آموزشکده توانا
48.9K subscribers
41.9K photos
41.7K videos
2.57K files
21.8K links
کانال رسمی «توانا؛ آموزشکده جامعه مدنی»
عكس،خبر و فيلم‌هاى خود را براى ما بفرستيد:
تلگرام:
t.me/Tavaana_Admin

📧 : info@tavaana.org
📧 : to@tavaana.org

tavaana.org

instagram.com/tavaana
twitter.com/Tavaana
facebook.com/tavaana
youtube.com/Tavaana2010
Download Telegram
جمعی از مردان زندانی سیاسی و عقیدتی محبوس در اندرزگاه هفت زندان اوین با انتشار بیانیه‌ای، ضمن اعلام حمایت از زنان زندانی این زندان، مقاومت آنان در دفاع از هم‌بندی‌های محکوم به اعدام‌شان را ستودند و برخورد مأموران با زنان زندانی را به‌شدت محکوم کردند. امضاکنندگان این بیانیه همچنین خواستار ورود نهادهای حقوق بشری برای بررسی این رویداد و پیگیری مسئولیت مقام‌های مرتبط شدند.

متن این بیانیه به شرح زیر است:

درود بر شرف شیرزنان دژ اوین!

بی‌شک، حماسه‌آفرینی شما بانوان عزیز در روز یکشنبه، ۲۱ تیر ۱۴۰۵، تلنگری است برای بخش منفعل و مسخ‌شده‌ی جامعه ایران تا شاید کمی به خود آیند و هرچه زودتر از این ماتریکسِ رعب و وحشتِ سپاه تروریستی خارج شوند و منتظر پایان جنگ فعلی نمانند.

مقاومت و اتحاد شما در برابر انتقال هم‌بندی‌های محکوم به اعدام‌تان، در نوع خود، قابل ستایش است و این ایستادگی اقدامی فراجناحی بود. اما عمق فاجعه، حمله‌ی داعش‌گونه و ناجوانمردانه مشتی گماشته بی‌شرف و بی‌وطن به عزیزان و نورچشم‌های ملت است.

ما، جمعی از زندانیان عقیدتی ـ سیاسیِ محبوس در اندرزگاه هفت اوین، ضمن محکوم کردن این هتک حرمت و تجاوز بی‌سابقه به خطوط قرمز ملت، خواستار ورود تمامی نهادهای حقوق بشری برای تنظیم دادخواست و همچنین صدور کیفرخواست علیه آقایان غلامحسین محسنی اژه‌ای، رئیس قوهٔ قضائیه؛ ذبیح‌الله جمشیدی، رئیس سازمان زندان‌ها؛ محمد حاجی‌مزدرانی، رئیس زندان اوین؛ و حسین یوسفی، معاون سلامت زندان اوین، هستیم.

ما و تمام ملت ایران، صلیبی را که شما تنها و دست‌خالی در برابر مشتی مذکرِ بی‌وجود بر دوش کشیدید، در خط مقدم مقاومت به چشم دیدیم و درک کردیم. جانانه از دژتان دفاع کردید و از آن مراقبت نمودید.

دورادور سر تعظیم فرود می‌آوریم و دستانتان را نیز می‌بوسیم.

زندانیان سیاسی اوین – اندرزگاه هفت

#یا_مرگ_یا_آزادی
#آزادی #بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech
29🕊5💔4
Forwarded from گفت‌وشنود
چرا باید فرهنگ گفت و شنود را برجسته کرد؟

در کتاب «گفت‌وشنود درباره موضوعات دشوار» که توسط دو نویسنده آمریکایی در ایالت ویرجینیا در ایالات متحده آمریکا منتشر شده است آنان به اهمیت گفت و شنود و تاثیرات مثبت و غیرقابل انکار آن می‌پردازند.

حوزه‌های مورد نظر آنان درباره اهمیت گفت و شنود حوزه‌هایی چون نژاد، اقتصاد و موضوعات قضایی را در بر می‌گیرد؛ اما با توجه به مشکلات بنیادی‌تری که ما در ایران داریم این حوزه‌ها می‌توانند فراتر و گسترده‌تر باشند.

اگر گمان می‌کنیم نظام سیاسی فراگیر و دموکراتیک بایستی بر مقدرات ایران حاکم شود، جز این است که فراگیری و دموکراتیک با گفت و شنود پیوندی سخت خورده است؟ جز این است که باید این فرهنگ را بیاموزیم؟

در بخشی از معرفی این کتاب آمده است: «گفت‌وشنود یک فرآیند برای صحبت درباره موضوعات پر از تنش است... شهروندان از گفت‌وشنود برای صحبت درباره تفاوت‌های مذهبی در زمینه همجنس‌گرایی، مشکلات اجتماعی مانند چاقی کودکان، یا شکاف‌های نژادی میان اعضای اجتماع استفاده می‌کنند».

به مثال تفاوت‌های مذهبی که نویسندگان پیشنهاد داده‌اند درباره آن مدنیت جایگزین خشونت شود توجه کنیم؛ آیا ایرانیان کم از تعصب و خشک‌اندیشی و سخت‌سری مذهبی ضربه خورده‌اند؟ هنوز درد دو جوان که در اراک به اتهام «سب النبی» توسط جمهوری اسلامی اعدام شدند در میان ایرانیان تازه است.

راه گفت و شنود را بایستی باز کرد؛ با لگدکوب کردن تمامیت‌خواهی و توتالیتریسم.

- کتاب «گفت و شنود درباره موضوعات دشوار» توسط آموزشکده توانا پیش از این به فارسی ترجمه شده است. این لینک را کپی کنید و با استفاده از آن، پی‌دی‌اف کتاب را صورت رایگان دریافت کنید.

https://tavaana.org/dialogue-for-difficult-subjects/

#کتاب #کتاب_توانا #آداب_گفتگو #گفت_و_شنود #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍6👌1🕊1
نه به اعدام
بخش اول

پیام همراهان (از زندانیان سیاسی سابق)

در برهه‌ای از زندگی می‌کنیم که هر روز با خبر اعدام بیدار می‌شویم و هر شب با خبر انتقال تعدادی دیگر از زندانیان به سوئیت‌های اجرای حکم می‌خوابیم؛ به قدری که دیگر نام‌ها و چهره‌ها برای بسیاری از ما به تیترهایی تکراری در ذهن تبدیل شده‌اند.

اما آنچه فراتر از یک تیتر خبری است، عمق فاجعه‌ای است که هنوز آن‌گونه که باید، از سوی جامعه درک نشده است. آیا اعدام حکمی سزاوارانه است یا قتلی سیستماتیک همراه با شکنجه روانی، با هدف ارعاب و کنترل یک جامعه ملتهب؟

آنچه مسلم است، این است که ذیل حاکمیت جمهوری اسلامی، اعدام نه صرفاً یک حکم قضایی، بلکه به یک ایدئولوژی تبدیل شده است. این را زمانی فهمیدم که سال‌ها پیش، در یکی از پرونده‌هایم که بخشی از آن مربوط به کمپین «نه به اعدام نوید افکاری» بود، به‌شدت تحت بازجویی‌های فشرده و توهین‌های بازجوها قرار گرفتم. آن روز فهمیدم که گویی انتقاد از این حکم وحشیانه، به مثابه توهین به یکی از ارکان جمهوری اسلامی تلقی می‌شود.

اما چرا؟

چرا تلاش برای نجات جان انسان‌ها در رژیم‌های توتالیتر می‌تواند پیامدهای سنگین داشته باشد؟

چرا گره زدن جان انسان‌ها با اتهام‌هایی چون «محاربه» و «بغی»، کمتر از آنچه باید مورد توجه حقوقدانان قرار گرفته است؟

آیا اکثریت جامعه پذیرفته‌اند که اعتراض به یک رژیم دیکتاتورمحور دینی، مصداق جنگ با خداست؟ یا محافظه‌کاری را به وظیفه ترجیح می‌دهند؟

در شرایطی که بی‌کفایتی و ستم حاکمیت بر مردم می‌تواند مصداق نامشروع بودن یک حکومت باشد، چرا کمتر کسی از اصل حق مردم بر تعیین سرنوشت خود سخن می‌گوید؟

حتی در جرائم عمومی مانند مواد مخدر، در حالی که کارتل اصلی آن ــ سپاه پاسداران ــ در حال تجارت است، چرا خرده‌پاها را به چوبه دار می‌سپارند؟

و در رژیمی که می‌کشد، چون فقط می‌خواهد بکشد، راهکار مقابله با اعدام‌های خودسرانه چیست؟

پاسخ به پرسش‌های این بخش را به حقوقدانان مستقل واگذار می‌کنم. در بخش بعدی، از وجه انسانی این موضوع، آن‌گونه که خود شاهد بوده‌ام، خواهم گفت؛ اینکه آیا حتی در شرایط قتل، اعدام با جرم ارتکابی تناسب دارد یا خیر...

#نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech
11🕊8👌1💯1
مادر حسن رونقی: مسئولیت جان فرزندم با بازداشت‌کنندگان اوست؛ حسن را آزاد کنید

زلیخا موسوی، مادر حسن رونقی، با انتشار متنی در صفحه اینستاگرام خود از بازداشت خشونت‌آمیز فرزندش، اعتصاب غذای او و نگرانی عمیق خانواده‌اش خبر داد و مسئولیت سلامت و جان او را متوجه نهادهای بازداشت‌کننده دانست.

او نوشت که چند روز پیش مأموران لباس‌شخصی حسن رونقی را مقابل مغازه پدرش و در برابر چشم مردم، با ضرب‌وشتم بازداشت و با خود بردند.

مادر حسن رونقی با اشاره به تکرار بازداشت‌های فرزندش نوشت: «نمی‌دانم یک مادر تا کجا باید این همه نگرانی را تحمل کند و چند بار باید شاهد بازداشت فرزندانش باشد. مگر فرزندان من جز این‌که مردم این کشور بتوانند با آزادی و آرامش زندگی کنند، چه می‌خواهند؟ سال‌هاست زندگی ما با فشار روانی، بازداشت و تهدید گره خورده است.»

او همچنین تأکید کرد که این رنج تنها به خانواده او محدود نیست و افزود: «امروز صدای مادرانی از گوشه‌وکنار ایران بلند است که فرزندانشان در خیابان‌ها کشته شده‌اند، در زندان‌ها چشم‌انتظار مانده‌اند یا هر روز با نگرانی از بازداشت، سرکوب و اعدام زندگی می‌کنند.»

زلیخا موسوی در ادامه از اعتصاب غذای حسن رونقی خبر داد و نوشت: «امروز حسن غذا و دارو نمی‌خورد. جانش به لبش رسیده و اعتصاب غذا کرده است. به دلیل وخامت وضعیت جسمانی‌اش، او را به بهداری زندان منتقل کرده‌اند.»

او با طرح این پرسش که «تا کی باید سهم خانواده‌ها از اعتراض و خواستن یک زندگی شرافتمندانه، نگرانی، بازداشت و زندان باشد؟»، از رنج مادرانی گفت که هر شب در انتظار خبری از فرزندان خود هستند.

مادر حسن رونقی همچنین نوشت: «من فقط یک مادرم. یک مادر می‌داند وقتی می‌گویم رنج بچه‌هایم مرا بیشتر از آن‌ها آزار می‌دهد، یعنی چه. یک مادر حاضر است خودش بمیرد، اما بچه‌اش تب هم نکند. نه قدرتی دارم و نه چیزی جز صدایم. تنها خواسته‌ام سلامت و آزادی فرزندانم و همه جوانان این سرزمین است. سال‌هاست با همین نگرانی زندگی کرده‌ام و امروز هم سکوت نمی‌کنم.»

او در پایان با تأکید بر اینکه «مسئولیت سلامت و جان حسن بر عهده کسانی است که او را با ضرب‌وشتم بازداشت کرده و با خود برده‌اند»، افزود: «بچه‌های ما دزد، قاتل، اختلاسگر یا مجرم نیستند. آن‌ها معترضند. مثل همه مردمی که از این همه فشار و بی‌عدالتی به ستوه آمده‌اند.»

زلیخا موسوی در پایان خواستار آزادی فوری فرزندش شد و نوشت: «حسن را آزاد کنید..»

#حسن_رونقی #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech
25💔16🕊4
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM

ادامه اعتصاب غذا و تحصن حدود ۱۵۰۰ زندانی در قزلحصار در اعتراض به احکام اعدام جرایم مواد مخدر

حدود ۱۵۰۰ زندانی در واحد ۲ زندان قزلحصار، روز پنجشنبه ۲۵ تیرماه برای چهارمین روز متوالی به اعتصاب غذا و تحصن ادامه دادند.

این زندانیان در اعتراض به ازسرگیری اجرای احکام اعدام و عمل‌نشدن به وعده‌های مسئولان درباره اصلاح قوانین مرتبط با محکومان جرایم مواد مخدر دست به اعتراض زده‌اند.

معترضان اعلام کرده‌اند تا زمان رسیدگی به مطالباتشان و توقف روند اعدام‌ها به اعتصاب و تحصن ادامه خواهند داد.

ویدیوهای منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد که در سوم روز این اعتصاب غذا برخی از زندانیان دچار بی‌حالی و ضعف شدید شدند.


#نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech
💔19🕊72
Forwarded from گفت‌وشنود
ابراز نگرانی شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، از شش ماه بازداشت و وخامت وضعیت جسمی آرتین غضنفری، شهروند بهائی

با گذشت شش ماه از بازداشت آرتین غضنفری، شهروند بهائی، عکاس خبری، راوی و نویسندهٔ پادکست «ماه سیزدهم»، او همچنان به‌صورت بلاتکلیف در زندان تهران بزرگ نگهداری می‌شود.

شیرین عبادی، برندهٔ جایزهٔ صلح نوبل، با انتشار یک پیام به تداوم بازداشت او واکنش نشان داده و نسبت به وخامت وضعیت جسمی، محرومیت از درمان و دادرسی عادلانهٔ او ابراز نگرانی کرده است.

آقای غضنفری به نارسایی قلبی مبتلاست و به دلیل عدم مراقبت‌های درمانی، دچار بی‌حسی در سمت چپ بدن، به‌ویژه دست چپ، شده است. او از سال ۱۳۸۹ به‌دلیل التهاب غدد لنفاوی گردن به‌طور مستمر تحت نظر پزشک بوده و از سال ۱۴۰۴ نیز به علت افزایش غیرطبیعی هورمون پاراتیروئید و احتمال ابتلا به آدنوم پاراتیروئید، نیازمند انجام بررسی‌های تخصصی و عمل جراحی تشخیص داده شده است. عدم درمان این بیماری می‌تواند عوارض جدی از جمله پوکی و درد شدید استخوان، سنگ کلیه، اختلالات گوارشی و فشار خون بالا را در پی داشته باشد. پزشک معالج او نیز بر ضرورت معاینهٔ فوری و آغاز درمان تخصصی تأکید کرده است.

این شهروند بهائی همچنین سابقهٔ حملات پانیک، آسم و فشار خون بالا دارد و پیش از بازداشت، برای کنترل بیماری‌هایش به‌طور روزانه دارو مصرف می‌کرده است. او در دوران حبس در زندان تهران بزرگ نیز به کووید-۱۹ مبتلا شد که موجب تشدید مشکلات تنفسی‌اش شد.

بنا بر اطلاعات دریافتی، آقای غضنفری در روزهای اخیر به دلیل ابتلا به عفونت و تب شدید به بهداری زندان منتقل شد، اما پس از دریافت درمان سرپایی، مجدداً به بند بازگردانده شد. این در حالی است که وضعیت جسمانی او همچنان نگران‌کننده گزارش شده است.

آرتین غضنفری در ۲۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، در پی یورش مأموران امنیتی به منزلش بازداشت شد. اکنون، با گذشت ۱۷۹ روز از زمان بازداشت، او همچنان بدون تعیین تکلیف قضایی در زندان به سر می‌برد.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #آرتین_غضنفری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
💔21🕊2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مراسم وداع و خاکسپاری پیکر عارف خوشکار، از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ که سحرگاه ۲۴ تیرماه در زندان قزلحصار کرج اعدام شد، صبح ۲۵ تیرماه در بهشت‌زهرا تهران و در میان تدابیر شدید امنیتی برگزار شد.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، عارف خوشکار ۲۳ آبان ۱۴۰۱ همراه با برادرش، عرفان خوشکار، در منزل خانوادگی بازداشت شد. او که در جریان اعتراضات همان سال از ناحیه بازو هدف گلوله قرار گرفته بود، در پرونده‌ای که منابع حقوق بشری از وجود ابهام‌های جدی در روند رسیدگی به آن سخن گفته‌اند، به اتهام قتل یک عضو بسیج به اعدام محکوم شد.

به گفته منابع حقوق بشری، عارف خوشکار بارها اعلام کرده بود اعترافات اولیه‌اش تحت شکنجه و تهدید نسبت به خود و اعضای خانواده‌اش اخذ شده و این اتهام را رد کرده بود. همچنین گزارش شده است که او از دسترسی به وکیل انتخابی و امکان دفاع مؤثر در روند دادرسی محروم بوده است.

عارف خوشکار پس از بازداشت ابتدا به زندان اوین منتقل شد، سپس به زندان رجایی‌شهر و پس از تعطیلی آن زندان، به زندان قزلحصار انتقال یافت و در همان زندان حکم اعدامش اجرا شد.

@Tavaana_TavaanaTech
💔354
امروز، ۱۷ جولای، روز جهانی عدالت بین‌المللی است؛ روزی برای یادآوری این اصل که عاملان جنایت‌های سنگین نباید از پاسخ‌گویی بگریزند و قربانیان حق دارند به حقیقت، عدالت و جبران خسارت دست یابند.

برای ایرانیان، این روز یادآور دهه‌ها نقض حقوق بشر و جنایت‌هایی است که تنها به مرزهای ایران محدود نمانده‌اند؛ از ترور مخالفان و کنشگران ایرانی در خارج از کشور، از جمله فریدون فرخزاد، عبدالرحمن قاسملو، صادق شرفکندی و همراهانش در رستوران میکونوس، تا پرونده‌های اخیر تلاش برای ربایش یا ترور روزنامه‌نگاران و منتقدان جمهوری اسلامی در خارج از ایران.

هم‌زمان، هزاران خانواده دادخواه در داخل ایران نیز همچنان در انتظار حقیقت و عدالت‌اند؛ از خانواده‌های جان‌باختگان اعتراضات تا قربانیان اعدام‌های سیاسی، شکنجه، ناپدیدسازی قهری و دیگر موارد نقض جدی حقوق بشر.

عدالت بین‌المللی تنها به گذشته تعلق ندارد؛ ابزاری برای جلوگیری از تکرار جنایت‌ها در آینده است.
@Tavaana_TavaanaTech
👌135
Forwarded from گفت‌وشنود
جان استوارت میل
صدای خرد در دفاع از آزادی بیان و برابری

جان استوارت میل (۱۸۰۶–۱۸۷۳)، فیلسوف و اقتصاددان انگلیسی، از مدافعان بزرگ آزادی فردی در سده نوزدهم است. او با تکمیل فلسفه سودگرایی، بر این باور بود که بهزیستی جامعه مستقیما به میزان آزادی و شکوفایی تک‌تک افراد بستگی دارد. میل تلاش کرد میان منافع جمعی و حقوق بنیادین فردی، توازنی پایدار برقرار کند.

او در رساله مشهورش «درباره آزادی»، بر اصل «ضرر» تاکید کرد. طبق این اصل، آزادی فردی تنها زمانی محدود می‌شود که رفتارهای او به دیگران آسیب برساند. از نظر میل، این اصل سنگ‌بنای جامعه‌ای است که در آن تنوع اندیشه و سبک‌های زندگی، موتور محرک پیشرفت اخلاقی و مدنی است.

میل معتقد بود که «آزادی بیان» برای کشف حقیقت حیاتی است. او استدلال می‌کرد که حتی اگر اندیشه‌ای به ظاهر نادرست باشد، شنیدن آن برای به چالش کشیدن باورهای رایج ضروری است؛ زیرا بحث و گفتگو تنها راه برای جلوگیری از تبدیل شدن حقایق به تعصبات خشک و بی‌روح است.

در حوزه حقوق اجتماعی، میل از پیشگامان برابری جنسیتی بود. او با نقد ساختارهای نابرابر زمانه، استدلال کرد که محروم کردن نیمی از جامعه از مشارکت برابر در حیات سیاسی و فکری، تضعیف‌کننده ظرفیت‌های کل بشریت است و باید برای شکوفایی کامل استعدادهای انسانی برطرف شود.

او همچنین بر اهمیت «پرورش فردیت» تاکید داشت. میل باور داشت که جامعه نباید به سمت یک‌دستی و همنوایی اجباری حرکت کند؛ بلکه باید فضایی فراهم آورد که در آن هر فرد بتواند شخصیت، علایق و ظرفیت‌های منحصر‌به‌فرد خود را آزادانه رشد داده و به شکوفایی برساند.

اندیشه میل دعوتی است به مسئولیت‌پذیری در کنار آزادی. او به ما می‌آموزد که فرد آزاد، فردی است که با تکیه بر خرد و تجربه، نه تنها در پی رفاه شخصی، بلکه در جستجوی ارتقای سطح انسانیت در جامعه است. این رویکرد، او را به فیلسوفی راهگشا برای دموکراسی‌های مدرن تبدیل کرده است.


#جان_استوارت_میل #انسانگرایی #آزادی_بیان #برابری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
8
در حالی که کارزارهای «نه به اعدام» در داخل و خارج از زندان‌ها هر روز گسترده‌تر می‌شود و خانواده‌های دادخواه، فعالان مدنی و مدافعان حقوق بشر خواستار پایان چرخه خشونت و اعدام هستند، مقام‌های جمهوری اسلامی همچنان از تریبون‌های رسمی به دفاع از این مجازات غیرانسانی ادامه می‌دهند.

علی زاهددوست، امام جمعه شهرستان دشتی، در خطبه‌های نماز جمعه با دفاع از اجرای احکام اعدام، مدعی شد که «قصاص» موجب تأمین امنیت جامعه و جلوگیری از تکرار جرم می‌شود. او قصاص را «حکم الهی» خواند و گفت در صورت اجرانشدن آن، امنیت جامعه به خطر خواهد افتاد.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که جرم‌شناسان و مدافعان حقوق بشر معتقدند اعدام نه‌تنها مانع وقوع جرم نمی‌شود، بلکه به بازتولید خشونت در جامعه دامن می‌زند. تجربه بسیاری از کشورها نیز نشان داده است که کاهش یا لغو مجازات اعدام، الزاما به افزایش جرم منجر نشده است.

تناقض آشکار آنجاست که در شرایطی که جامعه ایران خواهان پایان خشونت و احترام به حق حیات است، برخی مقام‌های حکومتی همچنان از تریبون‌های رسمی به توجیه و عادی‌سازی اعدام می‌پردازند.
#نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech
💔9👍1🕊1
ارجاع پرونده طوبی مرادی موگوئی به اجرای احکام؛ خطر بازگشت این معترض به زندان

منابع آگاه از ارجاع پرونده طوبی مرادی موگوئی، معروف به «تینا»، به اجرای احکام خبر داده‌اند. او که از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در بازار تهران است، پیش‌تر از سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به سه سال حبس تعزیری محکوم شده بود.

بر اساس گزارش‌ها، طوبی مرادی موگوئی حدود سه ماه را در زندان‌های قرچک و اوین سپری کرد و سپس با تودیع وثیقه به طور موقت آزاد شد. اکنون با ارجاع پرونده به اجرای احکام، احتمال اجرای حکم و بازگرداندن او به زندان افزایش یافته است.

اتهام‌های مطرح‌شده علیه او «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» و «اهانت به رهبری» عنوان شده است. همچنین در پرونده او ادعای عضویت در چند گروه تلگرامی مطرح شده؛ موضوعی که نزدیکانش آن را رد کرده و تأکید دارند بازداشت وی در پی حضور در اعتراضات بازار تهران و انتشار مطالبی در حمایت از مطالبات مردمی و اعتراض به گرانی در شبکه‌های اجتماعی صورت گرفته است.

طوبی مرادی موگوئی، متولد ۱۳۶۶، مادر دو فرزند ۱۱ و ۱۵ ساله و سرپرست خانوار است.
@Tavaana_TavaanaTech
13🕊2