🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۷ امرداد سالروز درگذشت #بهروز_ثروتیان
( زاده ۱۱ مهر ۱۳۱۶ میاندوآب -- درگذشته ۷ امرداد ۱۳۹۱ کرج ) استاد دانشگاه، نظامیشناس و پژوهشگر ادبی
ثروتیان فارغالتحصیل مقطع دکترای زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران، نظامیشناس و پژوهشگر بود و از سال ۱۳۶۵ تا ۱۳۸۲ با دانشگاه آزاد واحد کرج همکاری داشت. وی پس از آن تا زمان فوت به تصحیح غزلیات حافظ و تحقیق درباره تفسیر صفیعلیشاه مشغول بود.
نخستین کتاب وی در ابتدای دهه ۱۳۵۰ با عنوان «بررسی فر در شاهنامه فردوسی» از سوی انتشارات موسسه تاریخ و فرهنگ ایران منتشر شد. او تحقیقات و آثار بسیاری در حوزه نظامیشناسی داشت.
آثار این پژوهشگر به شرح زیرند: «مخزنالاسرار» «لیلی و مجنون» «خسرو و شیرین» «هفت پیکر «شرفنامه» «اقبالنامه» نقد و بررسی دستنویسها و نسخ علمی «غزلیات حافظ» «شرح غزلیات حافظ» «فرهنگ اصطلاحات و تعریفات نفایسالفنون» «بررسی فر در شاهنامه فردوسی» «تصحیح جاودان خرد» «پیر طریقت گفت» (سخنان خواجه عبداله انصاری) «بیان در شعر فارسی» «فن بیان در آفرینش خیال» «الفبانامه فارسی برای بیگانگان به زبان اسپرانتو» «روایات گهربار» (گزیدهای از تفسیر کشفالاسرار) «طنز و رمز در الهینامه»، «خسرو و شیرین» «نظامی گنجهای» «لیلی و مجنون نظامی گنجهای» «گنج رازها» (بازنویسی و تلخیص مخزنالاسرار نظامی گنجهای) «خسرو و شیرین» (بازنویسی و تلخیص) «آیینه اسکندر» (بازنویسی و تلخیص شرفنامه) «اقبال اسکندری» (بازنویسی و تلخیص اقبالنامه) «نقد آرزوها» (بازنویسی و تلخیص مثنوی الهینامه) «مرغان صحرای عشق» (بازنویسی و تلخیص منطقالطیر) «درخت طوبی» «رویای عشق در مثنوی گل و نوروز» «گزیده مخزنالاسرار» «آیینه غیب نظامی گنجهای در مثنوی مخزن الاسرار» «سلام بر حیدر بابا» «اندیشه و هنر در شعر نیما یوشیج» «قصههای خوب خوب: قصههای برگزیده کلیله و دمنه به زبان ساده» «اندیشههای نظامی گنجهای» «سرودههای بیگمان حافظ» «صدای پای آب» (نقد و بررسی اشعار سهراب سپهری) «شرح و نقد غزلیات شمس تبریزی» «الفبای شکل خیال در مثنوی گل و نوروز» «زندگی و شعر عطار نیشابوری» «حافظ غزللرینی تورکجه یازسایدی» «نامههای حافظ» «بازنویسی و نقد المعجم فی معاییر اشعار العجم»، «راز عشق در لیلی و مجنون نظامی گنجهای» «شرح مخزنالاسرار نظامی گنجهای» «شرح راز منطقالطیر عطار» «شرح ساده گلشن راز» «بشنو از نی» (شرح ساده مثنوی معنوی)، «شهریار ملک سخن با منظومه فارسی سلام بر حیدربابا»، «هفت افسانه خیالانگیز در هفت پیکر نظامی گنجهای»، «علی (ع) در تفسیر کشفالاسرار میبدی»، «دیوان نیر تبریزی»، «اولیای ذکر در تذکرةالاولیا عطار»، «غزلیات سعدی»، «هنر و اندیشه نظامی گنجهای»، «کشمکش زندگی در جنگل کلیله و دمنه»، «لذت بهتزدگی در شعر محمدعلی بهمنی» «زنان افسانهای در آثار نظامی گنجهای» «عشق پرشور شهریار و پری» «فیه ما فیه» «خردنامههای ایران باستان» «صفیعلیشاه و تفسیرش»
ثروتیان در ۷۵ سالگی درگذشت و در قطعه ۱۲ بهشت سکینه کرج به خاک سپرده شد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۷ امرداد سالروز درگذشت #بهروز_ثروتیان
( زاده ۱۱ مهر ۱۳۱۶ میاندوآب -- درگذشته ۷ امرداد ۱۳۹۱ کرج ) استاد دانشگاه، نظامیشناس و پژوهشگر ادبی
ثروتیان فارغالتحصیل مقطع دکترای زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران، نظامیشناس و پژوهشگر بود و از سال ۱۳۶۵ تا ۱۳۸۲ با دانشگاه آزاد واحد کرج همکاری داشت. وی پس از آن تا زمان فوت به تصحیح غزلیات حافظ و تحقیق درباره تفسیر صفیعلیشاه مشغول بود.
نخستین کتاب وی در ابتدای دهه ۱۳۵۰ با عنوان «بررسی فر در شاهنامه فردوسی» از سوی انتشارات موسسه تاریخ و فرهنگ ایران منتشر شد. او تحقیقات و آثار بسیاری در حوزه نظامیشناسی داشت.
آثار این پژوهشگر به شرح زیرند: «مخزنالاسرار» «لیلی و مجنون» «خسرو و شیرین» «هفت پیکر «شرفنامه» «اقبالنامه» نقد و بررسی دستنویسها و نسخ علمی «غزلیات حافظ» «شرح غزلیات حافظ» «فرهنگ اصطلاحات و تعریفات نفایسالفنون» «بررسی فر در شاهنامه فردوسی» «تصحیح جاودان خرد» «پیر طریقت گفت» (سخنان خواجه عبداله انصاری) «بیان در شعر فارسی» «فن بیان در آفرینش خیال» «الفبانامه فارسی برای بیگانگان به زبان اسپرانتو» «روایات گهربار» (گزیدهای از تفسیر کشفالاسرار) «طنز و رمز در الهینامه»، «خسرو و شیرین» «نظامی گنجهای» «لیلی و مجنون نظامی گنجهای» «گنج رازها» (بازنویسی و تلخیص مخزنالاسرار نظامی گنجهای) «خسرو و شیرین» (بازنویسی و تلخیص) «آیینه اسکندر» (بازنویسی و تلخیص شرفنامه) «اقبال اسکندری» (بازنویسی و تلخیص اقبالنامه) «نقد آرزوها» (بازنویسی و تلخیص مثنوی الهینامه) «مرغان صحرای عشق» (بازنویسی و تلخیص منطقالطیر) «درخت طوبی» «رویای عشق در مثنوی گل و نوروز» «گزیده مخزنالاسرار» «آیینه غیب نظامی گنجهای در مثنوی مخزن الاسرار» «سلام بر حیدر بابا» «اندیشه و هنر در شعر نیما یوشیج» «قصههای خوب خوب: قصههای برگزیده کلیله و دمنه به زبان ساده» «اندیشههای نظامی گنجهای» «سرودههای بیگمان حافظ» «صدای پای آب» (نقد و بررسی اشعار سهراب سپهری) «شرح و نقد غزلیات شمس تبریزی» «الفبای شکل خیال در مثنوی گل و نوروز» «زندگی و شعر عطار نیشابوری» «حافظ غزللرینی تورکجه یازسایدی» «نامههای حافظ» «بازنویسی و نقد المعجم فی معاییر اشعار العجم»، «راز عشق در لیلی و مجنون نظامی گنجهای» «شرح مخزنالاسرار نظامی گنجهای» «شرح راز منطقالطیر عطار» «شرح ساده گلشن راز» «بشنو از نی» (شرح ساده مثنوی معنوی)، «شهریار ملک سخن با منظومه فارسی سلام بر حیدربابا»، «هفت افسانه خیالانگیز در هفت پیکر نظامی گنجهای»، «علی (ع) در تفسیر کشفالاسرار میبدی»، «دیوان نیر تبریزی»، «اولیای ذکر در تذکرةالاولیا عطار»، «غزلیات سعدی»، «هنر و اندیشه نظامی گنجهای»، «کشمکش زندگی در جنگل کلیله و دمنه»، «لذت بهتزدگی در شعر محمدعلی بهمنی» «زنان افسانهای در آثار نظامی گنجهای» «عشق پرشور شهریار و پری» «فیه ما فیه» «خردنامههای ایران باستان» «صفیعلیشاه و تفسیرش»
ثروتیان در ۷۵ سالگی درگذشت و در قطعه ۱۲ بهشت سکینه کرج به خاک سپرده شد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#یادمان
#دکتر_پرویز_ناتل_خانلری
به یاد مردی که مدرسه را به روستاهای ایران برد
«گویند زاغ سیصد سال بزید و گاه سال عمرش ازین نیز بگذرد… عقاب را سال عمر سی بیش نباشد.» (خواص الحیوان)
بیستوسه سال پیش، در یکم شهریور سال ۱۳۶۹، دکتر پرویز ناتل خانلری [که هنوز زخم زندانهای جمهوری اسلامی را بر جان خود داشت] درگذشت.
پرویز ناتـل خانلری در اسفندماه سال ۱۲۹۲ خورشیدی در تهران متولد شد. جد او میرزا احمد مازندرانی در وزارت خارجه شغل دیوانی داشت و به «خانلرخان» و اعتصامالملک ملقب بود.
پدر او میرزا ابوالحسنخان خانلری نیز عضو وزارتخانههای عدلیه و خارجه بود. نام خانوادگی خانلری از لقب جد او «خانلرخان» گرفته شد.
خانلری واژه «ناتل»، نام قدیمی شهری در مازندران، را به پیشنهاد پسرخاله مادر خود، نیما یوشیج، به نام خانوادگی خود اضافه کرد.
پس از تحصیل در مدارس سنلویی، مدرسه آمریکایی و مدرسهٔ ثروت به دارالفنون رفت و به پیشنهاد استاد بدیعالزمان فروزانفر در رشته ادبی درس خواند.
دانشنامه لیسانس زبان و ادبیات فارسی را به سال ۱۳۱۴ از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران گرفت و بهعنوان دبیر دبیرستان استخدام شد.
در سال ۱۳۲۲ خانلری جزو اولین گروه دریافتکنندگان دکتری زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران بود. در خرداد ۱۳۲۲ نخستین شماره از مجلهٔ ادبی سخن را انتشار داد و باوجود وقفهٔ ناخواستهای که پیش آمد تا سال ۱۳۵۷ انتشار آن را تداوم بخشید.
خانلری کرسی تاریخ زبان فارسی را در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران بنیان نهاد و تا سال ۱۳۵۷ استاد این کرسی بود. انتشارات دانشگاه تهران را نیز همو در سال ۱۳۲۵ بنیان نهاد و پنج سال مدیر آن بود.
از شهریور ۱۳۴۱ تا بهمن ۱۳۴۲ مقام وزارت فرهنگ را در کابینهٔ اسدالله علم داشت. در مقام وزارت فرهنگ، طرح ایجاد سپاه دانش را پیشنهاد کرد و به تصویب رساند و اجرای آن را آغاز کرد.
بیتردید مهمترین خدمت خانلری به فرهنگ ایرانی، تأسیس بنیاد فرهنگ ایران با جلب همکاری عدهای از پژوهشگران بود که در سال ۱۳۴۴ آغاز به کار کرد. بنیاد فرهنگ ایران در مدت فعالیت خود بیش از سیصد عنوان کتاب را منتشر کرد که غالب آنها متون و تحقیقات مهمی در جنبههای مختلف ادبی و تاریخی و علمی بود. ریاست بنیاد فرهنگ از ابتدای تأسیس تا سال ۱۳۵۷ به عهده خانلری بود. خانلری همچنین ریاست فرهنگستان ادب و هنر را به عهده داشت. مدتی نیز مدیر کلی سازمان پیکار با بیسوادی را به عهده گرفت.
پس از انقلاب اسلامی پرویز ناتل خانلری به مدت صد روز زندانی شد و از همهٔ فعالیتهای رسمی و دانشگاهی کناره گرفت. پرویز ناتل خانلری در شهریور ۱۳۶۹ پس از یک دوره بیماری طولانی در ۷۷ سالگی در تهران درگذشت.
مجموعه اشعار او با نام «ماه در مرداب» در سال ۱۳۴۳ انتشار یافت و بارها تجدید چاپ شد.
شعر «عقاب» او که به صادق هدایت تقدیم شده، از زیباترین و پرمحتواترین نمونههای شعر معاصر ایران است.
... من نیم در خور این مهمانی گند و مردار ترا ارزانی
گر بر اوج فلکم باید مرد عمر در گند به سر نتوان برد
شهپر شاه هوا اوج گرفت زاغ را دیده بر او مانده شگفت
رفت و بالا شد و بالاتر شد راست با مهر فلک همسر شد
لحظهای چند بر این لوح کبود نقطهای بود و سپس هیچ نبود
#یادش_گرامی_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
📚🤔
🔴#یادمان
#دکتر_پرویز_ناتل_خانلری
به یاد مردی که مدرسه را به روستاهای ایران برد
«گویند زاغ سیصد سال بزید و گاه سال عمرش ازین نیز بگذرد… عقاب را سال عمر سی بیش نباشد.» (خواص الحیوان)
بیستوسه سال پیش، در یکم شهریور سال ۱۳۶۹، دکتر پرویز ناتل خانلری [که هنوز زخم زندانهای جمهوری اسلامی را بر جان خود داشت] درگذشت.
پرویز ناتـل خانلری در اسفندماه سال ۱۲۹۲ خورشیدی در تهران متولد شد. جد او میرزا احمد مازندرانی در وزارت خارجه شغل دیوانی داشت و به «خانلرخان» و اعتصامالملک ملقب بود.
پدر او میرزا ابوالحسنخان خانلری نیز عضو وزارتخانههای عدلیه و خارجه بود. نام خانوادگی خانلری از لقب جد او «خانلرخان» گرفته شد.
خانلری واژه «ناتل»، نام قدیمی شهری در مازندران، را به پیشنهاد پسرخاله مادر خود، نیما یوشیج، به نام خانوادگی خود اضافه کرد.
پس از تحصیل در مدارس سنلویی، مدرسه آمریکایی و مدرسهٔ ثروت به دارالفنون رفت و به پیشنهاد استاد بدیعالزمان فروزانفر در رشته ادبی درس خواند.
دانشنامه لیسانس زبان و ادبیات فارسی را به سال ۱۳۱۴ از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران گرفت و بهعنوان دبیر دبیرستان استخدام شد.
در سال ۱۳۲۲ خانلری جزو اولین گروه دریافتکنندگان دکتری زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران بود. در خرداد ۱۳۲۲ نخستین شماره از مجلهٔ ادبی سخن را انتشار داد و باوجود وقفهٔ ناخواستهای که پیش آمد تا سال ۱۳۵۷ انتشار آن را تداوم بخشید.
خانلری کرسی تاریخ زبان فارسی را در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران بنیان نهاد و تا سال ۱۳۵۷ استاد این کرسی بود. انتشارات دانشگاه تهران را نیز همو در سال ۱۳۲۵ بنیان نهاد و پنج سال مدیر آن بود.
از شهریور ۱۳۴۱ تا بهمن ۱۳۴۲ مقام وزارت فرهنگ را در کابینهٔ اسدالله علم داشت. در مقام وزارت فرهنگ، طرح ایجاد سپاه دانش را پیشنهاد کرد و به تصویب رساند و اجرای آن را آغاز کرد.
بیتردید مهمترین خدمت خانلری به فرهنگ ایرانی، تأسیس بنیاد فرهنگ ایران با جلب همکاری عدهای از پژوهشگران بود که در سال ۱۳۴۴ آغاز به کار کرد. بنیاد فرهنگ ایران در مدت فعالیت خود بیش از سیصد عنوان کتاب را منتشر کرد که غالب آنها متون و تحقیقات مهمی در جنبههای مختلف ادبی و تاریخی و علمی بود. ریاست بنیاد فرهنگ از ابتدای تأسیس تا سال ۱۳۵۷ به عهده خانلری بود. خانلری همچنین ریاست فرهنگستان ادب و هنر را به عهده داشت. مدتی نیز مدیر کلی سازمان پیکار با بیسوادی را به عهده گرفت.
پس از انقلاب اسلامی پرویز ناتل خانلری به مدت صد روز زندانی شد و از همهٔ فعالیتهای رسمی و دانشگاهی کناره گرفت. پرویز ناتل خانلری در شهریور ۱۳۶۹ پس از یک دوره بیماری طولانی در ۷۷ سالگی در تهران درگذشت.
مجموعه اشعار او با نام «ماه در مرداب» در سال ۱۳۴۳ انتشار یافت و بارها تجدید چاپ شد.
شعر «عقاب» او که به صادق هدایت تقدیم شده، از زیباترین و پرمحتواترین نمونههای شعر معاصر ایران است.
... من نیم در خور این مهمانی گند و مردار ترا ارزانی
گر بر اوج فلکم باید مرد عمر در گند به سر نتوان برد
شهپر شاه هوا اوج گرفت زاغ را دیده بر او مانده شگفت
رفت و بالا شد و بالاتر شد راست با مهر فلک همسر شد
لحظهای چند بر این لوح کبود نقطهای بود و سپس هیچ نبود
#یادش_گرامی_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_ایرانی 🎼
#استاد_پرویز_مشکاتیان
استاد "پرویز مشکاتیان" جزو آن دسته از نغمه پردازانی ست که آثارش، در اواخرِ دهه ی پنجاه خورشیدی و در سال های اوایل انقلاب ۵۷ به باروری رسیده و در آن شرایطِ دشوار، با نواختن و پرداختن، بدنه ی موسیقی سنتی ایران را از گزند روزگار، در امان نگاه داشته است. "مشکاتیان" بر خلافِ گمانِ غالب، به بندِ تعصبات سنتی درنیامده بود و در حدِ امکان و مقدور می کوشید تا جلوه های تازه ای به موسیقی ببخشد و در عینِ پایبندی به اصالت های ملی، فُرم های کم و بیش نوآورانه ای، برای بیانِ هنریِ خود پیدا می کرد. این کوشش مستمر، هم در شیوه نواختنش مشهود بود و هم در آفریده هایش کاملا احساس می شد. به نظر می آید که، در سال های آغازین انقلاب ۵۷ به اقتضای زمان، چاره ای جز، ساختِ آهنگ ها و سرودهای انقلابی نداشت. سرودهایی که البته تاریخ مصرف داشت، اما نگاه دارنده ی آهنگ سازانی چون او بود. اما تبِ انقلابی که فروکش نمود، زنده یاد "مشکاتیان" با احتیاط، محدوده ی کارش را وسعت داده و به ساختنِ آهنگ بر روی اشعارِ کلاسیک ایرانی همت گمارد و به مجموعه ی عرفانیِ اشعارِ ایرانی پرداخت.
از سوی دیگر، ریتم های تاثیرگذاری که تا آن زمان، غیر مجاز به شمار می آمد را بکار گرفته و از ترکیب آنها با تِم های نمادینِ عرفانی، تحرکی در زمینه موسیقی سنتی به وجود آورده بود. با گذشت زمان و گشوده تر شدنِ دریچه ها نسبت به موسیقی سنتی در ایران، به شعر نو نیز توجهی ویژه نمود و طبیعتاً موسیقیِ خود را با تم ها و شیوه های نوآورانه ی شعرِ نو نیز هماهنگ کرده بود. همه ی این کوشش ها سبب شد که موسیقی سنتی که می رفت به رکودِ مطلق برسد، سرزندگی و نشاطِ تازه ای پیدا کرد. "زنده یاد مشکاتیان" گروه عارف را بنیان نهاده و به یاری آن، آفریده های خود را به اجرا درمی آورد. تصنیفِ «یاد باد» یکی از زیباترین آثار وی است که استاد "محمدرضا شجریان" آن را خوانده است.
استاد "مشکاتیان" در سال ۱۳۳۴ در شهر نیشابور زاده شده و از ۶ سالگی نواختنِ سنتور را نزدِ پدرِ خود آغاز کرد. وی پس از به پایان بردن تحصیلات دبیرستانی، پای در بخشِ موسیقی دانشکده ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران نهاده و بطور جدی به فراگیری موسیقی سنتی پرداخته است. در آغاز ردیفِ "میرزا عبدالله" را نزدِ "نورعلی خان برومند" آموخته و همزمان از دانش و تجربه استادانِ دیگری چون، "عبدالله دوامی"، "سعید هرمزی"، "یوسف فروتن" و "محمدتقس مسعودیه" بهره برده است. وی به همراه با استاد "حسین علیزاده" در سال ۱۳۵۴ یعنی یک سال پس از بنیاد «گروه شیدا» توسط استاد "محمدرضا لطفی" گروه موسیقی دیگری را به نام «عارف» تاسیس کرد.
در واقع "مشکاتیان"، "علیزاده"، و "لطفی" در سال ۱۳۵۸، گروه های خود را به یکدیگر پیوند زده بودند و «کانون فرهنگی هنری چاووش» را شکل داده بودند. «چاووش» تقریباً نزدیک به ۴ سال دوام آورده ولی در سال ۱۳۶۲ در برابر دشواری ها از پای درآمد. "مشکاتیان" با این همه از پای ننشسته و از نو، به« گروه عارف» سر و سامانی داده و با آن گشت و گذارِ هنری خود را خارج از کشور با همکاری خوانندگان شهره ای چون "محمدرضا شجریان" و "شهرام ناظری" آغاز کرده بود. او در میان ایرانیان خارج از کشور نیز، به عنوان نوازنده و آهنگ سازی که زیر و بمِ جاذبه های اجرایی را می شناخت، شهرت یافته بود.
از میانِ کارهای "پرویز مشکاتیان" می توان از جمله از «نوا مرکب خوانی»، «دستان»، «ماهور»، «بیداد» و... یاد کرد. او قطعات ضربی و چهارمضراب های به ویژه سخت تاثیرگذاری نیز آفریده است. او گاه با ارکسترهای بزرگ نیز همکاری داشته و حتی برخی از کارهای خود را برای ارکستر سمفونیک تنظیم کرده است. وی بر روی شعر شاعران معاصر چون "نیما یوشیج"، "سایه"، "اخوان"، "مشیری" و... نیز موسیقی نهاده است.
"مشکاتیان" در جایی در مورد پیوند موسیقی سنتی و شعر نوی امروز ایران گفته بود: «موسیقی ایران، پتانسیل کار بر روی شعرِ نو را دارد. نمونه هایی از این ادعا ضبط و ثبت شده و برخی نیز روانه ی بازار خواهد شد ولی در این مورد می بایست عرض کنم که به دلیل تفاوت شکلِ شعر نو، با شعر کلاسیک ایرانی، موسیقی ایرانی نیز می بایست متناسب با شکل شعر نو که متفاوت با شعر کلاسیک است موسیقی مختص به خود برای بیان را، می طلبد.» ترانه ی «قاصدک» از "پرویز مشکاتیان" که بر روی شعر معروف "مهدی اخوان ثالث" نهاده شده و با صدای مثال زدنی "محمدرضا شجریان"، مثال خوبی برای موسیقی پیشرو و تازه ی "مشکاتیان" است.
#روحشون_شاد_یادشون_گرامی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
📚🤔
🔴#موسیقی_ایرانی 🎼
#استاد_پرویز_مشکاتیان
استاد "پرویز مشکاتیان" جزو آن دسته از نغمه پردازانی ست که آثارش، در اواخرِ دهه ی پنجاه خورشیدی و در سال های اوایل انقلاب ۵۷ به باروری رسیده و در آن شرایطِ دشوار، با نواختن و پرداختن، بدنه ی موسیقی سنتی ایران را از گزند روزگار، در امان نگاه داشته است. "مشکاتیان" بر خلافِ گمانِ غالب، به بندِ تعصبات سنتی درنیامده بود و در حدِ امکان و مقدور می کوشید تا جلوه های تازه ای به موسیقی ببخشد و در عینِ پایبندی به اصالت های ملی، فُرم های کم و بیش نوآورانه ای، برای بیانِ هنریِ خود پیدا می کرد. این کوشش مستمر، هم در شیوه نواختنش مشهود بود و هم در آفریده هایش کاملا احساس می شد. به نظر می آید که، در سال های آغازین انقلاب ۵۷ به اقتضای زمان، چاره ای جز، ساختِ آهنگ ها و سرودهای انقلابی نداشت. سرودهایی که البته تاریخ مصرف داشت، اما نگاه دارنده ی آهنگ سازانی چون او بود. اما تبِ انقلابی که فروکش نمود، زنده یاد "مشکاتیان" با احتیاط، محدوده ی کارش را وسعت داده و به ساختنِ آهنگ بر روی اشعارِ کلاسیک ایرانی همت گمارد و به مجموعه ی عرفانیِ اشعارِ ایرانی پرداخت.
از سوی دیگر، ریتم های تاثیرگذاری که تا آن زمان، غیر مجاز به شمار می آمد را بکار گرفته و از ترکیب آنها با تِم های نمادینِ عرفانی، تحرکی در زمینه موسیقی سنتی به وجود آورده بود. با گذشت زمان و گشوده تر شدنِ دریچه ها نسبت به موسیقی سنتی در ایران، به شعر نو نیز توجهی ویژه نمود و طبیعتاً موسیقیِ خود را با تم ها و شیوه های نوآورانه ی شعرِ نو نیز هماهنگ کرده بود. همه ی این کوشش ها سبب شد که موسیقی سنتی که می رفت به رکودِ مطلق برسد، سرزندگی و نشاطِ تازه ای پیدا کرد. "زنده یاد مشکاتیان" گروه عارف را بنیان نهاده و به یاری آن، آفریده های خود را به اجرا درمی آورد. تصنیفِ «یاد باد» یکی از زیباترین آثار وی است که استاد "محمدرضا شجریان" آن را خوانده است.
استاد "مشکاتیان" در سال ۱۳۳۴ در شهر نیشابور زاده شده و از ۶ سالگی نواختنِ سنتور را نزدِ پدرِ خود آغاز کرد. وی پس از به پایان بردن تحصیلات دبیرستانی، پای در بخشِ موسیقی دانشکده ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران نهاده و بطور جدی به فراگیری موسیقی سنتی پرداخته است. در آغاز ردیفِ "میرزا عبدالله" را نزدِ "نورعلی خان برومند" آموخته و همزمان از دانش و تجربه استادانِ دیگری چون، "عبدالله دوامی"، "سعید هرمزی"، "یوسف فروتن" و "محمدتقس مسعودیه" بهره برده است. وی به همراه با استاد "حسین علیزاده" در سال ۱۳۵۴ یعنی یک سال پس از بنیاد «گروه شیدا» توسط استاد "محمدرضا لطفی" گروه موسیقی دیگری را به نام «عارف» تاسیس کرد.
در واقع "مشکاتیان"، "علیزاده"، و "لطفی" در سال ۱۳۵۸، گروه های خود را به یکدیگر پیوند زده بودند و «کانون فرهنگی هنری چاووش» را شکل داده بودند. «چاووش» تقریباً نزدیک به ۴ سال دوام آورده ولی در سال ۱۳۶۲ در برابر دشواری ها از پای درآمد. "مشکاتیان" با این همه از پای ننشسته و از نو، به« گروه عارف» سر و سامانی داده و با آن گشت و گذارِ هنری خود را خارج از کشور با همکاری خوانندگان شهره ای چون "محمدرضا شجریان" و "شهرام ناظری" آغاز کرده بود. او در میان ایرانیان خارج از کشور نیز، به عنوان نوازنده و آهنگ سازی که زیر و بمِ جاذبه های اجرایی را می شناخت، شهرت یافته بود.
از میانِ کارهای "پرویز مشکاتیان" می توان از جمله از «نوا مرکب خوانی»، «دستان»، «ماهور»، «بیداد» و... یاد کرد. او قطعات ضربی و چهارمضراب های به ویژه سخت تاثیرگذاری نیز آفریده است. او گاه با ارکسترهای بزرگ نیز همکاری داشته و حتی برخی از کارهای خود را برای ارکستر سمفونیک تنظیم کرده است. وی بر روی شعر شاعران معاصر چون "نیما یوشیج"، "سایه"، "اخوان"، "مشیری" و... نیز موسیقی نهاده است.
"مشکاتیان" در جایی در مورد پیوند موسیقی سنتی و شعر نوی امروز ایران گفته بود: «موسیقی ایران، پتانسیل کار بر روی شعرِ نو را دارد. نمونه هایی از این ادعا ضبط و ثبت شده و برخی نیز روانه ی بازار خواهد شد ولی در این مورد می بایست عرض کنم که به دلیل تفاوت شکلِ شعر نو، با شعر کلاسیک ایرانی، موسیقی ایرانی نیز می بایست متناسب با شکل شعر نو که متفاوت با شعر کلاسیک است موسیقی مختص به خود برای بیان را، می طلبد.» ترانه ی «قاصدک» از "پرویز مشکاتیان" که بر روی شعر معروف "مهدی اخوان ثالث" نهاده شده و با صدای مثال زدنی "محمدرضا شجریان"، مثال خوبی برای موسیقی پیشرو و تازه ی "مشکاتیان" است.
#روحشون_شاد_یادشون_گرامی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺🔆
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴#_امروز_در_تاریخ
#تاریخ_امروز
#خورشیدی: ☀️
۱۳۹۹/۰۸/۰۸
پنج شنبه - ۸ آبان ۱۳۹۹
#میلادی:
2020-10-29
Thursday - 2020 29 October
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
«آخرش روزی
بهار خندههامان میرسد؟
پس بیا با عشق
فصل بغضمان را رد کنیم...!»
#قیصر_امین_پور(۲ اردیبهشت ۱۳۳۸ - ۸ آبان ۱۳۸۶)
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
#مناسبتها♒️
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌐روز جهانی پسوریازیس
💠 روز نوجوان در ایران
در ترکیه روز جمهوری
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#رویدادها👁🗨
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌀۱۳۸۹) خ‐ ادغام دانشگاه علوم پزشکی ایران در دانشگاه علوم پزشکی تهران
🌀۱۹۱۸) م- کرواسی از پادشاهی اتریش-مجارستان اعلان استقلال کرد.
🌀۱۹۲۳) م- حکومت امپراتوری عثمانی منقرض و سیستم حکومتی «جمهوری» جایگزین شد. مصطفی کمال پاشا از افسران ترک، سلطان محمد پنجم آخرین امپراتور عثمانی را به تبعید فرستاد و خود نخستین رئیسجمهور ترکیه شد.
🌀۱۹۵۶) م- در جریان تیراندازی پلیس مرزی اسراییل در مرز اردن ۴۸ غیرنظامی عرب از جمله ۶ زن و ۲۳ کودک ۸ تا ۱۷ ساله جان باختند، این واقعه با عنوان کشتار کفرقاسم شناخته میشود.
🌀۲۰۰۴) م- اختتامیه بازیهای المپیک آتن برگزار شد.
🌀۲۰۰۴ م)-نمایندگان اعضای اتحادیهٔ اروپا (عهدنامهٔ ایجاد اولین قانون اساسی اتحادیه اروپا را در رم امضا کردند.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#زادروزها💚
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🍀۱۳۱۹) خ- آیدین آغداشلو نقاش نویسنده منتقد فیلم و طراح هنرمند ایرانی
🍀۱۳۵۱) خ- امیرحسین صدیق هنرپیشهٔ ایرانی تئاتر، سینما و تلویزیون.
🍀۱۳۵۸) خ- مهدی عمیدی آهنگ کوهنورد و هیمالیا نورد ایرانی.
🍀۱۸۷۹) م- فرانتس فون پاپن افسر، سیاستمدار و جانشین صدراعظم آلمان در سال ۱۹۳۲، معاون آدولف هیتلر
🍀۱۸۹۷) م- یوزف گوبلس سیاستمدار ناسیونال سوسیالیست آلمانی وزیر رایش برای تبلیغات و روشنگری مردم از ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵
🍀۱۹۳۸) م- الن جانسون سیرلیف بیست و چهارمین رئیس جمهور لیبریا برندهٔ جایزه صلح نوبل به همراه توکل کرمان
🍀۱۹۴۲ ) م- باب راس نقاش آمریکایی یک نقاش، معلم هنر، و مجری تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود. او بیشتر به عنوان سازنده و مجری برنامه لذت نقاشی که بیش از ۱۱ سال از شبکه پیبیاس در آمریکا و کانادا پخش شد، شناخته میشود.
🍀۱۹۵۰) م- عبدالله گل یازدهمین رئیس جمهور کشور ترکیه
🍀۱۹۷۱) م- زادروز وینونا رایدر بازیگر آمریکایی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#درگذشتگان🖤
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🍂۱۳۵۶ خ- رسول پرویزی (داستاننویس)
🍂۱۳۸۰ خ- مهین دیهیم، بازیگر سینما، تتاتر و تلویزیون(زادروز ۱۳۰۴)
🍂۱۳۸۶ خ- قیصر امینپور شاعر و نویسنده و مدرس دانشگاه که از شاعران تأثیرگذار معاصر است. وی همواره در آثارش از نیما یوشیج الهام گرفته است.
🍂۱۲۸۲) م- ابن خلکان تاریخ نگار، فقیه، ادیب و نویسنده عراقی -شامی
🍂۱۶۱۸) م- والتر رالی نویسنده، شاعر، کاشف و جهانگرد انگلیسی
🍂۱۷۸۳) م-ژان لو رون دالامبر ریاضیدان، فیزیکدان و فیلسوف فرانسوی
🍂۱۹۱۱) م-جوزف پولیتزر روزنامهنگار معروف آمریکایی، بنیانگذار جایزهٔ ادبی پولیتزر
🍂۱۹۴۹) م- درگذشت گئورگ گورجیف عارف روس
🍂۱۹۷۱ م- آرنه تیسلیوس زیست شیمیدان سوئدی، برندهٔ جایزه نوبل شیمی سال ۱۹۴۸
🍂۱۹۹۷ م- انتان لاوی موسیقی دان و نویسنده آمریکایی(زاده: ۱۹۳۰)
🌸🍂🌸@Bookirancity
🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺🔆
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴#_امروز_در_تاریخ
#تاریخ_امروز
#خورشیدی: ☀️
۱۳۹۹/۰۸/۰۸
پنج شنبه - ۸ آبان ۱۳۹۹
#میلادی:
2020-10-29
Thursday - 2020 29 October
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
«آخرش روزی
بهار خندههامان میرسد؟
پس بیا با عشق
فصل بغضمان را رد کنیم...!»
#قیصر_امین_پور(۲ اردیبهشت ۱۳۳۸ - ۸ آبان ۱۳۸۶)
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
#مناسبتها♒️
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌐روز جهانی پسوریازیس
💠 روز نوجوان در ایران
در ترکیه روز جمهوری
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#رویدادها👁🗨
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌀۱۳۸۹) خ‐ ادغام دانشگاه علوم پزشکی ایران در دانشگاه علوم پزشکی تهران
🌀۱۹۱۸) م- کرواسی از پادشاهی اتریش-مجارستان اعلان استقلال کرد.
🌀۱۹۲۳) م- حکومت امپراتوری عثمانی منقرض و سیستم حکومتی «جمهوری» جایگزین شد. مصطفی کمال پاشا از افسران ترک، سلطان محمد پنجم آخرین امپراتور عثمانی را به تبعید فرستاد و خود نخستین رئیسجمهور ترکیه شد.
🌀۱۹۵۶) م- در جریان تیراندازی پلیس مرزی اسراییل در مرز اردن ۴۸ غیرنظامی عرب از جمله ۶ زن و ۲۳ کودک ۸ تا ۱۷ ساله جان باختند، این واقعه با عنوان کشتار کفرقاسم شناخته میشود.
🌀۲۰۰۴) م- اختتامیه بازیهای المپیک آتن برگزار شد.
🌀۲۰۰۴ م)-نمایندگان اعضای اتحادیهٔ اروپا (عهدنامهٔ ایجاد اولین قانون اساسی اتحادیه اروپا را در رم امضا کردند.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#زادروزها💚
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🍀۱۳۱۹) خ- آیدین آغداشلو نقاش نویسنده منتقد فیلم و طراح هنرمند ایرانی
🍀۱۳۵۱) خ- امیرحسین صدیق هنرپیشهٔ ایرانی تئاتر، سینما و تلویزیون.
🍀۱۳۵۸) خ- مهدی عمیدی آهنگ کوهنورد و هیمالیا نورد ایرانی.
🍀۱۸۷۹) م- فرانتس فون پاپن افسر، سیاستمدار و جانشین صدراعظم آلمان در سال ۱۹۳۲، معاون آدولف هیتلر
🍀۱۸۹۷) م- یوزف گوبلس سیاستمدار ناسیونال سوسیالیست آلمانی وزیر رایش برای تبلیغات و روشنگری مردم از ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵
🍀۱۹۳۸) م- الن جانسون سیرلیف بیست و چهارمین رئیس جمهور لیبریا برندهٔ جایزه صلح نوبل به همراه توکل کرمان
🍀۱۹۴۲ ) م- باب راس نقاش آمریکایی یک نقاش، معلم هنر، و مجری تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود. او بیشتر به عنوان سازنده و مجری برنامه لذت نقاشی که بیش از ۱۱ سال از شبکه پیبیاس در آمریکا و کانادا پخش شد، شناخته میشود.
🍀۱۹۵۰) م- عبدالله گل یازدهمین رئیس جمهور کشور ترکیه
🍀۱۹۷۱) م- زادروز وینونا رایدر بازیگر آمریکایی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#درگذشتگان🖤
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🍂۱۳۵۶ خ- رسول پرویزی (داستاننویس)
🍂۱۳۸۰ خ- مهین دیهیم، بازیگر سینما، تتاتر و تلویزیون(زادروز ۱۳۰۴)
🍂۱۳۸۶ خ- قیصر امینپور شاعر و نویسنده و مدرس دانشگاه که از شاعران تأثیرگذار معاصر است. وی همواره در آثارش از نیما یوشیج الهام گرفته است.
🍂۱۲۸۲) م- ابن خلکان تاریخ نگار، فقیه، ادیب و نویسنده عراقی -شامی
🍂۱۶۱۸) م- والتر رالی نویسنده، شاعر، کاشف و جهانگرد انگلیسی
🍂۱۷۸۳) م-ژان لو رون دالامبر ریاضیدان، فیزیکدان و فیلسوف فرانسوی
🍂۱۹۱۱) م-جوزف پولیتزر روزنامهنگار معروف آمریکایی، بنیانگذار جایزهٔ ادبی پولیتزر
🍂۱۹۴۹) م- درگذشت گئورگ گورجیف عارف روس
🍂۱۹۷۱ م- آرنه تیسلیوس زیست شیمیدان سوئدی، برندهٔ جایزه نوبل شیمی سال ۱۹۴۸
🍂۱۹۹۷ م- انتان لاوی موسیقی دان و نویسنده آمریکایی(زاده: ۱۹۳۰)
🌸🍂🌸@Bookirancity
🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺🔆
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺🔆
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴#_امروز_در_تاریخ
#خورشیدی: ⛅️
۱۳۹۹/۰۸/۲۱
چهارشنبه - ۲۱ آبان ۱۳۹۹
#میلادی:
2020-11-11
Wednesday - 2020 11 November
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
مشکل اینجاست همیشه آدمهای تنوع طلب ، دست میگذارند روی آدمهای وفادار ! افسوس ...
#محمود_دولتآبادی
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
#مناسبتها♒️
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
💠روز مجردها در کشور چین
💠روز جمهوری در کشور مالدیو
💠روز کودک در کشور کرواسی
#رویدادها👁🗨
🌀۹۷۷) خ- انتخاب اصفهان به عنوان پایتخت ایران توسط شاه عباس یکم صفوی.
🌀۱۲۲۶) خ- استفاده از کلروفرم به عنوان داروی بیهوشی توسط دکتر جیمز یانگ سیمسون برای اولین بار در جهان.
🌀۱۲۹۷) خ- ورود دولتهای فاتح جنگ جهانی اول به استانبول پایتخت امپراتوری عثمانی
🌀۱۳۰۵ خ- شورای وزیران ایران در جلسه ای که شهردار تهران هم به آن جلسه دعوت شده بود، پیشنهاد دانمارکیها را برای تأسیس چند خط اتوبوسرانی در تهران بررسی کرد.
🌀۱۳۲۳ خ- ابراز تمایل مجلس شورای ملی به نخست وزیر شدن دکتر محمد مصدق
🌀۱۳۲۷ خ- هیدکی توجو نخست وزیر ژاپن در زمان جنگ جهانی دوم به اعدام محکوم شد.
🌀۱۳۲۸ خ- تأسیس جبهه ملی ایران توسط دکتر محمد مصدق.
🌀۱۳۳۶ خ- کارخانه شير پاستوريزه مورد بهرهبرداری قرار گرفت.
🌀۱۳۳۸ خ - احداث پلی به درازای ۸۹۰ متر و پهنای ۱۲ متر که آبادان را به خرمشهر وصل میکرد، به پایان رسید.
🌀 ۱۳۴۵) خ- ارائه لایحه ملی شدن آبهای ایران به مجلس.
🌀۱۳۹۶ خ- زلزله ۷/۳ ریشتری در سرپل ذهاب کرمانشاه
🌀۱۹۱۸ م- با بسته شدن معاهده آتشبس و تسلیم آلمان در مقابل متفقین جنگ جهانی اول رسماً راس ساعت ۱۱ صبح به پایان رسید. (۱۱:۰۰ ۱۱/۱۱/۱۸) هر ساله این واقعه با دو دقیقه سکوت گرامی داشته میشود. (در حقیقت این جنگ با بسته شدن معاهده ورسای در ۲۸ ژوئن سال بعد به پایان خود رسید)
🌀۱۹۱۸ - ایالت واشینگتن به عنوان چهل و دومین ایالت به ایالات متحده پیوست.
🌀۱۹۱۸ م- امپراتور کارل یکم اتریش قدرت را به دست گرفت.
🌀۱۹۱۹ م- جرج پنجم این روز را برای بزرگداشت سربازان کشته شده در جنگ جهانی اول اختصاص داد و نماد شقایق برای گرامیداشت این روز استفاده می شود.
🌀۱۹۴۲ م- ارتش آلمان نازی بهطور کامل فرانسه را اشغال کرد.
🌀۱۹۶۲ م- مجلس ملی کویت قانون اساسی این کشور را تصویب کرد.
🌀۱۹۶۶ م- فضاپیمای جمینای ۱۲ با دو سرنشین توسط ناسا به فضا پرتاب شد.
🌀۱۹۷۵ م- آنگولا از استعمارپرتغال به استقلال رسید.
🌀۱۹۸۱ م- آنتیگوا و باربودا به سازمان ملل متحد پیوست.
🌀۲۰۰۴ م- سازمان آزادی بخش فلسطین (ساف) مرگ یاسر عرفات رهبر پیشین خود را با علت نامعلوم تأیید و محمود عباس را به عنوان رئیس جدید خود انتخاب کرد.
🌀۲۰۱۱ م- شرکت بازیسازی بتزدا بازی اسکاریم پنجمین نسخه از سری بازیهای الدر اسکورولز را منتشر کرد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#زادروزها💚
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🍀۱۱۹۵ خ- میرزا حسینعلی نوری، شهرت یافته با لقبِ بَهاءُالله، رهبر دینی ایرانی پایهگذار آیین بهایی و از پیروان باب بود.
🍀۱۲۷۴) خ-علی اسفندیاری مشهور به نیما یوشیج بنیانگذار شعر نوین و ملقب به پدر شعر نو فارسی
🍀۱۳۲۷ خ- حسن روحانی با نام پیشین حسن فریدون، هفتمین رئیس جمهور ایران
🍀۱۳۳۶ خ- شهرام صولتی خواننده
🍀۱۳۶۵ خ- ملیکا شریفینیا بازیگر ایرانی
🍀۱۸۲۱ م- فیودور میخاییلوویچ داستایوسکی نویسندهٔ سرشناس و تأثیرگذار روس ، خالق رمان جنایت و مکافات و برادران کارامازوف
🍀۱۸۲۹ م- خورشید جی کاما از ایران شناسان معروف پارسیِ هند و متخصص در زبان و ادبیات پهلوی و خطشناسی میخی
🍀۱۹۲۵ م- جاناتان وینترز کمدین، بازیگر، نویسنده و هنرمند آمریکایی
🍀۱۹۲۸ م - کارلوس فوئنتس نویسندهٔ مکزیکی
🍀۱۹۶۲) م- دمی مور بازیگر آمریکایی
🍀۱۹۷۴ م- لئوناردو دیکاپریو بازیگر آمریکایی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#درگذشتگان🖤
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🍂۱۳۴۴ خ- روحالله خالقی موسیقیدان ایرانی، آهنگساز سرود «ای ایران»، نوازندهٔ ویولن
🍂۱۳۵۲ خ- رضا روزبه فیزیکدان و استاد معارف
🍂۱۳۸۸) خ- جمشید لایق بازیگر ایرانی تئاتر، سینما و تلویزیون (زاده: ۱۳۱۰)
🍂۱۸۵۵ م- سورن کییرکگور فیلسوف دانمارکی
🍂۱۹۷۳ م- آرتوری ایلماری ویرتانن شیمیدان فنلاندی، برندهٔ جایزه نوبل شیمی سال ۱۹۴۵
🍂۱۹۷۶ م- الکساندر کالدر مجسمه ساز و هنرمند آمریکایی، مخترع مجسمه متحرک
🍂۱۹۹۰ م- یانیس ریتسوس شاعر یونانی فعال چپگرا و از اعضای فعال گروه مقاومت یونانی در طول جنگ جهانی دوم بود.
🍂۲۰۰۴ م- یاسر عرفات رئیس حکومت خودگردان فلسطین از هنگام تشکیل در ۱۹۹۶، رئیس سازمان آزادیبخش فلسطین از سال ۱۹۶۹ و رئیس و بنیانگذار جنبش فتح از سال ۱۹۵۹ تا هنگام مرگ
🍂۲۰۰۵) م- پیتر دراکر از برجستهترین نظریهپردازان مدیریت در جهان اهل اتریش
🌸🍂🌸@Bookirancity
🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺🔆
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌺🍃🌸
🌸
🔆
🔴#_امروز_در_تاریخ
#خورشیدی: ⛅️
۱۳۹۹/۰۸/۲۱
چهارشنبه - ۲۱ آبان ۱۳۹۹
#میلادی:
2020-11-11
Wednesday - 2020 11 November
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
مشکل اینجاست همیشه آدمهای تنوع طلب ، دست میگذارند روی آدمهای وفادار ! افسوس ...
#محمود_دولتآبادی
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
#مناسبتها♒️
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
💠روز مجردها در کشور چین
💠روز جمهوری در کشور مالدیو
💠روز کودک در کشور کرواسی
#رویدادها👁🗨
🌀۹۷۷) خ- انتخاب اصفهان به عنوان پایتخت ایران توسط شاه عباس یکم صفوی.
🌀۱۲۲۶) خ- استفاده از کلروفرم به عنوان داروی بیهوشی توسط دکتر جیمز یانگ سیمسون برای اولین بار در جهان.
🌀۱۲۹۷) خ- ورود دولتهای فاتح جنگ جهانی اول به استانبول پایتخت امپراتوری عثمانی
🌀۱۳۰۵ خ- شورای وزیران ایران در جلسه ای که شهردار تهران هم به آن جلسه دعوت شده بود، پیشنهاد دانمارکیها را برای تأسیس چند خط اتوبوسرانی در تهران بررسی کرد.
🌀۱۳۲۳ خ- ابراز تمایل مجلس شورای ملی به نخست وزیر شدن دکتر محمد مصدق
🌀۱۳۲۷ خ- هیدکی توجو نخست وزیر ژاپن در زمان جنگ جهانی دوم به اعدام محکوم شد.
🌀۱۳۲۸ خ- تأسیس جبهه ملی ایران توسط دکتر محمد مصدق.
🌀۱۳۳۶ خ- کارخانه شير پاستوريزه مورد بهرهبرداری قرار گرفت.
🌀۱۳۳۸ خ - احداث پلی به درازای ۸۹۰ متر و پهنای ۱۲ متر که آبادان را به خرمشهر وصل میکرد، به پایان رسید.
🌀 ۱۳۴۵) خ- ارائه لایحه ملی شدن آبهای ایران به مجلس.
🌀۱۳۹۶ خ- زلزله ۷/۳ ریشتری در سرپل ذهاب کرمانشاه
🌀۱۹۱۸ م- با بسته شدن معاهده آتشبس و تسلیم آلمان در مقابل متفقین جنگ جهانی اول رسماً راس ساعت ۱۱ صبح به پایان رسید. (۱۱:۰۰ ۱۱/۱۱/۱۸) هر ساله این واقعه با دو دقیقه سکوت گرامی داشته میشود. (در حقیقت این جنگ با بسته شدن معاهده ورسای در ۲۸ ژوئن سال بعد به پایان خود رسید)
🌀۱۹۱۸ - ایالت واشینگتن به عنوان چهل و دومین ایالت به ایالات متحده پیوست.
🌀۱۹۱۸ م- امپراتور کارل یکم اتریش قدرت را به دست گرفت.
🌀۱۹۱۹ م- جرج پنجم این روز را برای بزرگداشت سربازان کشته شده در جنگ جهانی اول اختصاص داد و نماد شقایق برای گرامیداشت این روز استفاده می شود.
🌀۱۹۴۲ م- ارتش آلمان نازی بهطور کامل فرانسه را اشغال کرد.
🌀۱۹۶۲ م- مجلس ملی کویت قانون اساسی این کشور را تصویب کرد.
🌀۱۹۶۶ م- فضاپیمای جمینای ۱۲ با دو سرنشین توسط ناسا به فضا پرتاب شد.
🌀۱۹۷۵ م- آنگولا از استعمارپرتغال به استقلال رسید.
🌀۱۹۸۱ م- آنتیگوا و باربودا به سازمان ملل متحد پیوست.
🌀۲۰۰۴ م- سازمان آزادی بخش فلسطین (ساف) مرگ یاسر عرفات رهبر پیشین خود را با علت نامعلوم تأیید و محمود عباس را به عنوان رئیس جدید خود انتخاب کرد.
🌀۲۰۱۱ م- شرکت بازیسازی بتزدا بازی اسکاریم پنجمین نسخه از سری بازیهای الدر اسکورولز را منتشر کرد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#زادروزها💚
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🍀۱۱۹۵ خ- میرزا حسینعلی نوری، شهرت یافته با لقبِ بَهاءُالله، رهبر دینی ایرانی پایهگذار آیین بهایی و از پیروان باب بود.
🍀۱۲۷۴) خ-علی اسفندیاری مشهور به نیما یوشیج بنیانگذار شعر نوین و ملقب به پدر شعر نو فارسی
🍀۱۳۲۷ خ- حسن روحانی با نام پیشین حسن فریدون، هفتمین رئیس جمهور ایران
🍀۱۳۳۶ خ- شهرام صولتی خواننده
🍀۱۳۶۵ خ- ملیکا شریفینیا بازیگر ایرانی
🍀۱۸۲۱ م- فیودور میخاییلوویچ داستایوسکی نویسندهٔ سرشناس و تأثیرگذار روس ، خالق رمان جنایت و مکافات و برادران کارامازوف
🍀۱۸۲۹ م- خورشید جی کاما از ایران شناسان معروف پارسیِ هند و متخصص در زبان و ادبیات پهلوی و خطشناسی میخی
🍀۱۹۲۵ م- جاناتان وینترز کمدین، بازیگر، نویسنده و هنرمند آمریکایی
🍀۱۹۲۸ م - کارلوس فوئنتس نویسندهٔ مکزیکی
🍀۱۹۶۲) م- دمی مور بازیگر آمریکایی
🍀۱۹۷۴ م- لئوناردو دیکاپریو بازیگر آمریکایی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#درگذشتگان🖤
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🍂۱۳۴۴ خ- روحالله خالقی موسیقیدان ایرانی، آهنگساز سرود «ای ایران»، نوازندهٔ ویولن
🍂۱۳۵۲ خ- رضا روزبه فیزیکدان و استاد معارف
🍂۱۳۸۸) خ- جمشید لایق بازیگر ایرانی تئاتر، سینما و تلویزیون (زاده: ۱۳۱۰)
🍂۱۸۵۵ م- سورن کییرکگور فیلسوف دانمارکی
🍂۱۹۷۳ م- آرتوری ایلماری ویرتانن شیمیدان فنلاندی، برندهٔ جایزه نوبل شیمی سال ۱۹۴۵
🍂۱۹۷۶ م- الکساندر کالدر مجسمه ساز و هنرمند آمریکایی، مخترع مجسمه متحرک
🍂۱۹۹۰ م- یانیس ریتسوس شاعر یونانی فعال چپگرا و از اعضای فعال گروه مقاومت یونانی در طول جنگ جهانی دوم بود.
🍂۲۰۰۴ م- یاسر عرفات رئیس حکومت خودگردان فلسطین از هنگام تشکیل در ۱۹۹۶، رئیس سازمان آزادیبخش فلسطین از سال ۱۹۶۹ و رئیس و بنیانگذار جنبش فتح از سال ۱۹۵۹ تا هنگام مرگ
🍂۲۰۰۵) م- پیتر دراکر از برجستهترین نظریهپردازان مدیریت در جهان اهل اتریش
🌸🍂🌸@Bookirancity
🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺🔆
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#ادبیات
#بیژن_الهی
بیژن الهی از نگاه دیگران
____________
▪️ناما جعفری، شاعر و وبلاگنویس در مورد «بیژن الهی» مینویسد :
( از بیژن الهی نوشتن که سخت نیست. ذهن قوس برمیدارد و فعلها خوب به هم نمیچسبند، چَشم شروع میکند در هفت روز به هفتمین روز رسیدن تا در برابر شعرهای «بیژن الهی» به باختنِ خود اعتراف کنند و طعمِ تلخ تولید شده را سربکشند. )
▪️اغلب ما بیژن الهی را با ترجمههایش میشناسیم :
☆ «اشراقها» (آرتور رمبو)
☆ «حاکی ماوراء» (ولادیمیر نابوکوف)
☆ «گزیدهی اشعار لورکا» (فدریکو گارسیا لورکا)
☆ «ساحت جوانی» (هانری میشو)
☆ «چهارشنبهی خاکستری» (تی. اس. الیوت)
☆ «شطحیات» (حلاج)
☆ «شطحیات» (فریدریش هولدرلین)
● لاکن «بیژن الهی» مجموعه شعری در سال ۱۳۵۰ در دویست نسخه قطع خشتی، با نام «علف ایام» چاپ میکند که همهی آن را میسوزاند.
▪️«الهی» بیانیهی شعر حجم را امضاء نمیکند ولی به نقل از مجلهی بررسی کتاب ویژهی شعر حجم، میگوید :
• این حرکت یک حرکت ایرانیست، همانطور که «عرفانیت» ایرانیست، حرکت ما عرفانی در شعر است - ما در شعر عرفان میکنیم.
▫️«بیژن الهی» شعر را اینگونه میبیند :
شعر تعقیب حقیقت است از بیراهه و که این مذهبِ رابطههاست اما با شناخت راه و رابطهایست که بیراهه را میشناسی.
■ سیامک مهاجری منتقد در مقالهی «در مرگهای بیژن الهی» برای وی مینویسد :
{ «بیژن الهی» بعنوان یکی از مهمترین سَردَمداران «شعر دیگر» درحالی طی یک دهه به فعالیت ادبی پرداخت که بیشک محصول یک گردشِ «زیبایی شناسیک»بود که با نیما شروع شد و در شعر دیگر به نتیجه رسید. از همین روست که شعرهای الهی و حلقهی شاعران «شعر دیگر» ادامهی حقیقی و اصیل «شعر نیما»ست که کمتر بدان اشاره شده است. }
▫️چیزی که اسماعیل خویی، چند ساعت بعد از مرگ «بیژن الهی» به آن اشاره میکند :
«با رفتن او دفتر یک گونه از شعر نیمایی بسته میشود.»
اشارهای که هرگز پیش از مرگاش به آن پرداخته نشد.
▪️ آنچه نیما در نظریهی شعری خود تدوین کرد شباهت نزدیکی به محصولی دارد که با «شعر دیگر» تولید شد. اگر چه «شعر دیگر» تنها وامدار نیما نیست و از شعر جهان نیز تاثیر پذیرفته است.
ولیکن شعر دیگر و بالاخص شعر «بیژن الهی» آنجا که با شطحیات عرفانی ما تلفیق میشود و از دلِ «جهانبینی شعری نیما» بیرون میآید تبدیل به یک شعر جدید میشود که اگر در سُنّت رمانتیک ادبیات معاصر ما گرفتار نمیشد، میتوانست جایگاه وسیعتری را در ادبیات ما اشغال کند و امروزه جایگاه ادبیات «بیژن الهی» باید در ردیف نیما یوشیج و صادق هدایت در ادبیات ما مورد ستایش قرار میگرفت، نه اینکه در این گمنامی و خاموشی به پایان برسد.
● آنچه شعر شاعران «شعر دیگر» و هر حرکت نوآوری را در محاق قرار داد، ضدیت و مقابله با گفتمان رسمی بود که تنها قرائتی رمانتیک را از ادبیات بَرمیتافت.
▪️یدالله رویایی، شاعر و مجری طرح مانیفست شعر حجم در یادداشتی میگوید :
( در امروز ما «بیژن الهی»، همیشه فردا بود. فردای او از گذشتههای دور میآمد و دیروزهای دور، گاهی که شاعرِ پسفردا میشد، آنوقت که فردا را از میان بَرمیداشت و به گذشتههای دورتر میبرد و در این معامله غبار از گذشته بَرمیداشت، مادر لغت میشد که میبرید، و میساخت.
یک «نئولوگ» عاشق، عاشق لوگوس. )
پیشتر و بیشتر از همه دریافته بود که زبان، نیاز به نئولوژی (فُرس نو) دارد و فُرس نو دالانش ترجمه است.
◽️ جعفر مدرس صادقی، داستاننویس نیز گفته :
_ «بیژن الهی» مال این زمانه نبود، از جنس اولیا بود. اینکه با شمار اندکی از دوستان نشست و برخاستی میکرد و سخنی میگفت، همه از سر لطف بود و گرنه او نه همسخنی داشت و نه همدمی.
_ سخت تنها بود و پوست کلفتی هم نداشت که با بیرحمی زمانه دست و پنجه نرم کند. گاهی شکایتی میکرد اما فقط درد دلی بود
▫️پرهام شهرجردی سردبیر مجلهی شعر، در مورد«بیژن الهی»میگوید:
«بیژن الهی» با «نگارش»ها، ترجمهها، برداشتها و بازنویسیهایش از رمبو، از میشو، از گارسیا لورکا، از هولدرلین، از الیوت و از حلاج - به زبان و خیال و دنیای متحجر پارسی زندگیها بخشیده و راهها گشوده، چشمها باز کرده، زبانها آفریده است.
▪️نئولوژیسم و قدرت ساخت کلمات و ترکیبهای نوین، یکی از خصوصیات کم نظیر الهیست.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#ادبیات
#بیژن_الهی
بیژن الهی از نگاه دیگران
____________
▪️ناما جعفری، شاعر و وبلاگنویس در مورد «بیژن الهی» مینویسد :
( از بیژن الهی نوشتن که سخت نیست. ذهن قوس برمیدارد و فعلها خوب به هم نمیچسبند، چَشم شروع میکند در هفت روز به هفتمین روز رسیدن تا در برابر شعرهای «بیژن الهی» به باختنِ خود اعتراف کنند و طعمِ تلخ تولید شده را سربکشند. )
▪️اغلب ما بیژن الهی را با ترجمههایش میشناسیم :
☆ «اشراقها» (آرتور رمبو)
☆ «حاکی ماوراء» (ولادیمیر نابوکوف)
☆ «گزیدهی اشعار لورکا» (فدریکو گارسیا لورکا)
☆ «ساحت جوانی» (هانری میشو)
☆ «چهارشنبهی خاکستری» (تی. اس. الیوت)
☆ «شطحیات» (حلاج)
☆ «شطحیات» (فریدریش هولدرلین)
● لاکن «بیژن الهی» مجموعه شعری در سال ۱۳۵۰ در دویست نسخه قطع خشتی، با نام «علف ایام» چاپ میکند که همهی آن را میسوزاند.
▪️«الهی» بیانیهی شعر حجم را امضاء نمیکند ولی به نقل از مجلهی بررسی کتاب ویژهی شعر حجم، میگوید :
• این حرکت یک حرکت ایرانیست، همانطور که «عرفانیت» ایرانیست، حرکت ما عرفانی در شعر است - ما در شعر عرفان میکنیم.
▫️«بیژن الهی» شعر را اینگونه میبیند :
شعر تعقیب حقیقت است از بیراهه و که این مذهبِ رابطههاست اما با شناخت راه و رابطهایست که بیراهه را میشناسی.
■ سیامک مهاجری منتقد در مقالهی «در مرگهای بیژن الهی» برای وی مینویسد :
{ «بیژن الهی» بعنوان یکی از مهمترین سَردَمداران «شعر دیگر» درحالی طی یک دهه به فعالیت ادبی پرداخت که بیشک محصول یک گردشِ «زیبایی شناسیک»بود که با نیما شروع شد و در شعر دیگر به نتیجه رسید. از همین روست که شعرهای الهی و حلقهی شاعران «شعر دیگر» ادامهی حقیقی و اصیل «شعر نیما»ست که کمتر بدان اشاره شده است. }
▫️چیزی که اسماعیل خویی، چند ساعت بعد از مرگ «بیژن الهی» به آن اشاره میکند :
«با رفتن او دفتر یک گونه از شعر نیمایی بسته میشود.»
اشارهای که هرگز پیش از مرگاش به آن پرداخته نشد.
▪️ آنچه نیما در نظریهی شعری خود تدوین کرد شباهت نزدیکی به محصولی دارد که با «شعر دیگر» تولید شد. اگر چه «شعر دیگر» تنها وامدار نیما نیست و از شعر جهان نیز تاثیر پذیرفته است.
ولیکن شعر دیگر و بالاخص شعر «بیژن الهی» آنجا که با شطحیات عرفانی ما تلفیق میشود و از دلِ «جهانبینی شعری نیما» بیرون میآید تبدیل به یک شعر جدید میشود که اگر در سُنّت رمانتیک ادبیات معاصر ما گرفتار نمیشد، میتوانست جایگاه وسیعتری را در ادبیات ما اشغال کند و امروزه جایگاه ادبیات «بیژن الهی» باید در ردیف نیما یوشیج و صادق هدایت در ادبیات ما مورد ستایش قرار میگرفت، نه اینکه در این گمنامی و خاموشی به پایان برسد.
● آنچه شعر شاعران «شعر دیگر» و هر حرکت نوآوری را در محاق قرار داد، ضدیت و مقابله با گفتمان رسمی بود که تنها قرائتی رمانتیک را از ادبیات بَرمیتافت.
▪️یدالله رویایی، شاعر و مجری طرح مانیفست شعر حجم در یادداشتی میگوید :
( در امروز ما «بیژن الهی»، همیشه فردا بود. فردای او از گذشتههای دور میآمد و دیروزهای دور، گاهی که شاعرِ پسفردا میشد، آنوقت که فردا را از میان بَرمیداشت و به گذشتههای دورتر میبرد و در این معامله غبار از گذشته بَرمیداشت، مادر لغت میشد که میبرید، و میساخت.
یک «نئولوگ» عاشق، عاشق لوگوس. )
پیشتر و بیشتر از همه دریافته بود که زبان، نیاز به نئولوژی (فُرس نو) دارد و فُرس نو دالانش ترجمه است.
◽️ جعفر مدرس صادقی، داستاننویس نیز گفته :
_ «بیژن الهی» مال این زمانه نبود، از جنس اولیا بود. اینکه با شمار اندکی از دوستان نشست و برخاستی میکرد و سخنی میگفت، همه از سر لطف بود و گرنه او نه همسخنی داشت و نه همدمی.
_ سخت تنها بود و پوست کلفتی هم نداشت که با بیرحمی زمانه دست و پنجه نرم کند. گاهی شکایتی میکرد اما فقط درد دلی بود
▫️پرهام شهرجردی سردبیر مجلهی شعر، در مورد«بیژن الهی»میگوید:
«بیژن الهی» با «نگارش»ها، ترجمهها، برداشتها و بازنویسیهایش از رمبو، از میشو، از گارسیا لورکا، از هولدرلین، از الیوت و از حلاج - به زبان و خیال و دنیای متحجر پارسی زندگیها بخشیده و راهها گشوده، چشمها باز کرده، زبانها آفریده است.
▪️نئولوژیسم و قدرت ساخت کلمات و ترکیبهای نوین، یکی از خصوصیات کم نظیر الهیست.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#سینما_شعر
▪️شعر از نیما یوشیج
▪️موسیقی از فردریک شوپن
▪️با صدای احمد شاملو
▪️نمایی از فیلم دشت گریان اثر تئو آنجلوپولوس
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#سینما_شعر
▪️شعر از نیما یوشیج
▪️موسیقی از فردریک شوپن
▪️با صدای احمد شاملو
▪️نمایی از فیلم دشت گریان اثر تئو آنجلوپولوس
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🍂۸۷۹ خ- علیشیر نوایی شاعر، دانشمند و سیاستمدار برجسته روزگار فرمانروایی تیموریان و معاصر سلطان حسین بایقرا بوده است.
وی به زبان فارسی و تركی جغتایی (نزديك به ازبكی) شعر سروده است. وی در مشهد و هرات تحصیل کرده بود و یک صوفی و از مریدان «جامی» بود.
🍂۱۳۳۸ م- نیما یوشیج شاعر بزرگ ایرانی، بنیانگذار و پدر شعر نو فارسی (زاده ۱۲۷۴)
🍂۱۳۵۹ خ- خدیجه افضل وزیری فعال حقوق زنان و روزنامهنگار ایرانی (زاده ۱۲۶۸)
🍂۱۳۹۸ خ-کشته شدن قاسم سلیمانی فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در فرودگاه بغداد (زاده ۱۳۳۵)
🍂۱۸۶۱ م- فریدریش ویلهلم چهارم پادشاه پروس، بزرگترین پسر فریدریش ویلهلم سوم
🍂۱۹۲۰ م- پل آدام شاعر و نمایشنامه نویس فرانسوی
🍂۱۹۳۹ م- رومن دمووسکی سیاستمدار، دولتمرد و نظریهپرداز لهستانی
🍂۱۹۵۵ م- خوزه آنتونیو رمون کانترا رئیسجمهور پاناما ترور شد.
🍂۱۹۶۱ م- ارنِست میلر هِمینگویْ از نویسندگان برجستهٔ معاصر آمریکا و برندهٔ جایزه نوبل ادبیات بود. او از پایهگذاران یکی از تأثیرگذارترین انواع ادبی، موسوم به «وقایعنگاری ادبی شناخته میشود.
🍂۱۹۷۵ م- سراج سیکدار رهبر مارکسیست انقلابی بنگلادش دستگیر و در بازداشتگاه پلیس کشته شد.
🍂۱۹۹۱ م- ادمون ژابس نویسنده و شاعر فرانسوی
🍂۱۹۹۵ م- محمد زیادباره رئیسجمهور سومالی از ۲۱ اکتبر ۱۹۶۹ تا ۲۶ ژانویه ۱۹۹۱
🍂۲۰۰۷ م- تدی کولک شهردار اورشلیم از ۱۹۶۵ تا ۱۹۹۳
🍂۲۰۱۶ م- کشته شدن شیخ نمر روحانی انقلابی عربستانی به دست آلسعود
🌸🍂🌸@Bookirancity
🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺🔆
وی به زبان فارسی و تركی جغتایی (نزديك به ازبكی) شعر سروده است. وی در مشهد و هرات تحصیل کرده بود و یک صوفی و از مریدان «جامی» بود.
🍂۱۳۳۸ م- نیما یوشیج شاعر بزرگ ایرانی، بنیانگذار و پدر شعر نو فارسی (زاده ۱۲۷۴)
🍂۱۳۵۹ خ- خدیجه افضل وزیری فعال حقوق زنان و روزنامهنگار ایرانی (زاده ۱۲۶۸)
🍂۱۳۹۸ خ-کشته شدن قاسم سلیمانی فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در فرودگاه بغداد (زاده ۱۳۳۵)
🍂۱۸۶۱ م- فریدریش ویلهلم چهارم پادشاه پروس، بزرگترین پسر فریدریش ویلهلم سوم
🍂۱۹۲۰ م- پل آدام شاعر و نمایشنامه نویس فرانسوی
🍂۱۹۳۹ م- رومن دمووسکی سیاستمدار، دولتمرد و نظریهپرداز لهستانی
🍂۱۹۵۵ م- خوزه آنتونیو رمون کانترا رئیسجمهور پاناما ترور شد.
🍂۱۹۶۱ م- ارنِست میلر هِمینگویْ از نویسندگان برجستهٔ معاصر آمریکا و برندهٔ جایزه نوبل ادبیات بود. او از پایهگذاران یکی از تأثیرگذارترین انواع ادبی، موسوم به «وقایعنگاری ادبی شناخته میشود.
🍂۱۹۷۵ م- سراج سیکدار رهبر مارکسیست انقلابی بنگلادش دستگیر و در بازداشتگاه پلیس کشته شد.
🍂۱۹۹۱ م- ادمون ژابس نویسنده و شاعر فرانسوی
🍂۱۹۹۵ م- محمد زیادباره رئیسجمهور سومالی از ۲۱ اکتبر ۱۹۶۹ تا ۲۶ ژانویه ۱۹۹۱
🍂۲۰۰۷ م- تدی کولک شهردار اورشلیم از ۱۹۶۵ تا ۱۹۹۳
🍂۲۰۱۶ م- کشته شدن شیخ نمر روحانی انقلابی عربستانی به دست آلسعود
🌸🍂🌸@Bookirancity
🔆
🌸
🌺🍃🌸
🍃🌺🍃🌸🍃🌺
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃
🌼🍃🌸🍃🌺🍃🌸🍃🌺🔆
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#نقاشی🎨
🗿#مجسمه_ساز
▪️#بهمن_محصص
تولد :۱۰ اسفند ۱۳۱۰ ،رشت
فوت: ۶ مرداد ۱۳۸۹ ،رم
نقاش، مجسمهساز و مترجم پیشروی ایرانی
بهمن محصص که مدت طولانی از عمر خود را بیرون از ایران گذراند، هنرمندی بود صاحب یک شیوه، یک صدا، که هم به شدت ایرانی بود و هم اروپایی. در آثار محصص بارزترین نشانه مدرنیته فرهنگی او دیده میشود. به اعتقاد جوزپه سلواجی، منتقد برجسته ایتالیایی «میتوان هرچه را پیشتر دربارهاش به مثابه آفریننده گفته شده، تکرار کرد و باز هر بار به جلوه جدیدی از شخصیتش رسید» نمیتوان تصمیم گرفت که محصص را اول باید مجسمهساز خطاب کرد یا نقاش یا مترجم یا کارگردان. همه به یک اندازه توصیف محصصاند. او نمونه مشخصی از یک شخصیت روشنفکر ایرانی بود.
پرنده از نقش مایههای همیشگی آثار بهمن محصص است و از فضای ذهنی او جدا نمیشود. اولین پرندهها در طراحیها و نقاشیهای او ظاهر شده و با دوستی عمیق و ازلی محصص با نیما یوشیج پیوندی تنگاتنگ داشتند. جغد، مرغ ماهیخوار، کلاغ، عقاب، قو و یا فرم پرنده به طور عام، در مجسمههای او نیز به شکلهای مختلف تکرار شدهاند.
مجسمههای پرنده محصص، تفاوتی با انسانها، ماهیها، موجوادت اساطیری و طبیعتبیجانهایش ندارند؛ همگی حجمی درهمپیچیده و سنگین هستند. او به نحوی از ماده برنز استفاده میکرد که به تمامی، سنگینی و سختی خود را در حجمها نشان دهد. نکته مهم و تراژیک آن است که پرندههای محصص، پر پرواز ندارند. با وجود پاهای نازک و یا گاه گردنهای برافراشته یا بالهای گشوده، به پایه خود میخکوب شدهاند.
پرنده نمادی از اصالت، غرور، مهاجرت و یا گذر از مرزهاست و محصص در نقاشیهایش گاه آنها را در کنار ساحلی نشان میدهد و یا در مجسمههایش چون اثر حاضر میتوان مسیر نگاه پرنده را تا سمت افق آن سوی ساحل دنبال کرد، اما پرندههای او گویی شکل متجسد شده این شعر نیما هستند: «نه چشمها گشاده از او، بال از او نه وا / سر تا به پای، خشکی با جای و بیتکان / منقارهایش آتش، پرهای او طلا / شکل از مجسمه به نظر مینماید آن / وین مرغ دیگر، آنکه همه کارش خواندن است / از پای تا به سر همه میلرزد او به تن / نه رغبتش به سایه آن کاج ماندن است / نه طاقتش به رَستن از آن جای دلشکن»
ترجمه آثار نویسندگانی چون لوئیجی پیراندلو، اوژن یونسکو و ژان ژنه و همینطور کارگردانی تئاتر از دیگر فعالیت های هنری محصص در کنار نقاشی و مجسمه سازی محسوب میشود
او جزو نخستین نقاشان و هنرمندان ایرانی بود که نقاشی را به شیوه غربی آموختند و آن را با نگاهی شرقی آمیخت.
محصص از هنرمندان پیشکسوت هنرهای تجسمی ایران بود او یکی از۱۰نقاش برتر ایران بود ،شخصیتی فرهنگی داشت و در نقاشی، مجسمهسازی، تئاتر، ترجمه و شعر صاحبنظر بود.
در آثار او «بیسر بودن» و یا درگیریهای جسمی و مشکلات و ابتلائات فیزیکی به چشم میخورد و آثارش شامل افرادی است که «سرهای کوچک و بدنهای فربه» دارند و درکارهایش ، درگیریهای جسم انسان بسیار مطرح است. به علاوه کارهای اسطورهیی و تأثیرات هنر مدیترانهیی در دورهای از آثار او، کاملا مشهود است.
سر انجام بهمن محصص به دلیل عوارض ناشی از بیماری ریوی در ۶ مرداد ماه ۱۳۸۹ در سن ۷۹ سالگی در رم گذشت.
#روحشون_شاد_یادشون_گرامی
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#نقاشی🎨
🗿#مجسمه_ساز
▪️#بهمن_محصص
تولد :۱۰ اسفند ۱۳۱۰ ،رشت
فوت: ۶ مرداد ۱۳۸۹ ،رم
نقاش، مجسمهساز و مترجم پیشروی ایرانی
بهمن محصص که مدت طولانی از عمر خود را بیرون از ایران گذراند، هنرمندی بود صاحب یک شیوه، یک صدا، که هم به شدت ایرانی بود و هم اروپایی. در آثار محصص بارزترین نشانه مدرنیته فرهنگی او دیده میشود. به اعتقاد جوزپه سلواجی، منتقد برجسته ایتالیایی «میتوان هرچه را پیشتر دربارهاش به مثابه آفریننده گفته شده، تکرار کرد و باز هر بار به جلوه جدیدی از شخصیتش رسید» نمیتوان تصمیم گرفت که محصص را اول باید مجسمهساز خطاب کرد یا نقاش یا مترجم یا کارگردان. همه به یک اندازه توصیف محصصاند. او نمونه مشخصی از یک شخصیت روشنفکر ایرانی بود.
پرنده از نقش مایههای همیشگی آثار بهمن محصص است و از فضای ذهنی او جدا نمیشود. اولین پرندهها در طراحیها و نقاشیهای او ظاهر شده و با دوستی عمیق و ازلی محصص با نیما یوشیج پیوندی تنگاتنگ داشتند. جغد، مرغ ماهیخوار، کلاغ، عقاب، قو و یا فرم پرنده به طور عام، در مجسمههای او نیز به شکلهای مختلف تکرار شدهاند.
مجسمههای پرنده محصص، تفاوتی با انسانها، ماهیها، موجوادت اساطیری و طبیعتبیجانهایش ندارند؛ همگی حجمی درهمپیچیده و سنگین هستند. او به نحوی از ماده برنز استفاده میکرد که به تمامی، سنگینی و سختی خود را در حجمها نشان دهد. نکته مهم و تراژیک آن است که پرندههای محصص، پر پرواز ندارند. با وجود پاهای نازک و یا گاه گردنهای برافراشته یا بالهای گشوده، به پایه خود میخکوب شدهاند.
پرنده نمادی از اصالت، غرور، مهاجرت و یا گذر از مرزهاست و محصص در نقاشیهایش گاه آنها را در کنار ساحلی نشان میدهد و یا در مجسمههایش چون اثر حاضر میتوان مسیر نگاه پرنده را تا سمت افق آن سوی ساحل دنبال کرد، اما پرندههای او گویی شکل متجسد شده این شعر نیما هستند: «نه چشمها گشاده از او، بال از او نه وا / سر تا به پای، خشکی با جای و بیتکان / منقارهایش آتش، پرهای او طلا / شکل از مجسمه به نظر مینماید آن / وین مرغ دیگر، آنکه همه کارش خواندن است / از پای تا به سر همه میلرزد او به تن / نه رغبتش به سایه آن کاج ماندن است / نه طاقتش به رَستن از آن جای دلشکن»
ترجمه آثار نویسندگانی چون لوئیجی پیراندلو، اوژن یونسکو و ژان ژنه و همینطور کارگردانی تئاتر از دیگر فعالیت های هنری محصص در کنار نقاشی و مجسمه سازی محسوب میشود
او جزو نخستین نقاشان و هنرمندان ایرانی بود که نقاشی را به شیوه غربی آموختند و آن را با نگاهی شرقی آمیخت.
محصص از هنرمندان پیشکسوت هنرهای تجسمی ایران بود او یکی از۱۰نقاش برتر ایران بود ،شخصیتی فرهنگی داشت و در نقاشی، مجسمهسازی، تئاتر، ترجمه و شعر صاحبنظر بود.
در آثار او «بیسر بودن» و یا درگیریهای جسمی و مشکلات و ابتلائات فیزیکی به چشم میخورد و آثارش شامل افرادی است که «سرهای کوچک و بدنهای فربه» دارند و درکارهایش ، درگیریهای جسم انسان بسیار مطرح است. به علاوه کارهای اسطورهیی و تأثیرات هنر مدیترانهیی در دورهای از آثار او، کاملا مشهود است.
سر انجام بهمن محصص به دلیل عوارض ناشی از بیماری ریوی در ۶ مرداد ماه ۱۳۸۹ در سن ۷۹ سالگی در رم گذشت.
#روحشون_شاد_یادشون_گرامی
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#موسیقی_ایرانی🎼
#استاد_مهدی_مفتاح
استاد "مهدی مفتاح" نوازنده سازهای «نی، ویولن، قره نی و قانون»، از پیشگامانِ روشِ تدریسِ سازِ قانون در ایران است و از همین روی، هنرِ آموزشِ سازِ قانون، مدیونِ تلاشهای این استاد برجسته می باشد؛ کتابِ آموزشی بجا مانده از او، تاییدی بر نقشِ مهمِ وی، در رونقِ ایرانی این سازِ خوش صداست. دلیلِ اهمیت ساز قانون و جایگاه صوتی آن همجواری و حضور این ساز در کنار سازهای مادر مانند تار و کمانچه و سنتور در آثار مضبوط قدیم ایران است که البته در سفرهای ضبط صفحه، حضوری ندارد.
زنده یاد استاد "مهدی مفتاح"، از شاگردانِ ویولن استاد "ابوالحسن خان صبا" بوده که سال ها به عنوان نوازنده ی ویولن با شیوه ای همسان با سبک استادش، به شهرت رسیده بود و نقشش در موسیقی آکادمیک تا آنجا مهم بوده که تا مقام ریاست هنرستان عالی موسیقی هم رسیده است. او سابقه ای از آموزش قانون از یک نوازنده ی عرب داشته و به فکر می افتد که این ساز را به صورت جدی در ایران احیا کند؛ چرا که قانون را سازی ایرانی و مصادره شده توسط اعراب می دانسته است به خواسته و نظر استاد فقید "روح الله خالقی"، و در سال پایانی زندگی استادش صبا (۱۳۳۶) برای طی نمودنِ دوره آموزشی سازِ قانون و عود به عراق سفر می نماید و با تمرکز روی ساز قانون به مدرسین عربِ این ساز مراجعه نموده و گنجینه ای از آموخته های خود را برای ایران به ارمغان می آورد و پس از بازگشت به ایران، به آموزش این ساز در هنرستان (البته به عنوان ساز دوم) می پردازد.
که به قلم خود استاد در مقدمه کتابِ متدِ قانون آمده است: «… متد آموزش قانون را در مدت ۱۵ سال تکمیل کردم و این متد را طوری تنظیم نمودم که برای دوره شش ساله ی هنرجویان هنرستان موسیقی کامل و کافی باشد…»
استاد فقید "خالقی" درباره قدمهایی که هنرستان در زمینه احیای سازهای ملی برداشت می نویسد: از ابتدای تأسیس نظر بر این بود که بعضی از سازهای ملی ایران که به غلط به سازهای عربی موسوم شده بود و در ایران به کار نمی رفت مانند عود و قانون مجدداً رواج یابد. برای عود با کمک "نصر الله زرین پنجه" و "مهدی مفتاح" که به این ساز به زودی آشنا شدند، متدی نیز تهیه شد و چند تن از شاگردان هم به نواختن آن آغاز کردند، ولى دستور مزبور به چاپ نرسید و هم اکنون نسخه پاکنویس شده آن به خط این جانب در هنرستان موجود است.
در قسمتِ قانون نیز "مهدی مفتاح" که نوازندگی آن را آغاز کرد و به همین منظور هم سفری به بغداد کرد که روش نوازندگی عرب ها را هم ببیند، متدی تهیه کرد و یکی از هنرجویان هم نواختن ساز را شروع کرد، هرچند خود "مفتاح" در نوازندگی این ساز مهارت یافت ولی تاکنون استقبالی از این ساز به عمل نیامده است در صورتی که سازیست که نواقص سنتور را ندارد و بسیار خوش صدا می باشد.
لحنِ سازِ استاد "مهدی مفتاح" آنگونه که از آثار بجا مانده از وی شنیده می شود، بیشتر عربی است و این نکته حاکی از آن است که در آن دوره، لحنِ عربی و شیوه ی نوازندگی مانند نوازندگان عرب برای سازِ قانون، مقبول بوده است و از همین رو با توجه به نقش مهم وی، پایه گذار آموزش قانون در ایران را مهدی مفتاح می دانند.
استاد "مفتاح" با شیوه ی عربی به شاگردانش، قانون درس می داده است. او برای اولین بار در ایران پیرامون ساز قانون به پژوهش پرداخت و آن را به نسل جدید معرفی کرد. در نتیجه نمونههایی از روی قانون وی در کارگاه سازگری وزارت فرهنگ و هنر آن زمان ساختند و شاگردانی هم تربیت شدند که از میان آنها، بانو "سیمین آقا رضی" و بانو "ملیحه سعیدی" مشهورترند. پس از رواج تلویزیون و پخش برنامه های موسیقی ایرانی که مورد توجه هنردوستان قرار می گرفت، گاهی اجراهایی از تکنوازی با همنوازی قانون با ارکستر ایرانی پخش می شد که تقریباً تمامی این اجراها مربوط به "آقارضی" و "سعیدی" بود.
استاد "مهدی مفتاح" درحین تحصیل با افتتاح رادیو در سال ۱۳۱۹ درگروه موسیقی نوین به رهبری کلنل "علینقی خان وزیری" به همکاری پرداخت و قبل از آن نیز، آثاری در صفحه گرامافون ضبط نموده بود. وی پس از اخذ لیسانس از دانشسرای عالی، به خدمت اداره فرهنگ درآمد. وی همچنین مدرس انجمن موسیقی ملی و سرپرست و نوازنده گروه موسیقی سازهای ملی هنرستان موسیقی بود و علاوه بر موسیقی به شعر و نقاشی نیز علاقهمند بود و توسط پسرعمهاش، نیما یوشیج، نزد رسام ارژنگی به فراگیری نقاشی نیز، پرداخت. از سال ۱۳۲۱ ناظم هنرستان موسیقی و ناظر و سرپرست آتلیه معماری و نقاشی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران نیز بوده است و در سال ۱۳۲۳ به اداره موسیقی کشور، منتقل شد. استاد "مفتاح" مانند بسیاری از هنرمندان این سرزمین، پس از انقلاب ۵۷، خانه نشین شد، در صورتیکه با توجه به سابقه درخشانش در امر آهنگسازی، نوازندگی و معلمی، می توانست کمکِ شایانی در امر فرهنگ و هنر کشورمان، باشد.
🌸🌿
🔴#موسیقی_ایرانی🎼
#استاد_مهدی_مفتاح
استاد "مهدی مفتاح" نوازنده سازهای «نی، ویولن، قره نی و قانون»، از پیشگامانِ روشِ تدریسِ سازِ قانون در ایران است و از همین روی، هنرِ آموزشِ سازِ قانون، مدیونِ تلاشهای این استاد برجسته می باشد؛ کتابِ آموزشی بجا مانده از او، تاییدی بر نقشِ مهمِ وی، در رونقِ ایرانی این سازِ خوش صداست. دلیلِ اهمیت ساز قانون و جایگاه صوتی آن همجواری و حضور این ساز در کنار سازهای مادر مانند تار و کمانچه و سنتور در آثار مضبوط قدیم ایران است که البته در سفرهای ضبط صفحه، حضوری ندارد.
زنده یاد استاد "مهدی مفتاح"، از شاگردانِ ویولن استاد "ابوالحسن خان صبا" بوده که سال ها به عنوان نوازنده ی ویولن با شیوه ای همسان با سبک استادش، به شهرت رسیده بود و نقشش در موسیقی آکادمیک تا آنجا مهم بوده که تا مقام ریاست هنرستان عالی موسیقی هم رسیده است. او سابقه ای از آموزش قانون از یک نوازنده ی عرب داشته و به فکر می افتد که این ساز را به صورت جدی در ایران احیا کند؛ چرا که قانون را سازی ایرانی و مصادره شده توسط اعراب می دانسته است به خواسته و نظر استاد فقید "روح الله خالقی"، و در سال پایانی زندگی استادش صبا (۱۳۳۶) برای طی نمودنِ دوره آموزشی سازِ قانون و عود به عراق سفر می نماید و با تمرکز روی ساز قانون به مدرسین عربِ این ساز مراجعه نموده و گنجینه ای از آموخته های خود را برای ایران به ارمغان می آورد و پس از بازگشت به ایران، به آموزش این ساز در هنرستان (البته به عنوان ساز دوم) می پردازد.
که به قلم خود استاد در مقدمه کتابِ متدِ قانون آمده است: «… متد آموزش قانون را در مدت ۱۵ سال تکمیل کردم و این متد را طوری تنظیم نمودم که برای دوره شش ساله ی هنرجویان هنرستان موسیقی کامل و کافی باشد…»
استاد فقید "خالقی" درباره قدمهایی که هنرستان در زمینه احیای سازهای ملی برداشت می نویسد: از ابتدای تأسیس نظر بر این بود که بعضی از سازهای ملی ایران که به غلط به سازهای عربی موسوم شده بود و در ایران به کار نمی رفت مانند عود و قانون مجدداً رواج یابد. برای عود با کمک "نصر الله زرین پنجه" و "مهدی مفتاح" که به این ساز به زودی آشنا شدند، متدی نیز تهیه شد و چند تن از شاگردان هم به نواختن آن آغاز کردند، ولى دستور مزبور به چاپ نرسید و هم اکنون نسخه پاکنویس شده آن به خط این جانب در هنرستان موجود است.
در قسمتِ قانون نیز "مهدی مفتاح" که نوازندگی آن را آغاز کرد و به همین منظور هم سفری به بغداد کرد که روش نوازندگی عرب ها را هم ببیند، متدی تهیه کرد و یکی از هنرجویان هم نواختن ساز را شروع کرد، هرچند خود "مفتاح" در نوازندگی این ساز مهارت یافت ولی تاکنون استقبالی از این ساز به عمل نیامده است در صورتی که سازیست که نواقص سنتور را ندارد و بسیار خوش صدا می باشد.
لحنِ سازِ استاد "مهدی مفتاح" آنگونه که از آثار بجا مانده از وی شنیده می شود، بیشتر عربی است و این نکته حاکی از آن است که در آن دوره، لحنِ عربی و شیوه ی نوازندگی مانند نوازندگان عرب برای سازِ قانون، مقبول بوده است و از همین رو با توجه به نقش مهم وی، پایه گذار آموزش قانون در ایران را مهدی مفتاح می دانند.
استاد "مفتاح" با شیوه ی عربی به شاگردانش، قانون درس می داده است. او برای اولین بار در ایران پیرامون ساز قانون به پژوهش پرداخت و آن را به نسل جدید معرفی کرد. در نتیجه نمونههایی از روی قانون وی در کارگاه سازگری وزارت فرهنگ و هنر آن زمان ساختند و شاگردانی هم تربیت شدند که از میان آنها، بانو "سیمین آقا رضی" و بانو "ملیحه سعیدی" مشهورترند. پس از رواج تلویزیون و پخش برنامه های موسیقی ایرانی که مورد توجه هنردوستان قرار می گرفت، گاهی اجراهایی از تکنوازی با همنوازی قانون با ارکستر ایرانی پخش می شد که تقریباً تمامی این اجراها مربوط به "آقارضی" و "سعیدی" بود.
استاد "مهدی مفتاح" درحین تحصیل با افتتاح رادیو در سال ۱۳۱۹ درگروه موسیقی نوین به رهبری کلنل "علینقی خان وزیری" به همکاری پرداخت و قبل از آن نیز، آثاری در صفحه گرامافون ضبط نموده بود. وی پس از اخذ لیسانس از دانشسرای عالی، به خدمت اداره فرهنگ درآمد. وی همچنین مدرس انجمن موسیقی ملی و سرپرست و نوازنده گروه موسیقی سازهای ملی هنرستان موسیقی بود و علاوه بر موسیقی به شعر و نقاشی نیز علاقهمند بود و توسط پسرعمهاش، نیما یوشیج، نزد رسام ارژنگی به فراگیری نقاشی نیز، پرداخت. از سال ۱۳۲۱ ناظم هنرستان موسیقی و ناظر و سرپرست آتلیه معماری و نقاشی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران نیز بوده است و در سال ۱۳۲۳ به اداره موسیقی کشور، منتقل شد. استاد "مفتاح" مانند بسیاری از هنرمندان این سرزمین، پس از انقلاب ۵۷، خانه نشین شد، در صورتیکه با توجه به سابقه درخشانش در امر آهنگسازی، نوازندگی و معلمی، می توانست کمکِ شایانی در امر فرهنگ و هنر کشورمان، باشد.
تحقيقات موجود، مقام، منزلت و برتری زبان فارسی در میان تركان عثمانی را نشان می دهند،بطوريكه در آن دوران در مكتبخانه های قلمروِ عثمانی، زبان فارسی را به عنوان زبان اوّل تدريس می كرده و سلاطين عثمانی ضمن سرودن شعر به فارسی،از حضورِ شاعران پارسی گوی در دربار خود مباهات می نمودند۵
نقل رباعيات حدود ١٠٠ شاعر پارسی گوی آذری و ارّانی در كتاب نزهت المجالس (تأليف قرن ٧ هجری/١٣ ميلادی) نشان می دهد كه نواحی ارّان و آذربايجان ـ از ديرباز ـ پايگاهِ زبان فارسی بوده است۶
مُسلّماً اين وحدت ملّی يا همبستگی قومی ناشی از نوعی قدرت سياسی ـ نظامی نبوده چرا كه با توجه به هجوم های پی در پی و فقدان ثبات و آرامش و ضعف حكومت ها،منطقاً می بايستی اين وحدت و همبستگی دچار پراكندگی و تفرقه می شد و هر قومی با استفاده از شرايط مساعد، سازِ جدائی و استقلال طلبی می زد در حاليكه تاريخ اجتماعی ـ سياسی ايران تا آغاز قرن بيستم نشان می دهد كه اقوام ايرانی(خصوصاً كردها و آذری ها)در همۀ دوران های هرج و مرج سياسی نه تنها به جدائی از ايران گرايشی نداشتند بلكه در كنار ساير اقوام ايرانی در برابر بيگانگان(خصوصاً در برابر تركان عثمانی) ايستادگی كرده اند.مقاومت دلیرانۀ مردم اهواز ،آبادان و دیگر شهرهای خوزستان در برابرِ هجوم ارتش صدّام حسین نمونۀ دیگری از این ایراندوستی و همبستگیِ ملّی بوده است.
اينكه در دوران ٩٠٠ سالۀ حاکمیّت سلاطین ترك، زبان تركی چرا نتوانست جايگزين زبان فارسی گردد، مسئله ای است فرهنگی و تاريخی كه اساساً ناشی از ظرفيّت و مقبوليّت زبان فارسی- به عنوان یک پُل ارتباطی- برای پاسخگوئی به نيازهای فرهنگی و اجتماعی همۀ اقوام ايرانی بود. بنابراين شگفت نيست كه آثار مولوی رومی، نظامی گنجوی، خاقانی شروانی، عماد الدين نسيمی شروانی، شيخ شبستری، صائب تبريزی، قطران تبريزی، محمد حسين شهريار و آثار ده ها شاعر ترك زبان ديگر، اينك بخش بزرگی از ميراث فرهنگ و ادب پارسی است.
از سوی دیگر،تاریخ مردوخ کردستانی نشان می دهد که زبان فارسی در کردستان ایران نیز دارای اهمیّت و منزلت فراوان بوده است.این کتاب-با نثر و نگارشی به غایت زیبا و فارسی بسیار درخشان -گنجینه ای است که حوادث دو قرنِ اخیر کردستان ایران را تحریر کرده است.۷
آميختگی كردها ، آذری ها ،گيلك ها ، فارس ها ،لرها ، بلوچ ها و ديگر اقوام ايرانی با يكديگر چنان است كه حضور و همزیستیِ هر یک را در دور افتاده ترين نقاط ايران می توان دید.«آموزشِ زبان مادری» - البتّه - حقّ طبیعی و مشروعِ همۀ اقوام ایرانی است،امّا کسانی که از «شووينيسم فارس» و «آموزشِ به زبان مادری»سخن می گويند،بر بدبختی های اجتماعی، سياسی و فرهنگیِ موجود آتش جنگ های قومی و قبيله ای را نيز اضافه می کنند.
فرهنگ و مدنیّت ایرانی متشکّل از اقوامی است که همانند قالی ایرانی در کثرتِ رنگ ها ،گل ها و گیاهان گوناگون ،وحدت ملّی ما را شکل می دهد. در گذشته ای نه چندان دور ،دخالت های دولت شوروی برای «دولت سازی در میان خلق های ایران»، این وحدت ملّی را دچار آسیب های فراوان ساخت و اجرای یکی از آرمان های انقلاب مشروطیّت - مبنی بر«انجمن های ايالتی و ولايتی»- را به تأخیر انداخت. با پایان جنگ سرد و فروپاشی اتّحاد جماهیر شوروی اینک ضمن تأکید بر زبان فارسی-به عنوان زبان ملّی و مشترک همۀ ایرانیان- می توان برای اعتلای زبان و فرهنگِ همۀ اقوام ایرانی کوشید.
آب درخوابگۀ مورچگان!
۲۵ بهمن ۱۴۰۰=۱۴ فوریۀ ۲۰۲۲
«عزیز من!...از قضاوت هیچ کس در خصوص اشعارم نگران نباشید.حرفِ کسی باری از روی دوشی برنمی دارد.من همین قدر باید از عنایتی که جوانان نسبت به کار من دارند،متشکّر باشم.تصوّر کنید که من در پُشت سنگرِ خود جا کرده ام ،در این حال،هر وقت تیری به هدف پرتاب می کنم از کارِ خودم بیشتر خنده ام می گیرد ...به نظر می آید که «آب در خوابگۀ مورچگان ریخته ام».
لحنِ نیما چنان محکم و استوار است که گوئی آینده را در دست های خود دارد و به پیروزی راه و اندیشه اش مطمئن است. نیما همین اعتماد به نفس و اطمینان به آینده را با پیش بینی حیرت انگیز در بارۀ سرنوشت سیاسی احسان طبری (بزرگترین تئوریسین ادبی حزب توده) ابراز کرده بود آنجا که خطاب به احسان طبری می گوید:
-آنکه منتظر است روزی شما را بیش از خود در نظر مردم ناستوده ببیند.نیما یوشیج
حالا حکایتِ کسانی است که پس از شکست های سیاسی-ایدئولوژیک تازه به «عرصه» آمده اند و با «جیغ و جار» می خواهند «افاضۀ فضل»کنند...چه می توان گفت!؟ به قول حافظ:
رَوَندگانِ حقیقت به نیم جُو نخرند -
قبای اطلس آن کس که از هنر عاری است
#منابع
۱ - نگاه کنیدبه:دیدگاه ها،نشر عصر جدید،سوئد،۱۹۹۳؛گفتگو با روزنامۀ کیهان،شمارۀ ۴۷۸، ۲۱ اکتبر۱۹۹۳؛فصلنامۀ کاوه،شمارۀ ۹۴،مونیخ آلمان ، تابستان ۲۰۰۱؛مجلّۀ تلاش، شماره های ۴و ۵، هامبورگ المان،۲۰۰۲؛ شمارۀ ۱۱، ۲۰۰۳؛برخی منظره ها و مناظره ها،نشر فرهنگ،کانادا، ۲۰۰۴،صص ۶۵-۹۰
نقل رباعيات حدود ١٠٠ شاعر پارسی گوی آذری و ارّانی در كتاب نزهت المجالس (تأليف قرن ٧ هجری/١٣ ميلادی) نشان می دهد كه نواحی ارّان و آذربايجان ـ از ديرباز ـ پايگاهِ زبان فارسی بوده است۶
مُسلّماً اين وحدت ملّی يا همبستگی قومی ناشی از نوعی قدرت سياسی ـ نظامی نبوده چرا كه با توجه به هجوم های پی در پی و فقدان ثبات و آرامش و ضعف حكومت ها،منطقاً می بايستی اين وحدت و همبستگی دچار پراكندگی و تفرقه می شد و هر قومی با استفاده از شرايط مساعد، سازِ جدائی و استقلال طلبی می زد در حاليكه تاريخ اجتماعی ـ سياسی ايران تا آغاز قرن بيستم نشان می دهد كه اقوام ايرانی(خصوصاً كردها و آذری ها)در همۀ دوران های هرج و مرج سياسی نه تنها به جدائی از ايران گرايشی نداشتند بلكه در كنار ساير اقوام ايرانی در برابر بيگانگان(خصوصاً در برابر تركان عثمانی) ايستادگی كرده اند.مقاومت دلیرانۀ مردم اهواز ،آبادان و دیگر شهرهای خوزستان در برابرِ هجوم ارتش صدّام حسین نمونۀ دیگری از این ایراندوستی و همبستگیِ ملّی بوده است.
اينكه در دوران ٩٠٠ سالۀ حاکمیّت سلاطین ترك، زبان تركی چرا نتوانست جايگزين زبان فارسی گردد، مسئله ای است فرهنگی و تاريخی كه اساساً ناشی از ظرفيّت و مقبوليّت زبان فارسی- به عنوان یک پُل ارتباطی- برای پاسخگوئی به نيازهای فرهنگی و اجتماعی همۀ اقوام ايرانی بود. بنابراين شگفت نيست كه آثار مولوی رومی، نظامی گنجوی، خاقانی شروانی، عماد الدين نسيمی شروانی، شيخ شبستری، صائب تبريزی، قطران تبريزی، محمد حسين شهريار و آثار ده ها شاعر ترك زبان ديگر، اينك بخش بزرگی از ميراث فرهنگ و ادب پارسی است.
از سوی دیگر،تاریخ مردوخ کردستانی نشان می دهد که زبان فارسی در کردستان ایران نیز دارای اهمیّت و منزلت فراوان بوده است.این کتاب-با نثر و نگارشی به غایت زیبا و فارسی بسیار درخشان -گنجینه ای است که حوادث دو قرنِ اخیر کردستان ایران را تحریر کرده است.۷
آميختگی كردها ، آذری ها ،گيلك ها ، فارس ها ،لرها ، بلوچ ها و ديگر اقوام ايرانی با يكديگر چنان است كه حضور و همزیستیِ هر یک را در دور افتاده ترين نقاط ايران می توان دید.«آموزشِ زبان مادری» - البتّه - حقّ طبیعی و مشروعِ همۀ اقوام ایرانی است،امّا کسانی که از «شووينيسم فارس» و «آموزشِ به زبان مادری»سخن می گويند،بر بدبختی های اجتماعی، سياسی و فرهنگیِ موجود آتش جنگ های قومی و قبيله ای را نيز اضافه می کنند.
فرهنگ و مدنیّت ایرانی متشکّل از اقوامی است که همانند قالی ایرانی در کثرتِ رنگ ها ،گل ها و گیاهان گوناگون ،وحدت ملّی ما را شکل می دهد. در گذشته ای نه چندان دور ،دخالت های دولت شوروی برای «دولت سازی در میان خلق های ایران»، این وحدت ملّی را دچار آسیب های فراوان ساخت و اجرای یکی از آرمان های انقلاب مشروطیّت - مبنی بر«انجمن های ايالتی و ولايتی»- را به تأخیر انداخت. با پایان جنگ سرد و فروپاشی اتّحاد جماهیر شوروی اینک ضمن تأکید بر زبان فارسی-به عنوان زبان ملّی و مشترک همۀ ایرانیان- می توان برای اعتلای زبان و فرهنگِ همۀ اقوام ایرانی کوشید.
آب درخوابگۀ مورچگان!
۲۵ بهمن ۱۴۰۰=۱۴ فوریۀ ۲۰۲۲
«عزیز من!...از قضاوت هیچ کس در خصوص اشعارم نگران نباشید.حرفِ کسی باری از روی دوشی برنمی دارد.من همین قدر باید از عنایتی که جوانان نسبت به کار من دارند،متشکّر باشم.تصوّر کنید که من در پُشت سنگرِ خود جا کرده ام ،در این حال،هر وقت تیری به هدف پرتاب می کنم از کارِ خودم بیشتر خنده ام می گیرد ...به نظر می آید که «آب در خوابگۀ مورچگان ریخته ام».
لحنِ نیما چنان محکم و استوار است که گوئی آینده را در دست های خود دارد و به پیروزی راه و اندیشه اش مطمئن است. نیما همین اعتماد به نفس و اطمینان به آینده را با پیش بینی حیرت انگیز در بارۀ سرنوشت سیاسی احسان طبری (بزرگترین تئوریسین ادبی حزب توده) ابراز کرده بود آنجا که خطاب به احسان طبری می گوید:
-آنکه منتظر است روزی شما را بیش از خود در نظر مردم ناستوده ببیند.نیما یوشیج
حالا حکایتِ کسانی است که پس از شکست های سیاسی-ایدئولوژیک تازه به «عرصه» آمده اند و با «جیغ و جار» می خواهند «افاضۀ فضل»کنند...چه می توان گفت!؟ به قول حافظ:
رَوَندگانِ حقیقت به نیم جُو نخرند -
قبای اطلس آن کس که از هنر عاری است
#منابع
۱ - نگاه کنیدبه:دیدگاه ها،نشر عصر جدید،سوئد،۱۹۹۳؛گفتگو با روزنامۀ کیهان،شمارۀ ۴۷۸، ۲۱ اکتبر۱۹۹۳؛فصلنامۀ کاوه،شمارۀ ۹۴،مونیخ آلمان ، تابستان ۲۰۰۱؛مجلّۀ تلاش، شماره های ۴و ۵، هامبورگ المان،۲۰۰۲؛ شمارۀ ۱۱، ۲۰۰۳؛برخی منظره ها و مناظره ها،نشر فرهنگ،کانادا، ۲۰۰۴،صص ۶۵-۹۰
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#کتاب_ولحظه
دیدن دنیا از این گوشه لذت دارد. در این گوشه است چیزی از معرفت بالاتر، یعنی نظری که اهلِ نظر آن را مییابند و با معرفت به کنه آن نمیتوان رسید.
چه چیز من میتوانم برای شرح و توصیف این بیفزایم جز خاموشی؟
فروردین ۱۳۲۵
نیما یوشیج | از مجموعۀ نامه به همسایه
کتاب:دربارۀ شعر و شاعری
به کوشش سیروس طاهباز
دفترهای زمانه
شرح تصویر:
Walk~1908
Artist: Anders Zorn
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#کتاب_ولحظه
دیدن دنیا از این گوشه لذت دارد. در این گوشه است چیزی از معرفت بالاتر، یعنی نظری که اهلِ نظر آن را مییابند و با معرفت به کنه آن نمیتوان رسید.
چه چیز من میتوانم برای شرح و توصیف این بیفزایم جز خاموشی؟
فروردین ۱۳۲۵
نیما یوشیج | از مجموعۀ نامه به همسایه
کتاب:دربارۀ شعر و شاعری
به کوشش سیروس طاهباز
دفترهای زمانه
شرح تصویر:
Walk~1908
Artist: Anders Zorn
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#کـــتـــاب_ولـــحـــظـــه
گویا بارها برای شما گفتهام؛ اما چه ضرر دارد که تکرار کنم: شما را زمان بهوجود آورده است و لازم است که زمان شما را بشناسد.
بهمن ۱۳۲۴
نیما یوشیج | از مجموعۀ نامه به همسایه
دربارۀ شعر و شاعری | به کوشش سیروس طاهباز
دفترهای زمانه
Falling Light~2024
Artist: Chris Long
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#کـــتـــاب_ولـــحـــظـــه
گویا بارها برای شما گفتهام؛ اما چه ضرر دارد که تکرار کنم: شما را زمان بهوجود آورده است و لازم است که زمان شما را بشناسد.
بهمن ۱۳۲۴
نیما یوشیج | از مجموعۀ نامه به همسایه
دربارۀ شعر و شاعری | به کوشش سیروس طاهباز
دفترهای زمانه
Falling Light~2024
Artist: Chris Long
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#کـــتـــاب_ولـــحـــظـــه👆👆👆👆
گویا بارها برای شما گفتهام؛ اما چه ضرر دارد که تکرار کنم: شما را زمان بهوجود آورده است و لازم است که زمان شما را بشناسد.
بهمن ۱۳۲۴
نیما یوشیج | از مجموعۀ نامه به همسایه
دربارۀ شعر و شاعری | به کوشش سیروس طاهباز
دفترهای زمانه
• هنرمند اگرچه فرزندِ زمانۀ خویش است، بدا به حالش اگر همزمان شاگردِ آن یا حتی محبوبِ آن باشد.
باشد که خدایی نیکوکار، طفلِ شیرخواره را بههنگام از سینۀ مادرش جدا کند، او را با شیرِ زمانهای نیکتر تغذیه کند، و بگذارد که او زیرِ آسمانِ دورِ یونان به بلوغ برسد. سپس هنگامی که طفل برای خود مردی شد، باشد که در شکلوشمایلی بیگانه به سدۀ خویش بازگردد؛ امّا نه برای آنکه این سده را با نمودِ خویش خوشحال کند، بلکه برای آنکه، سهمناک همچون پسر آگاممنون، آنرا بپالاید.
او اگرچه ماده را از زمانِ حال برخواهد گرفت، اما صورت را از زمانهای شریفتر، بلکه حتی از فراسوی هر زمانهای، از وحدتِ تغییرناپذیر و مطلقِ ذاتِ خویش، اقتباس خواهد کرد.
فریدریش شیلر
نامههایی در تربیت زیباییشناختی انسان | قطعهای از نامۀ نهم | مترجم: سید مسعود حسینی
نشر بیدگل
Falling Light~2024
Artist: Chris Long
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#کـــتـــاب_ولـــحـــظـــه👆👆👆👆
گویا بارها برای شما گفتهام؛ اما چه ضرر دارد که تکرار کنم: شما را زمان بهوجود آورده است و لازم است که زمان شما را بشناسد.
بهمن ۱۳۲۴
نیما یوشیج | از مجموعۀ نامه به همسایه
دربارۀ شعر و شاعری | به کوشش سیروس طاهباز
دفترهای زمانه
• هنرمند اگرچه فرزندِ زمانۀ خویش است، بدا به حالش اگر همزمان شاگردِ آن یا حتی محبوبِ آن باشد.
باشد که خدایی نیکوکار، طفلِ شیرخواره را بههنگام از سینۀ مادرش جدا کند، او را با شیرِ زمانهای نیکتر تغذیه کند، و بگذارد که او زیرِ آسمانِ دورِ یونان به بلوغ برسد. سپس هنگامی که طفل برای خود مردی شد، باشد که در شکلوشمایلی بیگانه به سدۀ خویش بازگردد؛ امّا نه برای آنکه این سده را با نمودِ خویش خوشحال کند، بلکه برای آنکه، سهمناک همچون پسر آگاممنون، آنرا بپالاید.
او اگرچه ماده را از زمانِ حال برخواهد گرفت، اما صورت را از زمانهای شریفتر، بلکه حتی از فراسوی هر زمانهای، از وحدتِ تغییرناپذیر و مطلقِ ذاتِ خویش، اقتباس خواهد کرد.
فریدریش شیلر
نامههایی در تربیت زیباییشناختی انسان | قطعهای از نامۀ نهم | مترجم: سید مسعود حسینی
نشر بیدگل
Falling Light~2024
Artist: Chris Long
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
آهو و پرندهها- نیما یوشیج
@haft_eghlims
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#_کـــتـــاب_صـــوتـــی📚
#ادبیات
#داستان_صوتی
▪️عنوان: #آهو_و_پرندهها
▪️نویسنده: #نیما_یوشیج
▪️آهنگساز: #فریدون_شهبازیان
▪️گوینده: #احمد_شاملو
▪️خاله غازه: #مرضیه_برومند
▪️قمری: #رضا_بابک
▪️آهو: #بهرام_شاهمحمدلو
▪️مرغابی: #اردوان_مفید
▪️کلاغ: #علیرضا_هدائی
▪️غاز سفید: #سوسن_فرخنیا
▪️انتشار: #سال۱۳۵۱ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#_کـــتـــاب_صـــوتـــی📚
#ادبیات
#داستان_صوتی
▪️عنوان: #آهو_و_پرندهها
▪️نویسنده: #نیما_یوشیج
▪️آهنگساز: #فریدون_شهبازیان
▪️گوینده: #احمد_شاملو
▪️خاله غازه: #مرضیه_برومند
▪️قمری: #رضا_بابک
▪️آهو: #بهرام_شاهمحمدلو
▪️مرغابی: #اردوان_مفید
▪️کلاغ: #علیرضا_هدائی
▪️غاز سفید: #سوسن_فرخنیا
▪️انتشار: #سال۱۳۵۱ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
آهو و پرنده ها از نیما یوشیج.pdf
3.7 MB
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#_مـــعـــرفـــی_کـــتـــاب📚
▪️عنوان: #آهو_و_پرندهها
▪️نویسنده: #نیما_یوشیج
▪️pdf
▪️انتشار: #سال۱۳۵۱ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#_مـــعـــرفـــی_کـــتـــاب📚
▪️عنوان: #آهو_و_پرندهها
▪️نویسنده: #نیما_یوشیج
▪️pdf
▪️انتشار: #سال۱۳۵۱ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
آهو و پرنده ها از نیما یوشیج.pdf
3.7 MB
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#_مـــعـــرفـــی_کـــتـــاب📚
▪️عنوان: #آهو_و_پرندهها
▪️نویسنده: #نیما_یوشیج
▪️pdf
▪️انتشار: #سال۱۳۵۱ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#_مـــعـــرفـــی_کـــتـــاب📚
▪️عنوان: #آهو_و_پرندهها
▪️نویسنده: #نیما_یوشیج
▪️pdf
▪️انتشار: #سال۱۳۵۱ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#_کــــتــــاب_ولــــحــــظــــه📚
عزیز من! باید بتوانی بهجای سنگی نشسته، ادوار گذشته را که طوفان زمین با تو گذرانیده به تن حس کنی. باید بتوانی یک جام شراب شوی که وقتی افتاد و شکست، لرزش شکستن را به تن حس کنی.
باید این کشش تو را به گذشتۀ انسان ببرد و تو در آن بکاوی. به خرابههای خلوت و بیابانهای دور بروی و در آن فریاد برآوری و نیز ساعات دراز خاموش بنشینی.
گاه باید در خودِ سنگ قرار گرفت و با چشم درون آن به بیرون نگاه کرد و با آنچه در بیرون دیده شده است به سنگ نظر انداخت. باید بارها این مبادله انجام گیرد تا به فراخور هوش و حس خود و آن شوق سوزان و آتشی که در تو هست چیزی فراگرفته باشی.
دیدن در حال ایمان فرق دارد با عدم ایمان. دیدن برای اینکه حتماً در آن بمانی یا دیدن برای اینکه از آن بگذری. دیدن در حال غرور، دیدن به حال انصاف، دیدن در حال وقعه، دیدن در حال سِیر، در حال سلامتی و غیر سلامتی، از روی علاقه یا غیر آن.
تو باید عصارۀ بینایی باشی. بیناییای فوق دانش، بیناییای فوق بیناییها.
#_نیما_یوشیج، از مجموعۀ نامه به همسایه
دربارۀ شعر و شاعری | به کوشش سیروس طاهباز
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#_کــــتــــاب_ولــــحــــظــــه📚
عزیز من! باید بتوانی بهجای سنگی نشسته، ادوار گذشته را که طوفان زمین با تو گذرانیده به تن حس کنی. باید بتوانی یک جام شراب شوی که وقتی افتاد و شکست، لرزش شکستن را به تن حس کنی.
باید این کشش تو را به گذشتۀ انسان ببرد و تو در آن بکاوی. به خرابههای خلوت و بیابانهای دور بروی و در آن فریاد برآوری و نیز ساعات دراز خاموش بنشینی.
گاه باید در خودِ سنگ قرار گرفت و با چشم درون آن به بیرون نگاه کرد و با آنچه در بیرون دیده شده است به سنگ نظر انداخت. باید بارها این مبادله انجام گیرد تا به فراخور هوش و حس خود و آن شوق سوزان و آتشی که در تو هست چیزی فراگرفته باشی.
دیدن در حال ایمان فرق دارد با عدم ایمان. دیدن برای اینکه حتماً در آن بمانی یا دیدن برای اینکه از آن بگذری. دیدن در حال غرور، دیدن به حال انصاف، دیدن در حال وقعه، دیدن در حال سِیر، در حال سلامتی و غیر سلامتی، از روی علاقه یا غیر آن.
تو باید عصارۀ بینایی باشی. بیناییای فوق دانش، بیناییای فوق بیناییها.
#_نیما_یوشیج، از مجموعۀ نامه به همسایه
دربارۀ شعر و شاعری | به کوشش سیروس طاهباز
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#_کــــتــــاب_ولــــحــــظــــه📚
عزیز من! باید بتوانی بهجای سنگی نشسته، ادوار گذشته را که طوفان زمین با تو گذرانیده به تن حس کنی. باید بتوانی یک جام شراب شوی که وقتی افتاد و شکست، لرزش شکستن را به تن حس کنی.
باید این کشش تو را به گذشتۀ انسان ببرد و تو در آن بکاوی. به خرابههای خلوت و بیابانهای دور بروی و در آن فریاد برآوری و نیز ساعات دراز خاموش بنشینی.
گاه باید در خودِ سنگ قرار گرفت و با چشم درون آن به بیرون نگاه کرد و با آنچه در بیرون دیده شده است به سنگ نظر انداخت. باید بارها این مبادله انجام گیرد تا به فراخور هوش و حس خود و آن شوق سوزان و آتشی که در تو هست چیزی فراگرفته باشی.
دیدن در حال ایمان فرق دارد با عدم ایمان. دیدن برای اینکه حتماً در آن بمانی یا دیدن برای اینکه از آن بگذری. دیدن در حال غرور، دیدن به حال انصاف، دیدن در حال وقعه، دیدن در حال سِیر، در حال سلامتی و غیر سلامتی، از روی علاقه یا غیر آن.
تو باید عصارۀ بینایی باشی. بیناییای فوق دانش، بیناییای فوق بیناییها.
#_نیما_یوشیج، از مجموعۀ نامه به همسایه
دربارۀ شعر و شاعری | به کوشش سیروس طاهباز
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#_کــــتــــاب_ولــــحــــظــــه📚
عزیز من! باید بتوانی بهجای سنگی نشسته، ادوار گذشته را که طوفان زمین با تو گذرانیده به تن حس کنی. باید بتوانی یک جام شراب شوی که وقتی افتاد و شکست، لرزش شکستن را به تن حس کنی.
باید این کشش تو را به گذشتۀ انسان ببرد و تو در آن بکاوی. به خرابههای خلوت و بیابانهای دور بروی و در آن فریاد برآوری و نیز ساعات دراز خاموش بنشینی.
گاه باید در خودِ سنگ قرار گرفت و با چشم درون آن به بیرون نگاه کرد و با آنچه در بیرون دیده شده است به سنگ نظر انداخت. باید بارها این مبادله انجام گیرد تا به فراخور هوش و حس خود و آن شوق سوزان و آتشی که در تو هست چیزی فراگرفته باشی.
دیدن در حال ایمان فرق دارد با عدم ایمان. دیدن برای اینکه حتماً در آن بمانی یا دیدن برای اینکه از آن بگذری. دیدن در حال غرور، دیدن به حال انصاف، دیدن در حال وقعه، دیدن در حال سِیر، در حال سلامتی و غیر سلامتی، از روی علاقه یا غیر آن.
تو باید عصارۀ بینایی باشی. بیناییای فوق دانش، بیناییای فوق بیناییها.
#_نیما_یوشیج، از مجموعۀ نامه به همسایه
دربارۀ شعر و شاعری | به کوشش سیروس طاهباز
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity