را فراهم آورد.
۳. اهمیت فوریت و هشدار:
تجربه شرایط اضطرار در دوران کرونا، در شرایط فعلی نیز صادق است و هرگونه تأخیر و قصور در استفاده از ارفاقهای قانونی برای زندانیان سیاسی، خطر مرگ، بیماری و نقض شدید حقوق انسانی را افزایش داده و میتواند موجب فجایع حقوقی و انسانی بزرگی شود.
۴. درخواستها:
صدور دستور فوری، لازمالاجرا و شفاف مبنی بر بهرهمندی زندانیان سیاسی از تمامی ارفاقهای قانونی، شامل مرخصی اضطراری، آزادی مشروط، تعلیق اجرای مجازات، رأی باز، رأی کار و پابند؛
ایجاد سازوکارهای نظارتی دقیق، هماهنگ و شفاف برای تضمین اجرای کامل و مؤثر این دستورها؛
اعلام صریح تعهد دستگاه قضایی به حفظ حقوق انسانی و کرامت زندانیان سیاسی در این شرایط اضطراری.
در پایان به عنوان زندانی سیاسی محبوس در اوین، بار دیگر یادآور میشوم که بیتوجهی به این درخواستها صرفاً نقض حقوق شهروندی و انسانی نیست، بلکه میتواند آسیبهای جدی و جبرانناپذیر حقوقی و سیاسی به همراه داشته باشد.
امیدوارم صدای ما شنیده شده و اقدامی عاجل و انسانی در این راستا انجام گیرد.
با تقدیم احترام،
مهوش (سایه) صیدال
زندان اوین – خرداد ۱۴۰۴
#بیانیه #جنگ #زندانیان_سیاسی #سایه_صیدال #مهوش_صیدال #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
متن این بیانیه به شرح زیر است:
نامه سرگشاده سایه صیدال از زندان اوین به مسئولین جمهوری اسلامی
موضوع: درخواست فوری بهرهمندی زندانیان سیاسی از ارفاقهای قانونی در شرایط اضطراری جنگی و رعایت تعهدات بینالمللی
با سلام،
اینجانب، مهوش (سایه) صیدال، به عنوان یک زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، با دغدغهای عمیق و نگرانی شدید نسبت به وضعیت بحرانی و اضطراری ناشی از جنگ، ضرورت اتخاذ فوری تدابیر قانونی و انسانی برای حفاظت از جان و کرامت زندانیان سیاسی را به استحضار عالی میرسانم.
جنگی که کشور ما را درگیر کرده، بهطور مستقیم سلامت و امنیت تمامی اقشار جامعه، از جمله زندانیان سیاسی را در معرض تهدید جدی قرار داده است؛ بهویژه افرادی که از سلامت کامل برخوردار نیستند و یا به دلیل شرایط زندان، از جمله محدودیتهای پزشکی و بهداشتی، آسیبپذیری مضاعفی دارند.
در این شرایط بحرانی، تأخیر در اقدام و بیتوجهی به ارفاقهای قانونی نهتنها مصداق نقض آشکار حقوق بنیادین انسانی است، بلکه میتواند تبعات جبرانناپذیر حقوقی ،سیاسی مضاعفی را در پیش داشته باشد.
۱. مستندات حقوقی داخلی:
قانون مجازات اسلامی (مصوب ۱۳۹۲) در مواد ۴۶، ۵۲ و ۵۸، صراحتاً بهرهمندی محکومان از مجازاتهای جایگزین حبس، تعلیق اجرای مجازات و آزادی مشروط را پیشبینی کرده که در شرایط اضطراری، نظیر وضعیت جنگی، باید فوراً و بدون تأخیر به اجرا درآید.
آییننامه اجرایی سازمان زندانها نیز در مواد ۲۱۳، ۵۴ و ۵۵، مرخصی اضطراری، رأی باز، رأی کار و پابند را بهعنوان ابزارهای کاهش فشار کیفری و تضمین کرامت انسانی محکومان پیشبینی کرده است.
۲. تعهدات بینالمللی:
جمهوری اسلامی ایران، بهعنوان عضو معاهده میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR) و کنوانسیون منع شکنجه (CAT)، موظف است رفتار انسانی، کرامت انسانی و سلامت زندانیان را حفظ کند. ماده ۱۰ میثاق و اصول این کنوانسیونها الزامآور و بدون قید و شرط هستند.
کوتاهی در اجرای این تعهدات، علاوه بر تخطی از حقوق بشر، میتواند موجبات محکومیتهای بینالمللی و فشارهای حقوقی گسترده علیه جمهوری اسلامی ایران را فراهم آورد.
۳. اهمیت فوریت و هشدار:
تجربه شرایط اضطرار در دوران کرونا، در شرایط فعلی نیز صادق است و هرگونه تأخیر و قصور در استفاده از ارفاقهای قانونی برای زندانیان سیاسی، خطر مرگ، بیماری و نقض شدید حقوق انسانی را افزایش داده و میتواند موجب فجایع حقوقی و انسانی بزرگی شود.
۴. درخواستها:
صدور دستور فوری، لازمالاجرا و شفاف مبنی بر بهرهمندی زندانیان سیاسی از تمامی ارفاقهای قانونی، شامل مرخصی اضطراری، آزادی مشروط، تعلیق اجرای مجازات، رأی باز، رأی کار و پابند؛
ایجاد سازوکارهای نظارتی دقیق، هماهنگ و شفاف برای تضمین اجرای کامل و مؤثر این دستورها؛
اعلام صریح تعهد دستگاه قضایی به حفظ حقوق انسانی و کرامت زندانیان سیاسی در این شرایط اضطراری.
در پایان به عنوان زندانی سیاسی محبوس در اوین، بار دیگر یادآور میشوم که بیتوجهی به این درخواستها صرفاً نقض حقوق شهروندی و انسانی نیست، بلکه میتواند آسیبهای جدی و جبرانناپذیر حقوقی و سیاسی به همراه داشته باشد.
امیدوارم صدای ما شنیده شده و اقدامی عاجل و انسانی در این راستا انجام گیرد.
با تقدیم احترام،
مهوش (سایه) صیدال
زندان اوین – خرداد ۱۴۰۴
#بیانیه #جنگ #زندانیان_سیاسی #سایه_صیدال #مهوش_صیدال #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤27👍9
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
صفحه اینستاگرام سایه صیدال یک فایل صوتی از او منتشر کرد که شرایط زندانیان بند زنان زندان اوین را پس انتقال به قرچک شرح میدهد.
او میگوید:
«بمباران آمریکا و اسرائیل ما را نکشت!
جمهوری اسلامی ما را به جایی برده که عملاً به کشتن بده؛ یعنی جایی که دیگر انسان زندگی نمیکند. اصلاً یک مرگ تدریجی است.
انگار میخواهد داغ اسرائیل و آمریکا را سر ما، زندانیان سیاسی، خالی کند.
همه را چپانده توی قرنطینه؛ یک هلوفتونی واقعی. دستشوییها صحراییاند. حمام؟ انگار حمام صحرایی.
بوی کثافت همهجا را برداشته.
حتی آب... آبی که به صورتت میزنی، شور است.
غذا؟ اصلاً نمیشود خورد.
یک وضعیت وحشتناک.
جمهوری اسلامی ما را به جایی آورده که انگار میخواهد داغ اسرائیل و آمریکا را از گردن خودش بردارد و ما را راحت به کشتن بدهد.»
ویدا ربانی زندانی سیاسی سابق نوشت:
« #زندان_اوین نماد مقاومت و مبارزه بود.
مدتها بود که میخواستند زنان را از بند ۵ به بند ۶ منتقل کنند، و هر بار که شایعهی انتقال میپیچید، همه وحشت میکردند، مضطرب میشدند، نماینده میفرستادند تا با مسئول زندان مذاکره کند و بگوید: «حتی حرفش را هم نزنید!»
حالا؟ همه به #زندان_قرچک منتقل شدهاند.
تا کسی #زندانی نبوده باشد، نمیتواند عمق فاجعهی #انتقال را درک کند.
اسفندماه، وقتی اوین بودم، گفتند دستور انتقالت به قرچک آمده.
همه گفتند: شاید بخواهند از آنجا آزادت کنند.
اما من؟ حاضر بودم یک سال دیگر هم بکشم ولی منتقل نشوم و بلافاصله آزاد نشوم.
انتقال، به اندازهی یک بازداشت و زندانی شدن از نو دردناک است.
آن هم کجا؟
انتقال از #اوین که ذرهذره امکانات و آزادیهایی که زندانیان داشتند، با مبارزهای طولانی و پرهزینه به دست آمده بود.
دیگران عکسهای زندانیان اوین را میدیدند که با لاک و آرایش آزاد میشوند.
ما برای گرفتن همانها تحصن کردیم.
میفهمید؟ میخواستیم شبیه خودمان باقی بمانیم.
من یک هفته تمام، ساعتها جلوی دفتر زندان مینشستم تا بالاخره توانستم از وسایل نقاشیام، دو تا قلممو و یک کاردک را بگیرم.
یک شب تا صبح با سپیده قلیان و نرگس محمدی توی راهرو بند تحصن کردیم تا این داستان آزار و اذیت برای تحویل وسایل زندانیها را تمام کنند.
و حالا؟ همه چیز بر باد رفته...
روی #زندان_قرچک حتی نمیشود اسم «زندان» گذاشت.
یک سری سولهاند که به اندازهی سلولهای ۲۰۹ پنجره ندارند.
هوا؟ نزدیک محل سوزاندن زباله است؛ هوایی آلوده و فاجعهبار.
آب؟ آب شور و کمفشار که بعد از یک هفته پوست صورت و بدن را خاکستری میکند.
#آب_و_هوا هم از زنها گرفته شد.»
#سایه_صیدال #مهوش_صیدال #ج_ا_یعنی_جنگ
@Tavaana_TavaanaTech
صفحه اینستاگرام سایه صیدال یک فایل صوتی از او منتشر کرد که شرایط زندانیان بند زنان زندان اوین را پس انتقال به قرچک شرح میدهد.
او میگوید:
«بمباران آمریکا و اسرائیل ما را نکشت!
جمهوری اسلامی ما را به جایی برده که عملاً به کشتن بده؛ یعنی جایی که دیگر انسان زندگی نمیکند. اصلاً یک مرگ تدریجی است.
انگار میخواهد داغ اسرائیل و آمریکا را سر ما، زندانیان سیاسی، خالی کند.
همه را چپانده توی قرنطینه؛ یک هلوفتونی واقعی. دستشوییها صحراییاند. حمام؟ انگار حمام صحرایی.
بوی کثافت همهجا را برداشته.
حتی آب... آبی که به صورتت میزنی، شور است.
غذا؟ اصلاً نمیشود خورد.
یک وضعیت وحشتناک.
جمهوری اسلامی ما را به جایی آورده که انگار میخواهد داغ اسرائیل و آمریکا را از گردن خودش بردارد و ما را راحت به کشتن بدهد.»
ویدا ربانی زندانی سیاسی سابق نوشت:
« #زندان_اوین نماد مقاومت و مبارزه بود.
مدتها بود که میخواستند زنان را از بند ۵ به بند ۶ منتقل کنند، و هر بار که شایعهی انتقال میپیچید، همه وحشت میکردند، مضطرب میشدند، نماینده میفرستادند تا با مسئول زندان مذاکره کند و بگوید: «حتی حرفش را هم نزنید!»
حالا؟ همه به #زندان_قرچک منتقل شدهاند.
تا کسی #زندانی نبوده باشد، نمیتواند عمق فاجعهی #انتقال را درک کند.
اسفندماه، وقتی اوین بودم، گفتند دستور انتقالت به قرچک آمده.
همه گفتند: شاید بخواهند از آنجا آزادت کنند.
اما من؟ حاضر بودم یک سال دیگر هم بکشم ولی منتقل نشوم و بلافاصله آزاد نشوم.
انتقال، به اندازهی یک بازداشت و زندانی شدن از نو دردناک است.
آن هم کجا؟
انتقال از #اوین که ذرهذره امکانات و آزادیهایی که زندانیان داشتند، با مبارزهای طولانی و پرهزینه به دست آمده بود.
دیگران عکسهای زندانیان اوین را میدیدند که با لاک و آرایش آزاد میشوند.
ما برای گرفتن همانها تحصن کردیم.
میفهمید؟ میخواستیم شبیه خودمان باقی بمانیم.
من یک هفته تمام، ساعتها جلوی دفتر زندان مینشستم تا بالاخره توانستم از وسایل نقاشیام، دو تا قلممو و یک کاردک را بگیرم.
یک شب تا صبح با سپیده قلیان و نرگس محمدی توی راهرو بند تحصن کردیم تا این داستان آزار و اذیت برای تحویل وسایل زندانیها را تمام کنند.
و حالا؟ همه چیز بر باد رفته...
روی #زندان_قرچک حتی نمیشود اسم «زندان» گذاشت.
یک سری سولهاند که به اندازهی سلولهای ۲۰۹ پنجره ندارند.
هوا؟ نزدیک محل سوزاندن زباله است؛ هوایی آلوده و فاجعهبار.
آب؟ آب شور و کمفشار که بعد از یک هفته پوست صورت و بدن را خاکستری میکند.
#آب_و_هوا هم از زنها گرفته شد.»
#سایه_صیدال #مهوش_صیدال #ج_ا_یعنی_جنگ
@Tavaana_TavaanaTech
💔72❤7🕊2
نامه سرگشاده سایه صیدال از زندان قرچک
در میانهی «جنایت دو سویه»؛ صدای زندانیان سیاسی باشیم
سایه صیدال، زندانی سیاسی، در هنگام شروع درگیری اسرائیل و جمهوری اسلامی، طی بیانیهای خواستار تعلیق حبس زندانیان سیاسی شده بود، حالا پس از بمباران اوین و انتقال به زندان قرچک نامه تازهای نوشته و خواستار آزادی زندانیان شده است. متن این نامه به شرح زیر است:
«این جنگ، جنگ ما نبود.
ما نه خواهان جنگ بودیم و نه با جنگطلبی مستبدان و متجاوزانی که در پی نمایش قدرت نظامی خود بودند، همنظر. ما با دیکتاتوریای که با هر صدای معترض و مخالف، با خشونت برخورد میکرد، مخالف بودیم.
ما در مسیر علم بودیم، و همین شد که آماج برخوردهای هشتگانهی یک حاکمیت مستبد قرار گرفتیم.
اوین برای ما تنها نماد شکنجه و سرکوب نبود؛ اوین نماد ایستادگی و مقاومت در برابر استبداد نیز بود.
در هر جنگی، نخستین جایی که درهایش گشوده میشود تا مردمانش آسیب ببینند، زندان است؛ چراکه در میانهی جنگ و بمباران، نجاتی برای زندانیان در بند متصور نیست.
پس از چهار روز از آغاز جنگ، در نامهای سرگشاده به تاریخ ۱۴۰۴/۳/۲۷، از مسئولین و مقامات فضای حکومتی خواستار اجرای مستمر قوانین موضوعهی داخلی و بینالمللی و آزادی تمام زندانیان سیاسی، یا حداقل اعمال آزادیهای قانونی مطابق با مواد ۴۶، ۵۲ و ۵۸ قانون مجازات اسلامی، و مواد ۱۳، ۵۴ و ۵۵ آییننامهی سازمان زندانها و مفاد میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی و کنوانسیون منع شکنجه شدیم؛ و همچنین خواستار پاسخ مناسب بر اساس نص صریح قوانین مذکور.
چند روز بعد، معاونت قضایی زندان اوین اعلام کرد که «نامهی شما برای مسئولین ارسال شده، اما چون نامه مختص شرایط جنگی است و هنوز شرایط جنگی به ما ابلاغ نشده، امکان اقدام وجود ندارد».
این در حالی بود که چهار روز از آغاز جنگی که امروز تمام مقامات حکومتی در رسانهی ملی خود آن را «جنگ تحمیلی دوازدهروزه» مینامند، گذشته بود.
تلخترین واقعیت همین است:
این جنگ، جنگ ما نبود؛ چرا که گویی ما باید نقش سپر انسانی را بازی میکردیم. ما باید همانجا میماندیم….
آنچه در اوج حادثه (بمباران اوین) بر ما رفت، چیزی فراتر از جنایت علیه بشریت بود؛ و در زمان خود، بهتفصیل دربارهاش خواهم نوشت.
اما آنچه امروز اولویت دارد، درخواست مجدد ما برای اعمال آزادیهای قانونی و دفاع از حقوق عمومی زندانیان است؛
وعدهای که هنگام انتقال ما به جهنم قرچک، مدیرکل سازمان زندانها (آقای حیاتالغیب) و رئیس زندان اوین، به شرافت خود سوگند خوردند که با فوریت و اضطرار، پرونده ها را جهت آزادی، از طریق قوانین مربوطه، در اسرع وقت پیگیری خواهند کرد.
دستگاهی قضا که موظف بود بیش از این حافظ کرامت انسانی و حقوق زندانیان باشد، از آن تخطی کرد.
اکنون بیش از دوازده روز از حضور ما در شکنجهگاه قرنطینهی قرچک میگذرد، اما نه مدیرکل سازمان زندانها و نه هیچیک از مسئولان زندان اوین، نه برای وفاداری به شرافتی که وعدهاش را دادند، و نه برای بررسی شرایط اسفناک اینجا، حضور نیافتند.
و هنوز، هیچ زندانی سیاسی از این جهنم بیرون نرفته است.
به همین دلیل، بار دیگر از مقامات حکومتی و قضایی میخواهم بهجای استفادهی ابزاری از حس ملیگرایی مردم، و تکرار بیپایان کلیدواژهی «اتحاد ملی»، به تعهدات حقوقی و انسانی خود در قبال وضعیت کنونی زندانیان سیاسی عمل کنند.
در پایان، لازم میدانم در این برهه، از همهی فعالان مدنی و سیاسی، کنشگران حقوق بشر، جامعهی حقوقی و نهادهای بینالمللی بخواهم در برابر این بیتوجهی آشکار به وضعیت زندانیان سیاسی و عدم اجرای تعهدات مسئولان، سکوت نکنند و مسئولین ذیربط را به انجام وظایف قانونی و انسانیشان فراخوانند.
چرا که سکوت، سرپوشیست بر آنچه من آن را «جنایت دو سویه» مینامم.»
#سایه_صیدال #بیانیه #ج_ا_یعنی_جنگ #نه_به_جمهوری_اسلامی #زندانی_سیاسی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
نامه سرگشاده سایه صیدال از زندان قرچک
در میانهی «جنایت دو سویه»؛ صدای زندانیان سیاسی باشیم
سایه صیدال، زندانی سیاسی، در هنگام شروع درگیری اسرائیل و جمهوری اسلامی، طی بیانیهای خواستار تعلیق حبس زندانیان سیاسی شده بود، حالا پس از بمباران اوین و انتقال به زندان قرچک نامه تازهای نوشته و خواستار آزادی زندانیان شده است. متن این نامه به شرح زیر است:
«این جنگ، جنگ ما نبود.
ما نه خواهان جنگ بودیم و نه با جنگطلبی مستبدان و متجاوزانی که در پی نمایش قدرت نظامی خود بودند، همنظر. ما با دیکتاتوریای که با هر صدای معترض و مخالف، با خشونت برخورد میکرد، مخالف بودیم.
ما در مسیر علم بودیم، و همین شد که آماج برخوردهای هشتگانهی یک حاکمیت مستبد قرار گرفتیم.
اوین برای ما تنها نماد شکنجه و سرکوب نبود؛ اوین نماد ایستادگی و مقاومت در برابر استبداد نیز بود.
در هر جنگی، نخستین جایی که درهایش گشوده میشود تا مردمانش آسیب ببینند، زندان است؛ چراکه در میانهی جنگ و بمباران، نجاتی برای زندانیان در بند متصور نیست.
پس از چهار روز از آغاز جنگ، در نامهای سرگشاده به تاریخ ۱۴۰۴/۳/۲۷، از مسئولین و مقامات فضای حکومتی خواستار اجرای مستمر قوانین موضوعهی داخلی و بینالمللی و آزادی تمام زندانیان سیاسی، یا حداقل اعمال آزادیهای قانونی مطابق با مواد ۴۶، ۵۲ و ۵۸ قانون مجازات اسلامی، و مواد ۱۳، ۵۴ و ۵۵ آییننامهی سازمان زندانها و مفاد میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی و کنوانسیون منع شکنجه شدیم؛ و همچنین خواستار پاسخ مناسب بر اساس نص صریح قوانین مذکور.
چند روز بعد، معاونت قضایی زندان اوین اعلام کرد که «نامهی شما برای مسئولین ارسال شده، اما چون نامه مختص شرایط جنگی است و هنوز شرایط جنگی به ما ابلاغ نشده، امکان اقدام وجود ندارد».
این در حالی بود که چهار روز از آغاز جنگی که امروز تمام مقامات حکومتی در رسانهی ملی خود آن را «جنگ تحمیلی دوازدهروزه» مینامند، گذشته بود.
تلخترین واقعیت همین است:
این جنگ، جنگ ما نبود؛ چرا که گویی ما باید نقش سپر انسانی را بازی میکردیم. ما باید همانجا میماندیم….
آنچه در اوج حادثه (بمباران اوین) بر ما رفت، چیزی فراتر از جنایت علیه بشریت بود؛ و در زمان خود، بهتفصیل دربارهاش خواهم نوشت.
اما آنچه امروز اولویت دارد، درخواست مجدد ما برای اعمال آزادیهای قانونی و دفاع از حقوق عمومی زندانیان است؛
وعدهای که هنگام انتقال ما به جهنم قرچک، مدیرکل سازمان زندانها (آقای حیاتالغیب) و رئیس زندان اوین، به شرافت خود سوگند خوردند که با فوریت و اضطرار، پرونده ها را جهت آزادی، از طریق قوانین مربوطه، در اسرع وقت پیگیری خواهند کرد.
دستگاهی قضا که موظف بود بیش از این حافظ کرامت انسانی و حقوق زندانیان باشد، از آن تخطی کرد.
اکنون بیش از دوازده روز از حضور ما در شکنجهگاه قرنطینهی قرچک میگذرد، اما نه مدیرکل سازمان زندانها و نه هیچیک از مسئولان زندان اوین، نه برای وفاداری به شرافتی که وعدهاش را دادند، و نه برای بررسی شرایط اسفناک اینجا، حضور نیافتند.
و هنوز، هیچ زندانی سیاسی از این جهنم بیرون نرفته است.
به همین دلیل، بار دیگر از مقامات حکومتی و قضایی میخواهم بهجای استفادهی ابزاری از حس ملیگرایی مردم، و تکرار بیپایان کلیدواژهی «اتحاد ملی»، به تعهدات حقوقی و انسانی خود در قبال وضعیت کنونی زندانیان سیاسی عمل کنند.
در پایان، لازم میدانم در این برهه، از همهی فعالان مدنی و سیاسی، کنشگران حقوق بشر، جامعهی حقوقی و نهادهای بینالمللی بخواهم در برابر این بیتوجهی آشکار به وضعیت زندانیان سیاسی و عدم اجرای تعهدات مسئولان، سکوت نکنند و مسئولین ذیربط را به انجام وظایف قانونی و انسانیشان فراخوانند.
چرا که سکوت، سرپوشیست بر آنچه من آن را «جنایت دو سویه» مینامم.»
#سایه_صیدال #بیانیه #ج_ا_یعنی_جنگ #نه_به_جمهوری_اسلامی #زندانی_سیاسی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤27💔10🕊5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سایه صیدال، از زندان قرچک:
«شرافتتون کجاست که ما هنوز تو این شرایط غیرانسانی هستیم؟»
سایه صیدال، در این فایل صوتی که در استوری اینستاگرام او توسط ادمین، منتشر شده، از تداوم شرایط اسفبار نگهداری زندانیان سیاسی و عقیدتی در زندان قرچک انتقاد میکند.
او میگوید: «خسته شدیم. چهار هفته است که ما رو آوردن این شکنجهگاه. جمهوری اسلامی با سیاستهاش همهمون رو به مرز جنون رسونده. ما از دل بمباران و بیبرقی و بیغذایی جون سالم به در بردیم. شبی رو با وحشت و بدون امکانات اولیه، فقط زنده موندیم.
صبح فرداش با گاردی صدنفره، گارد ویژه و مدیرکل زندانها اومدن و گفتن یا سوار اتوبوس بشید یا با زور میبریمتون. ما رو با دستبند سوار اتوبوس کردن. اونجا بود که به آقای حیاتالقب، مدیرکل زندانها، گفتم: «شما باید به شرافتتون قسم بخورید جایی که ما رو میبرید مثل همون جایی باشه که داریم زندگی میکنیم.» ایشون هم به شرافتش قسم خورد و گفت طی چند روز آینده پیگیر پروندههای آزادی قانونی و مرخصی خواهیم بود.
اما حالا چهار هفته گذشته و هیچ اقدامی نشده. الان باید از آقای حیاتالقب پرسید: شرافتتون کجاست که ما هنوز در این شرایط غیرانسانی گرفتاریم؟»
او در بخشی از این پیام در توصیف شرایط تحمیل شده بر زندانیان سیاسی و عقیدتی، میگوید:
«خانم خدادادی، رئیس زندان، و آقای کولیوند، معاون قضایی زندان قرچک، از روز اول گفتند: شما هیچ تفاوتی با زندانیان عمومی ندارید. کوچکترین خطایی کنید، باهاتون مثل زندانیهای عادی برخورد میشه.
تا الان چهار نفر رو بردن انفرادی. شبا چراغ بالای سرمون تا صبح روشنه. فشار روانی و شرایطی که داریم، واقعا غیرقابل تحمله. هرچی زمان میگذره، وضعیت بدتر میشه.
آقای کولیوند میگه باید تابع قانون ما باشید. اما اینجا حتی ربطی به قانون نداره. حتی اگه شش ماه اعتصاب کنیم، انگار نه انگار. هیچ فایدهای نداره.»
ـ لازم به ذکر است، سایه (مهوش) صیدال، در روزهای اول جنگ ۱۲ روزه، طی نامهای خواستار آزادی فوری زندانیان سیاسی با توجه به شرایط اضطراری شده بود، اما حکومت اهمیتی به این موضوع نداد و زندانیان را در معرض خطر قرار داد.
#سایه_صیدال #مهوش_صیدال #بیانیه #زندان_قرچک #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
«شرافتتون کجاست که ما هنوز تو این شرایط غیرانسانی هستیم؟»
سایه صیدال، در این فایل صوتی که در استوری اینستاگرام او توسط ادمین، منتشر شده، از تداوم شرایط اسفبار نگهداری زندانیان سیاسی و عقیدتی در زندان قرچک انتقاد میکند.
او میگوید: «خسته شدیم. چهار هفته است که ما رو آوردن این شکنجهگاه. جمهوری اسلامی با سیاستهاش همهمون رو به مرز جنون رسونده. ما از دل بمباران و بیبرقی و بیغذایی جون سالم به در بردیم. شبی رو با وحشت و بدون امکانات اولیه، فقط زنده موندیم.
صبح فرداش با گاردی صدنفره، گارد ویژه و مدیرکل زندانها اومدن و گفتن یا سوار اتوبوس بشید یا با زور میبریمتون. ما رو با دستبند سوار اتوبوس کردن. اونجا بود که به آقای حیاتالقب، مدیرکل زندانها، گفتم: «شما باید به شرافتتون قسم بخورید جایی که ما رو میبرید مثل همون جایی باشه که داریم زندگی میکنیم.» ایشون هم به شرافتش قسم خورد و گفت طی چند روز آینده پیگیر پروندههای آزادی قانونی و مرخصی خواهیم بود.
اما حالا چهار هفته گذشته و هیچ اقدامی نشده. الان باید از آقای حیاتالقب پرسید: شرافتتون کجاست که ما هنوز در این شرایط غیرانسانی گرفتاریم؟»
او در بخشی از این پیام در توصیف شرایط تحمیل شده بر زندانیان سیاسی و عقیدتی، میگوید:
«خانم خدادادی، رئیس زندان، و آقای کولیوند، معاون قضایی زندان قرچک، از روز اول گفتند: شما هیچ تفاوتی با زندانیان عمومی ندارید. کوچکترین خطایی کنید، باهاتون مثل زندانیهای عادی برخورد میشه.
تا الان چهار نفر رو بردن انفرادی. شبا چراغ بالای سرمون تا صبح روشنه. فشار روانی و شرایطی که داریم، واقعا غیرقابل تحمله. هرچی زمان میگذره، وضعیت بدتر میشه.
آقای کولیوند میگه باید تابع قانون ما باشید. اما اینجا حتی ربطی به قانون نداره. حتی اگه شش ماه اعتصاب کنیم، انگار نه انگار. هیچ فایدهای نداره.»
ـ لازم به ذکر است، سایه (مهوش) صیدال، در روزهای اول جنگ ۱۲ روزه، طی نامهای خواستار آزادی فوری زندانیان سیاسی با توجه به شرایط اضطراری شده بود، اما حکومت اهمیتی به این موضوع نداد و زندانیان را در معرض خطر قرار داد.
#سایه_صیدال #مهوش_صیدال #بیانیه #زندان_قرچک #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
🕊30❤8💔3👍2
سایه صیدال، زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک، در پیامی به مناسبت نخستین سالگرد صدور حکم ناعادلانه اعدام علیه همبندیاش پخشان عزیزی، نوشت:
«یک سال گذشت اما عدالت نیامد
امروز یک سال از صدور حکم اعدام برای پخشان عزیزی میگذرد؛ حکمی که فاقد مشروعیت حقوقی، برخلاف اصول دادرسی عادلانه و مغایر با تعهدات بین المللی ایران در قبال حقوق بشر است.
پخشان، زنی مقاوم و بی صداست؛ اما سکوتش به مانند بسیاری از صداهای خفه شده در این سرزمین در سطر سطر این دیوارها طنین انداز است. صدایی که سرکوب شده، اما خاموش نشده است.
اعدام، نه ابزار عدالت، بلکه ابزار ارعاب و حذف سیاسی است. حکمی که نه تنها پاسخ نیست که استمرار یک ساختار معیوب و بی پاسخ است.
من سايه صيدال به عنوان یک زندانی سیاسی دوباره قلم را جایگزین سکوت میکنم، تا بماند، تا ثبت شود، تا فراموش نکنیم و نگذاریم فراموش شود
پخشان، تنها نیست.»
#سایه_صیدال #پخشان_عزيزى #نه_به_اعدام #بیانیه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
«یک سال گذشت اما عدالت نیامد
امروز یک سال از صدور حکم اعدام برای پخشان عزیزی میگذرد؛ حکمی که فاقد مشروعیت حقوقی، برخلاف اصول دادرسی عادلانه و مغایر با تعهدات بین المللی ایران در قبال حقوق بشر است.
پخشان، زنی مقاوم و بی صداست؛ اما سکوتش به مانند بسیاری از صداهای خفه شده در این سرزمین در سطر سطر این دیوارها طنین انداز است. صدایی که سرکوب شده، اما خاموش نشده است.
اعدام، نه ابزار عدالت، بلکه ابزار ارعاب و حذف سیاسی است. حکمی که نه تنها پاسخ نیست که استمرار یک ساختار معیوب و بی پاسخ است.
من سايه صيدال به عنوان یک زندانی سیاسی دوباره قلم را جایگزین سکوت میکنم، تا بماند، تا ثبت شود، تا فراموش نکنیم و نگذاریم فراموش شود
پخشان، تنها نیست.»
#سایه_صیدال #پخشان_عزيزى #نه_به_اعدام #بیانیه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤27🕊5
طبق گزارش دریافتی از منابع مطلع، امروز در زندان قرچک، در پی اعتراض سایه صیدال به عدم رسیدگی درمانی و بحث او با کولیوند(معاون قضایی زندان)، او را به سلول انفرادی منتقل کردند.
طبق گزارش دریافتی، معاون قضایی زندان، پیامهای تلفنی سایه صیدال را بهانه انتقال او به انفرادی قرار داده است.
همچنین فرح (معصومه نساجی) و معصومه عسگری، به شرایط نامناسب زندان، آنها را هم به سلول انفرادی منتقل کردهاند.
جمعی از همبندیهای این زندانیان در اعتراض به این رویه زندان که با هر اعتراضی زندانیان را به انفرادی منتقل میکنند، دست به تحصن اعتراضی زدند.
شرایط نگهداری زندانیان، با وجود وعدههای مسئولان هیچ تغییری نکرده و هم به لحاظ تراکم جمعیت، هم تغذیه و بهداشت، شرایط بسیار نامناسب است.
#سایه_صیدال #فرح_نساجی #معصومه_عسگری #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
طبق گزارش دریافتی، معاون قضایی زندان، پیامهای تلفنی سایه صیدال را بهانه انتقال او به انفرادی قرار داده است.
همچنین فرح (معصومه نساجی) و معصومه عسگری، به شرایط نامناسب زندان، آنها را هم به سلول انفرادی منتقل کردهاند.
جمعی از همبندیهای این زندانیان در اعتراض به این رویه زندان که با هر اعتراضی زندانیان را به انفرادی منتقل میکنند، دست به تحصن اعتراضی زدند.
شرایط نگهداری زندانیان، با وجود وعدههای مسئولان هیچ تغییری نکرده و هم به لحاظ تراکم جمعیت، هم تغذیه و بهداشت، شرایط بسیار نامناسب است.
#سایه_صیدال #فرح_نساجی #معصومه_عسگری #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
💔18❤13
خانواده سایه صیدال، زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک، از اعمال شکنجه و خشونت شدید علیه او خبر داده و اعلام کردند که او در اعتراض به این رفتار اعتصاب غذا و دارو کرده است.
صفحه اینستاگرام خانم صیدال نوشت:
«سایه صیدال در تماس تلفنی امروز اعلام کرده که در انفرادی زندان قرچک، تحت شکنجه و خشونت شدید قرار گرفته
صدایش میلرزید نفسش به شماره افتاده بود و توان حرف زدن نداشت.
در واکنش به این رفتار غیرانسانی سایه از امروز دوباره دست به اعتصاب غذا و دارو زده
حال سايه وخيمه و خانوادهاش شدیدا نگراناند.
جان سایه در خطره
ساکت نباشیم.
صدای سایه باشیم.»
ـ سایه (مهوش صیدال) اخیرا وقتی که در زندان اوین بودند، در اعتراض به عدم رسیدگی درمانی به زندانیان، اعتصاب غذا کرده بود. پس از انتقال زندانیان زن اوین به زندان قرچک، ایشان در چند پیام صوتی درباره شرایط غیرانسانی این زندان اطلاعرسانی و به آن اعتراض کرد. چند روز پیش خانم صیدال به دستور کولیوند معاون قضایی زندان قرچک به سلول انفرادی منتقل شد. حالا خبر داده است که مورد خشونت شدید و شکنجه قرار گرفته و حالش خوب نیست.
#سایه_صيدال #زندان_قرچک #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
صفحه اینستاگرام خانم صیدال نوشت:
«سایه صیدال در تماس تلفنی امروز اعلام کرده که در انفرادی زندان قرچک، تحت شکنجه و خشونت شدید قرار گرفته
صدایش میلرزید نفسش به شماره افتاده بود و توان حرف زدن نداشت.
در واکنش به این رفتار غیرانسانی سایه از امروز دوباره دست به اعتصاب غذا و دارو زده
حال سايه وخيمه و خانوادهاش شدیدا نگراناند.
جان سایه در خطره
ساکت نباشیم.
صدای سایه باشیم.»
ـ سایه (مهوش صیدال) اخیرا وقتی که در زندان اوین بودند، در اعتراض به عدم رسیدگی درمانی به زندانیان، اعتصاب غذا کرده بود. پس از انتقال زندانیان زن اوین به زندان قرچک، ایشان در چند پیام صوتی درباره شرایط غیرانسانی این زندان اطلاعرسانی و به آن اعتراض کرد. چند روز پیش خانم صیدال به دستور کولیوند معاون قضایی زندان قرچک به سلول انفرادی منتقل شد. حالا خبر داده است که مورد خشونت شدید و شکنجه قرار گرفته و حالش خوب نیست.
#سایه_صيدال #زندان_قرچک #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
🕊23❤3
وضعیت نگرانکننده سایه صیدال در سلول انفرادی زندان قرچک
سایه صیدال، زندانی سیاسی، همچنان در سلول انفرادی نگهداری میشود و مسئولان زندان تصمیم گرفتهاند تا او را از سایر زندانیان سیاسی جدا کنند و به بند زندانیان جرایم خطرناک منتقل کنند.
صفحه اینستاگرام سایه صیدال، نوشت:
سایه صیدال، زندانی سیاسی، چند روز پیش به بهانه ملاقات با مسئولان زندان و طرح مشکلات موجود، توسط مأموران زندان فراخوانده شد. اما در اقدامی غیرمنتظره، به دلیل اعتراضات مکرر وی به شرایط زندان و انتشار فایلهای صوتی، به سلول انفرادی منتقل شد.
بر اساس گزارشها، سایه صیدال طی تماس تلفنی کوتاهی از انفرادی، از وضعیت جسمی و روحی نامناسبی خبر داده که نگرانی عمیق خانوادهاش را به دنبال داشته است. در این تماس، فردی در کنار او حضور داشت تا مانع از آزادی بیان وی شده و مکالمه را به سرعت پایان دهد تا او به سلول انفرادی بازگردانده شود.
همچنین، به سایه صیدال اعلام شده که پس از پایان دوره انفرادی، به بند عمومی و محل نگهداری زندانیان خطرناک منتقل خواهد شد. وی در پاسخ تأکید کرده که حاضر به انتقال به بند عمومی نیست و ترجیح میدهد در انفرادی بماند، مگر اینکه به اجبار منتقل شود.
این وضعیت، نگرانیهای جدی درباره شرایط نگهداری این زندانی سیاسی و نقض حقوق وی ایجاد کرده است.
#سایه_صیدال #زندان_قرچک #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
سایه صیدال، زندانی سیاسی، همچنان در سلول انفرادی نگهداری میشود و مسئولان زندان تصمیم گرفتهاند تا او را از سایر زندانیان سیاسی جدا کنند و به بند زندانیان جرایم خطرناک منتقل کنند.
صفحه اینستاگرام سایه صیدال، نوشت:
سایه صیدال، زندانی سیاسی، چند روز پیش به بهانه ملاقات با مسئولان زندان و طرح مشکلات موجود، توسط مأموران زندان فراخوانده شد. اما در اقدامی غیرمنتظره، به دلیل اعتراضات مکرر وی به شرایط زندان و انتشار فایلهای صوتی، به سلول انفرادی منتقل شد.
بر اساس گزارشها، سایه صیدال طی تماس تلفنی کوتاهی از انفرادی، از وضعیت جسمی و روحی نامناسبی خبر داده که نگرانی عمیق خانوادهاش را به دنبال داشته است. در این تماس، فردی در کنار او حضور داشت تا مانع از آزادی بیان وی شده و مکالمه را به سرعت پایان دهد تا او به سلول انفرادی بازگردانده شود.
همچنین، به سایه صیدال اعلام شده که پس از پایان دوره انفرادی، به بند عمومی و محل نگهداری زندانیان خطرناک منتقل خواهد شد. وی در پاسخ تأکید کرده که حاضر به انتقال به بند عمومی نیست و ترجیح میدهد در انفرادی بماند، مگر اینکه به اجبار منتقل شود.
این وضعیت، نگرانیهای جدی درباره شرایط نگهداری این زندانی سیاسی و نقض حقوق وی ایجاد کرده است.
#سایه_صیدال #زندان_قرچک #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
💔23👍4❤1👎1
روزنامه فرانسوی فیگارو، اخیرا مصاحبهای با سایه صیدال، زندانی سیاسی (که در مرخصی درمانی است)، انجام داده است. ترجمه بخشهایی از این مصاحبه در صفحه اینستاگرام ایشان به شرح زیر منتشر شده است:
سایه صیدال مبارزی تسلیم ناپذیر در تهران
۲۳ ژوئن ۲۰۲۵، در میانهی جنگ ایران و اسرائیل، زندان اوین هدف بمباران قرار گرفت. سایه صیدال، که به اتهام «تبلیغ علیه نظام» در حبس بود، هنگام انتقال از درمانگاه زندان بهطور معجزهآسا از آن حمله جان سالم به در برد. حملهای که بیش از هفتاد کشته برجای گذاشت. پس از آن، او و دهها زن دیگر را به زندان قرچک منتقل کردند؛ جایی که به گفتهی خودش «مرگ تدریجی» در انتظار انسان است.
صیدال در نخستین تماس با خانواده، تنها ۲۴ ساعت پس از این انتقال اجباری، با خشم گفت: «بمبارانهای آمریکا و اسرائیل ما را نکشت. این جمهوری اسلامی بود که ما را به جایی برد تا آرامآرام بمیریم.» جملهای که بهسرعت در شبکههای اجتماعی طنینانداز شد و به سندی از مقاومت بدل گشت.
او بعدها روایت کرد: «سلول انفرادی اوین در مقایسه با قرچک به هتل میماند. زمین آلوده، بوی تعفن و چراغی که شب و روز روشن بود، مرا واداشت تا برای اعتراض دوباره اعتصاب غذا کنم.» پس از هشت روز، او را به بند عمومی بازگرداندند و در نهایت، در بیستم اوت، به دلیل وخامت حال جسمی آزاد شد.
اما آزادی، بهجای سکوت، آغاز دوبارهی صدای او بود. فیگارو نوشت: سایه صیدال بار دیگر زبان زندانیان شد. او نسبت به خطر اعدام پخشان عزیزی هشدار داد و گفت: «پخشان قلب بزرگی دارد. هنگام بمباران اوین شجاعانه دیگران را آرام میکرد. نباید گذاشت او را اعدام کنند.»
در سالگرد قتل مهسا امینی، صیدال یاد او را با بغض و امید گره زد: «مرگ مهسا خشم فروخفتهی مردم را به خیابان آورد. من هم در شهرداری تهران حجابم را برداشتم و شعار دادم. پس از اخراج، بازداشت شدم، اما از مبارزه دست نکشیدم.»
فیگارو افزود: اکنون سایه در کنار دختر هجدهسالهاش زندگی میکند؛ دختری که بهرغم قوانین تبعیضآمیز، در خیابان و حتی در مدرسه بیحجاب ظاهر میشود. صیدال میگوید: «اگر من نتیجهی این مبارزه را نبینم، نسل دخترم خواهد دید.»
با وجود پروندههای تازه و تهدیدهای مداوم، سایه همچنان امیدوار است. امید او بر پایهی تغییر در انگارههای جامعه است. او در گفتوگو با فیگارو تأکید کرد: «سالهاست که ذهنیتها تغییر کردهاند. مردان بسیاری امروز کنار زنان ایستادهاند. هیچ انقلابی یکشبه به ثمر نمیرسد، اما مطمئنم روزی آزادی به ایران بازخواهد گشت.»
#سایه_صیدال امروز شاهدی زنده است بر حقیقتی تلخ: آزادی نه با بمباران و نه در یکشب، بلکه تنها با استقامت و ایستادگی به دست میآید. و او قاطعانه میگوید:
«تا آخرین نفس برای آزادی میجنگم!»
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
سایه صیدال مبارزی تسلیم ناپذیر در تهران
۲۳ ژوئن ۲۰۲۵، در میانهی جنگ ایران و اسرائیل، زندان اوین هدف بمباران قرار گرفت. سایه صیدال، که به اتهام «تبلیغ علیه نظام» در حبس بود، هنگام انتقال از درمانگاه زندان بهطور معجزهآسا از آن حمله جان سالم به در برد. حملهای که بیش از هفتاد کشته برجای گذاشت. پس از آن، او و دهها زن دیگر را به زندان قرچک منتقل کردند؛ جایی که به گفتهی خودش «مرگ تدریجی» در انتظار انسان است.
صیدال در نخستین تماس با خانواده، تنها ۲۴ ساعت پس از این انتقال اجباری، با خشم گفت: «بمبارانهای آمریکا و اسرائیل ما را نکشت. این جمهوری اسلامی بود که ما را به جایی برد تا آرامآرام بمیریم.» جملهای که بهسرعت در شبکههای اجتماعی طنینانداز شد و به سندی از مقاومت بدل گشت.
او بعدها روایت کرد: «سلول انفرادی اوین در مقایسه با قرچک به هتل میماند. زمین آلوده، بوی تعفن و چراغی که شب و روز روشن بود، مرا واداشت تا برای اعتراض دوباره اعتصاب غذا کنم.» پس از هشت روز، او را به بند عمومی بازگرداندند و در نهایت، در بیستم اوت، به دلیل وخامت حال جسمی آزاد شد.
اما آزادی، بهجای سکوت، آغاز دوبارهی صدای او بود. فیگارو نوشت: سایه صیدال بار دیگر زبان زندانیان شد. او نسبت به خطر اعدام پخشان عزیزی هشدار داد و گفت: «پخشان قلب بزرگی دارد. هنگام بمباران اوین شجاعانه دیگران را آرام میکرد. نباید گذاشت او را اعدام کنند.»
در سالگرد قتل مهسا امینی، صیدال یاد او را با بغض و امید گره زد: «مرگ مهسا خشم فروخفتهی مردم را به خیابان آورد. من هم در شهرداری تهران حجابم را برداشتم و شعار دادم. پس از اخراج، بازداشت شدم، اما از مبارزه دست نکشیدم.»
فیگارو افزود: اکنون سایه در کنار دختر هجدهسالهاش زندگی میکند؛ دختری که بهرغم قوانین تبعیضآمیز، در خیابان و حتی در مدرسه بیحجاب ظاهر میشود. صیدال میگوید: «اگر من نتیجهی این مبارزه را نبینم، نسل دخترم خواهد دید.»
با وجود پروندههای تازه و تهدیدهای مداوم، سایه همچنان امیدوار است. امید او بر پایهی تغییر در انگارههای جامعه است. او در گفتوگو با فیگارو تأکید کرد: «سالهاست که ذهنیتها تغییر کردهاند. مردان بسیاری امروز کنار زنان ایستادهاند. هیچ انقلابی یکشبه به ثمر نمیرسد، اما مطمئنم روزی آزادی به ایران بازخواهد گشت.»
#سایه_صیدال امروز شاهدی زنده است بر حقیقتی تلخ: آزادی نه با بمباران و نه در یکشب، بلکه تنها با استقامت و ایستادگی به دست میآید. و او قاطعانه میگوید:
«تا آخرین نفس برای آزادی میجنگم!»
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
🕊20❤10👌4💯2
سایه صیدال، زندانی سیاسی که در مرخصی درمانی به سر میبرد، با حضور در جاپز زندان قرچک، خواستار نجات همبندیهای خود از این قتلگاه شده است.
او پیشتر وقتی که در زندان بود، شرایط فاجعهبار این زندان را در فایل صوتیای شرح داده بود.
چندی پیش جمعی از زنان زندانی سیاسی در نامهای به رئیس قوه قضاییه
آقای اژهای، رئیس قوه قضاییه، محل نگهداری خود را «کنج ستم» نامیده بودند، و در توصیفش نوشته بودند: «جایی که به جرم تفاوت در نظر سیاسی، نهتنها حقوق شهروندیمان، بلکه انسانیتمان پایمال شده است. جایی که درهای عدالت را با قفلهای آهنینِ محرومیت از ابتداییترین حقوق انسانی به روی ما بسته و ما را در سیاهچالی از ظلم و تبعیض به اسارت گرفتهاید. ما در زندان قرچک نیستیم؛ ما در کنج ستم، در گوشهای طراحیشده برای محو کردنمان محبوس شدهایم.»
آنها ضمن اشاره به مشکلاتی همچون عدم دسترسی به آب آشامیدنی و حداقلهای حقوق انسانی پشته بودند »ما در این سیستم انسان به شمار نمیآییم. شرایط اسفناک قرچک را ضرب در ده کنید، باز هم به عمق فلاکت ما در این کنج ستم نمیرسد. ما را نه در رده یک قاتل زنجیرهای، که کمتر از موجودات زنده میدانید؛ گویی از بمب و موشک نیز خطرناکتریم.»
در هفتههای گذشته، جانباختن سه زندانی زن در زندان قرچک، در اثر عدم رسیدگی درمانی خبرساز شده است، به طوری که وزارت امور خارجه آمریکا هم طی بیانیهای خواستار پایان دادن به سرکوب زندانیان سیاسی زن شده است.
نرگس محمدی و شیرین عبادی برندههای ایرانی جایزه صلح نوبل هم در بیانیههایی خواستار تعطیلی قتلگاه قرچک شدهاند.
#سایه_صیدال #زندان_قرچک #قتلگاه_قرچک #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
او پیشتر وقتی که در زندان بود، شرایط فاجعهبار این زندان را در فایل صوتیای شرح داده بود.
چندی پیش جمعی از زنان زندانی سیاسی در نامهای به رئیس قوه قضاییه
آقای اژهای، رئیس قوه قضاییه، محل نگهداری خود را «کنج ستم» نامیده بودند، و در توصیفش نوشته بودند: «جایی که به جرم تفاوت در نظر سیاسی، نهتنها حقوق شهروندیمان، بلکه انسانیتمان پایمال شده است. جایی که درهای عدالت را با قفلهای آهنینِ محرومیت از ابتداییترین حقوق انسانی به روی ما بسته و ما را در سیاهچالی از ظلم و تبعیض به اسارت گرفتهاید. ما در زندان قرچک نیستیم؛ ما در کنج ستم، در گوشهای طراحیشده برای محو کردنمان محبوس شدهایم.»
آنها ضمن اشاره به مشکلاتی همچون عدم دسترسی به آب آشامیدنی و حداقلهای حقوق انسانی پشته بودند »ما در این سیستم انسان به شمار نمیآییم. شرایط اسفناک قرچک را ضرب در ده کنید، باز هم به عمق فلاکت ما در این کنج ستم نمیرسد. ما را نه در رده یک قاتل زنجیرهای، که کمتر از موجودات زنده میدانید؛ گویی از بمب و موشک نیز خطرناکتریم.»
در هفتههای گذشته، جانباختن سه زندانی زن در زندان قرچک، در اثر عدم رسیدگی درمانی خبرساز شده است، به طوری که وزارت امور خارجه آمریکا هم طی بیانیهای خواستار پایان دادن به سرکوب زندانیان سیاسی زن شده است.
نرگس محمدی و شیرین عبادی برندههای ایرانی جایزه صلح نوبل هم در بیانیههایی خواستار تعطیلی قتلگاه قرچک شدهاند.
#سایه_صیدال #زندان_قرچک #قتلگاه_قرچک #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤32🕊6
اثبات جنایت علیه بشریت: ارزیابی اقدامات حکومت جمهوری اسلامی براساس ماده ۷ اساسنامه رم
✍️سایه صیدال، دکترای حقوق بینالملل
پس از گذشت یک هفته از مشاهده مستمر و مستند صحنههای خشونت سازمانیافته علیه شهروندان غیرنظامی، و پس از عبور تدریجی از شوک ناشی از شدت و وسعت این اعمال، ضرورت بررسی و نامگذاری حقوقی این وقایع بیش از پیش آشکار شد. شواهد موجود—شامل تصاویر و ویدئوهای منتشرشده در رسانهها، گزارشهای میدانی و روایتهای خانوادههای قربانیان و مجروحان—نشان میدهد که این وقایع واجد معیارهای لازم برای بررسی حقوقی جدی در چارچوب حقوق بینالملل کیفری هستند.
طبق ماده ۷ اساسنامه رم (Rome Statute of the International Criminal Court – ICC)، جنایت علیه بشریت عبارت است از هر یک از اعمال زیر که به صورت گسترده یا سیستماتیک علیه جمعیت غیرنظامی صورت گیرد:
(a) قتل عمدی
(b) نابودسازی یا آسیب جسمی شدید
(c) بردگی یا اسارت
(d) تبعید یا جابهجایی اجباری جمعیت
(e) شکنجه
(f) آزار و اذیت سیستماتیک
(g) بازداشت یا حبس غیرقانونی
(h) تعقیب علیه هر گروه مشخص به دلایل سیاسی، نژادی، قومی، ملی، فرهنگی یا مذهبی
(i) ناپدیدسازی قهری
(j) جنایت آپارتاید
(k) سایر اقدامات غیرانسانی عمدی که به شدت به جمعیت غیرنظامی آسیب میرساند
اعمال انجام شده توسط حکومت جمهوری اسلامی که مطابق با ماده ۷ اساسنامه رم مصداق دارند، شامل موارد زیر است:
1.قتل عمدی معترضان غیرمسلح – تطبیق با بند (a)
2.آزار، شکنجه و صدمات جسمی شدید به مجروحان و بازداشتشدگان – تطبیق با بندهای (e) و (f)
3.بازداشت و آزار امدادرسانان و جلوگیری از دسترسی به خدمات درمانی – تطبیق با بندهای (f) و (g)
4.قطع کامل اینترنت برای بیش از ۱۲ روز و جلوگیری از اطلاعرسانی – تطبیق با بند (k)
5.تعقیب و فشار سیستماتیک بر خانواده قربانیان و معترضان – تطبیق با بند (h)
بر اساس ماده ۷ اساسنامه رم، این رفتارها واجد وصف جنایت علیه بشریت هستند. ثبت دقیق، تحلیل حقوقی و مستندسازی این وقایع، حتی در شرایط محدودیت دسترسی به سازوکارهای قضایی بینالمللی، گامی ضروری برای تحقق عدالت و جلوگیری از تکرار خشونت است.
نادیده گرفتن این شواهد، خطر استمرار بیکیفرمانی (عدم پاسخگو بودن) و عادیسازی خشونت علیه جمعیت غیرنظامی را افزایش میدهد و ضرورت پاسخگویی حقوقی و سیاسی را برجسته میکند. جامعه بینالمللی نمیتواند از این وقایع چشمپوشی کند؛ کشورهای مسئول و نهادهای بینالمللی موظفند اقدامات مؤثر و فوری برای مجازات عاملان، حمایت از قربانیان و فشار بر حکومت جمهوری اسلامی برای توقف خشونت سیستماتیک انجام دهند و تضمین کنند چنین رفتارهایی بدون پاسخ نخواهد ماند. صرف اعلام محکومیت، که اغلب حالت شکلی دارد، تضمینی برای توقف این جنایت نخواهد بود؛ لازم است اقدامات اثرگذار، مانند ارجاع سریع و صریح موضوع به دیوان کیفری بینالمللی (از طریق شورای امنیت) برای پاسخگویی و پیشگیری از تکرار خشونت انجام شود
با احترام و تعهد به حقیقت
مهوش(سایه) صیدال دکتری حقوق بین الملل
#جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴ #سایه_صیدال
@Tavaana_TavaanaTech
✍️سایه صیدال، دکترای حقوق بینالملل
پس از گذشت یک هفته از مشاهده مستمر و مستند صحنههای خشونت سازمانیافته علیه شهروندان غیرنظامی، و پس از عبور تدریجی از شوک ناشی از شدت و وسعت این اعمال، ضرورت بررسی و نامگذاری حقوقی این وقایع بیش از پیش آشکار شد. شواهد موجود—شامل تصاویر و ویدئوهای منتشرشده در رسانهها، گزارشهای میدانی و روایتهای خانوادههای قربانیان و مجروحان—نشان میدهد که این وقایع واجد معیارهای لازم برای بررسی حقوقی جدی در چارچوب حقوق بینالملل کیفری هستند.
طبق ماده ۷ اساسنامه رم (Rome Statute of the International Criminal Court – ICC)، جنایت علیه بشریت عبارت است از هر یک از اعمال زیر که به صورت گسترده یا سیستماتیک علیه جمعیت غیرنظامی صورت گیرد:
(a) قتل عمدی
(b) نابودسازی یا آسیب جسمی شدید
(c) بردگی یا اسارت
(d) تبعید یا جابهجایی اجباری جمعیت
(e) شکنجه
(f) آزار و اذیت سیستماتیک
(g) بازداشت یا حبس غیرقانونی
(h) تعقیب علیه هر گروه مشخص به دلایل سیاسی، نژادی، قومی، ملی، فرهنگی یا مذهبی
(i) ناپدیدسازی قهری
(j) جنایت آپارتاید
(k) سایر اقدامات غیرانسانی عمدی که به شدت به جمعیت غیرنظامی آسیب میرساند
اعمال انجام شده توسط حکومت جمهوری اسلامی که مطابق با ماده ۷ اساسنامه رم مصداق دارند، شامل موارد زیر است:
1.قتل عمدی معترضان غیرمسلح – تطبیق با بند (a)
2.آزار، شکنجه و صدمات جسمی شدید به مجروحان و بازداشتشدگان – تطبیق با بندهای (e) و (f)
3.بازداشت و آزار امدادرسانان و جلوگیری از دسترسی به خدمات درمانی – تطبیق با بندهای (f) و (g)
4.قطع کامل اینترنت برای بیش از ۱۲ روز و جلوگیری از اطلاعرسانی – تطبیق با بند (k)
5.تعقیب و فشار سیستماتیک بر خانواده قربانیان و معترضان – تطبیق با بند (h)
بر اساس ماده ۷ اساسنامه رم، این رفتارها واجد وصف جنایت علیه بشریت هستند. ثبت دقیق، تحلیل حقوقی و مستندسازی این وقایع، حتی در شرایط محدودیت دسترسی به سازوکارهای قضایی بینالمللی، گامی ضروری برای تحقق عدالت و جلوگیری از تکرار خشونت است.
نادیده گرفتن این شواهد، خطر استمرار بیکیفرمانی (عدم پاسخگو بودن) و عادیسازی خشونت علیه جمعیت غیرنظامی را افزایش میدهد و ضرورت پاسخگویی حقوقی و سیاسی را برجسته میکند. جامعه بینالمللی نمیتواند از این وقایع چشمپوشی کند؛ کشورهای مسئول و نهادهای بینالمللی موظفند اقدامات مؤثر و فوری برای مجازات عاملان، حمایت از قربانیان و فشار بر حکومت جمهوری اسلامی برای توقف خشونت سیستماتیک انجام دهند و تضمین کنند چنین رفتارهایی بدون پاسخ نخواهد ماند. صرف اعلام محکومیت، که اغلب حالت شکلی دارد، تضمینی برای توقف این جنایت نخواهد بود؛ لازم است اقدامات اثرگذار، مانند ارجاع سریع و صریح موضوع به دیوان کیفری بینالمللی (از طریق شورای امنیت) برای پاسخگویی و پیشگیری از تکرار خشونت انجام شود
با احترام و تعهد به حقیقت
مهوش(سایه) صیدال دکتری حقوق بین الملل
#جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴ #سایه_صیدال
@Tavaana_TavaanaTech
💯11👌7❤5🕊4👍1