واکنش معصومه قاسمی‌پور به اعدام؛ «پای نه به اعدام می‌ایستیم»

معصومه قاسمی‌پور، بازیگر سینما و تلویزیون، در واکنش به افزایش اعدام‌ها و برخورد قضایی با مخالفان اعدام، با انتشار استوری‌ای از ایستادگی در برابر مجازات مرگ نوشت:

«بی هیچ ترس و هراسی
پای نه به اعدام می‌ایستیم

چه می‌خواهید بکنید با ما؟
بیایید اندک صدایی که برای حفظ کرامت انسان و “انسان بودگی” در این سرزمین باقی مانده را هم خفه کنید..

آنوقت خواهید دید که نه از تاک نشانی خواهد ماند و نه تاکنشان … خواهید دید …»

این نخستین بار نیست که قاسمی‌پور در برابر سیاست‌های جمهوری اسلامی و سرکوب معترضان موضع می‌گیرد. او پیش‌تر نیز با انتشار نوشته‌هایی صریح، از حکومت و حجاب اجباری اعلام برائت کرده و گفته بود پس از سال‌ها فعالیت در سینما، دیگر حاضر نیست با «حجاب تحمیلی و تحقیرکننده» مقابل دوربین برود.

او در نوشته‌ای که پیش‌تر منتشر کرده بود، تأکید کرده بود ایستادگی در برابر ساختار حاکم و برداشتن حجاب اجباری را نه امری قهرمانانه، بلکه «انجام وظیفه» و ایستادن پای حقیقت و درستی می‌داند.
#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

بر اساس اطلاعات اختصاصی رسیده به ما، بنیامین وحیدی، نوجوان ۱۷ ساله اهل جرگلان بجنورد و از جامعه ترکمن، به دو سال حبس تعزیری و پرداخت ۱۰۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم شده است؛ حکمی که به گفته منابع، به صورت غیابی و بدون حضور وکیل صادر شده و اکنون برای اجرای آن، این نوجوان در منزل بازداشت شده است.

بنیامین وحیدی، کودک کار و ورزشکار رشته‌های بوکس و ام‌ام‌ای است. او در سال ۱۴۰۲ در رشته بوکس رتبه نخست را به دست آورده بود و برای راه‌یابی به تیم ملی تلاش می‌کرد. با این حال، آینده این نوجوان ورزشکار اکنون تحت تأثیر یک پرونده قضایی و حکم سنگین قرار گرفته است.

بر اساس اطلاعاتی که منابع در اختیار ما گذاشته‌اند، یکی از شعب دادگاه انقلاب شهرستان بجنورد بنیامین وحیدی را به اتهام‌های «اخلال در نظم و آسایش عمومی»، «تخریب اموال عمومی» و «درگیری با مأموران» به دو سال حبس تعزیری و ۱۰۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم کرده است.

این در حالی است که بنیامین وحیدی در جریان اعتراضات بازداشت نشده بود. او پیش‌تر به دوستانش گفته بود که نیروهای امنیتی در پی بازداشت او هستند. سرانجام، حکم صادرشده به صورت غیابی به اجرا گذاشته شد و نیروهای امنیتی او را با خشونت در منزل بازداشت کردند.

بر اساس اطلاعات منابع، بنیامین پس از بازداشت به بازداشتگاه کلانتری ۱۱ بجنورد منتقل شده و به خانواده اعلام شده است که تا زمان پرداخت ۱۰۰ میلیون تومان جریمه نقدی، از تماس و ملاقات با خانواده محروم خواهد بود.

گفته می‌شود بنیامین در جریان رسیدگی به پرونده از حق داشتن وکیل محروم بوده و حکم نیز بدون حضور او صادر شده است. منابع همچنین می‌گویند به خانواده اعلام شده که حکم نهایی است و پس از پرداخت جریمه نیز بنیامین باید دوران محکومیت حبس خود را سپری کند.

پرونده بنیامین وحیدی، نوجوانی ۱۷ ساله، نمونه‌ای دیگر از برخورد قضایی سنگین با نسلی است که بسیاری از آنان هنوز به سن قانونی بزرگسالی نرسیده‌اند؛ نوجوانی که به جای دنبال کردن رؤیای حضور در تیم ملی و ساختن آینده‌ای برای خود، اکنون پشت درهای بازداشتگاه و زندان قرار گرفته است.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

طالبان: آرایش‌ و عطرزدن زن در مراسم عروسی و تبادل حلقه خلاف شرع است

وزارت ارشاد، حج و اوقاف طالبان از خطیبان نماز جمعه در افغانستان خواسته است در خطبه‌های نماز جمعه به مردم بگویند که آرایش عروس، عطر زدن زنان، تبادل حلقه، موسیقی و شماری دیگر از رسم‌های عروسی خلاف شریعت است.

این وزارت متن خطبه روز جمعه را با عنوان «اجتناب از منکرات و رسوم خلاف شرع در محافل عروسی و سایر خوشی‌ها» برای خطیبان مرکز و ولایت‌ها فرستاده و از آنان خواسته است محتوای آن را برای مردم بیان کنند.

در این متن، دیدار خصوصی دختر و پسر نامزدشده پیش از عقد شرعی ناجایز خوانده شده است. این وزارت می‌گوید نامزدی به معنای عقد نیست و دختر و پسر تا پیش از نکاح به یکدیگر نامحرم هستند.

وزارت حج طالبان همچنین تبادل حلقه و حنا گذاشتن دختر و پسر بر دست یکدیگر را خلاف شریعت خوانده است. در متن آمده است که آنان پیش از عقد شرعی نباید دست یکدیگر را لمس کنند.

این وزارت حلقه ازدواج را رسمی «برگرفته از آیین مسیحیت» دانسته و گفته است مسلمانان نباید از «رسم‌های غیرمسلمانان» پیروی کنند.

وزارت حج طالبان آرایش عروس در آرایشگاه‌ها را نیز خلاف شریعت دانسته است. در متن آمده است که تغییر ظاهر واقعی عروس با مواد آرایشی، نوعی «تدلیس، فریب و نیرنگ» است. این وزارت گفته است خانواده داماد باید چهره و زیبایی واقعی دختر را ببینند و ظاهر او نباید با مواد آرایشی تغییر داده شود.

استفاده از موی مصنوعی، برداشتن ابرو، خال‌کوبی، فاصله ایجاد کردن میان دندان‌ها برای زیبایی، برجسته کردن لب‌ها و استفاده از موادی که رنگ پوست را تغییر می‌دهد نیز در این متن ناجایز خوانده شده است.

این وزارت همچنین گفته است زنان نباید در عروسی‌ها به‌گونه‌ای عطر بزنند که بوی آن به مردان نامحرم برسد.

این وزارت آوازخوانی، موسیقی و رقص زنان و مردان را هم خلاف شریعت دانسته است. در متن آمده است که پخش و شنیدن موسیقی ضبط‌شده در مراسم عروسی نیز مجاز نیست.

وزارت حج طالبان نشاندن عروس و داماد در کنار یکدیگر و در برابر مهمانان را «نهایت بی‌حیایی و بی‌غیرتی» خوانده است. در این متن آمده است که داماد باید میان مردان باشد و عروس پشت پرده و در میان زنان حضور داشته باشد.

طالبان می‌گوید سیاست‌ها و دستورهایش بر شریعت اسلامی و فقه حنفی استوار است.
این گروه پس از بازگشت به قدرت، برداشت خود از شریعت را در بخش‌هایی مانند آموزش، کار، پوشش و حضور اجتماعی زنان اجرا کرده است.

#طالبان #اسلام #شرع #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

عمارت منشأ، محل برگزاری رویداد تابستانی «دست‌آفرید»، درست پیش از آغاز این رویداد پلمپ شد.
این رویداد قرار بود با حضور حدود ۲۰ برند و هنرمند در روزهای ۸ و ۹ مرداد برگزار شود. شرکت‌کنندگان طی هفته‌های گذشته آثار و محصولات خود را برای عرضه آماده کرده بودند و برگزارکنندگان نیز برای تبلیغات، پذیرایی و دیگر تدارکات رویداد زمان، هزینه و انرژی قابل توجهی صرف کرده بودند.
با پلمپ عمارت منشأ، برگزاری این رویداد لغو شد. برگزارکنندگان با انتشار ویدیویی از محل، از مخاطبان خواستند این اطلاع‌رسانی را بازنشر کنند تا شهروندان برای شرکت در رویداد به عمارت منشأ مراجعه نکنند.

عمارت منشأ، محل برگزاری رویداد تابستانی «دست‌آفرید»، درست پیش از آغاز این رویداد و به دلایلی نامعلوم پلمپ شد؛ جایی که قرار بود ده‌ها هنرمند و صنعتگر آثار و دست‌ساخته‌های خود را به نمایش بگذارند و عرضه کنند.

در شرایط دشوار اقتصادی و فشار روانی حاکم بر جامعه، چنین رویدادهایی فقط یک بازارچه نیستند؛ آن‌ها فضایی برای نفس کشیدن، دیدار، همکاری، خلق کردن و زنده نگه داشتن امیدند. ربکا سولنیت در کتاب امید در تاریکی یادآوری می‌کند که امید، انتظار منفعلانه برای آینده‌ای بهتر نیست؛ امید همان کاری است که انسان‌ها در دل تاریکی انجام می‌دهند، بی‌آنکه از نتیجه مطمئن باشند. هر اثر هنری، هر بازارچه کوچک و هر جمع شدن داوطلبانه مردم، شکلی از همین امید است.

شاید به همین دلیل است که حکومت‌های اقتدارگرا از چنین فضاهایی هراس دارند؛ زیرا این گردهمایی‌ها فقط محل خرید و فروش نیستند، بلکه شبکه‌ای از اعتماد، همدلی، خلاقیت و کنش جمعی می‌سازند؛ چیزهایی که کنترل‌پذیر نیستند.

جوانانی که این رویداد را برپا کرده بودند، از موانع بی‌شماری عبور کردند. هفته‌ها وقت، سرمایه و انرژی گذاشتند تا رؤیاهایشان را به واقعیت تبدیل کنند. آنچه پلمپ شد، فقط درِ یک ساختمان نبود؛ تلاشی بود برای خاموش کردن چراغی که عده‌ای می‌خواستند در دل تاریکی روشن نگه دارند.

اما همان‌طور که ربکا سولنیت در کتاب امید در تاریکی می‌نویسد، تاریکی همیشه فقط محل ترس نیست؛ جایی است که امکان تولد آینده نیز در آن نهفته است. امید، دقیقاً از همان لحظه‌ای آغاز می‌شود که انسان‌ها، با وجود همه موانع، باز هم دست از آفریدن، کنار هم بودن و ساختن برنمی‌دارند.

جمهوری اسلامی همواره اقداماتی انجام داده تا امید را با ترس جابه‌جا کند و عرصه عمومی اجتماع را از فعالیت‌های جمعی و همکاری و با هم بودن مردم تهی کند. حکومت های استبدادی افراد تک‌افتاده را راحت‌تر سرکوب می‌کنند...

@Tavaana_TavaanaTech

جان ۹ جوان اسفراینی در معرض خطر صدور حکم اعدام است

جان ۹ شهروند بازداشت‌شده در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهرستان اسفراین، در ارتباط با پرونده‌ای موسوم به «پرونده حسین‌زاده»، با خطر صدور احکام سنگین از جمله اعدام مواجه است.

محمد آذری، رضا رضاپور، حسین مهرانگیز، سجاد شمسایی، علی ببری، امیرحسین نظرزاده، سجاد سنگ‌سفیدی، مصطفی رجبعلی‌زاده و امیرحسین ساربان، پس از حادثه آتش‌سوزی یک کیوسک پلیس در شهر اسفراین و کشته شدن حسین‌زاده، دادستان اسفراین، و چند مأمور نیروی انتظامی بازداشت شدند.

بر اساس اطلاعات موجود، اتهامات انتسابی به این شهروندان شامل «محاربه، فساد فی‌الارض، قتل عمد، مشارکت در قتل عمد، تخریب عمدی، ایجاد حریق، اغوا و تحریک مردم به جنگ، اخلال در نظم و آسایش عمومی و برهم زدن امنیت کشور» عنوان شده است. رسیدگی به این پرونده در شعبه اول دادگاه انقلاب بجنورد در جریان است.

پیش‌تر متهمان نسبت به تمدید قرار بازداشت موقت خود اعتراض کرده بودند، اما این اعتراض مورد پذیرش قرار نگرفت. هشت نفر از آنان، شامل محمد آذری، رضا رضاپور، حسین مهرانگیز، سجاد شمسایی، علی ببری، امیرحسین نظرزاده، سجاد سنگ‌سفیدی و مصطفی رجبعلی‌زاده، در بند امنیتی زندان اسفراین نگهداری می‌شوند و امیرحسین ساربان، نوجوان ۱۶ ساله این پرونده، در کانون اصلاح و تربیت زندان بجنورد به سر می‌برد.

بر اساس گزارش‌های دریافتی، این شهروندان در دوران بازداشت تحت فشار و شکنجه برای گرفتن اعتراف اجباری قرار گرفته‌اند. همچنین اعترافات دو تن از آنان از صداوسیما پخش شده است؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره روند رسیدگی به این پرونده و احتمال صدور احکام سنگین را افزایش داده است.

طبق اطلاعات موثق، تاکنون هیچ‌یک از این افراد امکان دسترسی مؤثر به وکیل و اطلاعات کامل پرونده خود را نداشته‌اند.

#اسفراین

@Tavaana_TavaanaTech

چشم‌انداز ابطال‌پذیری
پادزهری برای تعصب در اندیشه کارل پوپر

کارل پوپر، فیلسوف برجسته لیبرال، با طرح نظریه ابطال‌پذیری (Falsifiability)، تحولی بنیادین در فلسفه علم و معرفت‌شناسی ایجاد کرد. او استدلال کرد که اعتبار یک نظریه علمی نه به اثبات‌پذیری قطعی آن، بلکه به امکان ابطال‌پذیری‌اش بستگی دارد. از این منظر، هیچ گزاره‌ای مصون از خطا نیست و هر باوری تنها مجموعه‌ای از گزاره‌هاست که هنوز شواهد نقض‌کننده آن ظاهر نشده‌اند.

سیر تطور دانش و مبارزه با مطلق‌انگاری
تاریخ علم و اندیشه بشر، گواهی روشن بر این حقیقت است که هیچ نظریه‌ای غایت معرفت نیست. نظریه‌های پیشین با کشف شواهد و ادله جدید کنار رفته و جای خود را به ایده‌های دقیق‌تر داده‌اند. پوپر با تکیه بر همین پویایی، پیکانی تیز به سوی مطلق‌انگاری و جزم‌اندیشی پرتاب کرد. او نشان داد که ادعای دستیابی به حقیقت مطلق و دست‌نخورده، بستر مناسبی برای شکل‌گیری سیستم‌های تمامیت‌خواه (توتالیتاریسم) و استبداد فکری فراهم می‌کند؛ نظامی که در آن مخالفان حذف شده و تکثر اندیشه‌ها سرکوب می‌گردد.

▪️رهایی از تعصب در عرصه فردی
در سطح فردی، پذیرش اصل ابطال‌پذیری نقشی کلیدی در اخلاقِ باور ایفا می‌کند. هنگامی که انسان بپذیرد باورهای امروزش موقتی و در معرض خطا هستند، از دام خطرناک تعصب می‌گریزد. این رویکرد، تساهل و تسامح را جایگزین جزم‌گرایی می‌کند و به فرد اجازه می‌دهد تا:
با روی باز به نقدها گوش فرا دهد.
از تحقیر و حمله به باورمندانِ آرا و عقاید متفاوت بپرهیزد.
فرآیند شناخت را حرکتی تدریجی، پویا و مبتنی بر آزمون و خطا بداند.

اندیشه پوپر به ما یادآور می‌شود که خردورزی واقعی در گرو شکاکیت سازنده، تواضع معرفت‌شناختی و فاصله گرفتن از جزمیت مطلق است.

#پوپر #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

اعدام آروین خیرخواه، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴، در زندان شاهرود

بر اساس گزارش ایران اینترنشنال، آروین خیرخواه، از بازداشت‌شدگان مرتبط با اعتراضات سراسری و محکوم به اعدام، صبح شنبه ۱۰ مرداد در زندان شاهرود اعدام شد.

به گزارش منابع مطلع، آروین خیرخواه با اتهاماتی از جمله «محاربه» محاکمه و به اعدام محکوم شده بود. منابع حقوق بشری روند رسیدگی به پرونده او را همراه با فشارهای امنیتی و بدون رعایت تشریفات دادرسی عادلانه توصیف کرده‌اند.

بر اساس اطلاعات منتشر شده، او روز هفتم مرداد به سلول انفرادی منتقل شده بود. همچنین خانواده این زندانی شامگاه جمعه در اعتراض به اجرای حکم، مقابل زندان شاهرود تجمع و تحصن کرده بودند، اما حکم اعدام صبح روز بعد به اجرا درآمد.

آروین در آخرین گفت‌وگو با خانواده‌اش گفته بود:
«نگذارید من را فراموش کنند. ما برای آزادی میهن رفتیم، نگذارید مسیری که رفتیم خاموش شود.»

اعدام آروین خیرخواه در حالی صورت گرفته است که نگرانی‌ها درباره افزایش اجرای احکام اعدام علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات در ایران رو به افزایش است.

#آروین_خیرخواه #شاهرود #نه_به‌_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech

سه زندانی سیاسی پس از ضرب‌وشتم در اوین به مکان نامعلومی منتقل شدند

بر اساس اطلاعاتی که منابع مطلع در اختیار توانا قرار داده‌اند، صبح شنبه ۱۰ مرداد، نیروهای گارد زندان اوین با یورش به بند ۷، سه زندانی سیاسی، امیرحسین مرادی، احسان رستمی و افشین حیرتیان را پس از ضرب‌وشتم شدید به مکان نامعلومی منتقل کردند.

به گفته هم‌بندیان این زندانیان، مأموران در جریان این یورش، این سه زندانی را مجروح کرده و لباس‌هایشان را پاره کردند. همچنین در این عملیات، معاون سلامت زندان، رئیس گارد، معاون حفاظت، معاون گارد، رئیس بازرسی و رئیس اندرزگاه ۷ به همراه شمار زیادی از نیروهای گارد حضور داشتند.

در پی این اقدام، زندانیان بند ۷ در اعتراض به انتقال هم‌بندیان خود تجمع کرده و شعار سر دادند. منابع مطلع می‌گویند فضای این بند همچنان متشنج است و نگرانی‌ها درباره وضعیت و محل نگهداری این سه زندانی ادامه دارد.

رفتار خشونت‌آمیز با زندانیان، انتقال آنان به مکان نامعلوم و محروم‌کردن خانواده‌ها از اطلاع درباره سرنوشت عزیزانشان، از مصادیق نقض حقوق زندانیان و اصول دادرسی عادلانه است.

@Tavaana_TavaanaTech

پیام یکی از همراهان توانا؛ نگاهی است به شکاف میان اولویت‌های حکومت و نیازهای روزمره مردم.
«وقتی “سرمایه ملی” نام “بیت المال” میگیرد، میشود همین که سخنگوی دولت بگوید: برای دارو بودجه نداریم، ولی در همین زمان برای یک عده گوشت آهو و ماهی و میگو برای راهپیمایی اربعین به مقدار فراوان فراهم است، کارناوالی که چندین سال است از طرفی محل بیزینس های کلان و از طرفی به صدور ثروت ملی به کشوری بیگانه شده.
به زبان ساده: پول ملی صرف کسی میشود که با ایدئولوژی مربوطه همسو باشد، همان ایدئولوژی که پایه های ج.ا بر آن بنا شده.
اما خشم عمومی شاید تا زمانی خود را مدیریت کند، ولی تا همیشه ادامه نخواهد داشت، حتی با احکام قرون وسطایی چون بغی و محاربه.
و بخش دردناک اینجاست: ملتی که دهه‌ها تبعیض را از صدر تا ذیل با گوشت و پوست خود لمس کرده‌اند، در نهایت نیز با بی‌عدالتی قضایی مواجه خواهند شد.
هرچند این رویه تا ابد نخواهد ماند و فقط باید امیدوار بود خشم عمومی، تر و خشک را با هم نسوزاند.»

@Tavaana_TavaanaTech

مجید کاووسی‌فر، ۲۸ ساله، و برادرزاده‌اش حسین کاووسی‌فر، ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ پس از ترور حسن احمدی مقدس، قاضی دادسرای ارشاد، اعدام شدند. تصویری که از لحظات پیش از اعدام مجید ثبت شد، او را با لبخندی بر لب و در حالی نشان می‌دهد که با دستان بسته، برای مادرش و مردم علامت پیروزی نشان می‌دهد؛ تصویری که سال‌هاست به یکی از ماندگارترین تصاویر تاریخ معاصر ایران تبدیل شده است.

کیوان رفیعی، فعال حقوق بشر که مدتی با مجید کاووسی‌فر هم‌بند بود، سال‌ها بعد روایت کرد که او انگیزه این اقدام را تجربه بازداشت و محاکمه خود می‌دانست. به گفته رفیعی، مجید تعریف کرده بود که پس از آنکه بی‌گناه بازداشت شد، در دادسرای ارشاد بدون دادرسی عادلانه، به‌سرعت محاکمه، شلاق و جریمه شد و همان‌جا این تصمیم در ذهنش شکل گرفت. او از رفتار تحقیرآمیز با متهمان، صدور احکام فله‌ای و بی‌اعتنایی به اصول قانونی و شرعی سخن گفته بود.

سالگرد قتل حکومتی مجید کاووسی‌فر است؛ مردی که تصویر آخرش، با لبخندی بر لب در برابر چوبه دار، همچنان در حافظه جمعی بسیاری از ایرانیان زنده مانده است.

#مجید_کاووسی_فر

@Tavaana_TavaanaTech

مادر علی منوچهرآبادی، از جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، با انتشار ویدیویی در اینستاگرام، تولد خود را کنار مزار فرزندش برگزار کرد؛ تصویری تلخ از مادری که به جای آغوش فرزند، سالروز تولدش را بر سر خاک او سپری می‌کند.

علی منوچهرآبادی، جوان ۲۵ ساله کُرد اهل کرمانشاه، در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در محدوده فلکه سوم تهرانپارس، بر اثر شلیک مستقیم گلوله نیروهای جمهوری اسلامی جان باخت. او همراه پدرش در یک مغازه ساعت‌فروشی کار می‌کرد و پسرخاله میثم کُرانیان، از دیگر جان‌باختگان همان اعتراضات، است.

هر ویدیو، هر حضور بر مزار و هر یادآوری نام جان‌باختگان، تنها سوگواری یک خانواده نیست؛ تلاشی است برای زنده نگه‌داشتن حقیقت و ادامه دادخواهی. خانواده‌های دادخواه، بار سنگین فقدان را هر روز با خود حمل می‌کنند و در بسیاری موارد، علاوه بر این اندوه، با فشارها، تهدیدها و تنهایی نیز روبه‌رو هستند.

همراهی جامعه با این خانواده‌ها، شنیدن روایتشان، حضور در کنارشان و زنده نگه‌داشتن نام عزیزانشان، می‌تواند اندکی از این تنهایی را بکاهد. دادخواهی تنها مسئولیت خانواده‌ها نیست؛ مسئولیتی جمعی است.

@Tavaana_TavaanaTech

حاکمیت، بیت‌المال و آیین‌های دولتی
وقتی دین از مسیر مردم فاصله می‌گیرد

تاریخ بارها نشان داده است که هرگاه دولت‌ها متولی امور معنوی و عبادی جامعه شده‌اند، دینداری از درون تهی و اعتماد عمومی خدشه‌دار شده است. وظیفه ذاتی حکومت‌ها تمشیت امور مادی، تامین امنیت و نظارت بر اقتصاد است، نه دخالت در روابط فردی انسان‌ها با خداوند یا برگزاری آیین‌های حکومتی.

▪️دولتی‌سازی اربعین و سیاسی‌سازی مناسک
در سال‌های اخیر شاهد دخالت عیان نهادهای دولتی در برگزاری مراسمی مانند راه‌پیمایی اربعین هستیم. این آیین که ریشه‌ای در باورهای درونی داشت، به مرور به یک رویداد کاملا سیاسی و ابزاری تبلیغاتی تبدیل شده است. تزریق بودجه‌های کلان و سازماندهی‌های دولتی، حتی روح معنوی و مردمی این آیین‌ها را مخدوش کرده و آن را به نمایش قدرت یک تفکر خاص تقلیل داده است.

▪️حیف‌ومیل بیت‌المال در شرایط بحران معیشتی
بزرگ‌ترین آسیب این روند، هزینه شدن سنگین‌ترین منابع از بیت‌المال برای اهداف یک گروه خاص و ایدئولوژی حکومتی است. این در حالی است که بخش بزرگی از جامعه ایران، اعم از شهروندان مذهبی، اهل سنت و سایر اقلیت‌های دینی، رضایتی از صرف ثروت ملی برای این پروژه‌ها ندارند.
امروز در شرایطی که گسترش فقر، تورم و بی‌ثباتی اقتصادی، زندگی میلیون‌ها ایرانی را تحت تاثیر قرار داده است، هدررفت منابع عمومی برای مناسک دولتی، شکاف میان حاکمیت و ملت را عمیق‌تر می‌کند. مردمی که برای تامین نیازهای اولیه زندگی در عسر و حصرند، حق دارند بپرسند چرا سرمایه‌های ملی صرف اولویت‌هایی می‌شوند که هیچ سنخیتی با سفره‌های خالی آن‌ها ندارد.

▪️بازگشت دین به جایگاه مردمی
امور دینی و عبادی اموری درونی و برخاسته از دل جامعه هستند و باید به دست خود مردم اداره شوند. دخالت دولت در این حوزه نه‌تنها به خلوص معنوی آیین‌ها لطمه می‌زند، بلکه بحران مشروعیت و بی‌اعتمادی را تشدید می‌کند.

#اربعین #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

محکومیت مصطفی علیپور، از معترضان مجروح دی ماه ۱۴۰۴ به حبس و شلاق

مصطفی علیپور، ۳۲ ساله و اهل بجنورد، که در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شده بود، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب بجنورد به ریاست قاضی ایزانلو به سه سال و شش ماه و یک روز حبس تعزیری محکوم شده است.

همچنین شعبه ۱۰۴ دادگاه کیفری برای این شهروند هشت ماه حبس و ۷۴ ضربه شلاق صادر کرده است. جلسه رسیدگی به پرونده وی تنها در یک نوبت و به‌صورت آنلاین و غیرحضوری برگزار شده است.

مصطفی علیپور در تاریخ ۱۹ بهمن ۱۴۰۴ بازداشت شد و پس از حدود ۴۰ روز بازداشت همراه با شکنجه، با تودیع وثیقه به‌طور موقت آزاد شد. با وجود صدور حکم، تاکنون ابلاغ رسمی از طریق سامانه ثنا انجام نشده و مفاد حکم تنها به‌صورت شفاهی به وی اعلام شده است.

مصطفی علیپور در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ بر اثر شلیک سلاح ساچمه‌ای نیروهای حکومتی به‌شدت مجروح شد. بنا بر اطلاعات دریافتی، دست‌کم ۱۰۰ ساچمه از بدن او خارج شده و تعدادی دیگر نیز در دوران بازداشت به دلیل عفونت از بدنش خارج شده‌اند.


#مصطفی_علیپور

@Tavaana_TavaanaTech

شورای جهانی کلیساها خواستار لغو مصادره کلیسای «حضرت پطرس» تهران شد

شورای جهانی کلیساها (WCC) در واکنش به مصادره کلیسای «حضرت پطرس» در تهران، از حکومت ایران خواست مالکیت این ملک را به شورای کلیساهای انجیلی ایران بازگرداند و امکان بازگشت ساکنان مجموعه را فراهم کند.
کلیسای انجیلی (پروتستان) «حضرت پطرس»، کلیسایی تاریخی، بنا نهاده شده در ۱۲۵۱ خورشیدی در قلب تهران قدیم است؛ در تقاطع خیابان «سپه» و خیابان «قوام السلطنه» سابق و «سی‌تیر» کنونی. تا به امروز، این کلیسا مجموعه‌ای اماکن مذهبی و فرهنگی بوده که چندین خانواده مسیحی، از میان ارمنی‌ها و آشوری‌ها در آن زندگی می‌کرده‌اند. از جمله اماکن فرهنگی و مذهبی حاضر در این مجموعه به مساحت ۲.۵ هکتار، می‌توان به دو مدرسه واقع در این محوطه و انجمن کتاب مقدس اشاره کرد که پیش از این تعطیل شده بود، اشاره کرد.
مقامات جمهوری اسلامی ماه گذشته این مجموعه ۱۰ هکتاری را به تصرف خود درآورده‌اند؛ اقدامی که به تخلیه اجباری ۲۰ خانواده آشوری و ارمنی ساکن در این محل منجر شده است. این مجموعه، افزون بر واحدهای مسکونی، دو مدرسه و دفاتری را دربرمی‌گرفت که انجمن کتاب مقدس و شورای کلیساهای انجیلی ایران از آن‌ها استفاده می‌کردند.
جری پیلای، دبیرکل شورای جهانی کلیساها، با ابراز «نگرانی عمیق» درباره این رویداد گفت مصادره اموال کلیسا و تخلیه اجباری مسیحیان ساکن در مجموعه، «نقض جدی آزادی مذهب و عقیده» و تهدیدی برای حضور و میراث دیرینه مسیحیان ایران است.
او از دولت ایران خواست کلیسا را به شورای کلیساهای انجیلی بازگرداند و به ساکنان اخراج‌شده اجازه دهد به محل زندگی خود بازگردند. پیلای همچنین بر رعایت کرامت انسانی، آزادی مذهبی و حقوق اقلیت‌های دینی، مطابق با قوانین بین‌المللی حقوق بشر، تأکید کرد.
بر اساس گزارشها، آخرین ساکن این مجموعه ۱۲ ژوئیه کلیسا را ترک کرده است؛ موضوعی که نگرانی‌هایی را درباره احتمال تخریب کلیسا و دیگر ساختمان‌های این مجموعه ایجاد کرده است.
کارشناسان سازمان ملل نیز تأکید کرده‌اند که اخراج اجباری با قوانین بین‌المللی حقوق بشر سازگار نیست و می‌تواند اعضای اقلیت‌های دینی و قومی را در معرض بی‌خانمانی قرار دهد.
گفتنی است مقام‌های جمهوری اسلامی مصادره این ملک را با ادعای مالکیت خارجی آن توجیه کرده‌اند./محبت‌نیوز

#کلیسا #مسیحیان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialigue1402