شاهرخ، خواننده سرشناس ایرانی پس از چند سال مبارزه با بیماری سرطان درگذشت. این خواننده و آهنگسار علاوه بر آثاری که مورد توجه عموم قرار داشت، مواضع سیاسی ضد جمهوری اسلامی داشت و در بستر بیماری نیز از اعتراضات مردمی در جنبش «زن زندگی آزادی» حمایت کرده بود.

شاهرخ از پیش از بهمن ۵۷ در آمریکا زندگی می‌کرد. طبعا او نیز مثل بسیاری از هنرمندان دوست داشت به میهن خود برگردد و در ایران هنرنمایی کند، اما جمهوری اسلامی امکان ارائه هنر بسیاری از هنرمندان را در اوج دوران زندگی هنری‌شان از آن‌ها گرفت.


#شاهرخ_شاهید #خواننده #آهنگساز #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

چرا این صدای زیبا و این اجرای تحسین‌برانگیز از این خواننده شریف و میهن‌دوست، در ایران ممنوعه بود و ۴۵ سال نتوانست به سرزمین مادری راه یابد و در ایران اجرا داشته باشد؟
در عوض شاهرخ در قلب ایرانیان جای گرفت او خواننده‌ای مردمی بود.

شاهرخ شاهید، خواننده سرشناس ایرانی پس از چند سال مبارزه با بیماری سرطان، دو روز پس از تولد هفتادسالگی‌اش درگذشت. این خواننده و آهنگسار علاوه بر آثاری که مورد توجه عموم قرار داشت، مواضع سیاسی ضد جمهوری اسلامی داشت و در بستر بیماری نیز از اعتراضات مردمی در جنبش «زن زندگی آزادی» حمایت کرده بود.

شاهرخ از پیش از بهمن ۵۷ در آمریکا زندگی می‌کرد. طبعا او نیز مثل بسیاری از هنرمندان دوست داشت به میهن خود برگردد و در ایران هنرنمایی کند، اما جمهوری اسلامی امکان ارائه هنر بسیاری از هنرمندان را در اوج دوران زندگی هنری‌شان از آن‌ها گرفت.


#شاهرخ_شاهید #خواننده #آهنگساز #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

یکی از مخاطبان توانا این ویدیو را با صدای زنده‌باد شاهرخ شاهید، خواننده مردمی و میهن‌دوست و با تصاویری از انقلاب ملی زن، زندگی، آزادی درست کرده است.
شاهرخ خواننده‌ای بود که در تمام این سال‌ها، آثاری علیه جمهوری اسلامی تولید کرد و با هیچ جریانی معامله نکرد. او انسانی آزاده بود که سمت مردم ایستاد، انزوا را به جان خرید، ولی شرفش را نفروخت و آزاده زیست.

یادش گرامی باد

#شاهرخ_شاهید #مهسا_امینی #زن_زندگی_آزادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

«هفتمین سالگرد پرواز هفت زن و مرد جوان هم رسید. سال‌ها خواهد گذشت و هر قطره از خون پاکباختگان این سرزمین مثل دانه‌ای سحرآمیز، زمین را بارور خواهد کرد. آنان بذر آگاهی بودند که در دامن مادرانشان بالیدند. خونشان آگاهی‌بخش بود و به خفتگان این عصر، بیداری بخشید. شهین، شهناز و مادرانی که اسمشان را نمی‌دانیم این شقایق‌های خونفشان را زاییدند و در آغوش پر مهر خود بزرگ کردند. رنج فقدانشان را با هر دم و بازدم، صبورانه تحمل می‌کنند و شب‌های دراز بی‌خوابی را به جان می‌خرند. حوری و خواهرانی که داغ برادر بر دل دارند نیز پا به پای مادران، این راه پر درد را دویده و گریسته‌اند. هلا ای عزیزان! ما نیز همچون شما در داغ لاله‌هایتان گریسته‌ایم. بدانید که ایران هرگز یاد فرزندان دلبند و برادران و خواهران شما را فراموش نخواهد کرد. سروهای جوان شما در خیابان‌هایی به زمین افتادند که پیش از آن شاهد جانفشانی‌های مبارزین راه آزادی بوده‌اند. مبارزینی که از مشروطه تا کنون در پی سیراب‌کردن عطش مردم سرزمین پهناور ایران برای آزادی، جانفشانی‌ها کرده‌اند. خون عزیزان شما در مسیر طولانی حق‌طلبی مردم به اقیانوس بیکران و عمیق و پر گوهر عدالتخواهی پیوسته است. در چنین روزی که یادآور پرواز پرستوهای عاشق آزادی است در کنار شما می‌ایستیم و با افتخار دست‌هایمان را در هم گره می‌کنیم تا حصاری بسازیم برای محافظت از گوهر زندگی.
با هم سرود زنده باد زندگی سر می‌دهیم. چرا که قدر تک تک فرزندان این مرز و بوم را می‌دانیم و مادرانه در عشق کودکان و جوانان این سرزمین غوط. وریم. یاد جانباختگان ششم دیماه هشتاد و هشت برای همیشه گرامی باد.

پ . ن : ۶دی، عاشورای ۸۸ شهرام فرج‌زاده، شاهرخ رحمانی، شبنم سهرابی و امیرارشدتاجمیر توسط خودروی نیروی انتظامی زیرگرفته وکشته شدند و نيز سید علی موسوی حبیبی، مهدی فرهادی راد و مصطفی کریم‌بیگی با اصابت مستقیم گلوله کشته شدند.»
amirarshad_tajmir

#امیرارشد_تاجمیر #شهرام_فرج_زاده #شاهرخ_رحمانی #شبنم_سهرابی #سیدعلی_موسوی_حبیبی #مهدی_فرهادی_راد #مصطفی_کریم_بیگی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سیامک ابراهیمی و شاهرخ احمدی راهی زندان شدند.

بنابر آخرین ابلاغیه از سوی شعبه یک اجرای احکام کیفری دادسرای عمومی و انقلاب ۳۳ (شهید مقدس "امنیت") تهران، با موضوع احضار جهت اجرای حکم، سیامک ابراهیمی و شاهرخ احمدی از فعالین سیاسی مجموعا به ۹ سال حبس محکوم شدند.
آن‌ها در تاریخ ۱۴۰۲/۱۱/۱۸ ، با وجود عدم آمادگی، بیماری فیزیکی و ارائه مدارک پزشکی، برای گذراندن احکام ناعادلانه خود راهی زندان اوین شدند و در حال حاضر در قرنطینه زندان به سر می‌برند.

سیامک ابراهیمی بابت اتهام «اجتماع و تبانی به‌ قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور» به تحمل پنج سال حبس و شاهرخ احمدی نیز با همین عنوان اتهامی به ۴ سال زندان محکوم شده‌اند.
سیامک ابراهیمی و شاهرخ احمدی در ۱۸ بهمن سال ۱۴۰۱ در منازل خود در تهران بازداشت و به اوین منتقل شدند. مسئولان شعبه ۲ بازپرسی دادسرای اوین پرونده‌ی آنها را «امنیتی» خوانده بودند.

این دو زندانی سیاسی، پیش از رفتن به زندان متنی منتشر کردند که بخشی از آن به شرح زیر است:
«ما به زندان می‌رویم
ما مدافعین حقوق زحمتکشان و پویندگان راه آزادی، راهی زندان اوین تهران برای تحمل دوران اسارتمان هستیم. حکمی ناعادلانه که نتیجه نگاهی انحصارطلبانه به انسان‌هایی است که چون آن‌ها نمی‌اندیشیدند، حکمی که برایش نبود دلیل و سند مهم نیست، چراکه سرنوشت کسانی را رقم می‌زند که از آن‌ها نیستند. ما دو انسان از انبوه انسان‌هایی هستیم که روزی به پا خاستند تا عدالت و آزادی را حاکم بر حیات کشورشان کنند، وارثان مبارزه‌ای تاریخی که از انقلاب مشروطیت آغاز شده...

...گناه ما اینست که بر سر آن آرمان شریف مانده‌ایم، ما شاگردان وفادار بزرگانمان هستیم و همچنان می‌گوییم انسان به رهایی نمی‌رسد مگر با ایمان و مبارزه در راه باوری انسانی عدالت‌خواه و آزادی‌بخش.
ما صدای دادخواهیمان را به گوش جهانیان می‌رسانیم.

سیامک ابراهیمی و شاهرخ احمدی»

#سیامک_ابراهیمی
#شاهرخ_احمدی
#تهران
#زندانی_سیاسی #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‏پرومته در زنجیر
‏دیگری‌نامه
‏اپیزود هجدهم


‏… زنی که خود را جولیا راسل معرفی می‌کند، زنی‌ست که از دوران طفولیت، به‌عنوان یک روسپی بزرگ شده و با کمک فاسق خود، به دزدی کردن و حتی قتل آدم‌های پولدار مشغول بوده است. چنین فردی که از حیث انحطاط اخلاقی، یادآور شخصیت مریم مجدلیه در انجیل است، یعنی فردی که تا گلو در گناهان متعدد غرق شده و به نظر نمی‌رسد از شفقت انسانی و از عشق بویی برده باشد، فقط زمانی به خود می‌آید و تکان می‌خورد که با عشق صادقانه و بی‌شائبه‌ مردی به خود مواجه می‌شود.

‏این مرد که هر چه تلاش کرد زن را از مسیر همیشگی زندگی خود خارج کرده و به یک زندگی صادقانه وارد کند، در آخرین دقایق فیلم، چاره‌ای نمی‌بیند که خود را فدای آخرین نقشه‌ توطئه‌آمیز جولیا راسل کند. او نوشیدنی زهرآگینی را که برایش تدارک شده بود، می‌نوشد تا به خواست معشوق خود، به توطئه‌ زشت او، بمیرد. او نصیحت نمی‌کند. موعظه نمی‌کند. سعی نمی‌کند که با شرارت روبه‌رو شود یا با آن بجنگد. او عملی عاشقانه انجام می‌دهد تا ثابت کند در برابر معشوق، کاملا تسلیم و پاکباخته است.

‏این صحنه از فیلمی که سرشار از صحنه‌های سکسی و اروتیک  است، فوق‌العاده عاطفی و دراماتیک از کار درآمده است. زنی که خود را جولیا راسل معرفی کرده، عمیقا شرمنده از پستی و دنائت خود، می‌گرید و از راه رفته بازمی‌گردد. او در این صحنه، یک بار دیگر مرتکب قتل می‌شود. اما این بار فاسق خود را می‌کشد تا عاشق خود را به هر قیمتی که شده، نجات دهد…

‏برای خواندن متن کامل این اپیزود در صفحه‌ی گفت‌وشنود به:

‏⁦dialog.tavaana.org/others-18/⁩

‏برای شنیدن نسخه‌ی کامل این اپیزود در یوتیوب به:

‏ https://youtu.be/gF20fz28rlo?si=cv8vnCZtSDAv8Vou ⁩

‏و برای شنیدن نسخه‌ی کامل در کست‌باکس به:

‏⁦castbox.fm/vd/675913944⁩

‏و برای شنیدن نسخه‌‌ی کامل در ساندکلود به:

‏⁦on.soundcloud.com/wTqWv⁩

‏مراجعه کنید.

‏⁧#دیگری_نامه⁩ ⁧#پرومته⁩ ⁧#مسیح⁩ ⁧#ماشیح⁩ ⁧#فدیه⁩ ⁧#نجات‌بخش⁩ ⁧#گناه_اولیه⁩ ⁧#آنتونیو_باندراس⁩ ⁧#آنجلینا_جولی⁩ ⁧#والس_در_تاریکی⁩ ⁧#آیسخولوس⁩ ⁧#شاهرخ_مسکوب⁩ ⁧#ژوزف_کمپبل⁩ ⁧#قدرت_اسطوره⁩

‏⁦@Dialogue1402⁩

«نوشتن»، رفتن در تاریکی است، آگاه شدن به ندانسته‌هاست... راندن در شبِ تاریک است


اسدالله امرایی در اینستاگرام یادآوری کرده:
«بیستم دیماه زادروز شاهرخ مسکوب نویسنده و مترجم و پژوهشگر نامدار ایرانی. مسکوب سال ۱۳۰۲ در بابل به دنیا آمد و ۲۳ فروردین ۱۳۸۴ در پاریس درگذشت و پیکرش به ایران منتقل شد. مرگ و زندگی شروع و پایان همه است. آنچه این فاصله را پر می‌کند اهمیت دارد که یکی را جاودانه می‌کند و دیگری را از یادها می‌برد. آثار مسکوب هم هر کدام دریایی است رو به روشنایی و روشنگری.»

داریوش شایگان در وصف شاهرخ مسکوب و خصوصیات و ویژگی‌های او چنین می‌گوید: «شاهرخ از آثارش بسيار بزرگ‌تر بود. تعريف شخصيت چندوجهی شاهرخ کار آسانی نيست، او شبيه روشنفکرانی که می‌شناختم نبود؛ چون روشنفکران موجودات عجيب‌و‌غریبی هستند، هم خيلی خودشيفته‌اند و هم نفسی متورم دارند. شاهرخ به عکس بسيار متواضع بود و غذای روح را به نفس اماره نمی‌داد. روشنفکر بود ولی ادای روشنفکری در نمی‌آورد، در ضمن داعيه‌ درویشی هم نداشت که بيماری ملی ما ست و همه تظاهر به درویشی می‌کنند، نداشت.»

شاهرخ در روزهای پس از پیروزی انقلاب زمانی‌که می‌بیند نمی‌تواند نوشته‌ها و عقایدش را منتشر کند و از آن‌ها سخن بگوید، ایران را ترک می‌کند و در مدرسه‌ی مطالعات اسلامی پاریس به کار مشغول می‌شود.
اما همواره دل‌تنگ ایران بود و دل در گرو فرهنگ ایران داشت. او در جایی می‌نویسد: «ایران عزیزم، ایران جاهل ظالم، ایران ِ کوه‌های بلند، بیابان‌های سوخته و آفتاب وحشی و رفتگان و ماندگان عزیز! دلم برایت تنگ شده؛ ای بی‌وفای ناکس ِ دور! با این بی‌داد ِ تبه‌کاران وای به حال آیندگان.»

درباره شاهرخ مسکوب بیش‌تر بخوانید:
bit.ly/1yizhTr

#شاهرخ_مسکوب #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

۲۳فروردین‌ماه سالروز درگذشت شاهرخ مسکوب، پژوهشگر، شاهنامه‌پژوه، مترجم و نویسنده ایرانی بود. او در سال ۱۳۸۴ در شهر پاریس درگذشت.
   
چند نقل قول از روزنوشته‌های مسکوب از کتاب خواندنی «روزها در راه» را اینجا می‌آورم.

شاهرخ مسکوب،۱۲ بهمن‌ماه ۱۳۵۷:

«امروز آیت‌الله آمد… خمینی تهران را، ایران را فتح کرد. تا کنون نه کسی این‌طوری وارد تهران شده بود و نه تهران هرگز این‌طور آغوشش را به روی کسی باز کرده بود. شاید هیچ‌کس این‌طوری به هیچ شهری پا نگذاشته بود.»

شاهرخ مسکوب ۱۱ اسفندماه ۱۳۵۷:

«با نطق دیروز آقا در مدرسه‌ی فیضیه قم و اعلامیه‌ی پریروز گمان می‌کنم مذهب به طور جدی برای اول بار مشت آهنین خود را نشان داده است. دیکتاتوری نعلین! صحبت از اصلاح مطبوعات، وجود آزادی ولی سرکوب توطئه، ایجاد وزارت امر به معروف و نهی از منکر.. و تهدید جدی‌تر چپ‌گرایان..»

شاهرخ مسکوب، ۱۹ اسفندماه ۱۳۵۷:

«روزهای خوبی نیست. آقا دارد کار را خراب می‌کند. آن فتوای بی‌جا درباره‌ی حجاب و این صحبت‌های دیروز در مدرسه‌ی حکیم نظامی که غیرمستقیم تعرضی داشت به سنی‌ها، حمله به ملی‌ها و دموکرات‌ها و تصریح این‌که انقلاب نه ملی بود نه دموکراتیک، فقط و فقط اسلامی بود.»

شاهرخ مسکوب، تیرماه ۱۳۵۸:

«در هواپیما هستم. دارم دور می‌شوم. از وطنی که مثل غولی، هیولایی قفس را شکسته و له کرده و زخمگین و خونین بیرون آمده. قلب بزرگ اما چشم‌های نابینایی دارد. نمی‌داند کجا می‌رود و در رفتن کشتزار خودش را زیر پاهایش ویران می‌کند؛ وطنی که به نام اسلام از خود بیرون آمد. اسلام جهان‌بینی بود، بدل به ایدئولوژی شد و هیچ‌کدام این‌ها «وطن» ندارند. مثل مارکسیسم؛ هم‌وطن یکی مسلمین و هم‌وطن دیگری زحمتکشان است.»

شاهرخ در روزهای پس از پیروزی انقلاب زمانی‌که می‌بیند نمی‌تواند نوشته‌ها و عقایدش را منتشر کند و از آن‌ها سخن بگوید، ایران را ترک می‌کند و در مدرسه‌ی مطالعات اسلامی پاریس به کار مشغول می‌شود.
اما همواره دل‌تنگ ایران بود و دل در گرو فرهنگ ایران داشت. او در جایی می‌نویسد: «ایران عزیزم، ایران جاهل ظالم، ایران ِ کوه‌های بلند، بیابان‌های سوخته و آفتاب وحشی و رفتگان و ماندگان عزیز! دلم برایت تنگ شده؛ ای بی‌وفای ناکس ِ دور! با این بی‌داد ِ تبه‌کاران وای به حال آیندگان.»

درباره شاهرخ مسکوب:
https://tavaana.org/shahrokh_meskoub/

#شاهرخ_مسکوب
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

حجاب اجباری، ابزار سرکوب‎

طرحی از شاهرخ حیدری

لینک وبسایت:
https://dialog.tavaana.org/forced-hijab-suppression/

#گفتگو_توانا #شاهرخ_حیدری #حجاب_اجباری #سرکوب_ملت

@Dialogue1402

صعود و سقوط خرافات‎
طرحی از شاهرخ حیدری
پس از انتشار خبر سقوط هلی‌کوپتر ابراهیم رئیسی و حسین امیرعبداللهیان مقامات جمهوری اسلامی از جمله علی خامنه‌ای از مردم خواستند که برای سلامتی آن‌ها دعا کنند. از دیگر سو نهایتا سپاه پاسداران و نهادهای امدادی ناکام ماندند و محل سقوط، با پهپاد اعزامی ترکیه شناسایی شد.
جمهوری اسلامی سال‌هاست با قلع و قمع تمام باورها و ترویج خرافات در صدد اسلامی‌کردن کشور است و از طرف دیگر مدعی پیشرفت و رکوردهای بسیار و مکرر در زمینه علم و فناوری است، اما همیشه واقعیت خلاف این پیشرفت‌هاست.
لینک وبسایت:
https://dialog.tavaana.org/ebrahim-raisi-crash-helicopter/
#گفتگو_توانا #شاهرخ_حیدری #خرافات_مذهبی #روشنگری_دینی

@dialogue1402

- آیا خدای یکتا به جهنم افتاده؟

اگر می‌خواهید بدانید که چرا «خدای یکتا» تنهاست و در عذاب است این برنامه را ببینید.

مهمان این برنامه زنده گفت‌وشنود شاهرخ حیدری، طراح و کاریکاتوریست، است.

او می‌گوید دو موضوع اصلی در کارتون‌هایش که زمان بیش‌تری برای خلق و تصویرسازی آن می‌گذارد، موضوعات «زن» و «مذهب» هستند.

او در کارتون‌هایش طرحی دارد که گویای این است که «خدا تنهاست و در عذاب است».

مصاحبه ماهمنیر رحیمی، روزنامه‌نگار را در این باره با این هنرمند ایرانی ببینید.

این برنامه ۳۱ ۱۴۰۳ در اینستاگرام گفت‌وشنود برگزار شده است.

لینک یوتیوب برنامه
https://youtu.be/gA6AQ3W2e34

لینک ساندکلاد
https://on.soundcloud.com/hRjvKpW99WEpR4m28

لینک وبسایت برنامه
https://tavaana.org/shahrokh-heydari/

#گفتگو_توانا #شاهرخ_حیدری #هنر_انتقادی #کارتون

@Dialogue1402

بیانیه ٤٠ نفر از زندانیان سیاسی اوین در اعتراض به صدور حکم اعدام برای شش زندانی سیاسی:

قیام ۱۴۰۱ به عنوان یکی از سرفصل‌های مهم در مبارزات آزادی‌خواهانه مردم ایران، پایه‌های حکومت مستقر را چنان متزلزل ساخته است که چاره‌ای جز تشدید سرکوب به اشکال مختلف نمی‌بیند.
روند تصاعدی صدور و اجرای احکام متعدد اعدام، برای زندانیان سیاسی در طول دو سال گذشته، ضمن اینکه یادآور سرکوب‌های حاکمیتی در دهه شصت است، نشانه‌ای از هراس و وحشت فرادستان سیاسی از پیشروی جامعه به‌پاخاسته و حق‌طلب ایران است.
حکم اعدام جمعی برای شش تن از زندانیان سیاسی به نام‌های ابوالحسن منتظر، پویا قبادی، وحید بنی‌عامریان، بابک علیپور، محمد تقوی و اکبر (شاهرخ) دانشورکار، درحالی صادر شده که چندی پیش نیز جمعی از فرزندان جوان این سرزمین در پرونده‌ای موسوم به بچه‌های اکباتان با حکم اعدام مواجه شدند.
علاوه بر این احکام اعدام جمعی، از آغاز سال ۱۴۰۳ تا به امروز، زندانیان سیاسی دیگر، همچون پخشان عزیزی، وریشه مرادی، شهریار بیات، بهروز احسانی، مهدی حسنی و محمدجواد وفایی‌ثانی هم درحالی در زندان به‌سر می‌برند که حکم اعدام مواجه شده‌اند.
ما جمعی از زندانیان سیاسی زندان اوین، ضمن مخالفت ریشه‌ای با اصل مجازات اعدام، پشتیبانی خود را از همه زندانیان سیاسی و عقیدتی که با مجازات اعدام مواجه شده‌اند، اعلام می‌کنیم.
ما معتقدیم که مبارزات آزادی‌خواهانه، نیازمند همبستگی جمعی در دفاع از موازین حقوق بشر و از جمله شکل‌گیری یک مقاومت اجتماعی در مقابل صدور حکم اعدام است.
ما از همه مردم ایران، از اقشار مختلف اجتماعی درخواست می‌کنیم که همراه با زندانیان سیاسی، به هر شکل ممکن به صدور چنین احکام غیرانسانی و ارتجاعی اعتراض کنند.
امروز زمان صف کشیدن در خیابان در برابر اعدام است. زمان نجات جان زندانیان سیاسی، زمان «نه به اعدام» است.
اسامی امضاکنندگان به ترتیب حروف الفبا:
شیوا اسماعیلی، رضا اکبری‌منفرد، گلرخ ایرایی، مریم بانو نصیری، یدی بهاری، سکینه پروانه، حسین پیری، فروغ تقی‌پور، محمد حبیبی، مهران رئوف، رضا رضایی، داوود رضوی، خسرو رهنما، خشایار سفیدی،  مازیار سیدنژاد، حسین شنبه‌زاده، حسین شهسواری، زهرا صفایی، مولود صفایی، سپهر ضیایی، فاطمه ضیایی‌آزاد، مرضیه فارسی، فواد فتحی، نصرالله فلاحی،الهه فولادی، آذر کوروندی، اسماعیل گرامی، نرگس محمدی، امیرحسین مرادی، بابک مرادی، علی معزی، فرزاد معظمی‌گودرزی، محمدمسعود معینی، جواد منبری، محمد نجفی، طاهره نورى، اسدالله هادی، مریم یحیوی، علی یونسی، میریوسف یونسی

بند چهار و بند زنان زندان اوین
آذر ۱۴۰۳»

#بیانیه #نه_به_اعدام #ابوالحسن_منتظر #پویا_قبادی #وحید_بنی_عامریان #بابک_علیپور #محمد_تقوی #شاهرخ_دانشورکار #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

۲۳فروردین‌ماه سالروز درگذشت شاهرخ مسکوب، پژوهشگر، شاهنامه‌پژوه، مترجم و نویسنده ایرانی بود. او در سال ۱۳۸۴ در شهر پاریس درگذشت.
   
چند نقل قول از روزنوشته‌های مسکوب از کتاب خواندنی «روزها در راه» را اینجا می‌آورم.

شاهرخ مسکوب،۱۲ بهمن‌ماه ۱۳۵۷:

«امروز آیت‌الله آمد… خمینی تهران را، ایران را فتح کرد. تا کنون نه کسی این‌طوری وارد تهران شده بود و نه تهران هرگز این‌طور آغوشش را به روی کسی باز کرده بود. شاید هیچ‌کس این‌طوری به هیچ شهری پا نگذاشته بود.»

شاهرخ مسکوب ۱۱ اسفندماه ۱۳۵۷:

«با نطق دیروز آقا در مدرسه‌ی فیضیه قم و اعلامیه‌ی پریروز گمان می‌کنم مذهب به طور جدی برای اول بار مشت آهنین خود را نشان داده است. دیکتاتوری نعلین! صحبت از اصلاح مطبوعات، وجود آزادی ولی سرکوب توطئه، ایجاد وزارت امر به معروف و نهی از منکر.. و تهدید جدی‌تر چپ‌گرایان..»

شاهرخ مسکوب، ۱۹ اسفندماه ۱۳۵۷:

«روزهای خوبی نیست. آقا دارد کار را خراب می‌کند. آن فتوای بی‌جا درباره‌ی حجاب و این صحبت‌های دیروز در مدرسه‌ی حکیم نظامی که غیرمستقیم تعرضی داشت به سنی‌ها، حمله به ملی‌ها و دموکرات‌ها و تصریح این‌که انقلاب نه ملی بود نه دموکراتیک، فقط و فقط اسلامی بود.»

شاهرخ مسکوب، تیرماه ۱۳۵۸:

«در هواپیما هستم. دارم دور می‌شوم. از وطنی که مثل غولی، هیولایی قفس را شکسته و له کرده و زخمگین و خونین بیرون آمده. قلب بزرگ اما چشم‌های نابینایی دارد. نمی‌داند کجا می‌رود و در رفتن کشتزار خودش را زیر پاهایش ویران می‌کند؛ وطنی که به نام اسلام از خود بیرون آمد. اسلام جهان‌بینی بود، بدل به ایدئولوژی شد و هیچ‌کدام این‌ها «وطن» ندارند. مثل مارکسیسم؛ هم‌وطن یکی مسلمین و هم‌وطن دیگری زحمتکشان است.»

شاهرخ در روزهای پس از پیروزی انقلاب زمانی‌که می‌بیند نمی‌تواند نوشته‌ها و عقایدش را منتشر کند و از آن‌ها سخن بگوید، ایران را ترک می‌کند و در مدرسه‌ی مطالعات اسلامی پاریس به کار مشغول می‌شود.
اما همواره دل‌تنگ ایران بود و دل در گرو فرهنگ ایران داشت. او در جایی می‌نویسد: «ایران عزیزم، ایران جاهل ظالم، ایران ِ کوه‌های بلند، بیابان‌های سوخته و آفتاب وحشی و رفتگان و ماندگان عزیز! دلم برایت تنگ شده؛ ای بی‌وفای ناکس ِ دور! با این بی‌داد ِ تبه‌کاران وای به حال آیندگان.»

درباره شاهرخ مسکوب:
https://tavaana.org/shahrokh_meskoub/

#شاهرخ_مسکوب
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

هجوم گارد ضدشورش به بند ۴ اوین برای انتقال ۵ زندانی سیاسی محکوم به اعدام به قزلحصار

۲۷ فروردین ۱۴۰۴، پس از آن‌که گارد ضدشورش به فرمان رئیس زندان، هدایت‌الله فرزادی، برای انتقال اجباری پنج زندانی سیاسی محکوم به اعدام وارد عمل شد، تنش شدیدی در بند ۴ زندان اوین ایجاد شد.

محمد تقوی، پویا قبادی، وحید بنی‌عامریان، علی‌اکبر (شاهرخ) دانشورکار و بابک علیپور، توسط قاضی ایمان افشاری «بغی از طریق عضویت در گروه‌های مخالف نظام به اعدام محکوم شده‌اند.

در پی اعتراض زندانیان به این انتقال، گارد ضدشورش با هجوم به بند و تهدید به اعمال خشونت، فضا را متشنج کرد. به دستور فرزادی، درهای همه سالن‌ها قفل شد تا زندانیان دیگر نتوانند صدای اعتراض بلند کنند.

این انتقال با هماهنگی مستقیم وزارت اطلاعات انجام شده و نگرانی‌ها درباره اجرای قریب‌الوقوع احکام اعدام را افزایش داده است.

در ماه‌های گذشته نیز مهدی حسنی و بهروز احسانی (۷ بهمن ۱۴۰۳) و زندانیان سیاسی علی معزی، خسرو رهنما، اسدالله هادی و ابوالحسن منتظر، به همین شیوه به قزلحصار منتقل شدند.

یادآوری می‌شود که هدایت‌الله فرزادی، رئیس زندان اوین، به‌دلیل نقش مستقیم در سرکوب و اعمال خشونت علیه زندانیان، در تاریخ ۲۵ فروردین ۱۴۰۴ (۱۴ آوریل ۲۰۲۵) توسط اتحادیه اروپا تحریم شد.

#نه_به_جمهورى_اسلامى #نه_به_اعدام #محمد_تقوی #پویا_قبادی #وحید_بنی_عامریان #شاهرخ_دانشورکار #بابک_علیپور #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

روز گذشته ویدئویی از قدرت اتحاد مردم در مشهد منتشر شد.
در شرح این ویدئو آمده است:
«مردم مشهد مانع بازداشت جوانی شدند که به حمایت از مادرش در حق انتخاب پوشش با ماموران برخورد کرده بود.»

از تاریخ وقوع این ماجرا اطلاعی نداریم، ولی آنچه که مشاهده می‌شود شجاعت مردم و به ویژنب زنی است که فریاد میزد «نذارید ببرنش» و شهامت او بقیه مردم را به ایستادگی واداشت.
همیشه یک نفر باید پیشگام باشد و بایستد و به بقیه دل و جرات بدهد....

جامعه مدنی ایران دیگر در برابر سرکوبگران سکوت نمی‌کند.
حجاب اجباری، ابزار سرکوب‎
طرحی از شاهرخ حیدری

لینک وبسایت:
https://dialog.tavaana.org/forced-hijab-suppression/

#گفتگو_توانا #شاهرخ_حیدری #حجاب_اجباری #سرکوب_ملت
#یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی


@Tavaana_TavaanaTech

خبر فوری
جان زندانیان سیاسی به خصوص محکومین به اعدام در خطر است

صبح امروز، جمعه ۱۷ مرداد ۱۴۰۴، بیش از ۶۰۰ زندانی سیاسی و امنیتی که پس از بمباران زندان اوین در تیرماه و یا در هفته‌های اخیر بازداشت و به زندان تهران بزرگ منتقل شده بودند، به بندهای ۷ و ۸ زندان اوین بازگردانده شدند. این انتقال که از ساعت ۴ بامداد آغاز شد، بدون اطلاع قبلی به خانواده‌ها انجام گرفت.

منابع مطلع گزارش داده‌اند که در جریان این انتقال، تعدادی از زندانیان سرشناس از جمله ابوالفضل قدیانی، مصطفی تاجزاده، محمدباقر بختیار، مطلب احمدیان، مهدی محمودیان، خشایار سفیدی، امیرحسین موسوی، حسین شنبه‌زاده، مرتضی پروین و محمدرضا فقیهی مورد ضرب‌وشتم قرار گرفتند. ضرب و شتم وحشیانه این زندانیان که برخی سالمند یا بیمار هستند، نگرانی زیادی ایجاد کرده است.

همچنین زندانیان سیاسی محکوم به اعدام، از جمله بابک شهبازی، پویا قبادی، وجید بنی‌عامریان، محمد تقوی، بابک علیزاده و اکبر (شاهرخ) دانشورکار با خشونت از سایر زندانیان جدا شده و به زندان قزل‌حصار منتقل شدند. جدا کردن و انتقال این زندانیان محکوم به اعدام، نگرانی‌های جدی درباره خطر جانی آن‌ها ایجاد کرده است.

منابع آگاه تأکید می‌کنند که انتقال زندانیان به زندان تهران بزرگ در هفته‌های گذشته، وضعیت وخیم بهداشتی، کمبود امکانات اولیه و شرایط غیرانسانی این محل را آشکار کرده بود. اکنون بازگرداندن زندانیان به اوین — در شرایطی که این زندان هنوز بازسازی نشده — نه نشانه بهبود وضعیت، بلکه اقدامی لجوجانه و نمایشی از سوی مسئولان برای بازگرداندن ظاهری اوضاع به حالت قبل به نظر می‌رسد.

تکمیلی:

‏در حین ضرب و شتم برخی از #زندانیان_سیاسی وقتی از پیشانی آقای #ابوالفضل_قدیانی خون می‌آید، #محمد_نجفی خون را به صورتش میمالد و فریاد میزند این خون شرافت است و شما شرف ندارید و تمام زندانیان سیاسی با مقاومت برابر گارد، شعار مرگ بر خامنه‌ای و مرگ بر دیکتاتور سر داده‌اند.
با باتوم به سر مهدی محمودیان ضربه زده‌اند. پای خشایار سفیدی خونریزی کرده است. ماموری دستش را روی گلوی خشایار گذاشته و تا حد خفگی فشار داده است. بیشتر از همه زندانیان، مطلب احمدیان را زده‌اند که جثه کوچکی دارد و از بیماری‌های متعدد رنج می‌برد. ماموری به خشایار سفیدی گفته هر جا بروی پیدات می‌کنم و می‌کشمت!


#بابک_شهبازی #پویا_قبادی #وحید_بنی_عامریان #محمد_تقوی #بابک_علیزاده #شاهرخ_دانشورکار #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

بی‌خبری از زندانی سیاسی شاهرخ دانش‌ورکار از ۱۵ مردادماه

خانواده زندانی سیاسی شاهرخ دانش‌ورکار اعلام کرده‌اند که از تاریخ پانزدهم مردادماه تاکنون هیچ اطلاعی از او در دست نیست. خواهر این زندانی سیاسی در ویدیویی که منتشر کرده، می‌گوید:

«از آن روز هیچ خبری از شاهرخ نداریم؛ نه من و نه دیگر اعضای خانواده‌ام. پدرم به شدت بیمار است و مادرم پس از شنیدن خبر بی‌اطلاعی از فرزندش دچار حمله قلبی شده. حتی امکان شنیدن صدای شاهرخ برای مادرم وجود ندارد.»

او در ادامه این وضعیت را «نهایت بی‌عدالتی» توصیف کرده و گفته است: «به خاطر گناهی که فرزندان ما مرتکب نشده‌اند، چنین مجازات سنگینی در نظر گرفته‌اند و آن‌ها را در انفرادی نگه می‌دارند.»

اکبر دانشورکار، محمد تقوی سنگ‌دهی، بابک علیپور، پویا قبادی بیستونی، وحید بنی‌عامریان و ابوالحسن منتظر شش زندانی محکوم به اعدام هستند. غیر از ابوالحسن منتظر، پنج نفر اول از زندان تهران بزرگ به زندان قزل‌حصار منتقل شده و در انفرادی بند امن هستند.

جان این افراد در معرض خطر است.
علاوه بر آن‌ها بابک شهبازی و امید تباری‌مقدم هم چنین وضعیتی دارند.

ابوالحسن منتظر در واحد ۴ زندان قزل‌حصار است.

علاوه بر افراد نام برده شده،چه بسیار زندانیانی که صدایی ندارند، خانواده به هر دلیلی تا کنون اطلاعی از وضعیت آن‌ها منتشر نکرده‌اند.


#اکبر_دانشورکار #شاهرخ_دانشورکار #محمد_تقوی_سنگدهی #بابک_علیپور #پویا_قبادی #وحید_بنی_عامریان #ابوالحسن_منتظر #بابک_شهبازی #امید_تباری_مقدم #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مادر شاهرخ دانشورکار: «پسرم را دزدیده‌اند، من فقط فرزندم را می‌خواهم»

مادر سالخورده‌ی شاهرخ (اکبر) دانشورکار، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، در پیامی ویدیویی با صدایی لرزان از بی‌خبری نسبت به وضعیت فرزندش پس از انتقال او به زندان قزلحصار سخن گفته و از نهادهای بین‌المللی استمداد طلبیده است.
او می‌گوید:
«از آن وقت تا حالا پسر من را دزدیدند و بردند. وقتی شنیدم، دچار حمله قلبی شدم و برای قلبم فنر گذاشتند. شوهرم نمی‌تواند صحبت کند، نمی‌تواند راه برود، قلبش ناراحت است. من از نهادهای بین‌المللی می‌خواهم، از شما تمنا می‌کنم، بچه‌ام را برگردانند. بچه‌ام پرستار من است. من به بچه‌ام احتیاج دارم.»
این مادر رنج‌دیده چندین بار با تأکید، خطاب به نهادهای بین‌المللی می‌گوید:
«به ما کمک کنید، به ما برسید. من پسرم را می‌خواهم. من فقط فرزندم را می‌خواهم.»
خانواده شاهرخ دانشورکار می‌گویند پس از انتقال او به زندان قزلحصار هیچ اطلاعی از وضعیت این زندانی سیاسی در دست ندارند و جان او در خطر است.

#شاهرخ_دانشورکار #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

هشدار مای ساتو به جمهوری اسلامی درباره احتمال اعدام ۶ زندانی سیاسی

گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران، روز گذشته، نامه‌ای رسمی به جمهوری اسلامی ارسال کرد و نسبت به وضعیت ۶ زندانی سیاسی محکوم به اعدام ابراز نگرانی کرد.
او نگرانی عمیق خود را نسبت به پرونده‌ها و احکام اعدام بابک علی‌پور، وحید بنی‌عامریان، اکبر (شاهرخ) دانشورکار، پویا قبادی، ابوالحسن منتظر و سیدمحمد تقوی سنگدهی به اتهام «بغی» اعلام کرد.

ساتو هشدار داد:
«گفته می‌شود این افراد پس از روند قضایی‌ای که همراه با ادعاهای شکنجه، حبس طولانی‌مدت در بخش انفرادی و محرومیت از حقوق دادرسی عادلانه بوده است، در آستانه اعدام قرار دارند.»

علاوه بر افراد نام برده شده، چه بسیار زندانیانی که صدایی ندارند، خانواده به هر دلیلی تا کنون اطلاعی از وضعیت آن‌ها منتشر نکرده‌اند.

#اکبر_دانشورکار #شاهرخ_دانشورکار #محمد_تقوی_سنگدهی #بابک_علیپور #پویا_قبادی #وحید_بنی_عامریان #ابوالحسن_منتظر #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
#نه_به_اعدام