سومین روز تحصن خانواده‌ ودود اسدی و طاهر نقوی در مقابل زندان اوین و تداوم اعتصاب غذای این دو زندانی

امروز دوشنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۴ خانواده ودود اسدی و طاهر نقوی، زندانیان سیاسی محبوس در زندان اوین، در سومین روز پیاپی جلوی زندان تحصن کردند.

لازم به ذکر است، روز گذشته آقای نقوی و آقای اسدی پس از روزها تحمل شرایط انفرادی، به بند عمومی منتقل شدند.

با این حال، هر دو زندانی اعلام کرده‌اند که اعتصاب غذای خود را نشکسته‌اند و همچنان بر ادامه آن تا زمان رسیدگی به مطالبات‌شان پافشاری می‌کنند.

مطالبات این دو زندانی به مسئولان زندان ارائه شده و قرار است برای بررسی به ضابط مربوطه منتقل شود.

خانواده‌ها و همراهان آن‌ها نیز اعلام کرده‌ بودند که امروز با تعداد بیشتری در مقابل زندان حاضر خواهند شد تا بر پیگیری‌ حقوقی و انسانی این پرونده تاکید کنند.

#طاهر_نقوی #ودود_اسدی #اعتصاب_غذا #تحصن #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مادر رنج‌دیده طاهر نقوی و خواهران و برادرش با پیوستن به اعتصاب غذا از مردم خواسته‌اند از حقوق قانونی این وکیل محبوس در زندان اوین حمایت کنند.
مادر طاهر نقوی می‌گوید: «سلام بر ملت عزیزمان. سه سال است که فرزندم را بی گناه در زندان نگهداری می کنند. او را گرسنه و تشنه در انفرادی‌ها در سرما نگهداری می کنند. از شما خواهش می کنم از فرزندم حمایت کنید.»

طاهر نقوی، وکیل دادگستری مجبوس در زندان اوین تهران که از ۵ آبان به همزاه ودود اسدی، فعال مدنی زندانی، در اعتراض به عدم دسترسی به درمان و وضعیت نامناسب در روند رسیدگی به خواسته‌هایشان در اعتصاب غذا به سر می‌برند، با انتشار نامه‌ای اعلام کرده که به اعتصاب غذا «تا پای جان» ادامه خواهد داد.

این وکیل محبوس با قدردانی از کسانی که نگران حال او هستند، نوشته:
«قطعا قصد جان کردن و دست شستن از زندگی و فراموشی عزیزان و ترک حیات کاری بس دشوار است، اما زمانی که کل وجودت و زبان گویایت و کلام و قلم و منطقت نمی‌تواند "دردت و دادت " را بیان کند، و کل خواسته‌های قانونی و انسانیت به دیوار سنگی و غیر قابل عبوری از بی‌توجهی بر می‌خورد؛ دیواری که به بلندای چند نسل کشیده شده است؛ آن زمان است که انسان با جسم بی‌جانش با صاحبان قدرت سخن می‌گوید. چنان‌که در چند هفته اخیر چندین جوان این وطن از جمله احمد بالدی در اهواز، فواد شمس در کرج و شاهو صفری آتش‌نشان سنندجی، در میان شعله‌ها فریاد زدند تا شاید وجدان‌هایی را که عمری خفته است، بیدار کنند.

خودسوزی و دست از جان شستن یک شهروند، یعنی قطع امید از عملکرد و شعار دولت و حکومت؛ و بسته دیدن راه‌هایی که یک شهروند برای زیستن باید داشته باشد؛ و مسدود بودن مسیرهایی که برای ستاندن حق می‌شد رفت؛ و همچنین ناامیدی از نظام قضایی و دادستانی که "داد" شهروندان در آن‌جا "ستانده" نمی‌شود و به‌جای شنیدن صدای دادخواهی مظلوم، سخن صاحبان قدرت و ثروت و و اراده نیروهای امنیتی بر آن حاکم می‌گردد.

زمانی‌که چکش عدالت قاضی محکمه، برای ساکت کردن و خفه نمودن انسان‌ها بر میز قضاوت کوبیده می‌شود؛ نه فقط جان که روح انسان نیز به آتش کشیده می‌شود.

تنها راه نجات این سرزمین و فرزندان آن، پایان دادن به ظلم‌ها و تبعیض پیدا و پنهان از هر شکل و جنس و اعطای حقوق برابر جنسیتی، دینی، مذهبی، قومی نژادی و زبانی و حذف نگاه امنیتی از زندگی عادی شهروندان و پایان دادن به پرونده‌سازی‌های ساختگی و صوری و در نهایت گسترش چتر عدالت سیاسی اقتصادی اجتماعی در سراسر کشور است.

با عرض پوزش از عزیزانی که نگران ما هستند، من این اعتصاب غذا را تا پای جان ادامه خواهم داد، باشد که سخنان حقی که از زبانم شنیده نشد از جسم بی‌جانم شنیده شود.»

طاهر نقوی و ودود اسدی علیرغم وضعیت نامناسب جسمانی و نیاز به درمان، از دسترسی به خدمات پزشکی و درمانی محروم هستند.

#طاهر_نقوی
#وکلای_در_معرض_خطر #اعتصاب_غذا #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

تظاهرات و تجمع بزرگ هزاران کارگر معترض در عسلویه

به‌گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، هزاران کارگر پیمانکاری پارس جنوبی امروز، با وجود مسدود شدن مسیرهای ورودی توسط نیروهای انتظامی، از ساعت ۹ صبح در میدان سلیمانی عسلویه گرد آمدند و یکی از بزرگ‌ترین تجمعات اعتراضی صنعت نفت در پنج دهه اخیر را رقم زدند.

جمعیتی حدود پنج‌هزار نفر پس از شکل‌گیری تجمع اولیه، در راهپیمایی اعتراضی به‌سمت ساختمان فرمانداری عسلویه حرکت کردند و خواست‌های صنفی خود را با قدرت و انسجام کم‌نظیر مطرح کردند.

#کارگران #کارگر #کارگران_نفت #عسلویه #اعتصاب_سراسری #اعتصاب #همبستگی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

امروز شنبه ۲۹ آذرماه، کارگران شرکت تولیدی وردار زرتاک، تولید سرکه، دست به تجمع اعتراضی و اعتصاب زدند.
این کارخانه تولیدی سرکه در شهرستان کوار استان فارس واقع شده و کارگران در پی عدم توجه مسئولان بار دیگر با خواست افزایش دستمزدها دست به اعتصاب زده‌اند.
در حالیکه خط فقر در تیرماه ۱۴۰۴ برای یک خانوار چهار نفره، ۷۳ میلیون تومان برآورد شده دستمزد یک کارگر بین ۱۳ تا ۱۵ میلیون تومان بوده است.
گرانی و تورم بی‌داد می‌کند و کارگران حتی همین اندک‌حقوق خود را با تاخیر دریافت می‌کنند.
مرتبط:
حقوق کارگران و تشکیلات کارگری
https://tavaana.org/labor-rights-and-labor-organizing-i/

#اعتصاب_کارگری #حقوق_کارگران #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech

هشتمین روز ‏اعتصاب غذای عزیزه مرادیان، در زندان سنندج

ریما شیرمحمدی، فعال حقوق بشر، با انتشار متنی در شبکه اجتماعی ایکس از اعتصاب غذای عزیزه مرادیان، زندانی محبوس در زندان کانون اصلاح و تربیت سنندج، خبر داد.
به گفته او، عزیزه مرادیان، ۵۰ ساله، مادر دو فرزند، اهل روستای تنگیسر از توابع سنندج و ساکن مریوان، وارد هفتمین روز اعتصاب غذای خود شده است. این اعتصاب در حالی ادامه دارد که او از مشکلات گوارشی و درد شدید معده رنج می‌برد و با وجود وضعیت جسمانی نامناسب، از زمان بازداشت تاکنون از دسترسی به درمان مناسب محروم بوده است.
بر اساس این گزارش، بیش از ۲۵ روز از بازداشت عزیزه مرادیان می‌گذرد، اما تاکنون هیچ رسیدگی مؤثر قضایی به پرونده او انجام نشده و این شهروند همچنان در وضعیت بلاتکلیف نگه داشته شده است. همچنین از زمان بازداشت، وی از حق دسترسی به وکیل، ملاقات با خانواده و اطلاع از اتهامات انتسابی محروم بوده است. اعتصاب غذای او از روز دوشنبه، یکم دی‌ماه، در اعتراض به این محرومیت‌ها آغاز شده است.
ریما شیرمحمدی در ادامه نوشته است که عزیزه مرادیان صبح روز دوشنبه ۱۰ آذرماه، توسط نیروهای امنیتی و بدون ارائه حکم قضایی، در محل کار خود در مریوان بازداشت شده و در جریان این بازداشت، تلفن همراه و شماری از وسایل شخصی او نیز ضبط شده است. تاکنون هیچ اطلاعات رسمی درباره دلایل یا اتهامات مطرح‌شده علیه او منتشر نشده است.



#عزیزه_مرادیان #سنندج #اعتصاب_غذا #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مقاومت مردم و فرار نیروهای سرکوبگر

تهران، ۸ دی ۱۴۰۴

وقتی با هم همبستگی داشته باشیم، نیروی سرکوبگر توانایی مقابله را از دست می‌دهد و پا به فرار می‌گذارد.
جمهوری اسلامی امروز ضعیف‌تر از همیشه شده است. اعتراضات معیشتی در پیوند با سایر اعتراضات و خشم انباشته مردم ایران، می‌تواند تبدیل به فرصتی برای فیصله دادن به دوران تباهی حاکمیت حکومت استبداد دینی بر کشورمان باشد.

#فقر_فساد_گرونی #نه_به_جمهورى_اسلامى #اعتصاب_سراسری #اعتراضات_سراسری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
‌
شعار «مرگ بر دیکتاتور»

همدان، ۸ دی ۱۴۰۴

نجات ایران، با عبور از دیکتاتوری و تشکیل حکومتی سکولار و دموکراتیک و متکی به رای ملت می‌گذرد.
حکومتی که در آن آزادی وجود داشته باشد و هیچ صدای مخالفی سرکوب نشود.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #فقر_فساد_گرونی #اعتصاب_سراسری #اعتراضات_سراسری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اعتصاب غذای بهفر لاله‌زاری، حقوقدان و زندانی سیاسی در زندان اوین، در اعتراض به تبعیض در ملاقات‌ها

بهفر لاله‌زاری، حقوقدان و زندانی سیاسی محبوس در بند ۷ زندان اوین، روز گذشته اعلام کرده است که از فردا (امروز) دست به اعتصاب غذای اعتراضی خواهد زد.
طبق اطلاعاتی که به دستمان رسیده او از امروز اعتصاب را آغاز کرده است.

این اعتصاب در اعتراض به تبعیض و برخوردهای سلیقه‌ای مسئولان زندان در زمینه ملاقات‌های حضوری و تماس‌های تلفنی زندانیان سیاسی انجام می‌شود.
بر اساس این گزارش، بهفر لاله‌زاری و شماری از زندانیان سیاسی بند ۷ زندان اوین، بدون ارائه توضیح شفاف و قانونی، مدت‌هاست که از حق ملاقات حضوری با خانواده‌های خود محروم شده‌اند؛ در حالی که این حق برای برخی دیگر از زندانیان برقرار است و سلیقه‌ای یا رابطه‌ای عمل می‌شود. این رویه تبعیض‌آمیز، نقض حقوق اولیه زندانیان و مغایر با آیین‌نامه سازمان زندان‌ها محسوب می‌شود.
بهفر لاله‌زاری دارای دختری یک‌ساله است که طی سه ماه گذشته از ملاقات و دیدار با پدر خود محروم مانده است. محرومیت یک کودک خردسال از دیدار با پدر، نگرانی‌های جدی درباره نقض حقوق کودک و آسیب‌های روحی و روانی ناشی از این تصمیمات سلیقه‌ای ایجاد کرده است.
در پی اطلاع مسئولان بند از قصد این زندانی سیاسی برای آغاز اعتصاب غذا در اعتراض به ممنوعیت ملاقات حضوری خود و برخی دیگر از زندانیان سیاسی، اکبر سیدی، معاون بند ۷ زندان اوین، واکنشی تند نشان داده است.
به گفته منابع مطلع، وی اعتصاب غذا را «بی‌اهمیت» دانسته و اظهار کرده است که حتی مرگ زندانی نیز برای او اهمیتی ندارد و تأکید کرده که اعطای ملاقات کاملاً به تصمیم شخصی او بستگی دارد.
اظهارات منتسب به معاون بند ۷ زندان اوین، نگرانی‌های جدی درباره امنیت جانی زندانیان سیاسی، نقض کرامت انسانی و اعمال قدرت سلیقه‌ای در زندان اوین را افزایش داده و می‌تواند مصداق رفتار غیرانسانی و ناقض حقوق بنیادین زندانیان تلقی شود.
اعتصاب غذای بهفر لاله‌زاری در اعتراض به این رفتارها، با هدف پایان دادن به تبعیض، توقف برخوردهای سلیقه‌ای و احقاق حقوق برابر برای تمامی زندانیان سیاسی انجام می‌شود.

#بهفر_لاله_زاری #بیانیه #اعتصاب_غذا #زندان_اوین #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

از بلاتکلیفی تا اعتصاب غذا؛
دکتر شاکری و انتخاب ناگزیر یک زندانی سیاسی

بنا بر اخبار رسیده، دکتر اصغر شاکری، پزشک مشهدی، که در بند ۶.۱ زندان وکیل‌آباد مشهد در بازداشت به‌سر می‌برد، در اعتراض به ادامه‌ی بلاتکلیفی در وضعیت پرونده و تمدید مکرر قرار بازداشت، دست به اعتصاب غذا زده است.
بلاتکلیفی طولانی‌مدت زندانیان سیاسی، بدون رسیدگی شفاف، علنی و عادلانه، شکلی از آزار ساختاری و نقض آشکار حقوق بنیادین انسانی است؛ وضعیتی فرساینده که فرد بازداشت‌شده را از ابتدایی‌ترین حق خود، یعنی دانستن سرنوشت قضایی‌اش، محروم می‌کند.
اعتصاب غذا نه انتخابی آزادانه است و نه کنشی مطلوب؛ بلکه آخرین ابزار دفاعی زندانی سیاسی است، زمانی که همه‌ی مسیرهای قانونی، انسانی و مسالمت‌آمیز برای دادخواهی بسته شده‌اند. در چنین شرایطی، زندانی ناگزیر می‌شود بدن خود را به تنها زبان اعتراض بدل کند.
این در حالی است که دکتر شاکری از بیماری دیابت رنج می‌برد و اعتصاب غذا می‌تواند خطرات جدی و جبران‌ناپذیری برای سلامت او به‌همراه داشته باشد. خانواده‌ی او با نگرانی عمیق نسبت به وضعیت جسمی‌اش، بیم آن دارند که ادامه‌ی این اعتصاب، جان او را با تهدیدی جدی روبه‌رو سازد. مسئولیت این وضعیت، متوجه نهادهایی است که با تداوم بلاتکلیفی، یک زندانی بیمار را به چنین نقطه‌ای رانده‌اند.
مسئولیت کامل و مستقیم هرگونه آسیب جسمی، روانی یا جانی که در نتیجه‌ی این اعتصاب غذا متوجه دکتر اصغر شاکری شود، بر عهده‌ی علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی است؛ به‌عنوان عالی‌ترین مقام قدرت و عامل اصلی تداوم ساختار سرکوب، آزار و محروم‌سازی شهروندان منتقد و معترض از حقوق قانونی و انسانی‌شان.
جان زندانی در اختیار حاکمیت است و پاسخ‌گویی درباره‌ی سرنوشت او نیز باید در بالاترین سطح قدرت صورت گیرد. پایان دادن به بلاتکلیفی و رسیدگی فوری و عادلانه به وضعیت دکتر شاکری، حداقل انتظار در چارچوب کرامت انسانی و اصول دادرسی منصفانه است.
فقط در جمهوری اسلامی است که پزشکی که می‌توانست در مطب خود مشغول درمان بیماران باشد، باید پشت میله‌های زندان بایستد؛ نه به‌خاطر ارتکاب جرم، بلکه به‌سبب انتقاد، اعتراض و مطالبه‌ی حق شهروندی.

متن ارسالی یک منبع مطلع

#اصغر_شکری #دکتر_اصغر_شکری #مشهد #زندانی_سیاسی #اعتصاب_غذا

@Tavaana_TavaanaTech

اعلام اعتصاب غذای بهفر لاله‌زاری در اعتراض به کشتار مردم و تداوم حاکمیت موجود

بهتر لاله‌زاری، زندانی محبوس در زندان اِریم، با انتشار پیامی اعلام کرد در اعتراض به «کشتار مردم» و نیز اعتراض به «چهل‌وهفت سال تداوم حکومت مافیایی فاشیست مذهبی» در ایران، دست به اعتصاب غذا خواهد زد.

در این پیام، حاکمیت کنونی به‌عنوان نماد «دیکتاتوری، فقر، فساد، گرانی و سلطه ویرانگران و جانیان چپاولگر» توصیف شده و تأکید شده است که این اعتصاب غذا در تاریخ ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ انجام می‌شود.

بهفر لاله‌زاری هدف از این اقدام را ثبت اعتراض به وضعیت موجود و همراهی با مطالبات اعتراضی مردم عنوان کرده است.

#بهفر_لاله_زاری #بیانیه #اعتصاب_غذا

@Tavaana_TavaanaTech

اعتصاب غذای بابک آرمین در زندان دهدشت در اعتراض به شرایط نگهداری

بابک آرمین، زندانی ۳۶ ساله محبوس در زندان دهدشت، از تاریخ ۱۸ بهمن‌ماه در اعتراض به آنچه «شرایط نامناسب نگهداری، شکنجه و تهدید به قطع تماس تلفنی» عنوان شده، دست به اعتصاب غذا زده است.
بر اساس گزارش‌های دریافتی، او پیش‌تر در تاریخ ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شده و هنگام دستگیری به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته است. گفته می‌شود این بازداشت، چهارمین مورد بازداشت بابک آرمین به شمار می‌رود.
بابک آرمین مربی رسمی بوکس است و در کنار فعالیت ورزشی، یک سوپرمارکت را نیز اداره می‌کند.

#بابک_آرمین #دهدشت #اعتصاب_غذا #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

فراخوان اعتصاب شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران برای نیمکت‌های خالی


شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در فراخوانی «برای نیمکت‌های خالی، برای رویاهای ناتمام» اعلام عزای عمومی و تعطیلی مدارس (اعتصاب) در روز چهارشنبه ۲۹ بهمن داد.

در این فراخوان آمده است:

بیش از دویست و سی کودک و نوجوان؛
بیش از دویست و سی رویای ناتمام؛
بیش از دویست و سی نیمکت خالی.
هر نیمکت خالی، زخمی عمیق است بر وجدان جامعه. جای دستی که باید بالا می‌رفت برای پاسخ دادن، جای خنده‌ای که باید زنگ تفریح را پر می‌کرد، و جای دفتری که باید پر از تمرین و آرزو می‌شد، اکنون سرد و خالی است.

در کنار این نیمکت‌ها، جای خالی معلمانی است که تنها جرمشان «فریاد زدنِ دردِ دانش‌آموز» بود.

کلاس‌هایی که اکنون نه دانش‌آموز دارد و نه معلم؛ تنها سکوتی مرگبار که فریاد می‌زند: «عدالت کجاست؟»

این‌ها عدد نبودند.
نام داشتند، خانواده داشتند، آینده داشتند…

وقتی کودکی کشته می‌شود، جامعه فقط سوگوار نمی‌شود؛ آینده‌اش تیرباران می‌شود.
ما سال‌هاست شاهد تعطیلی مدارس به بهانه‌های گوناگون هستیم:
برای آلودگی هوا، برای کمبود گاز، برای بحران‌های مختلف.

۱. از تمامی همکاران فرهنگی دعوت می‌شود روز چهارشنبه ۲۹ بهمن‌ماه، به نشانه سوگ و اعتراض، با اعتصاب، از حضور در کلاس‌های درس (مدرسه و اداره) خودداری کنند.

۲. از والدین محترم و آگاه دانش‌آموزان درخواست داریم تا برای حفظ امنیت فرزندان‌شان و به نشانه همبستگی با خانواده‌های داغدار، در این روز از فرستادن فرزندان خود به مدرسه خودداری نمایند.

۳. همچنین از عموم فرهنگیان و مردم شریف دعوت می‌شود تا در صورت امکان، در مراسم چهلم این عزیزان و کودکان جان‌باخته شرکت کرده و مرهمی بر داغ خانواده‌ها باشند.

نیمکت‌های خالی را عادی نمی‌کنیم.
فراموشی را نمی‌پذیریم.
مدرسه را به میدان مطالبه‌گری برای حق زندگی تبدیل می‌کنیم.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران
۲۷بهمن ماه ۱۴۰۴

#نیمکتهای_خالی
#کلاسهای_بی_معلم #اعتصاب_سراسری #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech