آموزشکده توانا
51K subscribers
38.8K photos
40.8K videos
2.56K files
21.2K links
کانال رسمی «توانا؛ آموزشکده جامعه مدنی»
عكس،خبر و فيلم‌هاى خود را براى ما بفرستيد:
تلگرام:
t.me/Tavaana_Admin

📧 : info@tavaana.org
📧 : to@tavaana.org

tavaana.org

instagram.com/tavaana
twitter.com/Tavaana
facebook.com/tavaana
youtube.com/Tavaana2010
Download Telegram
جاویدنام سامان (محمدرضا) دل‌آرام، ۳۷ ساله و پدر دوکودک، در پردیس تهران با شلیک گلوله جنگی جان باخت

سامان (محمدرضا) دل‌آرام، ۳۷ ساله، دارای مدرک دیپلم حسابداری، کارمند یک مجموعه در پارک فناوری و دارای اصالت شیرازی، روز جمعه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهر پردیس جان خود را از دست داد. او ساکن پردیس تهران بود.

بر اساس روایت شاهدان عینی، سامان دل‌آرام در فاصله‌ای نزدیک هدف اصابت گلوله جنگی قرار گرفت. گزارش‌ها حاکی است که با وجود انتقال او به مرکز درمانی، وی بر اثر شدت جراحات وارده جان باخته است. به گفته منابع محلی، گلوله به ناحیه زیر بغل، ریه و پهلو اصابت کرده و همین جراحات عامل جان‌باختن او بوده است.
سامان دل‌آرام پدر دو فرزند به نام‌های عماد و دل‌سا بود.

#سامان_دلآرام #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech
💔11🕊81
زندان‌ها ظرفیت نداشت؛ پس خبیث‌ها را کشتیم!
شلیک تیر خلاص به زخمی‌ها و بازداشتی با چه منطقی؟

پیام همراهان

پس از کشتار خونین روزهای هجدهم و نوزدهم دی‌ماه ۱۴۰۴، برخی از طرفداران حکومت نه‌تنها در برابر ابعاد فاجعه ابراز همدردی نکردند، بلکه با اطمینان و حتی افتخار کوشیدند آن را «منطقی» جلوه دهند. آنان با استناد به قرآن با تقسیم انسان‌ها به «طیب» و «خبیث» و با توجیهاتی ایدئولوژیک گفتند بازداشت، زندان و محاکمه هزینه دارد، زندان‌ها ظرفیت محدودی دارند و کشتن، راه‌حلی کم‌هزینه‌تر است. در این روایت، مرگ انسان‌ها نه یک فاجعه انسانی، بلکه نوعی صرفه‌جویی اداری تلقی شد.
این طرز فکر، صرفاً یک موضع سیاسی یا واکنش احساسی نیست؛ یک منطق تمام‌عیار انسان‌زدایانه است. منطقی که انسان را نه صاحب حق و کرامت، بلکه «هزینه» می‌بیند. وقتی انسان به عدد و بار مالی تقلیل داده می‌شود، مرگ او نیز به تصمیمی اجرایی و قابل توجیه بدل می‌شود. در همین نقطه است که اخلاق کنار می‌رود و خشونت با زبان عقلانیت بازتعریف می‌شود.
برچسب «خبیث» در این منطق، کارکردی مشخص دارد: حذف مسئولیت اخلاقی. تاریخ نشان می‌دهد که هر کشتار جمعی، پیش از آن‌که با اسلحه آغاز شود، با زبان آغاز شده است؛ زبانی که انسان را ناپاک، زائد یا غیرقابل‌اصلاح معرفی می‌کند. وقتی انسانی «خبیث» نامیده شد، کشتن او دیگر قتل محسوب نمی‌شود، بلکه «پاک‌سازی» تلقی می‌گردد.
این دیدگاه عامدانه نادیده می‌گیرد که دادگاه، دادرسی عادلانه و حق دفاع، هزینه‌های زائد نیستند؛ بلکه دستاوردهای بنیادین تمدن بشری‌اند. حذف محاکمه به بهانه‌ی کمبود جا یا صرفه‌جویی مالی، به معنای نفی حاکمیت قانون و بازگشت به منطق قهر عریان است؛ جایی که قدرت، هم قاضی است و هم مجری مرگ.
در همین چارچوب، گزارش‌هایی که پس از این وقایع منتشر شده‌اند، واجد اهمیت جدی‌اند. بر اساس برخی خبرها، به تعدادی از زخمی‌ها و بازداشت‌شدگان تیر خلاص زده شده و حتی پیکرهایی در سردخانه مشاهده شده‌اند که دستانشان بسته بوده است. چنین شواهدی این ظن را تقویت می‌کند که ممکن است برخی افراد ابتدا بازداشت و سپس کشته شده باشند. اگر این گزارش‌ها صحت داشته باشد، دیگر با پیامدهای ناخواسته‌ی درگیری روبه‌رو نیستیم، بلکه با حذف عامدانه‌ی انسان‌های بی‌دفاع مواجه‌ایم؛ اقدامی که به‌سختی می‌توان آن را جدا از همان منطق خطرناکی دانست که کشتن را از بازداشت «به‌صرفه‌تر» معرفی می‌کند.
جمله‌ی «زندان‌ها ظرفیت نداشت؛ پس خبیث‌ها را کشتیم» نه یک توضیح، بلکه نشانه‌ی یک سقوط عمیق اخلاقی است. نقد این منطق، دفاع از یک موضع سیاسی نیست؛ دفاع از انسان، عدالت و امکان زیستن در جامعه‌ای قانون‌مند است.

#جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴ #تیر_خلاص

@Tavaana_TavaanaTech
💔203
علیرضا رفیعی‌راد، دانشجوی ۲۰ ساله، پس از اصابت گلوله در تهران جان باخت

علیرضا رفیعی‌راد، ۲۰ ساله و دانشجوی رشته الکترونیک، روز جمعه پس از مجروح شدن با شلیک گلوله در جریان اعتراضات مردمی در تهران جان خود را از دست داد.
بر اساس اطلاعات دریافتی، علیرضا رفیعی‌راد شامگاه پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در محدوده نازی‌آباد از ناحیه پا هدف اصابت گلوله قرار گرفت. به گفته شاهدان، پس از تیراندازی، او به‌مدت حدود سه ساعت در پارکینگ یک منزل پناه گرفت تا شرایط منطقه آرام شود. سپس وی را به بیمارستان امیرالمؤمنین در جوادیه منتقل کردند، اما به دلیل اعلام کمبود امکانات، از پذیرش او خودداری شد.
پس از آن، علیرضا رفیعی‌راد با آمبولانس به بیمارستان شریعتی منتقل و تحت عمل جراحی قرار گرفت، اما بنا بر گزارش‌ها، پس از خروج از اتاق عمل به هوش نیامد و جان باخت. پیکر او پس از فوت توسط نیروهای امنیتی به پزشکی قانونی کهریزک منتقل شد و خانواده‌اش روز شنبه برای تحویل پیکر به آنجا مراجعه کردند.
بر اساس روایت خانواده، به‌دلیل ازدحام شدید در بهشت زهرا در روز یک‌شنبه، مراسم خاکسپاری با یک روز تأخیر و در نهایت روز دوشنبه برگزار شد.
جان‌باختن علیرضا رفیعی‌راد، دانشجوی جوان و غیرمسلح، بار دیگر توجه‌ها را به پیامدهای مرگبار استفاده از سلاح جنگی علیه شهروندان در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ جلب کرده است.

#علیرضا_رفیعی_راد #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴ #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech
💔213
جمهوری اسلامی و شخص خامنه‌ای، ایران را به ورطه‌ای هولناک کشانده‌اند، رهبر،‌ولی‌فقیه یا آنطور که ایرانیان می‌گویند «ضحاک» بی‌آنکه هرگز در برابر افکار عمومی و رسانه‌های مستقل پاسخگو باشد مسئول مستقیم کشتار ایرانیان است.
جمهوری اسلامی که با ترور و تیرباران و اعدام بر کار آمد با جنگ و اعدام ادامه یافت آبان ۹۸ قتل‌عام کرد ۴۰۱ قتل‌عام کرد و دی‌ماه ۱۴۰۴، هم بیش از سی هزار نفر از هم‌وطنان‌مان را در جریان سرکوب خونین اعتراضات، تنها در دو روز، به قتل رساند.

این فاجعه ادامه مستقیم چرخه‌ای از خشونت است که از سال ۱۳۵۷ آغاز شد. خامنه‌ای امروز هم با سوق‌دادن کشور به سمت تنش‌های ویرانگر، از پیگیری پروژه بمب اتمی تا تشدید دشمنی با کشورهای مختلف و حمایت و تسلیح گروه‌های تروریستی در منطقه، ایران را در مسیر ناامنی و جنگ قرار داده است.

ایران باقی خواهد ماند، اما تاریخ نام علی خامنه‌ای را نه به‌عنوان رهبر، که به‌عنوان مسئول یکی از تاریک‌ترین دوره‌های کشتار، سرکوب و ویرانی این سرزمین به یاد خواهد سپرد.
طرح از ساناز باقری

#نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech
👍276💯6🕊3💔2
حسن محمدی، کارگر و پدر دو فرزند و سومی در راه، در جریان سرکوب ۱۸ دی‌ماه در خرم‌آباد جان باخت

حسن محمدی، ۳۹ ساله، کارگر ساده و ساکن محله ده‌محسن در شهرستان خرم‌آباد، در جریان اعتراضات روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ جان خود را از دست داد.
بر اساس اطلاعات دریافتی، پیکر این شهروند جان‌باخته با اعمال فشار و تهدید نیروهای امنیتی، به‌صورت شبانه و بدون برگزاری مراسم عمومی به خاک سپرده شد. حسن محمدی پدر دو فرزند بود و بنا به گفته نزدیکان، قرار است فرزند سوم او حدود دو ماه بعد به دنیا بیاید.
پیکر او در قبرستان همان روستا به خاک سپرده شده است. جان‌باختن حسن محمدی، نمونه‌ای دیگر از سرکوب مرگبار شهروندان و اعمال فشار بر خانواده‌های قربانیان برای جلوگیری از اطلاع‌رسانی و سوگواری آزادانه به شمار می‌رود.

#حسن_محمدی #خرم‌آباد #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech
💔34🕊32
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
تصور کن – نهم: خدعه یا خودفریبی؟

خدعه بود یا خودفریبی یا مسخ دسته جمعی؟ نتیجه یکسان است؛ جز بی‌سامانی نسل‌ها، ویرانی ایران، ناآرامی خاورمیانه و ای بسا تشویش جهان، از حکومت اسلامی چه حاصل شد؟
اصلا این بار تصور نکن! نیاز به تخیل نیست؛ در واقعیت، به عین، با جسم و جان، دیدیم و زیستیم که چه‌گونه تقریبا تمام یک ملت، علی‌رغم همه زینهارهای پیشین، دچار خطر آن «خدعه‌/خودفریبی‌/مسخ» تاریخی شد! 

https://tavaana.org/imagine9/

در یوتیوب:
https://youtu.be/m4UeJlm_W-c



#پادکست #خمینی #خدعه #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech
👍16💔32
ماهان رستمی، ۲۱ ساله، در جریان سرکوب خیزش ۱۸ دی‌ماه در کرمانشاه در اثر شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جان باخت

ماهان رستمی، ۲۱ ساله، شهروند کُرد یارسان و ساکن شهرک دولت‌آبادِ کرمانشاه، شامگاه پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان سرکوب اعتراضات مردمی با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی جان خود را از دست داد.
بر اساس گزارش‌های دریافتی، ماهان رستمی با اصابت سه گلوله مستقیم به ناحیه قفسه سینه هدف قرار گرفت. پیکر او در بیمارستان فارابی کرمانشاه شناسایی شد، اما نیروهای امنیتی تا روز یک‌شنبه از تحویل آن به خانواده جلوگیری کردند. در نهایت، پیکر این جان‌باخته با اخذ تعهد کتبی، صبح روز یک‌شنبه به خانواده تحویل داده شد و در همان روز به خاک سپرده شد.
به گفته نزدیکان، ماهان رستمی پس از پایان دوره سربازی، برای کمک به خانواده و کار در کنار پدرش که به کشاورزی اشتغال داشت، تحصیل را ناچاراً کنار گذاشته بود. او کوچک‌ترین فرزند خانواده بود و پس از مهاجرت اجباری یکی از برادرانش، مسئولیت‌های خانوادگی بیشتری بر عهده داشت.
ماهان رستمی یکی از جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ است؛ شهروندی جوان و غیرمسلح که در جریان تیراندازی مستقیم به معترضان، جان خود را از دست داد.

برای ماهان؛
ته‌تغاریِ خانه‌ای که همیشه صدای خنده‌اش زودتر از خودش می‌رسید.
پسرِ آخرِ خانه،
آخرین نوه‌ی خانواده،
همانی که بودنش خانه را گرم می‌کرد، حتی وقتی چیزی نمی‌گفت.
او قرار نبود زود بزرگ شود،
اما زندگی زود از او مرد ساخت.
وقتی یکی از برادرانش ناچار شد ایران را ترک کند و در مسیر پناهندگی و آوارگی، سال‌هاست امکان بازگشت به وطن و خانواده‌اش را ندارد،
بار مسئولیت بر شانه‌های ماهان افتاد.
درس را کنار گذاشت؛
نه از بی‌علاقگی،
بلکه از اجبار.
ایستاد کنار پدر،
تا دست‌های جوانش تکیه‌گاه دستان پینه‌بسته‌ی کشاورزی باشد که هنوز امید را می‌کاشت.
سربازی‌اش تازه تمام شده بود.
رویایش ساده بود؛
با پول کارش ماشینی بخرد،
راه بیفتد
و زندگی‌اش را بسازد.
اما همان پول،
خرج مراسم بدرقه‌ای شد
که هیچ‌وقت نباید اتفاق می‌افتاد.
ماهان رفت…
و با رفتنش،
چیزی از این دنیا کم شد
که دیگر با هیچ‌چیز جبران نمی‌شود.
پدری که هنوز باور نکرده،
هر روز صبحانه، ناهار و شام
برای پسرش به مزار می‌برد.
با امیدی خاموش‌نشدنی
که شاید
ماهانش بلند شود
و غذایش را بخورد.
مادری که در مراسم،
با صدایی شکسته گفت:
«این عروسیِ پسرمه.»
و چه کسی می‌داند
مادری که باید لباس دامادی پسرش را می‌دید،
چگونه کفن را تاب می‌آورد؟
ماهان از آن آدم‌ها بود
که غم کنارشان دوام نمی‌آورد.
از آن لبخندها که مسری است.
کنارش که می‌نشستی،
دنیا—حتی برای چند دقیقه—
جای قابل‌تحمل‌تری می‌شد.
و حالا
او نیست،
اما دلیلِ نبودنش
از خودش بزرگ‌تر است.
ماهان
جانش را فدای آزادی کرد؛
نه برای نام،
نه برای شهرت،
بلکه برای حقِ زیستن
بی‌هراس،
بی‌تحقیر،
بی‌اجبار.
او رفت،
اما رفتنش فراموشی ندارد.
نامش در دل‌ها می‌ماند،
در سکوت سفره‌ای که یک نفر کم دارد،
در قبری که هر روز منتظر است،
و در نسلی که باید بداند
آزادی
همیشه بهایی دارد
و گاهی
به قیمت جانِ بهترین‌ها تمام می‌شود.
ماهان
تو فقط یک اسم نیستی؛
تو یادآوریِ زخمی هستی
که اگر بسوزد،
شاید ما را بیدار نگه دارد.
یادت
نه فقط عزیز،
که مسئولیت ماست.

#ماهان_رستمی #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴ #جنایت_علیه_بشریت #کرمانشاه

@Tavaana_TavaanaTech
💔3710🕊8
رد درخواست آزادی مشروط رضا محمدحسینی با مخالفت ضابط پرونده (اطلاعات سپاه)؛ تداوم حبس در زندان قزلحصار

علی شریف‌زاده اردکانی، وکیل دادگستری، با انتشار پیامی در اعلام کرد که درخواست آزادی مشروط موکلش، رضا محمدحسینی، به دلیل مخالفت ضابط پرونده تأیید نشده است. به گفته این وکیل، رضا محمدحسینی حدود سه سال است که بدون حتی یک روز مرخصی در زندان قزلحصار در حال تحمل حبس است.

این پرونده در حالی با مخالفت ضابط پرونده برای آزادی مشروط مواجه شده که به گفته نزدیکان و وکلای او، بازداشت رضا محمدحسینی در پی فعالیت‌ها و مواضع انتقادی‌اش علیه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی صورت گرفته است. او پیش‌تر خواستار قرار گرفتن سپاه پاسداران در فهرست سازمان‌های تروریستی به دلیل نقش مستقیم در سرکوب خونین اعتراضات مردمی، از جمله در آبان ۱۳۹۸، دی ۱۳۹۶ و پائیز ۱۴۰۱ شده بود.

بر اساس اطلاعات موجود، رضا محمدحسینی در اردیبهشت ۱۴۰۲، مقابل قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران، پیامی ویدیویی منتشر کرد و در آن تأکید داشت که سپاه پاسداران به دلیل سرکوب گسترده، آدم‌ربایی، خشونت عریان علیه شهروندان و ارتکاب جنایت علیه بشریت، باید در فهرست گروه‌های تروریستی قرار گیرد. پس از این اقدام، نیروهای امنیتی به منزل او یورش برده، با ضرب‌وشتم بازداشتش کردند و به بازداشتگاه منتقل شد. ضابط پرونده او اطلاعات سپاه معرفی شده است.

پس از بازداشت خشونت‌آمیز رضا محمدحسینی و انتقال او به سلول انفرادی، پدرش که شاهد ضرب‌وشتم فرزندش بود، مدتی بعد دچار سکته شد و جان باخت. با وجود این، به رضا محمدحسینی اجازه حضور در مراسم خاکسپاری پدرش داده نشد و او تاکنون نتوانسته بر مزار پدر خود حاضر شود.

حالا با مخالفت ضابط (اطلاعات سپاه تروریستی) همچنان باید در زندان باشد.
لازم به ذکر است، به دلیل مشارکت سپاه در کشتار مردم ایران، اتحادیه اروپا این نهاد نظامی را در فهرست گروه‌های تروریستی قرار داده است.

رضا محمدحسینی سال پیش در نامه‌ای از زندان نوشته بود:
«ما زندانی نیستیم، ما گروگان یک حکومت بی‌رحم هستیم.»

حالا باید گفت در واقع رضا محمدحسینی گروگان یک سازمان تروریستی است!

رضا محمدحسینی پیش از بازداشت در سال ۱۴۰۲ نیز به دلیل فعالیت‌های اعتراضی، از جمله نوشتن شعار «مرگ بر دیکتاتور»، چندین سال از عمر خود را در زندان سپری کرده بود. رد درخواست آزادی مشروط او، بار دیگر نگرانی‌ها درباره برخورد امنیتی با زندانیان سیاسی و نقش ضابطان امنیتی در روند قضایی این پرونده را افزایش داده است.

#رضا_محمدحسینی #IRGCterrorists
#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech
🕊206🥰1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
جاویدنام آراز سلیمیان در ۱۸ دی ماه ۱۴۰۴ در شهر چالوس توسط جمهوری اسلامی کشته شد

آراز سلیمیان، ۲۷ ساله، آرایشگر و تک‌فرزند خانواده بود که در جریان اعتراضات ۱۸ دی‌ماه در چالوس با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی، جان خود را از دست داد.

چند روز بعد مراسم سوم آراز سلیمیان، از جان‌باختگان اعتراضات ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در شهر چالوس با حضور گسترده شهروندان برگزار شد. این ویدیوها که تازه به دست ما رسیده حاکی است که این مراسم با تشویق و همراهی مردم همراه بوده است.
در این مراسم، بی‌تابی و اندوه مادر آراز سلیمیان و سخنانش با تک فرزندش تأثر زیادی ایجاد کرد.
برحضور و همراهی مردم در مراسم سوم آراز سلیمیان با وجود شرایط خفقان و سرکوب، به‌عنوان نشانه‌ای از همبستگی اجتماعی با خانواده‌های دادخواه ستودنی است.

#آراز_سلیمیان #چالوس #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech
💔142
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
جاویدنام سپهر اسماعیلی در جزیره کیش با شلیک گلوله نیروهای جمهوری اسلامی کشته شد

سپهر اسماعیلی، ۲۴ ساله، روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جزیره کیش با شلیک گلوله نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی به ناحیه سر جان خود را از دست داد.
بر اساس گزارش‌های دریافتی، وی در جریان سرکوب اعتراضات مردمی هدف تیراندازی مستقیم قرار گرفت و جان‌باختن او به‌عنوان یکی از قربانیان استفاده از خشونت مرگبار علیه شهروندان غیرمسلح ثبت می‌کنیم و یادش را گرامی می‌داریم.

#سپهر_اسماعیلی #جزیره_کیش #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech
💔12
جاویدنام پیمان دارنگ، ۴۱ ساله، پس از اصابت گلوله سرکوبگران به او در تهرانپارس، جان باخت

پیمان دارنگ، ۴۱ ساله و پدر دو فرزند و ساکن هفت‌حوض نارمک،، روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در محدوده تهرانپارسِ تهران هدف تیراندازی نیروهای مستقر در کلانتری تهرانپارس (کلانتری رشید) قرار گرفت و جان خود را از دست داد.
بر اساس اطلاعات دریافتی، گلوله جنگی به ناحیه ریه پیمان دارنگ اصابت کرده و او پس از مجروح‌شدن به بیمارستان منتقل شده است. وی تحت عمل جراحی قرار گرفت، اما در ادامه بر اثر آمبولی ریه جان باخت.
گزارش‌ها حاکی است که پس از جان‌باختن او، پیکرش به پزشکی قانونی کهریزک منتقل شد و خانواده تحت فشار قرار گرفتند تا از اطلاع‌رسانی عمومی خودداری کنند. همچنین به خانواده اجازه برگزاری مراسم خاکسپاری عمومی داده نشد و پیکر پیمان دارنگ بدون برگزاری مراسم و در سکوت خبری به خاک سپرده شد.

پیمان دارنگ، در راه آزادی ایران کشته شد، به این امید که دو فرزند به جا مانده از او در ایران آزاد زندگی و رشد کنند.

یادش گرامی باد

#پیمان_دارنگ #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech
💔16
جاویدنام یوسف بخشی، ۲۷ ساله، در جریان اعتراضات ۱۸ دی‌ماه در چالوس با شلیک گلوله به قلب جان باخت

یوسف بخشی، ۲۷ ساله و از کسبه شهر چالوس، در جریان اعتراضات مردمی روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی به ناحیه قلب جان خود را از دست داد.
بر اساس اطلاعات دریافتی، یوسف بخشی چندین سال پیش به‌همراه خانواده‌اش به چالوس مهاجرت کرده بود و در این شهر به کسب‌وکار مشغول بود. با وجود سکونت در چالوس، اصالت پدر و مادر او به کرمانج‌های شهر قوچان در استان خراسان رضوی بازمی‌گردد و پیکر او نیز در همین شهر به خاک سپرده شد.
نزدیکان یوسف بخشی او را جوانی آرام، مظلوم و غیرمسلح توصیف کرده‌اند که تنها به‌قصد اعتراض مسالمت‌آمیز و همراهی با دیگر شهروندان به خیابان رفته بود.

جان‌باختن یوسف بخشی یکی دیگر از موارد شلیک مستقیم گلوله جنگی به شهروندان معترض در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ است؛ اعتراضاتی که با سرکوب گسترده و مرگبار همراه بود.

#یوسف_بخشی #چالوس #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴ #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech
💔15
چگونه روایت
«هر دو طرف کشته داده‌اند»
مسئولیت کشتار را پنهان می‌کند!

پیام همراهان

پس از کشتار خونین هجدهم و نوزدهم دی، یکی از پرتکرارترین روایت‌های رسمی این بود: «از هر دو طرف کشته شده‌اند و ما سوگوار هر دو هستیم». این جمله در ظاهر انسانی و بی‌طرفانه به نظر می‌رسد، اما در واقع نمونه‌ی روشن یک مغالطه‌ی شناخته‌شده است: معادل‌سازی کاذب.

معادل‌سازی کاذب زمانی رخ می‌دهد که دو موقعیت اساساً نابرابر، از نظر اخلاقی و سیاسی هم‌سطح نشان داده می‌شوند. در اینجا، مردم معترض، بی‌سلاح، فاقد قدرت سازمان‌یافته و بدون اختیار استفاده از خشونت، در کنار نیروهای انتظامی، امنیتی و بسیج، مسلح، آموزش‌دیده، برخوردار از مصونیت قضایی و مأمور اجرای سرکوب، در یک تراز قرار داده می‌شوند. این تراز، واقعی نیست؛ ساختگی است.

اینکه هر مرگی دردناک و اندوه‌بار است، گزاره‌ای انسانی و درست است. اما همه‌ی مرگ‌ها یکسان و هم‌معنا نیستند. کسی که در مقام قدرت و با سلاح جنگی کشته می‌شود، در همان موقعیتی نیست که انسانی غیرمسلح در خیابان یا محله‌ی مسکونی هدف گلوله قرار می‌گیرد. حذف این تفاوت، حذف مسئولیت است.

معادل‌سازی کاذب یک کارکرد مشخص دارد: پاک‌کردن نقش عامل خشونت. وقتی گفته می‌شود «هر دو طرف کشته داده‌اند»، پرسش اصلی به حاشیه می‌رود: چه کسی دستور داد؟ چه کسی شلیک کرد؟ چه کسی ابزار و اختیار کشتن را داشت؟ این روایت، به‌جای روشن‌کردن حقیقت، گردی اخلاقی بر صحنه می‌پاشد.
سوگواری واقعی، نیازمند شجاعت دیدن نابرابری است. بی‌طرفیِ ادعایی در برابر رابطه‌ی نابرابر قدرت، بی‌طرفی نیست؛ جانبداری پنهان از خشونت است. عدالت از مساوی‌نشان‌دادن قربانی و عامل سرکوب آغاز نمی‌شود، بلکه از به‌رسمیت‌شناختن همین نابرابری بنیادین آغاز می‌شود.

#جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴ #ایران

@Tavaana_TavaanaTech
👍133
محمد رضایی، ۲۳ ساله، پس از اصابت گلوله و عدم رسیدگی پزشکی جان باخت

محمد رضایی، ۲۳ ساله، تک‌فرزند و ساکن رشت، در پی اصابت گلوله به ناحیه شکم در جریان اعتراضات ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ جان خود را از دست داد.

بر اساس اطلاعات دریافتی، محمد رضایی پس از مجروح شدن در روز ۱۸ دی‌ماه در میدان شهرداری رشت، به بیمارستان آریا منتقل شد. در این مراجعه اولیه، با وجود وجود دو ساچمه و جراحت شکمی، تنها بانداژ انجام شد و او بدون انجام اقدامات درمانی مؤثر ترخیص شد.

به گفته نزدیکان، حال او روز جمعه به‌دلیل خون‌ریزی وخیم شد و بار دیگر به همان بیمارستان منتقل شد. پس از تصویربرداری، وجود گلوله در بدن او تأیید شد، اما بنا بر روایت دریافتی از آشنایان، تا شب هیچ اقدام درمانی مؤثری انجام نشد. نهایتاً حوالی ساعت ۲ بامداد به اتاق عمل منتقل و ساعت ۷ صبح به بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) انتقال یافت.

در روز ۲۱ دی‌ماه، اعلام شد که عفونت به‌شدت گسترش یافته و آنتی‌بیوتیک‌ها پاسخ‌گو نیستند. محمد رضایی به کما رفت و نهایتاً شامگاه همان روز جان باخت. پیکر او پس از فوت به پزشکی قانونی منتقل شد.

در پزشکی قانونی اعلام شده که عملاً عمل جراحی مؤثری روی او انجام نشده و بیمارستان اجازه برای انجام عمل را نداشته است.

پیشتر گزارش‌های متعددی مبنی بر حضور نیروهای امنیتی در بیمارستان‌ها و ممانعت از اقدامات درمانی مؤثر منتشر کرده بودیم.

#محمد_رضایی #رشت #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech
💔211
زهرا ارجمندی، ۵۱ ساله، در جریان اعتراضات ۱۸ دی‌ماه در قشم با شلیک گلوله نیروهای سرکوبگر، جان باخت

به گزارش یک منبع آگاه، زهرا ارجمندی، ۵۱ ساله، روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جزیره قشم در جریان اعتراضات مردمی با شلیک گلوله نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی جان خود را از دست داد.
به گفته این منبع، پس از تیراندازی، خانواده و نزدیکان با محدودیت‌های شدید مواجه شدند و حتی امکان وداع و بوسه آخر با پیکر این جان‌باخته به آن‌ها داده نشد. زمانی که به پیکر زهرا ارجمندی رسیدند، بدن او هنوز گرم بوده و تلاش‌هایی برای انتقال فوری وی به بیمارستان و انجام اقدامات احیای اولیه صورت گرفته است، اما در مرکز درمانی اعلام شده که او جان باخته است.

