جمعی از زندانیان سیاسی در پیامی از مردم ایران خپاسته‌اند تا در حمایت از اعتراضات اخیر مردمی، اعتصابات سراسری را از همین امروز شروع کنند.
این پیام را بشنوید.

امضاء‌کنندگان این بیانیه تا کنونحجت اله رافعی، رضا صلواتی، محمد ترکمانی و فریبا اسدی هستند.

#ببانیه #همبستگی #زندانیان_سیاسی #متروپل_آبادان #آبادان #اعتراضات_سراسری #اعتصابات_سراسری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
جمعی از زندانیان سیاسی زندان تهران بزرگ، در بیانیه‌ای ضمن برشمردن مواردی از وضعیت دشوار سلامتی زندانیان سیاسی، اعلام کردند که نهادهای امنیتی با سلطه بر نهاد قضایی مانع از دادن آزادی مشروط به زندانیان سیاسی می‌شوند، در حالی که آن‌ها واجد شرایط هستند، ضمن آنکه سلامت و جان آن‌ها در خطر است.

اسامی حامیان این بیانیه به شرح زیر است:
رضا صلواتی
محمد ترکمانی
حجت الله رافعی
شهاب سلطانیان
حسین قشقایی
داوود عبدالهی
میلاد ارسنجانی
اکبر فراجی
فریبا اسدی

#ببانیه #یاری_حقوقی_توانا #حقوق_زندانی #آزادی_مشروط

@Tavaana_TavaanaTech

رضا محمدحسینی، از زندان قزل‌حصار:
تولد جمهوری اسلامی، سرچشمه ظلمت، استبداد و سیه‌روزی ایران و ایرانی بود

رضا محمدحسینی، زندانی سیاسی محبوس در زندان قزل‌حصار، به مناسبت ۱۲ فروردین که در تقویم حکومت به عنوان روز جمهوری اسلامی نامگذاری شده، بیانیه‌ای به شرح زیر صادر کرد:


«دوازدهم فروردین در ذهن و ضمیر اکثریت ایرانیان روز سیاهی است که در حقیقت مکمل نکبت ۵۷ است و به آن شورش خانمانسوز رنگ و لعاب حقوقی داد و میخ‌های آن را با کمک دروغ و زور و هیاهو بر پیکر جامعه ایران کوبید.

تولد جمهوری اسلامی در روز ۱۲ فروردین ۱۳۵۸ سرآغاز سیه‌روزی ایران و ایرانی، خارج‌شدن از ریل پیشرفت و‌ توسعه، ستیز با جهان متمدن و حاتم‌بخشی به تروریست‌های تبه‌کار منطقه و‌ در مجموع، سرچشمه ظلمت و استبداد و سیه‌روزی بود.

سالها و بلکه دهه‌هاست که پاک‌ترین فرزندان این مرز و بوم در خون خود می‌غلتند تا این لکه‌ی زشت و سیاه را از دامن ایران و ایرانی پاک کنند و بار دیگر درفش زندگی و صلح و دوستی را بر بام میهن به اهتزاز درآورند.

در روزگاری که رژیم اهریمنی و بیگانه با ایران، به مانند غاصبان بر این خاک چنبره زده، آیین‌های پاک و زیبای ما همانند دژی مستحکم در برابر اشغالگران عمل می‌کنند و همه ما جلوه‌ای از این مقاومت را در لحظات تحویل سال و در اماکن تاریخی و فرهنگی کشور دیدیم. باشد که آیین زیبای سیزده‌ به در هم بهانه‌ و ابزاری شود برای اعلام برائت و بیزاری از اشغالگران ایران و سردادن ندای همبستگی و اتحاد برای آزادی ایران


رضا محمد حسینی
زندان قزلحصار
۱۲فروردین ۱۴۰۴»

#رضا_محمدحسینی #ببانیه #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

زرتشت احمدی‌راغب، زندانی سیاسی محبوس در زندان قزل‌حصار در این فایل صوتی به موضوع مذاکرات جمهوری اسلامی با آمربکا اشاره می‌کند و می‌گوید وقتی تمام منابع قدرت و ثروت و منابع در دست یک نفر یا گروه اندک است و حکومت دیکتاتوری است و این شخص خود رای نماینده راستین مردم ایران نیستند و کارگزارانش صلاحیت مذاکره مستقیم یا غیرمستقیم ندارند.

او همچنین درباره واژه «ناترازی» می‌گوید که ساخته دولت پزشکیان برای اشاره نکردن به کمبودها است و کشوری که روی منابع انرژی است اکنون با کمبود برق و قطعی گسترده مواجه است.

وی در ادامه درباره سه‌شنبه‌های نه به اعدام سخن می‌گوید و ابراز امیدواری می‌کند که ایستادگی در برابر سرکوب و اعدام به یک خواسته ملی تبدیل شود.

آقای احمدی راغب در انتهای سخنانش می‌گوید استبداد باید توسط مردم به زیر کشیده شود و زندانیان سیاسی آزاد شوند و انتخابات آزاد برگزار شود.


#ببانیه #زرتشت_احمدی_راغب #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اعدام و زخم‌های ماندگار بر دل کودکان

✍️رضا محمدحسینی از زندان قزلحصار

دوشنبه ۱۷ شهریور ماه ۱۴۰۴، فرزندان بابک شهبازی، زندانی محکوم به اعدام، به ملاقات او آمده بودند. دخترش ۱۸ ساله و پسرش ۱۲ ساله است.
پسرش با دستان کوچکش برای پدرش نقاشی کشیده بود: نقشه‌ای از ایران، قلبی سرخ، و تصویر ساده‌ای از خودش و پدرش با نوشته‌ای کودکانه: «بابا دوستت دارم.»

وقتی این نقاشی‌ها را گرفتم و نگاه کردم، به اتاقی رفتم و بی‌اختیار گریستم.
از پشت شیشه‌های بهداری توانستم لحظه‌ای آن‌ها را ببینم، اما نتوانستم جلو بروم و در آغوششان بگیرم. تصویر آن چشم‌ها و آن صورت‌های معصوم، قلبم را می‌فشارد. تنها یک فکر آزارم می‌دهد: اگر بابک را اعدام کنند، قلب این کودکان تا ابد پر از اندوهی خواهد شد که هیچ‌گاه از یادشان نمی‌رود.

اعدام فقط به معنای گرفتن جان یک انسان نیست؛ این حکم خانواده‌ها را نابود می‌کند و بر روان فرزندان اعدامیان زخم‌هایی عمیق و ماندگار می‌گذارد. کودکی که پدرش اعدام می‌شود یا با غیاب ناگهانی او بزرگ می‌شود، با دنیایی از پرسش‌های بی‌پاسخ، خشم فروخورده و غمی پایان‌ناپذیر وارد زندگی می‌شود.

جامعه ما باید بداند که اعدام تنها یک مجازات نیست، بلکه بازتولید چرخه خشونت است. وقتی یک پدر یا مادر جان خود را در پای طناب دار از دست می‌دهد، کودکان او در حقیقت قربانیان پنهان این حکم هستند. آنان در بزرگسالی با خاطره تلخ محرومیت و خشم زیسته، بار مضاعفی بر دوش خواهند داشت؛ باری که می‌توانست هرگز شکل نگیرد.

من، رضا محمدحسینی، از زندان قزلحصار این حقیقت را شهادت می‌دهم: هر بار که طناب دار بر گردن انسانی انداخته می‌شود، در چشم‌های کودکانی که عزیزشان را از دست داده‌اند، زندگی فرو می‌ریزد. اعدام نه عدالت است و نه آرامش برای جامعه می‌آورد. آنچه باقی می‌ماند، فقط نسل‌هایی زخمی است که با رنج و خشم بزرگ می‌شوند.

این موضوع فارغ از این است که اصولاً روند دادرسی عادلانه‌ای در جمهوری اسلامی نداریم و بسیاری از احکام نه بر اساس مستندات، بلکه بر اساس اعتراف اجباری و پرونده‌سازی بازجویان صادر می‌شود.

#رضا_محمدحسینی #نه_به_اعدام #ببانیه #بابک_شهبازی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech