ادب‌سار
12.7K subscribers
5.04K photos
125 videos
21 files
873 links
آرمان ادب‌سار
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی

instagram.com/AdabSar

گردانندگان:
بابک
مجید دُری @MajidDorri
پریسا امام‌وردیلو @New_View

فروشگاه ادبسار: @AdabSar1
Download Telegram
@AdabSar
هفت سین

سین اول از سلام است و درود
جان سلامت دار ای آوای رود

سین دوم ساغری از کبریا
تا ابد مست الستی با وجود

سین سوم از سرور است و صفا
غم ز قلبت دور گردد زود زود

سین چارم سادگی، افتادگی
بهتر از این نعمتی هرگز نبود

سین پنجم سرخی سیب لبت
از میان باغ خنده رخ نمود

سین شیشم سایبانی از وفا
دور از چشم بخیلان حسود

سین هفتم سفره‌ای با یاد دوست
خاطرت شیرین ز یزدان ودود

#مهناز_محمودی
#نوروز
@AdabSar
@AdabSar

از امسال تا سالِ دیگر سه روز و سه شب
بتازیم اگر می‌رسیم

از امسال تا سالِ دیگر در این حول‌وحوش
عجول و خجول و خموش
ز من تا تو، با یکدگر می‌رسیم

من عیدی ناقابلی... اگر می‌دهم
به تو تکه‌پاره دلی... اگر می‌دهم
تو هم زندگی را به من می‌دهی
تبِ بندگی را به من می‌دهی
که بر همدگر بیشتر می‌رسیم

از آن روزِ بیگانه از عشق تو
به امروزِ ویرانه از عشق تو
به دیدار هم بی‌خطر می‌رسیم

اگر قسمت آمد به دیدارمان
اگر بختِ خوش شد خریدارمان
به آن لذّتِ داغ و تبدارمان
گدازنده‌تر، داغ‌تر می‌رسیم

#اسدالله_سلیمی
#نوروز
@AdabSar
Forwarded from ادب‌سار
☀️🌱
نیایش پارسی #نوروز

خدایا چنان کن که هر روز ما
همه سبز باشد چو نوروز ما

دل و دیده باشد ز مهر تو شاد
جهان نو شود سال فرخنده باد!

@AdabSar
Forwarded from ادب‌سار
🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی


🔷پارسی‌گویی هماره جایگزین‌کردن واژه‌ای پارسی به‌جای واژه‌ی بیگانه نیست. گاهی می‌توان با واگویِشِ درست واژه، پارسی را پاک سُخَنید.
بسیاری از واژه‌ها پارسی‌اند، ولی به‌گونه‌ای نادرست و با زبانی بیگانه بازگو می‌شوند.
در پی، شماری از این واژه‌ها را می‌آوریم و امید داریم که شما نیز در پربارترکردن این پِهرِست یاری‌مان کنید.

#ابریق= آبریز، آوتابه، آفتابه
#برهان= پَروَهان
#بسطام= گستهم، وستهم، ویستهم، بَس‌تَهَم(=بسیار پهلوان)
#بوالهوس= بُلهَوَس
#ثناء= سَنایش
#ثناخوان= سَناخوان
#ثناگوی= سَناگوی، نیایش‌گوی
#جاجرم= جاگرم(شهری در خراسان اَپاختری)
#چپق= چُپُک، چوبَک
#سراج= چراغ
#سطل= سَتل
#سق= سَک
#سق_زدن= سَک‌زدن
#سقز= سَغِز(شهری در کردستان، آدامس)، سَکِز
#شاقول= شاغول
#طارم= تارم
#طاس= تاس
#طاقچه= تاکچه، تاغچه
#طاقدیس= تاکدیس
#طالبی= تالبی
#طب= تَب
#طبرستان= تبرستان
#طبس= تَبَس، تَبَرس
#طپانچه= تُوانچِه
#طپش= تپش
#طراز= تراز
#طوطی= توتی(مرغی که توت می‌خورد)
#طوطی_وار= توتی‌وار
#طهمورث= تَهمورِس
#عروسک= اَروسَک
#فاق= فاژ
#فرسخ= پرسنگ، فرسنگ
#فسا= پَسا(شهری در استان پارس)
#فسقلی= فِسغِلی
#فیروزه= پیروزه
#مائده= میده
#مفلوک= مَفلاک

🔹شماری دیگر از این واژگان:
t.me/AdabSar/9292
t.me/AdabSar/9353


گردآوری و نگارش #مجید_دری
#پارسی_پاک
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸
📽 @AdabSar

⚓️ بر روی کشتی‌ات پناهگاه مساز
هرگز در خانه مخواب
تا با دشمن رویارو نشوی،
"وایکینگ‌ها" روی سپرشان می‌خوابند
و شمشیرشان در دستشان
و پناهگاه‌شان دریای آبی است،
زمانی که توفان خشمگینانه می‌خروشد
بادبان‌ها را برافراز
آن‌هنگام که پادشاهِ توفان‌ها نمایان می‌شود
بگذار کشتی را براند
بهتر است کشتی بر توفان سوار شود
تا اینکه به آن بکوبد
زیرا کسی که به توفان می‌کوبد
برده‌ی ترسش است!

🏹 گروهی از وایکینگ‌ها گرفتار توفان می‌شوند و کشتی‌شان در نزدیکی خشکی می‌تَکابد. از بخت بد، خود را درون مرزهای دشمن می‌یابند.
goo.gl/n5EvbL

🎞 توژ(فیلم): مردان اَپاختَری(شمالی) – رزمنامه‌ی وایکینگ‌ها
✍🏻 با زیرنویس شیوای #پارسی_پاک، برای نخستین بار در ایران
🎓 به کوشش ارزشمند #میلاد_فرخ_وند
🔦 بازبینی #مجید_دری و #ارشک_امیری_توسلی
🇮🇷 سازگار با فرهنگ ایرانی

🎁 پیشکش نوروزی #ادبسار، بزرگ‌ترین رسانه‌ی تلگرامی پارسی‌گرایان جهان، به هموندان و پارسی‌دوستان🎁


🎞 شناسنامه‌ی توژ:
🏹 مردان اپاختری - رزمنامه‌ی وایکینگ‌ها
🎥 ساخت کشور آلمان، سوییس و آفریکای خورتابی – سال ۲۰۱۴
زمان: ۹۷ دم(دقیقه)
🖥 واکافتگی(رزولوشن): ۵۳۶×۱۲۸۰
🎬 کارگردان: کِلُدیو فاه
📝 نویسندگان: باستیَن زک، متایاس باوِر
🎭 بازیگران: جِیمز نُرتِن، رایان کوانتن، تام هاپِر

#نوروز
📽 @AdabSar
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
«ادبسار» بزرگ‌ترین رسانه تلگرامی پارسی‌گرایان، شما را به دیدن توژ "مردان اپاختری" فرامی‌خواند

نخستین توژ با برگردان پارسی در ایران

به کوشش میلاد فرخ‌وند

پیشکش نوروزی ادبسار به پارسی‌دوستان
@AdabSar
@AdabSar

عید آمده برخیز که آیینه بسازیم
قلبی تهی از دشمنی و کینه بسازیم

گر سینه ندارد سر همراهی با ما
کاشانه بسوزیم و یکی سینه بسازیم

در جیب اگر از مال و زر و سیم خبر نیست
از مهر و وفا توشه و گنجینه بسازیم

گشتیم پریشان همه از زحمت شنبه
در صلح و صفا راحت آدینه بسازیم

در سفره اگر بوقلمون نیست وگر مرغ
مرغانه بیابیم که خاگینه بسازیم

از غصه‌ی لیلی که به مجنون نکند لطف
در خواهش رستم دل تهمینه بسازیم

از ریشه بسوزیم نهاد بدی و شر
خوبی به جهان ثبت و نهادینه بسازیم


#امیررضا_جلالوند
#نوروز
@AdabSar
💫

الا ای اهورای با فر و جاه
به فرمان تو تابش هور و ماه

در این روز نو از مه فروردین
به آیین جمشید فرخنده‌دین

بگردان دل و دیده‌ام از گناه
بیاموزم از نو دگرگونه راه

#هما_ارژنگی
#نوروز
@AdabSar
خدایا مرا سال نو یار باش
ز هر رنج و سختی نگهدار باش

به من راه بنما به‌سوی خوشی
نجاتم ببخش از غم و ناخوشی

به عمری که مانده‌ست از من به‌جای
به‌سوی سه نیکی مرا رهنمای

#توران_شهریاری
#نوروز
@AdabSar
🔷💠🔹🔹
@AdabSar

🔅پیام شما

چهارشنبه‌سوری را بازمانده‌ی گذر سیاوش از آتش دانسته‌اند. در تاریخ بخارا(۱۱۰۰ سال پیش) آمده است: ‏«ﭼﻮﻥ ﺍﻣﯿﺮ ﺳﺪﯾﺪ ﻣﻨﺼﻮﺭﺑﻦ‌ﻧﻮﺡ ﺑﻪ ﻣﻠﮏ ﻧﺸﺴﺖ، ﻫﻨﻮﺯ ﺳﺎﻝ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﺐ ﺳﻮﺭﯼ چنانکه ﻋﺎﺩﺕ ﻗﺪﯾﻢ ﺍﺳﺖ، ﺁﺗﺸﯽ ﻋﻈﯿﻢ ﺍﻓﺮﻭختند. این جشن، نویدبخش آمدن بهار است. آتش نما‌سو و قبله‌ی ایرانیان بوده است. ایرانیان پریدن از روی آتش را ناپسند دانسته و دور آتش پایکوبی می‌کردند و سه یا هفت بار در برابر هر توده‌ی آتش خم می‌شدند و آیین نیایش به‌جای می‌آوردند. شِمار گُله‌های آتش می‌بایستی به شمار مقدس هفت امشاسپند یا به شمار سه که نماینده‌ی گفتار، کردار و اندیشه‌ی نیک یا به شمار یک که نمودار وحدت اهوراست باشد.»

ایرانیان باستان در ده‌روزِ ‌پایان سال برای برگشتنِ فروهرِ(روان) نیاکان خویش، نیایش می‌کردند و آتش می‌افروختند. پس از ساسانیان این آیین آتش‌افروزی، به شب‌‌‌‌‌ ‌ِآخرین چهارشنبه‌ی سال می‌افتاد.

گاهشمار ایرانیان روزهای هفته نداشته و بر اساس سی روز بوده که هر روز نامی از امشاسپندان داشته است از این رو شنبه و آدینه نداشته‌اند؛ اعراب چهارشنبه یا «یوم‌الارباع» را روزی شوم می‌دانستند. این روز را روز تنگی یا ضنک نیز گفته‌اند، چنانکه منوچهری گفته است: «چهارشنبه که روز بلاست، باده خور». آخرین و ارزشمندترین روز سال، یعنی آخرین روز پنجه یا اندرگاه، شب‌ و روز «هَمَسْپَتْمَدِم» یا آفرینش انسان بوده که با شادمانی و افروختن آتش فراوان برگزار می‌شد که پس از ساسانیان به شب چهارشنبه‌ی پایان سال افتاد.

سور در اوستا به ریخت «سوئیریا» و به معنای «صبحگاهی، روزانه» و نیز به معنای هنگامه و جشن روزهای عید و نیز به معنای «مهمانی باشد و غیر آن» آمده است. واژه‌ی «سوری» ایرانی بوده و پهلوی آن سوریک و صفت است. افزون بر فارسی، این واژه هنوز در زبان‌هایِ ایرانی تالشی، بلوچی، لری، کلهوری و... به معنای رنگ سرخ و جشن و سرور و عروسی باقی مانده است. از این روی عنصر اصلی این آیین افروختن آتش سرخ و جشن است.

اعراب برای زدودن شومی این شب، پرندگانی زنده را نفت‌آلود می‌کردند و آن را به پرواز در می‌آوردند. گمان می‌رود ماهیت آیینِ ایرانیِ چهارشنبه‌سوری، جشن و پایکوبی و پذیرایی از فروهرها(روان‌ها) بوده؛ در حالی که آیین عرب‌ها نوعی مراسم جادومانند برای زدودن شومی بوده است.

ایرانیان باستان، در آخرین روز سال بر روی بام خانه‌ها یا در کوچه‌ها، آتشی می‌افروختند. این آتش، مقدس بوده است. موبدی بازمانده‌ی این آتش‌ها را گردآوری می‌کرده‌ و به آتشکده‌ی محل می‌برد؛ این موبد در روند گردآوری آتش‌ها چهره‌اش سیاه می‌شده است؛ به همین دلیل «عمو‌نوروز یا پدر‌پیروز» چهره‌ی سیاه و جامه‌ی سرخی بر تن دارد.

برخی از آیین‌های چهارشنبه‌سوری، فال‌کوزه، فال‌گوش، قاشق‌زنی، گره‌گشایی، کجاوه‌بازی، شال‌اندازی، آش‌ نذری، کوزه ‌شکستن، شیر‌سنگی، حلوا‌پزی و... در میان ایرانیان رایج بوده است که امروزه ریخت‌های دگرگون‌شده و معدودی از آن‌ها به‌جای مانده است.

📚 بن‌مایه‌ها:
واژه نامه دهخدا
جهان فروری(بخشی از فرهنگ ایران کهن)، بهرام فره‌وشی
واژه‌نامه‌ی توضیحی آیین زرتشت‌(دانشنامه مزدیسنا)، جهانگیر اوشیدری
برهان قاطع، برهان
صحاح‌الفرس، نخجوانی


📝 پی‌نوشت:
*اینکه چهارشنبه سوری را خاطره‌ای از گذر سیاوش بر آتش در نظر آوریم، به نظر درست نمی‌نماید. زیرا چنین دیدگاهی نیاز به پشتیبانی متون کهن دارد، حال آنکه نه در منابع اوستایی و نه در منابع پهلوی و نه حتی در منابع اسلامی چنین اشاره‌ای وجود ندارد. سیاوش نیز شخصیتی هندوایرانی است و در اوستا نامش سیاورشن(siyavarshan) است. چه در اوستا و چه در متون پهلوی ساسانی بیشترین ماهیت وجودی‌اش این است که او پدر کیخسرو است و در متون فوق کیخسرو شخصیتی مهم است.

**مهرداد بهار در کتاب «جستارهایی در فرهنگ ایران» نوشته است این جشن در دوران اسلامی ساخته شده و در مورد اینکه چرا به این نام نامیده شده دلیل حتمی وجود ندارد و شاید معرف چهار فصل سال است و احتمالا برای رخت‌بربستن سرما بوده. در مورد این مطلب که اعتقاد به ارتباط این جشن با گذر سیاوش از آتش دارد دکتر کزازی می‌گوید اگر این چنین بود چرا در شاهنامه یا دیگر کتب باستانی سخنی در این باره نیامده است! ولی امروزه ایرانیان این جشن را برگزار می‌کنند و احتمالا این مسئله باز می‌گردد به پنج روز آخر سال که ایرانیان باستان اعتقاد داشتند فروهر نیاکان از جهان دیگر باز می‌گردند تا احوال بازماندگان، کردار آنان و اینکه برای سال جدید آیا آماده هستند یا خیر را از نظر بگذرانند و نیک‌دینان بر بام خود برای رهنمونی فروهر نیاکان آتشی می‌افروختند.

✉️ فرستنده: #چنگیز_کلهور
#چهارشنبه_سوری
@AdabSar
🔷💠🔹🔹
☀️🌱 @AdabSar

با من از ایران بگو...
سروده‌ی #هما_ارژنگی برای #نوروز
فروردین ۱۳۸۱

ای نسیم گل‌فشان، کز ناکجا و بی‌نشان
نرم‌نرمک می‌خزی از هر شکاف و روزنی
ای بهار تازه‌رو، کز کوچه‌های مشک‌بو
دامن‌افشان و خرامان حلقه بر در می‌زنی

ای شکوه سبز افسون‌ساز بزم‌افروز من
ای بهار آرزو، ای جلوه‌ی نوروز من
با من از شوق رهایی، از سبکبالان بگو
از حریم عشقبازان، با من از ایران بگو

با من از جمشید، از زرتشت، از فر کیان
از سرود گات‌ها، از روزگار باستان
با من از پندار نیک و با من از کردار نیک
با من از بخشایش آن مهربان دادار نیک

با من از آیین رادی، مردمی، آزادگی
با من از دریادلان عشق، از دلدادگی
بامن از شادی عید و سفره‎های هفت‎سین
از شمیم سنبل و آن لاله‌های نازنین

با من از افسون شمع و سایه‌روشن‎های نور
رقص نرم ماهیان در تنگی تنگ بلور
با من از آن گندم نورسته در دیس سپید
از نشاط کودکانه، از سرور صبح عید

با من از سیب و سرود و سبزه و سرو و سبو
با من از آلاله‌های رنگ‌رنگِ خنده رو
از کتاب حافظ شیراز، آن دانای راز
از ترنم‌های تار و از نوازش‌های ساز

با من از گشت‌‌وگذار سیزده در کوهسار
با من از شوق نسیم و لاله‌های بی‌قرار
با من از رقص لطیف و چابک پروانه‌ها
بوسه‌ی باران به روی سبزه‌زار باصفا

با من از خاک وطن، از خطه‌ی شیران بگو
ای نسیم نوبهاری با من از ایران بگو...
☀️🌱 @AdabSar
با من از ایران بگو.mp4
12.4 MB
نماهنگ "با من از ایران بگو"
پیشکش نوروزی #هما_ارژنگی به هرآنکس که دلش به مهر ایران می‌تپد.
#نوروز
☀️🌱 @AdabSar
@AdabSar

سال نوی آمد و نوروز شد
روز جهان فرخ و پیروز شد

ای که دگرگون ز تو شد قلب‌ها
دیده‌ی ما نیز ز مهرت رها

بار خدا، ای که جهان زان توست
گشتِ مه و سال به فرمان توست

سیر شب و روز به تدبیر توست
سال نو و پار به تقدیر توست

حال که باز آمده تحویل سال
حال همه خوب کن ای ذوالجلال

#حسن_امین
#نوروز
@AdabSar
@AdabSar

صبح واپسین روزهای سالت بخیر جانان من!

مردمان را نمی‌دانم اما
تقویم من
خمار شراب چشم توست...!

چشم اگر ببندی
زمستان می‌شود
به اسفند می‌رسد این تقویم

اسفند "جور" است
خط هفتم جام شراب!
به عشق تو
جور تمام مستان این شهر را می‌کشم
نوشانوش
لبالب
لاجرعه

که پلک بگشایی
که بهار شود
که بیایی با عطر بوسه و بابونه
که سال من نو شود
و شراب جان تو
کهنه‌تر،
گیرا تر...!

#زهرا_میرزایی
#نوروز
@AdabSar
💫

شعر است و صفا در دل نوروز، در این روز
اینجا که بهاری‌ست، سعید است و دل‌افروز

با شعر ترت جان دگر سبزه و گل یافت
«هر روز تو نوروز، و نوروز تو پیروز»

#حضرت_ظریفی
#نوروز
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
🔅پالایش زبان پارسی


🔷پارسی‌گویی هماره جایگزین‌کردن واژه‌ای پارسی به‌جای واژه‌ی بیگانه نیست. گاهی می‌توان با واگویِشِ درست واژه، پارسی را پاک سُخَنید.
بسیاری از واژه‌ها پارسی‌اند، ولی به‌گونه‌ای نادرست و با زبانی بیگانه بازگو می‌شوند.
در پی، شماری از این واژه‌ها را می‌آوریم و امید داریم که شما نیز در پربارترکردن این پِهرِست یاری‌مان کنید.

#اکراد= کُردان، کُردها
#الوار= لُران
#بلوط= بالوت، بلوت
#ترنج= ترنگ
#جناس= گِناد(شیوه‌ای در نوشتن و سرودن)
#جناق= جَناغ، چَناغ
#جوز= گـَوز، گردو
#جوشقان= جوشخان
#جهنم= گَهنام
#دستجرد= دستگرد
#سراب= آپسار، آبسار
#غوز= گوژ، کوژ
#غوطه= غوته
#غوطه‌ور= غوته‌ور
#قاق= کاک، نان کاک
#قاطر= کَرتَر، غاتر، استر
#قبا، قباء= کَپاه
#قبراق= گوبراک
#قپان= کَپّان
#قپی= غُپی، لاف
#قپی‌آمدن= غُپی‌آمدن، لاف‌زدن
#قندهار= کندهار
#قو= غو
#قوچ= غوچ
#قوچان= غوچان
#قوز= گوژ، کوژ
#قوزپشت= گوژپشت، کوژپشت
#قوزَک= کوژَک، غوزَک
#نقره= نُکره، نُکرَک
#نقره‌داغ= نُکره‌داغ
#نق= نغ
#نق‌زدن= نغ‌زدن

🔹شماری دیگر از این واژگان:
t.me/AdabSar/9292
t.me/AdabSar/9353
t.me/AdabSar/9495
t.me/AdabSar/9756


گردآوری و نگارش #مجید_دری
#پارسی_پاک
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
آرمان «ادب‌سار»
پالایش زبان پارسی
والایش فرهنگ ایرانی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸
Forwarded from ادب‌سار
🔷🔶🔹🔸
آمد بهار بوسه‌چین، عیدت مبارک نازنین
لبخند گلها را ببین، عیدت مبارک نازنین

سالت نکو باشد گُلم، خوش‌خنده‌رو باشد گلم
حالت به حالی بهترین، عیدت مبارک نازنین
@AdabSar
ماهت عسل، سالت عسل، هم بخت و هم فالت عسل
اصلاً تو هستی انگبین، عیدت مبارک نازنین

خوش میوه‌ای، شیرین بَری،خوشمزه‌ای توتِ تَری
خوشبوی من ای یاسمین، عیدت مبارک نازنین

بَه‌بَه صفای خنده‌ات، از نیشکر آکنده‌ات
صد لایْک داری، آفرین، عیدت مبارک نازنین

هم سینه‌ات، هم ساعدت، سیمای سیمین ساحرت
سرتا به ساقَت هفت‌سین، عیدت مبارک نازنین

بانو ببین بانو ببین...بانو ببین بانو ببین
من دوستت دارم... همین! عیدت مبارک نازنین

#خلیل_خادمی
#نوروز
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸
@AdabSar
نیایش #نوروز

ای واژگون سازندهِ دل‌ها و دیده‌ها
ای گرداننده روز‌ها و شب‌ها

ای دیگرگون سازنده بودن‌ها و توانایی‌ها
دیگرگون ساز بودنمان را به بهاری بودن‌ها

الا ای اهورای با فر و جاه
به فرمان تو تابش هور و ماه

در این روز نو از مه فرودین
به آیینِ جمشیدِ فرخنده دین

بگردان دل و دیده‌ام از گناه
بیاموزم از نو دگرگونه راه

روانِ مرا از غم آزاد کن
بهین روزی‌ام بخش و دل شاد کن

#هما_ارژنگی
@AdabSar
💫

آن کس که بدم گفت، بدی سیرت اوست
وان کس که مرا گفت نکو، خود نیکوست

حال متکلم از کلامش پیداست
از کوزه همان برون تراود که در اوست

#شیخ_بهایی
@AdabSar
🔷🔶🔹🔸
با درود،

در زیر شماری از پیام‌های شادباش نوروزی آورده می‌شود که فرستاده‌ی هموندان گرامی ادبسار بوده و سراسر به پارسی پاک است.
شما نیز می‌توانید پیام‌های شادباش پارسی خود را برای ادبسار بفرستید تا با دیگر هموندان همرسانی شود.

#پیام_پارسی #نوروز
🔷🔶🔹🔸