شامگاه ۱۸ فروردین ۱۴۰۵، مأموران وزارت اطلاعات با یورش به منزل خانواده سیاوشی در شیراز، عنقا سیاوشی، شهروند بهائی ۱۹ ساله را بدون ارائه حکم قضایی بازداشت کرده و به مکان نامعلومی منتقل کردند.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، این اقدام با تفتیش کامل منزل همراه بوده و سرکوبگران جمهوری اسلامی بسیاری از وسایل شخصی خانواده را ضبط کرده‌اند؛ از جمله تلفن‌های همراه، لپ‌تاپ، کامپیوتر، مودم، کتاب‌ها، تصاویر مذهبی، آلبوم‌های عکس، طلا و حتی اسباب‌بازی‌ها. وسایلی که تنها دارایی مادی نیستند، بلکه بخشی از زندگی و خاطرات یک خانواده را در خود دارند.

در زمان یورش، این خانواده میزبان چند مهمان بوده‌اند. گزارش‌ها حاکی است مأموران علاوه بر بازرسی حاضران، وسایل شخصی آنان از جمله تلفن همراه و زیورآلات را نیز ضبط کرده‌اند.

تا این لحظه، هیچ اطلاعی از وضعیت و محل نگهداری عنقا سیاوشی منتشر نشده و این بی‌خبری، نگرانی عمیقی برای خانواده و نزدیکان او ایجاد کرده است.

این بازداشت در ادامه موج فزاینده فشارها علیه شهروندان بهائی در ایران رخ داده است. تنها در هفته‌های اخیر، دست‌کم هفت شهروند بهائی دیگر نیز در شیراز بازداشت شده‌اند؛ روندی که نشان‌دهنده تشدید برخوردهای امنیتی و هدف‌گرفتن سیستماتیک این جامعه است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

برادر دادخواه وحید بنی‌عامریان با انتشار این ویدئو در صفحه اینستاگرام خود نوشت:
«می‌دانى چقدر شخصاً به تو علاقه داشتم… هیچ‌گاه فکر نمی‌کردم روزی نبودنت قلبم را این‌گونه بشکند... اما تو انتخاب کردی که به ناعدالتی، به خشونت‌ها و وحشی‌گری‌ها نه بگویی و راه وطن را از آزادی جدا نکنی... این سرزمین تنها و تنها به دست رشیدترین فرزندانش آزاد و آباد خواهد شد... در برابر جور زمان هرگز سر خم نکنیم و سر خم نکنیم.»
این نوشته، روایت برادری است که از دست دادن را با درد، اما با ایستادگی و معنا روایت می‌کند؛ روایتی که تبدیل به صدایی برای دادخواهی شده است.

وحید بنی‌عامریان، متولد ۱۳۷۱، زندانی سیاسی‌ای بود که پس از سال‌ها بازداشت، شکنجه و صدور حکم اعدام، ۱۵ فروردین ۱۴۰۵ به همراه ابوالحسن منتظر اعدام شد. او پیش از این نیز بارها بازداشت شده بود و سال‌های طولانی از عمر کوتاهش را در زندان گذراند.
دادخواهی، ادامه همین صداست. صدای خانواده‌ها، صدای زندگی‌هایی است که گرفته شدند؛ و تا زمانی که این صداها شنیده می‌شوند، دادخواهی ادامه دارد.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_اعدام #دادخواهی

@Tavaana_TavaanaTech

فوری
مریم اکبری‌منفرد، پس از ۱۷ سال حبس مداوم، از زندان آزاد شد.
به امید آزادی همه زندانیان سیاسی؛ بانو فاطمه سپهری، زرتشت احمدی‌راغب، سعید ماسوری، مصطفی تاجزاده، حمزه سواری و همه زندانیان سیاسی

مریم اکبری‌منفرد، زندانی سیاسی و از دادخواهان دهه شصت، در دی‌ماه ۱۳۸۸ و در جریان بازداشت‌های پس از اعتراضات آن سال بازداشت شد. او در حالی به ۱۵ سال حبس محکوم شد که خود بارها تأکید کرده بود هیچ فعالیت خشونت‌آمیزی نداشته و تنها به دلیل پیگیری حقیقت و دادخواهی برای اعضای خانواده‌اش، که جمهوری اسلامی آنها را اعدام کرده بود، زندانی شده است.
او در تمام این سال‌ها حتی یک روز مرخصی نداشت. ۱۷ سال حبس بی‌وقفه، بدون امکان دیدن زندگی در بیرون از دیوارهای زندان؛ سال‌هایی که در آن، مادر بودن را از پشت شیشه‌های ملاقات تجربه کرد. فرزندانش در نبود او بزرگ شدند و او قد کشیدن‌شان را نه در آغوش، که در قاب‌های کوتاه ملاقات و از پشت میله‌ها تماشا کرد.

مریم اکبری‌منفرد در تمام این سال‌ها از دادخواهی دست نکشید؛ با نوشتن نامه‌ها، ثبت روایت‌ها و ایستادن بر حق دانستن حقیقت.
@Tavaana_TavaanaTech

بارها این جمله را شنیده‌ایم: «چه بکشیم و چه کشته شویم، پیروزیم». نگاهی که نه بر حفظ جان انسان، بلکه بر تداوم خشونت و حذف بنا شده است.
این جمله ریشه در نگاه ضدصلح خمینی دارد. خمینی نماد اسلام‌گرایی، اسلام سیاسی حکومت‌طلب قرن اخیر شناخته‌ می‌شود.
امروز، در شرایطی که ساختار نظامی و سرکوب جمهوری اسلامی با ضربات سنگین مواجه شده، بسیاری از پایگاه‌های نظامی در سراسر کشور از میان رفته‌اند و چهره‌های کلیدی این ساختار، از جمله علی خامنه‌ای، علی لاریجانی و علی شمخانی، کشته شده‌اند، بیش از هر زمان دیگری می‌توان دید که آن منطقِ «پیروزی در مرگ و کشتن»، چه هزینه‌ای بر جامعه تحمیل کرده.
در چنین لحظه‌ای، بازگشت به مفهوم گفت‌وگو، رواداری و همزیستی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
پس از مرگ سید حسن نصراله، گفت‌وگویی در گفت‌وشنود شکل گرفت میان ماهمنیر رحیمی، روزنامه‌نگار، و پویا موحد، پژوهشگر فلسفه و جامعه‌شناس، تلاشی برای فهم اینکه چگونه می‌توان از چرخه خشونت عبور کرد و به سوی آینده‌ای انسانی‌تر حرکت کرد.
این برنامه ۲۹ شهریور ۱۴۰۳ در صفحه اینستاگرام گفت‌وگو برگزار شد.
https://youtu.be/2lOwUBZQ5uo

@Tavaana_TavaanaTech

تصویری از مریم اکبری‌منفرد در کنار عزیزانش، لحظاتی پس از بیرون‌آمدن از زندان با پایان دوران محکومیتش.

مریم اکبری‌منفرد، زندانی سیاسی و مادر سه کودک، که سال‌ها را در زندان و تبعید گذراند، اکنون در حالی از زندان بیرون آمده که کوچک‌ترین فرزندش که زمان بازداشت او تنها ۴ سال داشت، امروز ۲۱ ساله است؛ سال‌هایی که او بزرگ‌شدن فرزندانش را از پشت میله‌ها و در محرومیت از زندگی در کنارشان سپری کرد.

به امید آزادی همه زندانیان سیاسی

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

در شرایطی که با اعلام آتش‌بس، نگاه‌ها به کاهش تنش‌ها معطوف شده، در داخل ایران روندی معکوس در جریان است. جمهوری اسلامی با قطع گسترده اینترنت، کشور را در وضعیت بی‌خبری فرو برده و هم‌زمان موجی از بازداشت‌های گسترده، سرکوب خشونت‌بار و گزارش‌هایی از کشتار معترضان منتشر شده است.

در چنین فضایی، خطر اجرای احکام اعدام برای بازداشت‌شدگان بیش از هر زمان دیگری افزایش یافته است. تجربه‌های پیشین نشان داده که حکومت در بزنگاه‌های سیاسی و امنیتی، از اعدام به‌عنوان ابزاری برای انتقام‌گیری، ایجاد رعب و کنترل جامعه استفاده می‌کند؛ آن هم بدون رعایت اصول دادرسی عادلانه و در شرایطی که دسترسی به وکیل، خانواده و اطلاع‌رسانی عمومی به‌شدت محدود یا قطع شده است.

قطع اینترنت، این چرخه را خطرناک‌تر کرده؛ چرا که صدای زندانیان و خانواده‌هایشان کمتر شنیده می‌شود و امکان نظارت و پیگیری به حداقل رسیده است.

در چنین شرایطی، نقش جامعه جهانی و فعالان حقوق بشر حیاتی‌تر از همیشه است. اکنون زمان سکوت نیست. باید صدای زندانیانی بود که در تاریکی و بی‌خبری، جانشان در معرض خطر است.
@Tavaana_TavaanaTech

ساعاتی پیش مریم اکبری‌منفرد پس از ۱۷ سال با پایان دوران محکومیت از زندان آزاد شد،
در این ویدیو اجرا و روایت زیبا شیرازی، خواننده و ترانه‌سرا، را می‌بینید که بر اساس دو نامه‌ای است که مریم اکبری‌منفرد در دوران حبسش نوشته است.
بازنشر

از پشت میله‌های زندان، ۱: به عنوان شاهد برای شما می‌نویسم

«شبی که مامورین جمهوری اسلامی با بی‌تفاوتی دستان کوچک سارا دخترک سه و سال و نیمه‌ام را از دور گردنم جدا کردند و او را از آغوشم بیرون کشیدند، شبی که مرا بازداشت و روانه زندان کردند. قدکشیدن سارا را از پشت کابین ملاقات نظاره کردم و روی سکوی سنگی کابین ملاقات چوب خط کشیدم بزرگ شد.»
این بخشی از نامه مریم اکبری منفرد، زندانی سیاسی، است به دخترش سارا در سالروز تولد ۱۳سالگی‌اش.

سایت:
https://tavaana.org/from-prison-1-maryam-akbarimonfared/
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=xBZNbAjqO9Y&t=1s


#نه_به_جمهوری_اسلامی
#مریم_اکبری_منفرد

@Tavaana_TavaanaTech

امیرعباس هویدا؛ سیاست‌مداری که جلای وطن نکرد

یکی از تاثیرگذارترین و ماندگارترین تصاویر انقلاب ۵۷ تصویر پیکر امیرعباس هویدا است که از کشو سردخانه بیرون آمده، همراه با نگاه خیره و لبخند انقلابیونِ تفنگ به دست به پیکر هویدا.
هویدا در یک قتل فراقضایی، توسط هادی غفاری با کلت کمری به قتل رسید.

او می‌خواست تاریخ ۲۵ ساله ایران را بنویسد. در آخرین دفاعیه‌اش گفت: «من نمی‌گویم بی‌تقصیر بودم. کارهای مفیدی هم کردم. سبک‌سنگین کنید. می‌خواهم تاریخ ۲۵ ساله ایران را بنویسم، بگذارید بنویسم.» صادق خلخالی، قاضی دادگاه و حاکم شرع، درخاطراتش می‌نویسد: «گفتم بعد از این تاریخ‌‌نویس زیاد خواهد بود و سبک‌سنگین کردیم. دیدیم هویدا مفسد فی‌الارض است.»

هویدا که ۱۳ سال نخست‌وزیر ایران بود و طولانی‌ترین مدت صدارت در تاريخ ايران پس از مشروطیت را بر عهده داشت، در تاریخ ۱۸ فروردین ۱۳۵۸ کشته شد. اگر چه دو جلسه دادگاه برای هویدا تشکیل شد، اما آن دادگاه جایی برای ستاندن «داد» نبود.
بیشتر بخوانید:

tavaana.org/amirabas_hoveyda

#هویدا #خلخالی
@Tavaana_TavaabaTech

«برنا نعیمی»، جوان ۲۹ ساله و پدر یک کودک سه‌ساله، از زمان بازداشت در ۱۰ اسفند در کرمان، تحت شکنجه‌های جسمی و روانی شدید قرار گرفته است. او دست‌کم دو بار با «اعدام نمایشی» مواجه شده و با شوک الکتریکی شکنجه شده که موجب سوختگی شدید در پاهایش شده است.

در روزهای نخست بازداشت، او به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته و همچنین با تهدید نسبت به همسر و فرزند خردسالش تحت فشار بوده است؛ از جمله تهدید به سپردن کودک به بهزیستی. این فشارها باعث شده او اعترافی اجباری و از پیش آماده‌شده را امضا کند که در آن خود و پسر عمویش «پیوند نعیمی» را به جرائمی متهم می‌کند که هیچ مدرکی برای آن‌ها وجود ندارد. این اعتراف تحت شکنجه و بدون حضور دادگاه یا روند قضایی عادلانه اخذ شده و از پیش تنظیم شده بود تا او صرفاً آن را تکرار کند.

گزارش‌ها نشان می‌دهد او مدتی در بخشی از زندان موسوم به «سوئیت مرگ» و در سلول انفرادی کوچک نگهداری شده، بدون امکان تشخیص شب و روز. همزمان، موارد مشابهی نیز برای فرد بهائی دیگری گزارش شده که نشان‌دهنده الگویی تکرارشونده از شکنجه و اعتراف‌گیری اجباری است.

این وضعیت موجب افزایش نگرانی‌ها درباره تشدید سرکوب بهائیان در ایران شده است؛ اقلیتی که بارها در دوره‌های بحران به‌عنوان مقصر معرفی شده‌اند. نماینده جامعه جهانی بهائی در سازمان ملل، این اقدامات را نشانه‌ای از تلاش سیستماتیک برای پرونده‌سازی، سرکوب و خاموش‌کردن صدای این اقلیت مذهبی دانسته است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #برنا_نعیمی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

گزارش از زندان شیبان اهواز؛ ازدحام شدید، بی‌آبی و شیوع بیماری در میان بازداشت‌شدگان

اطلاعات دریافتی از زندان شیبان اهواز (زندان مرکزی اهواز) حاکی از شرایط نگران‌کننده نگهداری زندانیان، به‌ویژه بازداشت‌شدگان ماه‌های اخیر است. بر اساس این گزارش‌، بخش‌هایی از این زندان به‌طور مشخص به بازداشت‌شدگان اعتراضات ماه‌های گذشته اختصاص یافته و شمار قابل توجهی از زندانیان در وضعیت بلاتکلیف نگهداری می‌شوند.

گفته می‌شود بند دو (قرنطینه) به بازداشت‌شدگان تازه اختصاص داده شده و بندهای پنج و هشت نیز به‌عنوان بندهای امنیتی و سیاسی مورد استفاده قرار می‌گیرند. در این بخش‌ها، افرادی که در اعتراضات سال‌های گذشته بازداشت شده‌اند در کنار بازداشت‌شدگان ماه‌های اخیر نگهداری می‌شوند.

بر اساس این اطلاعات، در ساختمانی که محل نگهداری این زندانیان است، شش اتاق وجود دارد که در هر یک حدود ۴۰ نفر اسکان داده شده‌اند. همچنین از فضاهای عمومی مانند حسینیه‌ها نیز برای اسکان زندانیان استفاده شده و در مجموع، جمعیت این بخش به حدود ۲۷۰ تا نزدیک به ۳۰۰ نفر می‌رسد. بر اساس اطلاعات دریافتی، اکثریت این افراد همچنان بلاتکلیف بوده و تنها تعداد محدودی از آن‌ها حکم دریافت کرده‌اند.

شرایط بهداشتی در این زندان بسیار نامناسب توصیف شده است. زندانیان از کمبود شدید آب خبر می‌دهند؛ به‌گونه‌ای که در برخی روزها از صبح تا ساعات عصر، آب برای استفاده در سرویس‌های بهداشتی، حمام و شست‌وشو در دسترس نیست. تعداد سرویس‌های بهداشتی محدود (حدود شش واحد برای صدها نفر) و کیفیت پایین آب نیز بر مشکلات افزوده است.

همچنین این گزارش از شیوع گسترده بیماری در میان زندانیان حکایت دارد. بسیاری از زندانیان دچار بیماری‌های مختلف شده‌اند و اگرچه انتقال به بهداری در برخی موارد انجام می‌شود، اما کیفیت داروها مورد تردید قرار گرفته و گفته می‌شود برخی از آن‌ها نزدیک به تاریخ انقضا یا تاریخ مصرف گذشته هستند.

از دیگر مشکلات جدی، وضعیت بهداشتی محیط و آلودگی گسترده به «ساس» عنوان شده است. به گفته منابع، حضور این حشرات در حدی است که بدن برخی زندانیان به‌شدت دچار آسیب‌های پوستی شده و تلاش‌های انجام‌شده برای مقابله با آن، از جمله سم‌پاشی محدود، مؤثر نبوده است.

در حوزه امکانات رفاهی نیز شرایط مطلوب گزارش نشده است. با وجود وجود کولر در اتاق‌ها، به‌دلیل تراکم بالای جمعیت، این تجهیزات پاسخگوی نیاز زندانیان نیست. همچنین تعداد حمام‌ها بسیار محدود (حدود چهار واحد) است و دسترسی به آب گرم نیز به‌دلیل تعداد بالای جمعیت عملا وجود ندارد و آب همیشه سرد است.

بر اساس این گزارش، بخش قابل توجهی از زندانیان از شهرهایی مانند ایذه و مسجدسلیمان هستند و برخی از آن‌ها با اتهاماتی نظیر «محاربه»، «اقدام تروریستی» و «اقدام مسلحانه» مواجه شده‌اند، در حالی که هنوز دادگاه آن‌ها تشکیل نشده و وضعیت پرونده‌شان نامشخص است.

همچنین گزارش شده که برخی از بازداشت‌شدگان که پیش‌تر در بازداشتگاه‌های دیگر نگهداری می‌شدند، به این زندان منتقل شده‌اند و روند بازجویی آن‌ها همچنان ادامه دارد.

مجموع این شرایط، تصویری از وضعیت بحرانی در زندان شیبان اهواز ارائه می‌دهد؛ جایی که ازدحام، کمبود امکانات اولیه، مشکلات بهداشتی و بلاتکلیفی قضایی، نگرانی‌ها درباره وضعیت حقوق بشر زندانیان را افزایش داده است.

#زندان_شیبان_اهواز #از_بازداشتیها_بگو #زندانیان_سیاسی

@Tavaana_TavaanaTech

تداوم بلاتکلیفی محمدرضا مرشدی، بلاگر و فعال اجتماعی، در زندان شیبان اهواز

محمدرضا مرشدی، بلاگر و فعال اجتماعی اهل مسجدسلیمان، با گذشت بیش از سه ماه از زمان بازداشت، همچنان به‌صورت بلاتکلیف در زندان شیبان اهواز نگهداری می‌شود.

بر اساس اطلاعات رسیده، اتهامات مطرح‌شده علیه او «تبلیغ علیه نظام» و «تحریک مردم به شورش» و همچنین «تخریب اموال عمومی» عنوان شده است. پرونده او در شعبه چهار دادسرای مسجدسلیمان در حال بررسی است.
محمدرضا مرشدی در کنار فعالیت در فضای مجازی، در حوزه‌های اجتماعی و خیریه نیز فعال بوده و از جمله در زمینه آزادسازی زندانیان نقش داشته است. صفحه اینستاگرام او نیز بیش از صد هزار دنبال‌کننده دارد.

با وجود گذشت بیش از سه ماه از بازداشت این فعال اجتماعی، ادامه بلاتکلیفی او و عدم تعیین تکلیف وضعیت پرونده‌اش، موجب نگرانی نزدیکان و آشنایانش شده است.

#محمدرضا_مرشدی #مسجدسلیمان #زندان_شیبان_اهواز #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

مراسم چهلم خامنه‌ای در کلیسای «سرکیس مقدس» با حضور وزیر فرهنگ

ویدئویی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده نشان می‌دهد سید عباس صالحی، وزیر فرهنگ در مراسم چهلم سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی در کلیسای سنت سرکیس حضور یافته است؛ این مراسم و حضور مقامات دولتی در آن بار دیگر پرسش‌هایی را درباره میزان استقلال و آزادی عمل مراکز مذهبی اقلیت‌ها در ایران برای برگزاری برنامه‌های خود مطرح می‌کند.

#آزادی_مذهبی #گفتگو_توانا

‌
علی خامنه‌ای، دیکتاتوری که ۳۶ سال با سرکوب، اعدام، فقر و ویرانی ایران را اداره کرد، کارنامه‌اش پر از جنایت علیه مردم، نابودی اقتصاد، صدور تروریسم و خفقان بود.

ایرانیان آزاذی‌خواه او را «قاتل»، «جنایتکار تاریخی»، «ضحاک» و «دیکتاتور» می‌نامند؛ کسی که زندان‌ها را پر کرد، جوانان را کشت و ایران را به عقب‌ماندگی کشاند.
سرانجامش خفت‌بار بود، گفته بود نه مذاکره می‌کنیم، نه جنگ می‌شود. اما هم مذاکره کرد، هم جنگ شد و هم در نخستین روز جنگ کشته شد. نامش در تاریخ به عنوان نماد دیکتاتوری خونین و ناکارآمدی خواهد ماند. مردی که ایران را نابود کرد و با نفرت ابدی ملت رفت. تاریخ او را در کنار قذافی و صدام ثبت خواهد کرد: یک دیکتاتور شکست‌خورده که مردم کشورش از مرگش شاد شدند.

#خامنه_ای_ضحاک #دیکتاتور #نه_به_جمهورى_اسلامى

ویدیو از:
lumieresagency

@Tavaana_TavaanaTech

علیه فراموشی

حسن نصرالله، رهبر حزب‌‌الله لبنان، ۲۷ خرداد ۱۳۸۸ گفته بود:
«امروز در ایران چیزی به اسم تمدن پارسی وجود ندارد. آنچه هست تمدن اسلامی است.
مؤسس جمهوری اسلامی عرب بود و عرب‌زاده. امام خامنه‌ای هم عرب است.»

این نگاه، بازتاب رویکردی است که در این سال‌ها بارها در سیاست‌ها و عملکرد جمهوری اسلامی دیده شده است. در بیش از چهار دهه گذشته، نشانه‌های متعددی از بی‌توجهی یا حتی تخریب میراث تاریخی و فرهنگی ایران ثبت شده؛ از آسیب به آثار باستانی، تا رهاشدن و فرسایش تدریجی بناهای تاریخی به دلیل نبود حفاظت کافی. در کنار آن، تلاش برای کمرنگ کردن هویت و تاریخ ایران و جایگزینی آن با روایت‌های ایدئولوژیک، بخشی از روندی بوده که انکار هویت ایرانی است.
با این حال در بزنگاه‌های سیاسی شاهد بوده‌ایم، زمانی که جمهوری اسلامی درگیر جنگ به دلیل ایدئولوژی تروریستی خود است دست به دامان مفاهیم وطن میهن و هم‌وطن و هم‌میهن شده است.

#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech

در ادامه موج بازداشت‌ها، دست‌کم ده‌ها شهروند در استان‌های خوزستان و قزوین به اتهام «ارسال تصاویر به رسانه‌های خارج از کشور» توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده‌اند. منابع مستقل شمار بازداشت‌شدگان را حداقل ۳۴ نفر اعلام کرده‌اند، در حالی‌ که رسانه‌های داخلی از بازداشت ۴۲ نفر فقط در خوزستان خبر داده‌اند و این افراد را به «ارتباط با رسانه‌های معاند» متهم کرده‌اند. هم‌زمان ویدیویی از اعترافات اجباری یکی از بازداشت‌شدگان در اهواز منتشر شده که شرایط ضبط آن نامشخص است.

این بازداشت‌ها در حالی صورت می‌گیرد که جمهوری اسلامی با قطع گسترده اینترنت، جریان اطلاع‌رسانی را مختل کرده و کشور را در وضعیت بی‌خبری فرو برده است. با وجود این محدودیت‌ها، چرخه سرکوب نه‌تنها متوقف نشده، بلکه در روزهای اخیر با بازداشت‌های گسترده، اعمال خشونت و حتی اجرای احکام اعدام ادامه یافته است.

نسبت‌دادن اتهام‌هایی مانند «جاسوسی» یا «همکاری با دشمن» به شهروندان عادی، در شرایطی مطرح می‌شود که این افراد اساسا به اطلاعات محرمانه نظامی دسترسی ندارند و بسیاری از آن‌ها صرفا به ثبت و انتشار تصاویر از وقایع اطراف خود متهم شده‌اند.
@Tavaana_TavaanaTech

کاستاریکا سپاه و نیابتی‌هایش را تروریستی اعلام کرد

دولت کاستاریکا به ریاست رودریگو چاوز در تاریخ ۸ آوریل ۲۰۲۶، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران، حزب‌الله لبنان، حماس، و انصارالله (حوثی‌های یمن) را به طور رسمی در فهرست سازمان‌های تروریستی این کشور قرار داد. این تصمیم توسط شورای امنیت ملی تأیید شد و وزیر امنیت داخلی، ماریو زامورا، آن را در کنار رئیس‌جمهور اعلام کرد.

دولت هدف از این اقدام را مقابله با «تهدیدات امنیت بین‌المللی» و جلوگیری از نفوذ احتمالی این گروه‌ها به خاک کاستاریکا عنوان کرد. در پی این اعلام، تقویت کنترل‌های مرزی و نظارت دقیق‌تر بر جابجایی‌های مالی مشکوک در دستور کار قرار گرفت.

این اقدام در راستای نزدیکی کاستاریکا به سیاست‌های دولت ترامپ صورت گرفت. پیش از این، اکوادور و پاراگوئه نیز اقدامات مشابهی انجام داده بودند.


#تروریست #گفتگو_توانا

انتشار تصویری تازه از پیکر جاویدنام داریوش انصاری‌بختیاروند، از معترضان اهل فولادشهر اصفهان که در ۱۰ دی ۱۴۰۴ با شلیک نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی به قتل رسید.
از یاد نبریم در زمان وقوع این کشتار سبعانه، اینترنت را قطع کرده بودند و بخش بزرگی از تصاویر و ویدیوها هنوز منتشر نشده است. هنوز هم حجم زیادی از مستندات این خشونت‌ها در دست مردم باقی مانده و منتشر نشده است.

ثبت و انتشار این تصاویر و همچنین نام و هویت جان‌باختگان، بخشی از تلاش برای جلوگیری از فراموشی است. جهان باید آنچه بر شهروندان گذشته را ببیند؛ قساوت و خشونتی که در سایه محدودیت‌های ارتباطی پنهان مانده است.

یاد و نام جان‌باختگان را زنده نگه داریم و اجازه ندهیم روایت‌ها خاموش شوند.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

نمایش مرگ؛ در برابر مردمی که زندگی می‌خواهند

تصاویر منتشرشده از راهپیمایی حامیان جمهوری اسلامی در شهر ری، بیش از هر چیز یک واقعیت تلخ را به نمایش می‌گذارد: عادی‌سازی خشونت و مرگ، حتی برای کودکان.

در این مراسم، افرادی با پوشیدن کفن و حمل پارچه‌نوشته‌هایی با شعارهایی چون «جنگ جنگ تا پیروزی» و «اسرائیل باید از صفحه روزگار محو شود» به خیابان آمده‌اند. اما آنچه این تصاویر را تکان‌دهنده‌تر می‌کند، حضور کودکان در میان این جمعیت است؛ کودکانی که به جای تجربه زندگی، در فضایی آکنده از مرگ، نفرت و جنگ قرار گرفته‌اند.

این صحنه‌ها بازتاب سال‌ها ترویج ایدئولوژی‌ای است که مرگ را ارزش و زندگی را به حاشیه رانده است. تکرار بی‌وقفه شعارهای «مرگ بر…» در حالی است که جامعه ایران، خسته از بحران، سرکوب و فقر، بیش از هر زمان دیگری تشنه زندگی، آرامش و آینده‌ای انسانی است.

این تضاد عمیق، نشان می‌دهد شکاف میان آنچه مردم می‌خواهند و آنچه به نام آن‌ها تبلیغ می‌شود، هر روز عمیق‌تر شده است.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech