Book_iran_city

کار او تخیل کسانی را که آن را می‌بینند برمی‌انگیزد، زیرا، اگر جرات ندارند، بینندگان چیزی جز تصاویر زیبا و گیج‌کننده نمی‌بینند. آنها حتی برای ماندگاری در جوهر ذهن ما به داستان نیاز دارند. و در این مهارت برای برانگیختن خلاقیت در هر کسی که با کار او تعامل دارد، لورا ماکابرسکو یک دستکاری بی‌نظیر در ذهن خلاق است. بسیاری از کارهای او و ضرورت متعاقب آن برای آوردن زندگی به چشم انداز آن، از گنجاندن خود او به عنوان سوژه برای عکاسی اش سرچشمه می گیرد.
در تصاویر او بسیار رنگ پریده، تقریباً شفاف، بر روی خط نازکی از زندگی و مرگ آویزان است، نمی تواند تصمیم بگیرد که قرار است چه بُعدی از هستی را انتخاب کند. او هنوز جایی در این بین است.
کار او با تمایل تماشاگر برای آوردن روایتی به آن از مرگ و زندگی فراتر می رود. در حالی که ماکابرسکو در آثارش از زندگی و مرگ فراتر می رود، همچنین به خواست خلاقیت اوج بیننده. صرف نظر از داستانی که آنها می گویند (صرف نظر از موضوعات ماکابرسکو در آن سرنوشت ) اگر خط داستانی وجود داشته باشد که توسط مخاطب بر روی عکس نمایش داده شود، اثر زنده می ماند. و این هدف اساسی همه چیز است. داستان ملکه است.

به نوبه خود، خط داستانی ماکابرسکو (لزوماً برای درک مخاطب از کارش برای درک تفسیر آنها از کارش لازم نیست، اما قطعاً در وهله اول لازم است که ماکابرسکو برای عکاسی الهام بگیرد) عمدتاً از داستان هایی نشأت می گیرد که او به قلبش نزدیک است. کارهای اولیه او مانند زندگی اولیه اش ، بر پایه آن خاطرات دوران کودکی است که در کاوش در "مزارع دوردست، پیچک های بلند پیچک، گلبرگ های مخملی" خانه پدربزرگ و مادربزرگش در حومه شهر است. با هجوم خلاقانه تأثیر فولکلور، عکس های اولیه او مانند اسکرین شات هایی از افسانه های زیبا اما بی رحمانه هستند. روایات آنها مستقیم نیست. تصاویری که ظاهر می شوند بیشتر شبیه احساساتی هستند که در طول سخنرانی یک داستان قدیمی مبتنی بر عامیانه (پر از جادوها و مجازات ها) به وجود می آیند.

اما همانطور که او در مصاحبه خود با وبلاگ هنری [My Modern Met] صحبت کرد ، سبک او در طول زمان توسعه یافت. با گذشت سال‌ها، زمانی که شخصیت [او] تکامل یافت و روح [او] برای سکوت بازتر شد، تصاویر نرم‌تر و مینیمالیستی‌تر شدند.

امروزه او بیشتر الهامات خود را از تأثیر متون مذهبی و به ویژه کاتولیک می‌گیرد. و اگرچه کاملاً مذهبی نیست، اما آثار او معنویت زیربنایی را تراوش می کند. در قاب او اغلب خودش به عنوان فضای اشتراک سوژه با کمترین انتظار از شرکت وجود دارد. روباه‌ها، کلاغ‌ها، مارها، و لحظات صمیمی را با سوژه‌هایش به اشتراک می‌گذارند که خود اغلب در گل رز، لوله‌های IV، درختان انگور و پارچه‌های گیره‌ای درگیر می‌شوند. و حتی در میان مجموعه‌ای از اسم‌ها که به‌نظر می‌رسد اشتراک‌گذاری یک تصویر بیش از حد است، عکاسی ماکابرسکو با سادگی، مینیمالیسم و نرمی تعریف می‌شود. هیچ برخورد سختی از سوژه های او وجود ندارد، هیچ درد شدیدی از طریق تعامل آنها نشان داده نمی شود. تنها تعبیری از فرزند درونی مخاطب او وجود دارد، جایی که تخیل یک امر ضروری است و شکم قوی می تواند ثانیه ارزشمندی باشد.

بنابراین، برای هنرمندی که به شدت به سیالیت خط داستانی و سنت فولکلور و متن دلبسته است، چه چیزی می تواند بعدی در تکامل لورا ماکابرسکو باشد؟ رایج ترین پاسخ او فیلم است. و اگرچه ما طعمی از آنچه که می تواند از دید چنین نیروی جذاب افسانه عکاسی به نظر برسد را نچشیده ایم، شکی نیست که بیننده را به قلمروی تاریکی، غریبی و زیبایی غیرقابل انکار می کشاند. او با نزدیک شدن به روند نمادگرایی، استعاره های بصری را در عکاسی خود می سازد که به مسائل اروتیسم و خاجی می پردازد. او از نمادهای ارتدکس و ادبیات رئالیسم جادویی الهام گرفته است. او افسانه ها را در یک قاب واحد ترجمه می کند و تصاویری نگران کننده از سرزمین های موجود بدون زمان ایجاد می کند که در آن نیروهای ماوراء طبیعی با نظم واقع گرایانه جهان در می آمیزند. دنیای خلق شده توسط لورا بین فانتزی وابسته به عشق شهوانی یک دختر و غرایز در حال انفجار طبیعت در نوسان است. داستان های لورا با پیروزی خیر بر شر به پایان نمی رسد. قاب معمولاً فقط لحظه اوج داستان را نشان می دهد، لحظه تعلیق کنشی که داستان در آن انباشته می شود و تعیین جهت حل آن غیرممکن است.

❐ لورا ماکابرسکو و مرگ در سرزمین جادویی

لورا ماکابرسکو، عنصر سوررئالیستی را در هنر خود معنوی می داند. سوررئالیسم اساس هر اثر هنری است که تمام احساسات، افکار و غیره بر آن استوار است. لورا هنگام خلق کردن اغلب به سمت افسانه ها و رؤیاها می چرخد و تا حد ممکن از دنیای واقعی و روزمره دور می شود.

25 views17:36