میدان تایمز نیویورک در«یوم هاشوآ» روز یادبود هولوکاست
شش میلیون نفر فقط یک عدد نیست

یوم هاشوآ روزی برای بزرگداشت یاد و خاطره شش میلیون یهودی است که در جریان هولوکاست جان خود را از دست دادند. این روز فراتر از یک سوگواری ساده، نمادی از ایستادگی و تجدید میثاق با ارزش‌های انسانی است تا فجایع مشابه در تاریخ تکرار نشوند. در این روز، طنین آژیر سکوت و توقف کامل زندگی روزمره در اسرائیل، لحظه‌ای عمیق برای تامل در مورد بهای سنگین آزادی و کرامت انسانی فراهم می‌کند.
تمرکز اصلی این مناسبت بر شجاعت و مقاومت است؛ یادآوری کسانی که در تاریک‌ترین لحظات تاریخ، چه با سلاح در گتوها و چه با حفظ انسانیت خود در اردوگاه‌ها، در برابر ظلم ایستادگی کردند. یوم هاشوآ به ما می‌آموزد که فراموشی، بزرگترین دشمن حقیقت است و زنده نگه داشتن روایت قربانیان، وظیفه‌ای اخلاقی برای ساختن آینده‌ای روشن‌تر و عادلانه‌تر برای تمام بشریت است.
#یوم_هاشوآ #هولوکاست #گفتگو_توانا
@Dialogue1402

‌
داستان این کتاب سرگذشت واقعی نویسنده کتاب است که در بیست و یک سالگی به همراه خانواده خود در یونان به جرم یهودی بودن توسط نیروهای نازی دستگیر شد. این جوان در بدو ورود به اردوگاه‌های مرگ‌بار در گروهی به نام زوندر گمارده شد که وظیفه داشتند جنازه‌های مقتولان را از اتاق‌های گاز جمع کنند و این قتل‌گاه را برای گروه بعدی آماده کنند. شلومو، نویسنده کتاب، از معدود کسانی است که نهایتا توانست از این گروه و اردوگاه فرار کند و با شهادت خود در دادگاه سند زنده‌ای باشد بر جنایات رخ داده در آن دوران. این کتاب توسط موسسه علاءالدین به فارسی برگردانده شده است.

قدرت این شهادت مرهون نویسنده‌ای است که با صراحت و صداقتی ستودنی آن را بیان داشته است... او با کلماتی ساده به چهره‌های رنجور و نگاه‌های بی‌فروغ، امیدباخته و وحشت‌زده مردان، زنان و کودکانی که تنها یک بار، آخرین بار، آنها را دیده بود، جان بخشیده است.»

سیمون وی، بازمانده هولوکاست، نخستین رییس منتخب پارلمان اروپا

این کتاب را از سایت گفت‌وشنود آموزشکده توانا دانلود کنید:
https://dialog.tavaana.org/eight-months-in-the-sonderkommando-of-auschwitz/

#یوم_هاشوآ
@Dialogue1402

خطر اجرای قریب‌الوقوع حکم اعدام فرزاد مرادی؛ ادامه بازداشت هم‌پرونده‌ها در بازداشتگاه اطلاعات

بر اساس اطلاعات دریافتی، فرزاد مرادی، جوان اهل ایذه که پیش‌تر بازداشت و تحت بازجویی قرار گرفته بود، با خطر اجرای قریب‌الوقوع حکم اعدام مواجه است. منابع مطلع می‌گویند به خانواده او اطلاع داده شده که حکم به‌زودی اجرا خواهد شد و تنها عامل تأخیر در اجرای آن، شرایط ناشی از جنگ بوده است.

به گفته این منابع، فرزاد مرادی هم‌اکنون در بخش قرنطینه زندان شیبان اهواز نگهداری می‌شود. همچنین دو تن از هم‌پرونده‌ای‌های او همچنان در بازداشتگاه‌های امنیتی (اطلاعات) به‌سر می‌برند و وضعیت آن‌ها در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

اتهامات مطرح‌شده علیه این افراد «تشکیل گروه مسلحانه» و «محاربه» عنوان شده است. در این پرونده، گفته شده که برخی از هم‌پرونده‌ای‌ها تحت فشار، علیه فرزاد مرادی اعتراف کرده و مدعی شده‌اند که او در توزیع سلاح میان اعضای گروه نقش داشته است.

نیروهای امنیتی کشته شدن چند نیروی حکومتی در ایذه در جریان اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴ را به این افراد منتسب کرده‌اند.

بر اساس گزارش‌های پیشین، فرزاد مرادی در جریان بازداشت و بازجویی با خشونت شدید مواجه شده و آثار جراحات متعدد از جمله شکستگی بینی، ضربات به سر و صورت و خونریزی داخلی در او مشاهده شده بود. او در مقطعی در بهمن ماه ۱۴۰۴ به بیمارستان امام اهواز منتقل شد و چندین قاشق یکبار مصرف از معده او خارج شد، اما بنا بر گزارش‌ها، روند درمان وی کامل نشده و با وجود مخالفت کادر درمان، به بازداشتگاه بازگردانده شده است.

همچنین گزارش شده که در این پرونده، امکان دسترسی آزادانه به وکیل فراهم نشده و روند دادرسی با ابهامات جدی همراه بوده است. از تاریخ صدور رای دادگاه و تأیید احتمالی در دیوان عالی کشور هیچ اطلاعی در دست نیست.

با توجه به مجموعه این شرایط، نگرانی‌ها درباره اجرای قریب‌الوقوع حکم اعدام این زندانی و وضعیت دیگر متهمان پرونده افزایش یافته است.

#زندان_شیبان #فرزاد_مرادی #ایذه #نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech

ویدیوی منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد که در تجمع شبانه حامیان جمهوری اسلامی در باغ فردوس تهران تصاویری از کنسرت‌های جولیا پطرس، خواننده زن لبنانی، با صدای بلند برای حاضران پخش شد؛ در حالی که طی سال‌های اخیر، فشار بر خوانندگان زن در ایران همچنان ادامه داشته است.

با استقرار جمهوری اسلامی پس از انقلاب ۵۷، موسیقی و آوازخوانی زنان با ممنوعیت‌ها و محدودیت‌های گسترده مواجه شد؛ در یکی از نمونه‌ها، قوه قضاییه با انتشار اطلاعیه‌ای اعلام کرد اجرای «کنسرت کاروانسرا» با صدای پرستو احمدی، «بدون مجوز قانونی و رعایت موازین شرعی» انجام شده و از تشکیل پرونده قضایی علیه این خواننده و عوامل تولید این کنسرت خبر داد.

#آواز_زنان #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

علیه فراموشی؛

جاویدنام محمد پارسا امینی، نوجوان ۱۷ ساله‌ای بود که در فردیس کشته شد. او پنج‌شنبه ۱۸ دی با شلیک گلوله جنگی نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی به کمر جان باخت.

مادرش در اینستاگرام نوشته بود:


«پارسا پناهم تو بودی، تکیه گاهم تو بودی. امیدم تو بودی دیگه شبا نیستی بگی مامان اگه خوابت نمیاد بیا بشین پیشم باهات حرف بزنم
عزیزم پارسای قشنگم غم بی پایانم، تو به حیات جاودانه و ابدی و قشنگترین جایگاه انسانیت و دامان امن معبودت رسیدی و من ماندم یک عمر بی تابی و چشم انتظاری و داغی که به ناحق و ستم به تو رسید
داغی که از جنس زمان نیست که بگذرد
سوگی که از جنس زخم نیست که درمان شود این داغ همیشگیست...🥀💔»

#پارسا_امینی #پارساامینی #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی


@Tavaana_TavaanaTech

محمدعلی زحمتکش، فعال صنفی معلمان در شیراز بازداشت شد

بر اساس گزارش‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان، امروز، سەشنبە ۲۵ فروردین ۱۴۰۵، محمدعلی زحمتکش، از فعالان صنفی معلمان در استان فارس، در شهر شیراز بازداشت شده است.

تا لحظه تنظیم این خبر، هیچ‌گونه اطلاعاتی درباره نهاد بازداشت‌کننده، محل نگهداری یا دلایل بازداشت این فعال صنفی منتشر نشده است.

آقای زحمتکش در سال‌های گذشته بارها بازداشت شده است.

#محمدعلی_زحمتکش #شیراز #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

علیه فراموشی؛
یکی از هزاران جنایت رژیم خامنه‌ای
لحظه کشته شدن جاویدنام شیرین علیزاده، پیش چشم فرزند خردسالش

ویدیویی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که نشان می‌دهد، محمدرضا شهیدی‌فر مجری صدا و سیما رنامه‌ای خاطره‌ای از داماد علی خامنه‌ای تعریف می‌کند که بیان می‌کند که خامنه‌ای با کودکی به نام «آرمیتا» که ظاهراً فرزند یکی از دانشمندان هسته‌ای وقت می‌گذاشت و وقتی از او پرسیدند چرا اینقدر با این بچه وقت می‌گذاری، او گفت چون این بچه لحظه «شهادت» پدرش را دید.

در دوران حکومت خامنه‌ای، اما فرزندان زیادی بودند که لحظه جان‌باختن پدر یا مادر خود را دیدند. کارون حاجی‌زاده هم شاهد قتل پدرش بود و هم خودش با ضربات متعدد کارد ماموران وزارت اطلاعات کشته شد. پسر خردسال شیرین علیزاده، لحظه قتل مادرش را شاهد بود. (همین ویدیویی که مشاهده می‌کنید) دختر فرشته احمدی شاهد کشته شدن مادرش بود و صدها کودک که داغدار پدر یا مادرشان شدند، ولی خامنه‌ای هرگز بابت آن قتل‌ها عذرخواهی نکرد، بلکه به مقتولان برچسب «دشمن» و «اغتشاشگر» و ... زد. اصلا خودش دستور قتل داده بود.
یا جنایاتی که نیروهای تحت امر خامنه‌ای در سوریه انجام دادند، لکه ننگی که هرگز پاک نخواهد شد.

هرچقدر هم افرادی مثل محمدرضا شهیدی‌فر اشک بریزند و تلاش کنند تا چهره‌ دیکتاتور را بزک کرده و او را مهربان جلوه دهند، میزان جنایات او آنقدر زیاد است، موفق نخواهند شد.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

جنگی که امروز ویرانی‌اش بر سر مردم آوار شده، جنگی نیست که مردم ایران انتخاب کرده باشند؛ بلکه نتیجه سال‌ها سیاست‌های تنش‌زا و ماجراجویی‌هایی‌ست که هزینه‌اش را شهروندان عادی با جان و مال و ویرانی خانه‌های‌شان می‌پردازند.

در حالیکه برای ایرانیان، به صورت مستقیم اعلام شده: «هیچ هزینه‌ای برای بازسازی خانه‌های ویران‌شده پرداخت نمی‌شود.» در همین چند سال اخیر رهبر حزب‌‌الله، به صراحت گفته بود، ایران میلیون‌ها دلار به آوارگان لبنانی پرداخت کرده است. نعیم قاسم تاکید کرده بود به هر فرد لبنانی که خانه‌اش در جنگ آسیب دیده: «۸ هزار دلار بابت جایگزین وسایل خانه، ۶ هزار دلار بابت اجاره‌کردن یک خانه جایگزین به مدت یک سال برای ساکنان در بیروت و ضاحیه، ۴ هزار دلار بابت اجاره‌کردن یک خانه جایگزین به مدت یک سال برای ساکنان خارج از بیروت و ضاحیه.» با نقش پررنگ ایران پرداخت شده است.
این روایت اولویت‌هایی‌ست که در آن، مردم ایران میان ویرانه‌ها تنها رها می‌شوند، اما منابع کشورمان و ثروت ایران در جایی دیگر برای ترویج تروریست خرج می‌شود.

این بار پایان این روایت باید تغییر کند.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

قطع اینترنت از ۱۱۰۰ ساعت گذشت
با گذشت ۴۷ روز از قطع یا اختلال شدید اینترنت در ایران، دسترسی عمومی به اینترنت جهانی همچنان به‌طور جدی محدود است. بر اساس گزارش نت‌بلاکس، این وضعیت اکنون از مرز ۱۱۰۰ ساعت گذشته و عملاً ارتباط کاربران ایرانی با جهان خارج را مختل کرده است.

نت‌بلاکس به صراحت تاکید می‌کند: «این اقدام همچنان به‌طور جدی توانایی ایرانیان برای اطلاع از وضعیت دوستان و عزیزانشان در خارج از کشور را محدود می‌کند.»
گزارش‌هایی از طبقاتی‌شدن اینترنت در روزهای اخیر منتشر شد اما وزیر ارتباطات جمهوری اسلامی هرگونه «دسترسی خاص» یا طبقاتی‌شدن اینترنت را رد کرده است.
در شرایطی که جمهوری اسلامی ایرانیان را درگیر جنگ کرده راه ارتباطی آنها را هم مسدود کرده این به‌واقع جنایت جنگی است. در عین حال از یاد نبریم جمهوری اسلامی دست به بازداشت گسترده مردم هم زده و به‌دلیل قطعی اینترنت و محدودیت‌های شدید ارتباطی در ایران، اطلاع‌رسانی درباره بازداشت‌ها با دشواری‌های جدی مواجه شده است.
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech

دانیل رافکاس، قاضی پرونده انفجار «آمیا» در آرژانتین، از اینترپل خواسته اعلان قرمز برای بازداشت اصغر حجازی صادر شود.

انفجار آمیا از مرگبارترین حملات تروریستی آمریکای لاتین، ۲۷ تیر ۱۳۷۳ رخ داد. تروریست‌ها با یک خودروی بمب‌گذاری‌شده ساختمان مرکز یهودیان بوئنوس‌آیرس را ویران کردند. در این حمله ۸۵ نفر کشته شدند و بیش از ۳۰۰ نفر زخمی شدند. تحقیقات قضایی آرژانتین به این نتیجه رسید که طراحی عملیات در ایران انجام شده و اجرای آن به حزب‌الله لبنان سپرده شده.
در این پرونده پیش‌تر نیز برای برخی از مسئولان جمهوری اسلامی حکم جلب بین‌المللی صادر شده بود؛ از جمله علی فلاحیان، علی‌اکبر ولایتی، محسن رضایی، هادی سلیمان‌پور، محسن ربانی و احمدرضا اصغری.
اصغر حجازی از چهره‌های کلیدی و پشت‌پرده ساختار امنیتی جمهوری اسلامی است و سال‌ها به‌عنوان معاون امنیتی دفتر خامنه‌ای، نقش هماهنگ‌کننده میان نهادهای امنیتی و نظامی را به عهده داشته و به «مرد سایه‌ها» معروف است.
برخی خبرگزاری‌ها در جریان جنگ جمهوری اسلامی و اسرائیل اعلام کردند حجازی کشته شده است، اما این خبر توسط جمهوری اسلامی تایید نشده .
@Tavaana_TavaanaTech

دادستان عمومی و انقلاب همدان از صدور دستور توقیف اموال ۱۳ شهروند در این استان خبر داده و مدعی شده این افراد به دلیل «همکاری با دشمن» و اقدام «علیه امنیت ملی» تحت پیگرد قرار گرفته‌اند. این مقام قضایی، پیش‌تر نیز از توقیف اموال ۲۳ شهروند دیگر در همین استان خبر داده بود. البته در گزارش‌های منتشر شده، هیچ اشاره‌ای به هویت افراد، مصادیق اتهام یا جزئیات پرونده‌ها نشده است.
پیشتر هم غلامحسین محسنی اژه‌ای، رئیس قوه قضائیه، صراحتا از صدور دستور برای شناسایی، توقیف اموال و حتی تهدید به اعدام، افرادی که «همکار دشمن» خواند، خبر داده بود.
این روند، ادامه همان سیاستی است که جمهوری اسلامی از آغاز با آن روی کار آمد: مصادره اموال، حذف اقتصادی مخالفان و تبدیل ابزار قضایی به اهرم فشار.

امروز این سیاست، هم در داخل و هم خارج از کشور گسترش یافته؛ جمهوری اسلامی از توقیف اموال به عنوان ابزاری برای ایجاد ترس، خاموش‌کردن صداها و کنترل جامعه استفاده می‌کند.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

«عزیزکان‌مان نیستند و همه چیز بوی خون می‌دهد. دادخواهی را نمی‌شود دفن کرد، دادخواهیم برای خون‌های به‌ناحق‌ریخته، برای زندگی‌های ناتمام، ایستاده‌ایم و روایت می‌کنیم.»
پیام ارسالی از همراهان توانا

امیرمحمد باباخانلو، جوان ۲۴ ساله و سرپرست خانواده بود، این جوان صبح شنبه ۲۵ بهمن‌ماه پس از بیش از یک ماه مبارزه با جراحات شدید ناشی از شلیک گلوله، جان خود را از دست داد.

امیرمحمد پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ماه در جریان اعتراضات در تهران هدف شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر قرار گرفت. گلوله به شکم او اصابت کرد و آسیب‌های گسترده‌ای به اندام‌های حیاتی‌اش وارد شد؛ به‌طوری‌که کلیه راستش را از دست داد.

امیرمحمد طی این مدت تحت سه عمل جراحی سنگین قرار گرفت و نزدیک به یک ماه در بخش مراقبت‌های ویژه بستری بود. او ۱۹ بهمن‌ماه از بیمارستان مرخص شد، اما تنها شش روز بعد، در ۲۵ بهمن، بر اثر آمبولی ریه و با وجود تلاش ۴۰ دقیقه‌ای برای احیا، جان باخت.
#نه_به_جمهوری_اسلامی #دادخواهی

@Tavaana_TavaanaTech

شکیلا قاسمی، شهروند ۲۶ ساله بهائی ساکن کرمان، بیش از ۷۰ روز است که در بازداشت نیروهای سپاه و در سلول انفرادی زندان کرمان نگهداری می‌شود؛ بدون دسترسی به حقوق اولیه و در شرایطی که فشارهای شدید روانی بر او گزارش شده است.

بر اساس اطلاعات پیشین، بازداشت او با یورش مأموران امنیتی به منزلش همراه بوده؛ مأمورانی که ضمن تفتیش کامل خانه، تمامی وسایل الکترونیکی او و خانواده‌اش از جمله تلفن‌های همراه و لپ‌تاپ‌ها را ضبط کردند، بی‌آنکه توضیحی روشن درباره دلیل این اقدام یا اتهامات مطرح‌شده ارائه دهند. از زمان بازداشت تاکنون، هیچ اطلاع رسمی درباره وضعیت، محل نگهداری دقیق یا روند پرونده به خانواده او داده نشده است.

ادامه نگهداری طولانی‌مدت در انفرادی، محرومیت از وکیل و بی‌خبری خانواده، نقض آشکار اصول دادرسی عادلانه و حقوق بنیادین انسانی است. این وضعیت، در کنار فشارهای امنیتی مستمر بر شهروندان بهائی، نشان‌دهنده تداوم سیاست‌هایی است که هدف آن‌ها محدودسازی و خاموش‌کردن صداهای متفاوت در جامعه است.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

گفت‌وگو؛ پلی میان «من» و «هستی» در جهان و اندیشه مارتین بوبر

مارتین بوبر برای «من»، فیلسوفی نیست که در کتابخانه‌های تاریک به دنبال حقیقت گشته باشد؛ او علاوه بر دانشگاه فیلسوف «خیابان» و «مواجهه» است. در جهانی که ما یاد گرفته‌ایم همه‌چیز را به «شیء» تبدیل کنیم تا بهتر مصرفش کنیم، بوبر ایستاده و با صدایی آرام اما قاطع می‌گوید: «در آغاز، رابطه بود.»

او تمام زیست انسانی را در دو کلمه خلاصه می‌کند: «من-آن» و «من-تو». غمنامه زندگی مدرن از نگاه بوبر این است که ما در مرداب «من-آن» غرق شده‌ایم.

در این ساحت، ما با دیگران نه به عنوان یک انسان، بلکه به عنوان یک وسیله، یک آمار یا یک مانع روبرو می‌شویم. وقتی با راننده تاکسی حرف می‌زنیم تا فقط به مقصد برسیم، یا وقتی در شبکه‌های اجتماعی به دنبال «تایید» هستیم، در حال تقلیل دادن جهان به «آن» (It) هستیم. در این فضا، هیچ‌کس واقعا حضور ندارد؛ ما تنها با سایه‌ها معامله می‌کنیم.

اما بوبر ما را به قلمروی «من-تو» فرا می‌خواند. گفت‌وگو در اندیشه او، فراتر از تبادل کلمات است؛ نوعی «رویداد» است. در گفت‌وگوی حقیقی، من تمام پیش‌فرض‌ها، ابزارها و نقشه‌هایم را زمین می‌گذارم تا با «تو» در «حضور کامل وجود» روبرو شوم. در این لحظه، «تو» دیگر ابزاری برای رسیدن به اهداف من نیستی، بلکه تمام جهان منی و من نیز هم.

بوبر معتقد است در این «میان‌گاه» است که حقیقت متولد می‌شود.

او به زیبایی می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند همیشه در حالت «من-تو» بماند؛ نان روزانه ما در دنیای «من-آن» پخته می‌شود. اما فاجعه آنجاست که انسانیت ما در این دنیای ابزاری گم شود. از نظر او، هر بار که ما صمیمانه و بدون نقاب با انسانی دیگر، با یک اثر هنری یا حتی با طبیعت وارد گفت‌وگو می‌شویم، در واقع در حال لمس کردن «تویِ ازلی» یا همان خداوند هستیم.

در دنیای امروز که لبریز از تک‌گویی‌های بلند در لباس گفت‌وگوست، پیام بوبر حیاتی‌تر از همیشه است: هویت ما در انزوا شکل نمی‌گیرد.
ما تنها زمانی «من» می‌شویم که جرئت کنیم به دیگری بگوییم «تو». گفت‌وگو برای بوبر، تنها راه نجات از تنهایی وجودی و تنها مسیر برای بازگشت به «توی ابدی» است. او به ما می‌آموزد که برای انسان بودن، باید یاد بگیریم که دوباره با جهان «حرف بزنیم»، نه اینکه فقط از آن «استفاده کنیم».

#مارتین_بوبر #فلسفه #گفت_و_گو #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

وضعیت نگران‌کننده نرگس محمدی؛ از تهدیدهای مداوم تا محرومیت از درمان
گزارش تفصیلی بنیاد نرگس از «وضعیت بحرانی» نرگس محمدی در زندان مرکزی زنجان

۲۶ فروردین ۱۴۰۵

نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و برنده جایزه نوبل صلح، در حالی صدوبیست‌ و چهارمین روز از دوران حبس و بازداشت تازه خود را در زندان زنجان سپری می‌کند که سلامت او با تهدیدی جدی روبه‌روست. در جریان دو ملاقات حضوری در تاریخ‌های ۹ و ۲۲ فروردین ۱۴۰۵ که در حضور مقامات زندان با خانواده انجام شده، نشانه‌های وخامت حال عمومی او مشهود بوده و وضعیت جسمانی‌اش «بحرانی» توصیف شده است.

حمیدرضا محمدی، برادر نرگس محمدی، در این‌باره گفت: خانواده روز شنبه ۲۲ فروردین موفق به ملاقات حضوری با نرگس شدند. آن‌ها اطلاع دادند که او به‌شدت ضعیف شده و کاهش وزن قابل توجهی داشته است. نرگس در اتاق زندانیان متهم به قتل نگهداری می‌شود و تاکنون چندین بار از سوی این زندانیان تهدید به مرگ شده است.»

نرگس محمدی که مدت‌هاست از درد شدید قفسه سینه رنج می‌برد، در تاریخ چهار فروردین ۱۴۰۵ دچار حمله قلبی شد و در بند زنان زندان زنجان از هوش رفت؛ وضعیتی که بیش از یک ساعت و ۱۵ دقیقه ادامه داشت و نگرانی‌های جدی درباره سلامت او ایجاد کرد.

حمیدرضا محمدی در ادامه گفت: «پس از سکته قلبی، او در ۱۰ فروردین برای معاینه به یک متخصص قلب در زنجان ارجاع شد. این پزشک داروهای تجویز‌شده از سوی پزشک عمومی زندان را از عوامل بروز حمله قلبی دانست و از تجویز داروی جدید یا انجام هرگونه درمان، بدون نظر پزشک معالج و معتمد نرگس در بیمارستان پارس تهران، خودداری کرد. او همچنین تاکید کرد که نرگس باید تحت نظر پزشک خود باشد و نسبت به خطر تکرار سکته قلبی هشدار داد.»

به گفته او، با وجود پیگیری‌های خانواده اداره اطلاعات زنجان از پذیرش مسئولیت خودداری کرده است. همچنین اداره اطلاعات تهران تاکنون پاسخی به این پیگیری‌ها نداده و مراجعه به اداره اطلاعات مشهد نیز جز تهدید به بازداشت برادرش نتیجه‌ای در پی نداشته است. محمدی می‌افزاید: «با وجود دیدار با معاون دادستان کل کشور، آقای خانجانی، و هیأتی از پزشکی قانونی، نرگس همچنان در یکی از ناامن‌ترین زندان‌های زنان ایران، بدون دسترسی به درمان مورد نیاز، نگهداری می‌شود.»

نرگس محمدی از سردردهای شدید نیز رنج می‌برد؛ سردردهایی که با تهوع، دوبینی و کاهش بینایی در هر دو چشم همراه است و امکان مطالعه را از او سلب کرده است. این علائم پس از بازداشت خشونت‌آمیز او در ۲۱ آذر ۱۴۰۴ در مشهد آغاز شد؛ زمانی که در جریان بازداشت، ضربات مکرری به سر و گردن او وارد شد. افزون بر این، او دچار نوسان شدید فشار خون است که با توجه به سابقه بیماری قلبی و وجود استنت، از نظر پزشکی بسیار خطرناک ارزیابی می‌شود.

وکلای نرگس محمدی در ۱۳ اسفند ۱۴۰۴ با دادستان استان زنجان دیدار کرده و سه درخواست مشخص را مطرح کرده‌اند: آزادی با تودیع وثیقه با توجه به وضعیت پزشکی، انتقال فوری به تهران، و اعزام فوری به بیمارستان. آنان تاکید کردند که با توجه به محل سکونت نرگس محمدی، نگهداری او باید در تهران انجام شود. با این حال، دادستان زنجان اعلام کرده که اختیار تصمیم‌گیری در این‌باره را ندارد و پرونده در اختیار دادستان‌های مشهد و تهران است.

پس از بیهوشی در بازداشتگاه وزارت اطلاعات مشهد، نرگس محمدی در ۱۷ بهمن ۱۴۰۴ از سوی پزشکی در «بیمارستان رضوی» معاینه شد و ضرورت فوری انجام آنژیوگرافی برای او تشخیص داده شد. با این وجود، او در ۲۱ بهمن، پس از ۶۱ روز بازداشت موقت، بدون اطلاع خانواده و وکلا، به زندان زنجان منتقل شد.

این سومین انتقال نرگس محمدی به زندان زنجان است. او پیش‌تر نیز در سال‌های ۱۳۹۱ و ۱۳۹۸، در پی اعتراضات خود در زندان اوین، به این زندان تبعید شده بود. زندان زنجان با ظرفیت حدود ۲۵۰۰ زندانی، فاقد بند سیاسی مجزا است و نرگس محمدی به‌عنوان تنها زندانی سیاسی بند زنان، در کنار زندانیان جرائم خشن نگهداری می‌شود؛ وضعیتی که به گفته منابع مختلف، محیطی ناامن و پرخطر ایجاد کرده و او را در معرض تهدید و آزار مداوم قرار داده است.

بنیاد نرگس هشدار می‌دهد که نقض فاحش «اصل تفکیک جرائم» در زندان‌های ایران، جان نرگس محمدی و دیگر زندانیان سیاسی را با خطری جدی روبه‌رو کرده است. با وجود تأکید صریح آیین‌نامه سازمان زندان‌ها بر نگهداری جداگانه زندانیان سیاسی، بسیاری از آنان عامدانه در کنار زندانیان جرائم خشن نگهداری می‌شوند؛ وضعیتی که به‌وضوح به‌عنوان ابزاری برای اعمال فشار مضاعف بر زندانیان سیاسی و عقیدتی به کار گرفته می‌شود.

ادامه در لینک زیر

https://tinyurl.com/5d6ytjr9

#نرگس_محمدی

@Tavaana_TavaanaTech