پروتکل برکلی اکنون به زبان فارسی در دسترس است. مرکز اسناد حقوق بشر ایران برای نخستین‌بار ترجمه کامل فارسی «پروتکل برکلی در مورد تحقیقات متن باز دیجیتال» را به همراه هر پنج پیوست آن منتشر کرد؛ سندی کلیدی برای پژوهشگران، مدافعان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران و حقوقدانان فارسی‌زبان.
متن کامل را در لینک زیر بخوانید:
https://iranhrdc.org/iran-human-rights-documentation-center-publishes-persian-translation-of-the-berkeley-protocol/
@iranhrdc
#OSINT
#پروتکل_برکلی
#حقوق_بشر_ایران
متن کامل را در لینک زیر بخوانید:
https://iranhrdc.org/iran-human-rights-documentation-center-publishes-persian-translation-of-the-berkeley-protocol/
@iranhrdc
#OSINT
#پروتکل_برکلی
#حقوق_بشر_ایران
Post 1 / 4 — Death in Custody
Debt is not a crime. But in Iran, it can take a life.
In October 2022, during an alleged riot at Lakan Prison in Rasht, three debtors died under suspicious circumstances: Aref Ashouri, Mohammad (Saeed) Anoushenia, and Milan Derakhshan. None of them were imprisoned for committing a crime — only for being unable to pay a debt.
This is the first in a series introducing "Debtor Imprisonment in Iran" — a data hub by the Iran Human Rights Documentation Center documenting financial prisoners over the past three decades.
Explore the data hub:
https://www.iranhrdc.org/debtor-imprisonment-data-hub/
@iranhrdc
#DebtorImprisonment_InIran
#DebtorImprisonment
#HumanRights
#Iran
#IranHRDC
Debt is not a crime. But in Iran, it can take a life.
In October 2022, during an alleged riot at Lakan Prison in Rasht, three debtors died under suspicious circumstances: Aref Ashouri, Mohammad (Saeed) Anoushenia, and Milan Derakhshan. None of them were imprisoned for committing a crime — only for being unable to pay a debt.
This is the first in a series introducing "Debtor Imprisonment in Iran" — a data hub by the Iran Human Rights Documentation Center documenting financial prisoners over the past three decades.
Explore the data hub:
https://www.iranhrdc.org/debtor-imprisonment-data-hub/
@iranhrdc
#DebtorImprisonment_InIran
#DebtorImprisonment
#HumanRights
#Iran
#IranHRDC
پست ۱ / ۴ — مرگ در بازداشت
بدهی جرم نیست. اما در ایران می‌تواند جانِ آدم را بگیرد.
مهر ۱۴۰۱، در جریانِ رویدادی که با عنوانِ «شورش در زندان لاکان رشت» شناخته می‌شود، سه زندانیِ بدهکار در شرایطی مشکوک جان باختند: عارف آشوری، محمد (سعید) انوشه‌نیا، و میلان درخشان. هیچ کدام به‌خاطرِ ارتکابِ جرم در زندان نبودند؛ فقط به‌خاطرِ ناتوانی از پرداختِ بدهی.
این پست، بخشِ اول از مجموعه پست های معرفی پایگاه داده «حبس به‌خاطرِ بدهی» است؛ پروژه‌ی مستندسازیِ مرکز اسناد حقوق بشر ایران دربارهٔ زندانیانِ مالی طی سه دهه‌ی اخیر.
پایگاه داده را در لینکِ زیر ببینید:
https://iranhrdc.org/%d8%b2%d9%86%d8%af%d8%a7%d9%86%db%8c%e2%80%8c-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%a8%d8%af%d9%87%db%8c-%d9%be%d8%a7%db%8c%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%af%d8%a7%d8%af%d9%87-%d9%87%d8%a7/
@iranhrdc
#حبس_به‌خاطر_بدهی
#حقوق_بشر
#ایران
#زندانی
#مرکز_اسناد_حقوق_بشر_ایران
#IranHRDC
#DebtorImprisonment
#HumanRights
بدهی جرم نیست. اما در ایران می‌تواند جانِ آدم را بگیرد.
مهر ۱۴۰۱، در جریانِ رویدادی که با عنوانِ «شورش در زندان لاکان رشت» شناخته می‌شود، سه زندانیِ بدهکار در شرایطی مشکوک جان باختند: عارف آشوری، محمد (سعید) انوشه‌نیا، و میلان درخشان. هیچ کدام به‌خاطرِ ارتکابِ جرم در زندان نبودند؛ فقط به‌خاطرِ ناتوانی از پرداختِ بدهی.
این پست، بخشِ اول از مجموعه پست های معرفی پایگاه داده «حبس به‌خاطرِ بدهی» است؛ پروژه‌ی مستندسازیِ مرکز اسناد حقوق بشر ایران دربارهٔ زندانیانِ مالی طی سه دهه‌ی اخیر.
پایگاه داده را در لینکِ زیر ببینید:
https://iranhrdc.org/%d8%b2%d9%86%d8%af%d8%a7%d9%86%db%8c%e2%80%8c-%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%a8%d8%af%d9%87%db%8c-%d9%be%d8%a7%db%8c%da%af%d8%a7%d9%87-%d8%af%d8%a7%d8%af%d9%87-%d9%87%d8%a7/
@iranhrdc
#حبس_به‌خاطر_بدهی
#حقوق_بشر
#ایران
#زندانی
#مرکز_اسناد_حقوق_بشر_ایران
#IranHRDC
#DebtorImprisonment
#HumanRights
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دانش تخصصیِ داده‌های متن‌باز، عمدتاً به زبان‌هایی جز فارسی منتشر شده است.
مرکز اسناد حقوق بشر ایران صفحه‌ای راه‌اندازی کرده تا این فاصله‌ی زبانی کمتر شود: مجموعه‌ای از منابع آموزشی OSINT برای مستندسازی نقض حقوق بشر — بخشی گردآوری و پیوند به منابع اصلی، بخشی ترجمه‌شده به فارسی برای نخستین بار.
این کتابخانه در ۹ سرفصل سازمان یافته است: ۱. برنامه‌ها و ابزارهای مستندسازی ۲. بایگانی و نگهداری داده‌ها ۳. امنیت و حفاظت در فضای سایبری ۴. منابع برای راستی‌آزمایی ۵. سلامت روان و تاب‌آوری ۶. روش‌ها و پروتکل‌ها ۷. داده‌های متن‌باز در عمل ۸. مبانی پایه‌ای تحقیقات ۹. الگوهایی برای طراحی و اجرای تحقیقات
از پروتکل برکلی و منشور مراد تا امنیت دیجیتال، ترومای ثانویه در کنشگری، و فرم‌های آماده‌ی مستندسازی.
این منابع آموزشی‌اند، نه مشاوره حقوقی، امنیتی یا فنی. در شرایط پرخطر، پیش از اقدام با متخصص مشورت کنید.
برای دسترسی به محتوای کامل، به لینک زیر مراجعه کنید:
https://iranhrdc.org/fa/%d8%af%d8%b3%d8%aa%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%a8%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%a7%d8%a8%d8%b9-%d8%aa%d8%ad%d9%82%db%8c%d9%82-%d8%af%d8%b1-%d8%af%d8%a7%d8%af%d9%87%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%aa%d9%86/
@iranhrdc
#OSINT
#منابع_تحقیق_در_داده‌های_باز
مرکز اسناد حقوق بشر ایران صفحه‌ای راه‌اندازی کرده تا این فاصله‌ی زبانی کمتر شود: مجموعه‌ای از منابع آموزشی OSINT برای مستندسازی نقض حقوق بشر — بخشی گردآوری و پیوند به منابع اصلی، بخشی ترجمه‌شده به فارسی برای نخستین بار.
این کتابخانه در ۹ سرفصل سازمان یافته است: ۱. برنامه‌ها و ابزارهای مستندسازی ۲. بایگانی و نگهداری داده‌ها ۳. امنیت و حفاظت در فضای سایبری ۴. منابع برای راستی‌آزمایی ۵. سلامت روان و تاب‌آوری ۶. روش‌ها و پروتکل‌ها ۷. داده‌های متن‌باز در عمل ۸. مبانی پایه‌ای تحقیقات ۹. الگوهایی برای طراحی و اجرای تحقیقات
از پروتکل برکلی و منشور مراد تا امنیت دیجیتال، ترومای ثانویه در کنشگری، و فرم‌های آماده‌ی مستندسازی.
این منابع آموزشی‌اند، نه مشاوره حقوقی، امنیتی یا فنی. در شرایط پرخطر، پیش از اقدام با متخصص مشورت کنید.
برای دسترسی به محتوای کامل، به لینک زیر مراجعه کنید:
https://iranhrdc.org/fa/%d8%af%d8%b3%d8%aa%d8%b1%d8%b3%db%8c-%d8%a8%d9%87-%d9%85%d9%86%d8%a7%d8%a8%d8%b9-%d8%aa%d8%ad%d9%82%db%8c%d9%82-%d8%af%d8%b1-%d8%af%d8%a7%d8%af%d9%87%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%aa%d9%86/
@iranhrdc
#OSINT
#منابع_تحقیق_در_داده‌های_باز
از نگاه او
امروز، به مناسبت روز جهانی دختر، یک مجموعه هشت‌هفته‌ای را آغاز می‌کنیم؛ مجموعه‌ای برای شنیدن و بازتاب دادن صدای دخترانی از ایران، افغانستان و سراسر خاورمیانه.
از امروز، ۲۷ مرداد، تا ۱۹ مهر، روایت‌هایی از زندگی، رویاها، دغدغه‌ها و تجربه‌های دختران را با شما به اشتراک خواهیم گذاشت؛ روایت‌هایی از زبان خودشان و از نگاه خودشان.
دختران در این منطقه اغلب موضوع گزارش‌ها، اخبار و سیاست‌گذاری‌ها هستند، اما کمتر فرصت دارند خودشان سخن بگویند. این مجموعه تلاشی است برای ایجاد فضایی که صدای آنها شنیده شود و روایت‌هایشان، با تمام پیچیدگی و تنوعشان، دیده شود.
در این هشت هفته با ما همراه باشید و از نگاه آنها ببینید.
@iranhrdc
#IHRDC
#از_نگاه_او
#روز_دختر
#روز_جهانی_دختر
#ایران
#افغانستان
#حقوق_دختران
امروز، به مناسبت روز جهانی دختر، یک مجموعه هشت‌هفته‌ای را آغاز می‌کنیم؛ مجموعه‌ای برای شنیدن و بازتاب دادن صدای دخترانی از ایران، افغانستان و سراسر خاورمیانه.
از امروز، ۲۷ مرداد، تا ۱۹ مهر، روایت‌هایی از زندگی، رویاها، دغدغه‌ها و تجربه‌های دختران را با شما به اشتراک خواهیم گذاشت؛ روایت‌هایی از زبان خودشان و از نگاه خودشان.
دختران در این منطقه اغلب موضوع گزارش‌ها، اخبار و سیاست‌گذاری‌ها هستند، اما کمتر فرصت دارند خودشان سخن بگویند. این مجموعه تلاشی است برای ایجاد فضایی که صدای آنها شنیده شود و روایت‌هایشان، با تمام پیچیدگی و تنوعشان، دیده شود.
در این هشت هفته با ما همراه باشید و از نگاه آنها ببینید.
@iranhrdc
#IHRDC
#از_نگاه_او
#روز_دختر
#روز_جهانی_دختر
#ایران
#افغانستان
#حقوق_دختران
Through Her Eyes starts today.
Girls in this region are spoken about constantly. In reports, in resolutions, in headlines written by people who have never met them. They are counted, cited, and legislated over. They are almost never asked.
So we are asking.
From August 18 to International Day of the Girl on October 11, IHRDC is publishing eight weeks of stories from girls across Iran, Afghanistan and the broader Middle East — in their own words, wherever it is safe to tell them.
What you'll find here is not a catalogue of suffering. It is girls talking about school, and friendship, and music, and what they intend to do with their lives — alongside what has been taken from them. Both are true at once. Flattening one into the other is its own kind of erasure.
We're not going to tell you this campaign reopens a school or lifts a ban. It doesn't. But a girl who is heard is harder to disappear, and being heard is where every other right starts. That much we can do, and we intend to do it well.
Follow along. Share what stays with you.
@iranhrdc
#ThroughHerEyes
#DayOfTheGirl
#InternationalDayOfTheGirl
#Iran
#Afghanistan
#GirlsRights
#IHRDC
Girls in this region are spoken about constantly. In reports, in resolutions, in headlines written by people who have never met them. They are counted, cited, and legislated over. They are almost never asked.
So we are asking.
From August 18 to International Day of the Girl on October 11, IHRDC is publishing eight weeks of stories from girls across Iran, Afghanistan and the broader Middle East — in their own words, wherever it is safe to tell them.
What you'll find here is not a catalogue of suffering. It is girls talking about school, and friendship, and music, and what they intend to do with their lives — alongside what has been taken from them. Both are true at once. Flattening one into the other is its own kind of erasure.
We're not going to tell you this campaign reopens a school or lifts a ban. It doesn't. But a girl who is heard is harder to disappear, and being heard is where every other right starts. That much we can do, and we intend to do it well.
Follow along. Share what stays with you.
@iranhrdc
#ThroughHerEyes
#DayOfTheGirl
#InternationalDayOfTheGirl
#Iran
#Afghanistan
#GirlsRights
#IHRDC
Ten people. Ten real stories. All imprisoned over debt—construction loans, bounced cheques, unpaid mehriyeh—under laws that jail people for being unable to pay, collected and documented by IHRDC.
https://iranhrdc.org/category/english/publications/witness-testimony/
Case 01 — Rana (pseudonym)
Cement prices rose tenfold overnight. His construction project collapsed. He's been in prison since 2021 — not for fraud, but for a debt hyperinflation created.
This is one of ten real testimonies we're publishing on debtor imprisonment in Iran. Read Rana's full account here:
🔗 iranhrdc.org/witness-statement-of-rana
@iranhrdc
#Iran
#HumanRights
#IranHumanRights
#Debtorsimprisonment #WitnessTestimony
#IHRDC
#EconomicJustice
#Inflation
https://iranhrdc.org/category/english/publications/witness-testimony/
Case 01 — Rana (pseudonym)
Cement prices rose tenfold overnight. His construction project collapsed. He's been in prison since 2021 — not for fraud, but for a debt hyperinflation created.
This is one of ten real testimonies we're publishing on debtor imprisonment in Iran. Read Rana's full account here:
🔗 iranhrdc.org/witness-statement-of-rana
@iranhrdc
#Iran
#HumanRights
#IranHumanRights
#Debtorsimprisonment #WitnessTestimony
#IHRDC
#EconomicJustice
#Inflation
ده نفر. ده روایت واقعی. همه به دلیل بدهی به زندان افتاده‌اند؛ از وام‌های ساخت‌وساز و چک‌های برگشتی گرفته تا مهریه‌های پرداخت‌نشده، در چارچوب قوانینی که افراد را صرفاً به دلیل ناتوانی در پرداخت بدهی زندانی می‌کند.
🔗https://iranhrdc.org/category/english/publications/witness-testimony/
پرونده ۰۱ — رعنا (نام مستعار)
قیمت سیمان یک‌شبه ده برابر شد. پروژه ساخت‌وساز شوهرم از هم پاشید. از سال ۱۴۰۰ در زندان است، نه به دلیل کلاهبرداری، بلکه به دلیل بدهی‌ای که ابرتورم ایجاد کرد.
این یکی از ده شهادت واقعی است که درباره زندانی کردن بدهکاران در ایران منتشر می‌کنیم. روایت کامل رعنا را اینجا بخوانید:
🔗https://iranhrdc.org/fa/%d8%b4%d9%87%d8%a7%d8%af%d8%aa%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d8%b1%d8%b9%d9%86%d8%a7-%d9%85%d8%b3%d8%aa%d8%b9%d8%a7%d8%b1/
@iranhrdc
#ایران
#حقوق_بشر
#حقوق_بشر_ایران
#زندانی_کردن_بدهکاران
#شهادت_شاهدان
#IHRDC
#عدالت_اقتصادی
#تور
🔗https://iranhrdc.org/category/english/publications/witness-testimony/
پرونده ۰۱ — رعنا (نام مستعار)
قیمت سیمان یک‌شبه ده برابر شد. پروژه ساخت‌وساز شوهرم از هم پاشید. از سال ۱۴۰۰ در زندان است، نه به دلیل کلاهبرداری، بلکه به دلیل بدهی‌ای که ابرتورم ایجاد کرد.
این یکی از ده شهادت واقعی است که درباره زندانی کردن بدهکاران در ایران منتشر می‌کنیم. روایت کامل رعنا را اینجا بخوانید:
🔗https://iranhrdc.org/fa/%d8%b4%d9%87%d8%a7%d8%af%d8%aa%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%d8%b1%d8%b9%d9%86%d8%a7-%d9%85%d8%b3%d8%aa%d8%b9%d8%a7%d8%b1/
@iranhrdc
#ایران
#حقوق_بشر
#حقوق_بشر_ایران
#زندانی_کردن_بدهکاران
#شهادت_شاهدان
#IHRDC
#عدالت_اقتصادی
#تور
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
محراب گلستانی، دانش‌آموز ۱۷ ساله مدرسه تیزهوشان اصفهان، روز ۱۹ دی ۱۴۰۴ در خانه اصفهان هدف گلوله جنگی قرار گرفت و پس از انتقال به درمانگاه جان باخت.
پیکر او شش روز بعد به خانواده‌اش تحویل داده شد و بنا بر اطلاعات رسیده به مرکز اسناد حقوق بشر ایران، خانواده از برگزاری مراسم برای او منع شدند.
یاد محراب گلستانی زنده است.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#محراب_گلستانی
پیکر او شش روز بعد به خانواده‌اش تحویل داده شد و بنا بر اطلاعات رسیده به مرکز اسناد حقوق بشر ایران، خانواده از برگزاری مراسم برای او منع شدند.
یاد محراب گلستانی زنده است.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#محراب_گلستانی
Heidar Nekoosirat, an activist from Mashhad, is currently held in Ward 104 of Vakilabad prison in Mashhad. He was arrested in connection with the protests of 8 and 9 January, 2026.
Mr. Nekoosirat has diabetes and kidney failure and has already lost sight in one eye. Given his medical condition and the circumstances of his detention, the vision in his remaining eye is also at risk.
He has repeatedly reported his condition to prison and judicial authorities and has offered to cover the cost of his own treatment in order to be transferred to a hospital outside the prison for surgery and care. To date he has received only verbal assurances, and no effective treatment has been provided. Requests for conditional release under electronic monitoring have likewise been denied.
Under international standards, including the “Nelson Mandela Rules,” the state is responsible for providing prisoners with adequate medical care, and denying a prisoner treatment amounts to inhuman treatment.
@iranhrdc
#HeidarNekoosirat
#PoliticalPrisoners
#VakilabadPrison
#RightToHealth
#IranProtests
Mr. Nekoosirat has diabetes and kidney failure and has already lost sight in one eye. Given his medical condition and the circumstances of his detention, the vision in his remaining eye is also at risk.
He has repeatedly reported his condition to prison and judicial authorities and has offered to cover the cost of his own treatment in order to be transferred to a hospital outside the prison for surgery and care. To date he has received only verbal assurances, and no effective treatment has been provided. Requests for conditional release under electronic monitoring have likewise been denied.
Under international standards, including the “Nelson Mandela Rules,” the state is responsible for providing prisoners with adequate medical care, and denying a prisoner treatment amounts to inhuman treatment.
@iranhrdc
#HeidarNekoosirat
#PoliticalPrisoners
#VakilabadPrison
#RightToHealth
#IranProtests
حیدر نکوسیرت، فعال اهل مشهد، هم‌اکنون در بند ۱۰۴ زندان وکیل‌آباد مشهد نگهداری می‌شود. او در جریان اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شده است.
آقای نکوسیرت به دیابت و نارسایی کلیه مبتلاست و بینایی یکی از چشمان خود را از دست داده است. با توجه به وضعیت جسمانی و شرایط نگهداری او، بینایی چشم دیگرش نیز در معرض خطر است.
او بارها وضعیت خود را به مسئولان زندان و مقام‌های قضایی اعلام کرده و اعلام آمادگی کرده است که هزینه‌های درمان را شخصاً بپردازد تا برای عمل جراحی و درمان به بیمارستانی خارج از زندان اعزام شود. تاکنون تنها با وعده‌های شفاهی پاسخ گرفته و درمان مؤثری برای او انجام نشده است. با آزادی مشروط و نگهداری تحت پابند الکترونیکی نیز موافقت نشده است.
بر پایه موازین بین‌المللی، از جمله «قواعد نلسون ماندلا»، تأمین مراقبت‌های پزشکی برای زندانیان از وظایف حکومت است و محروم کردن زندانی از درمان، مصداق رفتار غیرانسانی به شمار می‌رود.
@iranhrdc
#حیدر_نکوسیرت
#زندانیان_سیاسی
#وکیل_آباد_مشهد
#حق_درمان
#اعتراضات_دی
آقای نکوسیرت به دیابت و نارسایی کلیه مبتلاست و بینایی یکی از چشمان خود را از دست داده است. با توجه به وضعیت جسمانی و شرایط نگهداری او، بینایی چشم دیگرش نیز در معرض خطر است.
او بارها وضعیت خود را به مسئولان زندان و مقام‌های قضایی اعلام کرده و اعلام آمادگی کرده است که هزینه‌های درمان را شخصاً بپردازد تا برای عمل جراحی و درمان به بیمارستانی خارج از زندان اعزام شود. تاکنون تنها با وعده‌های شفاهی پاسخ گرفته و درمان مؤثری برای او انجام نشده است. با آزادی مشروط و نگهداری تحت پابند الکترونیکی نیز موافقت نشده است.
بر پایه موازین بین‌المللی، از جمله «قواعد نلسون ماندلا»، تأمین مراقبت‌های پزشکی برای زندانیان از وظایف حکومت است و محروم کردن زندانی از درمان، مصداق رفتار غیرانسانی به شمار می‌رود.
@iranhrdc
#حیدر_نکوسیرت
#زندانیان_سیاسی
#وکیل_آباد_مشهد
#حق_درمان
#اعتراضات_دی
قائم (آرین) حسینی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در اصفهان، صبح پنج‌شنبه ۲۹ مرداد اعدام شد؛ اعدامی که بر پایه اتهامات امنیتی و روایت نهادهای قضایی جمهوری اسلامی و در پرونده‌ای با گزارش‌های جدی از نقض حق دادرسی عادلانه صورت گرفت. خبر اجرای حکم را خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه، اعلام کرده و نوشته است که حکم اعدام حسینی پس از تأیید در دیوان عالی کشور اجرا شده است. محل اجرای حکم اعلام نشده است.
پرونده موسوم به «میدان علیخانی اصفهان» به وقایع ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات در منطقه ملک‌شهر اصفهان بازمی‌گردد؛ رویدادهایی که طی آن چهار تن از نیروهای انتظامی جان باختند. قوه قضاییه جمهوری اسلامی، بدون ارائه امکان راستی‌آزمایی مستقل ادعاهای مطرح‌شده، حسینی را به مشارکت در وقایع آن شب و آتش‌زدن اموال یک مرکز خیریه متهم کرده بود. او با اتهاماتی از جمله «محاربه»، «افساد فی‌الارض»، اقدام علیه امنیت ملی و تخریب اموال عمومی به اعدام محکوم شد. میزان همچنین به اظهارات و اعترافات متهمان پرونده استناد کرده است، در حالی که اطلاعات مستقلی درباره شرایط اخذ این اظهارات و امکان دسترسی مؤثر متهمان به وکیل در مراحل بازجویی منتشر نشده است.
اجرای حکم حسینی پنجمین اعدام در ارتباط با این پرونده است. پیش از او، عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی در ۲۸ تیرماه و ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری در ۶ مرداد اعدام شده بودند. در مرحله بدوی برای ۱۵ متهم حکم اعدام صادر شد و بر اساس اطلاعات منتشرشده، حکم یکی از آنان در مرجع عالی قضایی نقض و احکام اعدام ۱۴ متهم دیگر تأیید شده است؛ به این ترتیب، شماری دیگر از متهمان این پرونده همچنان با خطر اجرای حکم اعدام روبه‌رو هستند.
گزارش‌های موجود از روند این پرونده حاکی از محدودیت در دسترسی مؤثر وکلا به پرونده، عدم امکان دریافت نسخه‌ای از رأی، برگزاری جلسات رسیدگی به‌صورت ویدئوکنفرانس، بی‌اطلاعی خانواده‌ها از جزئیات اتهامات و مستندات و بی‌توجهی دادگاه به شواهد دفاعی است. در چنین شرایطی، اتهاماتی که مبنای صدور احکام اعدام قرار گرفته‌اند در یک روند قضایی برخوردار از تضمین‌های دادرسی عادلانه مورد رسیدگی قرار نگرفته‌اند.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#قائم_حسینی
#آرین_حسینی
پرونده موسوم به «میدان علیخانی اصفهان» به وقایع ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات در منطقه ملک‌شهر اصفهان بازمی‌گردد؛ رویدادهایی که طی آن چهار تن از نیروهای انتظامی جان باختند. قوه قضاییه جمهوری اسلامی، بدون ارائه امکان راستی‌آزمایی مستقل ادعاهای مطرح‌شده، حسینی را به مشارکت در وقایع آن شب و آتش‌زدن اموال یک مرکز خیریه متهم کرده بود. او با اتهاماتی از جمله «محاربه»، «افساد فی‌الارض»، اقدام علیه امنیت ملی و تخریب اموال عمومی به اعدام محکوم شد. میزان همچنین به اظهارات و اعترافات متهمان پرونده استناد کرده است، در حالی که اطلاعات مستقلی درباره شرایط اخذ این اظهارات و امکان دسترسی مؤثر متهمان به وکیل در مراحل بازجویی منتشر نشده است.
اجرای حکم حسینی پنجمین اعدام در ارتباط با این پرونده است. پیش از او، عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی در ۲۸ تیرماه و ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری در ۶ مرداد اعدام شده بودند. در مرحله بدوی برای ۱۵ متهم حکم اعدام صادر شد و بر اساس اطلاعات منتشرشده، حکم یکی از آنان در مرجع عالی قضایی نقض و احکام اعدام ۱۴ متهم دیگر تأیید شده است؛ به این ترتیب، شماری دیگر از متهمان این پرونده همچنان با خطر اجرای حکم اعدام روبه‌رو هستند.
گزارش‌های موجود از روند این پرونده حاکی از محدودیت در دسترسی مؤثر وکلا به پرونده، عدم امکان دریافت نسخه‌ای از رأی، برگزاری جلسات رسیدگی به‌صورت ویدئوکنفرانس، بی‌اطلاعی خانواده‌ها از جزئیات اتهامات و مستندات و بی‌توجهی دادگاه به شواهد دفاعی است. در چنین شرایطی، اتهاماتی که مبنای صدور احکام اعدام قرار گرفته‌اند در یک روند قضایی برخوردار از تضمین‌های دادرسی عادلانه مورد رسیدگی قرار نگرفته‌اند.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#قائم_حسینی
#آرین_حسینی
Ghaem (Arian) Hosseini, who was arrested in connection to the January 2026 protests in Isfahan, was executed on Thursday morning, August 20. His execution was based on national security-related charges and the account presented by the Islamic Republic’s judicial authorities in a case marred by serious reported violations of the right to a fair trial. Mizan News Agency, which is affiliated with Iran’s judiciary, announced the execution, stating that Hosseini’s death sentence had been upheld by the Supreme Court. The location of the execution was not disclosed.
The case, commonly referred to as the “Alikhani Square” case, stems from events on January 8, 2026, during protests in the Malek-Shahr area of Isfahan, in which four police officers died. Without providing evidence that could be independently verified, the Islamic Republic’s judiciary accused Hosseini of involvement in the events that night and of setting fire to property belonging to a charity. He was sentenced to death on charges including “waging war against God” (moharebeh), “corruption on Earth” (efsad-e fel-arz), acting against national security, and destruction of public property. Mizan also cited statements and confessions attributed to defendants in the case, while no independent information has been made available about the circumstances under which those statements were obtained or whether the defendants had effective access to legal counsel during interrogation.
Hosseini is the fifth person to be executed in connection with the case. Erfan Esfandiari and Golmohammad Mohammadi were executed on July 19, while Abolfazl Sepahi and Amirhossein Safari were executed on July 28. Fifteen defendants were initially sentenced to death. According to published information, one of those sentences was overturned by a higher judicial authority, while the death sentences of the other 14 defendants were upheld. Several defendants in the case therefore remain at risk of execution.
Reports concerning the proceedings indicate that defense lawyers faced restrictions on effective access to case files, were unable to obtain copies of court rulings, and that hearings were conducted by videoconference. Families were also reportedly kept uninformed about the details of the charges and evidence, while the court disregarded evidence presented by the defense. Under these circumstances, the charges used as the basis for the death sentences were not adjudicated through proceedings that met fundamental fair-trial guarantees.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#ghaem_hosseini
#arian_hosseini
The case, commonly referred to as the “Alikhani Square” case, stems from events on January 8, 2026, during protests in the Malek-Shahr area of Isfahan, in which four police officers died. Without providing evidence that could be independently verified, the Islamic Republic’s judiciary accused Hosseini of involvement in the events that night and of setting fire to property belonging to a charity. He was sentenced to death on charges including “waging war against God” (moharebeh), “corruption on Earth” (efsad-e fel-arz), acting against national security, and destruction of public property. Mizan also cited statements and confessions attributed to defendants in the case, while no independent information has been made available about the circumstances under which those statements were obtained or whether the defendants had effective access to legal counsel during interrogation.
Hosseini is the fifth person to be executed in connection with the case. Erfan Esfandiari and Golmohammad Mohammadi were executed on July 19, while Abolfazl Sepahi and Amirhossein Safari were executed on July 28. Fifteen defendants were initially sentenced to death. According to published information, one of those sentences was overturned by a higher judicial authority, while the death sentences of the other 14 defendants were upheld. Several defendants in the case therefore remain at risk of execution.
Reports concerning the proceedings indicate that defense lawyers faced restrictions on effective access to case files, were unable to obtain copies of court rulings, and that hearings were conducted by videoconference. Families were also reportedly kept uninformed about the details of the charges and evidence, while the court disregarded evidence presented by the defense. Under these circumstances, the charges used as the basis for the death sentences were not adjudicated through proceedings that met fundamental fair-trial guarantees.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#ghaem_hosseini
#arian_hosseini
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Say Their Names
Girls killed in the crackdown of January 2026
• During the crackdown of January 2026, the Islamic Republic’s security forces
killed thousands of Iranians. Among them were girls and young women who had gone out to protest peacefully.
• Families were pressured into small or secret burials, sometimes at night, and told not to speak publicly about what had happened to their daughters. State media called the dead “rioters.” The internet had been cut for days, so the scale of it stayed hidden for a time.
• Thousands more were arrested, girls and young women among them. Most were held without access to their families or lawyers. Some remain unaccounted for.
• Sevda Akramifard, Nazanin Zahra Salehi, Ghazal Janghorban, Arnika Dabbagh, Melina Asadi, Bahar Shadmehri, Kimia Kamyab, Faezeh Izadi, Nazanin Esmikhani, Esra Tavousinia, Sana Tousangi, Yalda Mohammadkhani, Setayesh Samadi, Niousha Hamidi, Shiva Javid, Melika Shahmoradi, Fatemeh-Raha Tajian, Samira Khani, Bahar Hosseini are among the confirmed deaths. There are many more ...
• A name is the last thing a state can take, and the first thing anyone can give back. So repeat them. Today, and next January, when the news has moved on and those who gave the orders are counting on you having forgotten.
@iranhrdc
#SayTheirNames
#Iran
#IranProtests
#GirlsRights #InternationalDayOfTheGirl
#ThroughHerEyes
#IHRDC
Girls killed in the crackdown of January 2026
• During the crackdown of January 2026, the Islamic Republic’s security forces
killed thousands of Iranians. Among them were girls and young women who had gone out to protest peacefully.
• Families were pressured into small or secret burials, sometimes at night, and told not to speak publicly about what had happened to their daughters. State media called the dead “rioters.” The internet had been cut for days, so the scale of it stayed hidden for a time.
• Thousands more were arrested, girls and young women among them. Most were held without access to their families or lawyers. Some remain unaccounted for.
• Sevda Akramifard, Nazanin Zahra Salehi, Ghazal Janghorban, Arnika Dabbagh, Melina Asadi, Bahar Shadmehri, Kimia Kamyab, Faezeh Izadi, Nazanin Esmikhani, Esra Tavousinia, Sana Tousangi, Yalda Mohammadkhani, Setayesh Samadi, Niousha Hamidi, Shiva Javid, Melika Shahmoradi, Fatemeh-Raha Tajian, Samira Khani, Bahar Hosseini are among the confirmed deaths. There are many more ...
• A name is the last thing a state can take, and the first thing anyone can give back. So repeat them. Today, and next January, when the news has moved on and those who gave the orders are counting on you having forgotten.
@iranhrdc
#SayTheirNames
#Iran
#IranProtests
#GirlsRights #InternationalDayOfTheGirl
#ThroughHerEyes
#IHRDC