حمید مهدوی 🕊️

از تو آموختیم در دل شعله‌ها باید ایستاد تا دیگری زنده بماند۰۰۰
چه یی مهابا دل به آتش زدی و چه قلندر وار جان جوانت را سوختی...

حمید مهدوی
ترانه: سعیده از قلب ایران ❤️
ملودی, تنظیم و اجرا: Vancouver Persian Guitar

امید معجزه مـی‌رفت
چـه بی‌بهانه رسـیـدی
تو در محاصره‌ی شب
چـه عاشقانه دویـدی

تـو پـاره‌ی تـن عــشــق و
به دوش کشیدی و رفتی
بـه روح وازده‌ی شــهــر
شرف دمـیـدی و رفـتـی

یه شاهنامه حـمـاسـه
شبانه در تو خروشید
هـزار رسـتـم دسـتـان
هـزار وارث جمشید

شدی پناهِ یه لشگر
بـرابـرِ صـفِ دشمن
ادامه داره غریوِت
گلوی خونی میهن


#حمید_مهدوی #هنر_اعتراض #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

نقاشی آخر «میکائیل»؛ کودکی که شب قبل از حمله، موشک‌هایی را کشید که فردا مدرسه‌اش را ویران کردند

الناز محمدی، روزنامه‌نگار ایرانی، در روایتی تکان‌دهنده از زندگی کوتاه میکائیل میردورَقی، کودک ۹ ساله‌ای نوشته است که در نخستین روز جنگ در مدرسه‌اش در میناب کشته شد؛ کودکی که شب قبل از مرگش، نقاشی‌ای کشیده بود که انگار سرنوشت فردای خود و همکلاسی‌هایش را پیش‌بینی می‌کرد.

به نوشته او، ۱۱ ساعت پیش از صبح مرگبار شنبه نهم اسفند، میکائیل روی برگه‌ای از دفتر نقاشی‌اش تصویری کشیده بود:
«یک برگه سفید از دفتر نقاشی سیم‌دار که رویش ساختمان مدرسه است، روی آن پرچم ایران، پنج بچه در حیاط مدرسه و سه موشک که بر سر آنها فرود می‌آیند.»

روی آسمان نقاشی، با دستخط کودکانه دو جمله هم نوشته بود:
«پچه‌ها مردن» و «نیروی نزامی».
او کلمات «بچه‌ها» و «نظامی» را اشتباه نوشته بود؛ اشتباه‌هایی که اگر فردای آن روز بمب‌ها به مدرسه نمی‌رسیدند، شاید معلمش آن‌ها را برایش اصلاح می‌کرد.

به روایت این گزارش، آن شب میکائیل نقاشی‌اش را به برادرش کوروش نشان داد و بعد با هم «سنگربازی» کردند؛ بازی‌ای کودکانه که در آن میکائیل «ایران» شده بود و کوروش «آمریکا». سنگرها بالش‌های رنگی بودند و تفنگ‌ها چند مداد کنار هم.
در پایان بازی، میکائیل با اطمینان به مادرش گفت:
«ایران برنده شد.»

اما صبح روز بعد، موشک‌ها به مدرسه غیرانتفاعی «شجره طیبه» در میناب اصابت کردند. در آن حمله، میکائیل و ۱۶۷ دانش‌آموز دختر و پسر کشته شدند.

مادر او، شکیبا دریکوند، ۳۱ ساله، نقاشی را تا روز بعد ندیده بود؛ نقاشی زمانی به دستش رسید که پسرش را در ماشین سردخانه شناسایی کرده بود. او بعدها گفت که فرزندش را با صورتی خونی اما بدنی سالم، در حالی که کوله‌پشتی مدرسه‌اش را بغل کرده بود پیدا کرد.

میکائیل، دانش‌آموز کلاس سوم دبستان بود. خانواده‌اش اهل اندیمشک بودند و به دلیل شغل پدرش به میناب مهاجرت کرده بودند. پیکر او سه روز بعد در قطعه شهدای «بهشت زهرا لور» اندیمشک به خاک سپرده شد.

از میکائیل تنها یک یادگاری عجیب باقی مانده است: همان نقاشی. نقاشی‌ای که در آن، به شکل دردناکی حتی تعداد موشک‌هایی را که فردای آن روز مدرسه‌اش را ویران کردند، کشیده بود.

اما حقیقت تلخ این است که مرگ میکائیل فقط نتیجه یک موشک نبود.
اگر جمهوری اسلامی طی این همه سال نفرت‌پراکنی، دشمن‌سازی و جنگ‌طلبی نمی‌کرد و کشور را در مسیر تقابل دائمی با جهان قرار نمی‌داد، امروز شاید این کودک زنده بود.

شاید حالا نقاشی‌هایش پر از رنگ‌های چهارشنبه‌سوری و نوروز بود.
شاید با شوق، کنار مادرش سفره هفت‌سین می‌چید و تخم‌مرغ‌های رنگی درست می‌کرد.

اما میکائیل هم، مانند بسیاری از کودکان دیگر، قربانی حکومتی شد که طی ۴۷ سال گذشته با ایدئولوژی اسلام رادیکال و سیاست‌های غرب‌ستیزانه و تنش‌زا، زندگی نسل‌های زیادی از ایرانیان را به کام مرگ و ویرانی کشانده است.

#میکائیل_میردورقی #ج_ا_یعنی_جنگ #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

دادستان ارومیه از بازداشت ۲۰ شهروند در استان آذربایجان غربی خبر داد و مدعی شد این افراد با دولت اسرائیل در ارتباط بوده‌اند. اتهام این افراد را «همکاری با دشمن» و ارسال اطلاعات درباره اماکن نظامی، انتظامی و امنیتی عنوان شده است.
مقام‌های قضایی و امنیتی هیچ توضیحی درباره هویت بازداشت‌شدگان، مدارک اتهام‌ها یا جزئیات پرونده‌ها ارائه نکرده‌اند. هم‌زمان پلیس امنیت عمومی فراجا نیز از بازداشت دو شهروند دیگر به اتهام «جاسوسی» خبر داده، بدون آن‌که محل بازداشت یا اطلاعات بیشتری درباره آنان منتشر شود.

در بحبوحه تنش‌های نظامی و جنگ، نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی موجی از تهدید، احضار و بازداشت شهروندان عادی را آغاز کرده‌اند؛ شهروندانی که در بسیاری موارد تنها به دلیل انتشار عکس یا ویدیو از آتش‌سوزی‌ها، حملات هوایی یا وضعیت شهرها در شبکه‌های اجتماعی هدف برخورد امنیتی قرار می‌گیرند.


@Tavaana_TavaanaTech

چهره‌ها عوض می‌شوند، اما ماهیت تغییر نمی‌کند.
در میدان تایمز اسکوئر پیام روشنی روی یک بیلبورد دیده می‌شود:
جمهوری اسلامی با تغییر چهره‌ها اصلاح نمی‌شود.
مجتبی خامنه‌ای ادامه همان میراثی است که علی خامنه‌ای بنا گذاشت؛ میراث سرکوب، جنگ و خونریزی.

#پایان_دیکتاتور #پایان_جمهوری_اسلامی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران، ویدئویی منتشر کرده که در آن صفی از مردم برای پیوستن به ایست‌های بازرسی دیده می‌شود. در میان این افراد، حضور پرشمار کودکان جلب توجه می‌کند؛ کودکانی که در کنار بزرگسالان در فضایی کاملاً امنیتی و نظامی قرار گرفته‌اند.

استفاده تبلیغاتی از حضور کودکان در برنامه‌ها و تجمع‌های حکومتی موضوع تازه‌ای نیست. سال‌هاست که در مراسمی مانند راهپیمایی‌های حکومتی از جمله روز قدس، کودکان به خیابان آورده می‌شوند و در معرض شعارها و روایت‌های سیاسی قرار می‌گیرند. این روند نوعی سوءاستفاده از کودکان و قرار دادن آنان در معرض تبلیغات ایدئولوژیک می‌دانند؛ کودکانی که در واقع اسیر تصمیم‌ها و باورهای بزرگسالان هستند.

پس از آنکه در روزهای اخیر برخی از ایستگاه‌های ایست‌بازرسی هدف حمله پهپادی قرار گرفتند و تعدادی از نیروهای امنیتی کشته شدند، این ویدئو با عنوان صف پیوستن مردم به ایست بازرسی منتشر شده است.

@Tavaana_TavaanaTech

تصویری که در این پست دیده می‌شود مربوط به ویدیویی است که رسانه‌های وابسته به جمهوری اسلامی آن را با عنوان «زنان مسلح در زاهدان» منتشر کرده بودند. در این ویدیو زنانی با پوشاندن چهره و در دست داشتن سلاح‌های جنگی در خیابان دیده می‌شوند؛ تصاویری که به عنوان نمایش «آمادگی مردمی» تبلیغ شد.

انتشار چنین ویدیوهایی در حالی است که در دی‌ماه، جمهوری اسلامی در جریان سرکوب اعتراضات مردمی دست به خشونتی عریان زد و طی دو روز دست‌کم ده‌ها هزار نفر از شهروندان معترض را به قتل رساند. بسیاری از همان نیروهایی که امروز با ماسک و سلاح در خیابان‌ها ظاهر شده‌اند، همان نیروهایی هستند که در آن روزها برای سرکوب مردم به کار گرفته شدند.

از منظر نظامی هم سلاح‌هایی مانند دوشکا یا کلاشینکف ابزار مؤثری برای مقابله با پهپادهای پیشرفته یا جنگنده‌های مدرن نیستند. مقابله با چنین تهدیدهایی نیازمند سامانه‌های پدافندی تخصصی و تجهیزات پیشرفته است، نه استقرار نیروهای مسلح با سلاح‌های سبک و نیمه‌سنگین در خیابان‌های شهری.


@Tavaana_TavaanaTech

متنی روایت یکی از شهروندان از تجربه عبور از ایست‌های بازرسی در تهران است که علیرضا رجایی اربابی، خبرنگار، در توییتر منتشر کرده:

‏«روایتی که یکی از دوستانم از ایست‌های بازرسی در تهران برایم ارسال کرده، از حضور دست‌کم سه نهاد در این نقاط حکایت دارد: یگان ویژه با لباس سبز و ون و موتور کراس، نیروهای سپاه با لباس خاکی و هایلوکس‌های مجهز به تیربار، و نیروهای لباس‌شخصی با خودروهای شخصی که زیر شیشه جلو چراغ آبی‌قرمز دارند. به گفته او، بیشترین برخوردهای تند و رفتارهای تحقیرآمیز نیز از سوی نیروهای لباس‌شخصی دیده می‌شود.
به گفته او، در چند مورد دیگر نیز در ایست‌های گردنه لواسان و نیاوران پیش از پمپ بنزین، مأموران علاوه بر بازرسی کامل خودرو، تلفن همراهش را گرفته و برنامه‌های وی‌پی‌ان را از روی آن پاک کرده‌اند.

‏او همچنین می‌گوید پس از حمله به برخی ایست‌های بازرسی، محل استقرار نیروها تغییر کرده و اغلب به زیر پل‌های شهری منتقل شده است؛ این عکس‌ها استقرار نیروهای امنیتی در بزرگراه مدرس، زیر پل همت را نشان می‌دهند.»

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

سال گذشته در اسفند ۱۴۰۳، هم‌زمان با سالروز زادروز رضاشاه، یکی از همراهان توانا تصاویری از حضور خود در مجموعه سعدآباد برای ما ارسال کرد. اکنون و در آستانه سالروز تولد او، این مطلب را بار دیگر بازنشر می‌کنیم.

آن زمان این مخاطب به مناسبت زادروز رضاشاه به کاخ سعدآباد رفته بود و این تصاویر را برای توانا فرستاده بود.

رضاشاه در ۲۴ اسفند ۱۲۵۶ در آلاشت مازندران به دنیا آمد. با وجود دهه‌ها تبلیغات منفی حکومت جمهوری اسلامی علیه رضاشاه، همچنان بخش قابل توجهی از مردم ایران از او به نیکی یاد می‌کنند و نقش او را در شکل‌گیری دولت مدرن در ایران برجسته می‌دانند.

رضاشاه در زمانی قدرت را به دست گرفت که ایران پس از سال‌های پایانی حکومت قاجار با ناامنی، ضعف حکومت مرکزی، راهزنی گسترده، فقر و بیماری‌های فراگیر روبه‌رو بود. در دوره حکومت او نهادهایی چون ارتش نوین، دستگاه قضایی جدید، دانشگاه، راه‌آهن سراسری، شبکه‌های راه‌سازی و بسیاری از ساختارهای اداری و دولتی شکل گرفتند؛ تحولاتی که آثار آن‌ها تا امروز در ساختار کشور باقی مانده است.

نظر شما چیست؟ شما کارنامه رضاشاه را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

#رضاشاه

@Tavaana_TavaanaTech

یه گزارش رسانه‌ها، در جریان یک حرکت اعتراضی در روز ۱۴ مارس (۲۳ اسفند) به وقت محلی، معترضان خشمگین کوبایی یکی از دفاتر محلی حزب کمونیست این کشور را ویران کردند.

ویدئوهای منتشرشده در اینترنت نشان می‌دهد که معترضان به دفتر حزب در منطقه “مورون” واقع در استان “سیه‌گو ده آویلا” یورش برده و پرونده‌ها، رایانه‌ها و مبلمان آن را در خیابان به آتش می‌کشند.

در کوبا تظاهرات و حرکت‌های اعتراضی به ندرت رخ می‌دهد.

میگل دیاز کانل، در اقدامی کم‌سابقه اذعان کرد که در میان مردم نارضایتی وجود دارد.

دیاز کانل گفت: «می‌توان نارضایتی مردم ما را در برابر قطع‌های مداوم برق درک کرد.» او در عین حال افزود: «اما چیزی که هرگز قابل درک یا توجیه نیست، خشونت است.»

در تحولی تاریخی که می‌تواند نشان‌دهنده آغاز فروپاشی دهه‌ها استبداد در کوبا باشد، میگل دیاز-کانل، جانشین برادران کاسترو، روز جمعه ۲۲ اسفند در یک سخنرانی تلویزیونی خطاب به ملت کوبا رسما اعلام کرد که تحت فشارهای خردکننده بین‌المللی و داخلی، چاره‌ای جز عقب‌نشینی و ورود به مذاکرات رسمی با ایالات متحده آمریکا ندارد.

#کوبا #کمونیست #اعتراضات

کاربری نوشته:

روز ۱۶ام جنگ :
‏امروز تصمیم گرفتیم پیتزا درست کنیم.
‏رفتم وسایلش رو خریدم و به گربه‌ها هم غذا دادم.
‏عجیب اینه که هوا بوی بهار می‌ده، بوی عید
‏انگار حتی وسط جنگ هم بهار راه خودش رو پیدا می‌کنه.
‏کاش الان درگیر خریدهای عید و چیدن سفره هفت‌سین بودیم،
‏نه جنگ، گرونی و این همه نگرانی.


این روایت یادآور زندگی ساده و انسانی مردمی است که فقط می‌خواهند نفس بکشند، کار کنند، به حیوانات عشق بورزند و غذا بدهند، برای نوروز آماده شوند و کنار عزیزانشان باشند.

اما سال‌هاست که سیاست‌های جنگ‌طلبانه جمهوری اسلامی در خارج و سرکوب در داخل، همین زندگی عادی را از مردم ایران گرفته و کشوری را که می‌توانست بخشی طبیعی از جهان باشد، در انزوا و بحران نگه داشته است.

امروز هم همان سیاست‌ها جنگ را بر سر مردمی آوارکرده که آرزویشان نه درگیری و دشمنی و ستیز با جهان، بلکه همان بوی بهار، سفره هفت‌سین و آرامش یک زندگی معمولی است.

#نه_به_جمهورى_اسلامى #پایان_دیکتاتور

سه عضو یک خانواده بهایی در شاهین‌شهر اصفهان بیش از دو ماه است که در بازداشت به سر می‌برند و همچنان اطلاعی از دلایل بازداشت و اتهامات آنان منتشر نشده است.

ارشد افشار، بهاره افشار و ارشیا افشار، سه شهروند بهایی ساکن شاهین‌شهر، در تاریخ ۱۹ دی‌ماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. با گذشت بیش از ۶۵ روز از زمان بازداشت، ارشد افشار و فرزندش ارشیا افشار در زندان دستگرد اصفهان نگهداری می‌شوند و بهاره افشار نیز در زندان دولت‌آباد این شهر محبوس است.

به گفته یک منبع نزدیک به خانواده، پیگیری‌های مکرر برای اطلاع از وضعیت این افراد تاکنون بی‌نتیجه بوده و مراجع قضایی پاسخ روشنی درباره دلایل بازداشت یا روند پرونده ارائه نکرده‌اند. به خانواده این افراد پیش‌تر اعلام شده بود که احتمال آزادی آنان با تأمین قرار کیفری تا پیش از ۲۲ بهمن وجود دارد، اما این وعده عملی نشد و اکنون نیز خانواده از وضعیت دقیق آنان اطلاع کافی ندارد.

گفته می‌شود پیش از این نیز در تاریخ ۹ مردادماه سال جاری، منزل این خانواده در شاهین‌شهر توسط نیروهای امنیتی مورد تفتیش قرار گرفته بود.

جامعه بهاییان ایران طی دهه‌های گذشته همواره با محدودیت‌ها و فشارهای گسترده مواجه بوده و گزارش‌ها نشان می‌دهد که در سال‌های اخیر بخش قابل توجهی از پرونده‌های مربوط به نقض حقوق اقلیت‌های مذهبی در ایران به شهروندان بهایی اختصاص داشته است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا


@Dialogue1402

از نیمکت‌های خالی تا همبستگی جهانی؛ نمایشگاه دادخواهی در هانوفر

نمایشگاهی از عکس‌های ۲۳۰ کودک و نوجوان که در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات خیابانی با شلیک گلوله‌های جنگی و یا به شیوه‌های دیگر جان خود را از دست دادند، در شهر هانوفر آلمان برگزار شد.

بهروز اسدی، فعال حقوق بشر، در توضیح این نمایشگاه گفت:
«آنچه در آن دو شب رخ داد، مصداق روشن جنایت علیه بشریت است. این نمایشگاه تلاشی است برای ثبت و نشان دادن سندی از این جنایت.»

بر اساس گزارش‌ها، این نمایشگاه در مجتمع فرهنگی و سیاسی «کارگاه هانوفر» و با همکاری شبکه همبستگی با معلمان ایران، سازمان عفو بین‌الملل، سندیکای آموزش و علوم، کانون کنشگران دموکرات و سوسیالیست هانوفر و همچنین با مشارکت معلمان تبعیدی و فعالان حقوق بشر و سیاسی سازمان‌دهی شده است.


نیمکت‌هایی که خالی مانده‌اند، کوله‌پشتی‌هایی که رها شده‌اند، تنها صندلی‌های بی‌صاحب نیستند؛ یادآور کودکانی‌اند که قربانی سرکوب و خشونت شده‌اند.

#نیمکت‌های_خالی
#دادخواهی
#حق_آموزش #نه_به_جمهوری_اسلامی


@Tavaana_TavaanaTech

صبح امروز، یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۴۰۴، مژگان ایلانلو، مستندساز و فعال مدنی در جریان یورش ماموران لباس شخصی به منزلش بازداشت شد.

مأموران بدون ارائه حکم قضائی وارد خانه او شدند و میان او و نیروهای امنیتی درگیری فیزیکی رخ داد که با اعمال خشونت همراه بود.

همزمان محمد پیرهادی، تهیه‌کننده سینما و لیلا پیرهادی، همسر و دختر مژگان ایلانلو، نیز بازداشت شده‌اند.


مژگان ایلانلو، مستندساز و فعال مدنی، پس از کشته‌شدن مهسا امینی و در جریان خیزش «زن، زندگی، آزادی» با انتشار ویدیوهایی در حمایت از اعتراضات ۱۴۰۱ بازداشت شد. او در یکی از این ویدیوها، با بدون حجاب اجباری گفت: «می‌ترسم آخرین قطره از شرافت و انسانیت در وجودم با سکوت از بین برود… شما نمی‌ترسید؟»

ایلانلو، دانش‌آموخته تاریخ ادیان و عرفان از دانشگاه تهران، پیش‌تر نیز تصاویر بدون حجاب از خود منتشر کرده بود که نشانه‌ای از اعتراض به سرکوب زنان تلقی شد. او سرانجام به حکم ۹ سال و ۹ ماه زندان، شلاق و ممنوعیت فعالیت محکوم و پس از صدور بخشنامه «عفو» در بهمن ۱۴۰۱ از زندان اوین آزاد شد.

او یادداشت‌های دوران زندان خود را در کتابی با عنوان «نفس دوم» منتشر کرده است. این کتاب نه‌ فقط یادداشت‌های یک زندانی آزادشده، که تاملی است بر تداوم روح‌جنبش «زن، زندگی، آزادی» در دل زندان‌ها و پس از آن.

بیش‌تر بخوانید:
https://tavaana.org/nafase-dovon-ilanloo/

#مژگان_اینانلو #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

ادامه اعتصاب غذای‌ معلم بازنشسته کیومرث واعظی و مهدی باقری در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه و عدم رسیدگی قضایی با دخالت نهادهای امنیتی

متاسفانه علیرغم توصیه دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی کرمانشاه به آزادی موقت #کیومرث_واعظی که در دادگاه بدوی به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شده و فرصت اعتراض در دادگاه تجدید نظر دارد، قاضی پرونده به خانواده ایشان اعلام کرده که امکان آزادی این زندانی به دلایل امنیتی مقدور نیست. #مهدی_باقری دیگر زندانی نیز با چنین شرایطی مواجه است.

این دو زندانی پیشتر اعلام کرده‌اند که ادامه فشارها و مداخلات امنیتی در روند قضایی پرونده‌شان، به ناچار اعتصاب غذا کرده اند و بنا به اخبار رسیده اکنون در شرایط جسمی خوبی قرار ندارند.

منبع: شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان

#از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech