پیام یکی از همراهان توانا؛ نگاهی است به شکاف میان اولویت‌های حکومت و نیازهای روزمره مردم.
«وقتی “سرمایه ملی” نام “بیت المال” میگیرد، میشود همین که سخنگوی دولت بگوید: برای دارو بودجه نداریم، ولی در همین زمان برای یک عده گوشت آهو و ماهی و میگو برای راهپیمایی اربعین به مقدار فراوان فراهم است، کارناوالی که چندین سال است از طرفی محل بیزینس های کلان و از طرفی به صدور ثروت ملی به کشوری بیگانه شده.
به زبان ساده: پول ملی صرف کسی میشود که با ایدئولوژی مربوطه همسو باشد، همان ایدئولوژی که پایه های ج.ا بر آن بنا شده.
اما خشم عمومی شاید تا زمانی خود را مدیریت کند، ولی تا همیشه ادامه نخواهد داشت، حتی با احکام قرون وسطایی چون بغی و محاربه.
و بخش دردناک اینجاست: ملتی که دهه‌ها تبعیض را از صدر تا ذیل با گوشت و پوست خود لمس کرده‌اند، در نهایت نیز با بی‌عدالتی قضایی مواجه خواهند شد.
هرچند این رویه تا ابد نخواهد ماند و فقط باید امیدوار بود خشم عمومی، تر و خشک را با هم نسوزاند.»

@Tavaana_TavaanaTech

مجید کاووسی‌فر، ۲۸ ساله، و برادرزاده‌اش حسین کاووسی‌فر، ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ پس از ترور حسن احمدی مقدس، قاضی دادسرای ارشاد، اعدام شدند. تصویری که از لحظات پیش از اعدام مجید ثبت شد، او را با لبخندی بر لب و در حالی نشان می‌دهد که با دستان بسته، برای مادرش و مردم علامت پیروزی نشان می‌دهد؛ تصویری که سال‌هاست به یکی از ماندگارترین تصاویر تاریخ معاصر ایران تبدیل شده است.

کیوان رفیعی، فعال حقوق بشر که مدتی با مجید کاووسی‌فر هم‌بند بود، سال‌ها بعد روایت کرد که او انگیزه این اقدام را تجربه بازداشت و محاکمه خود می‌دانست. به گفته رفیعی، مجید تعریف کرده بود که پس از آنکه بی‌گناه بازداشت شد، در دادسرای ارشاد بدون دادرسی عادلانه، به‌سرعت محاکمه، شلاق و جریمه شد و همان‌جا این تصمیم در ذهنش شکل گرفت. او از رفتار تحقیرآمیز با متهمان، صدور احکام فله‌ای و بی‌اعتنایی به اصول قانونی و شرعی سخن گفته بود.

سالگرد قتل حکومتی مجید کاووسی‌فر است؛ مردی که تصویر آخرش، با لبخندی بر لب در برابر چوبه دار، همچنان در حافظه جمعی بسیاری از ایرانیان زنده مانده است.

#مجید_کاووسی_فر

@Tavaana_TavaanaTech

مادر علی منوچهرآبادی، از جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، با انتشار ویدیویی در اینستاگرام، تولد خود را کنار مزار فرزندش برگزار کرد؛ تصویری تلخ از مادری که به جای آغوش فرزند، سالروز تولدش را بر سر خاک او سپری می‌کند.

علی منوچهرآبادی، جوان ۲۵ ساله کُرد اهل کرمانشاه، در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در محدوده فلکه سوم تهرانپارس، بر اثر شلیک مستقیم گلوله نیروهای جمهوری اسلامی جان باخت. او همراه پدرش در یک مغازه ساعت‌فروشی کار می‌کرد و پسرخاله میثم کُرانیان، از دیگر جان‌باختگان همان اعتراضات، است.

هر ویدیو، هر حضور بر مزار و هر یادآوری نام جان‌باختگان، تنها سوگواری یک خانواده نیست؛ تلاشی است برای زنده نگه‌داشتن حقیقت و ادامه دادخواهی. خانواده‌های دادخواه، بار سنگین فقدان را هر روز با خود حمل می‌کنند و در بسیاری موارد، علاوه بر این اندوه، با فشارها، تهدیدها و تنهایی نیز روبه‌رو هستند.

همراهی جامعه با این خانواده‌ها، شنیدن روایتشان، حضور در کنارشان و زنده نگه‌داشتن نام عزیزانشان، می‌تواند اندکی از این تنهایی را بکاهد. دادخواهی تنها مسئولیت خانواده‌ها نیست؛ مسئولیتی جمعی است.

@Tavaana_TavaanaTech

حاکمیت، بیت‌المال و آیین‌های دولتی
وقتی دین از مسیر مردم فاصله می‌گیرد

تاریخ بارها نشان داده است که هرگاه دولت‌ها متولی امور معنوی و عبادی جامعه شده‌اند، دینداری از درون تهی و اعتماد عمومی خدشه‌دار شده است. وظیفه ذاتی حکومت‌ها تمشیت امور مادی، تامین امنیت و نظارت بر اقتصاد است، نه دخالت در روابط فردی انسان‌ها با خداوند یا برگزاری آیین‌های حکومتی.

▪️دولتی‌سازی اربعین و سیاسی‌سازی مناسک
در سال‌های اخیر شاهد دخالت عیان نهادهای دولتی در برگزاری مراسمی مانند راه‌پیمایی اربعین هستیم. این آیین که ریشه‌ای در باورهای درونی داشت، به مرور به یک رویداد کاملا سیاسی و ابزاری تبلیغاتی تبدیل شده است. تزریق بودجه‌های کلان و سازماندهی‌های دولتی، حتی روح معنوی و مردمی این آیین‌ها را مخدوش کرده و آن را به نمایش قدرت یک تفکر خاص تقلیل داده است.

▪️حیف‌ومیل بیت‌المال در شرایط بحران معیشتی
بزرگ‌ترین آسیب این روند، هزینه شدن سنگین‌ترین منابع از بیت‌المال برای اهداف یک گروه خاص و ایدئولوژی حکومتی است. این در حالی است که بخش بزرگی از جامعه ایران، اعم از شهروندان مذهبی، اهل سنت و سایر اقلیت‌های دینی، رضایتی از صرف ثروت ملی برای این پروژه‌ها ندارند.
امروز در شرایطی که گسترش فقر، تورم و بی‌ثباتی اقتصادی، زندگی میلیون‌ها ایرانی را تحت تاثیر قرار داده است، هدررفت منابع عمومی برای مناسک دولتی، شکاف میان حاکمیت و ملت را عمیق‌تر می‌کند. مردمی که برای تامین نیازهای اولیه زندگی در عسر و حصرند، حق دارند بپرسند چرا سرمایه‌های ملی صرف اولویت‌هایی می‌شوند که هیچ سنخیتی با سفره‌های خالی آن‌ها ندارد.

▪️بازگشت دین به جایگاه مردمی
امور دینی و عبادی اموری درونی و برخاسته از دل جامعه هستند و باید به دست خود مردم اداره شوند. دخالت دولت در این حوزه نه‌تنها به خلوص معنوی آیین‌ها لطمه می‌زند، بلکه بحران مشروعیت و بی‌اعتمادی را تشدید می‌کند.

#اربعین #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

محکومیت مصطفی علیپور، از معترضان مجروح دی ماه ۱۴۰۴ به حبس و شلاق

مصطفی علیپور، ۳۲ ساله و اهل بجنورد، که در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شده بود، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب بجنورد به ریاست قاضی ایزانلو به سه سال و شش ماه و یک روز حبس تعزیری محکوم شده است.

همچنین شعبه ۱۰۴ دادگاه کیفری برای این شهروند هشت ماه حبس و ۷۴ ضربه شلاق صادر کرده است. جلسه رسیدگی به پرونده وی تنها در یک نوبت و به‌صورت آنلاین و غیرحضوری برگزار شده است.

مصطفی علیپور در تاریخ ۱۹ بهمن ۱۴۰۴ بازداشت شد و پس از حدود ۴۰ روز بازداشت همراه با شکنجه، با تودیع وثیقه به‌طور موقت آزاد شد. با وجود صدور حکم، تاکنون ابلاغ رسمی از طریق سامانه ثنا انجام نشده و مفاد حکم تنها به‌صورت شفاهی به وی اعلام شده است.

مصطفی علیپور در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ بر اثر شلیک سلاح ساچمه‌ای نیروهای حکومتی به‌شدت مجروح شد. بنا بر اطلاعات دریافتی، دست‌کم ۱۰۰ ساچمه از بدن او خارج شده و تعدادی دیگر نیز در دوران بازداشت به دلیل عفونت از بدنش خارج شده‌اند.


#مصطفی_علیپور

@Tavaana_TavaanaTech

شورای جهانی کلیساها خواستار لغو مصادره کلیسای «حضرت پطرس» تهران شد

شورای جهانی کلیساها (WCC) در واکنش به مصادره کلیسای «حضرت پطرس» در تهران، از حکومت ایران خواست مالکیت این ملک را به شورای کلیساهای انجیلی ایران بازگرداند و امکان بازگشت ساکنان مجموعه را فراهم کند.
کلیسای انجیلی (پروتستان) «حضرت پطرس»، کلیسایی تاریخی، بنا نهاده شده در ۱۲۵۱ خورشیدی در قلب تهران قدیم است؛ در تقاطع خیابان «سپه» و خیابان «قوام السلطنه» سابق و «سی‌تیر» کنونی. تا به امروز، این کلیسا مجموعه‌ای اماکن مذهبی و فرهنگی بوده که چندین خانواده مسیحی، از میان ارمنی‌ها و آشوری‌ها در آن زندگی می‌کرده‌اند. از جمله اماکن فرهنگی و مذهبی حاضر در این مجموعه به مساحت ۲.۵ هکتار، می‌توان به دو مدرسه واقع در این محوطه و انجمن کتاب مقدس اشاره کرد که پیش از این تعطیل شده بود، اشاره کرد.
مقامات جمهوری اسلامی ماه گذشته این مجموعه ۱۰ هکتاری را به تصرف خود درآورده‌اند؛ اقدامی که به تخلیه اجباری ۲۰ خانواده آشوری و ارمنی ساکن در این محل منجر شده است. این مجموعه، افزون بر واحدهای مسکونی، دو مدرسه و دفاتری را دربرمی‌گرفت که انجمن کتاب مقدس و شورای کلیساهای انجیلی ایران از آن‌ها استفاده می‌کردند.
جری پیلای، دبیرکل شورای جهانی کلیساها، با ابراز «نگرانی عمیق» درباره این رویداد گفت مصادره اموال کلیسا و تخلیه اجباری مسیحیان ساکن در مجموعه، «نقض جدی آزادی مذهب و عقیده» و تهدیدی برای حضور و میراث دیرینه مسیحیان ایران است.
او از دولت ایران خواست کلیسا را به شورای کلیساهای انجیلی بازگرداند و به ساکنان اخراج‌شده اجازه دهد به محل زندگی خود بازگردند. پیلای همچنین بر رعایت کرامت انسانی، آزادی مذهبی و حقوق اقلیت‌های دینی، مطابق با قوانین بین‌المللی حقوق بشر، تأکید کرد.
بر اساس گزارشها، آخرین ساکن این مجموعه ۱۲ ژوئیه کلیسا را ترک کرده است؛ موضوعی که نگرانی‌هایی را درباره احتمال تخریب کلیسا و دیگر ساختمان‌های این مجموعه ایجاد کرده است.
کارشناسان سازمان ملل نیز تأکید کرده‌اند که اخراج اجباری با قوانین بین‌المللی حقوق بشر سازگار نیست و می‌تواند اعضای اقلیت‌های دینی و قومی را در معرض بی‌خانمانی قرار دهد.
گفتنی است مقام‌های جمهوری اسلامی مصادره این ملک را با ادعای مالکیت خارجی آن توجیه کرده‌اند./محبت‌نیوز

#کلیسا #مسیحیان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialigue1402

احمد علم‌الهدی، امام جمعه مشهد، دی‌ماه ۱۳۹۷، در دیدار با طلاب مکتب نرجس، طلاب را «آسیب‌پذیرترین قشر جامعه» توصیف کرد و مدعی شد که مشکلات معیشتی آنان «طاقت‌فرسا» است.

او گفت: «از همه اقشار، آسیب‌پذیرتر، طلبه است، چون هیچ منشأ مالی برای آن‌ها وجود ندارد و شغل آخوندی درآمدزا نیست.»

علم‌الهدی همچنین درباره کمک‌های مالی مراجع تقلید اظهار داشت: «آقایان مراجع نیز وجوهات پرداخت می‌کنند، اما مبلغی که طلاب دریافت می‌کنند، حتی زندگی‌شان را به اندازه نصف یک رفتگر هم تأمین نمی‌کند.»

او با اشاره به لزوم تحمل این شرایط افزود: «هر طلبه‌ای با این وضع فقر نتوانست زندگی کند، هم دنیا و هم آخرتش تباه شد، رفت نوکر اجنبی شد، منحرف شد و در دنیا و آخرت به جایی نرسید.»

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که میلیون‌ها شهروند ایرانی زیر فشار تورم، کاهش قدرت خرید، بیکاری و بحران معیشت زندگی می‌کنند و بسیاری از کارگران، بازنشستگان، معلمان و دیگر اقشار جامعه برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای خود ناچار به اعتراض شده‌اند.
@Tavaana_TavaanaTech

مسعود قلندری، فعال مدنی اهل یاسوج، به بیش از ۷ سال و نه ماه حبس محکوم شد

مسعود قلندری، فعال مدنی اهل یاسوج که پیش‌تر نیز سابقه بازداشت و تحمل حبس داشته است، در دو پرونده جداگانه در دادگاه انقلاب و دادگاه کیفری با احکام متعدد محکوم شده است.

بر اساس اطلاعات دریافتی، شعبه دادگاه انقلاب، آقای قلندری را از بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام» به هفت ماه و نیم حبس، از بابت اتهام «ارسال اطلاعات» به سه سال و نیم حبس و از بابت اتهام «توهین به رهبری» به ۱۵ ماه حبس محکوم کرده است.

همچنین در دادگاه کیفری، وی از بابت اتهام «نشر اکاذیب رایانه‌ای» به ۱۴ ماه حبس، از بابت اتهام «اغوا یا تحریک مردم به جنگ و کشتار یکدیگر به قصد برهم زدن امنیت کشور» به ۱۵ ماه حبس و از بابت اتهام «نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی» به پرداخت ۵۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم شده است.

مسعود قلندری آخرین بار روز ۲۳ اسفند ۱۴۰۴ توسط نیروهای اطلاعات سپاه مقابل محل کارش، اداره برق یاسوج، بازداشت شد. بر اساس این گزارش، مأموران پس از تفتیش منزل او، وسایلی از جمله رایانه، لپ‌تاپ، تبلت، هارد، فلش و تلفن‌های همراه متعلق به او و اعضای خانواده‌اش را ضبط و با خود بردند.

بر پایه این اطلاعات، سپاه پاسداران همچنین مستندی درباره آقای قلندری تهیه و منتشر کرده است؛ اقدامی که به گفته منابع مطلع، این نگرانی را ایجاد کرده که از محتوای آن برای تشکیل پرونده قضایی جدید علیه وی استفاده شود.

#مسعود_قلندری #یاسوج

@Tavaana_TavaanaTech

محسن راوری، خبرنگار و فعال سیاسی، بیش از شش ماه است که بلاتکلیف در بازداشت به‌سر می‌برد

محسن راوری، خبرنگار و فعال سیاسی، از زمان بازداشت خود در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، همچنان در بازداشت و بلاتکلیفی به‌سر می‌برد.

بر اساس اطلاعات دریافتی، آقای راوری در پی فراخوان اعتراضات ۱۹ دی ۱۴۰۴ توسط نیروهای اطلاعات سپاه استان کرمان بازداشت شد و با گذشت بیش از شش ماه، همچنان در زندان نگهداری می‌شود. به گفته این منبع، وضعیت پرونده او همچنان نامشخص است و از اتهامات و دلایل نگهداری او در زندان اطلاع دقیقی در دست نیست.

محسن راوری در تماس تلفنی که از زندان به دوستانش داشته ضمن درخواست حمایت رسانه‌ای از زندانیان سیاسی، از ادامه بازداشت خود بدون تعیین تکلیف خبر داده و ‌گفته «نگذارید مثل برادرانمان در اصفهان حذفم کنند.»

بر اساس این گزارش، آقای راوری پیش از این نیز در سال ۱۳۹۶ و اعتراضات آبان ۱۳۹۸ توسط وزارت اطلاعات بازداشت و مدتی زندانی شده بود. همچنین در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۱ (جنبش «زن، زندگی، آزادی») توسط اطلاعات سپاه بازداشت شد و پس از آن از سازمان تأمین اجتماعی محل خدمت خود منفصل شد.

به گفته این منبع، او در پرونده مربوط به اعتراضات سال ۱۴۰۱، به همراه پوران ناظمی و تیمور سالاری با اتهاماتی از جمله «محاربه» و «افساد فی‌الارض» مواجه شده بود.

اکنون، با گذشت بیش از شش ماه از آخرین بازداشت وی، نگرانی‌ها درباره ادامه بلاتکلیفی و وضعیت پرونده محسن راوری همچنان ادامه دارد.

#محسن_راوری #از_بازداشتیها_بگو #کرمان

@Tavaana_TavaanaTech

بازداشت و ناپدیدسازی طلاب اهل سنت؛ ادامه فشار بر اقلیت‌های مذهبی

هفت طلبه اهل سنت مدرسه دینی «منبع‌العلوم کوه‌ون» شهرستان سرباز، ۱۱ روز است که در بازداشت نیروهای اداره اطلاعات به سر می‌برند و همچنان هیچ اطلاعی از محل نگهداری یا وضعیت آنان در دست نیست.

منابع حقوق بشری، از جمله حال‌وش، گزارش داده‌اند که خالد رخشانی، فرزند نجیب، اهل زاهدان، به همراه شش طلبه دیگر، صبح پنجشنبه اول مردادماه در شهرستان خاش توسط مأموران اداره اطلاعات بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شده‌اند.

با وجود گذشت یازده روز، خانواده‌های این افراد پس از پیگیری‌های مکرر، هنوز هیچ پاسخ روشنی درباره محل نگهداری، وضعیت یا اتهام‌های منتسب به آنان دریافت نکرده‌اند؛ موضوعی که بر نگرانی خانواده‌ها افزوده است.

این بازداشت‌ها در حالی صورت می‌گیرد که تنها چند روز پیش نیز دست‌کم ۱۲ شهروند عرب اهل سنت در آبادان و ماهشهر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند؛ روندی که نگرانی‌ها درباره افزایش فشار بر شهروندان اهل سنت و فعالان مذهبی و فرهنگی را بیش از پیش تشدید کرده است.

@Tavaana_TavaanaTech

هیئت‌رئیسه خانه سینما در نامه‌ای خطاب به مسعود پزشکیان، با اعتراض به ادامه برخوردهای امنیتی با سینماگران و فعالان فرهنگی، خواستار توقف احضارها، پرونده‌سازی‌ها و تشکیل کمیته‌ای برای رسیدگی به این اقدامات شد.

در این نامه آمده است که ادامه فشار بر هنرمندان، در حالی که مقام‌های حکومتی از «وحدت ملی» سخن می‌گویند، نه‌تنها به ترمیم شکاف‌های اجتماعی کمکی نمی‌کند، بلکه بی‌اعتمادی و فاصله میان جامعه و حاکمیت را عمیق‌تر می‌کند. هیئت‌رئیسه خانه سینما از رئیس‌جمهور خواسته است در جایگاه مسئول اجرای قانون اساسی، برای پایان‌دادن به این روند مداخله کند.

این اعتراض در شرایطی مطرح می‌شود که در ماه‌های گذشته فشار بر جامعه هنری به‌طور محسوسی افزایش یافته است. بازداشت سمیرا نوروزی ناصری و سپیده ابطحی، دو فیلمساز، و همچنین احضار حدود ۳۰ سینماگر به دادسرای فرهنگ و رسانه به دلیل موضع‌گیری درباره سرکوب اعتراضات دی‌ماه، تنها بخشی از این فشارهاست.

جمهوری اسلامی سال‌هاست که هنر و فرهنگ را نیز به عرصه‌ای امنیتی تبدیل کرده است.
@Tavaana_TavaanaTech

سعید سوزنگر، فعال حوزه امنیت سایبری و آگاهی‌رسانی در فضای مجازی، اعلام کرد که دادگاه او در شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب برگزار شده و به حبس درجه شش یا پرداخت ۵۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم شده است.

او ساعاتی پس از صدور حکم، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:

«سلام آزادی✌🏼
امروز دادگاهم در شعبه‌ی ۲۳ دادگاه انقلاب برگزار شد.

محکوم شدم به حبس درجه شش یا پرداخت جریمه‌ی نقدی ۵۰ میلیون تومانی.

از تمام شما عزیزان که این مدت پیگیر و جویای احوالم بودید ممنونم و همینطور از وکیلم آقای حجت کرمانی سپاسگزارم که بسیار زحمت کشیدند.

بریم که بعد از ماه‌ها سختی، اول کارهای عقب‌افتاده رو به سرانجام برسونیم و از نو شروع کنیم به ساختن.»

سعید سوزنگر پیش‌تر پس از آزادی از بازداشت، روایت کرده بود که ۲۹ دی‌ماه با یورش بیش از ۲۰ مأمور وزارت اطلاعات بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده و ۳۷ روز را در بازجویی و بازداشت گذرانده است.
@Tavaana_TavaanaTech

پیکر آروین خیرخواهان، جوان ۱۹ ساله‌ای که سحرگاه ۱۰ مرداد ۱۴۰۵ با اجرای حکم اعدام جانش توسط جمهوری اسلامی گرفته شد، در شاهرود و با حضور جمعی از نزدیکان خانواده به خاک سپرده شد.

آروین خیرخواهان از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ بود. او پس از بازداشت، با اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شد؛ حکمی که در دادگاه تجدیدنظر و دیوان عالی کشور نیز بدون تغییر تأیید و در نهایت اجرا شد.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، آروین در دوران بازداشت تحت فشار و شکنجه قرار گرفت و ناچار به اعتراف علیه خود شد؛ اعترافاتی که بارها از سوی نهادهای حقوق بشری به عنوان یکی از ابزارهای رایج در پرونده‌های سیاسی و امنیتی جمهوری اسلامی مورد انتقاد قرار گرفته است.

آروین تنها ۱۹ سال داشت؛ جوانی که آینده‌اش در میانه اعتراضات سراسری و در سایه روندی فاقد شفافیت و دادرسی عادلانه، با طناب دار پایان یافت. اکنون خانواده‌ای دیگر به جمع خانواده‌های دادخواه ایران افزوده شده است.

@Tavaana_TavaanaTech

‌
گفته می‌شود که اولین یکشنبه ماه آگوست، روز جهانی خواهر است. به پاس عشق و همراهی خواهران ....
اما حال خواهران زیادی در ایران خوب نیست. به ویژه آن‌ها که در جنایت دی ماه ۱۴۰۴ و جنایت‌های دیگر این ۴۷ سال، برادران خود را از دست داده‌اند.

خواهر جاویدنام بابک صادقی محسنی این ویدیو را منتشر کرده و نوشته:

«امروز روز جهانی خواهرِ هر مناسبتی میشه قلب من بیشتر درد میگیره. این که دیگه تمام مناسبت‌ها باید بدون حضور بابک باشه رنج بزرگیِ اینکه ۷ ماهِ دیگه بابک عزیزم رو نداریم درد بزرگیه، اینکه ۷ ماهِ که سهم‌من از خواهری کردن برای بابک شده درد و رنج و بغض و دلتنگی و گریه .... و هیچ چیز درمون نیست هیچ چیز چاره نیست ۸ سال و ۷ ماه که ندیدمت بابک رو و از این به بعد فقط به این ۸ سال ندیدن اضافه میشه و اضافه میشه... کاش یه روز از خواب بیدار شم همه چیز خواب باشه، کاش دوباره بتونم از راه دور فقط صداتو بشنوم. ببخشید که خواهر خوبی برات نبودم و بعد از تو من هنوز هستم و نفس می‌کشم بابک 😭 دلم برات خیلی تنگ شده عزیز خواهر @babak_a__ عزیز خواهر 😭
 به اندازه ی تمام دلتنگی‌هام زار زدم هر روز زار میزنم»

ـ همدلی و به رسمیت شناختن رنج یکدیگر، اولین قدم است، همدلی همبستگی ایجاد می‌کند و همبستگی نیروی مضاعف برای مبارزه جهت برافکندن ریشه این ظلمی که به مردم ایران را داشته شده و برقراری عدالت به قصد تکرار نشدن چنین فجایعی در میهنمان.


#بابک_صادقی_محسنی #روز_جهانی_خواهر #۱۸_۱۹_دی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
دلنوشته عباس واحدیان شاهرودی در روز تولد ۱۸ سالگی دخترش...

عباس واحدیان شاهرودی، زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد، در دل‌نوشته‌ای به مناسبت هجدهمین سالروز تولد دخترش، پارمیدا، از رنج چهار سال دوری اجباری از فرزندش نوشت و با ابراز عشق و دلتنگی، آرزو کرد روزی فرا برسد که هیچ دیواری میان او و دخترش نباشد و بتوانند سال‌های از دست‌رفته را در کنار یکدیگر جبران کنند.

متن این نامه به شرح زیر است:

دختر عزیزم پارمیدا،

امروز هجده‌سالگی‌ات را جشن می‌گیری؛ سنی که هر پدری آرزو دارد کنارش باشد، دست دخترش را بگیرد، به چشمانش نگاه کند و برای آینده‌اش آرزوهای بزرگ داشته باشد. اما از شهریور ۱۴۰۰ تا امروز، حتی یک روز هم فرصت در آغوش گرفتن تو را نداشته‌ام. سال‌هایی که باید در کنار هم می‌گذشت، پشت دیوارهای زندان وکیل‌آباد مشهد از ما گرفته شد.

می‌دانم در این سال‌ها، روزهای سخت زیادی را پشت سر گذاشتی؛ تولدها، عیدها و لحظه‌های مهم زندگی‌ات را بدون حضور پدرت سپری کردی. باور کن هیچ دردی برای یک پدر سنگین‌تر از این نیست که بزرگ شدن دخترش را از پشت میله‌ها تصور کند و نتواند کنار او باشد.

با این حال، همیشه به تو فکر کرده‌ام و به استقامت و بزرگی قلبت افتخار می‌کنم. امیدوارم بدانی که دوری، عشق مرا کم نکرده است. تو بزرگ‌ترین امید و انگیزه من برای ایستادگی هستی.

آرزو می‌کنم هجده‌سالگی‌ات آغاز روزهایی باشد که دیگر هیچ دیواری میان ما نباشد؛ روزهایی که بتوانیم تمام تولدهای از دست‌رفته را با هم جشن بگیریم و خنده‌هایمان جای سال‌های دوری را پر کند.

تولدت مبارک، دختر نازنینم.
دوستت دارم و به وجودت افتخار می‌کنم.

با تمام عشق،
پدرت، عباس واحدیان شاهرودی
از زندان وکیل‌آباد مشهد
.
#عباس_واحدیان_شاهرودی
#نه_به_جمهورى_اسلامى
#بیانیه_۱۴_نفر #بیانیه #بیانیه۱۴

@Tavaana_TavaanaTech