این منبع همچنین افزوده است که تصاویر و خاطره آن شب، به‌ویژه اعلام مرگ در بیمارستان، همچنان به‌صورت کابوس‌های شبانه برای خانواده و نزدیکان باقی مانده است.
زهرا ارجمندی از چهره‌های شناخته‌شده در محیط ورزشی قشم بود؛ به گفته آشنایان، او فردی ورزشکار، خوش‌برخورد و مهربان بوده و ارتباط نزدیکی با جامعه ورزشی محل داشته است. وی مادر فردین، مربی بدنسازی در باشگاه ساناس آق‌دَمون قشم، بود.

#زهرا_ارجمندی #قشم #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech
💔182🕊2
آموزشکده توانا
کشته‌شدن جاویدنام محسن نمازی، ۱۹ ساله، با اصابت سه گلوله در میدان بهاران تهران؛ دفن اجباری در جلفا جاویدنام محسن نمازی، نوجوان ۱۹ ساله، روز ۱۸ دی‌ماه در منطقه ۱۷ تهران، میدان بهاران (محله فلاح)، با اصابت سه گلوله جنگی جان خود را از دست داد. بر اساس اطلاعات…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تصاویری از تشییع پیکر و خاکسپاری جاویدنام محسن نمازی در جلفا

جاویدنام محسن نمازی، ۱۹ ساله، با اصابت سه گلوله در میدان بهاران تهران کشته شد

جاویدنام محسن نمازی، نوجوان ۱۹ ساله، روز ۱۸ دی‌ماه در منطقه ۱۷ تهران، میدان بهاران (محله فلاح)، با اصابت سه گلوله جنگی جان خود را از دست داد.

گزارش‌ها حاکی است که پس از کشته‌شدن این جوان، به خانواده او اعلام شده که اجازه دفن پیکر در تهران را ندارند و باید پیکرش را خارج از پایتخت به خاک بسپارند. در نهایت، پیکر محسن نمازی در شهر جلفا، در نزدیکی مرز ارمنستان، دفن شده است.
همچنین به خانواده پیشنهاد شده بود که در ازای دریافت مبلغی، جان‌باختن او به‌عنوان «شهید» اعلام شود، اما پدر محسن نمازی این پیشنهاد را نپذیرفته و از پذیرش آن خودداری کرده است.
محروم کردن خانواده از حق دفن فرزندشان در محل زندگی، پیشنهاد پرداخت پول در برابر تغییر عنوان جان‌باختن، و اعمال فشارهای امنیتی، از جمله الگوهای تکرارشونده‌ای است که در پرونده بسیاری از جان‌باختگان اعتراضات مردمی دیده می‌شود.
کشته‌شدن محسن نمازی، نوجوانی ۱۹ ساله با آینده‌ای پیش رو، نمونه‌ای دیگر از به‌کارگیری مرگبار سلاح گرم علیه شهروندان غیرمسلح و نقض آشکار حق حیات در جریان سرکوب اعتراضات مردمی در ایران است.

#محسن_نمازی #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech
15🕊5💔3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM

بر مزار حسین اکرامی سورکی، با نوای ترانه‌ای مازندرانی، توأمان می‌رقصند و سوگواری می‌کنند.

«دله دیگه تنگ بونه
بی‌هوا دیوانه بونه
جنگ بونه…»

حسین اکرامی سورکی، ۳۸ ساله، کارگر ساختمانی و پدر دو فرزند، از معترضان ساکن سورکِ مازندران بود که در جریان اعتراضات ۱۸ دی‌ماه در ساری با شلیک نیروهای سپاه مجروح شد. گلوله به پای او اصابت کرد و به‌دلیل شدت جراحات، پزشکان ناچار به قطع پایش شدند. او پس از ۱۳ روز بستری در بیمارستان، بر اثر عوارض ناشی از تیراندازی جان باخت.

در اعتراض به نظمی ظالمانه که امکان زیستن را از نسل جوان سلب کرده، پیوندهای زندگی را از هم گسسته و آینده‌ی یک ملت را به تاریکی کشانده است، مردم ایران شیوه‌های تازه‌ای برای بیان خشم و مقاومت جمعی می‌آفرینند. رقص بر پیکر و مزار جان‌باختگان، نه بی‌حرمتی به مرگ، بلکه کنشی آگاهانه و معنادار علیه حکومتی است که حیات را از معنا تهی کرده و مرگ را به بخشی روزمره از زندگی بدل ساخته است.

این رقص، زبان خشم فروخورده‌ی جامعه‌ای است که نظم تحمیلی جمهوری اسلامی را برنمی‌تابد؛ نظمی که زندگی جوانان را بی‌ارزش کرده و سرنوشت آنان را ملعبه‌ی خشونت و سرکوب ساخته است. در این معنا، رقص بر مزار جان‌باختگان هم‌زمان بزرگداشت شجاعت و ایستادگی آنان است و محکومیتی آشکار علیه ستم، تباهی و خشونت حاکم. از همین منظر بود که مجیدرضا رهنورد، معترض اعدام‌شده در سال ۱۴۰۱، پیش از مرگ گفت: «برای من عزاداری نکنید، قرآن نخوانید، شادی کنید و برقصید.»

امروز، جامعه ایران در دل یک مبارزه‌ی ملی و آزادی‌خواهانه، هر موقعیت و هر آیین را به امکانی برای مقاومت بدل می‌کند. حتی سوگواری و مراسم خاکسپاری، که قرار بود نشانه‌ی سکوت و اندوه باشد، به صحنه‌ای برای اعتراض، یادآوری و بازپس‌گیری کرامت انسانی تبدیل می‌شود. در این کنش‌ها، مرگ به ابزار خاموشی بدل نمی‌شود؛ بلکه به زبانی برای ایستادگی و به چالشی علیه نظمی تبدیل می‌شود که می‌کوشد زندگی را از معنا تهی کند.

#حسین_اکرامی_سورکی #ساری #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech
💔245🕊4
جاویدنام محمد رفیعی، ۲۵ ساله، در قزوین با شلیک مستقیم نیروهای سپاه جان باخت

محمد رفیعی، جوان ۲۵ ساله و اهل روستای حسین‌آباد سفلی از توابع استان قزوین، روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات مردمی در شهر قزوین با شلیک مستقیم نیروهای سپاه پاسداران جان خود را از دست داد.

بر اساس اطلاعات دریافتی، وی در حالی که بدون سلاح در تجمعات اعتراضی حضور داشت، هدف تیراندازی مستقیم قرار گرفت.
محمد رفیعی، جوانی ورزشکار بود و عاشق زندگی، اما جمهوری اسلامی جان جوانش را گرفت.

#محمد_رفیعی #قزوین #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech
💔10🕊31
حامد طالبی پس از بازداشت در ۱۸ دی‌ماه، زیر شکنجه جان باخت

حامد طالبی، شهروند جوان، مجرد و اهل شهرستان چمگردان از توابع لنجان، روز پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد و بنا بر گزارش‌های دریافتی، در دوران بازداشت جان خود را از دست داد.

بر اساس اطلاعات ارائه‌شده از سوی یک منبع مطلع، حامد طالبی به‌تازگی دوره خدمت سربازی خود را به پایان رسانده و دارای شغل آزاد بود. او پس از بازداشت، تحت شکنجه قرار گرفته و در نتیجه آن جان باخته است. آثار شکنجه بر روی پیکر حامد طالبی مشهود بود.

پیکر حامد طالبی روز سه‌شنبه ۲۳ دی‌ماه به خانواده تحویل داده شد؛ با این حال، نیروهای امنیتی با اعمال محدودیت‌های شدید، تلاش می‌کردند که کسی پیکر او را نبیند.


#حامد_طالبی #لنجان #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech
💔16🕊2
جاویدنام سیاوش منصوری‌نژاد در مهرشهر کرج با شلیک گلوله جنگی جان باخت

سیاوش منصوری‌نژاد، ۳۰ ساله و ساکن مهرشهرِ کرج، شامگاه جمعه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان سرکوب اعتراضات مردمی در محدوده بلوار ارم مهرشهر با اصابت مستقیم گلوله جنگی به ناحیه قفسه سینه جان خود را از دست داد.

بر اساس روایت شاهدان، این تیراندازی حوالی ساعت ۲۲:۳۰ رخ داده است. پس از اصابت گلوله، دو نفر از دوستان سیاوش او را با موتورسیکلت به درمانگاه شبانه‌روزی مرکزی مهرشهر منتقل کردند. هم‌زمان، فردی با تلفن همراه سیاوش با مادر او تماس گرفته و تنها اعلام کرده بود که سیاوش تیر خورده و به بیمارستان منتقل شده است، بدون آن‌که نام یا محل مرکز درمانی را اعلام کند.
خانواده سیاوش منصوری‌نژاد به دلیل بی‌اطلاعی از محل انتقال، تا حوالی ساعت یک بامداد در جست‌وجوی او میان مراکز درمانی مختلف بوده‌اند و نهایتاً پیکر بی‌جان او را پیدا کرده‌اند. آن‌ها پیکر سیاوش را از درمانگاه خارج کردند تا به دست نیروهای امنیتی نیفتد و تا ساعت ۶ صبح در منزل نگهداری کردند.

پس از آن، پیکر این جان‌باخته با خودروی یکی از همسایگان به سردخانه بهشت سکینه کرج منتقل شد. مراسم خاکسپاری سیاوش منصوری‌نژاد روز ۲۱ دی‌ماه برگزار شد، اما اجازه داده نشد که او در محل مورد نظرشان به خاک سپرده شود. در نهایت، پیکر وی در بهشت علیِ ماهدشت به خاک سپرده شد.

#سیاوش_منصوری_نژاد #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech
💔5